2 Φεβ 2011

Νικόλαος Σωτηρόπουλος, Οι μαργαρίτες των Πατέρων και οι χάντρες των Οίκουμενιστών. Ή άνω Θεολογία και τα ράκη

Ο μήνας των Πατέρων

Ο Ιανουάριος κατέχει μια ιδιαίτερη θέση στο εκκλησιαστικό μας έτος. Είναι ό μήνας των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας. Του Μ. Βασιλείου του ούρανοφάντορος και φωστήρος της Καισαρείας (1 Ιαν.)· του κατά σάρκα αδελφού του Γρηγορίου Νύσσης, ό όποιος για την καθοριστικής σημασίας συμβολή του στην Β' Οικουμενική Σύνοδο, πού καταδίκασε την αίρεση των Πνευματομάχων, ώνομάσθηκε «Πατήρ Πατέρων και Νυσσαέων φωστήρ», από δε τον Μ. Θεοδόσιο «στύλος της Ορθοδοξίας» (10 Ιαν.)- του αγίου Αντωνίου του Μεγάλου, ό όποιος υπήρξε «των ασκητών αρχηγός» και της έρημου ό«οικιστής» και «καθηγητής» (17 Ιαν.)" των αγίων Αθανασίου του Μεγάλου και Κυρίλλου, πατριαρ­χών Αλεξανδρείας, τούς οποίους ό ιερός υμνογράφος ονομάζει «σοφωτάτους διδασκάλους», «άξιοθέους παλαιστάς», «της Εκκλησίας τα μεγάλα προπύργια», «στύλους της ευσέβειας», «προμάχους της αληθείας πιστότατους», «της χάριτος διαπρυσίους κήρυκας», «οδηγούς προς τα άνω» και «εισόδους του Παραδείσου» (18 Ιαν.)· του αγίου Μάρκου, επισκόπου Εφέσου του Ευγενικού, ό όποιος «πανοπλίαν άμαχον ένδεδυμένος», την έπηρμένην οφρύν «κατέστησεν της δυτικής ανταρσίας»,καθαιρώντας τα σκοτεινά υψώματα της Παπικής πλάνης και κρατώντας κατά και με­τά την ψευδοσύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας στους ώμους του, ως ό μυθικός Άτλας, την Ορθοδοξία (19 Ιαν.)· του αγίου Ευθυμίου, του «χαρισμάτων ένθέων πεπλησμένου», ό όποιος με τις αρετές του, τα θαύματα, τη διδασκαλία και την Ιεραποστολική του δράσι ανεδείχθη και αυτός Μέγας (20 Ιαν.)" του αγίου Μαξίμου του Όμολογητού, ό όποιος υπέστη μεγάλους υπέρτης Πίστεως διωγμούς και φρικτά μαρτύρια «μαστιζόμενος δεινώς, και την γλώτταν τεμνόμενος, και την πάντοτε προς Θεόν αίρομένην θείαν χείρα, δι'ής γράφων διετέλει τα υψηλότατα δόγματα» (21 Ιαν.)' του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, τον όποιον ή υμνολογία της Εκκλησίας μας χαρακτηρίζει «Ιεραρχών τον άρχηγόν», «Πατριαρχών τό γέρας», «μύστην των δογμάτων και εννοιών Χριστού», «νουν τον άκρότατον», «θεολογίας πηγήν», «σοφίας ποταμόν, και βρύσιν θείας γνώσεως», «της ευσέβειας υπέρμαχον μέγαν, και της ασεβείας διώκτην γενναίον» (25 Ιαν.)' του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και χρυσορρήμονος, από το χρυσό στόμα του οποίου ως πυρσός έξέλαμψεν ή χάρις του Αγίου Πνεύματος και έφώτισεν όλη την οικουμένη (27 Ιαν.)- και τέλος των Τριών Ιεραρχών, των τριών μεγίστων φωστήρων της τρισηλίου Θεότητος, Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου, οι όποιοι, ως μελίρρυτοι ποταμοί της σοφίας, έπότισαν πλουσίως όλη την κτίσι με τα νάματα της θεογνωσίας (30 Ιαν.).

Οι μαργαρίτες των Πατέρων και οι χάντρες των Οίκουμενιστών

Πόσοι όμως Ορθόδοξοι χριστιανοί εκτιμούν σήμερα δεόντως την αξία των Πατέρων; Πόσοι μελετούν τα συγγράμματα τους; Πόσοι συγκινούνται και εμπνέονται από τους αγώνες και τις θυσίες τους; Δυστυχώς πολύ ολίγοι. Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν ενδιαφέρονται για την Πίστι, την Αγία Γραφή, την Εκκλησία, τους Πατέρες.

«Πάγχρυσα στόματα του Λόγου» ονομάζει ό ί. Υμνογράφος τα στόματα των Πατέρων. Οι άνθρωποι όμως σήμερα ενδιαφέρονται περισσότερο για τα «γκολ» πού επιτυγχάνουν τα πάγχρυσα πόδια κάποιων ακριβοπληρωμένων ποδοσφαιριστών!

Οι Πατέρες είναι οι «της ουρανίου Τριάδος λατρευτοί». Οι άνθρωποι όμως σήμερα, αντίθετα από τούς Πατέρες, προτιμούν να λατρεύουν αντί του Θεού τη σάρκα τους, τη γυναίκα τους, το παιδί τους, το σκύλο τους, την ποδοσφαιρική τους ομάδα, το χρήμα, τη μόδα, το σεξ!

Οι Πατέρες είναι «τα άγλαόκαρπα δένδρα». Οι άνθρωποι όμως κοιτάζουν τα δέντρα αυτά από μακριά. Δεν τα πλησιάζουν. Δεν απλώνουν τα χέρια τους να κόψουν και να γευθούν τούς αγλαούς και γλυκείς καρπούς τους, αλλά τρέφονται από τούς σαπρούς και δηλητηριώδεις καρπούς άλλων δέντρων, πού ευδοκιμούν στις όχθες του μολυσμένου τέλματος της σημερινής άμοραλιστικής κοινωνίας.

Οι Πατέρες είναι «οι διαυγείς μαργαρίται». Οι άνθρωποι όμως σήμερα ομοιάζουν με τους Αφρικανούς εκείνους ιθαγενείς, τούς όποιους εξαπατούσαν κάποιοι έξυπνοι Ευρωπαίοι έμποροι παίρνοντάς τους τα πανάκριβα διαμάντια και ρουμπίνια από τα χέρια τους, και δίνοντας τους ως αντάλλαγμα πλαστικές αστραφτερές χάντρες, πού τούς εντυπωσίαζαν περισσότερο! Ψεύτικες χάντρες ζητούν οι χριστιανοί σήμερα, περιφρονώντας τα μαργαριτάρια. Έτσι, στις ήμερες μας οι όροι αντιστρέφονται. 'Ενώ δηλαδή οι Αφρικανοί αδελφοί μας, χάρι στο ζήλο και την αύταπάρνησι των ολίγων Ορθοδόξων ιεραποστόλων, πετούν και καίουν τα μαγικά τους βιβλία και τα ανταλλάσσουν με την Αγία Γραφή, και οι Προτεστάντες της Δύσεως επιστρέφουν με απλανή οδηγό τους Πατέρες στην αλήθεια της Ορθοδοξίας, "Ορθόδοξοι "Έλληνες, βα­πτισμένοι στο όνομα της Αγίας Τριάδος, στέκονται δίπλα από τούς κάδους των απορριμμάτων της Νέας Εποχής και μάς επιδεικνύουν με υπερηφάνεια τα «σπουδαία» ευρήματα τους, τις ψεύτικες χάντρες της αστρολογίας, της γιόγκα, του Διαλογισμού, των ψευδοπροφητειών του Νοστράδαμου, των δαιμονικών διδασκαλιών 400 και πλέον νεοφανών αιρέσεων και παραθρησκειών, πού δρουν ανενόχλητες στην ταλαίπωρη Ελλάδα, της αρχαιολατρίας, του Οικουμενισμού!

Αυτοί δε, πού κρατούν στα χέρια τους τις χάντρες του Οικουμενισμού, είναι και οι πλέον αξιοθρήνητοι, αλλά και οι πλέον προκλητικοί. Αλλοτριωμένοι καθηγητάδες, από κοινού με παπόφιλους και νεωτερίζοντες δεσποτάδες, «έχοντες μόρφωσιν ευσέβειας, την δε δύναμιν αυτής ήρνημένοι», μάς καλούν να πετάξωμε τούς πολύτιμους μαργαρίτες της Πατερικής θεολογίας, πού μάς παρέδωσαν με ευλάβεια οι αιώνες, και να παραλάβωμε από τα χέρια τους κάποιες άλλες ξένες θεολογίες ή μάλλον «διαβολολογίες», πού συνέλεξαν από τις θεο­λογικές χωματερές της Δύσεως! Οι χάντρες των Οίκουμενιστών έχουν διάφορα χρώματα και ονόματα. Ιδού μερικά απ' αυτά: «θεωρία των Κλάδων», «θεωρία των αδελφών Εκκλησιών», «θεωρία περί των δύο πνευμόνων του Χριστού», «Οικουμενική θεολογία», «Βαπτισματική θεολογία», «Φεμινιστική θεολογία», και ή πλέον πρόσφατη χάντρα, πού προστέθηκε στο οίκουμενιστικό «κομπολόϊ», και κατασκευάζεται κατ' αποκλειστικότητα στη λεγομένη Ακαδημία θεολογικών Σπουδών του Βόλου, και ακούει στο όνομα «Μεταπατερική θεολογία ή θεολογία της Συνάφειας»!

Ή άνω Θεολογία και τα ράκη

Οι Πατέρες είναι «οι μυστικές του Πνεύματος σάλπιγγες», αλλά και οι μελωδοί οι «μελωδήσαντες έν μέσω της Εκκλησίας μέλος έναρμόνιον θεολογίας».Οι προαναφερθέντες όμως καθηγητάδες και δεσποτάδες κλείνουν τα ώτα τους στα σαλπίσματα του Πνεύματος και τα ανοίγουν στους σαγηνευτικούς ήχους των Σειρήνων του Οίκουμενισμού.

Οι Πατέρες είναι οι «των Αποστολικών παραδόσεων ακριβείς φύλακες». Οι σύγχρονοι όμως αυτοί «θολολόγοι», πού θολώνουν το διαυγές και κρυστάλλινο ύδωρ της Ορθοδόξου Θεολογίας, δεν εκτίμησαν τον ανεκτίμητο θησαυρό των Αποστολικών και Πατερικών παραδόσεων, πού τούς εμπιστεύθηκε προς φύλαξι ή Εκκλησία, με αποτέλεσμα να τον ανταλλάσσουν με τις απατηλές χάντρες της «βέβηλου κενοφωνίας» και «ψευδωνύμου γνώσεως» της παναιρετικής Δύσεως.

Οι Πατέρες είναι «θεολογίας πηγαί», «θεοσοφίας ποταμοί αέναοι, και βρύσεις θείας γνώσεως», το ζωντανό και αθάνατο νερό, το όποιο αδυνατούν να συγκρατήσουν τα συντετριμμένα φρέατα, πού ώρυξαν οι υψηλοί προσκεκλημένοι της Ακαδημίας τού Βόλου και οι οικοδεσπότες τους, με αποτέλεσμα, αντί να αντλούν «ύδωρ μετ' ευφροσύνης έκ των πηγών του σωτηρίου» (Ήσ. 12, 3), να γεμίζουν τούς νεωτεριστικούς κουβάδες των με «ύδωρ ψευδές ούκ έχον πίστιν» (Ίερ. 15,18) και να μάς το προσφέρουν καυχώμενοι για την εξαιρετική ποιότητα του! Τούς ευχαριστούμε, άλλα δεν θα πιούμε απ' αυτό.

Ας γνωρίζουν οι ρακοσυλλέκτες αυτοί του Οικουμενισμού, ότι ή Ορθόδοξη Εκκλησία, την πίστι της οποίας έκράτυναν και έστερέωσαν «Αποστόλων το κήρυγμα και των Πατέρων τα δόγματα», φορεί τον χιτώνα της αληθείας «τον ύφαντόν έκ της άνω θεολογίας», και ως έκ τούτου δεν έχει ανάγκη από τα θεολογικά κουρέλια του Προτεσταντισμού, με τα όποια προσπαθούν να την ενδύσουν. Εάν αυτοί επιθυμούν να είναι θεολογικώς ρακένδυτοι, αυτό είναι δικαίωμα τους. Ή Εκκλησία όμως είναι και θα παραμείνη όχι μία ρακένδυτη και άσεμνα ένδεδυμένη μοιχαλίδα, όπως είναι οι διάφορες αιρετικές "Ομολογίες, τις θεολογίες των οποίων υιοθετούν και μάς προσφέρουν οι οίκουμενισταί, αλλά ή έκ δεξιών του Χριστού παριστάμενη «έν ίματισμω διαχρύσω περιβεβλημένη, πεποικιλμένη» βασίλισσα, ή οποία δεν θα παύση ποτέ να σεμνύνεται και να γεραίρη τούς θεοφόρους Πατέρες της για τούς τιτάνιους αγώνες τους υπέρ της εύσεβείας και θεολογίας πού της παρέδωσαν.

«ΣΤΑΥΡΟΣ»Ιανουάριος 2011

Κωνσταντίνος Χολέβας, Λανθασμένοι οι όροι Σλαβομακεδονία και Σλαβομακεδόνες

Λανθασμένοι οι όροι Σλαβομακεδονία και Σλαβομακεδόνες

Γράφει ο κ. Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Από τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης κ. Γιάννη Μπουτάρη και από ορισμένους άλλους Έλληνες προτείνεται ο όρος «Σλαβομακεδονία» ως μία μέση λύση για το πρόβλημα της ονομασίας του γειτονικού μας κράτους των Σκοπίων. Πρόκειται για λανθασμένη και ουτοπική πρόταση. Πρώτον, διότι δεν πρόκειται ποτέ να δεχθούν αυτό το όνομα οι Αλβανοί, οι οποίοι αποτελούν το 30% του πληθυσμού της ΦΥΡΟΜ. Ήδη με την δύναμη των όπλων έδειξαν το 2001 την άρνησή τους να παραμείνουν μία απλή μειονότητα και καθημερινά αμφισβητούν τον κυρίαρχο ρόλο της σλαβικής πλειοψηφίας. Το κράτος των Σκοπίων είναι πολυεθνικό και ο όρος Σλαβομακεδονία εξυπηρετεί μόνο τη μεγαλύτερη εθνική κοινότητα τους Σλάβους ψευδομακεδόνες.

Δεύτερον, ούτε από πλευράς κυβερνήσεως και σλαβικής πλειοψηφίας στη ΦΥΡΟΜ υπάρχει διάθεση να δεχθούν ένα τέτοιο όνομα. Οι κυβερνώντες τη γείτονα χώρα επιδεικνύουν συνεχώς μεγαλύτερη αδιαλλαξία. Τρίτον, διότι ούτε τα ελληνικά συμφέροντα εξυπηρετεί ένα τέτοιο όνομα. Αν με δική μας υπογραφή - ό μη γένοιτο - αναγνωρίσουμε αυτό το κράτος με όνομα που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία, τότε σε λίγα χρόνια θα περιπέσει σε αχρησία το πρώτο συνθετικό (σλαβο-) και θα παραμένει διεθνώς το όνομα «Μακεδονία». Σκέτο και μόνο του. Και μάλιστα με τη δική μας υπογραφή. Σε τέτοια σύνθετα ονόματα συνήθως φεύγει γρήγορα το αδύναμο μέρος και μένει σε διεθνή χρήση το ιστορικά και γεωγραφικά ισχυρότερο. Θυμίζω την Υπεριορδανία, η οποία ιδρύθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο σε εδάφη υπό βρετανική τότε εντολή. Πολύ σύντομα έφυγε με απόφαση του Κοινοβουλίου το «Υπέρ» και η χώρα έγινε διεθνώς γνωστή ως Ιορδανία (στα αγγλικά λεγόταν Transjordan και έμεινε μόνο το Jordan, που αναφέρεται στον ιστορικό ποταμό Ιορδάνη).

Λανθασμένη, ιστορικά ατεκμηρίωτη και εθνικώς ασύμφορη είναι εξάλλου η χρήση εκ μέρους Ελλήνων συγγραφέων του όρου «Σλαβομακεδόνες», είτε χρησιμοποιείται για τους κατοίκους της ΦΥΡΟΜ είτε για τους Έλληνες Σλαβοφώνους-διγλώσσους της Βορείου Ελλάδος.

Οι κάτοικοι της ΦΥΡΟΜ αποτελούν, όπως προανέφερα, ένα πολυεθνικό μωσαϊκό. Όσοι από αυτούς είναι Σλαβικής καταγωγής είναι Σέρβοι ή Βούλγαροι, άρα δεν είναι Μακεδόνες. Η σερβική μειονότητα στα Σκόπια είναι αναγνωρισμένη και έχει δικό της κόμμα. Η βουλγαρική εθνική καταγωγή ενοχλεί την ηγεσία, διότι θυμίζει ότι το 1941 οι κάτοικοι των Σκοπίων υποδέχθηκαν τα γερμανοβουλγαρικά στρατεύματα με βουλγαρικές σημαίες. Επιπλέον αν αποδεχθούν επισήμως ότι οι περισσότεροι Σκοπιανοί είναι Βούλγαροι, τότε καταρρέει ο μύθος του «μακεδονικού έθνους». Πάντως πολλοί πολίτες της ΦΥΡΟΜ αποκτούν βουλγαρικό διαβατήριο και ο πιο γνωστός από αυτούς είναι ο πρώην Πρωθυπουργός Λιούπτσο Γκεοργκίεφσκι. Είναι χαρακτηριστική η δήλωσή του το καλοκαίρι του 2008 ότι θέλει να αναλάβει πρέσβης της Βουλγαρίας στα Σκόπια. Ένας από τους πρώτους μετακομμουνιστικούς θιασώτες του «μακεδονισμού» τώρα καταφέρει ισχυρό πλήγμα στο τεχνητό αυτό έθνος προσθέτοντας επιπλέον ότι ουδεμία σχέση έχουν οι συμπολίτες του με τον Αλέξανδρο και τον Φίλιππο! Άρα οι Σλάβοι της ΦΥΡΟΜ δεν είναι Μακεδόνες. Όσοι όμως κάτοικοι της χώρας είναι πράγματι Μακεδόνες δεν είναι Σλάβοι. Διότι πρόκειται για τους ελληνικής καταγωγής, οι οποίοι ανήκουν σε δύο διακριτές ομάδες: α) Τους γηγενείς Βλαχόφωνους Έλληνες του Μοναστηρίου, της Αχρίδας, της Ρέσνας, της Γευγελής, του Κρουσόβου, του Μοριχόβου κ.λπ. Τους έχουμε εγκαταλείψει επί δεκαετίες και είναι καιρός να τους καταμετρήσουμε μέσω της επίσημης απογραφής των Σκοπίων του Απριλίου 2011. β) Τους πολιτικούς πρόσφυγες που έφυγαν από την Ελλάδα μετά τα δραματικά γεγονότα του 1946-49. Άρα: Στη ΦΥΡΟΜ υπάρχουν Σλάβοι που δεν είναι Μακεδόνες, υπάρχουν και Μακεδόνες που δεν είναι Σλάβοι διότι είναι Έλληνες, αλλά δεν υπάρχουν «Σλαβομακεδόνες».

Σε ιστορικές μελέτες συναντούμε τον όρο «Σλαβομακεδόνες» ως προσπάθεια προσδιορισμού των σλαβοφώνων-διγλώσσων κατοίκων της Βορείου Ελλάδος. Οι άνθρωποι, όμως, αυτοί κατά την περίοδο των ελληνοβουλγαρικών συγκρούσεων 1878-1943 δήλωναν είτε Έλληνες (οι Πατριαρχικοί του Μακεδονικού Αγώνος) είτε Βούλγαροι (οι Εξαρχικοί του Μακεδονικού Αγώνος). Ουδέποτε οι ίδιοι δήλωναν Σλαβομακεδόνες ούτε υπάρχει τέτοια εθνότητα σε Οθωμανικά έγγραφα ή σε αναφορές Ευρωπαίων διπλωματών ή περιηγητών. Ο όρος κατασκευάσθηκε από τη βιασύνη κάποιων Ελλήνων γραφειοκρατών να περιγράψουν τους σλαβοφώνους γύρω στο 1920-1930 χωρίς όμως να τους πουν «Βουλγαροφώνους». Υπήρχε τότε μεγάλη ανησυχία στην Αθήνα για τον βουλγαρικό αλυτρωτισμό και ο τεχνητός αυτός όρος θεωρήθηκε - κακώς - σαν μία λύση.

Ιδιαίτερη πολιτική φόρτιση πήρε η ονομασία «Σλαβομακεδόνες» κατά την περίοδο 1943-1944. Τότε υπήρχαν στη Δυτική και Κεντρική Μακεδονία ολιγάριθμοι συμπατριώτες μας που εντάχθηκαν στη Βουλγαρική προπαγάνδα και προέβησαν σε σφαγές εναντίον Ελλήνων. Μην ξεχνούμε ότι οι Βούλγαροι φασίστες ήσαν η τρίτη κατοχική δύναμη μαζί με τους Γερμανούς του Χίτλερ και τους Ιταλούς του Μουσολίνι. Όταν, όμως, άρχισε να καταρρέει ο άξονας φασισμού-ναζισμού με τις πρώτες νίκες των Συμμάχων, τότε οι συνεργάτες της βουλγαρικής ΟΧΡΑΝΑ στη Μακεδονία αποφάσισαν να αλλάξουν ιδεολογία και εθνικότητα. Μέσα σε μία νύκτα από Βουλγαρόφιλοι ακροδεξιοί έγιναν Γιουγκοσλάβοι αριστεροί, οπαδοί του Τίτο. Και τους εξυπηρέτησε ο τεχνητός όρος «Σλαβομακεδόνες». Είναι μάλιστα γνωστή και η δράση του Σλαβομακεδονικού ΕΑΜ, του αποσχιστικού ΣΝΟΦ με τα σλαβικά αρχικά του, που συνεργάσθηκε με το ΚΚΕ, παρά τις επιμέρους διαφωνίες.

Συμπέρασμα: Ας σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τους όρους Σλαβομακεδονία και Σλαβομακεδόνες, διότι είναι λανθασμένοι, διπλωματικά επικίνδυνοι και ιστορικά ταυτισμένοι με κινήματα που ήθελαν να αποσχίσουν τη Μακεδονία και τη Θράκη από την Ελλάδα.

Ρουμανία- Το τελευταίο αντίο στον Μητροπολίτη Κλούζ, Βαρθολομαίο και από Ουνίτες

Ο Μητροπολίτης Κλούζ, Βαρθολομαίος,(Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία) μετά από μακροχρόνια νοσηλεία, εκοιμήθη την Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011. Τοποτηρητής της Μητροπόλεως Κλούζ ανέλαβε ο Πατριάρχης Ρουμανίας κ. Δανιήλ. Ο Ουνίτης «επίσκοπος» Κλούζ, Florentin Crihălmeanu, προσκύνησε σήμερα τη σορό του Μητροπολίτη Κλούζ, Βαρθολομαίου και προσευχήθηκε για την ανάπαυση της ψυχής του.!!!

Δείτε βίντεο ΕΔΩ

Εξαγοράζεται το παρελθόν;

“Κανένας άνθρωπος δεν είναι αρκετά πλούσιος για να εξαγοράσει το παρελθόν του”.

Αν ο Άγγλος συγγραφέας ‘Όσκαρ Γουάϊλντ (1854-1900), πού χάραξε τις πιο πάνω γραμμές, εννοεί οτι κανείς δεν μπορεί να ξαναγεννηθεί βιολογικά μία ή περισσότερες φορές και να ξαναζήσει από την αρχή, ή ο,τι γίνεται δεν ξεγίνεται, κάθε λογικός ανθρωπος θά συμφωνήσει.

‘Αν ομως θέλει να πεί οτι κανένας ανθρωπος δεν μπορεί να διορθώσει τα λάθη, τις πτώσεις, τις αποτυχίες του, ο,τι κακό εκανε, ο Όσκαρ Γουάϊλντ σφάλλει.

” Ισως δεν γνώρισε την ‘ Αλήθεια, ίσως δεν πήρε τον δρόμο της μετανοίας για να βρεθεί στην αγκαλιά του στοργικού Πατέρα πού ε’χει τόση αγάπη ωστε να τα συγχωρεί ολα.

Δεν γνώρισε στη ζωή του ο συγγραφέας του Ντέ Προφούντις ανθρώπους πού πίστευσαν και με την μετάνοια εξαγόρασαν το πιο αθλιο παρελθόν κι’ εγιναν “καινή κτίσις”;

Δεν ακουσε οτι ενας τελώνης στην ‘ Ιεριχώ, ο Ζακχαίος, με πολύ βεβαρυμένο παρελθόν, υποδέχθηκε τον Χριστό στο σπίτι του, ακουσε τον λόγο Του, πίστευσε, μετανόησε για τις αδικίες πού είχε κάνει, αποφάσισε να μοιραστεί τα αγαθά του με τους πτωχούς και εδήλωσε «εϊ τινός τι εσυκοφάντησα αποδίδωμι τετραπλούν»; Κι’ Εκείνος, που είχε την δύναμη και την αγάπη να εξαγοράσει κάθε παρελθόν, βεβαίωσε: «σήμερον σωτηρία τω οίκω τούτω εγένετο».

Δεν άκουσε για μια πόρνη πού στο σπίτι του Σίμωνα του Φαρισαίου με τα δάκρυα της μετανοίας της επλυνε ενα βρώμικο παρελθόν; ‘ Ηταν αμαρτωλή και ποταπή, οπως γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκας, αλλά με την πίστη και την μετάνοια βρηκε το λύτρο της εξαγορας του παρελθόντος. ‘ Ο Κύριος την εβεβαίωσε: «αφέωνταί σου αϊ αμαρτίαι» και «η πίστις σου σέσωκέ σε, πορεύου είς είρήνην».

Δεν πληροφορήθηκε για το αρχοντόπουλο πού εγκατέλειψε το πατρικό σπίτι και αφου «απεδήμησε είς χώραν μακράν» και «διεσκόρπισε την ουσίαν αυτου ζων ασώτως» εγινε χοιροβοσκός πού πέθαινε της πείνας; ‘ Αλλά στο θλιβερό του κατάντημα θυμήθηκε τί είχε χάσει. ” Εκανε την σύγκριση: «πόσοι μίσθιοι του πατρός μου περισσεύουσιν αρτων, εγώ δε λιμώ απόλλυμαι». Συνηλθε και πηρε την απόφαση: «αναστάς πορεύσομαι προς τον πατέρα μου». Και γύρισε στον Πατέρα με μετάνοια, «πάτερ ημαρτον είς τον ουρανόν και ενώπιόν σου…». Και ο Πατέρας εσβυσε το παρελθόν της ντροπης.

Δεν διάβασε, ο υποστηρικτής του δόγματος «η τέχνη για την τέχνη», για εναν κακουργο πού, στα τελευταία του, σταυρωμένος στο λόφο του Γολγοθα, εξαγόρασε με την πίστη και την μετάνοια ενα εγκληματικό παρελθόν λέγοντας «μνήσθητί μου, Κύριε, οταν ελθης εν τη βασιλεία σου»; Και ‘ Εκείνος, πού ακριβώς τις ωρες εκείνες εξαγόραζε με την θυσία Του το αμαρτωλό παρελθόν, παρόν και μέλλον ολου του κόσμου, διαβεβαίωνε κατηγορηματικά: «αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ’ εμου εση εν τω παραδείσω».

” Ισως ο ” Οσκαρ Γουάϊλντ δεν είχε μάθει, δεν είχε συνειδητοποιήσει οτι η αμαρτία είναι η χειρότερη αρρώστια, η αιτία κάθε ασθένειας, κάθε κακου. Ίσως δεν τον επληροφόρησε κανείς οτι υπάρχει φάρμακο για την θεραπεία της. Παράγεται εκεί οπου τα δάκρυα της μετανοίας σμίγουν με το Αίμα πού ρέει από τον Γολγοθα.

‘ Η τράπεζα ΕΚΚΛΗΣΙΑ διαθέτει ανεξάντλητα κεφάλαια, της Χάριτος, της ευσπλαχνίας του Θεου, ωστε να μπορεί να εξαγοράζει του καθενός το παρελθόν.

Πηγή: Ενοριακή Ευλογία, τεύχος 104

vatopaidi/

Δελτίο Τύπου της Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου και Σελίνου για την προσπάθεια ανοικοδόμησης στη Γαύδο «ναού» αφιερωμένου στον Απόλλωνα.

imks1_19.jpg

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΙΣΑΜΟΥ & ΣΕΛΙΝΟΥ

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Ν Τ Υ Π Ο Υ

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου και Σελίνου γνωστοποιείται ότι το τελευταίο διάστημα στην νήσο Γαύδο, η οποία υπάγεται Εκκλησιαστικά στην ανωτέρω Ιερά Μητρόπολη, γίνεται προσπάθεια ανοικοδόμησης «ναού», αφιερωμένου στον Απόλλωνα. Σκοπός του ναού αυτού, όπως προκύπτει από πληροφορίες του διαδυκτίου, είναι: «η διεξαγωγή σε αυτόν μυστήρια στους Έλληνες θεούς για χάριν της Ελλάδας».

Σε μια εποχή βαθιάς ηθικής και πνευματικής ύφεσης και παρακμής, απόρροια της οποίας είναι η οικονομική κρίση ως και ό,τι άλλο βιώνομε στην ζοφερή πραγματικότητα του σήμερα, έχοντας ως αποτέλεσμα να γίνεται ο βίος μας α-βίωτος, η Εκκλησία του Χριστού καλεί τα παιδιά Της και τον κόσμο όλο σε πνευματική αφύπνιση και εγρήγορση. Η προσπάθεια επιστροφής στην ειδωλολατρία, η αναβίωση του δωδεκαθέου και των διονυσιακών τελετών, δεν δίδουν διέξοδο στα αλύτρωτα αδιέξοδα της καθημερινότητας μας, αλλά φανερώνουν και αποκαλύπτουν το βάθος και την ουσία του προβλήματος.

Στην προσπάθεια αποχριστιανισμού, αποϊεροποίησης και απογύμνωσης του τόπου και της κοινωνίας μας ας κρατήσομε «πάντα ανοικτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μας», μένοντας σταθεροί στις αιώνιες και διαχρονικές αξίες και παραδόσεις του Γένους και της Ρωμιοσύνης, ακούοντας την προτροπή του Αποστόλου Παύλου: «…αδελφοί, στήκετε, καὶ κρατείτε τας παραδόσεις ας εδιδάχθητε εἴτε διὰ λόγου εἴτε δι᾿ επιστολής ημών» (Β΄ Θεσ. 2,15).

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου & Σελίνου

Βόμβα στα θεμέλια της χώρας η δημιουργία μουσουλμανικής μειονότητας

Η ανικανότητα της κυβέρνησης άνοιξε τον δρόμο

Αυτά που συνέβησαν από την Κυριακή το βράδυ με την κατάληψη της Νομικής Σχολής από λαθρομετανάστες που ήρθαν με τυμπανοκρουσίες από τα Χανιά και ανεμπόδιστα έφτασαν στη Σόλωνος, στην καρδιά της Αθήνας, με την Αστυνομία άφαντη, είναι ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΗ! Κι όποιος λέει, μετά την εκκένωση, τέλος καλό, απλώς δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα.

Οι καταληψίες λαθρομετανάστες βγήκαν από τη Νομική νικητές. Και τροπαιούχοι! Έχοντας επιβάλει ΟΛΟΥΣ τους όρους τους! Σε ανάκτορο, διατηρητέο αρχοντικό, μετακόμισαν. Στο πιο κεντρικό σημείο της Αθήνας. Δίπλα στην Πατησίων. Απέναντι από το Πολυτεχνείο-σύμβολο.

Το κράτος κυριολεκτικά παραδόθηκε. Σήκωσε ψηλά τα χέρια. Γελοιοποιήθηκε η κυβέρνηση. Ανίκανο το πολιτικό σύστημα και σ' αυτήν την κρίσιμη στιγμή να ομονοήσει. Στα ελάχιστα. Στην εφαρμογή του νόμου. Μια πολιτική ηγεσία όχι αντάξια της πατρίδας. Ανθρωπάκι και η Δικαιοσύνη. Επί ώρες διαπραγματεύονταν οι Εισαγγελείς. Για τα αυτονόητα. «Μικρός» και ο πρύτανης. Νόμιζε πως παίζει στο θέατρο. Λίγοι αποδείχθηκαν όλοι.

Εξοργισμένος είναι όλος ο ελληνικός λαός. Για το «μπάχαλο». Τη διάλυση παντού. Την εικόνα μιας Ελλάδας έρμαιο του κάθε Γιαννόπουλου και της κάθε ΜΚΟ που την πληρώνει το κράτος για να βγάζει τα μάτια της χώρας. Γίναμε ξένοι στον τόπο μας.

Ήταν ένας ακόμη γύρος... Είχαν βολιδοσκοπηθεί οι αντιδράσεις... Με τον ξεσηκωμό τότε με το δήθεν σκίσιμο του Κορανίου ενός μετανάστη από αστυνομικό. Μαζεύτηκαν αστραπιαία και πήγαν να κάψουν την Αθήνα... Είδαν ότι αντίσταση δεν υπάρχει. Έκαναν το δεύτερο προκλητικό βήμα. Με την «προσευχή» στα Προπύλαια. Η Αστυνομία, οι αρχές, η κυβέρνηση μιλιά.

Ελεύθερο το έδαφος για τη συνέχεια. Ο Άγιος Παντελεήμονας, η Ομόνοια και οι γύρω δρόμοι, χώροι υπό κατάληψη. Με θεατή την ελληνική Πολιτεία. Και τον Δήμο της Αθήνας να κάνει τα στραβά μάτια...

Μετά τη Νομική οι Αρχές Ασφαλείας αναμένουν το επόμενο «χτύπημα». Υπάρχει ανησυχία, φοβούνται μια ανάλογη κατάληψη σε κάποιο άλλο «ευαίσθητο» σημείο της Αθήνας. Με προτεραιότητα ξανά πανεπιστημιακό χώρο...

Κινήσεις μελετημένες. Στόχος να καταγραφούν ότι αποτελούν «κοινότητα» με ιδιαίτερη πολιτιστική και θρησκευτική ταυτότητα! Να οργανώσουν τον δικό τους ρόλο στην ελληνική κοινωνία! Να δημιουργήσουν ελεγχόμενες περιοχές, γκέτο, α λα Άγιο Παντελεήμονα. Να προβάλουν αιτήματα πέρα από νόμους. Και ήδη τη γεύση την πήραμε την εβδομάδα που πέρασε.

Δεν πρόκειται για υπερβολή. Ούτε είναι φαντασιώσεις. Ή φοβίες. Φρόντισαν και έδειξαν με την κατάληψη της Νομικής Σχολής πού το πάνε...

Φυσικά και δεν φταίνε οι λαθρομετανάστες. Βρήκαν πόρτες ανοιχτές και μπήκαν... Η ευθύνη ανήκει σ' όλες τις κυβερνήσεις. Του Σημίτη, του Καραμανλή και του Παπανδρέου. Με μεγαλύτερη του τελευταίου. Που νόμισε ότι βρίσκεται στη Σουηδία του '60. Οι μετανάστες ήταν ένα από τα θέματα που προχώρησε με μέτρα υπέρ τους. Χωρίς κανέναν όρο. Και αφήνοντας τις πόρτες ανοιχτές... Και τα αποτελέσματα τα ζούμε σήμερα όλοι.

Πίσω δεν κοιτάμε. Τι γίνεται τώρα είναι το ζητούμενο. Αφού προηγουμένως συνειδητοποιήσουμε ΟΛΟΙ ότι αλλοιώνεται η εθνική ταυτότητα, πολιτιστική και θρησκευτική. Και η αναλογία του πληθυσμού της πατρίδας μας. Από μετανάστες που έχουν διαφορετικό θρήσκευμα, άλλη κουλτούρα. Και οι οποίοι δεν ενσωματώνονται στην ελληνική κοινωνία. Όποιος δε έχει αντίθετη άποψη ας δει πόσοι έχουν ζητήσει να γίνουν Έλληνες. Ελάχιστοι. Κι αυτό λέει πολλά...

Αυτό που ενώνει όλους τους προερχόμενους από Ασία και Αφρική λαθρομετανάστες, αλλά και τους νόμιμους, είναι ότι όλοι είναι μουσουλμάνοι. Και αυτό αποτελεί ένα εκρηκτικό μείγμα. Που γίνεται ακόμη πιο εκρηκτικό αν σκεφτεί κανείς –όπως άλλωστε εκτιμούν ή έχουν πληροφορίες οι Αρχές Ασφαλείας– ότι μεταξύ των μεταναστών υπάρχουν και εξτρεμιστικά στοιχεία. Ίσως και μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων. Που μπορεί να οδηγήσουν σε εκρηκτική κατάσταση, για διεκδικήσεις. Όπως συνέβη με την κατάληψη της Νομικής Σχολής.

Η Ελλάδα κάθεται πάνω σε μια βόμβα. Σ' ένα ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Σιγοκαίει η φωτιά. Έτοιμη να φουντώσει σε κάθε στιγμή. Ως καύσιμη ύλη μπορεί να χρησιμοποιηθούν και οι εξεγέρσεις στην Τυνησία, στην Αίγυπτο, δίπλα μας στην Αλβανία. Το έδαφος εδώ προσφέρεται. Ας μην υποβαθμίσει αυτό το ενδεχόμενο η πολιτική ηγεσία της χώρας, κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Το μεταναστευτικό είναι το κυρίαρχο θέμα (η Ζήμενς και το Βατοπέδι είναι ψύλλοι στ' άχυρα μπροστά του).

Για το αύριο της Ελλάδας ΚΑΙ μετά την οικονομική κρίση πρέπει να παρθούν ΤΩΡΑ τολμηρές αποφάσεις. Πέραν του φράχτη, και ξεκαθάρισμα με τους παράνομους μετανάστες. Πόσοι χρειάζονται στη χώρα και πόσους μπορεί να θρέψει. Οι άλλοι πρέπει να γυρίσουν πίσω στις πατρίδες τους.

Η Νομική Σχολή πρέπει να γίνει ο εφιάλτης όλης της Βουλής... Οι προβλέψεις και οι εκτιμήσεις ξένων διπλωματών είναι ανησυχητικές. Η Ελλάδα μπορεί να εξελιχθεί σε Πακιστάν, είχε πει ο πρώην αμερικανός πρέσβης λίγο πριν φύγει για το Πακιστάν, όπου τοποθετήθηκε... Ας το σημειώσουν αυτό οι πολιτικοί μας...

Μια προαναγγελθείσα γελοιοποίηση!

Τα όσα τραγελαφικά συνέβησαν επί πέντε μέρες στο κέντρο της Αθήνας, τα όσα ακολούθησαν την κατάληψη της Νομικής Σχολής απ' τους λαθρομετανάστες και τους... αλληλέγγυούς τους (βρήκαμε και νέο όρο για να περιγράφουμε τα χάλια μας!) ανέδειξαν με τον γλαφυρότερο τρόπο τη γύμνια και την αδυναμία του κράτους να περιφρουρήσει στοιχειωδώς την έννοια της νομιμότητας.

Στην ουσία, η κυβέρνηση διασύρθηκε. Αφενός εμφανίστηκε τραγικά ανήμπορη να προλάβει τα γεγονότα, ως ώφειλε, αφετέρου, και αφού η δυναμική των πραγμάτων εξελισσόταν ανεξέλεγκτα, παραδόθηκε στην κυριολεξία στις ορέξεις εκείνων οι οποίοι επιχείρησαν να εκβιάσουν και να καταλύσουν κάθε έννοια νομιμότητας. Αποδέχθηκε τα αιτήματά τους προκειμένου να αποφύγει το πολιτικό κόστος μιας σύγκρουσης, ακόμα κι αν αυτά τα αιτήματα ήσαν αντίθετα με κάθε έννοια δικαίου! Σήκωσε λευκή σημαία και παραδόθηκε στις ορέξεις παρανομούντων, αντί να πράξει το στοιχειώδες, δηλαδή να απαιτήσει και να επιβάλει τον νόμο. Φάνηκε άβουλη και αδύναμη, να άγεται και να φέρεται από εκείνους τους κατ' επάγγελμα «ευαίσθητους» και «προστάτες» όλων των μεταναστών, νόμιμων και παράνομων, ενταγμένων και παρανομούντων, αν και η φωνή του λαού άλλα ζητούσε, άλλα απαιτούσε.

Ακόμα, η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται χωρίς σχέδιο, χωρίς στρατηγική αντιμετώπισης του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης, που απειλεί να αποτελέσει βόμβα στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας μεσοπρόθεσμα, ενώ οι βραχυπρόθεσμες παρενέργειές του είναι ορατές και ταλανίζουν τη χώρα μας, εν μέσω μάλιστα μιας δεινής οικονομικής κρίσης.

Και εξαιτίας αυτής της απαράδεκτης κυβερνητικής στάσης έχουμε ήδη και τις πρώτες παρενέργειες της τραγικής υποχώρησης της περασμένης Παρασκευής:

- Ήδη οι... νικητές αυτού του γύρου ετοιμάζουν την επόμενη κίνησή τους, η οποία θα είναι, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες μας, μια νέα σειρά καταλήψεων σε χώρους που θα επιλεγούν το επόμενο διάστημα και στη λογική του «αιφνίδιου χτυπήματος». Απόλυτα λογικό, αφού το αναμενόμενο είναι να υπάρξουν ξανά «διαπραγματεύσεις» με καταληψίες και... «αλληλέγγυους»!

Όμως αν κάτι τέτοιο θα είναι μια παρενέργεια που θα προκύψει σύντομα, τα χειρότερα έπονται. Έγκυροι αναλυτές επισημαίνουν συγκεκριμένα ότι μέσα σε λίγα χρόνια η Ελλάδα θα είναι μια χώρα με ισχυρή μουσουλμανική μειονότητα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται ακόμα και για την ίδια την επιβίωσή μας. Οι ίδιοι αυτοί αναλυτές χαρακτηρίζουν μια τέτοια εξέλιξη ως βόμβα που σε κάποια στιγμή θα απειλήσει τα θεμέλια της χώρας μας!

Τέλος, η αναφορά στην επίσης τραγική αδυναμία της κυβέρνησης να παρέμβει στοιχειωδώς και να ελέγξει τις εξελίξεις, πριν τα πράγματα οδηγηθούν σε αδιέξοδο, είναι κάτι παραπάνω από αναγκαία.

Και επ' αυτού έχουν πολλά γραφτεί και ειπωθεί.

Θα περιοριστούμε στα εξής, ενδεικτικά:

• Ο αστυνομικός διευθυντής Χανίων είχε εγκαίρως ενημερώσει τις προϊστάμενες αρχές ότι από την Κρήτη έφυγαν δεκάδες λαθρομετανάστες, κατευθυνόμενοι στον Πειραιά με το πλοίο της γραμμής με προορισμό τη Νομική Σχολή. Κατά τα άλλα όμως, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη περίμενε... επίσημη ενημέρωση από τον πρύτανη!

• Πληροφορίες υπήρχαν κι από άλλες πηγές. Αλλά πέραν αυτού, όλο το περασμένο Σαββατοκύριακο τα μπλογκ οργίαζαν ότι έρχονται λαθρομετανάστες από την Κρήτη με σκοπό να καταλάβουν τη Νομική! Οι δικαιολογίες τους είναι λοιπόν αστείες. Μάλλον επικίνδυνες. Και ήταν φαιδρή η εικόνα του συμβούλου του υπουργού, ο οποίος κι αυτός εγκαλούσε τον πρύτανη για... μη ενημέρωσή του! Καλά, ούτε μπλογκ δεν διαβάζει αυτός ή κάποιος συνεργάτης του;

«Το Παρόν»30/01/2011 –Του Μάκη Κουρή

π.Γ.Μεταλληνός«Φτιάξαμε έναν καταναλωτικό κόσμο και κλειστήκαμε σ’ αυτόν…»

metallhnos

Την πρόταση του Ιωάννη Χρυσοστόμου επικαλέστηκε ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, για τη λύση του κοινωνικού προβλήματος, στην πρόσφατη ομιλία του που πραγματοποίησε για το κοινό της Θράκης στο Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης στην Ξάνθη. «Με αφετηρία την ερμηνεία του ιερού Χρυσοστόμου, στο 4ο κεφάλαιο των «Πράξεων των Αποστόλων», παρουσιάστηκε το κοινωνικό μήνυμα της ορθοδοξίας για την επίλυση του κοινωνικού προβλήματος, στο πλαίσιο της εποχής του (4ος-5ος αι.), αλλά και η συνέχεια της εφαρμογής του στην ιστορική διαχρονία ως σήμερα, με την προσφορά ενός επαναστατικού, κοινωνικού μοντέλου, που συνιστά κριτήριο αυθεντικής κοινωνικότητας και ανθρωπιάς».

Συνέντευξη στο ράδιο Χρόνος 87,5 και τον Δήμο Μπακιρτζάκη

Από την πείρα σας, είστε αισιόδοξος ότι θα βγούμε από την κρίση;

-Αισιόδοξος είμαι, αλλά όχι χαζοχαρούμενος. Δεν πιστεύω ότι οι άρχοντες θα λύσουν το πρόβλημα. Άλλωστε, ο θεός μας λέει στη Γραφή: μην έχετε εμπιστοσύνη στους όποιους άρχοντες όλων των εποχών, είναι κοινή αρρώστια και κοινό το κακό. Ένας Καποδίστριας και ένας Πλαστήρας ήταν πραγματικοί ηγέτες με όλην τη σημασία του όρου και δεν άνηκαν στον ίδιο χώρο, αλλά ήσαν άνθρωποι ορθόδοξοι χριστιανοί, με ορθόδοξη ενέργεια. Δεν είμαι τόσο αισιόδοξος, αλλά αισιοδοξώ ότι στον χώρο των μικρών κοινοτήτων, όπως είναι η ενορία, θα έχουμε αλληλοβοήθεια και αλληλοϋποστήριξη για να ξεπεράσουμε το κακό.

Υπάρχουν λύσεις και αν ναι ποιος θα τις δώσει; Χάσαμε την ανθρωπιά μας; Λοξοδρομήσαμε;

-Υπάρχουν λύσεις στον κοινωνικό χώρο, αλλά εκείνοι που καλούνται πρώτοι να παρέμβουν και να απαντήσουν είναι οι πολιτικοί μας. Μαζί τους πρέπει να συνεργαστούν οι πνευματικοί άνθρωποι, είτε με την ειδική έννοια του όρου, είτε εκκλησιαστικοί ορθόδοξοι. Οι καθηγητές, οι ακαδημαϊκοί, οι πάντες. Λείπει αυτή η ενότητα. Ο καθένας έχει τις δικές του προϋποθέσεις και ακολουθεί τον δικό του δρόμο. Όλοι μας αδιαφορούμε για την επίλυση των προβλημάτων, διότι στόχος μας, όλων των ομάδων που ανέφερα, είναι η προσωπική εξασφάλιση και η αντιμετώπιση δικών μας συμφεροντολογικών αιτημάτων. Φτιάξαμε έναν καταναλωτικό κόσμο και κλειστήκαμε σ' αυτόν και παλεύουμε για τα κεκτημένα χωρίς να κοιτάζουμε γύρω μας.

Η Εκκλησία από την πλευρά της τι προσφέρει στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης;

-Ο εκκλησιαστικός χώρος προσφέρει ό,τι μπορεί να προσφέρει. Μπορούμε, βέβαια, να κάνουμε περισσότερα πράγματα, δεν υπάρχει, όμως, ενότητα στην αντιμετώπιση του προβλήματος της μεταναστεύσεως και μάλιστα της λαθρομεταναστεύσεως. Δεν υπήρξε απαρχής η μεταναστευτική πολιτική που έπρεπε να υπάρχει. Δεν έχουμε, δυστυχώς, σε αυτόν τον τόπο πολιτική μακράς διαρκείας, αλλά έχουμε πάντοτε στενή πολιτική για την αντιμετώπιση των προβλημάτων σύμφωνα με τις απαιτήσεις του συμφέροντός μας. Με ρωτήσατε για το τι κάνει ο κλήρος. Κάνει πολλά και θα κάνει ακόμη περισσότερα. Οι χιλιάδες των συσσιτίων είναι τρομερή υπόθεση. Συναντάω ξένους και Έλληνες, που με ρωτάνε που υπάρχει συσσίτιο. Νομίζω ότι θα πρέπει να στραφούμε όλοι μεταξύ οικογενείας και ενορίας και να εφαρμόσουμε τα διδάγματα των αγίων μας σε κρίσιμες στιγμές της ιστορίας. Ίσως σωφρονιστούμε όλοι και αποφασίσουμε να ξανακτίσουμε την Ελλάδα».

Αναγραφές

1 Φεβ 2011

Φιλορθόδοξος Ένωσις“Κοσµάς Φλαµιάτος”, Οι τρωγλοδύτες του Φρόιντ και ο Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος

Οι τρωγλοδύτες του Φρόιντ και ο Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος

Χθες 31/2/2011, ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Σαββάτος τελικά παρέστη και μίλησε κατά την παρουσίαση της ελληνικής έκδοσης της παπικής μελέτης «Σύνοψη της Κοινωνικής Διδασκαλίας της Εκκλησίας». Με την ομιλία του μας προσέφερε νέα δηλητηριώδη εδέσματα βατικάνειας προελεύσεως. Μετά την περί «διηρημένης Εκκλησίας» αιρετική θεωρία που προπαγάνδισε, χθες ο κ. Σαββάτος προέβαλε τις παπικές θέσεις για ένα «νέο οικουμενικό διάλογο» και το «νέο Οικουμενισμό» ο οποίος θα έχει ως βάση τη «σύνοψη αυτή της Κοινωνικής Διδασκαλίας της Εκκλησίας» του Παπισμού και θα αποτελεί «μια κοινή προσπάθεια των χριστιανικών Εκκλησιών, κυρίως μέσα στην Ευρώπη, για να μπορέσουν όλες μαζί να δώσουν το μήνυμα στο σύγχρονο ευρωπαίο άνθρωπο ότι δεν είναι μόνος του, ότι δίπλα του υπάρχει η Εκκλησία ως Σώμα Χριστού».

Η μετάβαση του Μεσσηνίας Χρυσοστόμου από την θεωρία περί διηρημένης Εκκλησίας στον νέο Οικουμενισμό και η υπέρβαση του όρου «διηρημένη Εκκλησία», που του δημιούργησε προβλήματα, συνέβη σε χρόνο ρεκόρ. Ο αιρετικός και ανεκκλησίαστος Παπισμός, λοιπόν, μαζί με την Ορθόδοξη Εκκλησία αποτελούν το «Σώμα Χριστού»! Αύριο, στα πλαίσια του Βατικάνειου πανθρησκειακού Οικουμενισμού, θα προστεθεί στην παρέα και ο Μουσουλμανισμός, αλλά και κάθε άλλος –ισμός.

Τις αιρέσεις του Παπισμού ο κ. Σαββάτος τις καταχώνιασε στο υποσυνείδητο αυτού του «νέου Οικουμενισμού», απ’ όπου —ως άλλοι τρωγλοδύτες του Φρόιντ— θα κάνουν αισθητή την ύπαρξή τους ως οι νέες κανονιστικές αλήθειες, δηλητηριάζοντας με εφιαλτικά όνειρα τους ουτοπικούς σχεδιασμούς για μια καινούργια τάχα ελπίδα ανόρθωσης της κοινωνίας.

Αλλά, αλλοίμονο, από τα πολλά χτυπήματα του τρωγλοδύτη, το πάτωμα είναι έτοιμο να καταρρεύσει και να εισχωρήσει το Αντίχριστο πνεύμα στα αρχοντικά υψηλά δώματα του Βατικάνειου Οικουμενισμού και των υποτακτικών του.

Το ελληνικό τοπίο, στην κοινωνική, εθνική και εκκλησιαστική του διάσταση, θολό και αβέβαιο.

Θα περιμένουμε η θεωρουμένη «φρουρός της Πίστεως» Ιερά Σύνοδος να τοποθετηθεί και θα επανέλθουμε.

Θεσσαλονίκη, 1 Φεβρουαρίου 2011

Για την «Φιλορθόδοξο Ένωσι “Κοσµάς Φλαµιάτος”»

Ο Πρόεδρος Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο

Ο Γραµµατέας Παναγιώτης Σηµάτης

Φιλορθοδοξος Ενωσις «Κοσμας Φλαμιατος»

Εδρα: Βασ. Ηρακλειου 30, 546 24 Θεσσαλονικη, Τηλ. 697-2176314

E-Mail: kflamiatos@yahoo.gr ― 2011 / Ενημερωτικο Δελτιο 4

(Φωτοφραφία από amen.gr )

Ψήφισμα των κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας καί Ακαρνανίας για την «Κάρτα του Πολίτη»

«…μή πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε»(Γαλ. ε’, 1)

Οἱ κληρικοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας (Ἱεροκήρυκες, Ἐφημέριοι, ἡγούμενοι Ἱερῶν Μονῶν, διάκονοι), οἱ ὁποῖοι εὑρισκόμενοι στό πλευρό τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος καί ὡς μέλη καί οἱ ἴδιοι τῆς κοινωνίας πού δροῦν ἐντός τοῦ κόσμου, ὑποχρεοῦνται νά ἔχουν ἄποψη διά τά κοινά τοῦ βίου, κατά τήν μηνιαία ἱερατική σύναξη τοῦ Νοεμβρίου ἀσχολήθηκαν μέ τό θέμα πού ἔχει προκύψει μέ τήν λεγόμενη «κάρτα τοῦ πολίτη».

Ἀφοῦ παρακολούθησαν σχετική μέ τό θέμα εἰσήγηση, ἐξέδωσαν καί συνυπέγραψαν τό ἀκόλουθο

ψήφισμα:

1. Μέ τήν «κάρτα τοῦ πολίτη» χάνει ὁ ἄνθρωπος τήν θεόσδοτη ἐλευθερία καί δέχεται τίς ἠλεκτρονικές χειροπέδες. Ἠχοῦν στά αὐτιά μας τά λόγια τοῦ Ἀπ. Παύλου «τῇ ἐλευθερίᾳ οὖν ᾗ Χριστός ἡμᾶς ἠλευθέρωσε, στήκετε καί μή πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε (Γαλ. ε’, 1).

2. Ἐπισημάνθηκε ὅτι ἐμεῖς οἱ κληρικοί ὀφείλουμε νά ἀποκτήσουμε γνήσιο ἱερατικό ἦθος, ἀσκητικό φρόνημα, ἀνεπίληπτο βίο, ὁμολογιακό πνεῦμα καί νά μείνουμε προσηλωμένοι στήν Ἑλληνορθόδοξη παράδοση γιά νά μήν ἐπηρεασθοῦμε ἀπό τόν πόλεμο πού ξέσπασε ἐναντίον τῶν ἱερῶν θεσμῶν καί συμβόλων.

3. Δέν σπέρνουμε τόν πανικό καί τήν φοβία, ἀλλά τήν καλή ἀνησυχία. Τό θέμα ἔχει σχέση μέ τή σωτηρία τῆς ψυχῆς μας, ἀφοῦ εἶναι προσωπικά ὁμολογιακό, πνευματικό καί θεολογικό, ἐνῶ ἅπτεται καί τοῦ ἐθνικοῦ θέματος σέ σχέση μέ τήν ἑλληνορθόδοξη παράδοσή μας. Τονίζουμε ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ καί ὄχι νούμερο.

4. Ἡ «κάρτα τοῦ πολίτη», ὅπως καί ἡ κάρτα τῶν ἀγορῶν δέν εἶναι ἀσφαλής γιά τήν συγκέντρωσι καί ἐπεξεργασία τῶν δεδομένων καί ὁδηγεῖ στήν παγκόσμια ἠλεκτρονική δικτατορία.

5. Καταργεῖται τό προσωπικό ἀπόρρητο, ὅπως π.χ. ὁ ἰατρικός φάκελλος. Ποιός μᾶς ἐγγυᾶται γιά τό σεβασμό στά προβλήματα ὑγείας, ἀφοῦ ὅλα εἶναι διάτρητα; Ὑπάρχει κάποια νομική κατοχύρωση;

6. Ἡ «κάρτα τοῦ πολίτη» καί ἡ κάρτα τῶν ἀγορῶν θά περιλαμβάνουν τόν δυσώνυμο ἀριθμό τοῦ Ἀντιχρίστου (666); Ἄν δέν ὑπάρχει, ποιός μπορεῖ νά μᾶς βεβαιώσει ὅτι δέν θά μπεῖ στό μέλλον; Ἄν ὅμως ὑπάρχει, σέ καμιά περίπτωση δέν μποροῦμε νά τήν παραλάβουμε, γιατί αὐτό συνιστᾷ ἄρνηση τοῦ Χριστοῦ καί τῆς πίστεώς μας.

7. Ὁ χριστιανός ἔχει τή σφραγίδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί πρέπει νά τή διατηρήσει ἀνεξίτηλη ὡς μέλος τῆς Ἐκκλησίας. Σέ καμιά περίπτωση λοιπόν, δέν πρέπει νά δεχθεῖ τό ἀντίχριστο σφράγισμα. Ποιός μᾶς ἐγγυᾶται ὅτι ἄν ὑποχωρήσουμε τώρα, ἀργότερα δέν θά ἐμφυτευθεῖ τό μικροτσίπ;

8. Ἄς μή λησμονοῦμε ποτέ ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ὁ Κύριος καί Θεός τοῦ κόσμου καί τῆς ἱστορίας, τό Α καί τό Ω, ὁ πρῶτος καί ὁ ἔσχατος, ἀρχή καί τέλος (Ἀποκ. κβ’, 13) καί ὄχι ὁ Ἀντίχριστος, τόν ὁποῖο καί θά ἐξαφανίσει ὁ Κύριος μέ τήν πνοή τοῦ στόματός του, ὅταν θά ἐμφανιστεῖ (Β΄ Θεσ. β’, 8). Γι’ αὐτό καλοῦμε τίς ἁρμόδιες κρατικές ὑπηρεσίες νά μιλήσουν εἰλικρινά, ἀνεπιφύλακτα καί νά ἐνημερώσουν τόν Ὀρθόδοξο καί ἀναμένοντα ἑλληνικό λαό γιά τή μορφή, τό περιεχόμενο, τή σκοπιμότητα καί τήν ποιότητα τῆς «κάρτας τοῦ πολίτη». Διαφορετικά εἴμαστε ἕτοιμοι νά δηλώσουμε ὅτι «δέν θά παραλάβουμε τήν «κάρτα τοῦ πολίτη», δεχόμενοι ὁποιαδήποτε καταπιεστική συνέπεια τήν ὁποία θά ἐπιβάλουν γιά τήν ἀρνησή μας» οἱ ἁρμόδιοι τῆς ἐλεύθερης ἑλληνικῆς πατρίδος μας, τῆς ὀρθοδόξου Ἑλλάδος.

9. Ἀναμένουμε τήν ἀπόφασι τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί τήν ὑπεύθυνη τοποθέτησή της γιά νά διατρανώσουμε καί ἐμεῖς μαζί της τήν κατά τό θέλημα τοῦ Κυρίου μας ὁμολογία, γιά τή δόξα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ μας καί τή διαφύλαξη τῆς «ἐν Χριστῷ ἐλευθερίας» ὅλων τῶν ὀρθοδόξων Ἑλλήνων.

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 11ῃ Νοεμβρίου 2010

Οἱ κληρικοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας

Επιστολή του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ προς τον Eπίσκοπο Ράσκας, Πριζρένης και Μετοχίων, Αρτέμιο

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

᾿Ακτή Θεμιστοκλέους 190

185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ

Τηλ. Κέντρο 210 4514833

Fax 210 4518476

Ἀριθμ. Πρωτ. 115 ............Ἐν Πειραιεῖ τῇ 31ῃ Ἰανουαρίου 2011

Πρός Τόν

Πανιερώτατον

Ἐπίσκοπον Ράσκας, Πριζρένης

Κοσυφοπεδίου καί Μετοχίων

Κύριον κ. Ἀρτέμιον

(Εmail: monahdamjan@gmail.com)

Εἰς ΣΕΡΒΙΑΝ

"""""""""""""""

Πανιερώτατε, Πολυτίμητε καί Πεφιλημένε Ἀδελφέ,

Μετ’ ἀφάτου πόνου, πικρίας καί ὀδύνης ἐδέχθην καί ἀνέγνωσα τά ἀποστελέντα μοι Ὑμέτερα ἔγγραφα, τόσον πρός τήν ΔΙΣ τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅσον καί πρός τούς ἁπανταχοῦ τῆς γῆς Ὀρθοδόξους Ἱεράρχας, τούς συγκροτούντας μετά τῶν ὑπ’ αὐτούς ποιμνίων τήν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν, Ἀποστολικήν, Ἀδιαίρετον, Ἀκαινοτόμητον Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ καί ἐν ταὐτῷ ἀνέγνωσα ἐπισταμένως καί τήν ὑπ’ ἀριθμ. 1410/2010 Ἀπόφασιν τοῦ Στ΄ Ποινικοῦ τμήματος τοῦ Ἀνωτάτου Ἀναιρετικοῦ Δικαστηρίου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας (Ἀρείου Πάγου) καί πάνυ εὐλαβῶς καί εὐσεβάστως προάγομαι ὅπως ἀναφέρω Ὑμῖν τά κάτωθι:

1. Ἀκραδάντως πιστεύω καί δημοσίᾳ ταπεινῶς διακηρύσσω μέ τήν 20ετή ἐμπειρίαν ἐνασχολήσεως μετά τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Δικαιοσύνης ὡς Ἐκκλησιαστικός Ἀνακριτής καί Γραμματεύς τῶν Συνοδικῶν Δικαστηρίων τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ὅτι ἡ Ὑμετέρα Σεπτή Πανιερότης κατά τούς Θείους καί Ἱερούς Κανόνας τῶν Ἁγίων ἑπτά Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί τῶν Τοπικῶν, ἅς ἐκεῖναι ἐκύρωσαν (ΚΕ΄, ΟΔ΄ καί ΟΕ΄ τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων, ΣΤ΄ τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, Θ΄ καί ΙΖ΄ τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ΙΒ΄, ΠΖ΄ καί ϞΣΤ΄ τῆς Καρθαγένης καί Α΄ Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας) καί κατά τόν Εὐαγγελικόν Θεῖον Νόμον τυγχάνει ὁ Κανονικός Ἐπίσκοπος τῆς Ἁγιωτάτης Ἐπισκοπῆς Ράσκας, Πριζρένης, Κοσσυφοπεδίου καί Μετοχίων, τῶν καθ’ Ὑμῶν ἐνεργηθέντων ὑπό τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου ὡς καί τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δίχα Κανονικοῦ κατηγορητηρίου καί προσάψεως πραγματικῶν περιστατικῶν, Κανονικῶν ἀνακρίσεων καί διερευνήσεως τοῦ κατηγορητηρίου, Κανονικῆς δίκης καί Ἀπολογίας καί ἐνδίκων μέσων καί εἰδικώτερον:

α. τῆς ἀπό 11/2/2010 Ἀποφάσεως τῆς ΔΙΣ περί τῆς προσωρινῆς ἀπομακρύνσεως Ὑμῶν ἐκ τῆς καθ’ Ὑμᾶς Θεοσώστου δικαιοδοσίας,

β. τῆς ἀπό 2/5/2010 Ἀποφάσεως τῆς Ἱεραρχίας περί ἐπιβολῆς Ὑμῖν τῆς ποινῆς ἐκπτώσεως Ὑμῶν ἐκ τῆς Ὑμετέρας Κανονικῆς δικαιοδοσίας,

γ. τῆς ἀπό 18/9/2010 Ἀποφάσεως τῆς ΔΙΣ περί ἐπιβολῆς Ὑμῖν τῆς ποινῆς τῆς ἀορίστου ἀργίας ἀπό πάσης ἱεροπραξίας, καί

δ. τῆς ἀπό 18/11/2010 Ἀποφάσεως τῆς Ἱεραρχίας περί ἐπιβολῆς Ὑμῖν τῆς ποινῆς τῆς καθαιρέσεως ἐκ τοῦ ὑψηλοῦ τῆς Ἀρχιερωσύνης Ὑπουργήματος καί τῆς ἐπαναφορᾶς Ὑμῶν εἰς τήν τάξιν τῶν Μοναχῶν, παραβιασάντων καταφώρως πᾶσαν ἔννοιαν Κανονικοῦ Δικαίου καί Κανονικῆς δικονομικῆς εὐταξίας καί κανονικῶς πασχόντων ἀκυρότητα μέ ἄμεσον ἀποτέλεσμα αἱ ὡς εἴρηται Ἀποφάσεις νά ἀποβαίνουν ἄκυροι, ἀνεπέρειστοι καί ἀνυπόστατοι καί νά τιτρώσκουν ἀνεπανορθώτως καί βαναύσως τήν Κανονικήν ἀξιοπιστίαν τῶν εἰρημένων Διοικητικῶν καί Δικαστικῶν ὀργάνων τῆς ἁγιωτάτης Ἁγιοσαββαϊτικῆς Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας, ὡς καί τήν ἐν ταῖς Αὐτοκεφάλοις Ὀρθοδόξοις Ἐκκλησίαις ἰσχύουσαν Κανονικήν Ἀρχήν τῆς ταυτότητος τῶν ποινῶν.

2. Ὡς πασιδήλως ἀπεδείχθη δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 1410/2010 Ἀποφάσεως τοῦ Στ΄ Τμήματος τοῦ Ἀνωτάτου Ἀναιρετικοῦ Δικαστηρίου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας (Ἄρειος Πάγος) ἀφορώσης εἰς τήν ἀπόρριψιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. Κi.Br 1181/01 Ἐντάλματος συλλήψεως τοῦ Ἀνακριτοῦ τοῦ Ἀνωτέρου Δικαστηρίου τῆς Σερβίας καί ἐκδόσεως τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Συμεών Βιλόφσκι, Πρωτοσυγκέλλου τῆς καθ’ Ὑμᾶς Ἱ. Ἐπισκοπῆς ἀντικανονικῶς καί αὐτοῦ καθαιρεθέντος καί ἀφορισθέντος, ἡ Ἁγιοσαββαϊτική Ἐκκλησία τῆς Σερβίας μετά τῆς Σερβικῆς Πολιτείας ὑπείκουσαι εἰς τά κελεύσματα τοῦ δαιμονιώδους Ἀμερικανοσιωνιστικοῦ παράγοντος τοῦ ἐπιβουλευθέντος τήν κοιτίδα τοῦ Ὀρθοδόξου Σερβικοῦ Ἔθνους ἐν Κοσσιφοπεδίῳ καί Μετοχίοις καί μεθοδεύοντος τήν Ἰσλαμοποίησιν τῆς Εὐρώπης διά τήν ἀπομείωσιν τῶν Χριστιανικῶν καταβολῶν αὐτῆς καί τῆς ἰδιοπροσωπείας της, διά τήν ἐπίτευξιν κατά τήν γνώμην του εὐχερεστέρας ἀποδοχῆς τοῦ ἀναμενομένου ὑπ’ αὐτοῦ «Μεσσίου τῆς δόξης» πού ταυτοποιεῖται ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ αἰσχίστου Ἀντιχρίστου καί παραδόσαντος αὐτήν εἰς τάς αἱματοβαμμένας χεῖρας τῶν ἰσλαμιστῶν Κοσσοβάρων, πού ἐν 21ῳ αἰ. ὑψώνουν ἐν Εὐρώπῃ τό ψευδές κοσμοείδωλο τοῦ Θεοκρατικοῦ Ἰσλάμ, πού ἀντιφατικῶς διακηρύσσει μέν ὅτι ὁ Ἰησούς Χριστός εἶναι ὁ ἀληθής Μεσσίας καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ πού ἐνσαρκώθη ἐκ τοῦ Θεοῦ καί τῆς Ἀειπαρθένου Μαρίας, ἀλλά πού διαστρεβλώνει καί ἐκμηδενίζει τό σωτηριῶδες ἔργον Του, τήν διά τοῦ Σταυροῦ ἄφατον κένωσιν καί τήν διά τῆς Ἀναστάσεως ἔνδοξον συνανάστασιν τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, μέ τό δέλεαρ τῆς μετοχῆς εἰς τούς Εὐρωατλαντικούς σχηματισμούς καί ὑπό τήν ἀπειλήν τῶν «κατευθυνομένων» Διεθνῶν Δικαστηρίων, ἐχάλκευσαν τήν κακοηθεστάτην καί χυδαίαν κατ’ αὐτοῦ καί κατ’ ἐπέκτασιν καθ’ Ὑμῶν, κατηγορίαν τῆς δῆθεν καταχρήσεως ἐξουσίας καί νοσφίσεως καί ὑπεξαιρέσεως συνολικοῦ ποσοῦ 27.640.125 δηναρίων ἤτοι 349.857 Εὐρώ τῆς ὡς εἴρηται διώξεως καί κατηγορίας ἀποβάσης προσχηματικῆς καί σκοπούσης «γιά νά ἐπιδεινωθεῖ ἡ θέση τοῦ ἐκζητουμένου <π. Σ. Βιλόφσκι> λόγῳ τῶν θρησκευτικῶν καί ἐθνικῶν του φρονημάτων κατά τρόπο καί βαθμόν τέτοιον, ὥστε σέ περίπτωση ἐκδόσεώς του νά κινδυνεύει νά ὑποστεῖ κατάφωρη προσβολή τοῦ δικαιώματός του γιά δίκαιη δίκη στό ἐκζητοῦν Κράτος <Σερβία>» ὡς ἡ προμνησθεῖσα ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐν τῇ αἰτιολογίᾳ αὐτῆς ἐν σελίδι 8 διαλαμβάνει. Ἐπιπροσθέτως ἡ ἐλλείψει στοιχείων ἀποφυλάκισις ὑπό τῶν Σερβικῶν ἀρχῶν τοῦ φερομένου ὡς δῆθεν συναυτουργοῦ τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Συμεών Βιλόφσκι ἐν τῇ δῆθεν ὑπεξαιρέσει καί νοσφίσει τοῦ προμνησθέντος χρηματικοῦ ποσοῦ κ. Predrag Suboticki, ἐργολάβου κατασκευῶν, τόν παρελθόντα Δεκέμβριον, ἀποδεικνύει ἔτι ἐναργέστερον τόν κατά τῆς Ὑμετέρας Σεπτῆς Πανιερότητος καί τοῦ Πανοσιολ. Πρωτοσυγκέλλου Ὑμῶν δόλιον καί ἐγκληματικόν σχεδιασμόν τῶν κατ’ ἐντολήν τῶν ἀντιχρίστων δυνάμεων διωξάντων Ὑμᾶς.

3. Πικράν καί ἀλγεινήν ἔκπληξιν ἔχομεν δοκιμάσει ἐν τῇ Ἁγιωτάτῃ Ὀρθοδόξῳ Καθολικῇ Ἐκκλησία ὡς ἁπλά μέλη Αὐτῆς, ἐκ τῆς παρατηρουμένης καί καθ’ ἡμέραν ἐπιδεινουμένης τραγικῆς πορείας τῆς Ἁγιοσαββαϊτικῆς Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας, πρός ἥν οἱ πάντες ἀναφερόμεθα κατά τό παρελθόν μετά βαθέος σεβασμοῦ καί ἐμπιστοσύνης, διότι ἐν δυσχειμέροις χρόνοις καί πεισιθανάτοις καιροῖς, ὁ Δομήτωρ τῆς Ἐκκλησίας καί προνοῶν ὑπέρ Αὐτῆς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἶχεν ἀποστείλει τόν ἄγγελόν του, τόν Ὑμέτερον μέντορα καί ποδηγέτην, τόν βαθυνούστατον θεολόγον καί ἀκραιφνέστατον ἥρωα, τόν οἰκουμενικόν φωστῆρα τῆς Τρισηλίου Θεότητος, τόν ἐν Ἁγίοις ὅσιον καί Θεοφόρον Ἰουστῖνον Πόποβιτς, διά τῶν συγγραφῶν τοῦ ὁποίου ἐπλήγησαν θανασίμως οἱ «τετραπάχυντοι» δαίμονες τοῦ συγκρητιστιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, Παπισμοῦ καί ἀντιχρίστου Διαφωτισμοῦ. Ἡ διάκρισις τῶν γεγονότων ἐμποιεῖ εἰς ἡμᾶς πάντας πληγήν καί πόνον. Ἀδυνατοῦμεν ἀνθρωπίνως νά κατανοήσωμεν πῶς εἶναι δυνατόν τά ἔκγονα τοῦ ὁσίου Πατρός ἡμῶν Ἰουστίνου καί Ὑμέτεροι κατά πνεῦμα ἀδελφοί, νά προβαίνουν εἰς ἀθέσμους συμπροσευχάς καί συναγελασμούς μετά τῶν ἀμεταμελήτων καί ἀμετανοήτων κακοδόξων καί αἱρετικῶν Παπικῶν σφαγέων, δημίων καί ὀλετήρων τοῦ Ἔθνους των, οἵτινες κατακρεούργησαν κατά τήν φασιστικήν κατοχήν τῆς πατρίδος των, διά τῶν Ρ/Καθολικῶν Κροατῶν Οὐστάσι 800.000 Σέρβους Νεομαρτύρες καί «ἁγιοποίησαν» προσφάτως τόν πνευματικόν καί ἠθικόν αὐτουργόν τῆς ἐγκληματικῆς γενοκτονίας, Ρ/Καθολικόν «Ἀρχιεπίσκοπον» Ζάγκρεμπ Ἀλουΐσιον Στέπινατς. Ἡ παρουσία γνωστῶν Ἀρχιερέων μετά τοῦ μακαριστοῦ Πατριάρχου κυροῦ Παύλου εἰς τήν ψευδήν καί ἀνυπόστατον «λειτουργίαν» τῶν αἱρετικῶν Παπικῶν εἰς τό Ζάγκρεμπ τῆς Κροατίας διά τήν «ἁγιοποίησι» τοῦ εἰρημένου στυγνοῦ ἐγκληματίου καί μετά δαιμόνων αὐλιζομένου ἐν τῇ Κολάσει δέν μπορεῖ νά αἰτιολογηθῇ ἐκ λόγων ἀβροφροσύνης ἤ οἰκουμενιστικῆς ἐμπνεύσεως καί κατευθύνσεως λήθης παρά μόνον ὑπό τῶν ἐν τοῖς ὕπερθεν ἀναφερομένων. Ἐν ταὐτῷ ἡ πρό ὀλίγων ἡμερῶν τήν 27/1/2011 πρόσκλησις καί συμπροσευχή ἐν τῷ Παρεκκλησίῳ τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Βελιγραδίου ἐπί παρουσίᾳ τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου κ. Εἰρηναίου, τοῦ Ρωμαιοκαθολικοῦ «Ἀρχιεπισκόπου» Βελιγραδίου Stanislav Hocevar καί τοῦ Παπικοῦ Νουντσίου Orlando Antonini καταδεικνύουν ἐναργῶς καί ἐπιρρωνύουν τούς ἀληθεῖς λόγους τῆς Ὑμετέρας ἀντικανονικῆς διώξεως καί ἀθέσμου καταδίκης, διότι ἀναδεικνύεσθε urbi et orbi ἡ παρατεινομένη φωνή τοῦ ὁσίου Ἰουστίνου καί ὁ μόνος τελικῶς ἀληθής μαθητής αὐτοῦ.

4. Δικαίως ἐπικαλεῖσθε τόν ἱερόν Χρυσόστομον καί τό μαρτύριον καί τήν μαρτυρίαν αὐτοῦ διότι ἀναδεικνύεσθε «καί τρόπων μέτοχος καί θρόνων διάδοχος» τῶν ἁγίων Πατέρων καί Ὁμολογητῶν.

Κατασπαζόμενος τήν πάνσεπτον ἡμῶν Δεξιάν καί ἐξαιτούμενος τάς θεοπειθεῖς τῆς Ὑμετέρας Πανιερότητος ἀδελφικάς εὐχάς διατελῶ Ὑμέτερος ἐν Χριστῷ ἀδελφός.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Δημήτρης Νατσιός, «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»

«Σε κλαίνε χώρες και χωριά

Σε κλαίνε βιλαέτια

Σε κλαίει κι η Ντρομπολιτζά

μαζί με την Αθήνα»

«Εγεννήθηκα εις τα 1770, Απριλίου 3, την Δευτέραν της Λαμπρής. Η αποστασία της Πελοποννήσου έγινε εις το 1769. Εγεννήθηκα εις ένα βουνό, εις ένα δένδρο αποκάτω, εις την παλαιάν Μεσσηνίαν, ονομαζόμενον Ραμοβούνι». Διαβάζεις αυτά τα δωρικά λόγια και ανασαίνεις τον μoσχοβόλο και λεύτερο αέρα της Κλεφτουριάς. Είναι του αθάνατου ήρωά μας, του Θοδωρή Κολοκοτρώνη. 4 Φεβρουαρίου του 1843 ο ένδοξος στρατηγός αφήνει, «εν μέσω γενικών δακρύων», την τελευταία του πνοή. Θρηνούν και μοιρολογούν οι Πανέλληνες «μαζί και η Αθήνα», η σύγχρονη Βαβυλώνα. Αυτή η Αθήνα, η πόλη που βροντούσε τότε το σπαθί του Κολοκοτρώνη, μαγαρίζεται τώρα από τους Αγαρηνούς, ποδοπατιέται από τα «ταγκαλάκια» του Iσλάμ, κοπρίζεται από τα γραικυλοκάναλα που σβήνουν την αιματογραμμένη ιστορία μας, ξαναγράφοντάς την με τα αργύρια της προδοσίας….

Παράξενα, παρανοϊκά, πράγματα συμβαίνουν. Θαρρείς πως όλος ο λαός ήπιε το «τρελό νερό» που έλεγε ο Κόντογλου. Η χρόνια ηθική παραλυσία, ο παρασιτικός καταναλωτισμός, η καλπάζουσα θεομαχία και εκκλησιομαχία τον μεταμόρφωσαν, ωσάν τους χοίρους της Κίρκης, σε μαλθακή μάζα που καταπίνει συνεχείς εξευτελισμούς. Ποιος θα το πίστευε; Στην πόλη που αναπαύονται τα κόκκαλα τα αγιασμένα του Οδυσσέα, του γερο- Μακρυγιάννη, του Κολοκοτρώνη, του μπουρλοτιέρη του Αγώνα, οι απόγονοι των γενοκτόνων μας, του Κιoυτάγια και του Ιμπραΐμη, παρελαύνουν προκλητικά, κορδωμένοι, εκβιάζοντας τα «κωλόπανα της φατρίας» (Μακρυγιάννης), τους νάνους και τους αρλεκίνους που δήθεν κυβερνούν. Βγαίνει και η ιστοριογραφική τσαραλατανιά, τα αργυρώνητα τσιράκια του νεοοθωμανισμού, και επαναφέρουν το ρεπούσειο κουρελούργημα: Η Τουρκοκρατία ήταν ευλογία για το Γένος. Οι παπάδες φταίνε για όλα…

Στο βιβλίο οι πανηγυρικοί της Ακαδημίας για την επέτειο του ’21, που επιμελήθηκε ο αείμνηστος Πέτρος Χάρης, διαβάζουμε στον λόγο που εκφώνησε στις 24 Μαρτίου του 1967, ο σπουδαίος καθηγητής Σπ. Μαρινάτος, μετάφραση της άδειας ταφής χριστιανού που έδιναν οι Τούρκοι. Το παραθέτω: «Συ ο παπάς, του οποίου το μεν ένδυμα είναι μαύρο ως πίσσα, το δε πρόσωπο ως το του σατανά, συ ο ιερεύς των μιαρών, ου ο έλκων την καταγωγήν από τον άπιστον Ιησούν, διατάσσεσαι: Τον εις τον έθνος σου ανήκοντα άπιστον Γρηγόριον, ο οποίος εψόφησε σήμερον, αν και την μεν ψυχήν του παρέδωκεν εις τον σατανά, το δε βρωμερόν πτώμα του δεν το δέχεται το χώμα, έξω και μακράν της πόλεως ανοίξατε λάκκο και διά λακτισμάτων ρίψατε αυτόν, εντός τούτου» (σελ. 774). Αυτά έλεγαν οι ακαδημαϊκοί, πριν ενσκήψει η «προοδευτική λαίλαπα». Χαρά που το ‘χουν τα βουνά/ που βλέπουν διάκους με σπαθιά/ παπάδες με ντουφέκια» τραγουδούσαν οι ηρωικοί ραγιάδες, γιατί αυτά έβλεπαν. Δεν διάβαζαν τα «έγκυρα» αρχεία της Τουρκιάς…

7 Οκτωβρίου 1838 ο στρατηγός Θ. Κολοκοτρώνης, παραβίασε, ζωσμένος με τις ασημοκαπνισμένες μπιστόλες του, το άσυλο του μοναδικού τότε Γυμνασίου των Αθηνών. «Ενθουσιασθείς από την παράδοσιν του πεπαιδευμένου Γυμνασιάρχου κ. Γενναδίου συνέλαβεν επιθυμίαν του να ομιλήσει, ει δυνατόν, και ο ίδιος προς τους νέους μαθητάς», γράφει ο Τσερτσέτης. (Τσερτσέτη «Άπαντα» τόμ. Γ΄, σελ. 279, εκδ. «Βαλέτα»). Ο λόγος εκφωνήθηκε την «επιούσαν ημέραν» στην Πνύκα. Ένας λόγος ρατσιστικός, σκοταδιστικός, έμπλεος θρησκοληψίας, όπως θα τον χαρακτήριζε η νεοταξική λίγδα των πανεπιστημιακών εδρών. Μίλησε για την όλο καλοσύνη και ευγένεια συμπεριφορά των Τούρκων έναντι των «Ελληνόφωνων» (όπως τους ονομάζει ο κυρ- Βερέμης). Αντιγράφω. «Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοιαν και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρόν πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι, και τους υπέταξαν. Ύστερα ήλθαν και οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι ημπορούσαν διά να αλλάξει ο λαός την πίστη του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ’ εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος τον σταυρόν του έκαμε…». Παρένθεση. Το βιβλίο Γλώσσας Στ΄ Δημοτικού, γ΄ τεύχος, σελίδα 105, φιλοξενεί απόσπασμα του λόγου στην Πνύκα. Το κείμενο λογοκρίθηκε από το σημείο που λέει ο Γέρος του Μοριά «Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι» …. ένας τον σταυρόν του έκαμε».

Πού να ‘ξερε ο καπετάνιος ότι τα τωρινά απολειφάδια θα υπέγραφαν προσκυνοχάρτι – μνημόνια καλής συνεργασίας με τους Μεμέτηδες. Παρακάτω θα πει ο Κολοκοτρώνης, τις θρησκοληψίες του, όπως θα έλεγε η «Μη Κυβερνητική Οργάνωση» που θέλει να μαγαρίσει και να κόψει «σύρριζα» το ιστορικό μας παρελθόν.

«Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως και έπειτα υπέρ Πατρίδος». Συνεχίζει η φωνή της ματοκυλισμένης πατρίδας, λέει των μαθητών: «Η προκοπή σας και η μάθησί σας να μην γίνει σκερπάνι μόνο διά το άτομό σας, αλλά να κυττάζη το καλό της Κοινότητας, και μέσα εις το καλό αυτό ευρίσκεται και το δικό σας».

Εδώ επαναλαμβάνει ο Γέρος τον παππού Θουκυδίδη, στη Β΄ 60, 3: «Καλός μεν γαρ φερόμενος ανήρ τα καθ’ εαυτόν διαφθειρομένης της πατρίδος ουδέν ήσσον ξυναπόλλυται, κακοτυχών δε εν ευτυχούσι πολλώ μάλλον διασώζεται». Μεταφράζει ο Ελ. Βενιζέλος – την εποχή του οι πρωθυπουργοί μελετούσαν τον Θουκυδίδη, τώρα «επιδίδονται» σε κουμπαριές και ζεμπεκιές- «διότι ο άνθρωπος που ευδοκιμεί εις τας ιδιωτικάς του υποθέσεις, εάν η πατρίς του καταστραφεί χάνεται κι αυτός μαζί της, ενώ είναι πολύ πιθανόν ότι θα σωθεί, εάν κακοτυχεί μεν ο ίδιος, η πατρίς του όμως ευτυχεί». Ας το ξέρουν αυτό οι σημερινοί χρυσοκάνθαροι με το κλεφτοκατσικάδικο ήθος. Ήλθε ο Ιμπραΐμης, η συμφορά του Μοριά, «κιντύευε η πατρίς». Ήταν η μοναδική φορά που φοβήθηκε ο Γέρος. Όχι από τους Τουρκοαιγύπτιους. Αλλά από το προσκύνημα, την τότε «ελληνοτουρκική φιλία». «Εις τον καιρόν του προσκυνήματος εφοβήθηκα μόνον διά την πατρίδα μου, όχι άλλη φορά, ούτε εις τας αρχάς, ούτε εις τον καιρόν του Δράμαλη όπου ήλθε με τριάντα χιλιάδες στράτευμα εκλεκτό, ούτε τότε. Μόνο εις το προσκύνημα εφοβήθηκα». Τότε βροντοφώναξε ο στρατηγός το «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους». Το έκαμε και σώθηκε η Πατρίς. Και σήμερα φόβος, όχι τόσο για τα χιλιάδες παράνομα «στρατεύματα» του Ισλάμ που πολιορκούν την Αθήνα, αλλά για τους προσκυνημένους που «έπιασαν όλα τα πόστα». Ο αρχιστράτηγος του Μοριά, από τα βάθη της ιστορίας, βροντοφωνάζει για να ακούσει το Γένος: «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους». Έτσι σώζονται οι πατρίδες.

Αιωνία η μνήμη….

Νατσιός Δημήτρης, δάσκαλος-Κιλκίς

Oι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η φωτογραφία μου
Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: aktinesblogspot@gmail.com