4 Δεκ 2023

Κριτικός σχολιασμός του βιβλίου -Η Γερόντισσα της χαράς (μοναχή Γαβριηλία Παπαγιάννη) της μοναχής Φιλοθέης, Ηγουμένης Ι. Ησυχαστηρίου “Παναγία των Βρυούλων”

Κριτικός σχολιασμός του βιβλίου

Η Γερόντισσα της χαράς  (μοναχή Γαβριηλία Παπαγιάννη) της μοναχής Φιλοθέης, Ηγουμένης  Ι. Ησυχαστηρίου “Παναγία των Βρυούλων”[i]

Ευαγγελία Παπανικολάου, Δρ. Θεολογίας

30 Σεπτεμβρίου 2023: Ο Οικουμενικός Πατριάρχης συμμετέχει σε Οικουμενιστική Ολονυχτία Προσευχής στη Ρώμη.

3 Οκτωβρίου 2023: Το Οικουμενικό Πατριαρχείο αγιοκατατάσσει τη μοναχή Γαβριηλία Παπαγιάννη.

Πολύ κοντινές οι ημερομηνίες για να μας αφήσουν αδιάφορους ως προς τον συσχετισμό τους.

Αγιοκατατάσσεται, λοιπόν, η Γερόντισσα Γαβριηλία παρά τις πάμπολλες αιρετικές πλάνες, που της αποδίδονται μέσα από τα δύο βιβλία, που γράφτηκαν γι’ αυτήν. Είναι λοιπόν αγία; Μπορεί μια πατριαρχική πράξη να τοποθετήσει κάποιον στο βάθρο των αγίων και να του βάλει φωτοστέφανο; Εμείς δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε κάποιον και να αποφανθούμε περί της σωτηρίας ή της αγιότητας κάποιου προσώπου. Αυτό μόνο ο Θεός είναι σε θέση να το κρίνει. Λογικά όμως ρωτάμε: Αποκήρυξε τις πλάνες της; Ήδη στο 1ο βιβλίο «Ασκητική της αγάπης» της Γαβριηλίας μοναχής περνούν ήπια, μέσα από το συναίσθημα, αλλότριες με την Ορθοδοξία διδασκαλίες, τις οποίες πολύ σωστά επισημαίνει στην κριτική του ο π. Βασίλειος Σπηλιόπουλος[ii], όπως: συγκρητιστικά στοιχεία,  έμμεση προβολή του Ινδουισμού και του Γκουρουϊσμού, γλωσσολαλιά προτεσταντικού τύπου, χορτοφαγία, ολιστική θεώρηση του κόσμου, Yama (η πεποίθηση της γερόντισσας ότι το σεξ, ακόμα και μέσα στον γάμο, είναι ἀντιθεϊκό), ανυπαρξία και νέκρωση, διαλογισμός, θετική σκέψη, δεισιδαιμονίες, διαφήμιση ινδουιστών δασκάλων, ψευδοοράματα της Γαβριηλίας, “ιαματικό χάρισμα”, “εναλλακτικές θεραπείες”. Με τον ίδιο τρόπο κάνοντας έκκληση στο συναίσθημα και με έναν υπερτονισμό μιας κακώς νοούμενης αγάπης, που μεταβάλλεται σε αγαπολογία, αφού αποσυνδέεται από την εν Χριστώ αλήθεια, συναντώνται και στο 2ο βιβλίο, «Η Γερόντισσα της χαράς», άλλες αλλότριες διδασκαλίες, όπως πολύ σωστά επισήμανε ο π. Βασίλειος Κοκολάκης στη δική του κριτική[iii].

Στην παρούσα εργασία συμπληρωματικά στην κριτική του π. Β. Κοκολάκη και αναλυτικότερα, επειδή οι πλάνες επιμένουν, διαφημίζονται και διαδίδονται, τονίζουμε κάποια σημεία του βιβλίου, που δεικνύουν το αλλότριο με την Ορθοδοξία πνεύμα της:

1.     Προβολή του νεοεποχίτικου συγκρητιστικού βιβλίου «Ασκητική της Αγάπης»: Αρκετοί για να δικαιολογήσουν την αγιοκατάταξη της Γερόντισσας, έχουν μεν παραδεχτεί ότι η Ασκητική είναι προβληματικό βιβλίο, αλλά διατύπωσαν την άποψη ότι εκφράζει προσωπικές απόψεις της συγγραφέως Γαβριηλίας μοναχής (η οποία και αποσχηματίστηκε στη συνέχεια) και καθόλου δεν εκφράζει το πρόσωπο της Γερόντισσας. Αυτή όμως η άποψη καθόλου δεν ευσταθεί, καθώς στο παρόν βιβλίο προβάλλεται και διαφημίζεται επισταμένως το βιβλίο «Ασκητική της αγάπης». Στις σελίδες του παρουσιάζονται διάφορα πρόσωπα, που γνώρισαν τη Γερόντισσα μέσα από αυτό. Εκτός αυτού, στη σελ. 10 διαβάζουμε: «Αυτό το βιβλίο δεν έχει στόχο να αποτελέσει μια βιογραφία της γερόντισσας υπάρχει βιογραφία της γερόντισσας Γαβριηλίας – άλλωστε υπάρχει και είναι πολύ καλή». Και στη σελ. 219: Την Ασκητική της αγάπης την «έγραψε πνευματικό της παιδί και αποτελεί την πρώτη πλήρη βιογραφία για την Γερόντισσα». Επομένως η μοναχή Φιλοθέη ομολογεί ότι η βιογραφία της Γερόντισσας Γαβριηλίας είναι ακριβώς όπως παρουσιάζεται στην Ασκητική της αγάπης. Καμία προσωπική άποψη της συγγραφέως. Γίνεται, λοιπόν, φανερό ότι οι πλάνες, που αναφέρονται στην Ασκητική της αγάπης όχι μόνο χαρακτήριζαν τη ζωή της γερόντισσας Γαβριηλίας, αλλά είναι και πλήρως αποδεκτές από τη συγγραφέα μοναχή Φιλοθέη. Αν και στο παρόν βιβλίο αποσιωπώνται πολλές από αυτές τις πλάνες, αρκετές ξεπηδούν θελημένα ή αθέλητα, άλλες πιο φανερά και άλλες με ένα πιο συγκεκαλυμμένο τρόπο και αυτές προσπαθούμε να καταδείξουμε στη συνέχεια:

2.     Συμμετοχή σε διαχριστιανικό προσκύνημα: Στη σελ. 83 σημειώνεται: «Πήγαμε μαζί με την γερόντισσα στους Αγίους Τόπους το 1971… Τότε γινόταν ένα διαχριστιανικό προσκύνημα με ξένους από Αγγλία, και Γαλλία με ορθοδόξους, ρωμαιοκαθολικούς και προτεστάντες και μου είπε η γερόντισσα να πάω κι εγώ και να πω και στις φίλες μου να συμμετάσχουν». Είναι το άλλοθι και το πράσινο φως στις οιεσδήποτε οικουμενιστικές πρακτικές. Μήπως τελικά η παναίρεση του Οικουμενισμού βρήκε την προστάτιδά της αγία;

3.     Προκλητική και επικίνδυνη προώθηση νεοποχίτικων πλανών όπως είναι:

Α) Η τηλεπάθεια: στη σελ. 94 αναφέρεται ότι η τηλεπάθεια «είναι φυσικό φαινόμενο και υπάρχει ακόμα και στα ζώα». Όμως η τηλεπάθεια είναι ένα αποκρυφιστικό και άκρως επικίνδυνο φαινόμενο, που η περιέργεια για αυτήν μπορεί να οδηγήσει μέχρι τον σατανισμό. «Είναι μια πνευματιστική μέθοδος που χρησιμοποιείται από παραψυχολόγους, πνευματιστές, μέντιουμ, αστρολόγους κτλ». Ο ορισμός για την τηλεπάθεια, που δίνει η Γερόντισσα, είναι ο ορισμός που δίνουν πολλοί παραψυχολόγοι, που υποστηρίζουν ότι η τηλεπάθεια «είναι μία φυσική ιδιότητα όλων των ανθρώπων» και «ισχυρίζονται ότι τηλεπαθητικές ικανότητες έχουν και τα ζώα»[iv].

Β) Προβληματική σχέση με τους αγγέλους: Σε όλο το βιβλίο προβάλλεται η στενή σχέση της Γερόντισσας με τους αγγέλους. Ποιους αγγέλους άραγε; Αναφέρουμε ενδεικτικά:

Σελ. 77: «Γιατί να μεριμνήσω; Οι άγγελοι θα στείλουν ό,τι χρειάζεται». Σελ. 85: Σε κάποιον  νέο, που αμφέβαλλε για την παρουσία τους, είπε: «Δεν έχετε δίκιο. Κάποιος που τους έχει δει (ποτέ δεν έλεγε ξέρω ή έχω δει αλλά έλεγε “κάποιος είδε” ή “εμένα μου έχουν πει”) μου είπε ότι είναι πολύ μεγάλοι και τα φτερά τους είναι σαν τα φτερά ενός μπόινγκ». Στη σελ. 86: «Στο κύριο  Λ., όταν κάποτε που είχε μεγάλο καύσωνα στην Αθήνα της πρότεινε να την πάρει στο εξοχικό του, του απάντησε χαρούμενα και σταθερά: “Σας ευχαριστώ πολύ αλλά δεν χρειάζεται. Εμένα μου κάνουν αέρα οι άγγελοί μου”». Σελ. 177: «προσευχόταν, παρακαλούσε τους αγγέλους», σελ. 178: «δεν βιαζόταν  να απαντήσει, γιατί ήθελε η απάντηση να είναι από τους αγγέλους και όχι από εκείνη».

 Μας προβληματίζει ιδιαίτερα αυτού του είδους η επικοινωνία. Τελικά είναι αυτή η αποστολή των αγγέλων, όπως περιγράφει η Γερόντισσα; Πρόκειται άραγε για αγγέλους ή κάτι άλλο, που συνάδει με το πνεύμα της Νέας Εποχής; Σημειώνει χαρακτηριστικά ο π. Βασίλειος Γεωργόπουλος: «Ανησυχητικό φαινόμενο της εποχής μας, νεοεποχίτικη πρακτική πνευματικής σύγχυσης  αποτελεί το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό υπάρχει μία αυξανόμενη ενασχόληση και αναφορά στους αγγέλους σε πλήθος νεοεποχίτικων περιοδικών, κοσμικών εντύπων, βιβλίων και διαδικτυακών τόπων, ακόμη και με την έκδοση ειδικών ad hoc περιοδικών»[v]. Είναι γεγονός ότι όλοι οι άγιοι, που είχαν πνευματικές εμπειρίες και έβλεπαν οράματα, τα έθεταν στην κρίση διακριτικού πνευματικού και δεν τα διαφήμιζαν. Μήπως τελικά η Γερόντισσα έπεσε στην αιρετική πλάνη της «νεοεποχίτικης θρησκείας των αγγέλων»;

Γ) Ινδουιστικός τρόπος σκέψης και στάση ζωής, όπως:

i) Επικίνδυνη εκμηδένιση του εγώ και της αυτοσυνειδησίας: Διαβάζουμε στη σελ. 55: «όταν σε ακούω, εγώ δεν υπάρχω, προσπαθώ να γίνω εσύ, ώστε να μπορέσω να σε καταλάβω και να σε βοηθήσω, οπότε ποιος να κουραστεί, αφού εγώ δεν υπάρχω;». Στη σελ 56: «όταν μιλούσες μαζί της – λέει η Α. – ένιωθες ότι γινόταν εσύ, ήταν σα να μιλούσες στον εαυτό σου… γι αυτό και δεν έλεγε τίποτε, δεν σε διόρθωνε, με αποτέλεσμα να νοιώθεις πολύ άνετα μαζί της, όπως νοιώθεις με τον εαυτό σου». Όμως το εγώ δεν καταργείται, δεν εκμηδενίζεται, δεν υπάρχει ταύτιση προσώπων. Είναι τελείως διαφορετική η κατανόηση του άλλου και η αγάπη από την εξαφάνιση του εγώ. Το δόγμα της μη ύπαρξης είναι καθαρά ινδουιστικό[vi]. 

ii) Έμμεση υιοθέτηση της ολιστικής θεώρησης του κόσμου: Στη σελ. 75 διαβάζουμε: «πονούσε ακόμη, όταν έβλεπε τον πατέρα Ι.Β. να κλαδεύει τις τριανταφυλλιές της… - Πονάω που το βλέπω, δεν μπορώ». Γιατί άραγε δεν το μπορούσε αυτό η γερόντισσα; Από υπερβολική αγάπη για όλη την κτίση; Θα μπορούσε να ήταν κι αυτό, αν δεν μας προβλημάτιζε η ολιστική θεώρηση του κόσμου εκ μέρους της, όπως περιγράφεται στην Ασκητική της αγάπης (τα πάντα είναι ένα, τα πάντα είναι θεός, π.χ. σελ. 26, 199 κλπ). Είχε πιο μεγάλη αγάπη για την κτίση από τον ίδιο τον Κύριο, που αναφέρεται παραβολικά στο κλάδεμα ως κάτι αναγκαίο;

Δ) Πίστη στην προΰπαρξη των ψυχών; Στη σελ. 198 αναφέρεται: «ερχόμαστε από μια αιωνιότητα, συναντιόμαστε, αγαπιόμαστε και πάμε σε μιαν άλλη, που είναι η βασιλεία των ουρανών». Ποιο νόημα δίνει η γερόντισσα στην αιωνιότητα από την οποία προερχόμαστε; Μήπως δέχεται την καταδικασμένη ήδη από την 5η Οικουμενική Σύνοδο θεωρία της προΰπαρξης των ψυχών; Πολύ θολό και ασαφές, γι’ αυτό και επιφυλασσόμαστε να εκφέρουμε κάποια κρίση.

4.     Κατάργηση της κόλασης και διάψευση των λόγων του Χριστού: Στη σελ. 112 διαβάζουμε: «Ο Θεός ξέρει και θα τους σώσει όλους». Η άποψη αυτή της Γερόντισσας ότι θα σωθούμε όλοι είναι αιρετική και επικίνδυνη. Κι ενώ πρωτοδιατυπώθηκε από τον Ωριγένη τον 3ο αι και καταδικάστηκε από την Ε΄ Οικουμενική Σύνοδο (553 μ.Χ), βγήκε πάλι στο προσκήνιο, πολύ πιθανόν εντασσόμενη στο γενικότερο πνεύμα της Νέας Εποχής όπου η έννοια της αμαρτίας δεν υπάρχει ή καθίσταται ανίσχυρη. Αν δεχτούμε ότι όλοι θα σωθούμε, διαψεύδουμε τον ίδιο τον Κύριο, που ξεκαθάρισε ότι δεν θα σωθούν όλοι. Κι αυτό είναι άκρως επικίνδυνο, γιατί αν δεν υπάρχει κόλαση και η σωτηρία είναι δεδομένη, όλοι θα μπορούμε να αμαρτάνουμε ελεύθερα.

Στη σελ. 228 για το ίδιο θέμα η Μοναχή Φιλοθέη, πιθανόν για να δώσει βαρύτητα στην άποψη της γερόντισσας Γαβριηλίας, χρησιμοποιεί τον Άγιο Πορφύριο: «Ο Άγιος Πορφύριος είπε όλο χαρά σε γνωστό του καθηγητή Πανεπιστημίου, που τον επισκέφτηκε στα Καυσοκαλύβια, λίγο πριν αναχωρήσει για τον ουρανό: “K. μου, ο Θεός μάς ξεγέλασε. Μας έπλασε ελεύθερους, όμως το θέλημά Του θα κάνει στο τέλος. Και το θέλημά Του είναι πάντας σωθήναι. Θα μας σώσει όλους, ακούς; Όλους. Και τους εγκληματίες θα σώσει. Μη με ρωτάς όμως πώς”».  Βάζοντας στο στόμα του Αγίου Πορφυρίου τα λόγια «Ο Χριστός μας ξεγέλασε», κατεβάζει τον Κύριο στο επίπεδο ενός κοινού ανθρώπου που λέει ψέματα. Για ποιον λόγο; Για να μας εκφοβίσει; Είναι ορθόδοξο αυτό; Και αφού μας ξεγέλασε ο Χριστός, άρα κατ’ αυτήν το ψέμα παύει να είναι αμαρτία. Είναι όμως πολύ αμφίβολο, αν το είπε ο Άγιος, τη στιγμή που ο ίδιος δεν μπορεί να το επιβεβαιώσει όντας κεκοιμημένος. Ούτε παρατίθεται κάποια παραπομπή. Και φυσικά δεν θα μπορεί να υπάρξει συσχετισμός με κάποια άλλη μαρτυρία, αφού σημειώνεται ότι ο Άγιος το είπε, λίγο πριν την κοίμησή του στον Καθηγητή Πανεπιστημίου Κ.! Και ποιος είναι αυτός ο Κ.; Πολύ αόριστο και χωρίς καμιά αξιοπιστία. Άρα δεν φτάνει που πέφτει στην πλάνη του Ωριγένη περί της σωτηρίας των πάντων, αλλά χρησιμοποιεί και τον Άγιο Πορφύριο. Αλλά ακόμη και αν το είπε αυτό ο Άγιος Πορφύριος, εκείνο που έχουμε να παρατηρήσουμε είναι ότι βαραίνουν τα λόγια του ιδίου του Χριστού και της Εκκλησίας και όχι τα λόγια ενός ανθρώπου έστω και αγίου.

5.     Απολυτοποίηση της αγάπης έναντι της έννοιας της αμαρτίας και της ορθής πίστης. Κι αφού όλοι θα σωθούμε, σύμφωνα με την άποψη της γερόντισσας Γαβριηλίας, όλα είναι αποδεκτά και η αμαρτία δεν έχει καμιά σημασία. Γι’ αυτό εκ μέρους της δεν γίνεται (εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις) η παραμικρή σύσταση ούτε επισήμανση σε περίπτωση αμαρτίας ή αίρεσης. Όμως αυτό οδηγεί σε μια συναισθηματική αγαπολογία[vii], που πολύ απέχει από τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας. Μήπως η Γερόντισσα είχε μεγαλύτερη αγάπη από τον Ευαγγελιστή της Αγάπης, που συμβουλεύει «εἴ τις ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς καὶ ταύτην τὴν διδαχὴν οὐ φέρει, μὴ λαμβάνετε αὐτὸν εἰς οἰκίαν, καὶ χαίρειν αὐτῷ μὴ λέγετε·  ὁ γὰρ λέγων αὐτῷ χαίρειν κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς.» (Β΄ Ιω. 1, 10-11) Σε αυτό το πνεύμα στις σελ. 133- 134 συμβουλεύει κάποιον «άφησε ελεύθερα τα παιδιά να κάνουν ό,τι θέλουν… Ακόμη και αμαρτίες». Και η αιτιολόγηση της συγγραφέως είναι για να μην πληγώσει ανθρώπους! Πολύ διαφορετική αυτή η αντιμετώπιση από την αγιογραφική διδαχή «ὃς φείδεται τῆς βακτηρίας μισεῖ τὸν υἱὸν αὐτοῦ, ὁ δὲ ἀγαπῶν ἐπιμελῶς παιδεύει» (Παροιμ. 13, 24). Μήπως άλλαξε η Αγία Γραφή ή την καταργούμε;

6.     Αποδοχή της ομοφυλοφιλίας ως ισότιμης με τον χριστιανικό γάμο: Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο της αγαπητικής και μόνο προσέγγισης, χωρίς ίχνος επισήμανσης της αμαρτίας στις σελ. 60-61 περιγράφεται η αντιμετώπιση ενός ομοφυλόφιλου, του Χρ., ο οποίος της  εκμυστηρεύτηκε το πάθος του. Η Γερόντισσα δεν τον δέχτηκε απλά αγαπητικά, αλλά δεν του έκανε την παραμικρή νύξη ότι αυτό που κάνει είναι αμαρτία, όπως η Αγία Γραφή διδάσκει.  Και όχι μόνο αυτό, αλλά του είπε χαρακτηριστικά «ο έρωτας είναι ένα όχημα του Θεού για να φτάσουμε στην αγάπη προς το πρόσωπό Του. …όταν ζήσεις με έναν άνθρωπο πολύ και τον αγαπήσεις πολύ, μετά, όταν τον χάσεις, είναι πολύ δύσκολο …Και όταν ο  Χρ. της είπε: «αυτός ο άνθρωπος που συνυπήρχαμε στο Λονδίνο τώρα πού ήμουν διακοπές δεν ήθελε να με βλέπει» η Γερόντισσα, για να τον παρηγορήσει, του είπε «Μη στεναχωριέσαι! Και τα παντρεμένα ζευγάρια κάνουν αποχή κάποιες περιόδους του χρόνου!». Εδώ η Γερόντισσα συμβαδίζοντας με το πνεύμα της εποχής, αποδέχεται την ομοφυλοφιλία ως μια αποδεκτή φυσική κατάσταση, περιφρονώντας  όλη τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας.

7.     Έμμεση υποβάθμιση της ενοριακής ζωής.: Στις σελ. 119-120 διαβάζουμε: «ο Χρ., όταν κάποια στιγμή είπε στην γερόντισσα ότι δεν μπορούσε να ενταχθεί στο κλίμα της ενορίας, του απάντησε: “Δεν πειράζει, μην πηγαίνεις. Υπάρχουν πνεύματα που έχουν ανάγκη αυτό, να είναι σε προστατευμένο περιβάλλον, το χρειάζονται. Υπάρχουν και άλλα πνεύματα που είναι πιο ελεύθερα που δεν το χρειάζονται αυτό το πράγμα και το ζουν με το δικό τους τρόπο». Με λίγα λόγια υποστηρίζει ότι το να εντάσσεται κάποιος στην ενορία του είναι για τους αδύνατους. Τα ελεύθερα πνεύματα δεν το χρειάζονται. Πόσο επικίνδυνο μπορεί να είναι αυτή η άποψη για τους πιστούς! Η ενορία είναι το κύτταρο της εκκλησιαστικής ζωής για όλους και όχι για τους αδύνατους.

8.     Στη σελ. 147 διαβάζουμε: «Η Γερόντισσα Γαβριηλία δεν είχε εχθρούς, ούτε ανάμεσα σε Ορθοδόξους, ούτε σε ετεροδόξους, ούτε σε αλλόθρησκους». Γιατί άραγε; Ομολογεί με λίγα λόγια η μοναχή Φιλοθέη ότι η Γερόντισσα συμβάδιζε με το πνεύμα του κόσμου, ότι προσπαθούσε να γίνει αρεστή σε όλους; Πολύ προβληματική αυτή η διαπίστωση. Μήπως άραγε είχε μεγαλύτερη αγάπη από τον Χριστό, που μισήθηκε και διώχτηκε; Ο Κύριος λέει «οὐαὶ ὅταν καλῶς ὑμᾶς εἴπωσι πάντες οἱ ἄνθρωποι· κατὰ τὰ αὐτὰ γὰρ ἐποίουν τοῖς ψευδοπροφήταις οἱ πατέρες αὐτῶν» (Λουκ. 6,26) και «εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει» (‘Ιω. 16,19).

9.     Υπόταξη του θελήματος του Θεού στο θέλημα του ανθρώπου: Στη σελ. 125 σημειώνεται: «Ὁ Θεός θέλει αυτό που θέλουμε, αρκεί να είναι για το καλό μας». Κι αυτό επαναλαμβάνοντάς το η μοναχή Φιλοθέη, στη σελ. 128 δίνει και τη δική της εξήγηση «ο Θεός δεν είναι τύραννος να θέλει το αντίθετο από αυτό που θέλουμε εμείς». Στην Εκκλησία, όμως, χωρίς να καταργούμε το θέλημά μας, το υποτάσσουμε στο θέλημα του Θεού και όχι το αντίθετο. Δεν υποτάσσεται ο Θεός στο δικό μας θέλημα. Είναι διαφορετικό να  συγκαταβαίνει και να επιτρέπει πολλές φορές να γίνει αυτό που εμείς θέλουμε από το να θέλει αυτό που εμείς θέλουμε. Προσευχόμαστε με το «γεννηθήτω τό θέλημά Σου» και αυτό προτάσσουμε. Το «αρκεί να είναι για το καλό μας», που ακολουθεί δεν είναι αρκετό, αφού ήδη προτάσσει το δικό μας θέλημα.

10.  Κατάργηση ή μάλλον απαγόρευση του θυσιαστικού πνεύματος, που διακρίνει τους αγίους: Στη σελ. 140 διαβάζουμε: «Αγάπαγε τον διπλανό σου αλλά όχι παραπάνω από τον εαυτό σου, γιατί έχεις υποχρέωση στο σαρκίο σου, να μην το εκθέτεις σε κίνδυνο». Ο τρόπος που το θέτει με το «έχεις υποχρέωση», ουσιαστικά βάζοντας ηθικά διλήμματα, απαγορεύει σε κάποιον, που θέλει, να θυσιαστεί για τους άλλους.

11.  Υποβάθμιση ή αποδόμηση της ευχής του Ιησού. Στη σελ. 142 συμβουλεύει: «Όταν έχεις στενοχώρια, να γράφεις άπειρες σελίδες με την προσευχή του Ιησού ή το  “Κύριε ελέησον"» και στη σελ. 168 βλέπουμε τη Γερόντισσα να χρησιμοποιεί και η ίδια αυτή την τακτική. Εξισώνεται η επίκληση του Ονόματος του Ιησού με την απλή μηχανική αντιγραφή της και μάλιστα άπειρες φορές. Στην καλύτερη περίπτωση θυμίζει τακτική Πρώτης Δημοτικού, που στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει άλλον σκοπό από το να φτάσει κάποιος να μισήσει αυτή την προσευχή, που κουράζει το χέρι αντί να ξεκουράζει την ψυχή. Στη χειρότερη περίπτωση αυτή η μηχανική επανάληψη παραπέμπει στη μηχανική επανάληψη ενός ινδουιστικό μάντρα.

12.  Εκμετάλλευση γνωριμιών, συνομιλιών ή και καλών λόγων γερόντων για το πρόσωπό της: Σε αυτό επαναλαμβάνουμε αυτό που επισήμανε και ο π. Βασίλειος Κοκολάκης στην κριτική του ότι «τα καλά περιστασιακά λόγια κάποιων γερόντων για τη γερόντισσα Γαβριηλία ή η απλή επικοινωνία μαζί της δεν σημαίνει και αναγνώριση μίας αγιότητας σ’ αυτήν». Όμως πολλοί από αυτούς τους γέροντες είχαν κοιμηθεί πριν την έκδοση του βιβλίου και αυτό εγείρει επιφυλάξεις ως προς τη γνησιότητα των μαρτυριών. Σημειώνουμε το χαρακτηριστικό παράδειγμα του π. Σαράντη Σαράντου, που είχε ενοχληθεί για την αναφορά του ονόματός του στην Ασκητική της αγάπης[viii].

13.  Αμφιβαλλόμενες μαρτυρίες προσώπων: Όλες σχεδόν οι μαρτυρίες είναι ανώνυμες από πρόσωπα που σημειώνονται το ένα ή δύο αρχικά του ονόματός τους. Αυτό και μόνο το γεγονός μας αποτρέπει να δεχτούμε ως απόλυτα αληθινές τις μαρτυρίες που παρατίθενται.

14.  Απουσία μετάνοιας από τις αιρετικές πλάνες: Πουθενά στο βιβλίο όπου διαγράφεται το ήθος και η διδασκαλία της Γερόντισσας Γαβριηλίας δεν είδαμε έστω μια αναφορά περί μετανοίας της Γερόντισσας από τις πλάνες που είχε. Αυτό σημαίνει για τη Μοναχή Φιλοθέη ότι συνευδοκεί με το πνεύμα της Γερόντισσας; Ότι τις αποδέχεται; Αυτό δείχνει κατά τη γνώμη μας.

Τέλος έχουμε να παρατηρήσουμε κάποια άλλα προβληματικά σημεία που ακολούθησαν μετά την κοίμησή της:

1.     Κατάργηση της εκκλησιαστικής Τάξεως: Στη σελ. 210 σημειώνεται ότι το τεσσαρακονθήμερον μνημόσυνο της Γερόντισσας έγινε την Τετάρτη Διακαινησίμου. Γιατί άραγε καταργήθηκε η λειτουργική τάξη της Εκκλησίας μας, που απαγορεύει τα Μνημόσυνα όλη τη Διακαινήσιμο Εβδομάδα; Εδώ έχουμε να παρατηρήσουμε ότι οι  άγιοι δεν αναπαύονται στην κατάργηση της Τάξης της Εκκλησίας.

2.     Παραδοχή για μη ύπαρξη θαυμάτων: Στη σελ. 213 σημειώνεται ότι στην ανακομιδή των λειψάνων της, ο Μητροπολίτης Λέρου Νεκτάριος παραδέχεται ότι δεν υπήρξαν θαύματα: «Πολλοί παραπονιούνται, γιατί δεν έγινε σήμερα κανένα θαύμα. Τα θαύματα είναι για μας τους απίστους». Κι εδώ παρατηρούμε ότι ναι μεν τα θαύματα είναι για τους άπιστους, αλλά όσον αφορά σε μια αγιοκατάταξη είναι τα σημεία, που δίνει ο Θεός για να προχωρήσουμε στην αναγνώριση ενός αγίου[ix]. Και αφού δεν υπήρξαν θαύματα, πού στηρίχθηκαν για να προχωρήσουν στην αναγνώριση της Γερόντισσας ως αγίας; Σε καθαρά ηθικολογικά κριτήρια; Είναι αυτό ορθόδοξη πρακτική;

Περαίνοντας την παρούσα κριτική του βιβλίου, χωρίς να αναιρούμε τη φιλανθρωπική δράση της Γερόντισσας, διερωτώμεθα πώς το Πατριαρχείο προχώρησε την αγιοκατάταξή της:

1.     Χωρίς την αποκήρυξη του γεμάτου αιρετικές πλάνες βιβλίου της Ασκητικής της αγάπης.

2.     Με την προβολή του βιβλίου “Η Γερόντισσα της χαράς”, που αποδέχεται πλήρως όσα γράφονται στην Ασκητική και προβάλλει επίσης αλλότριες διδασκαλίες.

3.     Με την απουσία μετάνοιας ή μαρτυρία μετάνοιας της Γερόντισσας Γαβριηλίας από τις πλάνες της.

4.     Με την απουσία σημείων από τον Θεό (θαυμάτων).

5.     Με τη μη καθολική αποδοχή του προσώπου της Γερόντισσας Γαβριηλίας στη συνείδηση του λαού. Κι αυτό φάνηκε με τον σκανδαλισμό αρκετών από το ορθόδοξο ποίμνιο και τις ποικίλες αντιδράσεις που προέκυψαν, λόγω της αγιοκατάταξής της. Και αυτοί που την αποδέχονται ως αγία, πιθανόν να κινούνται από καθαρά συναισθηματικούς λόγους και όχι με αυστηρά ορθόδοξα κριτήρια.



[i] Ο σχολιασμός και οι σελίδες που παραπέμπουμε είναι από τη 2η έκδοση του βιβλίου, εκδ. Επιστροφή.

[ii] Π. Βασίλειος Σπηλιόπουλος, Γερόντισσα Γαβριηλία: Κρίσεις καί Σχόλια στό περιεχόμενο τοῦ βιβλίου: “Ἀσκητική τῆς Ἁγάπης” Γαβριηλίας μοναχῆς). https://www.orthros.eu/%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B1/2011-03-15-02-15-40/142-gergavr.html

[iii] Π. Βασίλειος Κοκολάκης, «Προσοχή στην ανάγνωση θρησκευτικών βιβλίων (μοναχή Γαβριηλία Παπαγιάννη)». (https://orthros.eu/%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B1/2011-03-15-02-15-40/1123)

[iv] Τσιάκας Χ., «Τηλεπάθεια», Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Θρησκειών και Αιρέσεων Παραχριστιανικών, Παραθρησκευτικών Ομάδων και Σύγχρονων Ιδεολογικών Ρευμάτων, σελ. 989

[v] π. Βασίλειος Γεωργόπουλος, «Η σύγχρονη ψευδοαγγελολογία», https://www.pemptousia.gr/2021/01/i-sigchroni-psevdoangelologia

[vi] βλ. Αλεβιζόπουλος Α., Αποκρυφισμός, γκουρουϊσμός, νέα εποχή, έκδ. 1997,  σελ. 96

[vii] Σωτηρόπουλος Νικόλαος: «Οι δέ Οικουμενισταί, καίτοι συνεχώς καί κατά κόρον ομιλούν περί αγάπης, αγάπη δέν έχουν, αγαπολογία έχουν. Επειδή αποσύνδεσαν τήν αγάπη από τήν αλήθεια, τή νόθευσαν καί τή διέστρεψαν, ώστε η αγάπη νά καταντήση απάτη. οικουμεν πανθρ2Διατείνονται, ότι αγαπούν καί τούς αιρετικούς καί τούς αλλοθρήσκους, αλλ’ αυτό είνε ψέμα. Άν τούς αγαπούσαν πραγματικώς, θά ενδιαφέρονταν γιά τή σωτηρία τους. Καί άν ενδιαφέρονταν γιά τή σωτηρία τους, θά τούς έλεγαν ότι βρίσκονται στήν πλάνη, καί θ’ αγωνίζονταν νά τούς φέρουν στό Χριστό, τό Σωτήρα, καί στήν Εκκλησία, τήν κιβωτό της σωτηρίας, αλλά δέν πράττουν αυτό, πράττουν τό αντίθετο. Αφήνουν τούς ασθενείς στίς ασθένειές τους καί χαρακτηρίζουν τίς ασθένειες υγεία! https://niksothropoulos.wordpress.com/2018/07/12/a-1687-3/ (3/12/2023).

[viii] Χαρακτηριστικά ο π. Σαράντης Σαράντος στα Προλεγόμενα της κριτικής του βιβλίου “Ασκητική της αγάπης” που συνέταξε ο π. Βασίλειος Σπηλιόπουλος αναφέρει: «Στο βιβλίο που ευρέως εκυκλοφόρησε, “Ἡ Ασκητική της Αγάπης”, της Γαβριηλίας μοναχής, αναφέρεται το όνομά μου ως ένας από εκείνους που γνώρισαν τη μοναχή. Πράγματι, είχαμε συναντηθεί μία φορά καί ανταλλάξαμε για λίγο κάποιες απόψεις. Τό γεγονός αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει δική μου “εγγύηση” για το βιβλίο, που μεταγενέστερα συνεγράφη από την ομώνυμη συγγραφέα».

[ix] Βλ. Π. Γεώργιος Μεταλληνός, «Αγιότης Μαρτυρουμένη», Αγιότητα – Ένα λησμονημένο όραμα, Αθήνα 2001, σελ. 45-57.

26 σχόλια:

Ηλιάδης Σάββας είπε...

Ευχαριστούμε, κ. Παπανικολάου!

fdathanasiou είπε...

Κυρία Παπανικολάου,
Με το συγκεκριμένο άρθρο σας καλλιεργείτε ένα είδος ΛΟΓΙΚΟΦΑΝΟΥΣ ΑΓΙΟΜΑΧΙΑΣ με αρκετή δόση επιστημονικοφάνειας. Και εξηγώ:
Α. Γνωρίζετε, ως δρ. Θεολογίας, ότι τους Αγίους τους αναδεικνύει η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του Ορθοδόξου λαού και όχι τα βιβλία που εκδίδονται. Επίσης ότι η αγιότητα δεν περνάει από πανεπιστημιακά έδρανα. Σας προκαλώ να κάνετε μια έρευνα με τους ανθρώπους που γνώρισαν τη γερόντισσα και μετά αποφαίνεστε ως ΥΠΕΡ-ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.
Β. Ξεχάσατε στην κριτική σας να λάβετε υπόψη κάτι βασικό. Ο χώρος της Ιεραποστολής δεν είναι χώρος μακαριότητας στρωμένος με ροδοπέταλα.
Β. Χρησιμοποιήσατε στο άρθρο σας δύο βιβλία ως πηγές, για να αμφισβητήσετε την αγιότητα της γ.Γαβριηλίας. Θα ήταν εκκλησιαστικά θεμιτό, αντί να χρησιμοποιήσετε αυτά, να ζητήσετε από την αρμόδια Μητρόπολη τα στοιχεία του φακέλου που προσκόμισε για την υποστήριξη της αγιότητας της Γερόντισσας. Απ΄ ό,τι γνωρίζω υπάρχουν ουκ ολίγες μαρτυρίες ανθρώπων για την αγιότητα της γερόντισσας που την γνώρισαν από κοντά και μάλιστα αναφέρουν και θαυμαστά γεγονότα.
Γ. Ένα βιβλίο έχει πολλούς τρόπους πρόσληψης και κατανόησης. Με βάση το βιβλίο ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (που προσωπικά δεν το ταυτίζω πλέον με το συναξάριο της Οσίας γερόντισσας) έχει δημοσιευτεί η εργασία της κ.Ελένης Πλατίστα (Ε.Π) στη Θεολογική σχολή του ΑΠΘ με θέμα «Νοσηλευτική φροντίδα και ιεραποστολή στο έργο της Μοναχής Γαβριηλίας» (2020). Εκεί φαίνεται ακριβώς αυτό που τόνισα παραπάνω. Διαβάστε αυτή την εργασία και μετά αμφισβητείστε την αγιότητα της Γερόντισσας.
Επίσης στο δημοσιευμένο άρθρο του γράφοντος-Γερόντισσα Γαβριηλία. «Η νεοφανής Οσία ως «πρόσωπον αντιλεγόμενον» στην ηλεκτρονική διεύθυνση https://fdathanasiou.wordpress.com/2023/10/13/%ce%b3%ce%b5%cf%81%cf%8c%ce%bd%cf%84%ce%b9%cf%83%cf%83%ce%b1-%ce%b3%ce%b1%ce%b2%cf%81%ce%b9%ce%b7%ce%bb%ce%af%ce%b1-%ce%b7-%ce%bd%ce%b5%ce%bf%cf%86%ce%b1%ce%bd%ce%ae%cf%82-%ce%bf%cf%83%ce%af%ce%b1/
Θα διαπιστώσετε πόσα ορθόδοξα στοιχεία υπάρχουν στο αντιλεγόμενο βιβλίο -ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ- και αφορούν την Οσία πλέον γερόντισσα.
Δ. Το να κατηγορείτε τη γερόντισσα για αποδοχή της ομοφυλοφιλίας, για κατάργηση του θυσιαστικού πνεύματος των αγίων κ,α, το θεωρώ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΗΘΙΚΑ και ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ και προκαλεί βαρύτατο σκανδαλισμό στο χριστεπώνυμο πλήρωμα.
Κλείνοντας θα καταγράψουμε τη μαρτυρία ενός ιερέως που δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο.
“Σε μια συζήτηση για την ορθότητα των μεθόδων και την αγιότητα της Γερόντισσας, ο εν λόγω ιερέας έγινε αντικείμενο χλεύης και αντιδράσεων από τους συναδέλφους του. Τον σκάσανε τον άνθρωπο και πήγε να κοιμηθεί με βαθιά θλίψη. Μετά από μια νύχτα αγωνίας, κατά το ξημέρωμα, ΒΛΕΠΕΙ ΤΗΝ ΑΓΙΑ να μπαίνει στην κάμαρά του και του πήρε την στενοχώρια. Και του λέει:
ΕΜΕΝΑ, παιδί μου, δεν με νοιάζει, αν με ανακηρύξουν αγία και όλα, όσα λένε για μένα, ΜΟΥ ΑΡΚΕΙ ΤΗΣ ΑΝΑΞΙΑΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ...
Δεν σχολιάζω περαιτέρω. Όποιος θέλει και μπορεί να το θέλει το πιστεύει! Ακόμα όμως και αν θεωρεί κάποιος, ότι όσα μου είπε, είναι προϊόν φαντασίωσης, ας διδαχθεί, αν έχει πνευματική συναίσθηση για το ποιόν της Γερόντισσας και τι τελικά μετράει και έχει αξία για τους ανθρώπους του Θεού. Και ας αναρωτηθούμε, αν αυτή η εξουθένωση του εαυτού και η προσήλωση στον Χριστό είναι τελικά η ουσία της Αγιότητας. Μυαλό έχουμε όλοι να το σκεφτούμε.
Όλα τα άλλα είναι φασαρίες και συζητήσεις χωρίς αντίκρυσμα στην ωφέλεια”.
Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου

fdathanasiou είπε...


Μαρτυρίες με νόημα και νεύμα.(π.Αθανάσιος Κοτταδάκης)
----------------------------------------------------------------
"Και, ας μου συγχωρηθεί να ξεκινήσω με τον από κοινού λίαν αγαπημένο μας, όσο και έκτακτα σεβαστό λόγιο Αρχιμανδρίτη και συγγραφέα π. Ηλία Μαστρογιαννόπουλου, «τελευταία και Πνευματικού της», ή όπως λέει η μοναχή Αυγουστίνα, «αξιολάτρευτό της», που γράφει: «Την εγνώρισα, κοντεύουν 48 χρόνια… είδα την καλοσύνη της, την αγάπη της τη χριστιανική, την ευρύτητα, το ζήλο να μεταδώσει κάτι καλό, με διάκριση, με μετριοφροσύνη… με τρόπο πολύ κατάλληλο και οικοδομητικό… Λόγο ζωντανό, αληθινό, γνήσιο… από την εμπειρία της. Ποτέ δεν έκανε το δάσκαλο, ποτέ δεν έλεγε μεγάλα λόγια, ποτέ δεν έκανε επίδειξη… Έκρυβε τον πλούτο της τον πνευματικό… Είχε μεγάλες επιδράσεις σε αγγλόφωνο και γαλλόφωνο κόσμο… ήταν μια αφανής ιεραπόστολος… μετέδιδε εμπειρίες με διάκριση, με λεπτότητα… Και στα Ιεροσόλυμα… κι εδώ στην Ευρώπη… Εντρύφησε στην Αγία Γραφή, στην εμπειρία της Εκκλησίας, χωρίς να το διαφημίζει, είχε εμβαθύνει πολύ, και είχε κάτι να μεταδώσει σε κάθε άνθρωπο… Διακόνησε στο έργο των, π. Παπασαραντόπουλου, πρώτου Έλληνα Ιεραπόστολου της Αφρικής στην εποχή μας, Αρχιεπίσκοπου Σινά Δαμιανού, που την κάλεσε… κάτω στην κοιλάδα της Φαράν… να οργανώσει το γυναικείο Μοναστήρι, Μητροπολίτη Γερμανίας Ειρηναίου, ευλογήθηκε από τον Αμφιλόχιο Μακρή, ονομαστό Γέροντα της Πάτμου, που της έδωσε το

μικρό μοναχικό σχήμα με οικουμενική αποστολή, κράτησε επαφή αμοιβαίου σεβασμού με το Γέροντα Σωφρόνιο του Έσσεξ-Αγγλία… Λοιπόν είναι σημαντικό, το τονίζουμε και πάλι, διακόνησε σε κορυφαίους ορθόδοξους αρχιερείς, που λένε μερικοί είχε μόνο ξένους, τι βλακείες είναι αυτές, ο Δαμιανός βαστάει το Σινά, την μεγάλη αυτή ύπαρξη, ο Ειρηναίος άνοιξε δρόμο στη Γερμανία, μέσα στο πλήθος των Ελλήνων εργατών, τους μάζεψε στους ναούς στη Βόννη… Ο Δεσπότης με το βαλιτσάκι, που έμπαινε στο τραίνο στη σειρά… Κοινωνικότατος, αλλά και σωστός άνθρωπος, ούτε κοινωνικότης πολύ προς τα έξω, που μερικοί μοντερνίζουνε, μερικοί ανόητοι κληρικοί, ούτε πάλι κλειδωμένος, διάλογο… Δεν είναι τυχαίο αυτό για όσους σχολιάζουν και λένε με ποιους είχε επικοινωνία και με ποιους είχε αναφορά πνευματική εναλλάξ, ξέρετε τι είναι πέντε κορυφαίοι ευσεβείς και σπουδαίοι κληρικοί, δεν είναι τυχαίο».

Περνώ στο Μητροπολίτη Κισσάμου και Σελίνου, και μετά Γερμανίας Ειρηναίο-Γαλανάκη-εκκλησιαστικό άνδρα με ανοιχτούς ορίζοντας, γνωστό για το αξιοθαύμαστο κοινωνικό και πολιτιστικό έργο του και στη Μητρόπολη Κισσάμου και Σελίνου, όπου το λαμπρό δημιούργημά του, το Συνεδριακό Κέντρο «Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης», στο Κολυμπάρι, είναι μεγάλος «πομπό» προβολής της Ορθοδοξίας στον κόσμο !
«Όταν αρχές του 1972, με εκλογή του Οικουμενικού Πατριαρχείου ανέλαβα την ποιμαντορία της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας, γράφει, ήλθε κι εκείνη μαζί μου τον πρώτο καιρό και βοηθούσε στη νέα αυτή αποστολή μου στον Ευρωπαϊκό χώρο. Αργότερα την συναντούσα στην Αθήνα όπου είχε το κελί της… μια «κατ’ οίκον Εκκλησία» των πρώτων χριστιανικών χρόνων, στην οποία ακουγόταν ο λόγος του Θεού στα πλαίσια της Ορθόδοξης Παράδοσής μας… Η Γερόντισσα Γαβριηλία ήταν μια μοναχή με μόρφωση, γλωσσομάθεια και ευρύτερη αντίληψη… Την ίδια ευρύτητα είχε στα θέματα χριστιανικής ζωής και συμπεριφοράς, και βοηθούσε πολλούς, μάλιστα νέους, να γνωρίσουν την Εκκλησία, και ν’ αναπαυθούνε στην Χάρη του Θεού… Δεν έζησε κλεισμένη σ’ ένα Μοναστήρι. Μοναστήρι της ήταν ο κόσμος όλος. Η μεγάλη προσφορά της, πνευματική και κοινωνική την καθιστά ένα πολύτιμο κεφάλαιο στη ζωή της σημερινής Ορθοδοξίας...»

Kostis είπε...


Πολύ χρήσιμο το άρθρο. Συγχαρητήρια στην σεβαστή καθηγήτρια! Η αγιοκατάταξη αυτή δεν είναι σύμφωνη με τα ορθόδοξα κριτήρια. Όχι μονο δεν αποκηρύχθηκαν οι πλάνες του πρώτου βιβλίου αλλά έρχεται μια ηγουμένη να προσθέσει κι άλλες πλάνες. Στη συνείδηση των πιστών δεν υπάρχει αγιότητα. Μόνο λίγοι από αυτούς οι οποίοι την γνώρισαν δέχονται την αγιότητα της αλλα και αυτοί προβάλλουν συναισθηματικά κριτήρια. Δεν αγιάζει μια μοναχή, και ουδείς άλλος, επειδή είχε κοινωνική προσφορά. Φέρτε Δεν αγιάζει κανείς επειδή ειχε ταχα ανοιχτό μυλαλό και έκανε μασάζ σε νεαρούς ή επειδή "αισθανόσουν καλά δίπλα της". Η Μητρόπολη Πειραιά ζήτησε τα στοιχεία του φακέλου , τα οποία, δεδομένων και των ευλόγων ενστάσεων λόγω των βιβλιων,, έπρεπε εκ των προτέρων να δημοσιοποιηθούν και δεν έλαβε απάντηση. Δει

Ευαγγελία Παπανικολάου είπε...

Π. Δημήτριε Αθανασίου,
1.Τα επιχειρήματά μου δεν είναι ούτε λογικοφανή ούτε επιστημονικοφανή. Είναι καθαρά επιστημονικά, γιατί παραπέμπω σε ακριβείς σελίδες με εισαγωγικά. Οποιοσδήποτε μπορεί να τα βρει.
2.Ήδη από τη Μητρόπολη Λέρο ζήτησε ό,τι χρειαζόταν η Μητρόπολη Πειραιώς! Ακόμη αναμένεται η απάντηση!
3.Το έργο της Πλατίστα το γνωρίζω. Στηρίζεται μόνο σε αυτά τα 2 που στηρίχτηκα κι εγώ (στην Ασκητική της αγάπης και τη Γερόντισσα της χαράς) και στον Αργολίδος Νεκτάριο, που στηρίζεται (τι σύμπτωση!) πάλι στα 2 προηγούμενα. Η δε μοναχή Φιλοθέη στη Γερόντισσα της χαράς στηρίζεται κι αυτή στην Ασκητική της αγάπης. Ο ένας στηρίζεται στον άλλον και αλληλοστηίζονται. Και η πηγή είναι μία: Η Ασκητική της αγάπης, το προβληματικό βιβλίο.
4.Ο Μητροπολίτης Λέρου ομολογεί ότι δεν υπήρχαν θαύματα (όπως και επισημαίνω στην κριτική μου). Εκτός κι αν εσείς ως θαυμαστά γεγονότα εννοείτε το «μου είπε», «της είπα», «αισθάνθηκα έτσι», «είδα όνειρο» κλπ. Τα ΟΝΕΙΡΑ π. Δημήτριε, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ. Δεν έχετε διαβάσει συναξάρια για τις απάτες του διαβόλου;
Η Εκκλησία μας στην Παράδοσή της περίμενε και 100 χρόνια μπορεί και περισσότερο, για μια αγιοκατάταξη, ακριβώς για να αποφύγει μαρτυρίες συναισθηματικού τύπου
5.Στο ιστολόγιό σας που αναφέρεστε, επειδή έχουμε διαφορετικές απόψεις, μετά από 2 μικρά σχόλια που έκανα, με μπλοκάρατε και δεν μπορούσα να απαντήσω.
6.Όσον αφορά στην αμνήστευη της ομοφυλοφιλίας από τη Γαβριηλία, μην μου απαντάτε με τις λέξεις ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ κλπ. Απαντήστε μου συγκεκριμένα και με επιχειρήματα.
7.Το να υπάρχουν πολλά ορθόδοξα στοιχεία στην Ασκητική είναι φυσικό επόμενο. Ποτέ η πλάνη δεν είναι απογυμνωμένη. Αλλά μην ξεχνάμε ότι μια σταγόνα δηλητήριο μέσα σε ένα ποτήρι καθαρό νερό αρκεί για να κάνει όλο το ποτήρι επικίνδυνο.
8.Θέλετε να την προσκυνήσετε ως αγία, κάντε το. Κανείς δεν σας εμποδίζει. Έχετε και την ευλογία του Πατριάρχη, που αυτή η αγιοκατάταξη τον βολεύει στις οικουμενιστικές και συγκριτιστικές πρακτικές του.

Ε.Λώλα είπε...

Ευχαριστούμε και Παπανικολάου γιατί με τη μελέτη σας συμβάλλετε και εσείς να αναδειχθούν πλήρως οι πλάνες που προωθούνται και από αυτό το βιβλίο και έτσι να προστατευθούν οι άνθρωποι που θα το διαβάσουν από λανθασμένες και αιρετικές διδασκαλίες.
Είναι λυπηρό που ιερείς και αρχιερείς δεν έχουν την ίδια ευαισθησία και το ίδιο μέλημα να αναδείξουν την πλάνη και να προστατεύσουν το ποίμνιο.

fdathanasiou είπε...

Δεν σε μπλόκαρε σε κανένα ιστολόγιο γιατί δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα Μάθε επίσης ποιος είναι ο Μητροπολίτης Καλύμνου που υπέβαλλε τον φάκελο.Μαθε επίσης πως γράφτηκαν στα συναξάρια τα θαύματα των Αγίων;Και ποιος σου είπε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για αγιοκαταταξη είναι τα θαύματα;;;
Γίνεσαι αγιομαχος και πρόσεξε το αυτό.

fdathanasiou είπε...

Αποδέχομαι τους Αγίους που αναδεικνύει και σέβεται η εκκλησιαστική συνείδηση.Ημουν από αυτούς που είχα αντιρρήσεις για πολλές σύγχρονες αγιοκαταταξεις αλλά προτίμησα να σιωπήσω γιατί η λαϊκή εκκλησιαστική συνείδηση τους αποδέχεται και η Εκκλησία τους τιμά.

fdathanasiou είπε...

κυρία Παπανικολάου,
Το να μην δέχεστε την αγιότητα της Οσίας είναι δικαίωμά σας, όμως το να προπαγανδίζετε τις απόψεις της αγιομαχίας σας στο διαδίκτυο είναι εκκλησιαστικά ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ.
Και εξηγούμαι. Γνωρίζετε ότι το πολίτευμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι ΣΥΝΟΔΙΚΟ. Οι αγιοκατατάξεις γίνονται με Συνοδικές Αποφάσεις και θεσμικά από τη Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αν οι αποφάσεις είναι λάθος, αυτό θα το κρίνει άλλη Πανορθόδοξος Σύνοδος και όχι εσείς. Επομένως και εσείς και η Μητρόπολη που αμφισβητεί τη συγκεκριμένη απόφαση της αγιοκτάταξης, αντί να προπαγανδίζετε τις απόψεις σας στο διαδίκτυο, να απευθυνθείτε με τον ενδεδειγμένο εκκλησιαστικό τρόπο προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Δεν είναι υποχρεωμένη η Μητρόπολη Καλύμνου να απαντήσει.
Κατηγορείτε την οσία γερόντισσα για έλλειψη ορθοδόξου ήθους με βάση τα βιβλία που χρησιμοποιείτε. Και σας ρωτώ.
ΓΙΑΤΙ ΤΑΥΤΙΖΕΤΕ ΤΗ ΒΙΟΤΗ ΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΜΕ ΤΑ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ;;;
Εξάλλου σας είπα ότι η ανάγνωση και η πρόσληψη των συγκεκριμένων βιβλίων έχει πολλούς τρόπους. Στη δική μου δημοσίευση με βάση πάλι το ένα βιβλίο, σας απέδειξα το ΟΡΘΟΔΟΞΟΤΑΤΟ ΗΘΟΣ της γερόντισσας.
Σχετικά με την αντιμετώπιση του ομοφυλόφιλου που γράφετε σας παραπέμπω να μάθετε πώς αντιμετώπισε ένα ομοφυλόφιλο ο Όσιος Παϊσιος. Και για να μην βγουν αυθαίρετα συμπεράσματα: Η ομοφυλοφυλία είναι βδελυρή αμαρτία και καταδικαστέα πράξη, όμως η ποιμαντική αντιμετώπισης του ομοφυλόφιλου θέλει τέχνη και διάκριση, ώστε ο ομοφυλόφιλος να έρθει σε μετάνοια. Η αποσπασματική παράθεση ενός κομματιού από ένα βιβλίο δεν οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα, όπως πιστεύετε ότι είναι τα δικά σας.
Το ίδιο ισχύει και για τα άλλα συμπεράσματά σας. Σας έγραψα ότι τη συγκεκριμένη γερόντισσα τη θαύμαζαν και την ύμνησαν για το εκκλησιαστικό της ήθος μεγάλες εκκλησιαστικές προσωπικότητες. Αυτά εσείς τα παραβλέπετε και καλλιεργείτε την προτεσταντίζουσα ορθοδοξία σας μέσα από μια παράλογη λογική. Γνωρίζετε ότι ό Όσιος Πορφύριος είχε πνευματική επικοινωνία με την Γερόντισσα; Ό Όσιος χαρακτηριζόταν και για το διορατικό του χάρισμα. Αν είναι έτσι, όπως τα λέτε, δεν θα το ήξερε ο Όσιος;;
Ο π.Γεώργιος Δορμπαράκης σε ένα κείμενό του έγραψε:
« την ευωδία της χάριτός της την οσφράνθηκαν πολλοί αγιασμένοι άνθρωποι, όπως ο όσιος Αμφιλόχιος της Πάτμου που είπαμε, αλλά και άλλοι, όπως ο γνωστός Γέροντας Λάζαρος Μουν, ο γνωστός μοναχός Λεβ Ζιλέ, κυρίως όμως ο όσιος μέγας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης, ο οποίος εν Πνεύματι προφανώς με πληροφορία Κυρίου την αναζήτησε και την πήρε τηλέφωνο, λίγο καιρό πριν απέλθει από τον κόσμο τούτο, για να έχει επικοινωνία μαζί της και αισθητά, πέραν της επικοινωνίας της πνευματικής που αναπτύσσεται ανάμεσα σε πνευματικούς ανθρώπους».
Τέλος σας τονίζω, ότι είτε το θέλετε, είτε όχι, η γερόντισσα βρίσκεται στο ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ. Γι΄ αυτό, προκειμένου να μην πέσετε στην ασυγχώρητη αμαρτία της βλασφημίας του Αγίου Πνεύματος, σας παρακαλώ να σιωπήσετε, για να μη σκανδαλίζετε το ακατήχητο πλήρωμα της Εκκλησίας με τα λογικοφανή επιχειρήματά σας.
πρωτοπρεσβύτερος Δημ.Αθανασίου

fdathanasiou είπε...

Γενικά, όσοι ανήκουν σε ' κλειστούς κύκλους' στην Εκκλησία και διεκδικούν την αποκλειστικότητα της ορθοδοξίας, ορθοπραξίας, ορθοφροσύνης, ορθού ρόλου του τιμητή των πάντων κλπ( και σε αυτή την θέση μπορείτε να φανταστείτε όποιον και όποιους θέλετε πολύ άνετα και να έχετε πάντα δίκιο), δύσκολα παραδέχονται την αγιότητα όσων δεν ακολουθούν τους δικούς τους τρόπους και τακτικές. Και ακόμα πιο δύσκολα έως και καθόλου όσους δεν αποδέχονται τους ιδίους σαν μοναδικούς μάρτυρες και αυθεντίες! Στην Εκκλησία έχουμε εναλλακτικές μορφές άσκησης, αγιότητας και πολιτείας. Δεν μοιάζουμε όλοι με όλους . Όποιος θέλει μπορεί να σκανδαλίζεται για την αγιοκατάταξη της μακαριστής Γερόντισσας Γαβριηλίας, αλλά με αυτό τον τρόπο αποδεικνύει τον θεληματάρικο και αυθάδη χαρακτήρα του ως χριστιανού και την απαίτηση του να θέτει εαυτόν πάνω από την κοινή εκκλησιαστική συνείδηση! Μια γυναίκα του κόσμου, περιοδίτισσα, φερεοικη, χωρίς αναστολές στην εκφραστικότητα και την εξωτερίκευση να γίνει Αγία και εμείς οι νοικοκυρεμένα στατικοί στυλοβάτες της Εκκλησίαςνα μείνουμε στο περιθώριο! Απαγε! Αυτές ειναι οι απόκρυφες σκέψεις και πληγές πολλων που ανακάλυψαν ξαφνικά προβληματική πίστη στην αγία. Προβληματικές καταστάσεις.(π.Π.Κ.-ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΡΘΡΟΥ)

fdathanasiou είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ευαγγελία Παπανικολάου είπε...

Π. Δημήτριε, κάποιος που δέχεται την τηλεπάθεια είναι άγιος; Κάποιος που λέει σε έναν ομοφυλόφιλο για να παρηγορήσει που ο "αγαπημένος" του τον αποφεύγει, «Μη στεναχωριέσαι! Και τα παντρεμένα ζευγάρια κάνουν αποχή κάποιες περιόδους του χρόνου!», είναι άγιος; Εσείς λέτε το ίδιο, αν έρθει να σας δει ένας ομοφυλόφιλος;

fdathanasiou είπε...

Κυρία Παπανικολάου
Ο τίτλος του άρθρου σας είναι «"Κριτικός σχολιασμός του βιβλίου -………».Αυτό το ξεχνάτε και στην πορεία το θέμα σας γίνεται η αγιοκατάταξη της γερόντισσας Γαβριηλίας.
Για οποιαδήποτε απορία σας καλύτερα να απευθυνθείτε στην συγγραφέα του βιβλίου και να τις υποδείξετε πιθανά λάθη της και όχι να γίνεσθε αγιομάχος. Τα γραφόμενα και μάλιστα σε διαλογική συζήτηση ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ.
Για να σας απαντήσω στις ερωτήσεις σας πρέπει να γνωρίζω τα πρόσωπα, να έχω ολοκληρωμένες τις συζητήσεις και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγιναν αυτές. Η αποσπασματική παράθεση διαλόγων δεν βοηθάει, αλλά περιπλέκει το θέμα.
Μην ξεχνάτε ότι για αποδοχή της τηλεπάθειας κατηγόρησαν και τον Όσιο Πορφύριο.
Όσον αφορά το θέμα της ομοφυλοφιλίας σας παρέπεμψα στο πως αντιμετώπισε ο Όσιος Παϊσιος ανάλογη περίπτωση. Η ερμηνεία που δίνεται στον «υποτιθέμενο» διάλογο μεταξύ γ.Γαβριηλίας και ομοφυλόφιλου είναι δική σας, γιατί άλλος μπορεί να το ερμηνεύσει διαφορετικά, χωρίς να σημαίνει ότι αποδέχεται την αμαρτία του σοδομισμού. Σας είπα ότι τα θέματα αυτά θέλουν ποιμαντική τέχνη και διάκριση. Μην ξεχνάτε ότι πρέπει να αντιμετωπίσετε ποιμαντικά και να συναισθανθεί την αμαρτία του ένας άνθρωπος ο οποίος έζησε σε κοινωνικό περιβάλλον, το οποίο αποδέχεται δυστυχώς τον σοδομισμό ως φυσιολογική κατάσταση. Αν ξεκινήσουμε αμέσως να του κάνουμε κήρυγμα δεν τον κερδίζουμε τον πάσχοντα αλλά γινόμαστε εισαγγελείς και κατήγοροι και του κλείνουμε την πόρτα της μετάνοιας.
Γνωρίζετε ότι η ομοφυλοφιλία είναι ένα βαρύ σαρκικό αμάρτημα και συγκαταλέγεται στην πορνεία του σώματος. Αν διαβάσετε τα γεροντικά θα δείτε με πόση διάκριση οι φωτισμένοι γέροντες αντιμετώπισαν περιπτώσεις πόρνων ανθρώπων. Ακόμα και τακτική θεία κοινωνία επέβαλλαν ως μέσο καταπολέμησης του επάρατου πάθους της πορνείας.
Δεν θα συνεχίσω την συζήτηση μεταξύ μας γιατί διακρίνω μια ΥΠΕΡΟΠΤΙΚΗ ΑΜΕΤΑΝΟΗΣΙΑ στα γραπτά σας που με παραπέμπει στο ΑΛΑΘΗΤΟ, πρακτική ξένη προς το πνεύμα της Ορθοδοξίας.
Σας τονίζω άλλη μια φορά. ΜΗΝ ΓΙΝΕΣΘΕ ΑΓΙΟΜΑΧΟΣ, κρατήστε τις απόψεις για τον εαυτό σας και ΜΗΝ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΕΤΕ. Για οποιαδήποτε απορία σας απευθυνθείτε στην συγγραφέα του βιβλίου και όχι σε τέτοιου είδους διαδικτυακά άρθρα γιατί παρασύρετε και άλλους στα λάθη σας.
Ως επίλογο σας παραθέτω την εμπειρία του συγγραφέα Γεωργίου Δούδου που σχετίζεται με το θέμα και την οποία δημοσίευσε σαν σχόλιο σε άλλη συζήτηση για την γ.Γαβριηλία.
"Κάποτε φιλοξενούσα στο γραφείο μου μια αγαπητή μου Μοναχή, διδάκτορα Θεολογίας του Αγίου Σεργίου κι έναν εκλεκτό φίλο Ιερομόναχο από την Αγγλία. Η φίλη Μοναχή σε συζήτηση για τη μακαριστή Γερόντισσα επανέλαβε τον "μυρηκασμό" πως δήθεν πίστευε σε πλάνες ή τουλάχιστον ασπαζόταν αιρετικές προς την Ορθοδοξία αρχές.... Το μόνο που της είπα, και θα το επαναλαμβάνω σε όλους τους σεβάσμιους πνευματικούς και μη, κοσμικούς και Αγιορείτες, που η παρουσία της Γερόντισσας Γαβριηλίας έχει ξυπνήσει το επιθετικό μένος τους για την προάσπιση της Ορθόδοξης Πίστης, ότι το πρόβλημα βρίσκεται στο γεγονός ότι είσαι διδάκτωρ Ορθοδόξου Θεολογίας και στερείσαι την απόλαυση να ανιχνεύσεις τα ίχνη από την Πνοή του Πνεύματος...(Γεώργιος Δουδος)

Ευαγγελία Παπανικολάου είπε...

Π. Δημήτριε, γράφετε για να γράφετε. Γράφετε μόνο κατεβατά. Δεν απαντήσατε στην ερώτησή μου. Δεν θα συνεχίσω τη συζήτηση μαζί σας. Έχω να κάνω πολύ πιο σοβαρά πράγματα. Εξ άλλου έχετε το τηλέφωνό μου, έχουμε μιλήσει τόσες φορές και διά ζώσης και στο viber. Οιποιαδήποτε απορία έχετε, μπορείτε να με καλέσετε.

Kostis είπε...

Ακριβώς επειδή το πολίτευμα της Εκκλησίας είναι συνοδικό μια τέτοια αγιοποίηση είναι λανθασμένη. Κοροϊδεύετε τον ιδιο σας τον εαυτό πάτερ Δημήτριε. Για ποια συνοδική απόφαση μιλάτε; οι αποφάσεις λαμβάνονται απ τον πρώτο, εν προκειμένω τον πατριαρχη, και τέλος. Και ποιος είστε εσείς που θα πείτε οτι πρέπει άλλη οικουμενική σύνοδος πρέπει να απορρίψει τις αποφασεις του ενός; Βλέπετε, κι αυτό σας πονάει, ότι ούτε η συνείδηση του εκκλησιαστικού σώματός συμφωνεί με τις πονηρές ενέργειες του ενός ο οποίος αγιοποιει τον ένα, διότι ευλογεί τον οικουμενισμο του και τη νεοεποχίτικη τάχα ποιμαντικη του, και αρνείται πεισματικά είκοσι χρόνια να προσυπογράψει, δε χρειαζεται η Εκκλησία τη γνώμη του ξέρετε και οι επίσημες , με πατριαρχική απόφαση, αγιοκατατάξεις είναι πολύ φρέσκο φρούτο, εναν εγνωσμένο και αποδεδειγμένα άγιο, τον άγιο Φιλόθεο. Δεν είναι αυτομάτως άγιος όποιος αγιοποιήθηκε από τον εκάστοτε Πατριάρχη αγαπητέ πάτερ αλλά και κάθε απόφαση της δήθεν συνόδου απαιτεί την έγκρισης του λαού. Αφηστε λοιπόν τα φασιστικά και κληρικαλιστικα σας επιχειρήματα και κατανοήστε τι είναι Εκκλησία και τι αγιότητα. Και το κατά πόσο αποδείξατε το οτιδηποτε αφήστε να το κρίνουν οι υπόλοιποι κι όχι ο ίδιος. Τέλος τα ειρωνικά σχολιάκια περί φαρισαϊσμού κι οτι δήθεν οι αντιδρώντες δεν αντέχουν την αγιοποίηση διότι ταράζει τον ευσεβισμό τους μια μη συμβατική συμπεριφορά δεν σας τιμούν διοτι απλα φανερώνουν τον δικό σας θεληματισμοό και τη δική σας απολυτοτητα. Κατά τα ίδια σταθμά εύκολα μπορεί να κατηγορηθείτε για αρχιερατισμό. Μη ξεχνατε οτι οι αρχιερείς της εποχής, επειδή αμφισβητήθηκε η εξουσία τους, σταύρωσαν τον Κύριο και θα εξακολουθούν να Τον σταυρώνουν στους αιώνες.

fdathanasiou είπε...

Η ημιμάθεια είναο χειρότερη από την αμάθεια, αγαπητέ. Και εξηγώ.
Α. Μάθε πρώτα από πότε δεν ισχύει η έννοια της Οικουμενικής Συνόδου.
Β.Η θεσμική εκκλησιαστική διαδικασία της αγιοκατάταξης δεν είναι προσωπική απόφαση του εκάστοτε Πατριάρχη. Αν διαβάσεις τις διάφορες αποφάσεις των Αγιοκατατάξεων αυτό θα το διαπιστώσεις εύκολα.
Στην προκειμένη περίπτωση το χρονικό της συγκεκριμένης αγιοκατάταξης έχει ως εξής:
«Συνήλθεν υπό την προεδρείαν της Α. Θ. Παναγιότητος η Αγία και Ιερά Σύνοδος εις τας τακτικάς αυτής συνεδρίας την Τρίτην 3ην και την Τετάρτην 4ην τ.μ. Οκτωβρίου 2023 της νέας Συνοδικής περιόδου και του νέου Εκκλησιαστικού Έτους……..
….Κατά τήν πρώτην συνεδρίαν, εισηγήσει τής Κανονικής Επιτροπής, κατετάγη εις το Αγιολόγιον της κατ' Ανατολάς Ορθοδόξου Εκκλησίας η Μοναχή Γαβριηλία (Παπαγιάννη), η Κωνσταντινουπολίτις, η εν Λέρω τελειωθείσα, διακριθείσα διά τας κατά Χριστόν αρετάς της ελεημοσύνης, της φιλανθρωπίας και της απολύτου αφοσιώσεως και εμπιστοσύνης εις το θέλημα του Κυρίου.»
Τι συμπεραίνουμε αγαπητέ από την ανακοίνωση;
1.Η αγιοκατάταξη έγινε ΣΥΝΟΔΙΚΑ (από την Πατριαρχική Σύνοδο) μετά από εισήγηση της Κανονικής επιτροπής.
2.Η συγκεκριμένη Αγία διακρίθηκε για «διά τας κατά Χριστόν αρετάς της ελεημοσύνης, της φιλανθρωπίας και της απολύτου αφοσιώσεως και εμπιστοσύνης εις το θέλημα του Κυρίου.»
Τι σημαίνει αγιοκατάταξη στο Ορθόδοξο Αγιολόγιο;; Σημαίνει ότι όλες οι τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες παγκοσμίως θα την μνημονεύουν ως Αγία.
Β. Ποια είναι η εκκλησιαστική συνείδηση;;;Είναι ΄όλοι οι Ορθόδοξοι παγκοσμίως που την αποδέχονται ως Αγία. Είδατε εσείς κάποια τοπική ορθόδοξη εκκλησία επίσημα να αμφισβητήσει την αγιοκατάταξη της γ.Γαβριηλίας;;;Η απάντηση είναι ΑΡΝΗΤΙΚΗ.
Γ.Η εκκλησιαστική ιστορία δείχνει ότι για να καταργηθεί μια Συνοδική απόφαση αυτό θα πρέπει να γίνει από άλλη Ορθόδοξη Σύνοδο. Και επειδή οι αγιοκατατάξεις αφορούν ολόκληρη την Ορθοδοξία, η Σύνοδος αυτή πρέπει να είναι ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ.
Δ. Αν η συνείδηση του εκκλησιαστικού σώματος δεν δέχεται κάποια Συνοδική απόφαση υπάρχουν εκκλησιαστικές ενέργειες για να διατυπώσει τις ενστάσεις του. Η εκκλησιαστική ιστορία μας δείχνει δρόμους και πρακτικές. Ανοίξτε επομένως βιβλία εκκλησιαστικής ιστορίας για να φωτιστείτε…
Ε. Οι αγιοκατάξεις ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. Ο λαός (προπορεύεται η τοπική εκκλησία στην οποία έζησε ο Άγιος) αναδεικνύει Αγίους και η επίσημη Εκκλησία (θεσμικά το Οικουμενικό Πατριαρχείο) ΕΠΙΚΥΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ με την αγιοκατάταξη.
Σε πόσες μέχρι τώρα αγιοκατατάξεις έγινε δημοψήφισμα;;;; Καλό θα είναι να διαβάσετε λίγο…μην δείχνετε ότι είστε ακατήχητος.
ΣΤ. Τι σημαίνει Αρχιερατισμός (πρωτοφανής εκκλησιαστικός όρος) και πως συνδέεται αυτός με την θεσμική πρακτική της αγιοκατάταξης;
Ζ. Φαρισμαϊσμός αγαπητέ μου είναι να κάνουμε τους ΥΠΕΡ-ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΑΣ του πληκτρολογίου, αδιαφορώντας πλήρως για τα συμβαίνοντα στον εκκλησιαστικό χώρο κρίνοντας την ζωή μιας Ορθόδοξης ιεραποστόλου, που έδωσε την μαρτυρία της Ορθοδοξίας πρακτικά παγκοσμίως ζώντας σε άθλιες συνθήκες.
Δικαίωμά σας να μην δέχεστε την αγιοκατάταξη της γ.Γαβριηλίας. Με ποιο όμως δικαίωμα δεν σέβεστε αυτούς που την σέβονται και την ευλαβούνται;;;
Και σας λέω ότι είναι πολλοί.


Kostis είπε...

Εσυ μάθε πάτερ να μην κοροϊδεύεις ούτε τον εαυτό σου ούτε το ποίμνιο με την δήθεν θεολογική σου κατάρτιση. Ξέρουν οι πάντες και τον ρόλο των επιτροπών και τιν τρόπο των αποφάσεων και της Συνόδου του Πατριαρχείου και της Εκκλησιας της Ελλάδος. Άσε λοιπόν τα ψεύτικα και υποκριτικά νομικιστικα επιχειρηματα. Το αν την σέβονται πολλοι ως αγία δε είναι τεράστιο ζήτημα. Ούτε ένας δεν το απέδειξε τουλάχιστον δημοσία και η Εκκλησία, ακατηχητε πάτερ και λύκε , κάποτε περίμενε να περάσουν πολλά χρόνια πριν τξν αγιοκαταταξη ακριβώς για να μη ζουν όλοι αυτοί οου επηρέαζαν την απόφαση με συναισθηματισμούς και ιδιοτελειες. Δεν μπορεί μα στηρίζεται η αγιότητα στην κοινωνική προσφορά οταν η πίστη πάσχει, αυτά ακατηχητε πατερ τα λεει η Γραφή και οι Πατέρες, ούτε σε δηλώσεις του τύπου ηταν γλυκιά, αισθανοσουν ωραία διπλα της, σε άφηνε να καπνίζεις, καταλάβαινε το ομοφυλοφιλικό σου έρωτα και τον εξισωνε με τον γαμο... Το πολυ διάβασμα δε πείραξε πατερ και νομίζεις οτι έγινες και θεολόγος απο τη μια κι απο την άλλη αποδέχεσαι την πλήρη ισοπέδωση της διδασκαλίας της Εκκλησίας. Αύριο ο καθένας θα αγιοκατατταδσσει τον πνευματικό του ακριβώς διότι τον άφηνε να ζεί στις ηδονές και την πλάνη. Και εννοείται οτι το Πατριαρχείο μέσα από την πολύ σοβαρή διαδικασία που μας διδαξες θα αποδέχεται τις εισηγήσεις κατά χιλιάδες. Ετσι θα γκρεμιστούν οι κανόνες ĸ, το τοιχος του αισχους οπως το ονόμασε ο πάπας της ανατολής

fdathanasiou είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Kostis είπε...

Από σένα πάντως δεν πρόκειται να τα μάθω υπερ ανοιχτομυαλε του πληκτρολογίου. Η πιστη μου δε συνίσταται σε ψευδοεπιτροπες και ψευδοσυνόδους. Και οκ εγω είμαι χριστιανός του πληκτρολογίου, όπως με κατηγορείς, εσύ τι είσαι; ιερέας της Μητροπολεως πληκτρολογίου; Εδωσες ταχα το καλό παράδειγμα; Επισης μας κατηγορείς ως υπερ ορθοδοξους και ταυτόχρονα καυχιέσαι για την κατάρτιση σου και τη θεολογία σου. Άλλα κατα τα άλλα εμείς είμαστε υπερορθοδοξοι. Επιτέθηκες σε μια τεκμηριωμένη κριτική ενος σκαρτου βιβλίου γεμάτο ανακρίβειες, ψεύδη, πλάνες και ετεροδιδασκαλίες χωρίς κανένα σοβαρό επιχείρημα. Με ποιμένες που ευλογουν όλα οσα το βιβλίο αυτό προωθεί δεν περιμένουμε να επικρατήσει ορθόδοξο φρόνημα

Evaggelia είπε...

Kostis, ρωτήστε τον καλύτερα σε ποια Μητρόπολη ανήκει, γιατί νομίζω ότι δεν θα μπορεί να σας απαντήσει. Φοβόταν μην πέσει στον Οικουμενισμό κάποτε.
Τον ξέρω προσωπικά. Και ήθελα να σας γράψω προσωπικά και όχι δημόσια, γιατί θα αρχίσει να βρίζει πάλι, αλλά δεν πειράζει.

filos orthodoxisierapostolis είπε...


Από το βιβλίο της μοναχής Γαβριηλίας "Γερόντισσα Γαβριηλία: Η Ασκητική της Αγάπης", 15η έκδοση, Εκδόσεις Το Περιβόλι της Παναγίας, www.toperivoli.gr


1. Κάθε τόπος μπορεί να γίνει τόπος Ανάστασης. Φτάνει να ζείς την Ταπείνωση τού Χριστού.
2. Να κοιμάσαι. Φτάνει να είσαι σέ εγρήγορση.
3. Υπάρχουν άνθρωποι που αγρυπνούν για μερικούς, και υπάρχουν άνθρωποι που αγρυπνούν για όλους.
4. Όχι μιά γνώση που μαθαίνεις, αλλά μιά γνώση που παθαίνεις. Αυτή είναι η Ορθόδοξη Πνευματικότητα.
5. Μη θέλεις τα πολλά, τα παραδίπλα σου, ή τα πέρα μακρυά. Αντίθετα φρόντισε αυτό το λίγο που έχεις να το Αγιάσεις.
6. Μία είναι η Μόρφωση: το να μάθουμε πώς να αγαπάμε τον Θεό.
7. Δεν υπάρχει τίποτε πιο φθηνό από το χρήμα.
8. Καλύτερα η Κόλαση εδώ, παρά στον Άλλο Κόσμο.
9. Δεν είναι αυτό που λέμε, αλλά αυτό που ζούμε. Δεν είναι αυτό που κάνουμε, αλλά αυτό που είμαστε.
10. Φόρεσα το Ράσο, και δέν μιλώ πια αν δεν με ρωτήσουν. Το Ράσο μιλά.
11. Άν έχεις αγάπη για όλο τόν κόσμο, όλος ο κόσμος είναι όμορφος.
12. Κάποιος είπε ότι Χριστιανός είναι αυτός που εξαγνίζει την αγάπη και αγιάζει την εργασία .
15. Ο σκοπός είναι ακόμα κι όταν στο κεφάλι έχουμε τόν... Παράσιτο, στην καρδιά μας να έχουμε τόν Παράκλητο.
16. Γινόμαστε το αντικατόπτρισμα του Ουρανού με το Γενηθήτω το Θέλημά Σου ως εν Ουρανώ και επί της Γης.
17. Όποιος αγαπά δεν το νοιώθει. Όπως δέν νοιώθει ότι αναπνέει.

Πηγή: Μυριόβιβλος

Dosambr είπε...

Δεν είναι αυτό που λέμε, αλλά αυτό που ζούμε. Δεν είναι αυτό που κάνουμε, αλλά αυτό που είμαστε.
Η γλώσσα του Θεού είναι η σιωπή.
Αν κατορθώσει κανείς να συζή με τον κόσμο, όπως το λάδι και το νερό στο καντήλι που δεν ανακατεύονται, τότε είναι εν Θεώ. Εν τω κόσμω αλλ΄ ουκ εκ του κόσμου.
Γερόντισσα Γαβριηλία

Ευαγγελία Παπανικολάου είπε...

filos orthodoxisierapostolis και Dosambr Το να υπάρχουν πολλά ορθόδοξα στοιχεία στην Ασκητική και στη Γερόντισσα της χαράς είναι φυσικό επόμενο. Ποτέ η πλάνη δεν είναι απογυμνωμένη. Αλλά μην ξεχνάμε ότι μια σταγόνα δηλητήριο μέσα σε ένα ποτήρι καθαρό νερό αρκεί για να κάνει όλο το ποτήρι επικίνδυνο. (επαναλαμβάνω το ίδιο)

filos orthodoxisierapostolis είπε...

Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον την συζήτηση, αλλά μπερδεύετε κ.Ε.Παπανικολάου και μας και όσους σας υποστηρίζουν. Το πρόβλημά σας είναι τα βιβλία και οι συγγραφείς των βιβλίων, αλλά τελικά αμφισβητείτε την αγιότητα της Γερόντισσας. Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο. Μήπως θα πρέπει να ξαναελέγξετε το σκεπτικό σας. Αν έχετε υποστηρικτές σαν τον τον Kostis λυπούμεθα……Αγιομαχία σε συγχορδία. Κρίμα….

Kostis είπε...

Θα μου επιτρεψετε να σας ρωτήσω που βρίσκετε το πρόβλημα στο σκεπτικό αυτο; Αγιοποιειται, κατά τη γνώμη μου, ενα πρόσωπο με μοναδικό κριτήριο την γθικη κσι κινωνικη προσφορά την στιγμή οου οι μόνες πηγές για τιν βιο του ειμσι προβληματικές. Αρχικά υποστηριχθηκε οτι το βιβλιο η ασκητική της αγάπης είχε το θεμα κι όχι το πρόσωπο κσι βλέπουμε οτι και το δεύτερο βιβλίο εψει τα ίδια προβλήματα. Εγω εδω βλέπω την αντίφαση κσι τον παραλογισμό. Επίσης λυπάμαι πολύ για την προσωπική επίθεση. Εσεις που υποστηριζετε το πρόσωπο και τα βιβλία αυτό διδαχθηκατε ως αγάπη;

Ανώνυμος είπε...

«οὐδὲν γὰρ οὕτως ἴδιόν ἐστι Χριστιανοῦ, ὡς τὸ εἰρηνοποιεῖν»
Μέγας Βασίλειος.

Ἀξιότιμη κ. Παπανικολάου χαίρετε.
Ἐκ βάθους καρδίας σᾶς εὐχαριστοῦμε γιά τήν προσπάθεια ἀνάδειξης καί στηλίτευσης τόσο τῶν πλανῶν ὅσο καί τῶν δυσδιάκριτων ἐκείνων στοιχείων πού καθιστοῦν τό βιβλίο «Η Γερόντισσα της χαράς» ἀλλότριο καί ὀθνεῖο ὡς πρός τήν Ὀρθόδοξη Πίστη καί Παράδοση.
Τό ἄρθρο σας τυγχάνει λίαν ἀφυπνιστικό καί τά ἐκτεθέντα εἶναι ἀρκούντως ἱκανά νά καταδείξουν τήν προβληματική τοῦ βιβλίου.
Ἄν ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ θεολόγος, ὁ μαθητής τῆς ἀγάπης, προέτρεπε στήν ἐποχή του τούς μαθητές του «Ἀγαπητοί, μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα εἰ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν...» (Α΄ Ἰω. δ΄1), σήμερα ἐμεῖς ὀφείλουμε, ὄχι ἁπλῶς νά μήν ἐφησυχάζουμε ἀλλά νά βρισκόμαστε πάντοτε σέ ἑτοιμότητα καί πνευματική ἐγρήγορση.
Κι αὐτό διότι δυστυχῶς ζοῦμε σέ καιρούς χαλεπούς καί δύστηνους, ὅπου ὁ διαχριστιανικός καί ὁ διαθρησκειακός συγκρητισμός μέ τήν ὕπουλη δράση του καί τή δυσδιάκριτη παρουσία του δείχνει νά κυριαρχεῖ καί νά ἔχει ἀλώσει σέ μεγάλο βαθμό τούς πιστούς ὥστε νά μήν εἶναι εὔκολο νά διακρίνουν τήν ἀλήθεια ἀπό τήν πλάνη.
Ἀπό τήν κατωτέρω διεύθυνση:
http://aktines.blogspot.com/2009/08/blog-post_3861.html
καί ἀπό ἄρθρο τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου μεταφέρω ἀποσπασματικά τά ἐξῆς:
«Η πρόσφατη έλευση του Πάπα στην Ελλάδα συνετέλεσε και στην ανάδειξη μιας τραγικής πραγματικότητος στο ότι, δηλαδή, μερικοί εκκλησιαστικοί άρχοντες διακρίνονται από τον τραγικό αυτό διαχριστιανικό και διαθρησκειολογικό συγκρητισμό. Αυτή είναι η μεγαλύτερη πλάνη της εποχής μας, ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος πειρασμός. Γι’ αυτό και είναι ανάγκη να μελετούμε τα έργα των αγίων Πατέρων και να δεχόμαστε πνευματική καθοδήγηση από τους αγίους, ώστε να αποκτήσουμε ορθόδοξη θεολογική εκκλησιαστική συνείδηση για να ορθοτομούμε τον λόγο της αληθείας, ιδιαιτέρως εμείς οι Κληρικοί και μάλιστα οι Επίσκοποι, διότι με τον τρόπο αυτό θα ξεχωρίσουμε την αλήθεια από την πλάνη.
«Εκκλησιαστική Παρέμβαση», Δεκέμβριος 2002»

Ἀξιότιμη κ. Παπανικολάου ,
κάτω ἀπό αὐτή τήν προοπτική, τό ἄρθρο σας ἔρχεται νά ἀναδείξη τήν ἐπιτακτική ἀνάγκη ἐντρύφησης καί μελέτης ἐπί τῶν ἔργων τῶν θεοφόρων Πατέρων μέ σκοπό ὄχι τόσο τήν ἀπόκτηση θεωρητικῶν γνώσεων ὅσο τήν ἐφαρμογή καί τήρηση αὐτῶν ὡς στάση ζωῆς γιά νά φθάσουμε στό σημεῖο ἡ πορεία μας νά διαπνέεται ἀπό τό ἦθος τῆς Ἐκκλησίας μας, καθόσον καθίσταται ἐμφανές πώς τό ὀρθόδοξο ἐκκλησιαστικό φρόνημα σπανίζει ἐπί τῶν ἡμερῶν μας ἑνῶ ὁ ἐν ὀνόματι τῆς ἀγάπης διαχριστιανικός καί διαθρησκειακός συγκρητισμός τείνει νά ἀντικαταστήσει καί νά καλύψει τό κενό πού δημιουργεῖ ἡ ἔλλειψή του.
Ἐνδεικτικό πρός τοῦτο καί ἀδιάψευστοι μάρτυρες οἱ ἐπισημάνσεις σας καί μερικά ἀπό τά σχόλια πού ἀκολούθησαν.

Ὅμως, δέν θά παραλείψω νά ἀναφερθῶ καί στήν ἁγιοκατάταξη τῆς Γερόντισσας Γαβριηλίας ὅπου ἐπιτρέψτε μου νά ἐκθέσω τά ἐξῆς:
Ἐν πρώτοις θἐλω νά ὑπενθυμίσω τό τοῦ Φαρισαίου Γαμαλιήλ:
«καὶ τὰ νῦν λέγω ὑμῖν, ἀπόστητε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων τούτων καὶ ἐάσατε αὐτούς· ὅτι ἐὰν ᾖ ἐξ ἀνθρώπων ἡ βουλὴ αὕτη ἢ τὸ ἔργον τοῦτο, καταλυθήσεται· εἰ δὲ ἐκ Θεοῦ ἐστιν, οὐ δύνασθε καταλῦσαι αὐτό, μή ποτε καὶ θεομάχοι εὑρεθῆτε.» (Πραξ. ε΄38-39).
Εἶναι μιά στάση καθόλα εἰρηνική, γνώρισμα ἐλεύθερης σκέψης ἀλλά καί ἀποκοπῆς τοῦ ἰδίου θελήματος καί ὑπακοῆς στήν ἀνεξερεύνητη βούληση τοῦ Θεοῦ.
Κατά δεύτερο λόγο θέλω νά προτάξω τό γεγονός τῆς ζωντανῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στήν Ἐκκλησία μας.
Ἡ πεποίθηση καί βεβαιότητα αὐτή ὀφείλει νά μᾶς ὁδηγεῖ στήν πλήρη ἐμπιστοσύνη καί σιγουριά πώς τό Ἄγιο Πνεῦμα ζωογονεῖ, ἁγιάζει καί καθοδηγεῖ τήν Ἐκκλησία μας εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν.
Ἐμεῖς ἐπί τοῦ θέματος, ἐμφορούμενοι ἀπό ὀρθόδοξο ἐκκλησιαστικό φρόνημα, μέ πνεῦμα ἀγάπης, εἰρήνης καί ἑνότητας, ὅ,τι ἐνστάσεις, προβληματισμούς καί ἀντιρρήσεις εἴχαμε νά καταθέσουμε τίς καταθέσαμε.
Τώρα, ἐμμένοντες στήν Ἀλήθεια τῆς Πίστεώς μας, ἀναμένουμε ἐν εἰρήνη καί ταπεινώσει, τί, τό Πνεῦμα τό Ἅγιο πού «ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας», ἐν εὐθέτω χρόνω θά ἀποφανθεῖ καί θά χορηγήσει.
Τί πιό θεάρεστον τούτου;
Μέ ἐκτίμηση κι ὁλοκάρδιες εὐχές.
Καλά Χριστούγεννα!
Θ.Σ.

Oι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η φωτογραφία μου
Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: aktinesblogspot@gmail.com