Παμποντιακή
Ομοσπονδία Ελλάδος: Επιστολή καταπέλτης κατά της ονοματοδοσίας πάρκου σε
«Γιάννης Μπουτάρης» – «Βαθιά προσβολή της ιστορικής μας μνήμης»
Η ομοσπονδία των απανταχού
Ποντίων υπενθυμίζει στο δήμο Θεσσαλονίκης όλες τις προκλητικές θέσεις του
Γιάννη Μπουτάρη
Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης
Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος εξέφρασε την απόλυτη αντίθεσή της στην
απόφαση του Δήμου Θεσσαλονίκης να δοθεί σε πάρκο το όνομα του εκλιπόντος πρώην
Δημάρχου, Γιάννη Μπουτάρη.
Το ανώτατο συντονιστικό όργανο των ποντιακών ενώσεων στην Ελλάδα, έχει πολύ σοβαρούς λόγους για να διαμαρτύρεται για τις αποδόσεις τιμών στη μνήμη του Γιάννη Μπουτάρη, λόγω των ανθελληνικών δηλώσεων που συχνά έκανε. Σε μια «πύρινη» επιστολή της ΠΟΕ, εκφράζεται η «κατηγορηματική, σαφής και αδιαπραγμάτευτη αντίθεσή της» στην ονοματοδοσία του δημόσιου χώρου σε πάρκο Μπουτάρη.
«Η θέση μας δεν είναι πολιτική. Είναι βαθιά ιστορική, εθνική και
ηθική. Εδράζεται στη συλλογική μνήμη, στον πόνο και στην ευθύνη απέναντι
στους προγόνους μας που εξοντώθηκαν κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας των
Ελλήνων του Πόντου», σημειώνει η Ομοσπονδία, παραθέτοντας
μερικές από τις εμπρηστικές πράξεις και δηλώσεις του.
Ο πρώην Δήμαρχος συνήθιζε να προκαλεί το κοινό αίσθημα με φιλοτουρκικές
θέσεις, προσβάλλοντας επανειλημμένως τη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας. Θα
έλεγε κανείς ότι απολάμβανε να εκφράζει εθνομηδενιστιστικές απόψεις,
μόνο και μόνο για να δημιουργεί ντόρο γύρω από το όνομά του.
Υπήρξε πρωτοστάτης της μετατροπής του σπιτιού του Κεμάλ Ατατούρκ στη
Θεσσαλονίκη σε μουσείο, χαρακτηρίζοντας τον σφαγέα των Ελλήνων ως «μεγάλο
ηγέτη». Υποστήριζε με πάθος την τουριστική προσέλευση των Τούρκων
νοσταλγών του Κεμάλ στο μουσείο, απαξιώνοντας κάθε έννοια ιστορικής ευθύνης.
Μάλιστα ήθελε να μετονομάσει την οδό Αποστόλου Παύλου σε οδό Κεμάλ
Ατατούρκ.
Το φιλοτουρκικό όραμα του Γιάννη Μπουτάρη, δυστυχώς απέδωσε καρπούς και
κάθε χρόνο χιλιάδες εθνικιστές Τούρκοι έρχονται για λαϊκό προσκύνημα στο
μουσείο, φωνάζοντας προκλητικά συνθήματα όπως «είμαστε οι μαχητές
του Μουσταφά Κεμάλ» και τραγουδώντας τον τουρκικό εθνικό ύμνο
στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Αυτή είναι η κληρονομιά που άφησε πίσω του ο
πρώην Δήμαρχος.
Η πιο μελανή κηλίδα στις δηλώσεις Μπουτάρη, ήταν όταν είπε ότι «χέστ@κε
αν σκότωσε ή όχι Έλληνες ο Κεμάλ», κάτι που είχε προκαλέσει την οργή
ποντιακών και μικρασιατικών συλλόγων, αλλά και μεγάλου πλήθους πολιτών. Στη
συνέχεια, ο πρώην Δήμαρχος είχε προσπαθήσει ανεπιτυχώς να ανασκευάσει τα
λεγόμενά του.
«Η Θεσσαλονίκη δεν είναι μια ουδέτερη πόλη. Είναι η πόλη των προσφύγων, των
ξεριζωμένων, της μνήμης. Και η μνήμη αυτή δεν μπορεί να τίθεται υπό
διαπραγμάτευση, ούτε να εξισώνεται στο πλαίσιο μιας αμφίσημης ‘’ιστορικής
ουδετερότητας’’.
Η ονοματοδοσία ενός δημόσιου χώρου αποτελεί πράξη ύψιστου
συμβολισμού. Δεν είναι μια απλή διοικητική απόφαση. Είναι δημόσια τιμή. Και
η δημόσια τιμή προϋποθέτει σεβασμό, όχι τραυματισμό, της ιστορικής συνείδησης
των πολιτών», καταλήγει η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος,
καλώντας το ΔΣ του Δήμου Θεσσαλονίκης «να μην προχωρήσει σε μια επιλογή
που θα αποτελέσει πηγή διχασμού και βαθιάς προσβολής για χιλιάδες συμπολίτες
μας».
Αναλυτικά η επιστολή της Παμοντιακής
Ομοσπονδίας Ελλάδος:
«ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΕΙΓΟΝ
Θεσσαλονίκη, 30/ 4/ 2026
Αρ.Πρ.:13795
Προς: Τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης κ. Στέλιο Αγγελούδη
-Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης κ. Σπύρο Βούγια
ΘΕΜΑ: Η ιστορική μνήμη δεν παραγράφεται – Κατηγορηματική αντίθεση στην
πρόταση ονοματοδοσίας πάρκου σε Γιάννης Μπουτάρης
Παρακαλούμε να τεθεί υπόψη του Δημοτικού Συμβουλίου στην συνεδρίαση που θα
λάβει χώρα, σήμερα Πέμπτη 30 Απριλίου 2026.
Αξιότιμοι κύριοι,
Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος εκφράζει την κατηγορηματική, σαφή και αδιαπραγμάτευτη
αντίθεσή της στην πρόταση ονοματοδοσίας δημοτικού
χώρου προς τιμήν του εκλιπόντος Γιάννη Μπουτάρη.
Η θέση μας δεν είναι πολιτική. Είναι βαθιά ιστορική, εθνική και
ηθική. Εδράζεται στη συλλογική μνήμη, στον πόνο και στην ευθύνη απέναντι
στους προγόνους μας που εξοντώθηκαν κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Σεβόμαστε την μνήμη κάθε ανθρώπου. Ωστόσο, ο δημόσιος βίος και οι
πράξεις ενός αιρετού δεν μπορούν να αποσπαστούν από
την κρίση της κοινωνίας. Για τον ποντιακό ελληνισμό, η θητεία
του συγκεκριμένου προσώπου δεν αποτελεί απλώς μια περίοδο διοίκησης, αλλά
μια ανοιχτή και βαθιά προσβολή της ιστορικής μας μνήμης.
Δεν μπορεί να λησμονηθεί η άρνησή του να παραχωρήσει την Πλατεία Αγίας
Σοφίας για την καθιερωμένη εκδήλωση μνήμης της 19ης
Μαΐου. Η απόφαση αυτή δεν ήταν ουδέτερη. Ήταν μια πράξη με έντονο συμβολικό
φορτίο, η οποία υποτίμησε τον πόνο των προσφυγικών οικογενειών και προσέβαλε τη
μνήμη των 353.000 γενοκτονημένων προγόνων μας.
Ακόμη πιο σοβαρές και βαθιά προσβλητικές υπήρξαν δημόσιες τοποθετήσεις του
αναφορικά με το πρόσωπο του Μουσταφά Κεμάλ. Η δήλωσή του
ότι «δεν τον ενδιαφέρει αν ο Κεμάλ ήταν φονιάς ή όχι», καθώς και η αναφορά
του ότι πρόκειται για «ηγέτη εξαιρετικού μεγέθους», δεν αποτελούν απλώς
προσωπικές απόψεις, αλλά θέσεις που θίγουν ευθέως τη μνήμη ενός λαού που υπέστη
διωγμούς, σφαγές και ξεριζωμό.
Ιδιαίτερη αγανάκτηση προκαλεί η προσπάθεια σχετικοποίησης της ιστορικής
πραγματικότητας μέσω της διατύπωσης ότι «έχουμε δημιουργήσει έναν μύθο για τον
Κεμάλ». Για εμάς, δεν πρόκειται για μύθο. Πρόκειται για ιστορική εμπειρία,
τεκμηριωμένη και βιωμένη από γενιά σε γενιά.
Το 2006, ο Γιάννης Μπουτάρης πρότεινε τη μετονομασία της οδού
Αποστόλου Παύλου (πλησίον της υποτιθέμενης οικίας του Κεμάλ) σε «οδό Κεμάλ
Ατατούρκ», μια πρόταση που αποτυπώνει με σαφήνεια την αντίληψη και τη στάση του
απέναντι σε πρόσωπα και γεγονότα με βαρύ ιστορικό φορτίο για τον ελληνισμό.
Παράλληλα, η λογική ότι η ιστορική μνήμη μπορεί να παραμερίζεται
στο όνομα της τουριστικής ανάπτυξης ή της προσέλκυσης επισκεπτών,
καθώς και η προώθηση της ιδέας ότι τέτοιες προσεγγίσεις «αμβλύνουν τις
εντάσεις», συνιστούν επικίνδυνη υποβάθμιση της ιστορικής αλήθειας και
προσβάλλουν βαθιά τη συλλογική μας ταυτότητα.
Η Θεσσαλονίκη δεν είναι μια ουδέτερη πόλη. Είναι η πόλη
των προσφύγων, των ξεριζωμένων, της μνήμης. Και
η μνήμη αυτή δεν μπορεί να τίθεται υπό διαπραγμάτευση, ούτε να εξισώνεται στο
πλαίσιο μιας αμφίσημης «ιστορικής ουδετερότητας».
Η ονοματοδοσία ενός δημόσιου χώρου αποτελεί πράξη ύψιστου
συμβολισμού. Δεν είναι μια απλή διοικητική απόφαση. Είναι δημόσια
τιμή. Και η δημόσια τιμή προϋποθέτει σεβασμό, όχι τραυματισμό, της
ιστορικής συνείδησης των πολιτών.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, καλούμε το Δημοτικό Συμβούλιο να αναλογιστεί το ηθικό
βάρος της απόφασης και να μην προχωρήσει σε μια επιλογή που θα
αποτελέσει πηγή διχασμού και βαθιάς προσβολής για χιλιάδες
συμπολίτες μας.
Η ιστορική μνήμη δεν είναι διαπραγματεύσιμη.
Δεν συμψηφίζεται.
Δεν παραγράφεται.
Με εκτίμηση
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος Γεώργιος Βαρυθυμιάδης
Η Γενική Γραμματέας Αθηνά Σωτηριάδου».
sportime.gr 05 Μάι 2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου