Η «πρόοδός» τους ανέχεται τα πάντα, εκτός από τη διαφωνία!

Η «ΠΡΟΟΔΟΣ» ΤΟΥΣ ΑΝΕΧΕΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΦΩΝΙΑ!

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Μετά τον Άρη Σερβετάλη, σειρά πήρε η Αγγελική Ηλιάδη. Όταν η ανεκτικότητα μετατρέπεται σε ιδεολογικό δικαστήριο…

«Δεν είναι γονείς δύο άντρες και δύο γυναίκες μαζί. Πώς να το κάνουμε τώρα; […] Ο Θεός όρισε ότι ο άντρας και η γυναίκα θα δημιουργούν το παιδί. Τέλος».

Αυτά ήταν τα λόγια της Αγγελικής Ηλιάδη, τα οποία προκάλεσαν χιλιάδες αντιδράσεις από τους γνωστούς,"διανοούμενους και αφ' υψηλού" του ελληνικού διαδικτυακού απόπατου , προεξάρχουσας της "ευαισθητούλας" ROSA,η οποία προφανώς κόπτεται για παντός τύπου δικαιώματα εκτός από αυτά που εξυπηρετούν το αφήγημα της δημοσιεύοντας άρθρο υπό τον τίτλο «Η αμορφωσιά είναι δικαίωμα. Η ρητορική μίσους, όχι».

Να πω την αλήθεια δεν έπεσα και από τα σύννεφα παρακολουθώντας αυτήν την αρρωστημένη εκδοχή της περίφημης προόδου. Οι ίδιοι άνθρωποι που διακηρύσσουν καθημερινά τον σεβασμό στη διαφορετικότητα σπεύδουν να χλευάσουν και να απαξιώσουν όποιον τολμά να εκφράσει μια διαφορετική άποψη, ιδιαίτερα όταν αυτή στηρίζεται στην πίστη, στην Ορθοδοξία και στην παραδοσιακή οικογένεια.

Τελικά ρε παιδιά πείτε μας η διαφορετικότητα είναι δικαίωμα όλων ή μόνο όσων "σκέφτονται" όπως εσείς;

Μιας και επικαλείστε διαρκώς τη (παρά)μόρφωση, ας θυμηθούμε κάτι βασικό η μόρφωση δεν μετριέται από τα πτυχία, ούτε από την ικανότητα να κολλάς ταμπέλες στους άλλους. Φαίνεται κυρίως στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεις εκείνον με τον οποίο διαφωνείς.

Αν είσαι πραγματικά μορφωμένος, αντικρούεις την άποψη της Ηλιάδη με επιχειρήματα και δεν την εξευτελίζεις με προσωπική επίθεση απαξιώνοντας την σε προσωπικό επίπεδο (είτε για την μόρφωση της είτε για τους γάμους της)για να αισθανθείς πνευματικά ανώτερος. Γιατί όταν η επιχειρηματολογία εξαντλείται και αρχίζουν οι χαρακτηρισμοί, η επίκληση της μόρφωσης περισσότερο εκθέτει παρά τιμά εκείνον που την επικαλείται.

Υποτίθεται ότι η δημοκρατία δεν δοκιμάζεται όταν ακούγονται απόψεις που μας αρέσουν, αλλά όταν εκφράζονται εκείνες που μας ενοχλούν. Θα πρέπει κάποια στιγμή οι γνωστοί άγνωστοι "δικαιωματιστές" πόσο βαθιά αντιδημοκρατική είναι η νοοτροπία που θέλει να στιγματίζει κοινωνικά όποιον δεν συμμορφώνεται με τις ιδεολογικές επιταγές της εποχής.

Ας ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, ότι η λεγόμενη woke agenda δεν είναι το αλάθητο της εποχής μας, ούτε η παραδοσιακή αντίληψη περί οικογένειας καταργείται επειδή κάποιοι αποφάσισαν να τη θεωρούν ξεπερασμένη. Οι σύγχρονες κοινωνικές αντιλήψεις δικαιούνται να εκφράζονται και να κρίνονται, όπως ακριβώς δικαιούται να εκφράζεται και να υπερασπίζεται τις πεποιθήσεις του ένας χριστιανός.

Για την Ορθοδοξία αλλά και για την παράδοση του Ελληνικού Έθνους εδώ και αιώνες, ο γάμος είναι μυστήριο με συγκεκριμένο θεολογικό περιεχόμενο. Η ένωση άνδρα και γυναίκας και η προοπτική της οικογένειας αποτελούν θεμέλια της χριστιανικής αντίληψης για τη ζωή. Κάποιος μπορεί να διαφωνεί με αυτήν τη θέση. Εκείνο που δεν δικαιούται να απαιτεί είναι να απαρνηθεί ο πιστός την πίστη του για να θεωρηθεί μορφωμένος, σύγχρονος και κοινωνικά αποδεκτός. Και ασφαλώς, η υπεράσπιση της Ορθοδοξίας δεν δικαιολογεί την περιφρόνηση κανενός ανθρώπου. Άλλο η διαφωνία με μια αντίληψη και άλλο η προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η αγάπη προς τον συνάνθρωπο δεν απαιτεί να συμφωνούμε σε όλα, όπως και ο σεβασμός δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε τις πεποιθήσεις μας.

Εκεί ακριβώς βρίσκεται η ουσία η ανεκτικότητα δεν μπορεί να είναι μονόδρομος και η ελευθερία της έκφρασης δεν μπορεί να αποτελεί προνόμιο μόνο των ιδεολογικά αρεστών. Αν απαιτείς να σέβονται τη δική σου άποψη, οφείλεις να αναγνωρίζεις και στον άλλον το δικαίωμα να εκφράζει τη δική του. Διαφορετικά, δεν υπερασπίζεσαι τη διαφορετικότητα αλλά ακριβώς το αντίθετο απαιτώντας ομοφωνία και βαφτίζοντάς την καταχρηστικά πρόοδο.

Τέλος κάτι που θα πρέπει να βάλουν καλά στο κεφάλι τους όλοι αυτοί που πέφτουν να κατασπαράξουν σαν τα λυσσασμένα θηρία στο Κολοσσαίο σε οποίον πάει κόντρα στην διεστραμμένη ιδεολογία τους, είναι ότι ο Χριστιανισμός δεν μας διδάσκει να μισούμε τον άνθρωπο, αλλά ούτε να εγκαταλείπουμε την αλήθεια για να γίνουμε αρεστοί. Η πίστη δεν χρειάζεται την έγκριση της εποχής της και η παράδοση δεν οφείλει να απολογείται κάθε φορά που συγκρούεται με τις κυρίαρχες αντιλήψεις.

Όταν η «πρόοδος» ανέχεται τα πάντα εκτός από τη διαφωνία, όταν η «μόρφωση» γίνεται όπλο χλευασμού και όταν η «ανεκτικότητα» απαιτεί ιδεολογική υποταγή, τότε το πρόβλημα δεν είναι εκείνος που αρνείται να συμμορφωθεί. Είναι εκείνοι που διακηρύσσουν την ελευθερία, αλλά τη θέλουν αποκλειστικά για τον εαυτό τους!

Σεβασμός στη γνώμη του άλλου, ακόμη κι όταν διαφωνούμε μαζί της. Γιατί η δημοκρατία δεν αποδεικνύεται όταν όλοι συμφωνούν μαζί μας, αλλά όταν μπορούμε να συνυπάρχουμε χωρίς να απαιτούμε να σκέφτονται όλοι όπως εμείς.

facebook