Ὁ Σταυρὸς ἐνίκησε τοὺς δαίμονας

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Ὁ Σταυρὸς ἐνίκησε τοὺς δαίμονας

  «καὶ σχήµατι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόµενος ὑπήκοος µέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ» (Φιλ. β΄, 8). (: Καὶ κατὰ τὸ ἐξωτερικὸν φαινόµενον εὑρέθη σὰν ἄνθρωπος, ἐνῶ πραγµατικῶς δὲν ἦτο µόνον ἄνθρωπος, ὅπως ἐφαίνετο, ἀλλ’ ἦτο συγχρόνως καὶ Θεός. Καὶ ἐταπείνωσε τὸν ἑαυτόν του γενόµενος ὑπήκοος µέχρι θανάτου, καὶ µάλιστα θανάτου σταυρικοῦ, ποὺ εἶναι ὁ πλέον ὀδυνηρὸς καὶ ἐπονείδιστος θάνατος).

Μετὰ τὴν σταύρωση τοῦ Κυρίου ὁ Σταυρὸς ἔγινε σύμβολο τῆς νίκης.

• Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος τονίζει:

«Αὐτὸ τὸν Σταυρὸ χάραξε βαθειὰ στὴ σκέψη σου καὶ σφίξε στὴν ἀγκαλιά σου τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς σου. Γιατὶ αὐτὸς ὁ Σταυρὸς ἔσωσε καὶ μετέβαλε τὴν οἰκουμένη, ἐξεδίωξε τὴν πλάνη, ἐπανέφερε τὴν ἀλήθεια, ἔκανε τὴ γῆ οὐρανό, καὶ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἔκανε ἀγγέλους. Χάρη στὸ Σταυρὸ ἔπαψαν οἱ δαίμονες πλέον νὰ εἶναι φοβεροί, κι ἔγιναν εὐκαταφρόνητοι, οὔτε ὁ θάνατος εἶναι θάνατος, ἀλλὰ ὕπνος».

• Ρώτησαν τὸν Ἅγιο Παΐσιο:

– Γέροντα, μοῦ λέει ὁ λογισμὸς ὅτι ὁ διάβολος, ἰδίως στὶς μέρες μας, ἔχει πολλὴ δύναμη.

– Ὁ διάβολος ἔχει κακία καὶ μῖσος, ὄχι δύναμη. Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ εἶναι παντοδύναμη. Ὁ σατανᾶς προσπαθεῖ νὰ φανῆ παντοδύναμος, ἀλλὰ δὲν τὰ καταφέρνει. Φαίνεται δυνατός, ἀλλὰ εἶναι τελείως ἀδύναμος. Πολλὰ καταστρεπτικὰ σχέδιά του χαλοῦν, πρὶν κἄν ἀρχίσουν νὰ πραγματοποιοῦνται. Θὰ ἄφηνε ποτὲ ἕνας πολὺ καλὸς πατέρας μερικὰ ἀλητάκια νὰ κτυποῦν τὰ παιδιά του;

– Γέροντα, φοβᾶμαι τὰ ταγκαλάκια.

– Τί νὰ φοβηθῆς; Τὰ ταγκαλάκια δὲν ἔχουν καμμιὰ δύναμη. Ὁ Χριστὸς εἶναι παντοδύναμος. Ὁ πειρασμὸς εἶναι σάπιος. Σταυρὸ δὲν φορᾶς; Τὰ ὅπλα τοῦ διαβόλου εἶναι ἀδύναμα. Ὁ Χριστός μας μᾶς ἔχει ὁπλίσει μὲ τὸν Σταυρό Του. Μόνον ὅταν ἀφήνουμε τὰ ὅπλα τὰ πνευματικά, τότε ὁ ἐχθρὸς ἔχει δύναμη. Ἕνα μικρὸ σταυρουδάκι ἔδειξε ἕνας ὀρθόδοξος ἱερέας σὲ ἕνα μάγο καὶ ἔκανε νὰ τρέμη ὁ δαίμονας, ποὺ εἶχε ἐπικαλεσθῆ μὲ τὶς μαγεῖες του.

– Γιατί φοβᾶται τόσο πολὺ τὸν Σταυρό;

– Γιατί, ὅταν ὁ Χριστὸς δέχθηκε τοὺς ἐμπτυσμούς, τὰ ραπίσματα καὶ τὰ κτυπήματα, τότε συντρίφθηκε τὸ βασίλειο καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ διαβόλου. Μὲ τί τρόπο νίκησε ὁ Χριστός!

“Μὲ τὸ καλάμι συντρίφθηκε τὸ κράτος τοῦ διαβόλου”, λέει κάποιος Ἅγιος. Ὅταν δηλαδὴ Τοῦ ἔδωσαν τὸ τελευταῖο κτύπημα μὲ τὸ καλάμι στὸ κεφάλι, τότε συντρίφθηκε ἡ ἐξουσία τοῦ διαβόλου. Δηλαδὴ ἡ ὑπομονὴ εἶναι ἡ πνευματικὴ ἄμυνα καὶ ἡ ταπείνωση τὸ μεγαλύτερο ὅπλο κατὰ τοῦ διαβόλου.

Τὸ μεγαλύτερο βάλσαμο τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ εἶναι ποὺ συντρίφθηκε ὁ διάβολος. Μετὰ τὴν Σταύρωση τοῦ Χριστοῦ, εἶναι πιὰ ὅπως τὸ φίδι ποὺ τοῦ ἔχει ἀφαιρεθῆ τὸ δηλητήριο ἢ ὅπως τὸ σκυλὶ ποὺ τοῦ ἔχουν ἀφαιρεθῆ τὰ δόντια. Ἀφαιρέθηκε τὸ φαρμάκι ἀπὸ τὸν διάβολο, ἀφαιρέθηκαν τὰ δόντια ἀπὸ τὰ σκυλιά, τοὺς δαίμονες, καὶ εἶναι τώρα ἀφοπλισμένοι καὶ ἐμεῖς μὲ τὸν Σταυρὸ ὁπλισμένοι.

Τίποτε, τίποτε δὲν μποροῦν νὰ κάνουν οἱ δαίμονες στὸ πλάσμα τοῦ Θεοῦ, ὅταν δὲν τοὺς δώσουμε ἐμεῖς δικαιώματα. Μόνο φασαρία κάνουν, δὲν ἔχουν ἐξουσία.

Μία φορά, ὅταν ἤμουν στὸ Κελλὶ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, πέρασα μία πολὺ ὄμορφη ἀγρυπνία!

Εἶχαν μαζευθῆ τὴν νύκτα πολλοὶ δαίμονες ἐπάνω στὸ ταβάνι. Στὴν ἀρχὴ κτυποῦσαν μὲ βαριὲς δυνατὰ καὶ μετὰ θορυβοῦσαν, σὰν νὰ κυλοῦσαν κούτσουρα μεγάλα, κορμοὺς δένδρων.

Σταύρωνα τὸ ταβάνι καὶ ἔψαλλα “Τὸν Σταυρόν σου προσκυνοῦ­μεν, Δέσποτα…”. Τελείωνα, ἄρχιζαν τὰ κούτσουρα πάλι. “Τώρα, εἶπα, θὰ κάνουμε δύο χορούς! Ἕνα ἐσεῖς μὲ τὰ κούτσουρα ἀπὸ πάνω καὶ ἕνα ἐγὼ ἀπὸ κάτω!” Ἄρχιζα ἐγώ, σταματοῦσαν αὐτοί.

 Μία φορὰ ἔψαλλα “Τὸν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν…”, τὴν ἄλλη “Κύριε, ὅπλον κατὰ τοῦ διαβόλου τὸν Σταυρόν σου ἡμῖν δέδωκας…”. Πέρασα τὴν πιὸ εὐχάριστη νύκτα μὲ ψαλμωδία καί, ὅταν λίγο σταματοῦσα, συνέχιζαν αὐτοὶ μὲ τὴν ψυχαγωγία! Τὴν κάθε φορὰ ὅλο καὶ διαφορετικὸ ἔργο θὰ παρουσιάσουν!…

– Ὅταν ψάλλατε τὴν πρώτη φορά, δὲν ἔφυγαν;

– Ὄχι. Μόλις τελείωνα ἐγώ, ἄρχιζαν ἐκεῖνοι. Ναί, ἔπρεπε νὰ βγάλουμε ἀγρυπνία καὶ οἱ δύο χοροί! Ἦταν μία ὄμορφη ἀγρυπνία! Ἔψελνα μὲ καημό! Πέρασα καλὲς μέρες!…

– Γέροντα, πῶς εἶναι ὁ διάβολος;

– Ξέρεις τί “ὄμορφος” εἶναι; Ἄλλο πρᾶγμα! Μόνο νὰ τὸν δῆς!! Καὶ πῶς ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δὲν ἐπιτρέπει νὰ βλέπη ὁ ἄνθρωπος τὸν διάβολο! Ὤ, θὰ πέθαιναν οἱ περισσότεροι ἀπὸ τὸν φόβο τους! Σκέψου ἂν τὸν ἔβλεπαν πῶς ἐνεργεῖ, ἂν ἔβλεπαν τήν… “γλυκειά” του μορφή! Μερικοὶ πάλι θὰ εἶχαν τὴν καλύτερη ψυχαγωγία! Ξέρεις τί ψυχαγωγία; Πῶς τὸ λένε; Σινεμά;… Γιὰ νὰ δῆ κανεὶς ὅμως ἕνα τέτοιο ἔργο, πρέπει νὰ πληρώση πολλά…, καὶ πάλι ἂν θὰ μπορέση νὰ τὸ δῆ!

– Ἔχει κέρατα, οὐρά;

– Ναί, ὅλα τὰ ἐξαρτήματα!!!

– Γέροντα, οἱ δαίμονες ἔγιναν τόσο ἄσχημοι, ὅταν ἔπεσαν καὶ ἔγιναν ἀπὸ Ἄγγελοι δαίμονες;

– Ἔμ, βέβαια! Καὶ εἶναι τώρα σὰν νὰ τοὺς κτύπησε κεραυνός. Ἂν πέση κεραυνὸς καὶ κτυπήση ἕνα δένδρο, δὲν θὰ γίνη ἀμέσως τὸ δένδρο ἕνα μαῦρο κούτσουρο; Ἔτσι καὶ αὐτοὶ εἶναι σὰν νὰ τοὺς κτύπησε κεραυνός. Ἕνα διάστημα ἔλεγα στὸ ταγκαλάκι: “Νὰ ἔρχεσαι νὰ σὲ βλέπω, γιὰ νὰ μὴ πέσω στὰ χέρια σου. Τώρα καὶ μόνον ποὺ σὲ βλέπω, φαίνεσαι πόσο κακὸς εἶσαι. Ἂν πέσω στὰ χέρια σου, τί κακὸ ἔχω νὰ πάθω!”.

Καλὸ εἶναι νὰ ἀρχίζουμε καὶ νὰ τελειώνουμε τὴν ἡμέρα μας μὲ τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ.

orthodoxostypos