
2 Ἰανουαρίου 2013- Ἱερά Μονή Ἁγίου Στεφάνου
"Σεβασμιώτατοι
Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,
Συνηθίζεται
σέ ἀνάλογες περιπτώσεις, οἱ ἐπικήδειοι λόγοι νά πλέκουν τό ἐγκώμιο
καί νά μιλοῦν γιά τήν ἀξία καί τίς ἀρετές τοῦ ἐκλιπόντος, ὡραιοποιώντας
κάποιες φορές καταστάσεις καί γεγονότα.
Στήν
περίπτωση, ὅμως, τῆς προσφιλέστατης ἀδελφῆς μας μοναχῆς Ἰουστίνας,
δέν μπορεῖ κανείς παρά νά μιλήσει μέ τήν γλώσσα τῆς καθαρῆς ἀλήθειας,
τήν γλώσσα τῆς ντομπροσύνης καί τῆς ἀνεπιτήδευτης πραγματικότητας.
Θά πρέπει νά χρησιμοποιήσει μόνο σταράτα λόγια καί εὐθεῖες κουβέντες,
ὅπως σταράτη, εὐθεία καί ἀληθινή ὑπῆρξε πάντοτε ἡ ζωή καί ἡ δραστηριότητά
της.
Μιά
ζωή, πού ἀπό τό ξεκίνημά της ἀκόμη, τῆς ἐπεφύλαξε πολλές δυσκολίες
καί ἀντιξοότητες, οἱ ὁποῖες τήν ἔκαναν πάντοτε πιό γενναία καί πιό
ἀποφασιστική.
Γεννημένη
τό 1956 σέ ἕνα ἀπό τά πλέον δυσπρόσιτα καί ὀρεινά χωριά τῶν Ἀγράφων,
τήν Στεφανιάδα Καρδίτσης, κοντά στήν Παναγία τήν Σπηλιώτισσα, στά ὅρια
τῶν νομῶν Καρδίτσης, Αἰτωλοακαρνανίας καί Ἄρτης, στό σύνορο μεταξύ
οὐρανοῦ καί δυσθεώρητων βουνοκορφῶν, ἔφερε ἔντονο τό ἀποτύπωμα τῆς
ὀρεσίβιας καταγωγῆς της.










