ΤΟ ‘’ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΝ ΧΑΡΙΣΜΑ’’ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ, ΑΠΑΡΑΧΑΡΑΚΤΑ ΑΣ ΔΙΑΦΥΛΑΞΟΜΕ,
‘’ΤΗ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΠΟΜΕΝΟΙ’’
Το
θέμα της νηστείας πρέπει να αντιμετωπίζεται πάντοτε με βάση το κάλλος που
προσέδωσε στην αρετή αυτή η Εκκλησία μας. «Θεοδώρητον χάρισμα»
χαρακτηρίζεται η νηστεία από την Εκκλησία. «Υποδεξώμεθα των νηστειών το
χάρισμα ως θεοδώρητον», ψάλλομε στον Όρθρο της Δευτέρας της Α΄ Εβδομάδος των
Νηστειών. «Θεοδώρητον χάρισμα», καλείται ο της νηστείας αγώνας,
καταδεικνύοντας τοιουτοτρόπως το κάλλος της νηστείας που έχει θεσπίσει η Αγία
μας Εκκλησία. «Ημέρα σωτήριος», επίσης καλείται η νηστεία στην Υμνολογία
της Εκκλησίας μας. Σωτήριος καλείται η της Νηστείας είσοδος, γιατί
όντως εις σωτηρία άγει.
«Επειδή
ουκ ενηστεύσαμεν, εξεπέσομεν του παραδείσου∙ νηστεύσωμεν τοίνυν, ίνα προς αυτόν
επανέλθωμεν», λέγει ο Άγιος Βασίλειος. «Η ψυχή εκκλίνει από της πικρίας
των ηδονών τη εκ νηστείας τρυφή», ψάλλομε στην Εκκλησία μας. «Οι
πνευματικοί άνθρωποι το κάνουνε για ψυχική ωφέλεια, για τον αληθινό Θεό», έλεγε
Άγιος Πορφύριος, αντιλαμβανόμενος το μεγαλείο της νηστείας που η Εκκλησία μας
έχει θεσπίσει. Ποια η έννοια λογισμών ‘’ελάφρυνσής’’ της;