Προτεσταντικές ακρότητες ελέω Μουντιάλ στις ΗΠΑ!

Προτεσταντικές ακρότητες ελέω Μουντιάλ στις ΗΠΑ!

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημερίου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας  Στεφάνου Στεφόπουλου

Είναι απορίας άξιο πώς σκέφτονται κάποιοι άνθρωποι προκειμένου να εξασφαλίσουν οπαδούς , γιατί περί οπαδών πρόκειται.

Ακόμα κι αν ο λόγος αφορά σε προτεσταντικές χριστιανικές κοινότητες και μάλιστα στην ανεξίθρησκη, πλουραλιστική, συμπεριληπτική κοινωνία των σύγχρονων ΗΠΑ.

Ας δούμε όμως ποιά τα γεγονότα που μας οδήγησαν σε παρέμβαση και ποιά η σχέση τους με την Ορθόδοξη Ελλάδα μας.

Αλιεύσαμε από την προτεσταντική ιστοσελίδα christianitytoday.com (23/6/2026) άρθρο του Kόντι Μπέντζαμιν σχετικά με την συντονισμένη και προγραμματισμένη προσπάθεια -κυρίως “Εκκλησιών” των Βαπτιστών- στις ΗΠΑ γιά τον “ευαγγελισμό” (μάλλον προσηλυτισμό) των εκατομμυρίων επισκεπτών-φιλάθλων στα γήπεδα γιά το Μουντιάλ.

Όλα ξεκινούν από την ιδέα της παγκόσμιας ευαγγελικής οργάνωσης Cru, που ονομάστηκε έτσι το 2011 προκειμένου να αποφύγουν την αρνητικά φορτισμένη παλιότερη ονομασία Campus Crusade for Christ , δηλαδή Πανεπιστημιακή Σταυροφορία γιά τον Ιησού, να προωθήσει με πρωτοποριακούς τρόπους το Ευαγγέλιο , την πίστη στον Ιησού Χριστό, έτσι όπως αυτή το αντιλαμβάνεται, με τελικό αποδέκτη τα εκατομμύρια των επισκεπτών-φιλάθλων του Μουντιάλ στις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, μεταξύ άλλων , προωθήθηκαν δεκάδες χιλιάδες “κιτ φιλοξενίας με κάρτες μπίνγκο και επεξηγηματικά βίντεο ποδοσφαίρου, ώστε να μετατρέψουν τα πάρτι παρακολούθησης του Παγκοσμίου Κυπέλλου σε πνευματικές συζητήσεις”!

Επιστράτευσαν χιλιάδες εθελοντές (Σύλλογος Βαπτιστών του Κάνσας γιά παράδειγμα) γιά να κάνουν βάρδιες ως τα μεσάνυχτα σε δρόμους, εκδηλώσεις, τερματικούς σταθμούς λεωφορείων.

Μάλιστα ένας πάστορας , ο Νίκ Γουίλσον, ομολογεί πως το υλικό που μοιράζεται και οι προσπάθειες των εθελοντών προορίζονται κυρίως γιά “δοκιμασμένο και αληθινό, ψυχρό ευαγγελισμό”!

“Ψυχρός ευαγγελισμός” ή χειριστικός προσηλυτισμός;

Στα δε φυλλάδιά τους περιλαμβάνονται διδασκαλίες από την “Πρωτοβουλία Κίτρινης Κάρτας” , μιά διακονία που χρησιμοποιεί ποδοσφαιρική ορολογία και κυριολεκτικά κίτρινες κάρτες όπως οι κάρτες των παικτών, για να προκαλέσουν πνευματικές συζητήσεις.

Η καμπάνια, σύμφωνα με το άρθρο, διδάσκει πως “μπορείτε να αγνοήσετε την κάρτα ή μπορείτε να στραφείτε στον Ιησού , που δέχτηκε την κόκκινη κάρτα γιά σας”!

Μάλλον στα όρια της βλασφημίας!

Οι άνθρωποι , φαίνεται, πως το απογείωσαν το θέμα. Έστησαν ομάδες στα μονοπάτια πεζοπορίας, σε κατασκηνώσεις κάνοντας “ευαγγελισμό από σκηνή σε σκηνή”!!!

Όλα αυτά όμως έχουν να κάνουν μόνο με τις ΗΠΑ και μάλιστα αυτές τις ημέρες που διεξάγονται οι αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου ή μήπως υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να μας αφορά εδώ στην Ελλάδα;

Κι όμως, υπάρχει!

Είναι η οργάνωση Cru.

Σύμφωνα με μιά περιήγηση σε σχετικές ιστοσελίδες πληροφορούμαστε πως η οργάνωση αυτή με τις ρίζες της στους Ευαγγελικούς της Αμερικής, δραστηριοποιείται πολύ έντονα σε περίπου 190 χώρες με ενέργειες “ευαγγελισμού” των πιστών όλων των δογμάτων και όλων των θρησκειών ως δήθεν υπερδογματική.

Εδώ και πολλά χρόνια, άνω των 50, ενεργεί και στην Ελλάδα με την ονομασία Αγάπη ή Agape.

Είναι δε οργανικά και πνευματικά συνδεδεμένη με το παγκόσμιο δίκτυο της Cru.

Μεταξύ άλλων δραστηριοποιούνται τα μέλη της με συναντήσεις, συζητήσεις και σεμινάρια μεταξύ μαθητών και φοιτητών με κύριο σκοπό την “πνευματική αναζήτηση και την ενθάρρυνση βίωσης των χριστιανικών αξιών”.

Επίσης εκδίδουν βιβλία και οπτικοακουστικό υλικό όπως η ταινία Jesus Film Project και φυλλάδια με τους “Τέσσερις πνευματικούς νόμους” που κάνουν, βεβαίως, φανερό το προτεσταντικό τους υπόβαθρο.

Αρκεί μιά ματιά στην επίσημη ιστοσελίδα της μαμάς οργάνωσης Cru (cru.org) όπου παρατίθεται και η λεγόμενη “Δήλωση πίστης” τους.

Τα προβλήματα μ αυτήν την δήλωση ξεκινούν από την αόριστη και σιβυλλική θέση τους ότι “αποδεχόμαστε εκείνους τους τομείς της δογματικής διδασκαλίας στους οποίους ιστορικά υπήρξε γενική συμφωνία μεταξύ όλων των αληθινών Χριστιανών” (φοβούνται να μιλήσουν ξεκάθαρα για αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων και δικαίως αφού επιλεκτικά απορρίπτουν συλλήβδην όλα σχεδόν τα δόγματά τους όπως για παράδειγμα την θέση της Υπεραγίας Θεοτόκου μέσα στο σωτηριώδες έργο της Εκκλησίας μας κι αυτό φαίνεται στο επόμενο απόσπασμα), μέχρι την δεδομένη “Θεοτοκοφοβία” τους στη θέση τους πως “Ο Ιησούς είναι ο Θεός, ο ζωντανός Λόγος που έγινε σάρκα μέσω της θαυματουργής σύλληψης από το Άγιο Πνεύμα και της παρθενικής Του γέννησης…”!

Οι άνθρωποι αυτοί , ισχυρίζονται πως συνεργάζονται σε θέματα “ευαγγελισμού” , εκπαίδευσης-επιμόρφωσης των νέων και προαγωγής των τεχνών και της ιατρικής περίθαλψης με την Ορθόδοξη Εκκλησία, την Παπική και τους Διαμαρτυρόμενους/Ευαγγελικούς στην Ελλάδα ενώ έχουν συνδιοργανώσει στο παρελθόν εκδηλώσεις με την τοπική Εκκλησία στη βάση τους στην Ελλάδα , την Θεσσαλονίκη, αλλά και αλλού.

Στο σημείο αυτό μου δημιουργήθηκε η απορία. Έχει ανάγκη η Εκκλησία μας να συνδιοργανώνει εκδηλώσεις με προτεστάντες που κάτω απ τον μανδύα-προσωπείο του “ευαγγελισμού” των νέων επιδίδονται σε τακτικές προσηλυτισμού;

Έχουν ανάγκη οι νέοι μας, μαθητές και φοιτητές, προωθητικές τακτικές γιά την διάδοση του Ευαγγελίου και την εξάσκηση του χριστιανικού βίου όταν εδώ και πολλές δεκαετίες διαθέτει δικές της ανθρώπινες και υλικοτεχνικές υποδομές όσο και τεράστια εμπειρία μέσω των κατά τόπους Ιερών Μητροπόλεων και της Ιεράς Συνόδου;

Έχει ανάγκη η Αποστολική Διακονία τις “πατερίτσες” της Agape που εκπαιδεύει κατηχητές “στο πώς να οργανώνουν το μάθημα διαδραστικά, ξεφεύγοντας από το μοντέλο της στεγνής παράδοσης” και πώς να μελετούν την Αγία Γραφή γιά παιδιά και εφήβους, προφανώς αποκόπτοντάς τα από την ερμηνεία των Γραφών από την Πατερική Παράδοση την οποία εν πολλοίς οι ίδιοι απορρίπτουν;

Δεν βλέπουμε ότι τελικά στόχος αυτών των νεόκοπων “μισσιοναρίων” της Cru και της Agape είναι “να βοηθήσουν τον εκάστοτε πιστό να αναπτύξει μιά πιο ζωντανή προσωπική σχέση με τον Χριστό μέσα στο δικό του εκκλησιαστικό περιβάλλον”; Κάτι συναφές, δηλαδή , με την Ουνία των Παπικών και των Προτεσταντών -κυρίως- Ευρωπαίων και Αμερικανών Μισσιοναρίων-Σταυροφόρων.

Γι αυτό θα επιμείνω στην δική μου αίσθηση ότι επιτελείται από την Αγάπη στην Ελλάδα συγκεκαλυμμένο προσηλυτιστικό έργο , για να μη μιλήσω γιά σεκτικό χειρισμό που θα έπρεπε να απευθύνεται μάλλον σε άπειρες νεοσύστατες κοινότητες χριστιανών της Δύσης και όχι στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος.

Όλο αυτό, όμως, μου θύμισε την περίπτωση των επιθετικών προσηλυτιστικών ενεργειών των φράγκων και προτεσταντών μισσιοναρίων στην Ελλάδα του 18ου και 19ου αιώνος.

Ας δούμε κάποιες, πολλές, ομοιότητες και θα διαπιστώσουμε αβίαστα την παράλληλη πορεία εκείνων με τους σημερινούς “Σταυροφόρους”!

Μιά ερώτηση στο gemini και το chat gpt οδήγησε στα εξής συμπεράσματα που βεβαίως διασταυρώθηκαν και με το εξαίρετο βιβλίο του μακαριστού π. Γεωργίου Μεταλληνού “Παράδοση και Αλλοτρίωση” (Εκδ. Δόμος, Αθήνα 1994).

Εκείνοι οι μισσιονάριοι δεν αντιπαρέθεταν τη δογματική τους διδασκαλία στο λαό αλλά ίδρυαν σχολεία , πρόσφεραν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους ενδεείς, πρόσφεραν δωρεάν παιδεία.

Δεν ανάγκαζαν κανέναν να γίνει Παπικός ή Προτεστάντης. Εκκλησιάζονταν σε Ορθόδοξες Εκκλησίες, βοηθούσαν τους ιερείς, κέρδιζαν την εμπιστοσύνη τους και μετά εισήγαγαν σταδιακά τη δική τους πίστη και πνευματικότητα.

Οι σημερινοί τι λένε; Μείνε στην Εκκλησία σου, αναγεννήσου, γίνε πιο συνειδητός χρησιμοποιώντας τα δικά μας εργαλεία μελέτης (βλ. 4 πνευματικοί νόμοι, ταινίες, φυλλάδια, βιβλία).

Επίσης, οι παλαιοί επιδίδονταν στην εξάπλωση της Βίβλου που γιά τους Αμερικανούς μισσιονάριους σήμαινε κατά τον π. Γ. Μεταλληνό “εξάπλωση αμερικανικών τάσεων και τρόπου ζωής…εκείνος που δεχόταν την υπεροχή της Αμερικής , θα έπρεπε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ήσαν το δημιουργημένο από τον Θεό όργανο , με το οποίο Εκείνος μπορούσε να επιτύχει τους
σκοπούς του”!

Οι νεοφανείς Αμερικανοί μισσιονάριοι τις ίδιες βλέψεις δεν έχουν όταν προτάσσουν υποκριτικώς την επιθυμία τους να εξαπλωθεί το Ευαγγέλιο όπως εκείνοι το αντιλαμβάνονται και μάλιστα σε μιά χώρα που μάλλον θεολογικά και εκκλησιαστικά θεωρούν υποανάπτυκτη , εν μέρει “πάσχουσα” από τον, γι αυτούς , τουλάχιστον περίεργο αντιδυτικό “βυζαντινισμό”!

Θα χρειαζόταν ένα ολόκληρο άρθρο αφιερωμένο στους μισσιονάριους γιά να γίνουν οι απαραίτητες συγκρίσεις. Γι αυτό σταματούμε εδώ ευχόμενοι να καταλάβουν κάποτε αυτοί οι φαινομενικά καλοπροαίρετοι άνθρωποι πως σταδιακά και ενώ εκείνοι επιθυμούν διακαώς να μας δώσουν τα “ευαγγελικά φώτα” τους, τελικά είναι αυτοί που διαρκώς χάνουν ποίμνιο το οποίο θέλγεται από την πανταχού παρούσα Ορθοδοξία . Ας φέρουν στο νου τους όλοι αυτοί το κίνημα των “ορθόδοξων αδελφών” (“orthobros”) και μάλιστα σ αυτές κυρίως τις ΗΠΑ.

Ι.Ν. Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας. entaksis.gr

Δείτε σχετικά και:

-Προδοσία της πίστεως! Η Θεσσαλονίκη εάλω!

-Μητροπόλεις προβάλλουν προτεσταντικές ταινίες!

-Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος για την agape

-Δούρειος ίππος στη Θεολογική σχολή Θεσσαλονίκης. «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας»

-Μία διεθνής προτεσταντική οργάνωσις εις τα ελληνικά Α.Ε.Ι. «Φοιτητική Σταυροφορία δια τον Χριστόν»