ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ
«· μετανοεῖτε· ἤγγικε γάρ ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν».
Ὁλόκληρη ἡ Π. Διαθήκη μέ διηγήσεις, σύμβολα καί εἰκόνες, προετοίμαζε τόν
κόσμον, μέ πρώτους τούς Ἰσραηλῖτες, γιά τήν ἔλευση τοῦ Μεσσίου. Ὁ λαός πού ἐκάθητο
κρατημένος καί ἀκίνητος στό σκοτάδι, στήν πλάνη, στήν εἰδωλολατρεία καί στήν ἀσέβεια,
στή δυσωδία τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ θανάτου, ἦλθε ἐξ οὐρανοῦ καί ἔλαμψε ἔμπροσθέν
του Φῶς· ὁ Ἐνανθρωπήσας Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Χριστός.
Ἡ ἄνωθεν δωρεά μεγάλη· ἡ δυνατότητα νά ἐπανέλθουν οἱ ἄνθρωποι στήν προτέρα εὐγένεια, στό πρωτόγονο κάλλος μέ τήν γέννηση τοῦ Θεανθρώπου, ὑπαρκτή, χειροπιαστή. Ἡ θεία Χάρις καί ἡ ἀνθρώπινη προαίρεση συμπλέκονται ἔκτοτε διά τοῦ μυστηρίου τῆς προσκλήσεως· καί ἡ κλήση αὐτή ἔχει οὐράνια προοπτική. Κλήση ἀλληλοπεριχώρησης, μέ κριτήριο τήν μετάνοια τοῦ Ἀδαμιαίου γένους, ἐν μέσῳ τῆς ἔλλαμψης τοῦ μυστηρίου τῆς ἀγάπης καί φιλανθρωπίας.
«· μετανοεῖτε· ἤγγικε γάρ ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν».
Ὁ Μεσσίας μέ τήν νέα πνευματική οὐράνια ζωή, ἡ ὁποία μεταδίδεται διά καί ἐν
τῇ ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ Του, ἐγκαθιδρύει καί ἐπί τῆς γῆς, τήν Βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Συνεπῶς, ἁγία γερόντισσα, σηκώνουμε ψηλά τήν σημαία τῆς καινούριας
διδασκαλίας καί πρόσκλησης τοῦ Χριστοῦ· ὑψώνουμε τήν γνώση μέ τήν φωνή τῆς
σοφίας πού μᾶς ἔδωσε ὁ Θεός· στηρίζουμε τή ζωή μας στά νοήματα τῆς θείας Γραφῆς
περί τοῦ μυστηρίου τῆς μετανοίας καί ἐξομολογήσεως, ὁδηγῶντας ἑαυτούς καί ἀλλήλους
στήν ἐργασία τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
Ὁ Κύριος εἶπε στούς μαθητές Του: «ὑπάρχουν μερικοί ἀπό αὐτούς πού
βρίσκονται ἐδῶ, οἱ ὁποῖοι δέν θά πεθάνουν πρίν δοῦν νά ἔρχεται μέ δύναμη ἡ
Βασιλεία τοῦ Θεοῦ»[1]. Καί ἕξι ἡμέρες μετά, ἀφοῦ πῆρε μαζί Του τόν Πέτρο, τόν Ἰάκωβο καί τόν Ἰωάννη,
ἀνέβηκε στό ὅρος Θαβώρ καί ἐκεῖ ἔλαμψε τό πρόσωπό Του ὅπως ὁ ἥλιος καί τά ἱμάτιά
Του ἔγιναν λευκά ὅπως τό φῶς[2]. Οἱ μαθητές ἔπεσαν μέ τό πρόσωπο στή γῆ· ἐν τούτοις εἶδαν, σύμφωνα μέ τήν ὑπόσχεση
τοῦ Σωτῆρα, τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ· τό θεϊκό ἐκεῖνο καί ἀνέκφραστο φῶς, τό ὁποῖο
οἱ μεγάλοι Πατέρες Γρηγόριος ὁ Θεολόγος καί Βασίλειος ὁ Μέγας, ὀνομάζουν
θεότητα, λέγοντας: «φῶς ἦταν ἡ θεότητα πού φάνηκε στούς μαθητές πάνω στό ὅρος»
καί · «κάλλος τοῦ ἀληθινά δυνατοῦ εἶναι ἡ θεότητά Του πού μπορεῖ νά νοηθεῖ καί
νά θεωρηθεῖ».
Ὁ Μέγας Βασίλειος λέει ἐπιπλέον, ὅτι
τό φῶς ἐκεῖνο εἶναι τό κάλλος τοῦ Θεοῦ πού μπορεῖ νά θεωρηθεῖ μόνο ἀπό τούς Ἁγίους
μέ τήν δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Γι’ αὐτό
καί λέει πάλι: «εἶδαν τό κάλλος Του ὁ Πέτρος καί οἱ υἱοί τῆς βροντῆς
στό Ὅρος, νά λάμπει περισσότερο ἀπό τήν
λαμπρότητα τοῦ ἡλίου καί ἀξιώθηκαν νά δοῦν μέ τά μάτια τους τά προοίμια τῆς
παρουσίας Του».
Τά ἴδια γράφουν καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός μαζί μέ τόν Ἰωάννη τόν
Χρυσόστομο, πού ὀνόμασαν τό φῶς ἐκεῖνο φυσική ἀκτίνα τῆς θεότητος. Ποία λοιπόν
εἶναι ἡ ἐντολή τοῦ Θεοῦ, ἀδελφοί, πού βρίσκεται τώρα ἐνώπιόν μας; Ἡ μετάνοια· τῆς
ὁποίας βασικό σημεῖο εἶναι νά μήν ἐγγίζωμε πλέον τά ἀπηγορευμένα. Νά μή
πράττουμε ὅ,τι δέν ἀρέσει στόν Ἰησοῦ Χριστόν.
Θεωροῦμε, ἐπειδή ἀπορριφθήκαμε ἀπό τόν τόπο τῆς ἔνθεης τρυφῆς καί ἀποκλεισθήκαμε
δίκαια ἀπό τόν Παράδεισο τοῦ Θεοῦ καί πέσαμε στό βάραθρο τοῦτο καί
καταδικασθήκαμε νά συνοικοῦμε καί νά συντρεφόμαστε μέ τά ἄλογα ζῶα[3] καί χάσαμε τήν ἐλπίδα μας, ὅσο ἐξαρτᾶται ἀπό ἐμᾶς, ὅτι θά ἀνακληθοῦμε στόν
Παράδεισο, αὐτός ἐπέβαλε τότε τήν καταδίκη μέ δικαιοσύνη ἤ καλύτερα πού ἐπέτρεψε
νά τήν ὑποστοῦμε δίκαια· ἀπό ὑπερβολή τώρα φιλανθρωπίας καί ἀγαθότητας, ἀπό ἐλεήμονα
διάθεσή Του, κατῆλθε ἕως ἐμᾶς γιά χάρη μας. «· ἐλθών κατώκησεν εἰς Καπερναούμ
τήν παραθαλασσίαν».
Καί λοιπόν ἀφοῦ ἔγινε ὅπως εὐδόκησε ἄνθρωπος σάν ἐμᾶς, χωρίς ἁμαρτία, μέ
τρόπο ὥστε νά ξαναδιδάξει καί νά ξανασώσει τό ὅμοιο μέ τό ὅμοιο, (Μ.Βασίλειος εἰς
48ο ψαλμόν 8) μᾶς πρόσφερε τήν σωτήρια συμβουλή καί ἐντολή τῆς μετανοίας καί ἐξομολογήσεως
λέγοντας πρός ἐμᾶς: «· μετανοεῖτε· ἤγγικεν γάρ ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν».
Γιατί, πρίν ἀπό τήν Ἐνανθρώπηση τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ, ὅσο ἀπέχει ὁ οὐρανός ἀπό
τήν γῆ, τόσο μακριά ἀπό ἐμᾶς ἦταν ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Ὅταν ὅμως ἦλθε σ’ ἐμᾶς
ὁ Βασιλεύς τῶν οὐρανῶν καί εὐδόκησε νά ἑνωθεῖ μαζί μας, πλησίασε σέ ὅλους μας ἡ
Βασιλεία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί τοῦ Χριστοῦ.
Προφανῶς, χριστιανοί μου, ἀφοῦ πλησίασε σέ ἐμᾶς ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν μέ
τήν συγκατάβαση πρός ἐμᾶς τοῦ Ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ Λόγου, ἄς μήν ἀπομακρυνθοῦμε
ἀπό αὐτήν ζῶντες ἀμετανόητα, ἀλλά μᾶλλον ἄς ἀποφύγουμε τήν ἀθλιότητα ἐκείνων
πού κάθονται στό σκότος καί τήν σκιά τοῦ θανάτου(Ψαλμ.106, 10)
Εἴθε ἀδελφοί, ἄς ἀποκτήσουμε τά ἔργα τῆς μετανοίας: φρόνημα ταπεινό,
κατάνυξη καί πένθος πνευματικό, καρδιά πραεῖα γεμάτη ἔλεος, ἀρκούμενοι στούς ὑπέρ
τῆς ἀληθείας καί δικαιοσύνης ἀγῶνες. Γιατί ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἤ καλύτερα ὁ
Βασιλεύς τῶν οὐρανῶν «βρίσκεται μέσα μας»[4].
Σ’ Αὐτόν τόν Βασιλέα, Ἰησοῦν Χριστόν, τόν Θεόν ἡμῶν, ὀφείλουμε πάντοτε νά
προσκολλώμαστε μέ τά ἔργα τῆς μετανοίας καί τῆς ὑπομονῆς, ἀγαπῶντας, ὅσο εἶναι
δυνατόν, Αὐτόν πού μᾶς ἀγάπησε πρῶτος.(Ἅγιος Πορφύριος)
Στόν Βασιλέα Χριστόν ἡ Δόξα, ἡ Βασιλεία, εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν.
[1](Μάρκ.9,1)
[2](Ματθ.17, 1-2)
[3](Ψαλμ. 48,12)
[4](Α’ Ἰωάν.3,18)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου