Μια επικίνδυνη ανάμειξη ψευδοεπιστήμης και αποκρυφισμού
Γεωβιολογία:
Η επιστημονικοφανής πλάνη και οι ρίζες της στον αποκρυφισμό
Αφορμή για το παρόν άρθρο αποτελεί μια ανησυχητική έκθεση της UNADFI (της Γαλλικής Εθνικής Ένωσης για την Προστασία από τις Σεχτικές Παρεκκλίσεις), η οποία φέρνει στο φως τη διείσδυση της λεγόμενης «γεωβιολογίας» σε επίσημους κρατικούς μηχανισμούς.
Το ζήτημα ανέκυψε όταν κτηνοτρόφοι στη Γαλλία απέδωσαν προβλήματα υγείας των ζώων τους σε γειτονικά αιολικά πάρκα. Αντί για επιστημονική τεκμηρίωση, επιστρατεύθηκαν «γεωβιολόγοι», οι οποίοι με ραβδοσκοπικές μεθόδους ισχυρίστηκαν ότι εντόπισαν «γήινες ακτινοβολίες» και «ενεργειακά δίκτυα». Το γεγονός ότι ψευδοεπιστημονικές και εσωτεριστικές θεωρίες κατάφεραν να παρεισφρήσουν σε δημόσιες πραγματογνωμοσύνες, παρακάμπτοντας την ορθολογική έρευνα, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Δεν πρόκειται απλώς για μια «εναλλακτική προσέγγιση», αλλά για μια βαθιά πνευματική και επιστημονική πλάνη που συνδέεται άρρηκτα με το κίνημα της Νέας Εποχής.
Στις μέρες μας, η εμφάνιση πρακτικών που υπόσχονται «ενεργειακό καθαρισμό» χώρων ή προστασία από «γήινες ακτινοβολίες» κερδίζει έδαφος, συχνά φορώντας τον μανδύα της επιστήμης. Η λεγόμενη «Γεωβιολογία» (ή Ραβδοσκοπία Χώρου) παρουσιάζεται ως ένας κλάδος που μελετά την επίδραση της γης στην υγεία. Ωστόσο, μια βαθύτερη εξέταση αποκαλύπτει ότι πρόκειται για μια τυπική νεοεποχίτικη δοξασία, ριζωμένη στον αποκρυφισμό, η οποία στερείται οποιασδήποτε επιστημονικής βάσης.
Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση της πλάνης, οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι υπάρχει ο επίσημος ακαδημαϊκός κλάδος της Γεωβιολογίας. Η πραγματική αυτή επιστήμη αποτελεί συνδυασμό της Γεωλογίας και της Βιολογίας και μελετά πώς τα φυσικά χαρακτηριστικά της Γης (πετρώματα, ατμόσφαιρα) επηρέασαν την εξέλιξη της ζωής και το αντίστροφο κατά τη διάρκεια των γεωλογικών αιώνων. Αντίθετα, η «γεωβιολογία» για την οποία συζητάμε —και στην οποία αναφέρεται η έκθεση της UNADFI— είναι μια ψευδοεπιστήμη (συχνά αποκαλούμενη και ως «ραδιαισθησία χώρου»). Αυτή η δεύτερη δεν χρησιμοποιεί εργαστηριακές μεθόδους ή γεωλογικές αναλύσεις, αλλά ραβδοσκοπικά εργαλεία για να εντοπίσει υποθετικά «ενεργειακά κανάλια». Πρόκειται για μια τυπική τακτική του κινήματος της Νέας Εποχής: η οικειοποίηση έγκυρων επιστημονικών όρων με σκοπό τον αποπροσανατολισμό των πιστών και την πρόσδοση κύρους σε καθαρά αποκρυφιστικές θεωρίες.
Από τη Ραβδοσκοπία στη «Γεωπάθεια»
Η γεωβιολογία δεν γεννήθηκε στα εργαστήρια, αλλά αποτελεί μετεξέλιξη της αρχαίας ραβδοσκοπίας. Παραδοσιακά, οι ραβδοσκόποι ισχυρίζονταν ότι μπορούν να βρουν νερό ή μέταλλα χρησιμοποιώντας μια διχαλωτή βέργα. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η πρακτική αυτή αναβαθμίστηκε ψευδοεπιστημονικά.
Τη δεκαετία του 1930, ο Gustav Freiherr von Pohl ισχυρίστηκε ότι ο καρκίνος προκαλείται από «γήινα ρεύματα». Αργότερα, τη δεκαετία του 1950, οι Γερμανοί ιατροί Ernst Hartmann και Manfred Curry έδωσαν το όνομά τους στα περίφημα «δίκτυα» (Hartmann Grid, Curry Grid). Υποστήριξαν ότι ολόκληρος ο πλανήτης είναι δικτυωμένος από ενεργειακές γραμμές που, όταν διασταυρώνονται, δημιουργούν «γεωπαθητικά σημεία» επικίνδυνα για τον άνθρωπο. Παρά τις δεκαετίες ερευνών, κανένα φυσικό όργανο (μαγνητόμετρο, γκάιγκερ, φασματογράφος) δεν έχει ανιχνεύσει ποτέ αυτά τα δίκτυα.
Τι είναι το «Γεωπαθητικό Στρες»; Με τον όρο αυτό, οι γεωβιολόγοι ισχυρίζονται ότι η Γη εκπέμπει αρνητικές ακτινοβολίες (από υπόγεια νερά, ρήγματα ή υποθετικά δίκτυα όπως το Hartmann), οι οποίες «αρρωσταίνουν» τον χώρο και κατ’ επέκταση τον άνθρωπο. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για έναν επιστημονικά ανύπαρκτο όρο που χρησιμοποιείται για να προκαλέσει ανησυχία και να προωθήσει «ενεργειακά» προϊόντα προστασίας.
Αποκρυφιστικό Υπόβαθρο και Θεοσοφία
Η γεωβιολογία δεν είναι μια ουδέτερη τεχνική, αλλά συνδέεται άρρηκτα με τον εσωτερισμό και τον αποκρυφισμό του 19ου και 20ού αιώνα. Οι ρίζες της βρίσκονται σε θεωρίες που προώθησε η Θεοσοφία της Έλενας Μπλαβάτσκυ και αργότερα η Ανθρωποσοφία του Ρούντολφ Στάινερ.
Οι θεωρίες αυτές διδάσκουν ότι η Γη είναι ένας «ζωντανός οργανισμός» με δικό του ενεργειακό σώμα (αιθερικό πεδίο), παρόμοιο με αυτό που περιγράφουν οι ανατολικές θρησκείες για τον άνθρωπο (τσάκρα, μεσημβρινοί). Η γεωβιολογία ουσιαστικά μεταφέρει τη διδασκαλία του ινδουιστικού «Πράνα» ή του κινεζικού «Τσι» στο δυτικό τοπίο, ονομάζοντάς το «ενέργεια της γης». Ο γεωβιολόγος λειτουργεί ως ένας σύγχρονος «μάγος-σαμάνος» που, αντί για ξόρκια, χρησιμοποιεί εκκρεμή και «κεραίες» για να διαγνώσει το «κάρμα» του κτιρίου.
Η Φυσική ενάντια στη Μεταφυσική
Η επιστημονική κοινότητα απορρίπτει ομόφωνα τη γεωβιολογία για τους εξής λόγους:
- Το Ιδεοκινητικό Φαινόμενο: Οι κινήσεις της ραβδοσκοπικής βέργας ή του εκκρεμούς δεν οφείλονται σε εξωτερικές δυνάμεις, αλλά σε ανεπαίσθητες, ασυνείδητες μυϊκές κινήσεις του χειριστή που κατευθύνονται από τις προσδοκίες του. Σε διπλά τυφλά πειράματα, η επιτυχία τους δεν ξεπερνά ποτέ τις τυχαίες πιθανότητες.
- Απουσία Φυσικού Μηχανισμού: Οι δυνάμεις που επικαλούνται οι γεωβιολόγοι δεν εντάσσονται σε καμία από τις τέσσερις θεμελιώδεις αλληλεπιδράσεις της Φύσης. Αν υπήρχε «ακτινοβολία» ικανή να επηρεάσει τα ανθρώπινα κύτταρα, θα ήταν μετρήσιμη με σύγχρονα όργανα ακριβείας.
- Αντιφάσεις: Διαφορετικοί γεωβιολόγοι που εξετάζουν τον ίδιο χώρο καταλήγουν σχεδόν πάντα σε διαφορετικά συμπεράσματα, αποδεικνύοντας την πλήρη υποκειμενικότητα της μεθόδου.
Γεωβιολογία και «Νέα Εποχή»
Για έναν Ορθόδοξο Χριστιανό, είναι απαραίτητο να κατανοήσει ότι η γεωβιολογία αποτελεί κλασικό δείγμα νεοεποχίτικου συγκρητισμού. Συνδυάζει την οικολογία με τον πανθεϊσμό, παρουσιάζοντας τη κτίση ως μια αυτοθεωμένη οντότητα που εκπέμπει «θεραπευτικές» ή «αρνητικές» ενέργειες.
Στη «Νέα Εποχή», η σωτηρία του ανθρώπου μετατίθεται από τη Χάρη του Θεού στην «εναρμόνιση με τις ενέργειες του σύμπαντος». Η γεωβιολογία καλλιεργεί έναν διαρκή φόβο για το κτιστό περιβάλλον (γεωπαθητικό στρες) και προσφέρει μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας μέσω «φυλακτών» (εξουδετερωτές ακτινοβολίας, κρύσταλλοι κ.λπ.).
Πρόκειται για μια μορφή νεοειδωλολατρίας, όπου η κτίση λατρεύεται αντί του Κτίσαντος και η επιστήμη κακοποιείται για να νομιμοποιήσει αποκρυφιστικές πρακτικές. Η διδασκαλία της Εκκλησίας μας για τον αγιασμό της κτίσης μέσω των ακτίστων ενεργειών του Θεού δεν έχει καμία σχέση με τα «δίκτυα» και τις «ακτινοβολίες» της γεωβιολογίας, τα οποία αποτελούν αποκυήματα φαντασίας και πλάνης.
Η γεωβιολογία είναι μια επικίνδυνη ανάμειξη ψευδοεπιστήμης και αποκρυφισμού. Η διείσδυσή της ακόμη και σε δημόσιους φορείς δείχνει την ανάγκη για πνευματική εγρήγορση και ορθολογική ενημέρωση απέναντι στις σύγχρονες μορφές της πλάνης.
ΠΗΓΕΣ:
•Quand la géobiologie s’invite dans
l’expertise publique | UNADFI
•La géobiologie, une pseudo-science
en expansion, Henri Brugère
•Geopathic Stress Dowsing: A Guide to
Healing the Earth Beneath You – plusvalueindia
Ι.Ν.ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΙΣΤΙΑΙΑΣ https://www.entaksis.gr/geopathic/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου