2 Ιουν 2011

Συστήθηκε η Επιτροπή Διαλόγου Πολιτείας-Εκκλησίας

Συστήθηκε και επισήμως, με απόφαση του Πρωθυπουργού, η μικτή επιτροπή διαλόγου Πολιτείας-Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία θα εξετάσει τα ζητήματα που έθεσε με το υπόμνημά της προς τον κ.Γιώργο Παπανδρέου η Διαρκής Ιερά Σύνοδος. Το εν λόγω υπόμνημα είχε παραδώσει στον Πρωθυπουργό, κατά την πρόσφατη συνάντησή τους, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και η αντιπροσωπεία των Ιεραρχών που τον συνόδευσε στο Μέγαρο Μαξίμου.

Μεταξύ των ζητημάτων που απασχολούν την Ελλαδική Εκκλησία είναι η τύχη των χρηματικών διαθεσίμων των εκκλησιαστικών ΝΠΔΔ, οι προσλήψεις των Ιερέων, η συνεργασία με την Πολιτεία σε κοινωνικά ζητήματα, το ευαίσθητο θέμα της υποχρεωτικής δωρεάς οργάνων σώματος, η αξιοποίηση της δεσμευμένης εκκλησιαστικής περιουσίας αλλά και το μάθημα των θρησκευτικών.

Σύμφωνα με την απόφαση που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως – με ημερομηνία 24 Μαΐου- στην Μικτή Επιτροπή Διαλόγου θα μετέχουν:

  • ο εκάστοτε Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων – ως Πρόεδρος
  • o υφυπουργός Οικονομικών αρμόδιος για τα θέματα της Γενικής Γραμματείας Δημοσιονομικής Πολιτικής,
  • ο υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για τα θέματα της Διεύθυνσης Θρησκευτικών και Εκκλησιαστικών Υποθέσεων,
  • ο υφυπουργός Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης αρμόδιος για τα θέματα της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Διοίκησης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης,
  • ένα μέλος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που ορίζεται από τον Πρόεδρο αυτού,
  • ένας εκπρόσωπος της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου (Δ.Ι.Σ.) της Εκκλησίας της Ελλάδος, που ορίζεται από τη Δ.Ι.Σ.,
  • ο Πρόεδρος της ΔΕ της ΕΚΥΟ (Μητροπολίτης Ελασσόνος Βασίλειος),
  • ο Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου (Αρχιμ.Μάρκος Βασιλάκης),
  • ο Ειδικός Νομικός Σύμβουλος της Εκκλησίας της Ελλάδος (Δικηγόρος Θεόδωρος Παπαγεωργίου)
  • ως Γραμματέας της Επιτροπής ορίζεται ο Γενικός Διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας.

Η Επιτροπή θα συγκαλείται από τον Πρόεδρό της, υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και στις συνεδριάσεις της - σύμφωνα με την απόφαση που δημοσιεύεται στην ΕτΚ και υπογράφεται από τον Πρωθυπουργό - μπορεί να καλούνται, εφόσον συζητούνται θέματα της αρμοδιότητάς τους, Υπουργοί, Αναπληρωτές Υπουργοί, Υφυπουργοί, Σύμβουλοι του Πρωθυπουργού και των Υπουργών και υπηρεσιακοί παράγοντες, καθώς και εμπειρογνώμονες για θέματα της ειδικότητάς τους, εκπρόσωποι φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα και εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Amen - του Νίκου Παπαχρήστου

Κυκλοφορεί το φύλλον της 3.6.11 του «Ορθοδόξου Τύπου»

Μερικά ἀπό τά περιεχόμενά του:

◇ Συγκλονιστικαί ἀποκαλύψεις διά τήν τουρκοποίησιν τῆς Θράκης. Ὁ πλέον ἐπικίνδυνος ἰσλαμιστής τοῦ πλανήτου Γκιουλέν καί τό ἐξτρεμιστικόν κίνημά του βάζουν «μπότα» εἰς τήν περιοχήν Ντουράν.

◇ «Μεθοδεύουν λύσιν εἰς τό Κυπριακόν συμφώνως πρός τούς ὅρους τῆς Τουρκίας», ἐπεσήμανεν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου.

◇ Τεραστία ἡ προσφορά τοῦ τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας εἰς τήν Ὀρθόδοξον Θεολογίαν, ἐπισημαίνει ὁ Σεβ. Ναυπάκτου εἰς ἐπιστολὴν του πρὸς τὸν πρόεδρον τοῦ τμήματος.

◇ Ὁ Σεβ. Θεσσαλονίκης «βλέπει» τήν Ἑλλάδα ὡς «πειραματόζωον» τῆς Παγκοσμιοποιήσεως.

◇ Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἀλβανίας μεθοδεύει τήν στατιστικήν γενοκτονίαν τῆς Ἐθνικῆς Ἑλληνικῆς Μειονότητος.

◇ Αἱ φρικταί καί βλάσφημοι ἀποφάσεις τῆς «πρώτης Βατικανικῆς Συνόδου» (κατά τό 1870).

◇ Σεβ.Μητροπολίτης Γόρτυνος κ. Ἰερεμίας: «Τό αἱρετικόν πνεῦμα τοῦ Παπισμοῦ ἔχει ἐπηρεάσει δυστυχῶς καί τούς κληρικούς μας».

◇ Δηλώσεις «φωτιά» τοῦ Σεβ. Κονίτσης ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καί τῆς «Τρόϊκα».

◇ Τί ἀπήντησεν ὁ Σεβ. Φιλίππων εἰς δημοσίευμα διά τήν ἀνακίνησιν θέματος «Νέων Χωρῶν».

◇ Ἀπόφασις τοῦ Σ.τ.Ε ἐνδέχεται νά ἀναθεωρήση τό «Στάτους κβό» τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Νομικῶν Προσώπων.

Γεγονότα καί Σχόλια. Βιβλιοκρισίαι καί ἄλλη ἐνδιαφέρουσα ὕλη συμπληρώνουν τό φύλλον.

Πρωτοπρ. Γεώργιος Δορμπαράκης, Η Ανάληψη του Κυρίου

Η Ανάληψη του Κυρίου

πρωτ. Γεωργίου Δορμπαράκη

1. ῾Ολοκλήρωση τοῦ σωτηριώδους ἔργου Του.

Μέ τήν ᾽Ανάληψή Του ὁ Κύριος ὁλοκλήρωσε τό ἀπολυτρωτικό καί σωτηριῶδες ἔργο Του στή γῆ. Ἡ εἰς Οὐρανούς ἄνοδός Του ἦταν ἡ συνέχεια τῆς Γεννήσεώς Του, τῆς Βαπτίσεώς Του, τοῦ διδασκαλικοῦ ἔργου Του, τῆς Σταυρώσεως καί τῆς ᾽Αναστάσεώς Του. Ὅ,τι ξεκίνησε ὁ Κύριος ἐρχόμενος στόν κόσμο ἔφτασε στό πέρας του μέ τήν Θεία Του ᾽Ανάληψη: ἕνωσε τούς ἀνθρώπους μέ τόν Τριαδικό Θεό. Σύμφωνα μέ τό κοντάκιο τῆς ἑορτῆς, πού συμπυκνώνει τήν οὐσία της, ὁ Κύριος ἀνελήφθη ἐν δόξῃ ῾τήν ὑπέρ ἡμῶν πληρώσας οἰκονομίαν καί τά ἐπί γῆς ἑνώσας τοῖς οὐρανίοις᾽.

Ἡ ἐν δόξῃ αὐτή ᾽Ανάληψη δέν ἀποτελεῖ ἀπόρριψη ἀπό τόν Κύριο τοῦ φυσικοῦ σκηνώματός Του καί ἐπάνοδό Του ὡς Θεοῦ μόνου στά δεξιά τοῦ Πατέρα.
Ὁ Κύριος ἀναλαμβάνεται στούς Οὐρανούς, ῾ὅπου ἦν τό πρότερον᾽, μέ τό ἅγιο σῶμα Του, γεγονός πού σημαίνει ὅτι ἡ ἐνσάρκωση τοῦ Θεοῦ δέν ἦταν μία παρένθεση στήν ὅλη ζωή Του. Τέτοιες παρενθέσεις βλέπουμε στίς ῾θεότητες᾽ τῶν ᾽Αρχαίων ῾Ελλήνων ἤ καί ἄλλων λαῶν, ὅταν κάποιος ῾Θεός᾽ φανερώνεται ὡς ἄνθρωπος στόν κόσμο, γιά νά ἐπιτελέσει κάποια συγκεκριμένη ἀποστολή, προκειμένου στή συνέχεια νά ἐπανέλθει στήν κανονική του τάξη. Ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, τό δεύτερο πρόσωπο τῆς ῾Αγίας Τριάδος, σαρκώνεται ὡς ἄνθρωπος, προσλαμβάνει τήν ἀνθρώπινη φύση καί τήν κρατάει διαπαντός. ῎Αν ἡ ἀνθρωπότητα θεραπεύτηκε ἀπό τό τραῦμα τῆς ἁμαρτίας ἦταν γιατί ὁ Θεός μας ἀπό ἄπειρη ἀγάπη κινούμενος ἕνωσε τή ζωή Του μέ ἐμᾶς. Γιά πάντα στή Θεότητα ὑπάρχει πιά καί ἡ ἀνθρώπινη φύση. Κι αὐτό θά πεῖ ὅτι ἐν Χριστῷ ὁ ἄνθρωπος ῾κατέκτησε᾽ τούς οὐρανούς. ῎Ηδη βρισκόμαστε μέσα στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ. ῾Πορεύομαι ἑτοιμάσαι τόπον ὑμῖν᾽ εἶπε ὁ Κύριος (᾽Ιωάν. 14,2).

Ἡ μεγάλη αὐτή ἀλήθεια ἀποκαλύπτει πέρα ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί τήν ἀξία πού ἔχει ὁ ἄνθρωπος. Ὁ ἄνθρωπος δέν εἶναι ἕνα ὄν τυχαῖα ριγμένο στόν κόσμο. Δέν εἶναι ἀκόμη ἕνα ἀπό τά πολλά ὄντα τοῦ κόσμου. Μέ τήν πρόσληψή του ἀπό τόν Θεό καί τή διαπαντός διακράτησή του ἀπό ᾽Εκεῖνον μέσα Του φανέρωσε τήν ἄπειρη ἀξία πού ἔχει καί ὁ ἴδιος. ᾽Αξία ὅμως πού δέν ἀποκτᾶ ἀπό μόνος του, ἀλλά ἀπό τή σύνδεση καί τή σχέση του μέ τό Δημιουργό Του.῾Ο Θεός εἶναι ᾽Εκεῖνος πού δίνει ἀξία στόν ἄνθρωπο καί ὄχι κάτι πού κατέχει αὐτός. Εἶναι στήν πραγματικότητα τό ῾κατ᾽ εἰκόνα᾽ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο, τό ὁποῖο καθάρισε ὁ Χριστός ἐρχόμενος στόν κόσμο καί τό ἔφτασε στό ἀπώγειό του ὡς ῾καθ᾽ ὁμοίωσιν᾽ μέ τήν ἔνδοξη ᾽Ανάληψή Του. Διαφορετικά, ἀπό μόνοι μας, χωρίς τόν Θεό, εἴμαστε ὅ,τι ἐπισημαίνουν ὅλοι οἱ ἅγιοι ὅλων τῶν ἐποχῶν: ῾γῆ καί σποδός᾽, ῾σκωλήκων βρῶμα καί δυσωδία᾽, κυριολεκτικά ἕνα τίποτα: ῾χωρίς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν᾽, πού εἶπε καί ὁ Κύριος ( ᾽Ιωάν. 15,5). Κατά συνέπεια ἡ ἀξία πού δίνει ὁ Θεός στόν ἄνθρωπο ὁδηγεῖ στήν καταδίκη κάθε ρατσιστικῆς ἀντίληψης καί στήν ὑπέρβαση κάθε ἀριστοκρατικῆς θεώρησης ὁμάδων ἀνθρώπων. Κανείς δέν εἶναι ἀνώτερος ἀπό κάποιον ἄλλον. Εἴτε λευκός εἴτε μαῦρος, εἴτε φτωχός εἴτε πλούσιος, εἴτε μορφωμένος εἴτε ἀμόρφωτος, εἴτε νέος εἴτε γέρος, ὅλοι ἔχουμε τήν ἴδια ἀξία πού μᾶς δίνει ὁ Θεός μας. ῾Οὐκ ἔνι ᾽Ιουδαῖος οὐδέ ῞Ελλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδέ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θῆλυ. Πάντες γάρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ᾽Ιησοῦ᾽ (Γαλ. 3, 28). Ἡ ᾽Ανάληψη λοιπόν τοῦ Κυρίου, πέρα ἀπό τήν ὁλοκλήρωση τοῦ σχεδίου τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ κόσμου, σημαίνει καί τή μεγάλη ἀξία τοῦ ἀνθρώπου.

2. ᾽Ανάληψη καί Πεντηκοστή: ἡ ἵδρυση τῆς ᾽Εκκλησίας.

Ναί μέν ὁ Κύριος μέ τήν ᾽Ανάληψή Του ὁλοκλήρωσε τό ἔργο Του ἐπί τῆς γῆς, ἀλλά καί δέν σώθηκε ὁ κόσμος ἀκόμη. Αὐτό πού ἔφερε ἔπρεπε νά γίνει προσωπικό κτῆμα τοῦ καθενός. Τό γενικό καί ἀντικειμενικό νά γίνει ἀτομικό. Καί τό ἔργο αὐτό τῆς προσωπικῆς οἰκείωσης τῆς σωτηρίας ἔγινε μέ τήν κάθοδο τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς. Κατά τήν Πεντηκοστή, τό τρίτο πρόσωπο τῆς ῾Αγίας Τριάδος, τό ῞Αγιον Πνεῦμα, ἀναλαμβάνει τή διακονία τῆς κοινῆς ἐνέργειας τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ: νά φανερώνει τόν Χριστό στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων, νά πραγματοποιεῖ τόν ἁγιασμό τους. Ὅπως ὁ Θεός Πατέρας διακόνησε τίς κοινές ἐνέργειες τῆς Θεότητος τήν ἐποχή τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, προκειμένου νά προετοιμάσει τούς ἀνθρώπους γιά τόν ἐρχομό τοῦ Υἱοῦ Του, ὅπως ὁ Θεός Υιός διακόνησε τίς κοινές ἐνέργειες τῆς Θεότητος τήν ἐποχή τῆς Καινῆς Διαθήκης: τό ὅλο ἀπολυτρωτικό ἔργο Του, ἔτσι καί ὁ Θεός ῞Αγιον Πνεῦμα διακονεῖ ἀπό τήν Πεντηκοστή καί ἐφεξῆς τίς ἐνέργειες αὐτές: φανερώνει τήν ᾽Εκκλησία ὡς σῶμα Χριστοῦ καί κάνει τόν ἄνθρωπο μέλος ᾽Εκείνου (Πρβλ. ᾽Ιωάν. 16, 13-15). ᾽Από τήν ἄποψη αὐτή ἡ ᾽Ανάληψη τοῦ Κυρίου παραπέμπει στό γεγονός τῆς Πεντηκοστῆς. Χωρίς τήν Πεντηκοστή – τήν ἐπιφοίτηση τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος - ἡ ᾽Ανάληψη, ὅπως καί ὅλη ἡ ἐπί γῆς ζωή τοῦ Κυρίου, θά παρέμενε παντελῶς ἀνενέργητη. Χωρίς τήν παρουσία τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος ὁ Χριστός μας θά παρέμενε ἕνας ξένος γιά μᾶς. ῎Ισως σάν τήν ἠλεκτρική ἐγκατάσταση ἑνός σπιτιοῦ πού δέν ἔχει διακόπτες παροχῆς τοῦ ρεύματος. Χωρίς τούς διακόπτες ἡ ὕπαρξη τοῦ ρεύματος δέν χρησιμεύει πουθενά. Ἡ ὑμνολογία τῆς ᾽Εκκλησίας μας τονίζει ἐπαρκῶς τή διάσταση αὐτή τῆς ᾽Αναλήψεως: ῾ὁ Κύριος ἀνελήφθη εἰς τούς οὐρανούς, ἵνα πέμψῃ τόν Παράκλητον τῷ κόσμῳ᾽. Ἡ πέμψη τοῦ Παρακλήτου ῾Αγίου Πνεύματος κατανοεῖται ὡς ὁ σκοπός τῆς ᾽Αναλήψεως, γιά τό λόγο πού εἴπαμε: νά ἱκανωθεῖ ὁ ἄνθρωπος γιά νά γνωρίσει τόν Χριστό, γιά νά γίνει μέτοχος τῶν δωρεῶν πού ἔφερε ᾽Εκεῖνος στόν κόσμο, γιά νά νιώσει τήν εὐλογία καί τή μεγαλωσύνη νά εἶναι μέλος Του. Μ᾽ ἕνα λόγο ἡ Πεντηκοστή ὡς συνέχεια τῆς ᾽Αναλήψεως μᾶς ἔδωσε τή δυνατότητα νά εἴμαστε ἡ προέκταση τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο, ᾽Εκεῖνος μέσω ἡμῶν. ῾Ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός᾽ (Γαλ. 2,20).

῎Ετσι ὁ Κύριος φεύγει ἀπό τόν κόσμο γιά νά ξανάρθει μέ ἄλλη μορφή: μέσω τοῦ Πνεύματός Του. Ἡ ἐν ἀγίῳ Πνεύματι ζωή τῆς ᾽Εκκλησίας εἶναι μία διαρκής παρουσία τοῦ Κυρίου μέ ἄλλον τρόπο ἀπό ὅ,τι ἦταν ἐδῶ στή γῆ. Ἡ ἵδρυση τῆς ᾽Εκκλησίας ἐν ῾Αγίῳ Πνεύματι καί βεβαίως ἡ διακυβέρνησή της ἀπό Αὐτόν ἀοράτως εἶναι ἡ συνέχεια τῆς ᾽Αναλήψεως τοῦ Χριστοῦ. Σύμφωνα μέ ὅ,τι βεβαίωσε ὁ ῎Ιδιος: ῾Συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγώ ἀπέλθω. ᾽Εάν γάρ ἐγώ μή ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρός ὑμᾶς. ᾽Εάν δέ πορευθῶ, πέμψω αὐτόν πρός ὑμᾶς᾽ (᾽Ιωάν. 16,7). 3. ᾽Ανάληψη καί Δευτέρα Παρουσία. Ἡ ᾽Ανάληψη δέν παραπέμπει μόνο στήν Πεντηκοστή. Παραπέμπει καί στή Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου. Τά λόγια τῶν ᾽Αγγέλων στούς ἔκπληκτους μαθητές τή στιγμή τῆς ᾽Αναλήψεως εἶναι ἐνδεικτικά: ῾῎Ανδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τόν οὐρανόν; Οὗτος ὁ ᾽Ιησοῦς ὁ ἀναληφθείς ἀφ᾽ ὑμῶν εἰς τόν οὐρανόν, οὕτως ἐλεύσεται, ὅν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτόν πορευόμενον εἰς τόν οὐρανόν᾽ (Πρ. ᾽Απ. 1,11). Ὁ ἐν δόξῃ ἐρχομός τοῦ Κυρίου γιά δεύτερη φορά ἀποτελεῖ συνέχεια τῆς πρώτης παρουσίας Του, τέλος τῆς ὁποίας ἦταν ἡ ᾽Ανάληψη, ἀλλά καί τῆς μυστηριώδους παρουσίας Του ἐν ῾Αγίῳ Πνεύματι στήν ᾽Εκκλησία. Ἡ Δευτέρα Παρουσία ἀποτελεῖ τήν προοπτική καί τήν προσμονή τῶν Χριστιανῶν. Οἱ Χριστιανοί τρεφόμαστε και ἀπό τό μέλλον. Τό ῾ἔρχου, Κύριε ᾽Ιησοῦ᾽ (᾽Απ. ᾽Ιωάν. 22,20) εἶναι ἡ κραυγή τοῦ πιστοῦ πού νιώθει τήν καρδιά του νά φλέγεται ἀπό τόν ῾᾽Ηγαπημένον᾽ (Πρβλ. ᾽Εφ. 1,6), τόν ᾽Ι. Χριστό. Ἡ Δευτέρα Παρουσία ὅμως θά φέρει καί τήν τελική κρίση τῶν ἀνθρώπων. Στήν κρίση αὐτή καί στή συνέχειά της, τήν αἰώνια Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, κατά τήν ὁποία θά κυριαρχεῖ πλήρως ὁ Κύριος, βλέπουμε τήν ὁριστική καί τελική ἔκφραση τοῦ βασιλικοῦ ἀξιώματος τοῦ Κυρίου, στοιχεῖο τοῦ ὁποίου εἶναι καί ἡ ᾽Ανάληψή Του. Ὁ Χριστός βασιλέας εἶναι ὁ νικητής Χριστός: κατά τῆς ἁμαρτίας, κατά τοῦ διαβόλου, κατά τῶν παθῶν τοῦ ἀνθρώπου. ῾Δεῖ γάρ αὐτόν βασιλεύειν ἄχρις οὗ ἄν θῇ πάντας τούς ἐχθρούς ὑπό τούς πόδας αὐτοῦ...῞Οταν δέ ὑποταγῇ αὐτῷ τά πάντα, τότε καί αὐτός ὁ υἱός ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τά πάντα, ἵνα ᾖ ὁ Θεός τά πάντα ἐν πᾶσιν᾽ (Α´Κορ. 15, 25.28).

Φετούλαχ Γκιουλέν: O διανοούμενος ιμάμης και μέντορας του Ερντογάν

Fethullah_Gulen

Φετούλαχ Γκιουλέν: O διανοούμενος ιμάμης και μέντορας του Ερντογάν

Γιώργος Ξ. Πρωτόπαπας

Ποιος είναι ο αμφιλεγόμενος μουσουλμάνος μετριοπαθής διανοούμενος με το τεράστιο διεθνές εκπαιδευτικό, πολιτισμικό και επιχειρηματικό δίκτυο. Η ιδεολογία του διάλογου των θρησκειών, της ανεκτικότητας και της αποκήρυξης της βίας. Οι εκπαιδευτικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες του κινήματος του Γκιουλέν. Ο ρόλος που διαδραματίζει στην Τουρκία και όχι μόνο, η περίεργη σεναριολογία και οι σχέσεις με το κυβερνών ισλαμικό κόμμα.

Παγκόσμιος ιμάμης, μουσουλμάνος ιεραπόστολος, μέντορας του Ταγίπ Ερντογάν, είναι κάποιοι μεγαλόσχημοι χαρακτηρισμοί που αποδίδονται στο Φετούλαχ Γκιουλέν μετριοπαθή μουσουλμάνο διανοούμενο και υπέρμαχο του διαλόγου των θρησκειών, μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, ο οποίος ηγείται ενός διεθνούς εκπαιδευτικού και πολιτισμικού δικτύου.

Το κίνημα του Γκιουλέν περιλαμβάνει χιλιάδες σχολεία, πανεπιστήμια, φοιτητικές εστίες, ιδρύματα, πλατφόρμες διαλόγου, φιλανθρωπικές οργανώσεις, Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, χρηματοοικονομικά ιδρύματα και τράπεζες, επιχειρηματικές ενώσεις και οργανισμούς. Ο Γκιουλέν υπολογίζεται, σύμφωνα με τo περιοδικό Middle East Quarterly, ότι ελέγχει και διαχειρίζεται ένα μπάτζετ περίπου 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

To κίνημα του Γκιουλέν προσελκύει συνεχώς και ενίοτε εχθρικά την προσοχή τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας όσο και στο εξωτερικό, αποτέλεσμα της αυξημένης δραστηριότητας, του πλούτου και της επιρροή του. Ωστόσο αναλυτές επισημαίνουν ότι η δομή, οι φιλοδοξίες και το μέγεθος της παραμένουν αδιαφανείς, καθιστώντας την αξιολόγηση των επιπτώσεών δύσκολη. Σύμφωνα με τους επικριτές της η κοινότητα του Γκιουλέν δεν φαίνεται να πείθει για τις διαπολιτισμικές και μετριοπαθείς προθέσεις της και έχουν αναπτύξει μια σεναριολογία για κρυφή ισλαμική ατζέντα και για την προστασία του ισλαμιστή διανοούμενου από την αμερικάνικη κεντρική υπηρεσία πληροφοριών CIA -διαμένει μόνιμα στην Πενσυλβανία.

Το γεγονός ότι το 2008 ο Φετουλάχ Γκιουλέν ψηφίσθηκε από τους αναγνώστες του βρετανικού περιοδικού Prospect και του αμερικάνικου Foreign Policy ως ένας από τους πιο σημαντικούς διανοούμενος του κόσμου, δείχνει ότι έχει τη δυνατότητα να επηρεάζει πρόσωπα και καταστάσεις σε διεθνές επίπεδο. Η κινητήρια δύναμη και ο πυρήνας του κινήματος του Γκιουλέν είναι η νέα τουρκική μεσαία αστική τάξη των επιχειρηματιών, των επαγγελματιών, των δασκάλων και των διανοούμενων. Το προφίλ της νέας αυτής τάξης σύμφωνα με την επιθεώρηση The Middle East Review of International Affairs (MERIA) δεν συμπίπτει απόλυτα με τη νέα αστική εργατική τάξη ή τους φτωχούς που αποτελούν τους κύριους ψηφοφόρους του κυβερνών ισλαμικού Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP). Οι υποστηρικτές του Γκιουλέν προέρχονται από υπερβολικά θεοσεβούμενα άτομα τα οποία εμπνέονται από την ισλαμική αρχή του hizmet και είναι αφιερωμένα στη διάδοση των αξιών και των ιδεών του.

Ιδεολογία

O Γκιουλέν πιστεύει ότι δεν υπάρχει απαραίτητα αντίθεση μεταξύ του Ισλάμ και του μοντερνισμού. Το κλειδί της προσαρμογής του Ισλάμ στο σύγχρονο κόσμο δεν βασίζεται σε μια άμεση πολιτική δραστηριότητα και οργάνωση. Ο Γκιουλέν διαδίδει ένα είδος «εκπαιδευτικού Ισλαμισμού» που αντιπαραβάλλεται στο «πολιτικό ισλαμισμό». Τα εκπαιδευτικά προγράμματα θα πρέπει να επικεντρώνονται στην επιστήμη, στην τεχνολογία και στη διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας. Ο Γκιουλεν διδάσκει τη καλλιέργεια της πνευματικής, της ηθικής, της συμπεριφοράς αξιών, της ανοχής, του σεβασμού, της διαφάνειας και θεωρεί ότι η Δύση έχει εγκαταλείψει την πνευματική διάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης. Προβάλει τις αξίες του σουφισμού, την ανεκτικότητα έναντι του διαφορετικού, αποκηρύσσει τη βία, καταδικάζει κάθε είδους τρομοκρατία, είναι υπέρμαχος της επίλυσης των διαφορών με ειρηνικό τρόπο και του διαλόγου υπέρ των θρησκειών.

Ο παγκόσμιος εκπαιδευτικός χάρτης

Ο πυρήνας του διεθνούς δικτύου του Γκιουλέν είναι η εκπαίδευση αφού ελέγχει χιλιάδες ανώτατα δευτεροβάθμια σχολεία, κολλέγια και μαθητικούς κοιτώνες σε ολόκληρη την Τουρκία, ιδιωτικά πανεπιστήμια και το Fatih University της Κωνσταντινούπολης. Το 2006 ο Νουρεντίν Βερέν, το «δεξί χέρι» το Γκιουλέν, σε συνέντευξη στο Kanalturk δήλωσε ότι «τα παιδιά που εμείς εκπαιδεύσαμε μέσα στην Τουρκία είναι τώρα σε ανώτατες θέσεις. Υπάρχουν κυβερνήτες, δικαστές, αξιωματικοί του στρατού. Υπάρχουν υπουργοί μέσα στην κυβέρνηση. Συμβουλεύονται το Γκιουλέν πριν κάνουν οτιδήποτε».

Το κίνημα του Γκιουλέν εκτός της Τουρκίας διευθύνει εκατοντάδες σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και πολλά πανεπιστήμια σε 110 χώρες. Το δίκτυο του Γκιουλέν έχει επεκταθεί σε ΗΠΑ, Αυστραλία, στα κράτη της Κεντρικής Ασίας, , Μεξικό Ιαπωνία ,Ινδονησία, Πακιστάν, Ινδία, Κίνα, Καμπότζη, υποσαχάρια Αφρική αλλά και δυτικές που διαθέτουν μεγάλη τουρκική μειονότητα όπως η Γερμανία. Στα σχολεία και στα ινστιτούτα η εκπαίδευση εστιάζεται στην επιστήμη και την τεχνολογία, διδάσκεται η τουρκική γλώσσα και εκτιμάται ότι είναι υψηλής εκπαίδευσης. Το The Gulen Institute στο Χιούστον των ΗΠΑ αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς λειτουργεί το δίκτυο για να ενισχύσει τους δεσμούς του με την αμερικάνικη πολιτική και επιχειρηματική ελίτ. Δεν είναι άλλωστε καθόλου τυχαίο ότι το 2008 ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον από το βήμα του Turkish Cultural Center ευχαρίστησε το κίνημα του Γκιουλέν για τη συνεισφορά του στην διεθνή ειρήνη.

Την προώθηση της ιδεολογίας του κινήματος έχει αναλάβει μεταξύ άλλων και το Journalists and Writers Foundation (Ένωση Δημοσιογράφων και Συγγραφέων) με τη διοργάνωση αρκετών πλατφόρμων διαλόγου, όπως: η Abant Platform – συνδέει διανοούμενους και επιστήμονες για να συζητούν εθνικά και διεθνή προβλήματα, η Eurasian Dialogue Platform – περιλαμβάνει εκπροσώπους από την Τουρκία και δώδεκα χώρες από την πρώην Σοβιετική Ένωση και την Ασία και η Intercultural Dialogue Platform – διοργανώνει συναντήσεις με επίκεντρο τον Αβραάμ σε Τουρκία, Ρωσία, Γεωργία, Γερμανία και Σουηδία.

Εφημερίδες, τράπεζες

Το κίνημα του Γκιουλέν δραστηριοποιείται με μεγάλη επιτυχία και στον επιχειρηματικό κόσμο και μια σύντομη εικόνα δίνεται μέσα από μια ανάλυση του The New Republic. Το 1986 η κοινότητα Γκιουλέν απέκτησε τη εφημερίδα Zaman. To Feza Media Group που εκδίδει την εφημερίδα, την αγγλόφωνη τη Zaman Today, ένα πρακτορείο ειδήσεων και το περιοδικό Aksiyon. Επιπλέον το Feza συνδέεται με το Samanyolou Broadcasting που έχει στην κατοχή του αρκετούς τηλεοπτικούς σταθμούς. Καμία όμως από αυτές τις επιχειρήσεις δεν ελέγχονται από τον Γκιουλέν ή έχουν άμεση σχέση με το άτομο του. Ο Γκιουλέν απλά τους δίνει την έμπνευση, το κίνητρο και μερικές κατευθυντήριες και πρωταρχικές αρχές. Το 1996 επιχειρηματίες προσκείμενοι στο Γκιουλέν προχώρησαν στην ίδρυση της Banka Asya, μιας από τις μεγαλύτερες ισλαμικές τράπεζες της Τουρκίας με περιουσιακά στοιχεία δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η κοινότητα του Γκιουλέν οργανώθηκε σε επιχειρηματική ένωση υπό την ονομασία ISHAD (Σύνδεσμος Αλληλεγγύης στην Επιχειρηματική Ζωή) και σύμφωνα με ένα κείμενο εργασίας του ΕΛΙΑΜΕΠ «Διαστάσεις και δράσεις του Ισλαμικού Κεφαλαίου στην Τουρκία» είχε τρεις βασικές αρχές: αλληλεγγύη, υπακοή και καθήκον προς το κίνημα με στόχο τον εκσυγχρονισμό, την ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και την ενδυνάμωση της εξαγωγικής δραστηριότητα τους. Το 1999 όταν ο Γκιουλέν κατηγορήθηκε για υπονόμευση του κοσμικού κράτους, η ISHAD άρχισε να αμφισβητείται και να δέχεται περιορισμούς. Το 2005 με νέο όνομα, διευρυμένη σύνθεση και την ίδια ηγεσία μετατράπηκε στην πανίσχυρη TUSKON (Συνομοσπονδία Βιομηχανιών και Επιχειρηματιών Τουρκίας) που περιλαμβάνει επτά ομοσπονδίες, 151 συνδέσμους μικρομεσαίων επιχειρήσεων, 14.844 μέλη, παραρτήματα σε κάθε επαρχία της χώρας και γραφεία σε Ουάσινγκτον, Βρυξέλλες, Μόσχα, Πεκίνο.

Η ΤUSKON πλασάρει την εικόνα μιας πιο φιλελεύθερης και φιλοδυτικής ισλαµικής ελίτ όπως ορίζεται από τον Γκιουλέν και τάσσεται υπέρ των πολιτικών του ισλαμιστή πρωθυπουργού Ερντογάν προωθώντας τις θέσεις του μέσα από τις εκθέσεις που δημοσιοποιεί. Παράλληλα σε μηνιαία βάση διοργανώνει σε Άγκυρα και Κωνσταντινούπολη συναντήσεις με κύριους ομιλητές υπουργούς με αντικείμενο φλέγοντα πολιτικά και οικονομικά θέματα. Η ΤUSKON μέσω των διεθνών διασυνδέσεων της εξελίσσεται σε σημαντικό πυρήνα οικονομικού λόμπυ και παγκόσμιας προβολής της Τουρκίας.

Η συνεργασία μεταξύ των διαφόρων ινστιτούτων του κινήματος του Γκιουλέν αλλά και η επικάλυψη είναι εκτεταμένη και προκαλεί σύγχυση. Το κίνημα του Γκιουλέν σύμφωνα με το MERIA χαρακτηρίζεται από μια χαλαρή δομή και αποκέντρωση και η κάθε μια από τις επιχειρήσεις του είναι ατομικά χρηματοδοτούμενη και διευθύνεται σε εθελοντική βάση από τους υποστηρικτές του Γκιουλέν.

Μηχανισμοί επιρροής

Το τεράστιο διεθνές εκπαιδευτικό, πολιτιστικό και επιχειρηματικό δίκτυο του κινήματος του Φετουλάχ Γκιούλεν δεν αφήνει και πολλά περιθώρια αμφισβήτησης για την επιρροή που ασκεί εντος και εκτός Τουρκίας και τις διασυνδέσεις με ισχυρά κέντρα εξουσίας. Τα ινστιτούτα του μέσα στις ΗΠΑ προσελκύουν την πολιτική, ακαδημαϊκή και επιχειρηματική ελίτ της χώρας. Η κοινή συνισταμένη είναι η προώθηση των αρχών και της ιδεολογίας του Γκιουλέν ο οποίος έχει εξελιχθεί σε ένα σημαντικότατο μετριοπαθή ισλαμιστή διανοούμενο. Ο Γκιουλέν ενδεχόμενος ίσως να χρησιμοποιήσει το μετριοπαθές ισλαμικό μοντέλο της Τουρκίας του Ερντογάν για να αποδείξει ότι μπορεί να εξαχθεί και στις άλλες μουσουλμανικές χώρες και να περιορίσει σε σημαντικό βαθμό τον εξτρεμιστικό Ισλάμ. Το κίνημα του Γκιουλέν μπορεί να αποτελέσει μια εναλλακτική στη διδασκαλία του εξτρεμιστικού Ισλάμ που ασπάζεται η Αλ-Κάιντα και το σύνολο των εξαθλιωμένων μουσουλμανικών μαζών επαληθεύοντας έτσι τη «Σύγκρουση Πολιτισμών» του Σάμιουελ Χάντινγκτον.

Ωστόσο ο Γκιουλέν φαίνεται να επενδύει σε μια «χρυσή γενιά», στα ανερχόμενα και μεσαία αστικά στρώματα της τουρκικής κοινωνίας και στην παραγωγή μιας ελίτ ηγετών. Τα συμφέροντα του κινήματος του Γκιουλέν σε μεγάλο βαθμό ταυτίστηκαν με το ισλαμικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) όταν ανέβηκε στην εξουσία το 2002 και οι Γκιουλενιστές είδαν το AKP, σύμφωνα με ανάλυση του αμερικάνικου Stratfor, ως το πολιτικό όχημα μέσω του οποίου θα μπορούσαν να εκπληρώσουν τους στόχους τους. Εκτός από το θρησκευτικό δέσιμο το AKP και το κίνημα του Γκιουλέν σε συνεργασία με μη θρησκευτικά στοιχεία επιδιώκουν να επιβάλλουν την πολιτική εξουσία στην Τουρκία και έχουν υιοθετήσει μια κοινή στάση απέναντι στο παραδοσιακό κέντρο εξουσίας, το κοσμικό-στρατιωτικό κατεστημένο. Ο ρόλος της κοινότητας του Γκιουλέν φαίνεται να επηρεάζει τις εξελίξεις στη γειτονική χώρα αλλά δεν είναι σαφές εάν απλά υποστηρίζει το AKP ή είναι η κυβερνών δύναμη πίσω από το AKP.

Who is Who

Ο Γκιουλέν γεννήθηκε το 1941 σε ένα χωριό έξω από την πόλη Ερζερούμ, άρχισε να προσεύχεται από την ηλικία των τεσσάρων ετών και έμαθε αραβικά από τον πατέρα του. Στο σχολείο συνάντησε μαθητές του Κούρδου διανοούμενου Σαίντ Νουρσί και συνδέθηκε με το κίνημα του που ήταν παρόμοιο με την αδελφότητα των σουφιστών. Το 1958 έγινε και επίσημα ιμάμης και μετά από τη στρατιωτική του θητεία μετακινήθηκε στη Σμύρνη. Το 1969 άρχισε να διδάσκει τη δική του εκδοχή της ιδεολογίας του Νουρσί και σύντομα απέκτησε υποστηρικτές. Η επιρροή του Γκιουλέν αυξήθηκε σημαντικά μέσα στη δεκαετία του 1990 τόσο που ανησύχησε το κοσμικό κατεστημένο. Το 1999 καταδικάστηκε για υπονόμευση των αρχών του κεμαλικού κράτους και το 2003 απαλλάχθηκε από όλες τις κατηγορίες αλλά συνέχισε να παραμένει στην Πενσυλβανία των ΗΠΑ.

(*) Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Strategist, τεύχος 7, της εφημερίδας «Κόσμος του Επενδυτή» στις 11/12/10

presscode-

1 Ιουν 2011

Τζαμί στην κατεχόμενη Λύση αποφάσισε να ανεγείρει το ψευδοκράτος. Σχέδια για 12 νέα τεμένη

Με την κατασκευή νέων τζαμιών στο ψευδοκράτος η τουρκική κυβέρνηση στοχεύει ολοένα στην μουσουλμανοποίηση των κατεχομένων εδαφών μας. Αίσθηση προκαλεί η απόφαση του ψευδοκράτους να ανεγείρει τέμενος στη Λύση και εικάζεται ότι θα είναι δίπλα στην εκκλησία της Παναγίας της Λυσιώτισσας.

Συγκεκριμένα, 12 νέα τεμένη και επενδύσεις ύψους 265 εκ. τουρκικών λιρών θα κάνει η Τουρκία στα κατεχόμενα, σύμφωνα με το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας «Χαβαντίς», που σημειώνει ότι τα χρήματα προέρχονται από το πρωτόκολλο που υπογράφηκε μεταξύ Τουρκίας-ψευδοκράτους και συγκεκριμένα, τη συμφωνία που αφορά την αξιοποίηση της βοήθειας που παρέχει η Άγκυρα προς τα κατεχόμενα για το έτος 2011.

Στα πλαίσια του «προγράμματος βελτίωσης των θρησκευτικών υπηρεσιών» που υπάγεται στη σχετική συμφωνία, αναμένεται να διατεθούν 7,168,000 τουρκικές λίρες (3,082,000 ευρώ περίπου) για την ανέγερση 12 συνολικά νέων τεμενών.

Τα τεμένη αναμένεται να ανεγερθούν στα κατεχόμενα χωριά Δρομολαξιά, Μελάναγρα, Έξω Μετόχι, Όρκα, Ταύρου, Καπούτι, Άγιο Γεώργιο Κερύνειας, Μια Μηλιά, Λύση, Θέρμεια, Κιόνελι και στη βιομηχανική περιοχή της κατεχόμενης Λευκωσίας.

Η συνολική βοήθεια που απέστειλε η Τουρκία στο ψευδοκράτος για το 2011 ανέρχεται στο 1,124,156,318 τουρκικές λίρες (483 εκ. ευρώ περίπου), εκ των οποίων οι 625,410,525 τουρκικές λίρες (269 εκ. ευρώ περίπου) αφορούν τις δωρεές της τουρκικής κυβέρνησης προς τα κατεχόμενα. Από το ποσό των δωρεών, οι 216,961,205 τουρκικές λίρες (93 εκ. ευρώ περίπου) θα διατεθούν στην άμυνα, οι 265,497,120 (114 εκ. ευρώ περίπου) σε έργα υποδομής, οι 100,000,000 (43 εκ. ευρώ περίπου) στο μεταποιητικό τομέα και 498,745,793 τουρκικές λίρες (214 εκ. ευρώ περίπου) σε πιστώσεις.

Σημειώνεται, ότι σε ό,τι αφορά το κονδύλι για έργα υποδομής, η τουρκική κυβέρνηση θα αξιοποιήσει τις 88,422,000 τουρκικές λίρες (38 εκ. ευρώ περίπου) απ’ αυτά, ενώ τις υπόλοιπες 177,075,120 τουρκικές λίρες (76 εκ. ευρώ περίπου) θα τις αξιοποιήσει η λεγόμενη «κυβέρνηση» του ψευδοκράτους.

«Ρωμιοσύνη»1/06/2011

Αυξάνονται οι απόπειρες αυτοκτονίας στην Ελλάδα

Επιμέλεια: Γιάννης Δεβετζόγλου

Αύξηση στις απόπειρες αυτοκτονίας, στην κατανάλωση ψυχοφαρμάκων και σε επισκέψεις σε ψυχιάτρους και ψυχοθεραπευτές έχει καταγράψει η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία στη χώρα μας το τελευταίο διάστημα. Όπως αναφέρουν οι ειδικοί «όταν αυξάνονται τα οικονομικά και οικογενειακά προβλήματα, δημιουργούνται ψυχολογικά».

Για την αντιμετώπιση των ψυχολογικώνπροβλημάτων, που εντείνονται εξαιτίας της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας, οι ειδικοί προτείνουν ενεργητική στάση απέναντι στη ζωή και όχι φαρμακευτική αγωγή, όταν αυτή δεν είναι άκρως απαραίτητη.

«Οι δύσκολες κοινωνικές καταστάσεις, έχουν πάντα συνέπειες και στην υγεία των ατόμων», επισημαίνει ο αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, ψυχίατρος, Δημήτρης Πλουμπίδης.

Ερμηνεύοντας το φαινόμενο της αύξησης των επισκέψεων στους ψυχιάτρους ο κ. Πλουμπίδης εξηγεί πως «τα συμπτώματα που παρουσιάζουν όσοι απευθύνονται σεψυχιάτρους, έχουν να κάνουν με το "μπάχαλο" της περασμένης δεκαετίας. Οι κάρτεςκαι τα δάνεια έχουν φέρει πολλούς ανθρώπους σε απόγνωση και κατάθλιψη.

"Χρωστάω παντού, δεν έχω λεφτά, ο πατέρας μου ήταν άμυαλος και σήμερα πληρώνει όλη η οικογένεια", είναι οι πιο συχνές φράσεις που ακούμε».

Ως βασικό παράγοντα της αύξησης αιτημάτων προς τους ψυχιάτρους είναι και η«πολύ μεγάλη κοινωνική διάσπαση που παρατηρήθηκε την περασμένη δεκαετία και ηοποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, με πολύ κόσμο απομονωμένο στις πόλεις καιμε έναν κοινωνικό ιστό πολύ μπερδεμένο», τονίζει.

Όπως αναφέρει, τον τελευταίο καιρό, η αύξηση των αιτημάτων προς τουςψυχιάτρους, δεν αφορούν, στην πλειοψηφία τους, σοβαρές ψυχικές νόσους. «Οι περισσότερες περιπτώσεις έχουν να κάνουν με διαταραχές ύπνου, πανικού και ήπιες καταθλίψεις. Δεν είναι λίγοι αυτοί που παρουσιάζουν ψυχοσωματικά συμπτώματα,όπως φουσκώματα στα έντερα ή ταχυκαρδίες», υπογραμμίζει ο κ. Πλουμπίδης, καιεπισημαίνει ότι «πολλοί άνθρωποι είναι όντως ταραγμένοι, αλλά αυτό, στους περισσότερους, δε έχει να κάνει με βαριές ψυχικές νόσους».

Ειδικά το δημόσιο έχει κατακλυστεί όπως συμπληρώνει, με αιτήματα πουάπτονται της ελαφριάς ψυχιατρικής, κυρίως μικρές καταθλίψεις και με περιστατικά ατόμων που παραπονιούνται: "Έχω πανικό, νοιώθω φόβο. Τί να κάνω με τον άνδραμου, τί να κάνω για το παιδί μου. Δώστε μου "κάτι" για να μειωθεί το άγχος μου.

Δεν έχω κέφι, όλα μου φαίνονται μαύρα, κ.λπ.».

Προσθέτει δε, ότι «υπάρχουν άνθρωποι που είναι ήδη ασθενείς και εξαρτώνται από άλλους και που όταν διαταράσσεται το υποστηρικτικό τους σύστημα, κινδυνεύουν να αρρωστήσουν, με πολύ δυσάρεστες συνέπειες».

Όσον αφορά τις αυτοκτονίες, ο αντιπρόεδρος της ΕΨΕ επισημαίνει ότι «αν καιείμαστε πάρα πολύ μακριά από τα ρεκόρ των αυτοκτονιών που παρατηρούνται στιςβόρειοευρωπαϊκές χώρες, όντως έχει παρουσιαστεί μία μικρή αύξηση στιςαυτοκτονίες, σε σχέση με άλλα χρόνια, και μία σημαντική αύξηση στις απόπειρες».

Παράλληλα, αυξημένη είναι και η κατανάλωση ψυχοφαρμάκων, γεγονός που οφείλεταισύμφωνα με τον κ. Πλουμπίδη, μεταξύ άλλων, και στην εκπαίδευση των ψυχιάτρων.

«Πολλοί από εμάς είναι εκπαιδευμένοι να αντιμετωπίζουν το άγχος και την κατάθλιψη με φαρμακευτική αγωγή. Τα φάρμακα εμφανίζουν άμεσα αποτελέσματα και είναι πιο οικονομική λύση για τον πάσχοντα, πολλοί εκ των οποίων τα αποζητούν. Η ψυχαναλυτική αντιμετώπιση, η οποία είναι πιο ουσιαστική, είναι πιο χρονοβόρα, κοστίζει, αλλά απαιτεί και καλύτερα εκπαιδευμένους γιατρούς», αναφέρει. Επιπλέον, ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις τάσεις φυγής από την Ελλάδα, που παρουσιάζουν πολλοί Έλληνες, ιδιαίτερα στις τάξεις των νέων, προκειμένου να μηναντιμετωπίσουν τα προβλήματα στον τόπο τους, σχολιάζοντας ότι «είμαστε καταδικασμένοι, όλοι μας, να ξαναστήσουμε την Ελλάδα στα πόδια της, για να βρίσκουν τα παιδιά μας δουλειά και στο εξωτερικό».

«Είναι τόσες πολλές οι αλλαγές που συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα, και ηκοινωνία δεν ξέρει τί να κάνει και πώς ακριβώς να αντιδράσει», λέει καισυμπληρώνει ότι «παρατηρώ μία σύγχυση και μία αναμονή, που δεν είμαι σε θέση ναξέρω κατά πόσο θα διαρκέσει και πώς θα εξελιχθεί».

Προτείνοντας λύσεις για τα ψυχολογικά προβλήματα των Ελλήνων και αναφερόμενος σε έρευνες που δείχνουν ότι το 25% του πληθυσμού παρουσιάζει καταθλιπτική συμπτωματολογία, ο αντιπρόεδρος της Ψυχιατρικής Εταιρείας τονίζει ότι «εμείς, ως ψυχιατρική κοινότητα, μπορούμε να βοηθήσουμε, αλλά όταν τα προβλήματα παίρνουν πολύ μεγάλες κοινωνικές διαστάσεις, εκεί πια οι ατομικές λύσεις δενμπορούν να "πάνε και πολύ μακριά". Πρέπει να υπάρξουν συλλογικές λύσεις καιαλλαγές στην κοινωνία».

Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, «οι άνθρωποι πρέπει να έχουν μαχητική στάση απέναντι στα προβλήματά τους, και όχι τάσεις φυγής. Πρέπει να αποφασίσουν να υπερασπίσουν τη δουλειά τους, το σπίτι τους, το κοινωνικό και το οικογενειακό περιβάλλον τους. Αν το κάνει κανείς αυτό, βρίσκει τρόπους να αντιμετωπίσει και τα προβλήματά του».

«Οι άνθρωποι που παίρνουν τη ζωή στα χέρια τους, έχουν λιγότερα προβλήματα ψυχικής υγείας. Μία ενεργητική στάση απέναντι στη ζωή, κυρίως σε συλλογικό επίπεδο, είναι το ιδανικό», λέει.

Ο πρόεδρος του ψυχολογικού ινστιτούτου, καθηγητής ψυχολογίας, Κλήμης Ναυρίδης,σε πρόσφατη διάλεξή του με τίτλο «Ψυχολογία της κρίσης», που έγινε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, τόνισε μεταξύ άλλων: «Οι κρίσεις προσφέρουν σημαντικές ευκαιρίες ωρίμανσης και ανάπτυξης προσαρμοστικών δεξιοτήτων. Οι κρίσεις, εκτόςαπό κρίσιμες μπορούν να είναι και χρήσιμες».

«ygeia.tanea»1/06/2011

Κινδυνεύει να κλείσει το πρότυπο σχολείο ΟΜΗΡΟΣ στην Κορυτσά;

Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, σοβαρό πρόβλημα φέρεται να αντιμετωπίζει το ελληνοαλβανικό σχολείο ΟΜΗΡΟΣ στην Κορυτσά. Το πρόβλημα εντοπίζεται στην μη καταβολή των λειτουργικών εξόδων του σχολείου και των μισθών του ντόπιου προσωπικού που γινόταν από το ελληνικό κράτος και αφορά την περίοδο από τον Ιανουάριο μέχρι σήμερα, με προφανείς επιπτώσεις στη λειτουργία του σχολείου αλλά και στο ηθικό των διδασκόντων. Ως τώρα το πρόβλημα αντιμετωπίζεται με μεγάλη προσπάθεια εκ μέρους των υπευθύνων του σχολείου. Ωστόσο στην πόλη κυκλοφορούν φήμες ακόμη και περί κλεισίματος του σχολείου, καθώς αν δεν λυθεί το πρόβλημα αυτό, είναι πιθανό οι αλβανικές αρχές να μην επιτρέψουν την συνέχιση της λειτουργίας του την επόμενη χρονιά.

Κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου προς κάθε υπεύθυνο. Είναι αδιανόητο στο όνομα μίας δήθεν οικονομίας, η πολιτική ηγεσία που είναι κατ εξοχήν υπεύθυνη για την κατάσταση που βρίσκεται η οικονομία μας, να παίζει με ό,τι πιο επιτυχημένο έχει να επιδείξει η πατρίδα μας στην περιοχή της Κορυτσάς. Ένα σχολείο που, παρά τις δυσκολίες που πάντα πρόβαλλε η αλβανική πλευρά, με την αυτοθυσία και την υπερβάλλουσα ευσυνειδησία των εκπαιδευτικών που υπηρέτησαν και υπηρετούν εκεί, έγινε φάρος ελληνικής παιδείας και πολιτισμού, βοήθησε τα μέγιστα στη συναδέλφωση των δύο λαών και αγκαλιάστηκε με πολλή θέρμη από τους κορυτσαίους που κατά εκατοντάδες εγγράφονται κάθε χρόνο στις βαθμίδες του.

Ειδικά αυτήν την περίοδο που προετοιμάζεται η απογραφή πληθυσμού στη γειτονική χώρα, είναι τουλάχιστον εγκληματικό να υποβαθμίζεται στην πράξη η λειτουργία ενός φορέα που όντως έφερε πιο κοντά την Κορυτσά στην Ελλάδα και έγινε αποδεκτός με χαρά από τους ίδιους τους Βορειοηπειρώτες. Τυχόν προβλήματα στη λειτουργία του θα είναι η χείριστη υπηρεσία που θα προσφέρει η πατρίδα μας στα αδέλφια μας στην Κορυτσά. Αν αληθεύουν μάλιστα και οι πληροφορίες που φέρουν το μουσουλμανικό σχολείο που ιδρύθηκε πριν 2 χρόνια στην πόλη με τουρκικά και αραβικά κεφάλαια , να τονίζει ότι οι πύλες του είναι ανοιχτές σε κάθε ενδιαφερόμενο για δωρεάν εγγραφή, εκμεταλλευόμενο την περίσταση, γίνεται πιο σαφής η κρισιμότητα της κατάστασης κα η ανάγκη άμεσης λύσης του προβλήματος.

Το πρόβλημα επείγει και απαιτεί άμεση λύση καθώς αρκετοί γονείς τώρα που είναι η περίοδος των εγγραφών προβληματίζονται για το αν θα λειτουργεί του χρόνου το σχολείο και αν θα πρέπει να γράψουν τα παιδιά τους η να αναζητήσουν κάτι άλλο.

Απευθύνουμε θερμή έκκληση προς κάθε αρμόδιο.

Μην επιτρέψετε για λίγες χιλιάδες ευρώ να κλείσει το σχολείο ΟΜΗΡΟΣ.

Μην προδώσετε τον αγώνα πολλών αξιόλογων εκπαιδευτικών που μόχθησαν για να φτάσει το σχολείο στο επίπεδο που είναι σήμερα.

Μη θάψετε τις προσδοκίες και τα όνειρα των μαθητών και των γονέων τους από την Κορυτσά που περίμεναν από το 1925 να δουν ελληνικό σχολείο στην πόλη, και τώρα που το όνειρο τους έγινε πραγματικότητα, αυτό να κινδυνεύει από την ανευθυνότητα ορισμένων “ υπευθύνων” που δεν έχουν ιδέα για τη σημασία του.

ΣΦΕΒΑ, 1/6/2011

Κροατία - Διαμαρτυρίες για την επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου

Το Σαββατοκύριακο 4 και 5 Ιουνίου 2011, θα πραγματοποιηθεί η επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου στην Κροατία. Απλοί πολίτες αλλά και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαμαρτύρονται για την αλαζονική συμπεριφορά της Ρωμαιοκαθολικής “Εκκλησίας” αλλά και την ανήθικη συμπεριφορά Ρωμαιοκαθολικών «κληρικών». (Protest uoči posete pape Hrvatskoj)

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, η επίσκεψη του Πάπα θα κοστίσει μεταξύ 12 και 14 εκατομμύρια Kuna (μεταξύ 1,7 και 2.000.000 €), και τα έξοδα θα μοιραστούν ανάμεσα στο Βατικανό και την Κροατία. Τα μέτρα ασφαλείας αυξήθηκαν τις τελευταίες ημέρες στο υψηλότερο επίπεδο, και η αστυνομία παρακάμπτει ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής που θα ακολουθήσει η πομπή με τον Πάπα το Σάββατο το πρωί στο Ζάγκρεμπ. Επίσημα το Ζάγκρεμπ έχει επανειλημμένως τονίσει ότι η επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου XVI είναι ένα μέσο για τη στήριξη της ολοκλήρωσης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Κροατίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ακριβώς τη στιγμή της επίσκεψης του Πάπα Βενέδικτου XVI στην Κροατία, από 3 έως 5 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί στο Ζάγκρεμπ το Queer Film Festival και θα είναι αφιερωμένο σε θέματα παιδοφιλίας .

Δείτε σχετικά και :

-Ο Πάπας θα επισκεφθεί την Κροατία και θα προσκυνήσει τον τάφο του Αρχιεπισκόπου της Γενοκτονίας των Σέρβων Καρδινάλιου Aloysius Στέπινατς

Στέργιος Ν. Σάκκος, Πάνω από τα γήινα (Η Ανάληψη του Κυρίου)

Πάνω ἀπό τά γήϊνα

Ἄν πεῖς στόν ἄνθρωπο τῆς ἐποχῆς μας ὅτι ἡ Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ ἔχει ἕνα πολύ προσωπικό μήνυμα γι’ αὐτόν, τό λιγότερο, θά σέ κοιτάξει μέ δυσπιστία. Στέκεται τόσο ἀπρόσιτη ἡ Ἀνάληψη πάνω στό θεολογικό της βάθρο, καί πῶς μπορεῖ νά ἀνταποκριθεῖ στίς ἀνησυχίες τῶν καιρῶν μας; Κι ὅμως, πέρα ἀπό τό θεολογικό της νόημα ἤ μᾶλλον μέσα ἀπ’ αὐτό, ἐκπέμπει ἕνα πολύ ἐπίκαιρο κοινωνικό καί ἀνθρώπινο μήνυμα. Μόνο πού γιά νά τό πιάσουμε, δέν θά ξεκινήσουμε ἀπό τήν κορυφή της πρός τήν ἐποχή μας, διότι οἱ περισσότεροι δέν θά μπορέσουν οὔτε τήν ἀφετηρία νά βροῦν οὔτε στήν πορεία νά ἐνταχθοῦν. Θά ξεκινήσουμε ἀπό τήν ἐποχή μας, πού εἶναι εὔκολο νά τήν παρακολουθήσουμε ὅλοι, ἀφοῦ εἶναι ἡ ἴδια ἡ ζωή μας, ὁ ἑαυτός μας, γιά νά φθάσουμε στήν κορυφή. Μ’ αὐτόν τόν τρόπο δέν ὑπάρχει κίνδυνος νά λαθέψουμε, φθάνει νά εἴμαστε τίμιοι καί εἰλικρινεῖς στίς ἀναζητήσεις μας, ἀπροκατάληπτοι στίς ἐκτιμήσεις μας.

Καθώς καταντήσαμε τήν ζωή μας πολύ πεζή, πολύ στενή, πολύ πληκτική γιά τούς πόθους τῆς ψυχῆς μας, ὀρθώνεται τραγική ἡ ὁρμή καί ἡ λαχτάρα μας νά ξεφύγουμε ἀπό τά ὅρια πού μᾶς συγκλείνουν καί μᾶς συνθλίβουν. Παγκόσμια καί καθολική ἐκδηλώνεται σέ ὅλους τούς καιρούς, καί ἰδιαίτερα στόν δικό μας, μία τάση φυγῆς, θά ἔλεγα. Δέν ἐννοῶ τήν τραγική ἀλλά, δυστυχῶς, ὄχι σπάνια φυγή πού παρέχουν οἱ παραισθησιογόνες οὐσίες· ὑπόσχονται τήν ἐλευθερία τοῦ παραδείσου, ἀλλά παγιδεύουν τούς χρῆστες στά ὀλέθρια δεσμά τῆς κόλασης. Μιλῶ γιά τήν τόσο γνωστή σέ ὅλους μας ἀνάγκη νά βγοῦμε ἔξω ἀπό τό σπίτι μας, τό κατάστημά μας, τήν πόλη μας, πρός τό βουνό, τήν θάλασσα, τόν καθαρό ἀέρα. Ἀπό τότε πού ὁ μῦθος τοῦ Δαιδάλου καί τοῦ Ἰκάρου ἔγινε πραγματικότητα, ὁ ἄνθρωπος ρίχθηκε στό μεθύσι τῶν αἰθέρων, πού τοῦ δίνει τήν ψευδαίσθηση τῆς ἀποδέσμευσης ἀπό ὅ,τι βαρύ τοῦ πλακώνει τό στῆθος. Μέ τό ἀερόστατο, τό ἑλικόπτερο, τό ἀεροπλάνο, τό διαστημόπλοιο, κερδίζει τήν ἐντύπωση ὅτι ξεφεύγει ἀπό τά χαμηλά καί χαμαίζηλα καί πετᾶ ἐλεύθερα στά ψηλά καί οὐράνια. Σήμερα μάλιστα γίνεται ἀκόμη πιό ἔντονη ἡ ψευδαίσθηση τῆς ἐλευθερίας, χάρη στίς δυνατότητες πού ἐξασφαλίζει ὁ ἠλεκτρονικός ὑπολογιστής, μέ τήν περιήγηση στό διαδίκτυο ἤ ἀκόμη μέ τήν «ἐμπειρία» τῆς εἰκονικῆς πραγματικότητος. Πόσο ὅμως ἀπατᾶται ὁ σημερινός ἄνθρωπος!

Ὄχι ὅτι δέν εἶναι ἀληθινό ἐπίτευγμα νά νικᾶς τούς νόμους τῆς βαρύτητος καί νά ἐξερευνᾶς τούς γαλαξίες. Ὄχι ὅτι δέν εἶναι θαυμαστό καί ὑπέροχο νά σπαθίζεις σάν πουλί τούς οὐρανούς ἤ νά κατακτᾶς τόν κυβερνοχῶρο μέ ἕνα κλίκ στό «ποντίκι» τοῦ ὑπολογιστῆ σου. Σπουδαῖο καί μεγάλο προνόμιο μᾶς χάρισε ἡ ἐπιστήμη καί ἡ τεχνολογία. Ἀλλά τόσο φτωχό καί μικρό μπρός στήν ἐσωτερική ἐπιθυμία τοῦ ἀνθρώπου νά ξεκολλήσει ἀπό τά γήινα καί νά εἰσδύσει στό ἄπειρο καί στό αἰώνιο ἑνός ἄλλου κόσμου! Ὅσο ψηλά κι ἄν πετάει, στήν οὐσία τίποτε τό ἀλλιώτικο δέν ἀπολαμβάνει, ἐφόσον κουβαλάει μέσα του τόν ἴδιο ἀνικανοποίητο ἑαυτό του. Ἐφόσον ἐδῶ κάτω στήν γῆ δέν ἀποσπᾶται ἀπό τήν φθορά, καί πάνω στήν σελήνη ἀκόμη θά μεταφέρει τόν φόβο καί τόν θάνατο. Ἔτσι, ὁ ἀστροναύτης τῶν ἡμερῶν μας, ἐνῶ διατρέχει τό ἀπέραντο σύμπαν, νιώθει νά ἀσφυκτιᾶ ἐσωτερικά, σάν νά εἶναι κλεισμένος στόν μπαλαοῦρο, στό πιό βαθύ καί ἀποπνικτικό μέρος τοῦ πλοίου. Ἀπό αὐτήν τήν ἄποψη μποροῦμε νά ποῦμε, τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν, ὅτι ἡ ἀνάβαση τοῦ ἀνθρώπου στούς αἰθέρες δέν διαφέρει ἀπό τήν ἀνάβασή του πάνω στήν στέγη μιᾶς καλύβας ἤ στήν κορυφή ἑνός δένδρου ἤ ἀκόμη πάνω στό βουνό.
Ἀπογοητευμένος καί τσακισμένος μένει ὁ ἐξερευνητής ἄνθρωπος τοῦ αἰώνα μας, πού δέν βρίσκει διέξοδο στήν ψυχική του ἀνάγκη κι ἐπιθυμία. Ἀναλαμβάνουν ὅμως οἱ ἀπατεῶνες τῆς ἐπιστήμης καί οἱ σαλτιμπάγκοι τῆς κουλτούρας νά ἱκανοποιήσουν τήν μάζα, νά θρέψουν τήν φαντασία της καί νά χορτάσουν τήν ἀνησυχία της μέ σκύβαλα καί νοσηρότητες. Ἔτσι ἐπινόησαν τά U.F.O. καί ζήτησαν νά ἀπομυθοποιήσουν τήν ἱστορία μέ μύθους! Πλούτισαν οἱ ἐπιτήδειοι κατεβάζοντας ἐξωγήινους στήν γῆ, ἐξευτελίζοντας τήν ἀνθρώπινη λογική, ἀλλά καί ἱεροσυλώντας τούς εὐγενεῖς ἀνθρώπινους πόθους.

Κι ὅμως! Ἀνάμεσα στήν ἐπιστήμη, πού δεσμεύεται ἀπό τήν φυσική διάσταση καί συχνότητα, καί στό γελοῖο παραμύθι τῶν U.F.O., πού στηρίζεται στό ψέμα καί τήν ἀπάτη, ἀνάμεσα στόν θανατηφόρο «παράδεισο» τῶν ναρκωτικῶν καί στήν κατευθυνόμενη πληροφόρηση τῶν ἠλεκτρονικῶν, στέκεται ἕνα γεγονός ἱστορικό, ἀληθινό, γεμάτο νόημα, χάρη καί ζωή· ἡ Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ! Τό ἀπορρίπτουν οἱ ἄθεοι, τό χλευάζουν οἱ ἄπιστοι, λυσσομανᾶ κυριολεκτικά ἐναντίον του ὁ ἀφηνιασμένος ἀπό τά πάθη κόσμος. Ἐντούτοις, τόσοι αἰῶνες, τόσοι ἐχθροί, τόσες προσβολές οὔτε τό μείωσαν οὔτε τό ἀντικατέστησαν μέ σαχλά ὑποκατάστατα. Μένει λαμπρό καί ζωντανό, τόσο ἀληθινό ὅσο ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ, ὅσο ἡ Σταύρωση καί ἡ Ἀνάσταση, ὅσο ἡ Πεντηκοστή καί ἡ Ἐκκλησία πού ζῆ καί ἀναπνέει μέχρι σήμερα. Εἶναι ἕνα γεγονός πού δέν μπορεῖ νά τό γκρεμίσει ἡ ἄρνηση, διότι τό κτίζει ἡ ἱστορία, τό κατοχυρώνει ἡ προφητεία, τό στηρίζει ἡ ἐμπειρία τῶν πιστῶν. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός μέ τό ἀναστημένο του σῶμα, νικώντας τόν θάνατο, τόν χῶρο καί τόν χρόνο, δοξασμένος καί ἔνδοξος ἀναλήφθηκε, εἰσῆλθε στήν διάσταση τοῦ πνεύματος καί θρόνιασε τήν ἀνθρώπινη φύση στά δεξιά τοῦ Πατέρα! Τί περισσότερο νά ζητήσει ἡ καρδιά μας ἡ διψασμένη γιά Θεό;

-(Ἀπό τό βιβλίο τοῦ ομότιμου καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κ. Στέργιου Ν. Σάκκου, "Ἡ Ἀνάληψη του Κυρίου" Εκδόσεις «Χριστιανική Ελπίς» σελ. 11- 15)

Κωνσταντίνος Χολέβας, Παρά ταύτα αισιοδοξώ

Παρά ταύτα αισιοδοξώ

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

Από παντού λαμβάνουμε μηνύματα απαισιοδοξίας. Για την Ελλάδα, για την οικονομία μας, για την Ευρώπη, για την ανθρωπότητα. Ειδικά στον μέσο Έλληνα καλλιεργείται από διάφορες πλευρές η αίσθηση ότι τα χειρότερα δεν τα έχουμε δει ακόμη. Η αυτοπεποίθηση του Νεοέλληνα κινδυνεύει να καταρρεύσει τελείως. Και οι λόγοι είναι πολλοί. Ακούμε τους δανειστές μας να μάς απειλούν, βλέπουμε υπαλλήλους διεθνών Οργανισμών να ελέγχουν κάθε τομέα της δημόσιας ζωής σαν να είμαστε το προτεκτοράτο του 1830, παρατηρούμε καταστήματα να κλείνουν, διαβάζουμε απειλές για απολύσεις. Η Ευρώπη στερείται μεγάλων ηγετών και οι υπερεθνικοί οργανισμοί διοικούνται από ανθρωπάκια που δεν μπορούν να τιθασεύσουν τον ... ερωτισμό τους.

Παρά ταύτα αισιοδοξώ. Συγκρατημένα, μετρημένα, με έντονο προβληματισμό, ναι. Αλλά αισιοδοξώ. Διότι μελετώ την πρόσφατη ιστορία μας και διδάσκομαι ότι ξεπεράσαμε χειρότερες καταστάσεις. Θυμίζω ότι το 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης φώναξε μέσα στην Βουλή το περίφημο: Δυστυχώς επτωχεύσαμεν! Είχε στείλει προηγουμένως τον Υπουργό Οικονομικών Θεοτόκη στη Μ. Βρετανία για να ζητήσει δάνειο και οι Βρετανοί απαίτησαν να ελέγχουν πλήρως την εξωτερική μας πολιτική ως προϋπόθεση κάθε οικονομικής βοήθειας. Ο υπερήφανος Τρικούπης δεν έκανε υπόγειες διαβουλεύσεις, όπως κάποιοι σύγχρονοι πολιτικοί μας έκαναν με τον Στρως Καν. Ούτε αμφιταλαντεύθηκε. Δεν θέλησε να απεμπολήσει το Μακεδονικό, το Κρητικό και τα άλλα εθνικά ζητήματα στο όνομα της οικονομικής κρίσης. Ενώ στην εποχή μας κάποιοι άλλοι δηλώνουν στο εξωτερικό ότι δεν βλάπτει να χάσουμε μερικά τετραγωνικά εθνικού εδάφους αρκεί αν περνάμε καλά και να έχουμε ειρήνη με τους γείτονες. Ο Χ. Τρικούπης προτίμησε να μην παραχωρήσει την εθνική μας αξιοπρέπεια κα να πει την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Θα μπορούσε να πει «λεφτά υπάρχουν», αλλά δεν το έκανε. Έμεινε στην ιστορία με θετικό πρόσημο διότι είπε ειλικρινέστατα ότι «λεφτά δεν υπάρχουν».

Μετά από τέσσερα χρόνια ακολούθησε ο εν μέρει ατυχής πόλεμος του 1897. Στο μεν στρατιωτικό πεδίο πράγματι υποχωρήσαμε έναντι των Τούρκων πλην του Σμολένσκη στο Βελεστίνο. Όμως στο διπλωματικό πεδίο κερδίσαμε την διεθνή αναγνώριση της Αυτονομίας της Κρήτης, που ήταν το πρώτο βήμα για την Ένωση. Το επόμενο έτος επεβλήθη στην Ελλάδα ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος, ο ΔΟΕ, που τηρουμένων των αναλογιών ήταν η τρόϊκα της εποχής. Άγγλοι, Γάλλοι, Αυστριακοί, Γερμανοί, Ιταλοί και Ρώσοι εγκαταστάθηκαν σε όλα τα κρατικά μονοπώλια, όπως τα σπίρτα, το αλάτι κ.α και έπαιρναν κατ’ ευθείαν από την πηγή τα χρήματα για τους ξένους δανειστές μας. Παρ’ όλα αυτά τα προβλήματα και την απογοήτευση από τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, η μικρή πτωχευμένη και καθημαγμένη Ελλάδα κατόρθωσε το 1903-1908 να συντηρήσει έξω από τα τότε σύνορά της έναν διμέτωπο Μακεδονικό Αγώνα εναντίον Τούρκων και Βουλγάρων και το κυριώτερο: Κατόρθωσε να διαφυλάξει την ελληνικότητα της Μακεδονίας.

Και όχι μόνον αυτό. Μέσα σε λίγα χρόνια αυτή η προβληματική Ελλαδίτσα, με τον ΔΟΕ να βάζει το χέρι στην τσέπη του κάθε Έλληνα, κατόρθωσε να ανοίξει τα φτερά τα πρωτινά της τα μεγάλα (Κωστής Παλαμάς) και να πραγματοποιήσει το μεγάλο άλμα των Βαλκανικών Πολέμων, Το 1912-13 η Ελλάς έδιωξε τους Τούρκους από την Ήπειρο, τη Μακεδονία, τα νησιά του Β. Αιγαίου και την Κρήτη, ενώ έθεσε τις βάσεις για τη απελευθέρωση της Θράκης. Οι Έλληνες του 1893-1912 κατόρθωσαν την κρίση να την μετατρέψουν σε ευκαιρία. Τα οικονομικά προβλήματα τους φιλοτίμησαν, τους φανάτισαν με την καλή έννοια, τους προέτρεψαν να μεγαλουργήσουν και να αποδείξουν ότι είναι άξιοι φορείς ενός μεγάλου ονόματος και ικανοί για ένα καλύτερο μέλλον. Όμως τότε οι διανοούμενοι του Έθνους πρόβαλλαν και υποστήριζαν τη συνέχεια του Ελληνισμού και τόνωναν το εθνικό φρόνημα. Ο Κωστής Παλαμάς, ο Ίων Δραγούμης, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, η Πηνελόπη Δέλτα και πολλοί άλλοι προετοίμασαν τον απλό Έλληνα πολίτη να γίνει ο συνεργάτης και συντονιστής των γηγενών Μακεδονομάχων και στη συνέχεια να γίνει ο ενθουσιώδης στρατιώτης του 1912-13. Σήμερα υπερπροβάλλονται ορισμένοι διανοητές που καλλιεργούν την εθνική απαισιοδοξία, την περιφρόνηση προς το νεοελληνικό κράτος, την αμφισβήτηση της συνέχειας του Ελληνισμού. Ας τους παραμερίσουμε και ας ανοίξουμε τον δρόμο για επιστήμονες, για διανοητές και βεβαίως για πολιτικούς, οι οποίοι πιστεύουν στις δυνάμεις του Ελληνισμού, που δεν υποκλίνονται δουλοπρεπώς μπροστά σε κάθε Ανάν, Στρως Καν και Νταβούτογλου, που ακολουθούν την αξιοπρεπή γραμμή του Χ. Τρικούπη και δεν υποχωρούν στα εθνικά θέματα με πρόσχημα την οικονομική δυσπραγία.

Αισιοδοξώ σκεπτόμενος ότι η πτωχευμένη Ελλάδα των αρχών του προηγουμένου αιώνος οδηγήθηκε στην εθνική αναγέννηση των Βαλκανικών Πολέμων. Αισιοδοξώ διότι μετά τη Μικρασιατική καταστροφή απορροφήσαμε με ταχύτητα και επιτυχία 1,5 εκατομμύριο προσφύγων αδελφών μας και αξιοποιήσαμε την πνευματική και εμπορική τους ικμάδα. Αισιοδοξώ διότι μετά τη δραματική δεκαετία 1940-1950 βγάλαμε δύο Νομπελίστες, τον Σεφέρη και τον Ελύτη, έναν παγκοσμίου ακτινοβολίας επιστήμονα όπως ο Γ. Παπανικολάου, δύο μουσικοσυνθέτες με οικουμενική ακτινοβολία όπως ο Μάνος. Χατζηδάκης και ο Μίκης Θεοδωράκης. Αναβαπτισθήκαμε στις ελληνορθόδοξες ρίζες μας με τη βοήθεια του Φώτη Κόντογλου, του Γέροντος Παϊσίου κ.ά., και ταυτοχρόνως γίναμε πλήρες μέλος της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογενείας με κύριο εφόδιο τη σπουδαία εμπορική ναυτιλία μας. Ως Ορθόδοξος και ως Έλληνας δικαιούμαι να αισιοδοξώ.

Ζωηφόρος

Η αμαρτία που δεν συγχωρείται ποτέ

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΑΙ ΠΟΤΕ

Είναι φοβερός ό λόγος με τον οποίο ό θείος Διδάσκαλος δήλωσε ότι υπάρχει αμαρτία, ή οποία δεν συγχωρείται. Και ή αμαρτία αύτη είναι ή βλασφημία του Αγίου Πνεύματος.

«Διά τούτο λέγω ύμίν, πάσα αμαρτία και βλασφημία άφεθήσεται τοις άνθρώποις, ή δέ του Πνεύματος βλασφημία ούκ άφεθήσεται τοις άνθρώποις... ούτε έν τω νύν αίώνι ούτε έν τω μέλλοντι» (Ματθ. ιβ' 31­-32.βλ. και Μάρκ. γ' 28-30, Λουκ. ιβ 10).

Φόβο και απορία προξενεί στην ψυχή μας ή φράση αυτή του Κυρίου. Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει αμαρτία πού δεν μπορεί να συγχωρηθεί; Και τότε πώς λέμε ότι το έλεος του Κυρίου είναι πέλαγος ανεξάντλητο, μπροστά στο όποιο όλες οι αμαρτίες των ανθρώπων είναι σαν σπίθες φωτιάς καταβυθιζόμενες εντός του; Επιπλέον γιατί ή βλασφημία αποκλειστικά προς το Άγιον Πνεύμα να είναι τόσο φοβερή αμαρτία, ώστε να μένει ασυγχώρητη, και να μη συμβαίνει το ίδιο και όταν ή βλασφημία απευθύνεται προς το πρόσωπο π.χ. του Θεού Πατρός;

Κατ' αρχάς πρέπει να πούμε ότι λέγοντας βλασφημία του Αγίου Πνεύματος δεν εννοούμε κάποια φραστική διατύπωση ύβρεως εναντίον του Θεού αλλά κάτι άλλο, εντελώς διαφορετικό.

Τί είναι λοιπόν ή βλασφημία του Αγίου Πνεύματος; Ό Κύριος τον φοβερό αυτό λόγο τον είπε όταν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι απέδιδαν την εκδίωξη των δαιμόνων εκ μέρους Του σε συνεργεία σατανική. Έλεγαν συγκεκριμένα «ότι (ό Χριστός) Βεελζεβούλ έχει, και ότι εν τω άρχοντι των δαιμονίων έκβάλλει τά δαιμόνια» (Μάρκ. γ' 22). Συνέβαινε δηλαδή να είναι οι ίδιοι αυτόπτες μάρτυρες των καταπληκτικότερων και ευεργετικότερων θαυμάτων, τα όποια γίνονταν εις έπιβεβαίωσιν της αγιότερης από ποτέ άλλοτε διδασκαλίας, και όμως αυτοί, πείσμονες έθελόκακοι, πωρωμένες καρδιές, δεν ήθελαν με κανέναν τρόπο να αποδεχθούν την αλήθεια, αλλά συνειδητά και επίτηδες διέστρεφαν τα πράγματα έτσι, ώστε να ονομάζουν το φώς σκότος και το σκότος φώς (βλ. Ήσ. ε' 20). Αυτήν ακριβώς την πώρωση τους, ώστε να αποδίδουν τα πράγματα με τον διαστροφικό αυτό τρόπο (δηλαδή τις ενέργειες του Θεού σε ενέργειες του σατανά) ό Κύριος ονόμασε βλασφημία του Αγίου Πνεύματος.

Συνεπώς, αν θα θέλαμε να δώσουμε ένα γενικό ορισμό της βλασφημίας κατά του Αγίου Πνεύματος, θα λέγαμε ότι αυτή είναι το να απορρίπτει κανείς όχι από άγνοια αλλά θεληματικώς, πεισμόνως, έθελοκάκως, άλαζονικώς και μετά μίσους την αλήθεια, πού μαρτυρείται με καταφάνερο τρόπο από τη θεία αποκάλυψη, από τον Ίδιο τον Θεό, και να αντιστέκεται συνειδητά και με αμετάκλητη απόφαση μέχρι τέλους απέναντι σ' αυτήν.

Τώρα μπορούμε να καταλάβουμε και γιατί ή αμαρτία αυτή μένει στους ανθρώπους αυτούς ασυγχώρητη στον αιώνα τον άπαντα: όχι διότι το έλεος του Θεού είναι ανεπαρκές, ούτε γιατί ό Θεός δεν θέλει να τούς συγχωρήσει, αλλά διότι οι ίδιοι έχουν καταστήσει την καρδιά και τη διάνοια τους τόσο πωρωμένη, τόσο σφιχτά κρατούν κλεισμένα τα μάτια τους στο φως της αλήθειας, ώστε είναια δύνατον να δεχθούν να αλλάξουν γνώμη, να θελήσουν να μετανοήσουν.

Όσο ό άνθρωπος βρίσκεται σ' αυτή τη ζωή, το 'Άγιον Πνεύμα, ό άγιος Θεός δεν παύει με τις μυστικές ενέργειες του να τον καλεί σε μετάνοια και συμφιλίωση με τον Εαυτό του. Ή συστηματική όμως αντίδραση του άνθρωπου σ' αυτή την κλήση του Θεού, ή ενσυνείδητη και μέχρι τέλους απόκρουση του θείου ελέους, με την παράλληλη μάλιστα εσωτερική διαστροφή του άνθρωπου, ώστε όχι μόνο να μη θέλει να μετανοήσει αλλά και να καυχιέται για τον τρόπο με τον οποίο ζει, αυτό είναι πού ό Κύριος ονόμασε βλασφημία του Αγίου Πνεύματος. Πλέον, δυστυχώς για τον άνθρωπο αυτόν, ή Χάρις του Θεού ή παντοδύναμη, «ή τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα άναπληρούσα», δεν μπορεί να κάνει τίποτε. Ό Θεός θέλει, αλλά δεν μπορεί να τον ελεήσει, διότι ό ίδιος δεν θέλει να ελεηθεί. Μ' αυτήν την έννοια ό ορισμός πού δώσαμε παραπάνω μπορεί να αποδοθεί και ως έξης: Βλασφημία κατά του Άγιου Πνεύματος είναι ή θεληματική αμετανοησία του άνθρωπου. Αυτή είναι και ή τύφλωση του ή εθελούσια, αυτή και ή τιμωρία του ή αιώνια στην Κόλαση. Αυτή και ή ίδια ή Κόλαση: Ό,τι ό ίδιος διάλεξε για τον εαυτό του· το να μένει δηλαδή για πάντα στο σκοτάδι.

Στις μέρες μας, αδελφοί, ή βλασφημία αυτή κατά του Αγίου Πνεύματος είναι πολύ διαδεδομένη μέσα στον κόσμο. Ή αμαρτία βέβαια ποτέ δεν έπαψε να υφίσταται ανάμεσα στους ανθρώπους. Στη σημερινή όμως εποχή συμβαίνει κάτι φρικτό: Ό κόσμος δεν αμαρτάνει απλώς, αλλά καυχιέται με αυθάδεια για την αμαρτία του. Έχουμε να κάνουμε με διαστροφή στην έξη των ανθρώπων, στα εσωτερικά τους κριτήρια. Κι αν αυτό δεν οφείλεται σε άγνοια αλλά σε θεληματική διαστρέβλωση των ηθικών κριτηρίων, τότε αυτοί πού εν γνώσει τους ενεργούν έτσι και παρουσιάζουν την ανηθικότητα ως φυσική τάση, ενώ αντίθετα την υγιή κατάσταση ως αρρώστια, αυτοί βρίσκονται στην περιοχή αυτής της βλασφημίας. Είναι, όπως προαναφέραμε, «οι λέγοντες το πονηρόν καλόν και το καλόν πονηρόν, οι τιθέντες το σκότος φως και το φώς σκότος» (Ήσ. ε' 20). Είναι αυτοί πού όχι μόνο ωθούν προς την αμαρτία και τη διαστροφή, αλλά επιπλέον «έμπαρρησιάζονται ταις άτόποις πράξεσιν», όπως λέγει ό Μέγας Βασίλειος. Καυχώνται δηλαδή οι ίδιοι γι' αυτές τις διαστροφές, και με δήθεν επιστημονική εμβρίθεια προσπαθούν να πείσουν και τούς άλλους για την ορθότητα των επιλογών τους. Διαστροφείς της παγκοσμίου διαχρονικής ηθικής τάξεως και των νόμων της φύσεως, πού έθεσε ό Ίδιος ό Θεός, βλασφημούν με τον τρόπο αυτό το Άγιον Πνεύμα, πού συγκρατεί τούς νόμους αυτούς.

«Ούαί» γι' αυτούς από τον Θεό. Για εμάς, πού ασφαλώς δεν θέλουμε να περιέλθουμε στο κατάντημα αυτό, ό Θεός να μάς ελεήσει.

«Ο ΣΩΤΗΡ», 15-5-2011

Διήμερο εκδηλώσεων για την Άλωση της Πόλης στην Ι.Μ. Αγίου Νικοδήμου Πενταλόφου Γουμένισσας

ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΛΙΒΕΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ ΣΤΟ ΙΕΡΟ ΚΟΙΝΟΒΙΟ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΠΕΝΤΑΛΟΦΟΥ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 & ΚΥΡΙΑΚΗ 29 ΜΑΪΟΥ 2011

Τό Σάββατο 28 Μαΐου 2011 οἱ σημαῖες κυμάτιζαν μεσίστιες στό Ἱερό Κοινόβιο εἰς ἔνδειξιν πένθους γιά τήν ἀποφράδα ἐκείνη ἡμέρα (29η Μαΐου τοῦ 1453), ἡμέρα πού ἔπεσε στά χέρια τῶν Ἀγαρηνῶν ἡ Βασιλίδα τῶν πόλεων. Πλῆθος προσκυνητῶν ἀνῆλθαν στό Ἱερό Κοινόβιο, ὅπου μετά τή θεία Λειτουργία, τελέστηκε ἱερό Μνημόσυνο γιά ὅλους αὐτούς πού θυσίασαν τή ζωή τους στίς ἀλησμόνητες Πατρίδες.

Κατόπιν ἀκολούθησε πλούσιο κέρασμα στό μεγάλο Ἀρχονταρίκι τῆς Μονῆς, καί στή συνέχεια ἐπίκαιρη ὁμιλία ἀπό τόν τέως Σχολάρχη τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς Ξάνθης, Καθηγητή Θεολόγο, Πρωτοψάλτη, Μουσικοδιδάσκαλο καί Χοράρχη κ.Χαράλαμπο Μουζουρίδη. Ὁ κ.Μουζουρίδης ἀνέπτυξε τό ἐπίκαιρο θέμα: «Ἀπό τήν ἅλωση τῆς Πόλης – στήν ἅλωση τῆς ψυχῆς σήμερα».

Τόσο στό ἱερό Μνημόσυνο ὅσο καί στήν ὁμιλία συμμετεῖχαν καί τίμησαν μέ τήν παρουσία τους ὁ Δήμαρχος Παιονίας κ.Ἀθανάσιος Λαπόρδας, ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Παιονίας κ.Ἀντώνιος Σαμαρᾶς, ὁ Ἀντιδήμαρχος Εὐρωποῦ κ.Ἀναστάσιος Δερβεντλής καί ὁ Προϊστάμενος τοῦ Γραφείου Πρωτοβάθμιας Ἐκπαιδεύσεως Νομοῦ Κιλκίς κ.Διονύσιος Τσιφτσιόπουλος.

Τήν Κυριακή 29 Μαΐου 2011 συμπληρώθηκαν 558 χρόνια ἀπό τότε πού οἱ ὀρδές τοῦ Μωάμεθ τοῦ Πορθητῆ κατέλαβαν τήν χιλιόχρονη Πόλη. Ἀπό νωρίς τό Καθολικό τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου κατακλύστηκε ἀπό ἑκατοντάδες προσκυνητές. Μεταξύ αὐτῶν ἦταν ὁ Ἀντιπεριφερειάρχης Κιλκίς κ.Χρῆστος Γκουντενούδης, ὁ Ἀντιπρύτανης τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης κ.Ἀλέξανδρος Κορτσάρης, ὁ Ἀστυνομικός Διευθυντής Κιλκίς κ.Νικόλαος Μαντουβάκης, οἱ Δημοτικοί Σύμβουλοι Παιονίας κ.Ἰωάννης Συμεωνίδης καί κ.Χρῆστος Τσανασίδης. Μετά τή θεία Λειτουργία, ἀκολούθησε στό μεγάλο Ἀρχονταρίκι τό καθιερωμένο πλούσιο μοναστηριακό κέρασμα. Στή συνέχεια, μίλησε ὁ Προϊστάμενος τοῦ Γραφείου Πρωτοβάθμιας Ἐκπαιδεύσεως Νομοῦ Κιλκίς, κ.Διονύσιος Τσιφτσιόπουλος, μέ θέμα: «Τό μεγαλεῖο τοῦ Βυζαντίου καί οἱ συνέπειες ἀπό τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινούπολης».

Τόν λόγο ἔλαβε στό τέλος ὁ Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ἀρχιμανδρίτης Χρυσόστομος ἐπισημαίνοντας ὅτι ἡ ἱστορία τοῦ Γένους μας εἶναι ὅμοια μέ τόν ἀνηφορικό Γολγοθᾶ. Ἡ κατάσταση στήν Πατρίδα μας καθημερινά ἐπιδεινώνεται. Ὅμως ἡ Ἱστορία μᾶς διδάσκει ὅτι, ἀκόμη κι ἄν κάποτε ἡ Πατρίδα μας γονατίζει, ὅμως «ξανά πρός τήν δόξαν τραβᾶ». Μέσα ἀπό τόν Τάφο πηγάζει ἡ Ἀνάσταση. Ἄν ὁ καθένας μας προσωπικά ἀναστήσει μέσα του τόν Χριστό καί τήν Πατρίδα, τότε ἡ Πατρίδα μας θά ἀναστηθεῖ καί θά δοξαστεῖ, ὑπογράμμισε μέ ἔμφαση ὁ ἅγιος Καθηγούμενος.

Oι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η φωτογραφία μου
Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: aktinesblogspot@gmail.com