Ἡ Ἀποστασία καὶ ἡ Κρίσις τῆς παπικῆς ἱεραρχίας: Μία Ὀρθόδοξος Προοπτικὴ

Ἡ Ἀποστασία καὶ ἡ Κρίσις τῆς παπικῆς ἱεραρχίας: Μία Ὀρθόδοξος Προοπτικὴ

Νικόλαος Ρωμανός

 Τὸ φαινόμενο ποὺ παρακολουθοῦμε τὰ τελευταῖα χρόνια στὸν κόσμο τῆς Ρώμης εἶναι βαθιὰ ἀνησυχητικό. Ἀπὸ ὀρθόδοξη ὀπτική,  πρόκειται  γιὰ  τὴν   πρα­γμάτωση μίας ἀποστασίας ποὺ προφητεύθηκε στὶς Ἱερὲς Γραφὲς – ἀπὸ τὸν Προφήτη Δανιὴλ μέχρι τὸ Βιβλίο τῆς Ἀποκάλυψης – καὶ ποὺ ἐπαναλαμβάνεται καὶ στὰ μηνύματα τῆς Παναγίας στὴ Φατιμά καὶ στὴ Λὰ Σαλέτ: «Ἡ Ρώμη θὰ χάση τὴν Πίστη καὶ θὰ γίνη ὁ θρόνος τοῦ Ἀντιχρίστου».

  Ὁ Carlo Maria Vigano, πρώην ἀρχιεπίσκοπος τῆς Παπικῆς Ἐκκλησίας, ἔχει ἐπισημάνει ἐπανειλημμένα ὅτι ἡ παπικὴ ἱεραρχία ἔχει ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὴν πνευματική της ἀποστολή. Ἡ ἐξουσία ποὺ τῆς ἀνατέθηκε, γιὰ νὰ ὑπηρετεῖ τὸ Μυστικὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἔχει μετατραπῆ σὲ αὐτοαναφορικὴ καὶ καταχρηστικὴ δύναμη, χωρὶς νομιμοποίηση, καὶ συχνὰ ἀντίθετη πρὸς τὸ σχέδιο τοῦ Κυρίου.

Ἡ κρίση αὐτὴ δὲν εἶναι μόνο ζήτημα θεσμικῆς διαφθορᾶς ἢ πολιτικῶν χειρισμῶν. Ἀποτελεῖ, πρωτίστως, πνευματικὴ κρίση: ἡ παπικὴ ἱεραρχία δὲν μπορεῖ νὰ θεραπεύση τὸ τραῦμα, γιὰ τὸ ὁποῖο φέρει εὐθύνη χωρὶς βαθιὰ μετάνοια καὶ ἐπιστροφὴ στὴν ἀλήθεια τῆς Πίστης. Μέχρι τότε, ἡ παρουσία της στὸ θρόνο τῆς Ρώμης μπορεῖ νὰ θεωρηθῆ μόνο ὡς τυραννικὴ καὶ αὐτοαναφορική, μὲ σοβαρὲς συνέπειες γιὰ τὴν πνευματικὴ ζωὴ τῶν πιστῶν. Βλέπουμε ὅτι ὑπάρχουν καὶ εὐσεβεῖς λατινικὲς φωνὲς ποὺ δὲν ἀντέχουν τὴν κατάντια τοῦ Βατικανοῦ.

Ἀπὸ ὀρθόδοξη σκοπιὰ τώρα, ἡ κατάσταση αὐτὴ ὑπενθυμίζει τὴν ἀναγκαιότητα τῆς πίστης στὸ Χριστὸ ὡς Κύριο καὶ Βασιλέα, καὶ τὴ σημασία τῆς διατήρησης τῆς ἀλήθειας τῆς Ἐκκλησίας χωρὶς ἐκπτώσεις. Ἡ κρίση τῆς παπικῆς ἱεραρχίας μπορεῖ νὰ ἀποτελέση γιὰ ἐμᾶς, τοὺς Ὀρθοδόξους, μία εὐκαιρία γιὰ πνευματικὴ ἐγρήγορση καὶ ἐμβάθυνση στὴν πίστη, μακριὰ ἀπὸ τὴν ἀποστασία καὶ τὴ διαφθορά. Πάντως κάτι τέτοιο δὲν διαφαίνεται. Ὁ νοσηρὸς ἐπισκοποκεντρισμὸς φαίνεται ὅτι ἔχει εἰσβάλει καὶ στὰ καθημᾶς.

orthodoxostypos