Μητρόπολη Πάφου: Ο θρόνος, τα εκατομμύρια και το εκκλησιατικό θέατρο της εξουσίας.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΑΦΟΥ: Ο ΘΡΟΝΟΣ, ΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ!

Στην Πάφο παίζεται ένα έργο με πρωταγωνιστές τον Γεώργιο και τον Γρηγόριο, με τον Τυχικό στο επίκεντρο μιας σοβαρής κανονικής διαμάχης και τους πιστούς να περιμένουν απαντήσεις. Ο ένας αποφασίζει, ο άλλος κάθεται στον θρόνο και το κοινό καλείται να πιστέψει ότι όλα έγιναν όπως έπρεπε. Τι βολική σκηνοθεσία!

Και η ατάκα του Γρηγορίου, «αν δεν ήμουν εγώ, θα ήταν άλλος», διεκδικεί βραβείο πρωτοτυπίας! Με αυτή τη λογική, δεν χρειάζεται να αποδεικνύεις ότι δικαιούσαι κάτι· αρκεί να υποστηρίζεις ότι θα μπορούσε να το πάρει κάποιος άλλος. Η κανονική τάξη μετατρέπεται σε παιχνίδι με μουσικές καρέκλες και η ευθύνη σε μπαλάκι που πετιέται από τον έναν στον άλλον.

Και τώρα, το μεγάλο ερώτημα: όταν στη Μητρόπολη υπάρχουν περιουσία, σημαντικοί οικονομικοί πόροι και εξουσία, ποιος ελέγχει ποιον και ποιος λογοδοτεί σε ποιον; Οι σχέσεις με ισχυρούς εκκλησιαστικούς και εξωεκκλησιαστικούς παράγοντες, ακόμη και με το Βατικανό, δεν αποτελούν από μόνες τους απόδειξη παρανομίας. Όταν, όμως, η εκκλησιαστική ηγεσία επιδιώκει τέτοιες σχέσεις, οφείλει να εξηγεί με διαφάνεια τις επιλογές της και να μην αντιμετωπίζει την κριτική σαν ενοχλητικό θόρυβο.

Αν ο Γεώργιος και ο Γρηγόριος θέλουν να πείσουν ότι δεν υπάρχει παρασκήνιο, ας αφήσουν στην άκρη τις γενικόλογες δικαιολογίες. Ας παρουσιάσουν καθαρές απαντήσεις για τις αποφάσεις, τη διαχείριση της περιουσίας και τις διαδικασίες που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση. Τα εκατομμύρια της Εκκλησίας δεν είναι προσωπικό λάφυρο και η Μητρόπολη δεν είναι ιδιωτική επιχείρηση με εκκλησιαστική σφραγίδα.

Γιατί, στο τέλος, το πρόβλημα δεν είναι ποιος έχει καλύτερες γνωριμίες, ποιος φωτογραφίζεται με ποιον ή ποιος διαθέτει τις περισσότερες προσβάσεις. Το πρόβλημα είναι αν η εξουσία υπηρετεί την Εκκλησία ή αν η Εκκλησία χρησιμοποιείται για να εξυπηρετεί την εξουσία.

Και το τελευταίο ερώτημα είναι το πιο απλό: ποιος θα ελέγξει τους ελεγκτές; Γιατί ο θρόνος μπορεί να έχει διάδοχο, η εξουσία μπορεί να αλλάζει χέρια, αλλά η λογοδοσία δεν μπορεί να εξαφανίζεται πίσω από το επιχείρημα «αν δεν ήμουν εγώ, θα ήταν άλλος»