Δαιμονοκαρναβαλισμοί.

Δαιμονοκαρναβαλισμοί.

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη, Θεολόγου – Δημοσιογράφου – Συγγραφέως – Ἐκδότου, ὅπως ἐτίμησεν αὐτόν ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν

Ἔχω τὴν αἴσθησιν ὅτι ἐφέτος τὰ λεγόμενα ἀποκρεάτικα καρναβάλια ἦσαν εἰς μεγαλυτέραν ἔκτασιν καὶ ἔντασιν. Αὐτὴ ἡ κατάστασις νοθεύει καὶ ἀλλοιώνει τὸ Ἅγιον Τριώδιον, σκοπὸς τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ πνευματικὴ προετοιμασία μας διὰ τὸν πραγματικὸν ἑορτασμὸν τοῦ Ἁγίου Πάσχα καὶ ἡ ἰσόβιος ἐνάρετος ζωή μας.

Ἐγνωστοποιήθη ὅτι εἰς τὰς Πάτρας τὸ καρναβάλι ἐτελίωσε μὲ 600 περιστατικὰ μέθης, ξυλοδαρμῶν καὶ τραυματισμῶν. Ἑκάστοτε δὲ συμβαίνουν καὶ πολλαὶ ἀνηθικότητες. Καὶ αἱμομειξίαι ὑπῆρξαν κατὰ τὸ παρελθόν. Συνεπῶς ὅλα αὐτὰ εἶναι δαιμονοκαρναβαλισμοί.

Ὑπάρχει καὶ μεγάλη οἰκονομικὴ σπατάλη. Οἱ καρναβαλισταὶ ἀνέρχονται εἰς ἑκατοντάδας χιλιάδων μὲ συνέπειαν τὸ κόστος τῶν εἰδικῶν ἐνδυμασιῶν των νὰ εἶναι τῆς τάξεως ἑκατομμυρίων. Δεδομένη εἶναι καὶ ἡ χρηματικὴ δαπάνη προετοιμασίας τῶν πολλῶν καρναβαλικῶν ἁρμάτων παρελάσεως.

Ἐπίσης πολλὰ χρηματικὰ ποσὰ δαπανῶνται εἰς τὴν μετακίνησιν καὶ διαμονὴν χιλιάδων ἐπισκεπτῶν εἰς ὡρισμένους τόπους προβολῆς καρναβαλιῶν, εἰς μίαν ἐποχὴν μεγάλης οἰκονομικῆς κρίσεως.

Ὁ καρνάβαλος εἶναι ἕν παιδαριῶδες καὶ ἀνόητον θέαμα καὶ ἡ σοβαρότης ἐπιβάλλει τὴν ἀδιαφορίαν.

Οἱ θαυμασταὶ τῶν τοιούτων καρναβαλιῶν δὲν ἔχουν πνευματικὰ ἐνδιαφέροντα ὑψηλοῦ ἐπιπέδου. Δυστυχῶς ἡ κοινωνία μας, εἰς μεγάλον βαθμόν, ἔχει ἀποκοπῆ ἀπὸ τὰς ρίζας τῶν ἠθικῶν καὶ πνευματικῶν ἀξιῶν. Τὰ μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, οὔτε ἐνημερώνουν ἀντικειμενικῶς οὔτε παιδαγωγοῦν τὴν κοινωνίαν. Εὑρίσκονται, ἐν πολλοῖς, εἰς τὴν διάθεσιν ἀθέων, μασόνων, ὁμοφυλοφίλων, σιωνιστῶν καὶ ἄλλων σκοτεινῶν παραγόντων. Ἑάλω ἡ Ἑλλάς.

Τὸ ἀπογοητευτικὸν εἶναι ἡ ἀδράνεια τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας νὰ κατηχήση συστηματικῶς τὸν Λαὸν καὶ νὰ ἀγωνισθῆ σθεναρῶς κατὰ τῶν κινδύνων εἰς βάρος τῆς Πίστεώς μας, τῆς Πατρίδος μας, τῆς κοινωνίας καὶ τῆς οἰκογενείας.