Ἕνας νέος «θρησκευτικός» στόχος

 

Ἕνας νέος «θρησκευτικός» στόχος

Stefano Ammirato, ὀρθόδοξος χριστιανός, Καλαβρία – Ἰταλία

  Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης μετέβη στὸ Βίλνιους τῆς Λιθουανίας, τόσο γιὰ νὰ ἐπισκεφθεῖ τὴν καινοτόμο λιθουανικὴ ἐξαρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινούπολης, ὅσο καὶ γιὰ νὰ συμμετάσχει στὴν Παγκόσμια Ἀποστολικὴ Διάσκεψη γιὰ τὸ Ἔλεος – ἡ ὁποία ὀργανώθηκε ἀπὸ τὴν Παπική ἐκκλησία, κατόπιν προσκλήσεως τοῦ Ρωμαιοκαθολικοῦ Ἀρχιεπισκόπου Βίλνιους, Gintaras Grusas, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐπίσης Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν Ἐπισκοπικῶν Διασκέψεων τῆς Εὐρώπης.

  Στὴν ὁμιλία του, ὁ Πατριάρχης χαράσσει ἕνα νέο στόχο τῆς θεολογικὸ-θρησκευτικῆς πορείας τῶν χριστιανῶν τῆς τρίτης χιλιετίας, ὁ ὁποῖος θὰ μποροῦσε νὰ ἑνώσει ὅλες τὶς ὁμολογίες, τὰ σχίσματα καὶ τὶς χριστιανικὲς αἱρέσεις.

Αὐτὸς ὁ στόχος δὲν θὰ ἦταν ἡ συλλογικὴ ἐπιστροφὴ τῶν χριστιανῶν στὴν ἀποστολικὴ καὶ πατερικὴ παράδοση τῆς ἀσκητικο-καθαρτικῆς πορείας ποὺ ὁδηγεῖ στὸν φωτισμὸ καὶ στὴ θέωση, ἀλλὰ μία ἀνανεωμένη δέσμευση πρὸς τὸν «κοινὸ οἶκο», μία πολιτικὸ-περιβαλλοντικὴ δέσμευση. Οἱ Ἐκκλησίες θὰ ἔπρεπε στὴν πραγματικότητα νὰ μετατραποῦν σὲ μεγάλες ΜΚΟ ποὺ θὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὸ κοινωνικὸ ζήτημα, τὴν οἰκολογία καὶ τὴ φιλανθρωπία.

Αὐτὴ εἶναι ἡ πρόταση τοῦ Πράσινου Πατριάρχη:

«Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο, στὴν ἐποχή μας, βλέπουμε μὲ ἱκανοποίηση τὴ μετατόπιση τοῦ κέντρου βάρους τῆς δυτικῆς θεολογικῆς σκέψης, ἀκριβῶς ὅπως ἔχει συχνὰ ἐκφραστεῖ μὲ ἰδιαίτερη τόλμη ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπο τῆς Παλαιᾶς Ρώμης. Ἡ ἀνάδειξη τῆς προστασίας τοῦ κοινοῦ μας οἴκου σὲ νέο, ἰδιάζον ἔργο ἐλέους ἀνοίγει ἀπέραντες προοπτικές. Προοπτικὲς ποὺ προσφέρουν ἕνα ἁπτὸ χῶρο συνάντησης γιὰ ὅλες τὶς χριστιανικὲς ὁμολογίες.

Ἡ κοινὴ δράση ὑπὲρ τοῦ περιβάλλοντος, ὑπὸ τὴν πιεστικὴ ἀνάγκη τῶν καιρῶν, γίνεται σταδιακὰ ἕνα κοινὸ ἀναλόγιο γιὰ τὸν χριστιανισμό, ὅπου οἱ πιστοὶ διαβάζουν τὶς ἀνάγκες τοῦ κόσμου. Ἡ πνευματικὴ κένωση ἀπαιτεῖ τὴν ἑκούσια αὐτοπεριοριστική μας διάθεση γιὰ τὴν ἐπιβίωση τοῦ ὅλου, προσδίδοντας στὸ κίνημα ὑπὲρ τῆς κτίσεως σαφεῖς λειτουργικὲς προεκτάσεις. Φέρουμε τὸ βάρος αὐτῆς τῆς εὐθύνης, βλέποντας τὴν ἀξιοπιστία τοῦ μηνύματος νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἱκανότητά μας νὰ ὑπερβοῦμε τοὺς ἀλγορίθμους τῆς πόλωσης».

Σὲ ἐκεῖνο τὸ σημεῖο, γιατί νὰ παραμένουν ἀκόμη χριστιανικὲς Ἐκκλησίες; Θὰ ἀρκοῦσε νὰ διαλυθοῦν ὁριστικὰ καὶ νὰ συμμετάσχουν στὸ Πρόγραμμα τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιὰ τὸ Περιβάλλον (UNEP) ἢ νὰ δραστηριοποιηθοῦν στὸν FAO ἢ νὰ λάβουν μέρος στὴν Ὕπατη Ἁρμοστεία τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιὰ τοὺς Πρόσφυγες (UNHCR). Ἂν ὁ χριστιανισμὸς πρέπει νὰ ξαναβρεῖ τὸν ἑαυτό του καὶ νὰ ἑνωθεῖ πάνω στὸν φιλανθρωπισμὸ καὶ στὸν περιβαλλοντισμό, τὸ ἀφήνουμε στὴν «ἕκτη ὀρθόδοξη αἴσθησή» σας!

orthodoxostypos