21 Φεβ 2009

Ποιοι εκμεταλλεύονται τη Θεωρία του Δαρβίνου και γιατί;

Πρώτος που βοήθησε ουσιαστικά στη διάδοση της θεωρίας του Δαρβίνου κι έγινε, όπως τον ονόμασαν, ο «φρουρός σκύλος του Δαρβίνου» ή το «τσοπανόπουλο του Δαρβίνου», ήταν ο Άγγλος φυσιολόγος και αγνωστικιστής φιλόσοφος Thomas Henry Huxley (Θωμάς Ερρίκος Χάξλεϋ, 1825-1895). Στην αρχή δεν είχε περί πολλού τις εξελικτικές ιδέες. Αργότερα όμως, όταν είδε πως οι ιδέες αυτές βοηθούσαν το υλιστικό «πιστεύω» του και τον αγώνα του εναντίον του κλήρου — τον οποίο πολεμούσε σκληρά — έγινε ο πιο φανατικός οπαδός του Δαρβίνου. Ωστόσο κι οι καπιταλιστές κι οι πολιτικοί των χρόνων του Δαρβίνου αγκάλιασαν τις εξελικτικές του ιδέες, γιατί εξυπηρετούσαν τις θέσεις τους και τον επεκτατικό και αποικιοκρατικό τους αγώνα. Από τότε ως σήμερα πολιτικοί όλων των πολιτικών αποχρώσεων βρήκαν στο Δαρβινισμό ιδέες και θέσεις να υποστηρίξουν το «πιστεύω» τους. Ο Άγγλος Μπέρναρντ Σω (G. Β. Shaw) έγραψε πολύ επιτυχημένα: ο Δαρβίνος «είχε την τύχη να ικανοποιήσει καθένα που ήθελε να εξυπηρετήσει τον ιδιοτελή του σκοπό» («Darwin had the luck to please everybody, who had an axe to grind») (1).
Αλλά αυτοί που πανηγύρισαν πραγματικά το γεγονός της διατυπώσεως της θεωρίας της εξελίξεως, ήσαν οι άθεοι κι οι υλιστές. Κι αυτό παρόλο που ο Δαρβίνος στα πρώτα του συγγράμματα δεν είχε συμπεριλάβει στην περί καταγωγής θεωρία του και τον άνθρωπο. Ο Δαρβίνος ήταν αγνωστικιστής, ήξερε όμως να περιορίζει τη φαντασία του. Μπορεί ν’ αφήκε τη φαντασία του να κάνει υποθέσεις για την καταγωγή των ζώων, στην περίπτωση όμως του ανθρώπου έβλεπε πως υπάρχει απόσταση μεγάλη, χάσμα αγεφύρωτο, που τον αναχαίτισε τόσο, ώστε να θέσει σε κυκλοφορία το «Περί της Καταγωγής του Ανθρώπου» δώδεκα χρόνια μετά το «Περί της Καταγωγής των Ειδών». Ωστόσο ο Χάξλεϋ στην Αγγλία, ο φυσιολόγος Vogt (Κάρολος Φοχτ) και ο βιολόγος Ερνέστος Χαίκελ (Ernst Haeckel, 1834-1919) στη Γερμανία, που δεν έκαναν επιστήμη, αλλά προπαγάνδα, εκμεταλλεύτηκαν τη θεωρία του Δαρβίνου για προσωπικούς τους σκοπούς.Περισσότερο απ’ όλους εντυπωσιάστηκε από τη θεωρία του Δαρβίνου ο άθεος Καρλ Μαρξ. Αυτός τη δέχτηκε σαν ουράνιο δώρο (χωρίς βέβαια να πιστεύει στον ουρανό), γιατί ο αγώνας για ύπαρξη, για τον οποίο μιλούσε ο Δαρβίνος, εξυπηρετούσε άριστα την αθεϊστική μαρξιστική ιδέα για την πάλη των τάξεων. Ο σύγχρονος Γάλλος υπαρξιστής φιλόσοφος Αλμπέρ Καμύ (Albert Camus) σημειώνει σχετικά:«ο Μαρξ έγραφε στον Ένγκελς ότι η θεωρία του Δαρβίνου αποτελούσε τη βάση της θεωρίας τους. Για να μείνει αλάνθαστος ο Μαρξισμός», συνεχίζει ο Καμύ, «έπρεπε να απορρίπτονται όλες οι βιολογικές ανακαλύψεις μετά το Δαρβίνο. Κι επειδή τυχαίνει αυτές οι ανακαλύψεις, μετά τις απότομες μεταβολές που διαπίστωσε ο Ντε Βρις (de Vries), να εισάγουν, ενάντια στο ντετερμινισμό, την έννοια του τυχαίου στη Βιολογία, ανατέθηκε στο Λυσσένκο να πειθαρχήσει τα χρωματοσώματα και ν’ αποδείξει πάλι τον πιο στοιχειώδη ντετερμινισμό. Αυτό είναι γελοίο» (2).
Αλλά πού οδήγησε την επιστήμη στη Ρωσία ο Λυσσένκο με το ν’ απορρίψει άκριτα και επιπόλαια τα πειραματικά δεδομένα των γενετιστών, το ’χουμε πει στο κεφάλαιο που κάναμε την κριτική της θεωρίας του Λαμάρκ. Ο άθεος Καρλ Μαρξ εθαύμαζε λοιπόν τη θεωρία του Δαρβίνου, γι’ αυτό και την υιοθέτησε απόλυτα. Όταν διάβασε το βιβλίο του Δαρβίνου «Περί της Καταγωγής των Ειδών» το 1860, είπε: «Το βιβλίο αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον και μου χρησιμεύει σαν επιστημονική βάση για τη φυσική επιστήμη στον ιστορικό αγώνα» της πάλης των τάξεων. Αργότερα ο Μαρξ ζήτησε από το Δαρβίνο την άδεια να αφιερώσει σ’ αυτόν το έργο του «Το κεφάλαιο», ο Δαρβίνος όμως αρνήθηκε και δεν του ’δωκε την άδεια (3)!

Επίσης στις 16 Ιανουαρίου 1861 ο Κ. Μαρξ έγραφε στο Φερδινάνδο Λασσάλ (F. Lassale): «...To έργο του Ντάρβιν (Η Καταγωγή των Ειδών) είναι ξεχωριστά σημαντικό και μου χρησιμεύει σαν επιστημονική βάση για την ιστορική πάλη των τάξεων (...) Παρόλες τις ελλείψεις δίνει ένα θανάσιμο χτύπημα στην «τελεολογία» στον τομέα των φυσικών επιστημών και, ακόμα, στην ανάλυση, κατά τρόπο εμπειρικό το έλλογο πνεύμα» (4).Εκτός από τον Κ. Μαρξ εκμεταλλεύτηκαν την εξελικτική θεωρία του Δαρβίνου για τους σκοπούς τους και άλλοι. Έτσι ο Walter Bagehot (Ουάλτερ Μπέγκετ), εκδότης της Αγγλικής εφημερίδας «Economist» (Εκόνομιστ), έγραψε το 1869 ένα βιβλίο με τίτλο «Φυσική και Πολιτική» υποστηρίζοντας πως το έθνος που νικάει σ’ ένα πόλεμο είναι το έθνος, που σύμφωνα με τη φυσική επιλογή έπρεπε να νικήσει και να επιπλεύσει. Ο Άγγλος φιλόσοφος Χέρμπερτ Σπένσερ (Herbert Spencer), υποδιευθυντής του «Economist», προσπάθησε να εφαρμόσει την εξελικτική θεωρία του Δαρβίνου στην κοινωνιολογία, σ’ όλα τα επίπεδα της ανθρώπινης γνώσεως και σ’ όλες τις σφαίρες της ανθρώπινης ζωής. Χάρη στο Σπένσερ ο Δαρβινισμός εκλαϊκεύτηκε, έγινε προσιτός στον κάθε άνθρωπο. Ήταν τόση η προσκόλληση του Σπένσερ στο Δαρβινισμό, ώστε υποστήριζε πως δεν πρέπει να φροντίζουμε για τους φτωχούς ούτε να προάγουμε την κρατική μέριμνα για παιδεία ούτε να φροντίζουμε για την ιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψη, εκτός κι αν η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή, ώστε ν’ απειλείται ολόκληρο το έθνος. Γιατί η φροντίδα για τους αρρώστους, η κοινωνική πρόνοια κ.τ.ο. είναι εκβιασμός της φυσικής επιλογής. Με όλα αυτά την εμποδίζουμε να ενεργήσει το... αγαθό της έργο και ανακόπτουμε την... ευεργετική της πορεία με τεχνικά μέσα. Ενώ θα πρέπει ν’ αφήνουμε τα πράγματα να εξελίσσονται σύμφωνα με τους νόμους της (5).
Τις εξελικτικές ιδέες του Δαρβίνου υποδέχτηκαν μ’ ανοιχτές αγκάλες κι οι Αμερικανοί βιομήχανοι. Οι μεγιστάνες του πλούτου έβλεπαν την απορρόφηση των μικρών βιομηχανιών σαν παράδειγμα εφαρμογής της θεωρίας της φυσικής επιλογής. Οι ισχυρότεροι, οι ικανότεροι, οι εξυπνότεροι έπρεπε να επιπλεύσουν εξαφανίζοντας από το προσκήνιο της ζωής τους φτωχότερους και πιο αδύνατους. Αυτός, έλεγαν, είναι ο νόμος της φύσεως και δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά!...

Έτσι η θεωρία της εξελίξεως πρόσφερε στον οποιοδήποτε εκμεταλλευτή, στον οποιοδήποτε καταπιεστή και κακοποιό θαυμάσια δικαιολογία για τα εγκλήματα του. Κι η πιο ασυνείδητη συμπεριφορά εναντίον ενός ανταγωνιστού μπορούσε να δικαιολογηθεί άριστα: το κακό, η άπατη, η εκμετάλλευση ονομάζονταν καλό, κάτι το φυσικό, το απαραίτητο!... Ο W. G. Sumner (Σάμνερ), ο Δαρβίνος των Κοινωνικών Επιστημών όπως τον ονόμασαν, όριζε σωστά τη νέα αυτή θεωρία λέγοντας: «Όταν οι άνθρωποι μάχονται για δόξα και απληστία, για εκδίκηση και δεισιδαιμονία, οικοδομούν την ανθρώπινη κοινωνία» (6)!

Στην Αγγλία ένα κύριο άρθρο στο περιοδικό «Nature» (Νέϊτσιαρ = Φύσις) παρότρυνε την Κυβέρνηση ν’ ανασκευάσει τους νόμους της χώρας, ώστε να ευνοούν τους πιο δυνατούς και ικανούς, γιατί αυτοί έπρεπε να επιζήσουν. Ο Νίτσε εξάλλου επηρεάστηκε βαθύτατα από το Δαρβίνο. Ο τελευταίος είχε διατυπώσει στα συμπεράσματα του στο τέλος του βιβλίου του «Περί της Καταγωγής του Ανθρώπου» (1871) μια ευχή, την οποία ο Νίτσε πήρε στα σοβαρά. Ο Δαρβίνος, πιστός στη θεωρία της φυσικής επιλογής, ευχόταν οι άνθρωποι να υποστούν ένα αυστηρό ξεκαθάρισμα. Πρέπει να διατηρήσουμε, βεβαίωνε, ένα ανοιχτό ανταγωνισμό, ώστε ν’ ανοίγει ο δρόμος για τους καλύτερα προικισμένους και ταλαντούχους (7). Ο Νίτσε υιοθέτησε στα σοβαρά τη θεωρία του Δαρβίνου, κατηγόρησε μάλιστα το Δαρβίνο, γιατί δεν τράβηξε τη θεωρία του ως το τέλος, με όλες τις λογικές συνέπειες της στην κοινωνία. Ο Βίσμαρκ και όλη η Πρωσσία προσπάθησαν να εφαρμόσουν τη θεωρία του Δαρβίνου και στην κοινωνία και στην πολιτική. Εξάλλου η όλη συμπεριφορά του φασισμού με επικεφαλής το Μουσσολίνι καθορίζόταν από τη θεωρία της φυσικής επιλογής του Δαρβίνου. Ο Μουσσολίνι στις δημόσιες δηλώσεις και ομιλίες του αναφερόταν συχνά στο Δαρβίνο. Αλλά και του Χίτλερ και όλων των ναζιστών ο νους κι οι ενέργειες ήσαν διαποτισμένες από το Δαρβινισμό. Το βιβλίο του Χίτλερ «Ο αγώνας μου» (Mein Kamp) στηρίζεται στη θεωρία του Δαρβίνου. Το 1933 ο Χίτλερ φώναζε στη Νυρεμβέργη, ότι μια ανώτερη φυλή θα κατακτά πάντα την κατώτερη. Και ότι το δίκαιο του ισχυρότερου πρέπει να επικρατεί πάντα και παντού. Μισώ, έλεγε, τον κομμουνισμό, «γιατί ο κομμουνισμός δεν είναι το ανώτερο στάδιο αναπτύξεως- είναι μάλλον η πιο πρωτόγονη μορφή ζωής — το σημείο από το οποίο ξεκινά η ζωή». Τους Εβραίους τους εξόντωσε με βάση την ίδια αρχή, γιατί θεωρούσε τη Γερμανική φυλή ανώτερη όλων και προορισμένη να κυριαρχήσει παντού και πάνω σ’ όλους. Αυτός, έλεγε, είναι ο νόμος της ζωής και δεν μπορούμε να τον βρίζουμε και να τον προσβάλλουμε (8). Εξάλλου στα Γερμανικά σχολεία κατά την περίοδο του ναζισμού η θεωρία του Δαρβίνου ήταν βασικό μάθημα. Σήμερα στη Γαλλία ορισμένοι επιστήμονες επιτίθενται εναντίον του Δαρβίνου Γιατί, όπως υποστηρίζουν, αυτός ήταν που ενέπνευσε τον Αδ. Χίτλερ κι αυτός πάλι (= ο Δαρβίνος) είναι που εμπνέει ακραίες ιδεολογίες (9).

Για τη Ρωσία γράψαμε, όταν αναφερθήκαμε στα έργα και τις ημέρες του Λυσσένκο, γι’ αυτό δεν επανερχόμαστε. Έτσι ενώ στη Δύση η πάλη ήταν μεταξύ πλούσιων και φτωχών, η μεταξύ αντι-μαρξιστών και μαρξιστών, στη Ρωσία, στο όνομα της επιστήμης, η πάλη είναι για τον εξελικτικό θρίαμβο του προλεταριάτου εναντίον του καπιταλισμού.Όλα γίνονταν ή γίνονται, γιατί έτσι το θέλει τάχα η... επιστήμη! Έτσι, γράφει ο Δ. Βερνέ (D. Vernet), Καθηγητής Φυσικών Επιστημών, ότι οι οπαδοί της θεωρίας της εξελίξεως και οι εκμεταλλευτές της «τροφοδότησαν με τα επιχειρήματα τους τον αθεϊσμό, το διαλεκτικό υλισμό, τον ορθολογισμό, τον επιστημονισμό και τον αντιθρησκευτισμό» (10), όπως επίσης το φασισμό και το ναζισμό, συμπληρώνουμε εμείς. Με όλα αυτά, όπως παρετήρησε ο Καθηγητής Ντιούραντ (J. Durant) η θεωρία της εξελίξεως «έγινε ένας καθρέφτης, στον οποίο ανακλώνται μόνον εκείνες οι απόψεις της ανθρώπινης πείρας, τις οποίες επιθυμούν να ιδούν οι συγγραφείς τους».

Ο ίδιος Καθηγητής, που ομιλούσε στη Συνέλευση της «Βρεταννικής Ενώσεως για την προαγωγή της επιστήμης» (Αύγουστος 1980), ετόνισε μπροστά στο πολυπληθές ακροατήριο ότι η θεωρία της εξελίξεως είχε «βλαβερή επίδραση στην επιστημονική έρευνα» και οδήγησε σε «παραμόρφωση, σε ερεθιστικές διαμάχες και σε χονδροειδή κακομεταχείριση της Επιστήμης» (11). Δίκαια λοιπόν είχε πει κάποτε ο βιολόγος Υβ Ντελάζ (Yves Delage, 1854-1920), θερμός οπαδός της θεωρίας της εξελίξεως: «Κάποιος γίνεται ή δεν γίνεται εξελικτικός όχι από τις αποδείξεις, που συγκεντρώνει από τη φυσική ιστορία, αλλ’ εξαιτίας των φιλοσοφικών ιδεών του» (12)!...

Ύστερα απ’ αυτά, τα λόγια του σατιρικού Μπέρναρντ Σω, συμπατριώτη του Δαρβίνου, που αναφέραμε πιο πάνω, αποδείχτηκαν πράγματι πολύ αληθινά.Αλλά δεν πρέπει να δούμε το όλο θέμα από την πλευρά της σάτιρας. Πρέπει να το δούμε πολύ σοβαρά. Διότι με τη σχιζοφρενική, εγκληματική και αντιανθρωπιστική λογική και πολιτική του καπιταλισμού, του νιτσεϊσμού, του άθεου μαρξισμού, του φασισμού και του ναζισμού, που εκμεταλλεύθηκαν και συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται τη θεωρία του Δαρβίνου, οι πόλεμοι, οι γενοκτονίες, η καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, η καταπίεση, η εκμετάλλευση, η εξόντωση του ανθρώπου από τον άνθρωπο κλπ. γίνονταν και εξακολουθούν να γίνονται και να θεωρούνται κάτι το φυσικό, κάτι το απαραίτητο και το χρήσιμο, για την... πρόοδο τάχα της κοινωνίας!
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ ΤΡΙΤΟ
1. Βλ. Περιοδ. «Nature», Vol. 228, 4 Δεκεμβρίου 1980, σελ. 430, στήλη Correspondence, επιστολή του Μ. J. HUGHES - GAMES.
2. ALB. CAMUS, Ο Επαναστατημένος Άνθρωπος, μτφρ. Τζούλιας Τσακίρη, έκδ. Μπουκουμάνη, Αθήναι 1971, σσ. 278-279.
3. βλ. DENIS ALEXANDER, Beyond Science, A. J. Holman, Philadelphia & N. York, 1972, σελ. 80.
4. Αλληλογραφία ΜΑΡΞ - ΕΝΓΚΕΛΣ, Μέρος Β’, μτφρ. Λ. Αποστόλου, έκδ «Μπάϋρον», Αθήναι 1975, σελ. 52.
5. Βλ. ROBERT E. D. CLARK, Darwin: Before and after, σελ. 103.
6. SUMNER To-day. Selected Essays of W. G. Sumner, 1940, σελ. 126.
7. C. DARWIN. La descendance de l’ homme et la selection sexuelle. Trad, par E. Barbler, Paris 1874, Μέρος II, Κεφ. XXI, σελ. 651: «Sour arriver (l’ homme) plus haut encore, il faut qu’ il continue à être sou mis a une lutte rigoureuse... Il devrait y avoir concurrence ouverte pour tous les hommes, et on devrait faire disparaitre toutes les lois et toutes les coutumes qui empdchent les plus capablesde reussiret d’ elever le plus grand nombre d’ enfants».
8. Βλ. Α. ΧΙΤΛΕΡ, O αγώνας μου Επίσης Hitler’s Speeches, 2 Vols., USA, 1942. Επίσης Social and Political Doctrines οι Contemporary Europe, 1939.
9. Βλ. P. - P. GRASSE, L’ Homme en Accusation, Albin Michel, Paris (από επιστολή του Philippe Janvier, στήλη Correspondence του Περιοδ. «Nature», Vol. 289, 19 Φεβρουαρίου 1981. σελ. 740).
10. D. VERNET, Πίστη και Αθεϊσμός σήμερα, Έλλην μετάφραση, Αθήναι 1982, σελ. 13.
11. Περιοδ. «New Scientist», 11.9.1980, σελ. 765.
12. Βλ. Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ, Απολογητικαί Μελέται, Τομ. Β’, έκδ. «Ο Σωτήρ», έκδ. Δ’, Αθήναι 1976, σελ. 191.
Από το βιβλίο του Νικολάου. Π. Βασιλειάδη :
"Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ & Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ"

H παγκοσμιοποίηση κατά των παρελάσεων στις γιορτές!

Στη σημερινή αναφορά μου για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων και όλης της Ηπείρου, θα απευθυνθώ κυρίως στους νέους της εποχής μας.Τα τελευταία χρόνια όλο και πυκνώνουν οι κραυγές κάποιων νέων μας, που ζητούν την κατάργηση των παρελάσεων και των άλλων εκδηλώσεων κατά τις εθνικές εορτές. Άλλοι δε βαρυγκομούν και δυσανασχετούν και με βαριά καρδιά σαν να κάνουν αγγαρεία παίρνουν μέρος στην παρέλαση.
Προς όλους αυτούς θα πω μερικά απλά πράγματα για να αισθανθούν το χρέος τους απέναντι σε όλους εκείνους που αγωνίστηκαν και έχυσαν το αίμα τους, για να ζούμε σήμερα εμείς ελεύθεροι και ειδικότερα για τους συνομηλίκους τους των ημερών εκείνων.Το πρωί της 21 Φεβρουαρίου 1913, όταν έφθασε στην Κεντρική Πλατεία Ιωαννίνων η πρώτη ίλη ιππικού και οι κάτοικοι πανηγύριζαν ξέφρενα, ένας νεαρός Γιαννιώτης 16-17 χρόνων έτρεχε λαχανιάζοντας ανάμεσα στο πλήθος και σπρώχνοντας έφθασε στο σημείο που στεκότανε οι καβαλάρηδες του ιππικού. Εσήκωσε το πόδι ενός αλόγου, πήρε λίγο χώμα από το πέταλο του αλόγου, το έσφιξε στο χέρι του και άρχισε να τρέχει προς το νεκροταφείο. Όταν έφθασε στο νεοσκαμμένο τάφο του πατέρα του (που πριν από λίγες εβδομάδες είχε πεθάνει), έριξε το χώμα στον τάφο και φώναξε δυνατά: «Πατέρααα, λευτερώθηκαν τα Γιάννενα!..».
«Και ηγαλλιάσθησαν οστέα τεταπεινωμένα!..».
Αντιλαμβάνεται κανείς τον ψυχικό πόνο αυτού του νέου, γιατί πέθανε ο πατέρας του πριν προλάβει να ιδεί ελεύθερα τα Γιάννινα; Αλλά και σε ποια απελπισία ζούσαν όλοι οι νέοι τότε;Για χάρη αυτών των νέων, για να τιμήσουμε τη μνήμη τους δεν αξίζει να πάρετε μέρος σε όποιες εκδηλώσεις γίνονται τη λαμπρή αυτή ημέρα; Κάποιοι νέοι σαν και σας που ζούσαν στο σκοτάδι της σκλαβιάς και λαχταρούσαν τη λευτεριά, περιμένουν να τιμήσετε τη μνήμη τους.
Άλλη χαρακτηριστική περίπτωση με παιδιά διηγείται ο αυτόπτης μάρτυρας Γεώργιος Χατζή-Πελλερέν, ο οποίος περιγράφοντας την κατάσταση της πολιορκημένης πόλης ανάμεσα στα άλλα διηγείται: «…Η πείνα στην πόλη άρχισε να φαίνεται. Οικογένειαι πτωχαί και άλλαι καλύτεραι, ενύχτωναν δίχως ψωμί. Και όμως, με μίαν ευχάριστον είδησιν ότι ενίκα ο Ελληνικός στρατός, εχόρταινον όλοι και κανένα βάσανον δεν ήτο ικανόν να πνίξει το διαρκές ερώτημα: Πολεμούν; Έπεσε το Μπιζάνι; Το πήραν οι Έλληνες;- Το πήραν, διέδιδε κάποιος, έχων απόλυτον πίστιν εις το ότι τα ελληνικά όπλα θα το πάρουν ελεούμενος την γενικήν ανυπομονησίαν. Και τότε, τα πρόσωπα εγέλων, παν δεινόν άλλο ελησμονείτο, η πείνα ήτο υποφερτή και το βράδυ ο οικογενειάρχης πήγαινε χαρούμενος σπίτι του.- Ψωμί, του φώναζαν τα παιδιά του, πεινάμε… - Οι Έλληνες πήραν το Μπιζάνι, τους απαντούσε. Και τα παιδάκια, με το δάκτυλον εις το στόμα, απεκοιμώντο νηστικά αλλά χαρούμενα και ψιθυρίζοντα: Οι Έλληνες πήραν το Μπιζάνι…Οι ιερές σκιές των παιδιών εκείνων υπερίπτανται κάθε 21 Φεβρουαρίου στους αιθέρες των Ιωαννίνων και περιμένουν από τους σημερινούς νέους να τις τιμήσουν δεόντως».
Αλλά ο Γεωρ. Χατζής-Πελλερέν κάνει λόγο και για κάποιους άλλους: «Έξω, χωριά ολόκληρα εκαίοντο και εληστεύοντο καθημερινώς από τον τουρκικόν στρατόν, γυναίκες εβιάζοντο και έπειτα ετυφλούντο, άνθρωποι εδέροντο ανηλεώς μέχρι θανάτου, ιερά σκεύη εκκλησιών ελαφυραγωγούντο και επωλούντο έπειτα εις την αγοράν Ιωαννίνων από Λιάπηδες και στρατιώτας και διεπράττοντο τερατουργήματα δυνάμενα να κινήσωσι την φρίκην……Μία κρεμάλα είχε στηθεί εις το στρατοδικείον, άλλη εις την Πλατείαν, άλλη έξω της πόλεως και ηκούοντο απαίσια χτυπήματα καρφιών τη νύχτα. Και το πρωί, περίτρομοι και κρύβοντες τα δάκρυά των οι Έλληνες κάτοικοι εμάνθανον: Σήμερα, εκρέμασαν εξ Χριστιανούς… Αύριον κρεμούν άλλους…Και το απαίσιον σχοινί εδούλευε και οι απαίσιοι δήμιοι στρατοδίκαι όλην την νύχτα εμαγείρευον το μόνον φαγητόν διά την τουρκογιαννιώτικην όρεξιν.- Κρεμάλα στους Χριστιανούς!Αι συλλήψεις εγίνοντο αθρόαι… Τα μπουδρούμια του Αλή Πασά δεν εχώρουν πλέον άλλους. Και τους πετούσαν σαν σκύλους, εις το καλδερίμι του μπουδρουμίου, έξω στον διάδρομον, όπου το κρύον αποτελείωνεν, ό,τι δεν ίσχυσεν ο ατέλειωτος δρόμος να τελειώσει. Ένα νεκροκρέβατον και ένας θλιβερός και σιωπηλός παπάς ανεβοκατέβαινε κάθε μέρα της φυλακής την πλαγίαν σκάλαν με έναν νεκρόν».
Όλα αυτά και πολλά άλλα μέσα στην πόλη. Έξω από την πόλη, απέναντι στο περιχαρακωμένο στρατόπεδο του Μπιζανίου χιλιάδες Ελλήνων στρατιωτών πολεμούν πέντε μήνες νύχτα και μέρα εναντίον δύο εχθρών. Ο ένας είναι ο καλά οχυρωμένος τουρκικός στρατός με τα φοβερά πυρά και τα 112 κανόνια του. Ο άλλος είναι ο φοβερός χειμώνας της χρονιάς εκείνης.Την πραγματικότητα αποδίδουν άριστα οι στίχοι: «Δεν μες φοβίζουν, μάνα μου, οι σφαίρες, τα κανόνια, μόν΄ με φοβίζει η παγωνιά, του Μπιζανιού τα χιόνια…». Πόσοι από αυτούς άφησαν στα κακοτράχαλα αυτά βουνά την τελευταία τους πνοή στο πεδίο της μάχης και πόσοι έμειναν χωρίς πόδια από τα κρυοπαγήματα…».
Όλα αυτά τα συνοψίζει το ποίημα που έγραψε ο Γεώργιος Πελλερέν την παραμονή της μεγάλης ημέρας, μέσα στη φυλακή ακούγοντας τα κανόνια να βροντούν στο Μπιζάνι και τους γύρω λόφους. Είναι το ποίημα που εκφράζει τον καημό και τον ψυχικό πόνο όλων των Γιαννιωτών εκείνη την ώρα. Την ώρα που η «αγριοκανονιά» μεταβλήθηκε σε «γλυκό τραγούδημα». Μετουσίωση πρωτόφαντη…Τέτοιο γλυκό τραγούδημα από καμιά φλογέραποτές έτσι δεν γλύκανε ανθρώπων την καρδιά,όπως απόψ΄ η τρομερή που σχίζει τον αέρα!………………………………………………Γλυκό κανόνι νάξερες πόσο γλυκειά η λαλιά σου!..Κάψε και γκρέμα χάλασε μ΄ εκδικητή φωτιά!………………………………………………Όλοι αυτοί το μόνο πράγμα που ζητούν από μας είναι να τους θυμούμαστε και να τους τιμούμε με όλη τη σοβαρότητα που ταιριάζει στους αγώνες και τις θυσίες τους.Ερχόμαστε τώρα στο θέμα των παρελάσεων. Οι σύγχρονοι διεθνιστές, όταν έχασαν τη «μητέρα» Σοβιετική Ένωση, εντάχθησαν από το διεθνισμό στην παγκοσμιοποίηση.
Αυτοί παίρνουν θέση για τις μαθητικές παρελάσεις.
Ξεχνούν ότι οι παρελάσεις γίνονται για να τιμήσουμε εκείνους τους πολεμιστές, που έδωσαν τη ζωή τους στους αγώνες για την τιμή και την ελευθερία της πατρίδας.
Για να παρουσιάσουν επιχειρήματα υποστηρίζουν ότι οι παρελάσεις καθιερώθηκαν από τον Μεταξά και άλλα σαθρά επιχειρήματα. Η παρέλαση στην Ελλάδα υπήρχε από τους αρχαίους χρόνους με παρόμοιους με τους σημερινούς τρόπους. Οι αναμνηστικές επέτειοι μεγάλων μαχών πάντοτε συνοδεύονταν από παρελάσεις στρατιωτικών σωμάτων στην αρχαία Ελλάδα. Απαραιτήτως συνοδεύονταν από παιάνες, τα ειδικά στρατιωτικά άσματα, με την συνοδεία των οποίων «ανέβαινον» στην οδόν της εκστρατείας ή στα πλοία. Γι΄ αυτόν τον λόγο μάλιστα μέχρι σήμερα οι παιάνες ονομάζονται «εμβατήρια άσματα» (από το εμβαίνω). Ο Πλούταρχος στο βίο του Λυκούργου (21, 1-3) ερμηνεύει τον ρόλο των παιάνων και των εμβατηρίων αυτών.
Σήμερα, όμως, επειδή ο στόχος είναι να χαθούν τα έθνη για να κυριαρχήσει η παγκοσμιοποίηση, γι΄ αυτό αποκόπτουν μία-μία τις ρίζες που μας συνδέουν με το ένδοξο προγονικό παρελθόν. Εννοώ τη γλώσσα, την ιστορία, τη θρησκεία, τον πολιτισμό.
Το ότι οι νέοι θεωρούν σε μεγάλο ποσοστό το στρατό θεματοφύλακα των προγονικών αρετών, οι συνήγοροι της παγκοσμιοποίησης το εκλαμβάνουν ως τροχοπέδη.
Οι παρελάσεις ενδυναμώνουν το εθνικό φρόνημα του Ελληνικού λαού εναντίον της παγκοσμιοποίησης. Γι΄ αυτό και δεν τις θέλουν καθόλου.
Γι΄ αυτό και τις πολεμούν και τις μέμφονται…
Ερχόμαστε τώρα στο Εθνικό μας Σύμβολο τη Σημαία. Γνωρίζει και ο τελευταίος Έλληνας τη συμπεριφορά μιας μερίδας νέων. Ασχημονούν ποικιλοτρόπως απέναντι στο Ιερό αυτό Εθνικό μας Σύμβολο, για το οποίο χύθηκαν ποταμοί αιμάτων. Πόσες φορές είδαμε νέους να την καίνε!.. Και το χειρότερο να παρουσιάζονται κάποιοι «πνευματικοί» άνθρωποι να λένε χωρίς ντροπή: «ένα πανί είναι».Απάντηση στο θέμα αυτό μας δίνουν οι ήρωες Μπιζανομάχοι: Ο γενναίος σημαιοφόρος στρατιώτης, όταν έστησε τη Σημαία στην κορυφή του πρώτου υψώματος στο Μπιζάνι, σκοτώθηκε από εχθρικά πυρά. Ακολούθησε σκληρή μάχη. Σκοτώθηκαν 10 στρατιώτες, για να μην πέσει η σημαία στα χέρια του εχθρού.
Στο τέλος απέμεινε ζωντανός μόνον ο επικεφαλής λοχίας ομαδάρχης, ο οποίος με αυτοθυσία όρμησε στο ύψωμα, αγκάλιασε τη σημαία, κατρακύλησε αιμόφυρτος στην πλαγιά και όταν έφθασε στον διοικητή του τάγματος με ηρωική προσπάθεια, στάθηκε όρθιος, χαιρέτησε και ανέφερε στον διοικητή: «Κύριε διοικητά, έχω την τιμήν να σας παραδώσω την σημαίαν».Και έπεσε νεκρός!..Κάποιοι «πνευματικοί» άνθρωποι μιλούν για «ένα πανί!..». Κάποιοι νέοι, την καίνε…
Γράφει ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΕΜΟΣ
Εφημερίδα «ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ»

20 Φεβ 2009

Η Θεωρία της εξελίξεως και ο γέροντας Παΐσιος.

Τι ανοησίες λένε τώρα στα σχολεία με την θεωρία του Δαρβίνου κ.λπ.! Ενώ οι ίδιοι αυτές τις ανοησίες δεν τις πιστεύουν, τις λένε όμως, για να μολύνουν τα παιδιά, να τα απομακρύνουν από την Εκκλησία.
Μου είπε κάποιος: «Αν πούμε ότι το χώμα είχε διάφορα συστατικά, διάφορους οργανισμούς, και ο Θεός πήρε από αυτά και έκανε τον άνθρωπο...»

«Δηλαδή, λέω, αν δεν υπήρχαν αυτά, δεν μπορούσε ο Θεός να κάνη τον άνθρωπο; Δύσκολο πράγμα!»
«Αν πούμε, μου λέει, ότι πήρε πρώτα από τον πίθηκο και τον τελειοποίησε;» «Καλά, του λέω, δεν μπορούσε ο Θεός να κάνη το τέλειο δημιούργημα, τον άνθρωπο, που διέθεσε γι΄ αυτόν ολόκληρη ημέρα; Έπρεπε να βρει ανταλλακτικά; Διάβασε να δεις τι λέει η Προφητεία του Ιώβ1, στο Ανάγνωσμα της Μεγάλης Πέμπτης. Τώρα αυτά για τον πίθηκο ούτε η επιστήμη τα παραδέχεται. Πόσα χρόνια έχει που οι άνθρωποι ανέβηκαν στο φεγγάρι; Οι πίθηκοι τόσα χρόνια δεν εξελίχθηκαν να κάνουν αν όχι ένα ποδήλατο τουλάχιστον ένα πατίνι. Είδες κανέναν πίθηκο με πατίνι; Άλλο, αν πάρεις έναν πίθηκο και του μάθεις να κάνη πατίνι!...» «Αν πούμε, λέει, εκείνο, αν πούμε εκείνο...;» «Μη λες τίποτε, του λέω, για νάσαι πιο σίγουρος».
Αυτή την θεωρία δίδασκε και ένας καθηγητής του Πανεπιστημίου. Του είπα μια φορά: «Σιγά-σιγά, με την περιποίηση, η φασολιά θα γίνει καλύτερη φασολιά, η μελιτζανιά καλύτερη μελιτζανιά. Ο πίθηκος, άμα τον ταΐσεις, άμα τον περιποιηθείς, θα γίνει καλύτερος πίθηκος· δεν μπορεί να γίνει άνθρωπος. Αν ένας μαύρος είναι σε ψυχρό κλίμα και δεν βγαίνει στον ήλιο, λιγάκι θα διορθωθεί το δέρμα του· δεν θα πάψη όμως να είναι μαύρος». Και ύστερα, αν σκεφθείς ότι από άνθρωπο, την Παναγία μας, γεννήθηκε ο Χριστός! Δηλαδή απόγονος του Χριστού ήταν ο πίθηκος; Τι βλασφημία! Και δεν το καταλαβαίνουν ότι βλασφημούν. Ρίχνουν μια πέτρα και δεν κοιτούν πόσα κεφάλια θα σπάσει. Σου λέει: «Εγώ την έριξα πιο μακριά από τον άλλον». Αυτό κάνουν σήμερα· θαυμάζουν ποιος θα πετάξει πιο μακριά την πέτρα. Πόσα κεφάλια θα σπάσει από αυτούς που περνάνε εκεί κάτω, δεν τον σκέφτονται.

Γέροντα, μερικοί νομίζουν ότι με αυτές τις θεωρίες θα κάνουν τους Μαρξιστές να πλησιάσουν στην Εκκλησία.

Στην αρχή, μπορεί να πλησιάσουν οι Μαρξιστές, αλλά μετά θα έρθουν σαν κόμμα. Θα λένε: «Τώρα να εκκλησιάζεσθε, τώρα όχι. Τώρα να κάνετε αυτό, τώρα εκείνο». Θα κανοναρχούν δηλαδή· και στο τέλος θα πουν: «»Ποιος σας είπε ότι υπάρχει Θεός; Δεν υπάρχει Θεός. Σας γελούν οι παπάδες». Και έτσι, χωρίς να το καταλαβαίνουν, τους χρησιμοποιούν οι Μαρξιστές, για να πετύχουν τον σκοπό τους. Όσοι Μαρξιστές έχουν καλή διάθεση, έρχονται, μετανοούν, εξομολογούνται. Όσοι δεν έχουν καλή διάθεση, δεν πρόκειται να αλλάξουν.

[1] Ιώβ 38, 14: «Η συ λαβών γην πηλόν έπλασας ζώον και λαλητόν αυτόν έθου επί γης;».
Από το βιβλίο:Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι, τ. Α' σελ.298-299

Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Γουέαρ : Άθεος στα 14

Παραμένοντας στον χώρο της προσωπικής σας εμπειρίας, ήθελα να ρωτήσω αν θεωρείτε ότι το γεγονός πως μεγαλώσατε ως αγγλικανός και στραφήκατε αργότερα στην Ορθοδοξία, έδωσε στο έργο σας την ικανότητα που έχει να αγγίζει ανθρώπους από διαφορετικά πολιτισμικά ή και θρησκευτικά περιβάλλοντα, και να τους φέρνει έτσι σε επαφή με την ορθόδοξη παράδοση.
Είναι αλήθεια ότι οι γονείς μου ανήκαν στην Αγγλικανική Εκκλησία και ότι μου έδωσαν ανατροφή χριστιανική. Όταν ήμουν δεκατεσσάρων, για έξι μήνες, είχα πεισθεί ότι ήμουν άθεος, αλλιώς, καθ’ όλη τη διάρκεια της παιδικής μου ηλικίας, ήμουν οπωσδήποτε κοντά στον χριστιανισμό. Ειδικά η αγγλικανική παράδοση μέσα στην οποία μεγάλωσα, και κυρίως στο σχολείο μου στο Λονδίνο, τη Σχολή του Ουέστμινστερ, βρισκόταν πολύ κοντά στην Ορθοδοξία. Η ανακάλυψη λοιπόν της Ορθοδοξίας ήταν, για μένα, η ανακάλυψη ενός κόσμου ξένου, αλλά που ταυτόχρονα αισθάνθηκα αμέσως ότι ήταν δικός μου. Βρήκα στην Ορθοδοξία μια πληρότητα αλήθειας και ζωής που δεν μπορούσα να βρω στον Αγγλικανισμό. Θα χρησιμοποιήσω την έκφραση «ζώσα παράδοση», τη συνέχεια, δηλαδή, με την αρχαία εκκλησία, αλλά και με την περίοδο των Πατέρων της Εκκλησίας και των οικουμενικών συνόδων: συνέχεια που δεν ήταν θεολογική αλλά εκφραζόταν μέσα από την καθημερινή πρακτική.
Τι έχει λοιπόν να προσφέρει η Ορθοδοξία στον σύγχρονο άνθρωπο;
Προσφέρει πολλά, αλλά πάνω απ’ όλα, πιστεύω ότι προσφέρει έναν τρόπο προσευχής.Η Ορθοδοξία δεν είναι απλώς μια ιδεολογία, μια κοσμοθεωρία. Δεν είναι απλώς φιλοσοφικές ιδέες ή ηθικοί κανόνες.
Η Ορθοδοξία συνεπάγεται μια προσωπική εμπειρία του Θεού. Οπότε, αυτό που πρώτα απ’ όλα θεωρώ πολύτιμο στην Ορθοδοξία είναι η θεία λειτουργία. Η παράδοση των πνευματικών οδηγών, η πίστη που μας διαβιβάζεται με τρόπο προσωπικό, μέσα από την επαφή μας με τον πνευματικό μας πατέρα ή την πνευματική μας μητέρα, είναι το δεύτερο εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο στην Ορθοδοξία. Το τρίτο στοιχείο, που συνδέεται στενά με το δεύτερο, είναι η ορθόδοξη παράδοση της μυστικής προσευχής, και ειδικά της προσευχής του Ιησού: η παράδοση του ησυχασμού και της «Φιλοκαλίας».Η μετάφραση της «Φιλοκαλίας» στις γλώσσες του δυτικού κόσμου είχε μια τελείως απρόσμενη και ισχυρή επίδραση. Παρότι η «Φιλοκαλία» είναι ένα δύσκολο βιβλίο, μίλησε στις καρδιές πολλών ανθρώπων που βρίσκονται μακριά από τον ορθόδοξο κόσμο ή ακόμη και από τον χριστιανισμό.
Αυτά είναι λοιπόν ορισμένα από τα πράγματα τα οποία πιστεύω ότι μπορούμε να συνεισφέρουμε ως ορθόδοξοι. Αυτά τα πράγματα, όμως προϋποθέτουν την ορθόδοξη πίστη. Θα έχαναν την αξία τους αν δεν στηρίζονταν πάνω της. Για πολλούς ανθρώπους, η Ορθοδοξία είναι ένας κόσμος άγνωστος· άσχετος. Αλλά εάν εμείς οι ορθόδοξοι θελήσουμε να εκφράσουμε τις απόψεις μας με τρόπο συγκροτημένο, όχι επαναλαμβάνοντας απλώς φράσεις σαν τους παπαγάλους, αλλά με τρόπο διορατικό, σαν τους αετούς, τότε οι άνθρωποι θα θελήσουν πράγματι να μας ακούσουν.

19 Φεβ 2009

Κύπρος:Θα κάνουν τα παιδιά του Ριζοκαρπάσου γενίτσαρους;


Πολιτικοί αρέσκονται να αποκαλούν τους εγκλωβισμένους μας, ηρωικούς.Το κάνουν όχι γιατί το εννοούν ή επειδή συνειδητοποιούν την ηρωική, πράγματι, προσπάθειά τους να παραμείνουν στα χωριά και στις περιουσίες τους.Οι εγκλωβισμένοι είναι ήρωες επειδή δίνουν τη μάχη της ύπαρξης του Ελληνισμού στα κατεχόμενά μας. Δεν χρειάζονται, συνεπώς, ούτε πολιτικές γαλιφιές ούτε κομματικές φιοριτούρες.

Απαιτούν, όμως, και δικαιούνται σεβασμού για τα δεινά, τους κινδύνους και τις απειλές, που καθημερινά βιώνουν εξαιτίας της τουρκικής κατοχής και του τέρατος του εποικισμού.

Αυτόν το σεβασμό, το Υπουργείο Παιδείας και ο Υπουργός τον αρνούνται στους εγκλωβισμένους. Διότι αν τους σέβονταν, δεν θα τους προκαλούσαν με τόση βαναυσότητα. Καλούμε τον Υπουργό Παιδείας να εξηγήσει στους πολίτες: Με ποιο σκεπτικό αποφάσισε να απαιτήσει όπως ανεβαστούν στο κατεχόμενο Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου θεατρικά έργα, που προσβάλλουν και ταυτόχρονα υπονομεύουν το φρόνημα των παιδιών και των γονιών τους;

Αν ο Υπουργός θέλει επαναπροσέγγιση, ας ξεκινήσει πρώτα με επαναπροσέγγιση μεταξύ των Ελλήνων, όχι με τους εποίκους! Διότι αυτό απαιτούν από τα Ελληνόπουλα της Καρπασίας:

Να κάνουν επαναπροσέγγιση με τους εποίκους, που κάθε μέρα τούς απειλούν, τους εκφοβίζουν, τους τρομοκρατούν.

Με ποιο σκεπτικό, κύριε Υπουργέ, απαιτείτε από τους γονείς να επιτρέψουν στα παιδιά τους να ντυθούν τουρκάκια για να ανεβάσουν ένα θεατρικό συνονθύλευμα και να το παίξουν ενώπιον των κατοχικών αρχών και των εποίκων;

Με ποιο δικαίωμα μερικοί εκπαιδευτικοί το παίζουν επαναπροσεγγιστές αναλώμασι των θανάσιμων κινδύνων, που αντιμετωπίζουν τα Ελληνόπουλα του Ριζοκαρπάσου;

Ποιοι είναι αυτοί οι άθλιοι, οι οποίοι κάρφωσαν στις κατοχικές αρχές τις αιτιολογημένες αντιδράσεις γονιών, που δεν ήθελαν τα παιδιά τους να παίξουν ως τουρκάκια ή να τραγουδούν τραγούδια στα τούρκικα;Διότι συμβαίνει και αυτό το πρωτοφανές: Υποχρέωσαν τα Ελληνόπουλα να εκμάθουν για να τραγουδήσουν τρία παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια στα τούρκικα!

Προκαλούμε τον Υπουργό Παιδείας: Γιατί οι μαθητές του τουρκικού Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου δεν τραγουδούν κι εκείνοι ελληνικά τραγούδια; Τι απάντηση μπορεί ο Υπουργός να δώσει σε εγκλωβισμένους γονείς, που με οργή απορρίπτουν τις μεθοδεύσεις κομματικής εκμετάλλευσής τους;

Αυτοί οι γονείς με νύχια και με δόντια διαβιούν στην κατεχόμενη Καρπασία. Είναι υπερήφανοι που κάνουν αυτόν τον άνισο αγώνα και διά της παρουσίας τους διατρανώνουν την από χιλιετηρίδων ύπαρξη του Ελληνισμού σ' εκείνα τα χώματα. Γιατί, λοιπόν, αυτοί οι ήρωες επιχειρείται να χρησιμοποιηθούν ως υποχείρια κομματικής πολιτικής και τα παιδιά τους να μετατραπούν σε γενίτσαρους;

Το έργο, «Το Ποτάμι», υποβάλλει την αποδοχή της διχοτόμησης και των κατοχικών τετελεσμένων. Και το άλλο, «Παρουσιάζοντας την εμπειρία», υποβάλλει την εθνική αυτοπαραίτηση και την προσαρμογή στους κατακτητές. Τα Ελληνόπουλα της Καρπασίας ποια σχέση μπορεί να έχουν με τα παιδιά των εποίκων;

Σήμερα, η Επιτροπή Παιδείας συνέρχεται κεκλεισμένων των θυρών για να εξετάσει το θέμα του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου. Ας σταλούν δύο ηχηρά μηνύματα προς επιτήδειους κομματικούς κράχτες:Πρώτον, να αφήσουν όλοι το Γυμνάσιο και τα Ελληνόπουλα στην ησυχία τους. Δεύτερον, ναι, τα παιδιά δικαιούνταν να ανεβάσουν το θεατρικό έργο της επιλογής τους και όχι όσα επιτάσσει η κομματική επιτηδειότητα. Κυρίως: Κόμματα και Κυβέρνηση να σεβαστούν και να διαφυλάξουν, ενισχύοντες παντοιοτρόπως, τον αγώνα και την αντίσταση των εγκλωβισμένων Ελλήνων. Μόνον αυτά. Τίποτε άλλο.
Πηγή: «Σημερινή»
Δείτε ακόμη τα παρακάτω:
Προσπάθεια δημιουργίας μιας Νέας Κύπρου.
Αποκαλύφθηκε διεθνής σπείρα απατεώνων μετά τη σύλληψη του Τούρκου αρχαιοκάπηλου Ντικμέν
Οδοιπορικό στην κατεχόμενη Κύπρο από τηνΚαθημερινή.

Έκθεση με αληθινά ανθρώπινα σώματα. Ακροβασία ανάμεσα στην ενημέρωση και την ασέβεια.


Στην έκθεση Bodies παρουσιάζονται αληθινά ανθρώπινα σώματα στην ολότητά τους ή ανά μέρη, τα οποία έχουν διεξοδικά διαχωριστεί και διατηρηθεί με την τεχνική που ονομάζεται πολυμερής συντήρηση.
Είναι τα 217 εκθέματα (17 ολόκληρα σώματα και 200 όργανα) της προκλητικής εκπαιδευτικής, αλλά και μακάβριας για πολλούς έκθεσης «Βodies» («Σώματα»), η οποία στη διεθνή της περιοδεία κάνει στάση και στην Ελλάδα από 7 Φεβρουαρίου στην «Τεχνόπολι» του Δήμου Αθηναίων υπό την αιγίδα του Εθνικού Οργανισμού Μεαμοσχεύσεων.Η Έκθεση», έρχεται στην Ελλάδα από την αμερικανική Premier Exhibitions, Inc.
Με την πολυμερή συντήρηση, ο ανθρώπινος ιστός διατηρείται μόνιμα με τη χρήση υγρής σιλικόνης που, μετά από ειδικές επεξεργασίες, στερεοποιείται.Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα δείγμα, διατηρημένο έως και το κυτταρικό επίπεδο, αναδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο την πολυπλοκότητα των οστών, των μυών, των νεύρων, των αιμοφόρων αγγείων και των οργάνων.
Ένα ολόκληρο ανθρώπινο σώμα μπορεί να χρειαστεί μέχρι και ένα χρόνο για να ετοιμαστεί. Τα «εκθέματα» είναι στεγνά και μπορεί να είναι είτε άκαμπτα είτε ευλύγιστα - αυτό εξαρτάται από την ανάμιξη των χημικών που χρησιμοποιήθηκαν. Παρ’ όλο που οι επισκέπτες μπορούν να έρθουν πολύ κοντά στα εκθέματα, δεν επιτρέπεται να τα αγγίξουν.
Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι ο νόμος απαγορεύει την αποκάλυψη οποιασδήποτε πληροφορίας σχετικά με την ταυτότητα των εκθεμάτων και την αιτία του θανάτου. Τα αρχικά «εκθέματα» φτιάχτηκαν στα τέλη δεκαετίας του 1970 και ακόμη χρησιμοποιούνται από ιατρικές ομάδες σε όλο τον κόσμο. Διαρκούν επ’ αόριστον, σαν να είχαν φτιαχτεί εξ ολοκλήρου από άφθαρτο υλικό.
Τα ανθρώπινα σώματα- εκθέματα, που προέρχονται από εργαστήρια του ιατρικού πανεπιστημίου Dalian Ρlastination της Κίνας και ανήκουν σε ανθρώπους που είτε ήταν δωρητές σώματος, είτε η σορός των οποίων δεν ζητήθηκε από τους οικείους τους, έχουν πεθάνει από φυσικά αίτια. Ο εγκέφαλος είναι το πιο δύσκολο μέρος του σώματος ως προς την συντήρηση.Ο λόγος;

Η σύστασή του- αποτελείται κυρίως από λίπος και νερό. Κατά τη διαδικασία αφυδάτωσης υπάρχει κίνδυνος να συρρικνωθεί σημαντικά και, για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, αφυδατώνεται σε ψυχρή ακετόνη ώστε να διατηρεί κατά το δυνατόν το αρχικό του μέγεθος και σχήμα. Η προκλητική και μακάβρια έκθεση έχει μέχρι σήμερα προσελκύσει πάνω από 11 εκατ. επισκέπτες από το Λας Βέγκας ώς το Σάο Πάολο και από τη Βαρκελώνη ώς την Πράγα έχοντας προκαλέσει έντονη κριτική γύρω από την έκθεση αληθινών σωμάτων. Για ποιο λόγο δεν επέλεξαν οι διοργανωτές μοντέλα; «Το σώμα δεν ψεύδεται», απαντά ο δρ. Γκλόβερ και υποστηρίζει πως αντίθετα με τα μοντέλα που εξιδανικεύουν το σώμα, τα εκθέματα της συγκεκριμένης έκθεσης δείχνουν το σώμα όπως ακριβώς είναι.
Μερικά εκθέματα μπορείτε να δείτε εδώ.
Περισσότερες πληροφορίες:
http://www.bodiesinathens.gr/gr/

Πώς να…. καταστρέψετε αποτελεσματικά το παιδί σας !


Από μικρό να μην του αρνείστε τίποτα. Δίνετε του ότι επιθυμεί, ότι ζητάει, ιδίως όταν πεισματώνει και κλαίει. Έτσι θα μεγαλώσει και θα πιστεύει πως οι άλλοι του οφείλουν τα πάντα, πως έχει μόνο δικαιώματα.
Όταν αρχίσει να ξεστομίζει βρισιές, εσείς να γελάτε. Έτσι θα του δώσετε να καταλάβει ότι είναι πολύ έξυπνο!
Μην του λέτε ποτέ:"Αυτό είναι κακό !".Έτσι λένε μόνο τα παλιά μυαλά. Όταν αργότερα συναντήσει στην ζωή του δυσκολίες και θα υποστεί το κακό, τότε θα έχει την βεβαιότητα πως η κοινωνία είναι που το αδικεί.
Μαζεύετε εσείς ότι παρατάει εδώ κι εκεί -βιβλία, ρούχα, παπούτσια… μην του πείτε ποτέ :” Μάζεψε τα, βάλτα στη θέση τους”. Έτσι θα πιστέψει πως η μάνα είναι δούλα του, και πως για όλα είναι υπεύθυνοι πάντα οι άλλοι.

Αφήστε το να βλέπει τα πάντα (προπαντός στην τηλεόραση ) και να διαβάζει τα πάντα, χωρίς ποτέ να το καθοδηγείτε. Το παιδί σας είναι ατσίδα και ξέρει να διακρίνει! Η μόρφωσή του θα γίνει έτσι πολύ πλατιά! Μην του δίνετε καμιά πνευματική αγωγή. Να κοροϊδεύετε μπροστά του την πίστη, την Εκκλησία, τούς παπάδες κι εκείνους που τούς ακολουθούν. Όταν το παιδί μεγαλώσει , “θα διαλέξει από μόνο του”.
Δίνετε του μπόλικο χαρτζιλίκι για να μην νιώθει κατώτερο από τούς άλλους και “να μην στερηθεί ότι στερηθήκατε εσείς”. Όταν μεγαλώσει, θα είναι βέβαιο πως την αξία στον άνθρωπο τη δίνει το χρήμα, αδιάφορο πως αποκτήθηκε.
Μην του λέτε ποτέ:"Κάνε αυτό" η "Μην κάνεις εκείνο", γιατί έτσι το καταπιέζετε , δεν σέβεστε την ελευθερία του και την προσωπικότητά του. Μπορεί μάλιστα να του δημιουργήσετε… ψυχικά τραύματα! Όταν μεγαλώσει , θα νομίζει πως η ζωή είναι μόνο να διατάζεις, ποτέ ν’ ακούς.
Να τσακώνεστε, να βρίζεστε, να προσβάλλετε ο ένας τον άλλον μπροστά του χωρίς ντροπή. (Μην ανησυχείτε, έτσι δεν θα του δημιουργήσετε ψυχικά τραύματα!). Αργότερα, όταν παντρευτεί, θα του φαίνεται φυσικό να κάνει τα ίδια.
Όταν αρχίσει να μπλέκεται στα δίκτυα του ερωτισμού και της φιληδονίας, εσείς κλείστε τα μάτια σας. Μην του μιλήσετε , μην το συμβουλέψετε. Αφήστε το να βγάλει τα μάτια του, αφού “αυτό είναι φυσιολογικό”.
Να παίρνετε πάντα το μέρος του μπροστά
στους δασκάλους και τούς γείτονες. Μην πιστεύετε ποτέ ότι “το αγγελούδι σας” μπορεί να κάνει αναποδιές και ατιμίες. Βρίστε εκείνους που φιλικά και καλοπροαίρετα σας αναφέρουν κάτι σχετικό. Είναι συκοφάντες και ζηλιάρηδες.
Όταν θα πάτε στο αστυνομικό τμήμα, όπου το μάζεψαν γιατί έκλεψε η γιατί πήρε ναρκωτικά, φωνάξτε δυνατά μπροστά σε όλους ότι είναι ένα παλιόπαιδο, ένας αλήτης, ότι θυσιαστήκατε για το καλό του αλλά δεν μπορέσατε ποτέ να το συμμαζέψετε. Έτσι εσείς θα βγείτε καθαροί.
Ετοιμαστείτε για μια ζωή γεμάτη πόνο και τύψεις. Θα την έχετε.
(Από το βιβλίο “Μητέρα πρόσεχε!”,εκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου,Ωρωπός Αττικής 1999.)

18 Φεβ 2009

Απάντηση σε μια ανώνυμη δασκάλα.


Ανώνυμη δασκάλα, όπως υπογράφει στην ανάρτησή μας “ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ :Τα…«τσίσα» του Ασκητή στo δημοτικό σχολείο”, γράφει:
«ειναι ντροπή δάσκαλοι να εχουν τετοιες αποψεις... αν και αυτο επιβεβαιώνει το λόγο που τα πράγματα σε αυτή τη χώρα πάνε απο το κακό στο χειρότερο...ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΑΙΔΕΙΑΣ!!!σίγουρα φταίει το σύστημα αλλά απο ότι αποδεικνύεται υπάρχουν και ορισμένοι συνάδελφοι που σε κάνουν να λυπάσαι που πρέπει να τους αποκαλέσεις έτσι...μήπως θα θέλατε να μας πείτε τη γνώμη σας για την αυξηση κρουσμάτων AIDS ή μήπως για τις ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και εκτρώσεις στην εφηβική ηλικία? αλλά συγνώμη ξέχασα στο δικό σου φανταστικό κόσμό ανάμεςσα στα ροζ συννεφακια και τους κρίνους του θεού ολά αυτά δεν υπάρχουν!πραγματικά λυπάμαι που διδασκεις παιδιά .... ΝΤΡΟΠΗ !!!!!!μια δασκάλα»

Θα με άφηναν παντελώς αδιάφορο οι απόψεις σου περί ελλείψεως παιδείας, αν δεν την έβλεπα στα γραπτά σου.

Σεβαστή αναγνώστρια,
Απορώ γιατί δεν ανέχεσαι διαφορετικές απόψεις και τις θεωρείς έλλειψη παιδείας.
Δυστυχώς η ελλιπής ενημέρωση δημιουργεί το πρόβλημα και μας κάνει να νιώθουμε ντροπή και λύπη γι’ αυτούς που διδάσκουν τα μικρά παιδιά.
Η αύξηση των κρουσμάτων AIDS ή οι ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και εκτρώσεις στην εφηβική ηλικία, αν γνωρίζεις καλά, είναι αυξημένες στις χώρες, όπως Αγγλία , Αμερική, Σουηδία και πολλές άλλες που «ξεβγάζουν», όπως λέει και ο λαός μας τα παιδιά από το δημοτικό.
Το ποσοστό των κοριτσιών στις Ηνωμένες Πολιτείες που μένουν έγκυες πριν την ηλικία των 20, ξεπερνά το 30%, ενώ πολλά συλλαμβάνουν κα για δεύτερη φορά πριν κλείσουν τα 20.
http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathworld_1_11/12/2008_259955
Η Βρετανία κατέχει την πρώτη θέση σε εγκυμοσύνες εφήβων.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=255137
Στην Ελλάδα, όπως αναφέρει και το άρθρο, έχουμε τις λιγότερες περιπτώσεις εξώγαμων παιδιών. Αυτό συμβαίνει και γιατί ο γάμος διατηρεί ακόμα, αν και πανταχόθεν βαλλόμενος, την ιερότητά του και γιατί δεν τολμήσαμε μέχρι τώρα να αναθέσουμε σε τυχάρπαστους σεξο-μπουρδολόγους, την διαπαιδαγώγηση τέτοιου σοβαρότατου θέματος.
Εάν όλα τα μυστήρια των ψυχών και των σωμάτων μας ξεγυμνωθούν, η σημαντική γοητεία του «ζην» και του «αναπτύσσεσθαι» έχει αποκλειστεί. Κάθε πράμα στον καιρό του λέει ο σοφός λαός μας.
Δες ακόμη και :
ΤΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ; ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ - ΛΥΘΗΚΑΝ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ!!!;;;
Τα αποτελέσματα της Σεξουαλικής Αγωγής στα Βρετανικά σχολεία

http://www.inout.gr/showthread.php?t=24778http://www.zougla.gr/news.php?id=5868
Εκτός αυτού όμως δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστα τα βλάσφημα λόγια σου που δείχνουν απαράδεκτη άγνοια για μια δασκάλα που εννοείται διαπλάθει παιδικές ψυχές.
Γράφεις σχετικά:
«ξέχασα στο δικό σου φανταστικό κόσμό ανάμεςσα στα ροζ συννεφακια και τους κρίνους του θεού»
Σεβαστή αναγνώστρια,
Είναι δικαίωμά σου να ζεις μέσα στο δικό σου φανταστικό κόσμο, αφού σου αρέσει. Δεν μπορείς όμως να μεταδίδεις τις ροζ αντιλήψεις σου στα παιδιά.
Να τις κρατήσεις για τον εαυτό σου.
Η πολιτεία και οι γονείς δεν σου εμπιστεύθηκαν τα παιδιά, για να τα εκπορνεύεις.
Η φράση σου τα «κρίνα του θεού» αποδεικνύει την πλήρη άγνοιά σου.
Εσύ διάλεξες το ροζ δρόμο σου. Άφησε ήσυχα τα παιδιά. Έχουν γονείς να τα κατευθύνουν.

Μία Ορθόδοξη και ΔΩΔΕΚΑ Παπικές Εκκλησίες λειτουργούν στην Κωνσταντινούπολη!!!


ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΥΛΙΔΕΣ

ΠΟΥ ΚΟΠΤΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΖΑΜΙΩΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ,

ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ

ΜΕΤΑ ΒΙΑΣ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ-

ΚΑΝΕΝΑ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΕ ΑΛΛΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ!!!
Η εικόνα της Αγίας του Θεού Σοφίας με τους μιναρέδες εκτός και την απογύμνωση της από τα ψηφιδωτά και άλλα ανεκτίμητα έργα τέχνης
εντός,σίγουρα δεν αρέσει σε κανέναν Έλληνα ,που ονειρεύεται κάποτε να ξαναλειτουργήσει αυτός ο μεγαλοπρεπης ναος.Ταυτοχρονα όμως,λέμε "δόξα τω Θεω" που έχουμε έστω ένα χώρο λατρείας για τους λιγοστούς εναπομείναντες Ορθοδόξους της Πόλης,τον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φαναρι.



Τι γίνεται όμως όταν παρατηρούμε ότι αυτή η απαγόρευση λειτουργίας χριστιανικών ναών απαγορεύεται μόνο στους Ορθοδόξους;
Τι πρεπει να πουμε οταν διαπιστώνουμε οτι οχι ενας,ουτε δυο αλλα ΔΩΔΕΚΑ (!!!) ΠΑΠΙΚΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ λειτουργούν στην Πόλη χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα;Δεν το πιστεύετε;Ο συνδεσμος εδω δειχνει αναλυτικα αυτούς τους Ναους,την τοποθεσία τους,ακομα και το πότε έχουν Θεία Λειτουργία (σε πολλές περιπτώσεις ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ)!!!

Μάλιστα μια εξ αυτών (δείτε αριστερά),ο Αγιος Αντώνιος της Παντοβας,βρισκεται στο ΚΕΝΤΡΙΚΟΤΑΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ,ΤΗ ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΜΠΕΙΓΙΟΓΛΟΥ!!!

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΣΤΑΤΟ ΝΑΟ,ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕ ΩΣ ΙΕΡΕΑΣ ΕΠΙ ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ Ο ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΠΑΠΑΣ ΠΑΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Β',ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΠΟΚΑΛΟΥΣΑΝ "ΤΟΥΡΚΟ ΠΑΠΑ" ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ!!!

Στον αντίποδα,το Πατριαρχείο βρίσκεται κυριολεκτικα στο στόμα του λύκου,υπό την απειλη των..Γκρίζων του είδους καθημερινά!Οι Ελληνορθόδοξοι ναοί ειτε έχουν καταρρεύσει,είτε έχουν μετατραπει σε μουσεία επί πληρωμή (κλασικο παραδειγμα η Μονη της Χωρας με τα εξαιρετικα ψηφιδωτα-εικονα κατω αριστερα),ειτε χρησιμοποιουνται ακομα και για συναυλιες!!!Για να μη μιλησουμε για τις βεβηλωμενες εκκλησιες που χρησιμοποιουνται ως τζαμια!
Αλήθεια,τι έχουν να μας πούν για όλα αυτα οι διάφοροι εγχώριοι ινστρούχτορες της θολοκουλτουρας,που φωνασκούν επι χρόνια για την ανέγερση τζαμιών σε διάφορες περιοχές της χώρας,ακόμα και κοντά στο Αεροδρόμιο των Σπατων;
Πού ειναι ολοι αυτοι που κόπτονται για την "εξάσκηση των θρησκευτικών δικαιωμάτων στα πλαίσια της ανεξιθρησκίας";
Πού ειναι ο ανεκδιήγητος Τσίπρας που ενοχλείται απο το γήπεδο του Παναθηναικού στο Βοτανικό,ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΖΑΜΙ ΠΟΥ ΣΧΕΔΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΧΤΙΣΤΕΙ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΧΩΡΟ;;;

ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ,κλείνετε τα μάτια μπροστά στο έγκλημα που επιτελέστηκε τοσα χρόνια στην Τουρκία με το κλείσιμο των χριστιανικών ναών και την καταστροφή τους,ενω ταυτόχρονα έχετε το θράσος να ζητάτε "δικαιώματα" για τους παράνομους λαθρομετανάστες που βρίσκονται εδώ!
Και δε φτάνει αυτο,αλλά ΑΜΟΛΑΤΕ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΓΡΑΦΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΤΑ ΕΜΕΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ, ΑΠΟΚΑΛΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑ "ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ"!!!
Εμείς,είμαστε υπέρ της δημιουργίας χώρων λατρείας και για τους Μουσουλμάνους,γιατί σεβόμαστε πραγματικά όλες τις θρησκείες.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΜΩΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΤΟ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ,ΠΟΥ ΚΑΤΑΠΑΤΩΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΛΕΟΝ ΒΑΝΑΥΣΟ ΤΡΟΠΟ.
ΓΙ'ΑΥΤΟΥΣ ΘΑ ΝΟΙΑΣΤΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;

ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ,ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ, ΠΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΚΙ ΑΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΗ ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ;

Έλεος πια...χορτάσαμε υποκρισία!
Την επόμενη φορά που θα αναμασήσετε το παραμύθι της "ανεξιθρησκίας",πηγαίντε μια βόλτα στην Κωνσταντινούπολη για να δείτε πόσο...εφαρμόζεται!!!

H Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ) ζητά απόσυρση των εγκυκλίων του περασμένου καλοκαιριού και άμεση συνάντηση με τον Yπουργό.


ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ

Χαλκοκονδύλη 37. 10432 ΑΘΗΝΑ

Τηλ. 2105224180-FAX. 2105224420

Iστοχώρος: www.petheol.gr




ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΘΝ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου το απόγευμα πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Eθν. Παιδείας και Θρησκευμάτων συνάντηση των Κοσμητόρων της Θεολογικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Aθηνών κας Eλένης Χριστινάκη καί της Θεολογικής Σχολής του Aριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Iωάννου Κογκούλη, καθώς καί του εκπροσώπου της Πανελληνίου Eνώσεως Θεολόγων, Aντιπροέδρου του Δ.Σ. της ΠΕΘ κ. Hλία Φραγκοπούλου μέ τόν κ. Aθανάσιο Κοτταρά Διευθυντή του γραφείου του Yπουργού Eθνικής Παιδείας καί Θρησκευμάτων κ. Aρ. Σπηλιωτοπούλου.

H συζήτηση είχε πρώτα ενημερωτικό χαρακτήρα, αλλά καί τέθηκαν καί ζητήματα αμέσου ενδιαφέροντος, αφού θεωρήθηκε ότι είναι προπαρασκευαστική μιάς άμεσης συναντήσεως μέ τόν κ. Yπουργό .

Τά θέματα πού κυρίως συζητήθηκαν ήταν:
α)
H απόσυρση των εγκυκλίων του περασμένου καλοκαιριού πού αναφέρονται στή δυνατότητα απαλλαγής από τό μάθημα των Θρησκευτικών καί επάνοδος στήν πρό των εγκυκλίων αυτών κατάσταση β) H ανάγκη ρυθμίσεως μέ υπουργική παρέμβαση-έκδοση εγκυκλίου- του θέματος πού έχει δημιουργηθεί μέ τήν αποδοχή αιτήσεων απαλλαγής από τό μάθημα καί μαθητών ορθοδόξων, κατά παράβαση της τρίτης σχετικής εγκυκλίου. Τονίστηκε ότι τό θέμα πρέπει νά λήξει πρίν από τήν έναρξη του νέου σχολικού έτους.
γ) Τέλος ανανεώθηκε καί εγγράφως καί προφορικά τό αιτημά μας γιά μιά απευθείας συνάντηση μέ τόν κ. Yπουργό γιά νά τεθούν καί συζητηθούν καί όλα τά λοιπά ζητήματα πού η Ένωσή μας έχει θέσει. Πολύ περισσότερο αφού διακηρύχθηκε ότι τά θέματα της παιδείας θά αντιμετωπιστούν από τό Yπουργείο μέ εκκίνηση «από μηδενική βάση».
Πηγή :http://www.petheol.gr/

17 Φεβ 2009

Ο άνθρωπος που βγήκε από κώμα 19 χρόνια μετά.

Όταν ξύπνησε από το κώμα στο οποίο βρισκόταν για σχεδόν δύο δεκαετίες, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια νέα εποχή. Ο κομμουνισμός έχει δώσει τη θέση του στην καπιταλιστική δημοκρατία, ενώ οι ουρές για τρόφιμα, που γνώριζε επί υπαρκτού σοσιαλισμού, είναι πλέον παρελθόν. Ωστόσο, παρά τις σαρωτικές αλλαγές που κατέκλυσαν σε αυτό το διάστημα την πατρίδα του, την Πολωνία, ένα πράγμα παρέμεινε σταθερό: η αγάπη της γυναίκας του, η οποία αποδείχτηκε σωτήρια για εκείνον.Όσοι παρακολούθησαν την πρόσφατη ταινία «Goodbye, Lenin!» του Γερμανού σκηνοθέτη Βόλφγκανγκ Μπέκερ, θα διαπιστώσουν ότι το σενάριο δεν διαφέρει πολύ από την αληθινή ιστορία του 65χρονου Πολωνού Γιαν Γκρζέμπσκι.
Το 1988 ο Γκρζέμπσκι, εργαζόμενος στο σιδηροδρομικό δίκτυο, έπεσε σε κώμα ύστερα από ατύχημα εν ώρα εργασίας. Παρόλο που τότε οι γιατροί δεν του έδιναν περισσότερα από δύο χρόνια ζωής, η σύζυγός του Γκερτρούντα είχε διαφορετική άποψη. Διατηρώντας τις ελπίδες της ζωντανές και προσφέροντάς του συνεχή φροντίδα στο σπίτι, βοήθησε τον άντρα της, 19 χρόνια μετά, να ανακάμψει από το κώμα. «Η Γκερτρούντα με έσωσε και ποτέ δεν θα το ξεχάσω», δηλώνει σήμερα συγκινημένος ο Πολωνός.
Καθηλωμένος σε αναπηρική καρέκλα ο 65χρονος έχει να προσαρμοστεί σε μια νέα πραγματικότητα. Τα έντεκα εγγόνια που απέκτησε από τα τέσσερα παιδιά του, όσο βρισκόταν σε κώμα, και που για πρώτη φορά συνάντησε, αφού ανέκτησε τις αισθήσεις του, δεν ήταν η μόνη αλλαγή που είχε συντελεστεί στη ζωή του. Ένα ολόκληρο καθεστώς είχε αλλάξει.
Η αποκομμένη από τη Δύση κομμουνιστική Πολωνία επί Βόιτσεκ Γιαρουζέλσκι, η οποία υπέφερε από έλλειψη τροφίμων, είχε μεταμορφωθεί ριζικά μέσα σε δύο δεκαετίες. Η χώρα του είναι πλέον μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η οικονομία αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς και οι νέες τεχνολογίες παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην καθημερινότητα των κατοίκων της.
«Όταν έπεσα σε κώμα υπήρχε μόνο τσάι και ξίδι στα μπακάλικα, το κρέας μοιραζόταν με δελτία και παντού υπήρχαν ουρές για πετρέλαιο. Τώρα βλέπω στον δρόμο τον κόσμο με κινητά τηλέφωνα και όλα αυτά τα αγαθά στα καταστήματα με ζαλίζουν», αφηγείται ο 65χρονος στο κανάλι TVN24 την απότομη μετάβασή του στον σύγχρονο τρόπο ζωής.
Σύντομα θα περπατήσει.
Για να αναπληρώσει το κενό πληροφόρησης, ο… «νεκραναστημένος» Πολωνός παρακολουθεί αχόρταγα τηλεόραση από τις 7 το πρωί. Οι γιατροί λένε ότι στην αρχή μιλούσε κάπως ασυνάρτητα, αλλά σταδιακά ο λόγος του βελτιώνεται. Χάρη στη φυσιοθεραπεία κινεί τα πόδια του, νιώθει τα άκρα του και μπορεί να κρατήσει ελαφριά αντικείμενα.
«Αν η υγεία του συνεχίσει να βελτιώνεται με αυτόν τον ρυθμό, σύντομα θα είναι σε θέση και να περπατήσει», εξέφρασε την αισιοδοξία του ο ειδικός φυσιοθεραπευτής Βόιτσεχ Στραγκόβσκι.
Πηγή : «news.disabled»
ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ:
http://www.e-tipos.com/content/staticfiles/issues/040607%2015.pdf

Σχετικά με την Ευθανασία.


Ανώνυμος αναγνώστης διαβάζοντας την ανάρτηση «Το πρόβλημα της ευθανασίας από εκκλησιαστικής πλευράς» έγραψε:
“ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΝΑΙ..ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΑΙΩΜΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΘΑΝΑΤΟ ΧΩΡΙΣ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ, ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΚΛΙΝΙΚΑ ΝΕΚΡΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΟΜΑ ΚΤΛ...ΔΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΟΥΑΝΑ...”
Αγαπητέ φίλε
Κατανοώ απολύτως την δύσκολη κατάσταση τόσο του αρρώστου όσο και του οικογενειακού περιβάλλοντος.
Η περίπτωση του Πολωνού Γιαν Γκρζέμπσκι που συνήλθε μετά από 19 χρόνια σε κώμα ελπίζω να σε βοηθήσει να καταλάβεις ότι η Ελουάνα ζούσε και απλώς την σκότωσαν.
Πολωνός συνήλθε μετά από 19 χρόνια σε κώμα
Ο Πολωνός Γιαν Γκρζέμπσκι συνήλθε από κώμα στο οποίο είχε πέσει πριν από 19 χρόνια, γράφει η εφημερίδα «Ντζιένικ».
Ο εργαζόμενος στους σιδηροδρόμους από το Ντζιάλντοβο της βόρειας Πολωνίας έπεσε σε κώμα το καλοκαίρι του 1988 μετά από εργατικό ατύχημα . Τον Απρίλιο άνοιξε για πρώτη φορά τα μάτια του, παρά τις δηλώσεις των ιατρών που υποστήριζαν ότι δεν θα συνερχόταν ποτέ.
Μετά από εντατική θεραπεία, ο Γκρζέμπσκι μπορεί και πάλι να περπατά και να μιλά. Ωστόσο, θα χρειασθεί αρκετό χρόνο για να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα της Πολωνίας.
(Βλ. εδώ).
Σχετικά με την Ευθανασία δες τα παρακάτω:
" Εκκλησία και το πρόβλημα της ευθανασίας" Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου
Ο Επίσκοπος Ιλαρίωνας Αλφέγιεφ για την ευθανασία
Διαφωνούμε με την ευθανασία
"Η θέσις της Εκκλησίας επί του θέματος της Ευθανασίας" Εισήγησις του Σεβ. Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ.κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ
"Το δικαίωμα στον θάνατο" Απoστόλου Γεωργιάδη
Ερωτήματα για τον θάνατο και την ευθανασία Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου
Ευθανασία (π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος)
ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ (14.12.2000)
ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ και... «ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ» του Αθανασίου Β. Αβραμίδη
Η ευγονική και ευθανασιακή νοοτροπία του συγχρόνου ανθρώπου (Α ) Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου
Η ευγονική και ευθανασιακή νοοτροπία του συγχρόνου ανθρώπου (Β ) Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου
Πάλη με τη ζωή,πάλι με τον θάνατο! Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος
Στα πρόθυρα μιας «Θεολογίας» της ευθανασίας; 25 Ερωτήματα ζητούν Απάντηση Του Πρωτοπρ. π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου
ΟΡΚΟΣ ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ

Διαφωνούμε με την ευθανασία.

του Σεβ. Μητρ. Ναυπάκτου & Αγ. Βλασίου Ιεροθέου

Η ζωή δεν ταυτίζεται απόλυτα με τον βίο. Ο θάνατος δεν είναι το τέρμα της ζωής, αλλά το τέλος του βίου και τελείωση της ζωής
Η ευθανασιακή προοπτική που κυριαρχεί στη σκέψη μερικών ανθρώπων της εποχής μας θέτει πολλά ερωτήματα, μεταξύ των οποίων και το ερώτημα: «Είναι δικαίωμα ο θάνατος;». Στη φράση αυτή σημαντική θέση έχουν οι λέξεις «δικαίωμα» και «θάνατος». Η απάντηση που θα δώσει κανείς στο ερώτημα αυτό εξαρτάται από τις πεποιθήσεις του και τις φιλοσοφικές, θρησκευτικές και θεολογικές απόψεις που τον διακατέχουν.
Για τον ορθόδοξο Χριστιανό η απάντηση είναι σαφής: ο άνθρωπος είναι δημιούργημα του Θεού και ο Θεός έχει την αποκλειστικότητα (copyright) πάνω στη ζωή του. Εκείνος που δίνει τη ζωή, εκείνος ρυθμίζει και την εξέλιξή της. Δεν δώσαμε εμείς τη ζωή στον εαυτό μας και επομένως δεν μπορούμε να την τερματίσουμε. Κατά τον Αγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό υπάρχουν τα «εφ' ημίν» - όσα εξαρτώνται από μας - και τα «ουκ εφ' ημίν» - όσα δεν εξαρτώνται από μας. Σίγουρα η έναρξη της βιολογικής ζωής και το τέλος της ανήκουν στα «ουκ εφ' ημίν». Επομένως δεν δεχόμαστε την ευθανασία.
Ομως το ερώτημα αν «έχουμε δικαίωμα στον θάνατο», που οδηγεί μερικούς στην ευθανασία, σχετίζεται και με άλλα υπαρξιακά ερωτήματα, όπως: «τι είναι το είναι», «τι είναι η ζωή», «τι είναι ο θάνατος», «ποια είναι η σημασία του πόνου» κτλ.
Το «είναι» του ανθρώπου δεν συνίσταται απλώς στην ευζωία, αλλά στο νόημα που δίνει κανείς στη ζωή του. Η ζωή δεν ταυτίζεται απόλυτα με τον βίο. Ο θάνατος δεν είναι το τέρμα της ζωής, αλλά το τέλος του βίου και τελείωση της ζωής, δηλαδή αρχή μιας άλλης ύπαρξης, μιας πορείας συνάντησης με άλλα πρόσωπα. Ο πόνος έχει βαθύτατο νόημα, αφού κατά τον Victor Frankl «το νόημα μπορεί να βρεθεί στη ζωή όχι μόνον μέσ' από την πράξη η τις εμπειρικές αξίες, αλλ' επίσης και μέσα από τα βάσανα». Γι' αυτό και η ελευθερία δεν συνίσταται στην απελευθέρωση του ανθρώπου από τα δύσκολα και τραγικά γεγονότα, αλλά στην ελεύθερη στάση απέναντι στις δυσκολίες. Οταν δίνει κανείς νόημα στον πόνο, τότε βιώνει την «έκσταση της αγάπης», αποκτά την «αίσθηση της ομορφιάς», μαθαίνει την «αίσθηση του χιούμορ».
Ένα άλλο ερώτημα που συνδέεται με το αρχικό είναι: «Ο άνθρωπος είναι ένα άτομο με ατομικά δικαιώματα η πρόσωπο με προσωπικές σχέσεις;».
Ο άνθρωπος είναι αποτέλεσμα σχέσεως, καρπός αγάπης δύο ανθρώπων, των γονέων του, που συνεργάζονται με τον Θεό, δηλαδή είναι κοινωνικόν ον. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να συμπεριφέρεται ως άτομο και μέσα από τα ατομικά δικαιώματα, αλλά ως πρόσωπο και μέσα από προσωπικές σχέσεις. Ετσι, δεν έχουμε ατομικό δικαίωμα στον θάνατο, όπως δεν έχουμε ατομικό δικαίωμα στη ζωή. Το μόνο «δικαίωμα-καθήκον» που έχουμε είναι να αισθανόμαστε το «δώρο» της ζωής, να χαιρόμαστε όλες τις «περιπέτειες» της ζωής, τη δραστηριότητα της ημέρας, αλλά και την ομορφιά της νύχτας, να υπερβαίνουμε τον πόνο και τις δοκιμασίες της ζωής με υπευθυνότητα, να αισθανόμαστε τις σχέσεις μας με τους ανθρώπους ως μια «ανταλλαγή δώρων», να ζούμε προσωπικά και κοινωνικά. Τότε θα γνωρίσουμε καλά ότι η θετική αντιμετώπιση της διαδικασίας του θανάτου είναι ευεργετική για τον εαυτό μας, γιατί έτσι ωριμάζουμε, αλλά και ωφέλιμη για τους συνανθρώπους μας, γιατί έτσι εκφράζεται κατά τον καλύτερο τρόπο η αγάπη ως θυσία, υπέρβαση του εγώ και προσφορά, και όχι ως μια ευχάριστη ατομική δικαιωματική απόφαση.
Όποιος δίνει νόημα στη ζωή, στον πόνο και στον θάνατο και βιώνει την «έκσταση της αγάπης» έχει σκοπό στη ζωή του και ισχύει ο λόγος του Νίτσε «εκείνος που έχει έναν σκοπό στη ζωή μπορεί ν' αντέξει σχεδόν στο κάθε τι» και δεν τρέμει προ της διαδικασίας του θανάτου, ούτε την αρνείται εγωιστικά, με το ατομικό του δικαίωμα, για να καταλήξει στην ευθανασία. Οπότε και δεν τον απασχολεί το ερώτημα αν έχει δικαίωμα στον θάνατο, αφού γεμίζει από νόημα ζωής.

Πηγή:"Το ΒΗΜΑ"

Πως διαλύεται μία χώρα .


Έτσι αν έχεις πολλά λεφτά και θέλεις να διαλύσεις μία χώρα προχωρείς ως εξής:..............

1. Διαλύεις την μέση παιδεία εισάγοντας τον κομματικό συνδικαλισμό στα σχολεία. Δεκαπενταμελή στα γυμνάσια -λύκεια, κτλ. Έτσι οι μαθητές από "μαθητές" γίνονται "ώριμοι" δημοκρατικοί πολίτες που συνδιοικούν (μάλλον διοικούν) μέσω των κομμάτων τους τα σχολεία. Αποτέλεσμα, τέλεια διάλυση, έλλειψη πειθαρχίας, έλλειψη μάθησης, έλλειψη σεβασμού των δασκάλων τους, κτλ.

Συνέπεια τούτου είναι επίσης και το "ιερό δικαίωμα" των καταλήψεων, που εκτός από τη διάλυση της παιδείας αφήνει σχεδόν πάντα πίσω του βανδαλισμούς και καταστροφές. Έτσι ένα αχαρακτήριστο κράτος (κυβέρνηση, εισαγγελείς, δημοτικοί άρχοντες, κτλ) για ένα δήθεν πολιτικό κόστος ανέχεται πχ 5 εως 6 ανωριμα παιδιά με ένα λουκέτο να εμποδιζουν τη λειτουργία του σχολείου και τη μάθηση.

2. Διαλύεις την ανώτατη παιδεία κυρίως με τη κομματικοποίηση της και τον έλεγχο της από κόμματα, με απεργίες, καταλήψεις , διακοπές της εκπαίδευσης κτλ. χωρίς επι χρόνια ουσιαστικά να έχει δοθεί λύση στο απαράδεκτα φασιστικό δικαίωμα των καταλήψεων,κτλ. Προφανώς χώρα χωρίς παιδεία δεν μπορεί να συνεχίσει επί μακρόν να υπάρχει. .....

Επίσης δεν είναι δυνατόν να έχουμε εκπαίδευση χωρίς συμμετοχή των σπουδαστών στο εκπαιδευτικό έργο, το πλείστον των οποίων σιγά σιγα δεν συμμετέχει στο διδακτικό έργο, αφού η παρακολούθηση του δεν είναι στη πράξη υποχρεωτική. Έτσι ένας μεγάλος αριθμός συμμετέχει μόνον στις εξετάσεις.Βέβαια αυτό είναι και αποτέλεσμα του μεγάλου αριθμού των εισαγόμενων για τους οποίους δεν επαρκούν τα μέσα, αίθουσες διδασκαλίας κτλ

3. Διαλύεις την εθνική ταυτότητα από κατευθυνόμεμους ιστορικούς "ανέκδοτα" όπως πολύ χαρακτηριστικά του ονόμασε ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος και από άλλους "συγγραφείς" των "νέων" σχολικών βιβλίων.

4. Αφήνεις "ξέφραγο" αμπέλι τη χώρα για να μπεί ως μετανάστης όποιος θέλει, ανεξάρτητα αν η χώρα τον χρειάζεται ή όχι. Έτσι αυτό που θα εθεωρείτιο έγκλημα πολέμου εαν το έκανε μία κατοχική δύναμη (η αλλαγή της σύνθεσης του πληθυσμού) σε μας αφήνεται εσκεμμένα από τους "πολιτικούς-παγκοσμιοποιημένους εγκέφαλους" να γίνεται, ώστε με μαθηματική ακρίβεια σε λίγα χρόνια οι έλληνες θα είναι μειοψηφία στη χώρα τους.

5. Παράλληλα με το προηγούμενο αφου εξαγοραστούν τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, βομβαρδίζουν συνεχώς τον κόσμο, ότι είναι απαράδεκτος ρατσιστής, εθνικιστής, ελληναράς, ότι η σημαία είναι ένα πανί που ο καθένας έχει "δημοκρατικό δικαίωμα"να καίει και να προσβάλλει (το είπε δυστυχώς βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος με πατέρα τέως υπουργό και νυν ευρωβουλευτή, ο υιός Βαρβιτσιώτης).

Καθορίζουμε παράλληλα "δημοκρατικό καλιτεχνικό" δικαίωμα επώνυμης δεσποινίδας να δείχνει το "έργο" της , αυναν... δεσποινίδας υπό τους ήχους του εθνικού ύμνου, κτλ.Εν ολίγοις προσπαθούμε να τρελλάνουμε τον κόσμο. Σε αυτό συμβάλλουν (με αδράν αμοιβή και τα δήθεν παρατηρητηρια Ελσίνκι, ΜΚΟ,κτλ. σε διατεγμένη υπηρεσία.

6. Διαλύεις την αστυνομία τρελλαίνοντας την κυριολεκτικά.Έτσι ένας αστυφύλακας θα πρέπει να δέχεται να καεί χωρίς να αντιδρά, θα πρέπει να δέχεται πυροβολισμόυς χωρίς να αντιδρά γιατί γνωρίζει ότι αν πάθει βλάβη ο επίδοξος δολοφόνος του δεν γλυτώνει τη φυλακή και τη διαπόμπευση των εξαγορασμένων, ΜΜΕ, κτλ.

7. Με κάποιο "γνωστό από την αρχαία εποχή αργυρούν τρόπο" εξ Ελλάδος, ή εκ γείτονος εξ ανατολών, πείθονται πολιτικοί, δημοσιογράφοι, ΜΜΕ, κτλ.. να υποστηρίζουν ενορχηστρωμένα και φανατικά , πχ. την τουρκοποίηση της Κύπρου μέσω του σχεδίου ΑΝΑΝ (που όπου νάναι καταφθάνει πάλιν), τα επεκτατικά σχέδια των Σκοπίων εις βάρος της χώρας μας μέσω του ονόματος, τον αφοπλισμό των νησιών του Αιγαίου και τη διχοτόμηση του, κτλ.

8.Υποβάλλεις στον κόσμο, ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να ενδιαφέρεται και να εκφράζει τη γνώμη του για τα εθνικά θέματα πλην των πολιτικών και των νεοταξικών. Έτσι κατακεραυνώναμε τον εξαίρετο μακαριστό αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ως μάστιγα του θεού και εξαίρουμε τη βουβαμάρα του νυν αρχιεπισκόπου.

9.Τελευταίο μέτρο για την άλωση της χώρας είναι η διάλυση του στρατού της που φοβούμαι ότι είναι ο τελευταίος στόχος. Πχ αφήνεται η κρατική τηλεόραση να προσπαθεί να γελειοποιήσει το στράτευμα με ηλίθια σήριαλ, τα ΜΜΕ ψάχνουν θέματα να κτυπήσουν το φρόνημα των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, κτλ

10.Η εξωτερική πολιτική της χώρας σχεδίάζεται από ίδρυμα (το ΕΛΙΑΜΕΠ) στο οποίο συμμετέχουν τα γνωστά πρόσωπαΜία χώρα που επι δώδεκα περίπου χρόνια υφίσταται τα ανωτέρω είναι θαύμα πως επιζεί.

Ευριπίδης Μπίλλης

Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ
Αναδημοσίευση από «hellenicrevenge»

16 Φεβ 2009

Συνέντευξη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρος».


- Παναγιότατε, η πλειονότητα του ελληνικού λαού, όπως καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις, έχει αρνητικές εντυπώσεις γύρω από τη στάση του ηγουμένου της μονής Βατοπεδίου κ. Εφραίμ στο χειρισμό της γνωστής υπόθεσης με τις ανταλλαγές ακινήτων του Δημοσίου. Εκτιμάτε ότι αυτή η υπόθεση θα έχει γενικότερο αντίκτυπο στην εικόνα της Εκκλησίας και ειδικότερα για το μοναχισμό στην Αθωνική Πολιτεία;

Πολλάκις εις την Ιστορίαν της Εκκλησίας, του μοναχισμού και του Αγίου Ορους εσημειώθησαν πολλοί θόρυβοι και ταραχαί, φθόνω και συνεργεία του πονηρού. Τούτο είναι στοιχείον οφειλόμενον εις την ανθρωπίνην αδυναμίαν και τονίζει την ανθρωπίνην πλευράν του θεανθρωπίνου οργανισμού της Εκκλησίας. Ουχ ήττον, εις το τέλος η Χάρις του Αγίου Πνεύματος επεμβαίνει ποικιλοτρόπως και γίνεται γαλήνη μεγάλη, τόσον εις τον ευρύτερον μοναχικόν, αγιορειτικόν και εκκλησιαστικόν χώρον, όσον και εις τας συνειδήσεις των πιστών. Εχομεν σχετικήν πείραν υπερβαίνουσαν τας δύο χιλιετίας. Προσευχόμεθα εκτενώς περί της συγκεκριμένης υποθέσεως.

- Πριν η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου καλέσει τον ηγούμενο της μονής Βατοπεδίου κ. Εφραίμ για εξηγήσεις στο Φανάρι, υπήρξαν πολλοί που στάθηκαν επικριτικά εναντίον του Πατριαρχείου, υποστηρίζοντες ότι άργησε να παρέμβει. Η παραίτηση του κ. Εφραίμ από τις διοικητικές και διαχειριστικές ευθύνες της ηγουμενίας του, «άχρι καιρού», σημαίνει ότι αν οι εξελίξεις στη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης είναι αρνητικές για τον ηγούμενο, το Φανάρι -στο πλαίσιο της πνευματικής δικαιοδοσίας του επί του Αγίου Ορους- θα επανεξετάσει τη στάση του;

Η Εκκλησία ουδέποτε αποφασίζει εν βία, ούτε κατά τας απαιτήσεις των μέσων ενημερώσεως. Παρακολουθεί και εξετάζει τας υποθέσεις μετά πολλής προσοχής, ακριβολογεί, συμβουλεύεται την πείραν της και την ανάλογον πρακτικήν των Αγίων Πατέρων και αποφασίζει με γνώμονα το γενικότερον εκκλησιαστικόν συμφέρον και την οικοδομήν του σώματος των πιστών. Κάποτε η λογική του κόσμου και η κρίσις του απέχουν από εκείνην της Εκκλησίας. Η εκκλησιαστική ευθύνη μάς υποχρεώνει να κρίνωμεν τας υποθέσεις πάντοτε με «νουν Χριστού», με πνεύμα συνέσεως και αγάπης προς οιονδήποτε «πταίστην» ή φερόμενον ως «πταίστην», και ως «λόγον αποδώσοντες» εις τον Δίκαιον Κριτήν των πάντων. Η συγκεκριμένη υπόθεσις ασφαλώς παραμένει ανοικτή.

- Με αφορμή τον αντίκτυπο της υπόθεσης της μονής Βατοπεδίου, δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να επαναπροσδιοριστούν οι σχέσεις Πολιτείας - Εκκλησίας. Εκτιμάτε ότι θα πρέπει να υπάρξει αναθεώρηση της βάσης των σχέσεών τους;

Δεν επιθυμούμεν να εισέλθωμεν εις θέμα που αφορά την αδελφήν Εκκλησίαν της Ελλάδος.

- Κατά την τελευταία επίσκεψή σας στην Ελλάδα, είχατε για άλλη μία φορά την ευκαιρία να επισημάνετε το πολύ καλό επίπεδο των σχέσεων του Οικουμενικού Πατριαρχείου με την Εκκλησία της Ελλάδος. Τα «σύννεφα» που υπήρχαν στις μεταξύ τους σχέσεις στο πρόσφατο παρελθόν έχουν, οριστικά, απομακρυνθεί;

Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον είναι η Μήτηρ Εκκλησία του όλου Γένους και η Εκκλησία της Ελλάδος είναι προσφιλεστάτη θυγατέρα, η οποία κατέστη αδελφή κατά την τιμήν, διά της υπό του πρώτου ανακηρύξεως του Αυτοκεφάλου της το 1850. Αμφότεραι αι Εκκλησίαι είναι θεανθρώπινοι και ουχί απλώς θείοι οργανισμοί. Κατά το ανθρώπινον στοιχείον των, λοιπόν, έλαβον πείραν πόνου και πικρίας κατά καιρούς. Αλλωστε, εις το ίδιον το εν και το αυτό ανθρώπινον σώμα ημών έχομεν συχνά κρίσεις λειτουργιών και συγκρούσεις συστημάτων, αι οποίαι δοκιμάζουν την υγείαν. Εις το Σώμα της Εκκλησίας, όπως αντιλαμβάνεσθε και από την απάντησιν εις την πρώτην ερώτησίν σας, συμβαίνουν και λυπηρά, αλλ' εις τέλος έρχεται η πνοή του Παρακλήτου και απομακρύνει τα σύννεφα και γίνεται ευδία και έρχεται η ειρήνη και η χαρά και η θεοβράβευτος ομόνοια. Τόσον το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, όσον και η Αγιωτάτη Εκκλησία της Ελλάδος, έχομεν αταλάντευτον προσανατολισμόν προς μίαν αρίστην εν αγάπη και εν ειλικρινεία καρδίας συμπόρευσιν, συνεργασίαν, συνδιακονίαν του εκκλησιαστικού σώματος και συμμαρτυρίαν της εν ημίν ελπίδος προς τον δοκιμαζόμενον και διψώντα τον Θεόν και την δικαιοσύνην Του κόσμον. Εχομεν κοινόν πόθον και κοινήν επιθυμίαν να χωρήσωμεν εις τα πρόσω «τη τιμή αλλήλους προηγούμενοι», εν «παροξυσμώ αγάπης».


Ο διάλογος με το Βατικανό


- Ο διάλογος μεταξύ της Ρωμαιοκαθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που εγκαινιάστηκε από την εποχή του αοιδίμου Πατριάρχη Αθηναγόρα και συνεχίστηκε επί πατριαρχίας Δημητρίου, δείχνει να αποκτά -με αργά, αλλά σταθερά βήματα- μία νέα δυναμική τα τελευταία χρόνια. Υπάρχουν ωστόσο αρκετοί στην Ορθόδοξη Εκκλησία που βλέπουν με σκεπτικισμό τα βήματα προσέγγισης με το Βατικανό.

Ο Διάλογος με την Ρωμαιοκαθολικήν Εκκλησίαν αποτελεί κοινήν επιθυμίαν και κοινήν απόφασιν όλων των επί μέρους Ορθοδόξων Εκκλησιών. Βάσει αυτής της κοινής επιθυμίας και αποφάσεως προχωρούμεν. Με δυσκολίας βεβαίως εκατέρωθεν και προβλήματα, αλλά και με πίστιν και ελπίδα και αγάπην. Το ότι υπάρχουν «διαλογοσκεπτικισταί» ή και υπεράγαν εσωστρεφείς εις τους κόλπους των τέκνων της Εκκλησίας το γνωρίζομεν. Τους βεβαιούμεν ότι γνωρίζομεν και εκτιμώμεν πλήρως τον θησαυρόν τον οποίον έχομεν, όπως γνωρίζομεν και την υποχρέωσιν την οποίαν έχομεν, του θησαυρού αυτού να καταστήσωμεν κοινωνούς και τους εν τη Δύσει αδελφούς χριστιανούς. Το όνομα της Εκκλησίας είναι όνομα ενότητος και όχι χωρισμού και διαστάσεων. Και την ενότητα αυτήν, εν αληθεία και αγάπη πάντοτε, έχομεν ιεράν υποχρέωσιν να οικοδομώμεν, προς δόξαν Θεού. Δεν είμεθα ενδοτικοί εις τα της πίστεως, αλλά μεταδοτικοί. Ούτως εδιδάχθημεν υπό των Αγίων Πατέρων και επί της γραμμής των ιστάμεθα.

- Παναγότατε, στην εισηγητική σας ομιλία, στη Σύναξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών που συγκαλέσατε στις αρχές Οκτωβρίου στην Κωνσταντινούπολη, αναφέρατε ως μία από τις αιτίες της έλλειψης ενότητας που εμφανίζεται, ενίοτε, στην Ορθοδοξία, την ταύτιση της λειτουργίας των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών με τα εκάστοτε εθνικά συμφέροντα. Ο Ορθόδοξος κόσμος είναι έτοιμος να αναθεωρήσει την πολιτική του εθνοφυλετισμού;

Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον είναι εκείνο το οποίον είχε την πρωτοβουλίαν να καταδικάση, και μάλιστα διά Μείζονος και Υπερτελούς Συνόδου, τον εθνοφυλετισμόν ως αίρεσιν και ως τοιούτον τον αντιλαμβάνεται και τον απορρίπτει πάντοτε. Η Εκκλησία, ο νέος Ισραήλ είναι ο λαός της Χάριτος, μέσα εις τον οποίον «ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Ελλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ», αλλά οι πάντες είναι «εν Χριστώ Ιησού» (Γαλ. 3, 28). Αυτό πιστεύομεν και συμφώνως προς αυτό πολιτευόμεθα με συνέπειαν. Αν υπάρχουν παραφωνίαι, αυταί θα πρέπει να αναζητηθούν αλλού και εκεί να απευθυνθή η σχετική ερώτησις.

- Η πρακτική της Τουρκίας να μην αναγνωρίζει τη νομική υπόσταση του Οικουμενικού Πατριαρχείου αλλά και τις βασικές αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που δεν απολαμβάνει το Φανάρι και η ελληνική μειονότητα στη χώρα, έχει καταδικαστεί, επανειλημμένα, από τη διεθνή κοινότητα, χωρίς, ωστόσο, να υπάρξει αλλαγή αυτής της στάσης. Γι' αυτόν το λόγο, άλλωστε, έχετε εκφράσει πολλές φορές την απογοήτευσή σας. Συνεχίζετε όμως τον αγώνα σας...

Υπάρχουν προβλήματα πάντοτε, αλλά υπάρχουν και ελπιδοφόρα σημεία εις τον ορίζοντα. Είμεθα αυτοί που είμεθα και ζώμεν εις την γην των πατέρων μας. Ουδέν των δικαιωμάτων μας έχομεν απεμπολήσει, ούτε και προτιθέμεθα να λησμονήσωμεν ή να απεμπολήσωμεν. Συνεχίζομεν τον αγώνα μας με πίστιν, ελπίδα και αγάπην. Υπάρχομεν ελπίζοντες, πιστεύοντες και αγωνιζόμενοι, υπό την κραταιάν σκέπην του Χριστού και της αγάπης της Θεοτόκου. Και μόνοι, και μετά πολλών...

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στην πρώτη συνέντευξή του μετά το θόρυβο γύρω από το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, απαντά σε όσους επέκριναν το Φανάρι ότι άργησε να πάρει θέση στο ζήτημα, επισημαίνοντας ότι η Εκκλησία δεν αποφασίζει «ούτε με τη βία, ούτε με τις απαιτήσεις των ΜΜΕ», ενώ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επανεξέτασης της θέσης του σ' ό,τι αφορά τον ηγούμενο της μονής κ. Εφραίμ.
Ο κ. Βαρθολομαίος αναγνωρίζει ότι υπάρχουν «διαλογοσκεπτικιστές» που βλέπουν με επιφύλαξη το διάλογο Ορθοδόξων - Ρωμαιοκαθολικών, τονίζει πως «δεν είμαστε ενδοτικοί στην πίστη, αλλά μεταδοτικοί» και στέλνει μήνυμα σε όσους θέτουν ζητήματα εθνοφυλετισμού στην Εκκλησία, σημειώνοντας ότι «οι παραφωνίες» πρέπει να αναζητηθούν μακριά από το Φανάρι, που τον έχει καταδικάσει. Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι το Πατριαρχείο θα συνεχίσει τον αγώνα του για την αναγνώριση των δικαιωμάτων του στην Τουρκία, «μόνοι και μετά πολλών...», όπως τονίζει.
Πηγή : «agelioforos»

15 Φεβ 2009

ΠΑΤΡΙΝΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΙΑ


Αναφερθήκαμε σε προηγούμενη ανάρτηση ( Ο κόσμος καίγεται και κάποιοι καρναβαλίζονται.) στον εμπαιγμό την κατασυκοφάντηση και τον διασυρμό όλων των ιερέων στο Πατρινό καρναβάλι.
Η παρουσία της Μασονίας στην Αχαϊκή πρωτεύουσα συμπίπτει με την γέννηση και εξέλιξη του Καρναβαλιού.
Επειδή οι συμπτώσεις δεν μπορεί να είναι τυχαίες θα δούμε κάποιες ειδήσεις για την Μασονία στην Πάτρα.


Τρύπωσαν σ’ ένα ακατοίκητο νεοκλασικό της Πάτρας για να κοιμηθούν και χάθηκαν στις σκοτεινές μυστικές αίθουσες τελετών των μασόνων! Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, αυτό συνέβη σε μια παρέα Αφγανών λαθρομεταναστών οι οποίοι στην προσπάθειά τους να βρουν κατάλυμα για να περάσουν τη νύχτα τους ανακάλυψαν κρυφή μασονική στοά πλήρως εξοπλισμένη.
Το περιστατικό που έχει αφήσει άφωνη την τοπική κοινωνία -και όχι μόνο- συνέβη τα ξημερώματα της περασμένης Κυριακής, όταν περαστικός ενημέρωσε την αστυνομία ότι Αφγανοί λαθρομετανάστες είχαν διαρρήξει το εγκαταλειμμένο κτίριο στην οδό Ρήγα Φεραίου στο κέντρο της πόλης.Ο ίδιος άνθρωπος, μάλιστα, στην καταγγελία του ανέφερε ότι μέσα από το κτίριο ακούγονταν φωνές, γεγονός που τον έκανε να υποθέτει ότι οι λαθρομετανάστες καβγάδιζαν μεταξύ τους. Στο σημείο έσπευσαν περιπολικά της αστυνομίας, άνδρες της οποίας με φακούς μπήκαν στο κτίριο και βρήκαν έντρομους τους λαθρομετανάστες να περιφέρονται στις αίθουσες.
Αμέσως τους έβγαλαν έξω και άρχισαν να ψάχνουν τους χώρους, μήπως και κάποιοι ομοεθνείς τους είχαν κρυφτεί σε κάποια σκοτεινά δωμάτια που για χρόνια πίστευαν ότι παρέμεναν κλεισμένα. Τότε ήταν που έπαθαν σοκ. Από την έρευνα προέκυψε ότι όλο το κτίριο αποτελούνταν από μυστικές αίθουσες τελετών, ενώ ανακάλυψαν δεκάδες άμφια (ποδιές) που φορούν οι τέκτονες κατά τη διάρκεια των συναντήσεων και των τελετών τους.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε στην «Espresso» ο διοικητής της Ασφάλειας Πατρών Θανάσης Νταβλούρος, «οι αστυνομικοί πήγαν μετά από καταγγελία να ελέγξουν διάρρηξη και βρέθηκαν μπροστά σε μια μυστική μασονική στοά. Όπως ήταν φυσικό, μείναμε έκπληκτοι, καθώς πρόκειται για πρωτοφανές γεγονός». Ο ίδιος πρόσθεσε: «Στους χώρους βρέθηκαν αρκετά αντικείμενα και στολές, αλλά προς το παρόν δεν μπορούμε να πούμε τίποτα περισσότερο καθώς η έρευνα συνεχίζεται».
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, στις αίθουσες τελετών βρέθηκαν στολές, διακριτικά, μάσκες, σφραγίδες, τελετουργικά σκεύη και άλλα αντικείμενα. Μάλιστα, οι αστυνομικοί φωτογράφισαν τόσο τους χώρους όσο και τα αντικείμενα, ώστε να μπορέσουν να τα δείξουν στους άμεσα ενδιαφερόμενους μήπως και κάποια είχαν κλαπεί από τους αλλοδαπούς.
Το περίεργο, πάντως, είναι ότι μέχρι στιγμής κανείς δεν έχει επικοινωνήσει με την Ασφάλεια για να ενημερωθεί για το περιστατικό, ενώ εντύπωση ακόμη προκαλεί το γεγονός ότι κανείς δεν παρουσιάστηκε για να δηλώσει υπεύθυνος του συγκεκριμένου κτιρίου. «Ακόμη δεν γνωρίζουμε σε ποιον ανήκει το σπίτι της Ρήγα Φεραίου. Η υπόθεση ερευνάται» σημείωσε ο κ. Νταβλούρος και πρόσθεσε: «Στην Ασφάλεια είχαν φτάσει κατά καιρούς πληροφορίες για μασονικές τελετές, αλλά δεν γνωρίζαμε κάτι περισσότερο. Πολλά ακούγονται, αλλά τίποτα το συγκεκριμένο».
Όπως, πάντως, μας αποκάλυψε αξιωματικός της Ασφάλειας, από τη μέχρι τώρα έρευνα προκύπτει ότι την πόρτα της εν λόγω μασονικής στοάς στην οδό Ρήγα Φεραίου έχουν περάσει εξέχουσες προσωπικότητες της τοπικής -και όχι μόνο- κοινωνίας. «Από καθηγητές πανεπιστημίου και επιφανείς γιατρούς μέχρι και πολιτικά πρόσωπα» σημείωσε και κατέληξε λέγοντας: «Τα αντικείμενα που βρέθηκαν είναι μεγάλης αξίας, που δεν μπορεί ένας απλός πολίτης να τα αγοράσει εύκολα. Μόνο η στολή που φορούν αξίζει γύρω στα 300 με 400 ευρώ».
Πηγή: «espressonews»
Μασόνοι εν Πάτραις
Ένα ιστορικό σημείωμα για την παρουσία των τεκτόνων στην Αχαϊκή πρωτεύουσα .
Η παρουσία τους ξεκινάει από τις αρχές του 19ου αιώνα και εντείνεται με την ίδρυση της τρίτης κατά σειρά τεκτονικής στοάς στην Πάτρα το 1895. Από τότε έχουμε την συνεχή παρουσία των στην Πάτρα με κάποιες βέβαια αναγκαστικές διακοπές.Προεπαναστατικώς σύμφωνα με τον Κ. Τριανταφύλλου λειτουργούσε ιταλόφωνη στοά.
Η πρώτη πάντως ελληνόφωνη στοά που δημιουργήθηκε στην Πάτρα ήταν ο Αρχιμήδης, η τέταρτη κατά σειρά στοά της Ελλάδας με έτος ίδρυσης το 1863. Σύντομα όμως πρέπει να έγινε ανενεργή.
Πάντως το 1867 λειτουργούσε γιατί εδέχθη αντιτεκτονικούς διωγμούς από την τοπική κοινωνία. Υπαίτιος σύμφωνα με τον ιστορικό Τριανταφύλλου για τις διώξεις αυτές ήταν ο ιεροκήρυξ Μακράκης, ο οποίος φανάτισε το πλήθος με αποτέλεσμα να επιτεθεί εναντίον κάποιων ατόμων που θεωρούνταν τέκτονες.
Ο Οδυσσέας Κρητικός μάλιστα μαστιγώθηκε θεωρούμενος ως μασόνος ενώ η οικία του Ζακυνθινού Καλλιβωκά λεηλατήθηκε, ο ίδιος μάλιστα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Πάτρα και να εγκατασταθεί στην Ιταλία! Επίθεση δέχτηκε και το σπίτι του προξένου της Πρωσίας Στολτενώφ αλλά υπό τον φόβο του διπλωματικού επεισοδίου επενέβη η αστυνομία, η δε κυβέρνηση έπαυσε τον εισαγγελέα και τον αστυνόμο για την μη έγκαιρη επέμβαση. Για τους ίδιους λόγους εγκατέλειψε την Πάτρα για μερικές μέρες ο ρήτορας της στοάς εισαγγελέας Σπ. Γερακάρης.Το 1898 ο Μητροπολίτης Πατρών Ιερόθεος ζήτησε από το δ.σ. της σχολής των απόρων την παραίτηση του καθηγητή Σαρρή ως τέκτονα. Το δ.σ. αποτελούσαν ο πρόεδρος Θάνος Κανακάρης Ρούφος, ο μητροπολίτης, ο Κ. Λουκάς, που κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για τέκτονα, ο Κ. Κανελλόπουλος, επίσης τέκτονας, ο Δ. Παπανικολάου, ο Πετραλιάς, ο Δ. Γούναρης, ο Ν. Πετραλιάς και ο Ι. Θαλλής. Το δ.σ. αρνήθηκε και ο Μητροπολίτης παραιτήθηκε και ξεσήκωσε τον όχλο.
Το θέμα έφτασε στη Βουλή και τον Δεκέμβριο του 1898 ο Σαρρής μετατέθηκε. Να σημειωθεί ότι κατά τον Χρήστο Κορύλλο η σχολή απόρων ήταν δημιούργημα της εκεί τεκτονικής στοάς.Μετά τον Αρχιμήδη ακολούθησε ο Αχαϊκός Αστήρ, με έτος ίδρυσης το 1889, ο οποίος όμως διαλύθηκε το 1893.
Στη συνέχεια ακολούθησαν ο Παλαιών Πατρών Γερμανός (Νοέμβριος 1895) με αριθμό ιδρύσεως 22 και ο Φάρος που ιδρύθηκε σχετικά πρόσφατα, το 1996. Οι δύο τελευταίες λειτουργούν κανονικά σε ιδιόκτητο κτίριο.
Τα τελευταία χρόνια ιδρύθηκε και στοά Εθνικών, των αποσχισθέντων δηλαδή από την Μεγάλη Στοά της Ελλάδας. Απο τα μέλη της στοάς Παλαιών Πατρών Γερμανός προέρχεται επίσης η στοά "Κοινόν Αιτωλών" που ιδρύθηκε το 1988. Το 1941 η στοά στεγαζόταν επί της οδού Ζαΐμη ενώ μερικά χρόνια πριν είχαν ιδρύσει τον "σύνδεσμο κοινωνικής πρόνοιας και αντιλήψεως".Τα ιδρυτικά μέλη της Στοάς Παλαιών Πατρών Γερμανός ήταν οι Νικόλαος Πετμεζάς, πρώτος σεβάσμιος της στοάς, Σ. Κακιούζης, Σ. Σωτηρόπουλος, Κ. Φλαμιάτος, πιθανόν συγγενής του Κοσμά Φλαμιάτου, Κ. Λουκάς, πιθανόν σεβάσμιος της στοάς και Κ. Κανελλόπουλος. Ο τελευταίος είναι κατά πάσα πιθανότητα ο πατέρας του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, φαρμακοποιός στο επάγγελμα.
Οι ημερομηνίες ταιριάζουν ενώ υπέρ αυτού του ισχυρισμού συνηγορούν πρώτον το ότι ήταν μέλος του δ.σ. της σχολής των απόρων, δημιουργήματος της Στοάς Παλαιών Πατρών Γερμανός, και δεύτερον το ότι ήταν αυτός που πληροφορήθηκε πρώτος λόγω των στενών φιλικών σχέσεων τον θάνατο του τέκτονα Σαρρή.
Με την είσοδο της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο η στοά έπεσε σε ύπνο (Δεκέμβριος 1940) παραμένοντας ανενεργή για 25 χρόνια οπότε και σχηματίστηκε επιτροπή αφυπνίσεως (19 Μαρτίου 1965) αποτελούμενη από τους Χαρίλαο Κακούρη, πρώην σεβάσμιο της Στοάς, Ι. Ρούβαλη, Δ. Βορίση, Ι. Καλαμπόκα, Αθανάσιο Κοντοσάκη, μετέπειται σεβάσμιο της Στοάς, Χρήστο Βασιλείου, μετέπειτα σεβάσμιο της Στοάς, Ν. Χαϊδόπουλο, που ίσως να είχε διατελέσει σεβάσμιος της Στοάς παλιότερα, και Χ. Ριζόπουλο, μετέπειτα γραμματέα της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος. Εδώ πρέπει να προσθέσουμε τις ενστάσεις ενός ανώνυμου φίλου που υποστήριζε οτι ο Κοντοσάκης δεν ήταν στην επιτροπή αφυπνίσεως καθώς γράφτηκε στην στοά ένα μήνα αργότερα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι από την Πάτρα ξεκίνησε η κίνηση των Εθνικών, η δημιουργία δηλαδή της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας.

Τον Μάϊο του 1986 κάποιες στοές, με πρώτη αυτών του Παλαιών Πατρών Γερμανού υπέγραψαν μια διακήρυξη, με την οποία ουσιαστικά αποχωρούσαν απο την Μεγάλη Στοά της Ελλάδος. Τη διακήρυξη εκ μέρους της πατρινής στοάς υπέγραφαν 37 απο τα 42 μέλη, μεταξύ των οποίων και ο Στέφανος Παϊπέτης ουσιαστικός υποκινητής της αποχώρησης και πρώτος Μέγας Διδάσκαλος της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας. Στη συνέχεια οι Εθνικοί αφύπνισαν τον Αχαϊκό Αστέρα. Παράλληλα η στοά Παλαιών Πατρών Γερμανός απέκτησε τον αριθμό 1 στους Εθνικούς. Και οι δύο Στοές σήμερα υπολειτουργούν. Η ιστορία των Εθνικών εξετάζεται ξεχωριστά από αυτή της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος.
Παρακάτω παρουσιάζουμε την λίστα των διατελεσάντων Μεγάλων Σεβάσμιων της Στοάς "Παλαιών Πατρών Γερμανός".
Νικόλαος Πετιμεζάς (1895), προφανώς απόγονος της γνωστής οικογενείας των πολιτικών και αγωνιστών και ιδρυτικό μέλος της στοάς Παλαιών Πατρών Γερμανός* Κ. Λουκάς, δεν είναι σίγουρο αλλά είναι πολύ πιθανόν να διετέλεσε και αυτός σεβάσιμος της στοάς. Ανήκε στα ιδρυτικα μέλη της στοάς.* Αναστάσιος Κεφάλας (1923-24)* Χάρολδ Χαϋλανδ (1924-25)* Αναστάσιος Κεφάλας (1925-26)* Χαρίλαος Κακούρης (1929-31), ναυτικός πράκτορας, επιχειρηματίας, διανοούμενος και πρόξενος της Σουηδίας στην Πάτρα εκ Κεφαλληνίας. Ήταν μέλος στην επιτροπή αφιπνύσεως της στοάς το 1965.* Γεώργιος Τριάντης (1931-32), δραστήριο μέλος της πατραϊκής κοινωνίας. Δημοτικός σύμβουλος πολλάκις, πρόεδρος εμπορικού συλλόγου, διετέλεσε για ένα διάστημα δήμαρχος Πατρέων ενώ παράλληλα ασχολιόταν με το εμπόρειο της σταφίδας απο το οποία είχε αποκτήσει τεράστια περιουσία. Θεωρείται ένας απο τους μεγαλύτερους ευεργέτες του Δήμου (Τριάντειος κ.λπ.). Σύζυγός του ήταν η Αλεξάνδρα Τριάντη, το γένος Κοτζιά, διάσημη τραγουδίστρια του Lied.* Στήβενς Εδουάρδος (1933-35)* Αλέκος Κρεμύδης (1935-37), της γνωστής οικογένειας των εμπόρων* Δημήτριος Κραψίτης (1937-39)* Ιωάννης Ραυτόπουλος (1939-40)* Χρήστος Βασιλείου (1965-67), μέλος της επιτροπής αφυπνίσεως της στοάς το 1965 και μέλος της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας.* Κωνσταντίνος Παπαγγελούτσος (1967-69)* Γεώργιος Κατσάμπας (1971-75)* Βασίλειος Πιλάλης (1975-77), δραστήριο μέλος της πατραϊκής κοινωνίας. Πρόεδρος δικηγορικού συλλόγου, υποψήφιος δήμαρχος Πατρέων και υποψήφιος βουλευτής Αχαΐας.* Δημήτριος Πούντζας (1977-81), απο την γνωστή οικογένεια στα Μποζαΐτικα* Κωνσταντίνος Τζοβάρας (1981-65)* Στέφανος Παϊπέτης (1985-87) , μετέπειτα ιδρυτής και Μέγας Διδάσκαλος της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας. Καθηγητής Φυσικής του πανεπιστημίου Πατρών.* Ευάγγελος Παλάσκας (1987-89)* Αθανάσιος Κοντοσάκης (1989-91), μέλος της επιτροπής αφυπνίσεως της Στοάς το 1965.
Πηγή :«istorika»
Η παρουσία της Μασονίας στην Αχαϊκή πρωτεύουσα συμπίπτει με την έναρξη του Καρναβαλιού.
Πότε άρχισε το Πατρινό Kαρναβάλι.
Το Καρναβάλι της Πάτρας έχει ιστορία από τα τέλη του ΙΘ’ αιώνα. Η χρονική περίοδος μέσα στην οποία το Πατρινό Καρναβάλι γεννήθηκε, εξελίχθηκε και απέκτησε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, περιλαμβάνει το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα και το πρώτο του 20ου. Στα χρόνια αυτά αναπτύσσονται οι οργανωμένες καρναβαλικές εκδηλώσεις, επεκτείνεται η μαζική συμμετοχή σ’ αυτές και ενθαρρύνεται η λαϊκή πρωτοβουλία.Ουσιαστικά το Καρναβάλι της Πάτρας άρχισε να διαμορφώνεται και να εξελίσσεται το 1860, δεχόμενο διάφορες επιδράσεις.Το έτος 1870 σημειώθηκαν δυστυχήματα από αδέσποτες σφαίρες, ενώ είναι και η τελευταία χρονιά που διαπράχθηκαν φόνοι κατά τη διάρκεια της Αποκριάς. Στα χρόνια γύρω στο 1870 παρουσιάζονται πιο οργανωμένες μασκαράτες και εμφανίζονται τα πρώτα καρναβαλικά άρματα.Στη δεκαετία του 1880 διαδόθηκαν ξένα καρναβαλικά έθιμα, ενώ δημιουργήθηκαν και μερικά έθιμα που διατηρήθηκαν για καιρό. Πηγή :«westnet»

Επισκέψεις σε Μητροπόλεις σχεδιάζει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.


Ιερές Μητροπόλεις στη Θεσσαλία και Δυτική Μακεδονία θα επισκεφθεί πιθανόν τον ερχόμενο Σεπτέμβριο ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίος όπως έγινε ανεπίσημα γνωστό από το περιβάλλον του.
Πιο πιθανές επισκέψεις μέχρι τώρα είναι αυτές στις Ιερές Μητροπόλεις Ελασσόνας και Κοζάνης ενώ δεν αποκλείεται κι άλλες επισκέψεις στην υπόλοιπη Ελλάδα μέχρις ότου το πρόγραμμα της περιοδείας του πάρει οριστική μορφή.
Μάλιστα να σημειώσουμε πως πρόσφατα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ελασσόνας κ. Βασίλειος επισκέφθηκε επίσημα το Φανάρι και είχε συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη.

Να σημειώσουμε πως στο πλαίσιο της διήμερης επίσκεψης που πραγματοποίησε στην Λάρισα τον περασμένο Μάιo, με αφορμή την γιορτή του πολιούχου Αγίου Αχιλλείου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κκ Βαρθολομαίος, ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης της πόλης από το Δημοτικό Συμβούλιο και τον Δήμαρχο Κ. Τζανακούλη.

Ο Δήμαρχος Λαρισαίων του απένειμε και το χρυσό κλειδί της πόλης, επισημαίνοντας ότι για πρώτη φορά στην θρησκευτική ιστορία 18 αιώνων, η πόλη της Λάρισας υποδέχεται Προκαθήμενο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Από την πλευρά του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης ευχαριστώντας επεσήμανε μεταξύ άλλων: «Ήλθομεν από το σεπτόν κέντρον της Ορθοδοξίας και του γένους, εις το οποίον η Λάρισα έχει στείλει οικουμενικούς πατριάρχας, για να κομίσομεν εις την πατρίδαν του Αριστίπου, του Μέμνονος και του Φίλωνος, την ευλογία της Μητρός Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, την μητρική της ευχήν και στοργήν και τον ασπασμόν του αναστάντος Κυρίου.
Ο Λαρισαϊκός λαός από την αρχαιότητα διεκρίνετο δια την θεοσέβειάν του. Κύριε δήμαρχε, η πόλις της οποίας έχετε την τιμήν να είστε ο πρώτος πολίτης, αλλά και ο πρώτος διάκονος και θεράπων, είναι κόσμημα και σέμνωμα, όχι μόνο της Θεσσαλίας και της Ελλάδος, αλλά και της ευρυτέρας γεωγραφικής περιοχής
».

Ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ο Α', κατά κόσμο Δημήτριος Αρχοντώνης, γεννήθηκε στο χωριό Άγιοι Θεόδωροι της Ίμβρου. Διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα στην ιδιαίτερή του πατρίδα και στη συνέχεια ήλθε στην Κωνσταντινούπολη για τις εγκύκλιες σπουδές.

Στη συνέχεια διακρίθηκε ως σπουδαστής στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και αναδείχτηκε πτυχιούχος της το 1961. Στις 13 Αυγούστου 1961 χειροτονήθηκε διάκονος από τον τότε Μητροπολίτη Ίμβρου και Τενέδου Μελίτωνα, που του έδωσε το όνομα Βαρθολομαίος. Το 1963 έρχεται στη Ρώμη, ως υπότροφος του Πατριαρχείου, και παρακολουθεί μαθήματα Εκκλησιαστικού Δικαίου στο Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών, που είναι παράρτημα του Γρηγοριανού Πανεπιστημίου της Ρώμης για θέματα που σχετίζονται με τη θεολογία των Ανατολικών Εκκλησιών.

Μετά τη φοίτησή του αναγορεύεται «Διδάκτωρ» του ανατολικού Κανονικού Δικαίου παρουσιάζοντας τη διατριβή του με θέμα : "Περί την κωδικοποίησιν των ιερών κανόνων και των κανονικών διατάξεων εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία". Συμπληρωματικές σπουδές, επίσης, έκαμε στο Οικουμενικό Ινστιτούτο του Bossey της Ελβετίας, καθώς και στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Αφού περάτωσε τις σπουδές του, επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολη το 1968 και διορίζεται βοηθός Σχολάρχη στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης.

Στη συνέχεια χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και έλαβε και το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη από τον Πατριάρχη Αθηναγόρα. Σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει ο Παναγιώτατος μεταξύ άλλων ανέφερε: «Εάν δεν μπορούσαμε θα έπρεπε να κλείσωμεν τις εκκλησίες, να σταματήσωμεν την θεία διδασκαλίαν, να αφεθώμεν έκδοτοι στις ορέξεις του θελήματος της σαρκός και του κόσμιου. Ευτυχώς μπορούμε, και αυτό βεβαιώνει η παρουσία των Αγίων, που υπάρχουν σ’ όλες τις εποχές, και στην δική μας βεβαίως. Η Εκκλησία όχι μόνο βελτιώνει τους ανθρώπους, όχι μόνο τους εξάγει από την «δαιμονιώδη» και «κτηνώδη» κατάστασιν, αλλά τους δίδει τα μέσα να γίνουν θεοειδείς».
Πηγή: «e-erevna»

Oι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η φωτογραφία μου
Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: aktinesblogspot@gmail.com