Κλιματικὴ κρίσις ἤ κλιματικὴ προπαγάνδα;

Κλιματικὴ κρίσις ἤ κλιματικὴ προπαγάνδα;

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

  Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὶς μέρες μας μοιάζει ὡς παθητικὸς παρατηρητὴς τῶν κοινωνικῶν ἐξελίξεων, καὶ ὄχι ὡς πρωτοπόρος ὁδηγὸς ποὺ φωτίζει τὸν δρόμο πρὸς τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν σωτηρία. Κοινωνικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἐπηρεάζουν τὴν καθημερινότητα τοῦ ἀνθρώπου, ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία δὲν προβάλλονται καὶ δὲν μελετῶνται, καὶ οἱ βασικοὶ ὑπαίτιοί τους παραμένουν στὸ ἀπυρόβλητο. Ἐκεῖ, λοιπόν, ποὺ ἕνας χρυσοστομικὸς λόγος θὰ συνεκλόνιζε συνειδήσεις καὶ θὰ ἐπανέφερε σὲ τάξη τὰ κατασταθέντα ἀπὸ Θεοῦ θέσμια γιὰ τὴν λειτουργία τῆς δημιουργίας, παρατηρεῖται μία ὑποτελὴς στάση τῆς Ἱεραρχίας ἀπέναντι στοὺς δυνάστες τοῦ κόσμου αὐτοῦ.

  Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ θέματα εἶναι καὶ αὐτὸ τῆς λεγομένης «κλιματικῆς κρίσης», τὸ ὁποῖο φαίνεται μὲν νὰ ἀπασχολεῖ μέρος τῶν ἱεραρχῶν ἀλλὰ σπασμωδικὰ καὶ χωρὶς ἐπιστημονικὴ καὶ θεολογικὴ κατοχύρωση, γεγονὸς ποὺ καθιστᾷ τὶς ἐπαινετὲς αὐτὲς μικρὲς προσπάθειες ἀδύναμες νὰ ἀντισταθοῦν στὴν καταρρακτώδη παραπληροφόρηση τῶν ἀνόμων συμφερόντων ἀνὰ τὴν ὑφήλιο.

  Ἐνδεικτικά, τὸ πιὸ πρόσφατο ἐγχείρημα γιὰ προσπάθεια θεολογικῆς ἑρμηνείας τῆς «κλιματικῆς κρίσης» ἀπαντᾷ τὸ 2021, ὅταν ἡ Ἀκαδημία Βόλου σὲ συνεργασία μὲ τὴν διαβόητη WWF Ἑλλάδος ἐξέδωσε ἕνα τόμο μὲ τὴν ὀνομασία «The Orthodox Church addresses the climate crisis», ἀποτελούμενο συνολικὰ ἀπὸ 134 σελίδες, μέσα στὸν ὁποῖο ἔχουν ἐκθέσει γραπτῶς τὶς ἀπόψεις τους γιὰ ἄμεση ἐπίλυση τοῦ προβλήματος πολλοὶ Ὀρθόδοξοι Ἱεράρχες καὶ θεολόγοι, ὄχι μόνο ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλες χῶρες.

  Τὸ πνεῦμα ποὺ κυριαρχεῖ σὲ αὐτὲς τὶς ἐργασίες εἶναι κοινό: ἡ «κλιματικὴ κρίση» ἀποτελεῖ πρόβλημα τοῦ σύγχρονου κόσμου, θέτει σὲ κίνδυνο τὴν ἴδια τὴν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ πλανήτη καὶ ἐπιβάλλεται νὰ κάνουμε ὅλοι τὸ καθῆκον μας γιὰ τὴν προστασία τοῦ «κήπου», τὸν ὁποῖο ὁ Θεὸς μᾶς ἐμπιστεύθηκε. Λόγια θεωρητικὰ «ἐν ἐνδύμασι προβάτου», καθ’ ὅσον ἡ πλέον πρόσφατη ἐξέγερση σὲ Ἑλλάδα καὶ Εὐρώπη, γιὰ τὴν πρωτογενῆ παραγωγή, ἀπέδειξε ὅτι κάτω ἀπὸ αὐτὰ τὰ φαινομενικὰ λόγια ἀγάπης καὶ ἐνδιαφέροντος, ὑποκρύπτονται οἱ πονηρὲς προθέσεις καὶ στόχοι ἤ, ἀκόμα χειρότερα, συσκοτίζεται ἡ ἀλήθεια.

  Συγκεκριμένα, τὸ ζήτημα τῆς «κλιματικῆς κρίσης» ἔχει περάσει ἀπὸ ἐτῶν ἀπὸ πολλὰ κύματα, μὲ τελικὸ στόχο τὸν ἀποπληθυσμὸ τῆς γῆς, τὴν ποιοτικὴ ὑποβάθμιση τῆς διατροφῆς καὶ τὴν ἐπάνοδο τοῦ κοινωνικοῦ σώματος σὲ πνευματικὰ πρωτόγονες ἀλλὰ οὐδέποτε λησμονηθεῖσες πρακτικὲς τύπου τσιφλικάδων καὶ κολίγων, παριῶν καὶ προνομιούχων.

  Ἡ ἄποψη ὅτι τὸ κλῖμα τῆς Γῆς ἀλλάζει καὶ ὁ πλανήτης κινδυνεύει, ἐμφανίσθηκε γιὰ πρώτη φορὰ τὸν 19ον αἰῶνα, χωρὶς ὅμως νὰ ἔχει λάβει σημαντικὲς διαστάσεις. Ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ 20οῦ αἰῶνος μέχρι καὶ περίπου τὸ 1975, ἡ κλιματικὴ ἀλλαγή, ὡς θεωρία, ὑπεστήριζε τὴν ὑπερψύξη τοῦ πλανήτη καὶ ὄχι τὴν ὑπερθέρμανση, καθὼς ὁ κίνδυνος προερχόταν ἀπὸ τὰ νέφη, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦσαν τὰ καυσαέρια τῶν ἐργοστασίων. Τὰ νέφη αὐτὰ ὑποτίθεται ὅτι θὰ κάλυπταν τὸν οὐρανό, θὰ ἐμπόδιζαν τὶς ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου νὰ φτάσουν στὴν ἐπιφάνεια τοῦ πλανήτη καὶ αὐτὸ θὰ προκαλοῦσε μία σταδιακὴ πτώση τῆς θερμοκρασίας καὶ τελικὰ θὰ ὁδηγοῦσε τὸν πλανήτη σὲ μία νέα ἐποχὴ τῶν παγετώνων.

  Ὅμως, ἡ ἀπάτη αὐτὴ δὲν μποροῦσε νὰ σταθεῖ ἐπαληθεύσιμα ὡς ἐπιστημονικὴ ἀλήθεια, καὶ ἔτσι ἀντὶ τῆς ψυχολογικῆς τρομοκρατίας ἀπὸ τὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 1970, ἡ θεωρία ἄλλαξε καὶ πλέον ὑπεστηρίχθη ἡ θεωρία τῆς ὑπερθέρμανσης τοῦ πλανήτη. Τὰ καυσαέρια καὶ πάλι ἀπὸ τὰ ἐργοστάσια προκαλοῦσαν τὸ πρόβλημα, μόνο ποὺ αὐτὴ τὴ φορὰ ἀντὶ νὰ καλύπτουν τὸν οὐρανὸ καὶ νὰ κρύβουν τὸν ἥλιο, ἔκαναν ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο, δηλαδὴ θὰ κατέστρεφαν τὴν ἀτμόσφαιρα καὶ τὸ ὄζον, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ ἥλιος νὰ γίνεται ὁλοένα καὶ πιὸ ἐπικίνδυνος γιὰ τὸν πλανήτη. Ταινίες, ντοκιμαντέρ, σχολικὰ βιβλία καὶ ἐκπομπὲς στὴν τηλεόραση προωθοῦσαν καὶ προωθοῦν τὴν ἰδέα αὐτὴ συνεχῶς.

  Ἀπὸ τότε μέχρι καὶ σήμερα ἔχουν ὀργανωθεῖ κινήματα, ἔχουν κλειστεῖ ἐργοστάσια καὶ ἔχουν χαθεῖ δουλειές, ἔχουν γίνει ἀμέτρητες ἐπενδύσεις στὴ λεγόμενη πράσινη ἀνάπτυξη, ἀλλὰ δὲν φαίνεται τὸ πρόβλημα αὐτὸ νὰ θέλει νὰ σταματήσει νὰ ὑφίσταται. Μάλιστα, ὅπως μᾶς ἐνημερώνουν οἱ εἰδικοί, αὐτὸ ὀφείλεται στὸ γεγονὸς ὅτι οἱ χῶρες οἱ ὁποῖες ὑποτίθεται ὅτι δημιουργοῦν κατ’ ἐξοχὴν τὸ πρόβλημα, ὅπως Κίνα καὶ Ἰνδία, βασίζουν τὴν οἰκονομία τους στὴ βιομηχανικὴ παραγωγή, καὶ δὲν φαίνεται νὰ ὑπάρχει ἐνδιαφέρον γιὰ τὸν ἔλεγχό του.

  Οἱ Δυτικὲς χῶρες, καὶ συγκεκριμένα ἡ Εὐρώπη, ἀσκοῦν μία ὑποστηρικτικὴ πολιτικὴ πρὸς τὶς προηγούμενες χῶρες, προπαγανδίζουν τὴν ὑπερκατανάλωση ἀπὸ τὴν ἄκριτη εἰσαγωγὴ «ἀγαθῶν» καὶ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἀποδεικνύουν ὅτι τὸ μόνο ὑποβόσκον κριτήριο εἶναι τὰ κοντόφθαλμα οἰκονομικὰ συμφέροντα ποὺ προωθοῦνται εἰς ὄφελος τῶν ὀλιγαρχῶν.

  Ὅταν, σύμφωνα μὲ τὶς τελευταῖες μελέτες, ἡ Κίνα εὐθύνεται γιὰ τὸ 30% τῆς παγκόσμιας μόλυνσης, ἐνῶ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἀποτελούμενη ἀπὸ 27 χῶρες, μόνο γιὰ τὸ 6,1%, γίνεται ἀντιληπτὸ ὅτι οἱ δύο αὐτοὶ χῶροι (Ἀνατολὴ καὶ Εὐρώπη-Δύση) ἀλληλοεπιδροῦν μὲ ἀποτέλεσμα τὴν δημιουργία κοινωνικῶν ἀνισοτήτων.

  Ἐπιστέγασμα ὅλων αὐτῶν, βέβαια, ἀποτελοῦν καὶ οἱ φωνὲς ἐρευνητῶν, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν ὅτι καμία ἀπολύτως «κλιματικὴ κρίση» δὲν συμβαίνει στὸν πλανήτη μας, ἀλλὰ ἀντίθετα βρισκόμαστε σὲ μία ἀπολύτως φυσιολογικὴ πορεία. Ἂν κάποιος συλλέξει καὶ μελετήσει τὰ μετεωρολογικὰ στοιχεῖα παλαιότερων ἐτῶν, θὰ μπορέσει νὰ διακρίνει μοτίβα καὶ κύκλους, τοὺς ὁποίους τὸ κλῖμα τῆς Γῆς διανύει σὲ χρονικὲς περιόδους πολὺ μεγαλύτερες ἀπὸ τὴ ζωὴ ἑνὸς ἀνθρώπου. Οἱ ἐρευνητὲς πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνση ἀπεκλείοντο ἀπὸ τὴ δημόσια συζήτηση ἢ τοὺς ἀπέρριπταν ὡς συνωμοσιολόγους, γεγονὸς ποὺ ἔχει πλέον ἀναιρεθεῖ χάρη στὸ διαδίκτυο καὶ τὴν ἐλεύθερη διακίνηση τῶν ἰδεῶν, ὅπου τουλάχιστον ἡ ἀμφισβήτηση καὶ μόνο δημιουργεῖ ρωγμὲς στὸ μονόλογο τῶν ἐξουσιῶν.

  Καὶ εἶναι κρῖμα πνευματικοὶ Ἡγέτες τῆς Ἐκκλησίας μας νὰ συνεισφέρουν σὲ ἀντίθεες καὶ ἀπάνθρωπες προπαγάνδες, νὰ λειτουργοῦν ὡς ἄμισθοι ἀκτιβιστές, νὰ ἐπενδύουν τὶς ἰδέες αὐτὲς μὲ ὀρθόδοξο πέπλο καὶ νὰ ἀναπτύσσουν «θεολογικὲς» θεωρίες ἐπ’ αὐτῶν. Ἀν εἶναι δυνατὸν ποτὲ Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι νὰ μιλοῦν γιὰ κίνδυνο ἐπιβίωσης τοῦ ἀνθρωπίνου εἴδους καὶ τῆς ζωῆς καθ’ ὁλοκληρίαν πάνω στὸν πλανήτη Γῆ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ξεχνοῦν ὅτι ὁ Θεὸς δὲν ἔχει δώσει τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοκαταστροφῆς στὰ δημιουργήματά του, εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ φοβοῦνται καὶ νὰ τρομοκρατοῦν καὶ ἄλλους, μὲ ἕνα ἐφεύρημα, τὸ ὁποῖο δὲν ἔχει οὔτε θεολογικὸ οὔτε ἐπιστημονικὸ βάθρο.

  Ἡ θεωρία τῆς «κλιματικῆς κρίσης» φαίνεται ὅτι χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τοὺς πολιτικοὺς ἄρχοντες καὶ γιὰ τὴν προώθηση μιᾶς καταστροφικῆς γιὰ τὸν ἄνθρωπο ἀτζέντας. Συγκεκριμένα, τὸ 2019, οἱ ἀγροτοκτηνοτρόφοι στὴν Ὁλλανδία ξεκίνησαν τὶς διαδηλώσεις, διότι ἡ κυβέρνησή τους ἤθελε νὰ μειώσει τὴν κτηνοτροφικὴ παραγωγὴ στὸ μισό. Ὁ λόγος ἦταν ὅτι τὰ ζῶα προκαλοῦν ὑπέρογκες ἐκπομπὲς διοξειδίου, ὁπότε καὶ θὰ πρέπει νὰ περιοριστοῦν.

  Ἄλλωστε αὐτὸ συνεχίζει νὰ ἰσχύει μέχρι καὶ τώρα μὲ τὴ λύση νὰ εὑρίσκεται στὶς καλλιέργειες ἐντόμων, σὲ «πράσινες» καὶ «οἰκολογικές», ἐναλλακτικὲς φάρμες. Μάλιστα, καὶ στὴν Ἑλλάδα αὐτὴν τὴ στιγμὴ ὑπάρχουν φάρμες ἐντόμων, μὲ σκοπὸ τὴν κομποστοποίηση τῆς τροφῆς γιὰ τὴ δημιουργία λιπασμάτων καὶ ζωοτροφῶν, ὅμως ἡ ἀνακοίνωση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ἀναφέρει καθαρὰ ὅτι προβλέπεται στὸ μέλλον νὰ δημιουργηθοῦν καὶ φάρμες ἐντόμων, ὥστε νὰ λειτουργοῦν ὡς ἐναλλακτικὲς μορφὲς πρωτεΐνης γιὰ ἀνθρώπινη κατανάλωση. Μήπως εἶναι καὶ αὐτὸς ἕνας ἀκόμα λόγος, γιὰ τὸν ὁποῖο ἡ κυβέρνηση τῆς Ἑλλάδος φαίνεται νὰ ἐπιθυμεῖ τὴν ἐξόντωση τῶν Ἑλλήνων ἀγροτοκτηνοτρόφων;

  Ὀφείλουν, λοιπόν, οἱ Ἱεράρχες μας, νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὸ συγκεκριμένο θέμα καὶ νὰ μὴ ἕπονται τῶν πολιτικῶν τῆς νέας Βαβυλῶνος, ἀλλὰ μὲ ἀταλάντευτο καὶ ρωμαλέο λόγο καὶ ἐνέργειες νὰ σταθοῦν «πράξει» ἀπέναντι στὰ νοήματα καὶ τὶς σκοτεινὲς ἐνέργειες ὅσων θέλουν νὰ φαλκιδεύσουν τὴν «σεσιωπημένην» μορφὴν τῆς θείας βουλῆς κατὰ τὸν Μ. Βασίλειον, τὴν ὁποία ἡ Ἐκκλησία τοὺς ἐνεπιστεύθη.

orthodoxostypos