Τα βιοηθικά ζητήματα από τη δημιουργία κατεψυγμένων «προσχεδιασμένων» εμβρύων.
Όταν οι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν τη Ρωσία κατά τη διάρκεια της Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917, ο στόχος τους ήταν να επιφέρουν δραστικές αλλαγές στις δομές της κοινωνίας. Ένας τρόπος με τον οποίο προσπάθησαν να το κάνουν αυτό ήταν με την αλλαγή του ημερολογίου. Το 1929, δημιούργησαν το «Σοβιετικό Αιώνιο Ημερολόγιο», το οποίο άλλαξε την δομή της εβδομάδας, του μήνα και του έτους. Ο μήνας διαιρέθηκε σε 6 πεντάδες και το έτος σε 72. Αργίες δεν προβλέπονταν, παρά μόνο ευκαιριακά. Εννοείται ότι η αργία της Κυριακής καταργήθηκε.
Αχ
Τίμιε Πρόδρομε, σήμερον τιμώμενε και μεγαλυνόμενε!
Λυκούργος Νάνης , Ιατρός
Ο Τίμιος Πρόδρομος ήλεγχε με παρρησία και θάρρος και
αψηφώντας οιοδήποτε κόστος τους άρχοντες της εποχής του, τόσο τους θρησκευτικούς
όσο και τους πολιτικούς.
Πόσοι από τους σημερινούς κληρικούς όλων των βαθμίδων
στοιχούνται άραγε στην ιερά αυτή παρακαταθήκη που κατέλειπε ο μέγας προφήτης;
Ειδικά στις κοσμογονικές και σεισμικές ημέρες που
ζούμε;
Ας το ομολογήσουμε ευθαρσώς!
Πλην ολίγων η συντριπτική πλειοψηφία των ποιμένων
έχουν επιλέξει ως κατευθυντήρια γραμμή δράσεως εν προκειμένω την αφωνία και την
απραξία ενώπιον των ισχυρών της ημέρας και των σκοτεινών τους έργων και τις
σχετικά λίγες φορές που ανοίγουν το στόμα τους και πιάνουν τη γραφίδα τους
αρκούνται σε πλατωνικές και ανώδυνες για το αμαρτωλό κατεστημένο διαμαρτυρίες.
Αχ Τίμιε Πρόδρομε, σήμερον τιμώμενε και μεγαλυνόμενε!
Εσύ που ένεκεν της Αληθείας δεν δίστασες να απευθύνεις το "ουκ έξεστί σοι", αψηφώντας οιοδήποτε κόστος και πληρώνοντας με το μαρτυρικό σου θάνατο το θάρρος και την παρρησία σου, δες πώς κατάντησαν οι σύγχρονοι ποιμένες!
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ Ε΄ ΚΑΒΑΣΙΛΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΑΡΧΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ
Κείμενο του Ιωάννη Α. Σαρσάκη (Καστροπολίτη)
Το παρόν κείμενο αφιερώνω στη μνήμη των τριών «σκαπανέων» της ιστορίας του Διδυμοτείχου : Αρχιμανδρίτη Νικόλαο Βαφείδη, Καθηγητή Γρηγόρη Ευθυμίου και Δάσκαλο Δημήτριο Μανάκα
Οι
«Τσηλότατοι» και εμείς
Ὁ Τσηλότατος εἶναι ἕνας ἥρωας τοῦ Ἀλέξανδρου Παπαδιαμάντη στὸ διήγημά του «Γουτοῦ Γουπατοῦ». Ἕνας δεκαεπτάχρονος «σκιὰς», ὁ νταής τοῦ χωριοῦ ποὺ «φορολογοῦσε» τοὺς περαστικούς ἀπό τὴν περιοχή του καὶ ἐχθρευόταν τὰ παιδιά τοῦ σχολείου καὶ ἰδιαίτερα τὸν «χωλό καὶ κυλλό καὶ μογιλάλο» Μανώλη.
Τα Άγια
Θεοφάνεια: «Ο κόσμος αρχίζει με το νερό – το Ευαγγέλιο αρχίζει με τον Ιορδάνη»
Θεοφάνεια:
Αμόλυντος από κάθε αμαρτία, ο Χριστός κατέρχεται στον υδάτινο «τάφο» του Ιορδάνη
και αναδύεται προτυπώνοντας την Ανάσταση
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ
ΔΙΔΑΧΑΙ
«Ποῦ
πᾶμε;»
Ὁ Εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος (θ΄, 43,4) μᾶς σκιαγραφεῖ
παραστατικὰ τὴν γέεννα τοῦ πυρός.
«Καὶ ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἡ χείρ σου, ἀπόκοψον αὐτήν· καλόν σοί ἐστι κυλλὸν εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ τὰς δύο χεῖρας ἔχοντα ἀπελθεῖν εἰς τὴν γέενναν, εἰς τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον, ὅπου ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾷ καὶ τὸ πῦρ οὐ σβέννυται».
TA AΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ[:
Τίτ.2,11-14 και 3,4-7]
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
[Υπομνηματισμός των
εδαφίων Τίτ.2,11-15 και Τίτ.3,1-7]
«᾿Επεφάνη γὰρ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις, παιδεύουσα ἡμᾶς ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι, προσδεχόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ὃς ἔδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα λυτρώσηται ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀνομίας καὶ καθαρίσῃ ἑαυτῷ λαὸν περιούσιον, ζηλωτὴν καλῶν ἔργων(:διότι με την ενανθρώπηση του Υιού του Θεού φανερώθηκε η χάρις του Θεού, η οποία σώζει όλους τους ανθρώπους. Και μας παιδαγωγεί η χάρις του Θεού ώστε, αφού αρνηθούμε την ασέβεια και τις επιθυμίες του μάταιου και αμαρτωλού αυτού κόσμου, να ζήσουμε στη ζωή αυτή με εγκράτεια στον εαυτό μας, με δικαιοσύνη προς τους γύρω μας ανθρώπους και με ευσέβεια προς τον Θεό. Και να ενισχυόμαστε στην ενάρετη ζωή, περιμένοντας με χαρά τη μακαριότητα που ελπίζουμε και τη φανέρωση της δόξας του μεγάλου Θεού και Σωτήρος μας, του Ιησού Χριστού, ο Οποίος έδωσε τον εαυτό Του σε θάνατο για χάρη μας, για να μας εξαγοράσει από κάθε παράβαση του νόμου, να μας καθαρίσει και να μας κάνει έτσι δικό Του εκλεκτό λαό, λαό γεμάτο ζήλο για καλά έργα)»[Τίτ. 2, 11-14].
ΑΓΙΑ
ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ
Ἅγια Θεοφάνεια σήμερα, σεβαστή γερόντισσα· εἴθε νά δεχτοῦμε τό σωτήριο κήρυγμα τό ὁποῖο ἀκριβῶς στόν Ἰορδάνη ποταμό ἔχει γίνει πρόσκληση μετανοίας καί σωτηρίας. Χρονικά, ἄν καί ἡ ἑορτή τῆς Ἐπιφανείας τοῦ Σωτῆρος, ἔχει περάσει, ἐν τούτοις ἐκκλησιαστικά, ἡ Ἄκτιστος Χάρις μένει γιά πάντα καί καθιστᾶ τήν ἑορτή εἰς τούς αἰῶνας τωρινή, ἐπίκαιρη.
"Ομόφυλοι
ή ομοφυλόφιλοι;"
Εμμανουήλ
Κυρατσάκις, Χανιά
Πάντα το έγκλημα τελείται πρώτα με λέξεις· π.χ., πρώτα ο φανατισμένος αποκαλεί τον αντίπαλό του «γουρούνι» ή «κατσαρίδα» και μετά τον σφάζει ή τον λειώνει. Πρώτα λέει μια γυναίκα «κάνω ό,τι θέλω το σώμα μου» και μετά τεμαχίζει μέσα στη μήτρα της το σώμα του παιδιού, που κυοφορεί, υπό το πρόσχημα ότι της ανήκει. Το έγκλημα είναι στο «μου», που δεν είναι, αληθινά, «μου», αλλά ενός άλλου προσώπου, πόσο μάλλον, που, αυτό το τρίτο πρόσωπο, εξαρτάται σε υπέρτατο βαθμό από εμένα, την μητέρα, που το φιλοξενώ και περιθάλπω.
Συμμορίες
ανηλίκων
Εάν το σχολείο δεν γίνει αυστηρό και δεν σταματήσει το χαϊδολόγημα των παραβατών, θα δούμε και χειρότερα
Φρίκη! Τὰ νέα βλαστάρια τῆς πατρίδας μας στὴν ἡλικία τῶν 9-11 ἐτῶν (Δ΄-ΣΤ΄ Δημοτικοῦ) θὰ διδάσκονται πλέον στὸ σχολεῖο μὲ τὰ νέα Ἐργαστήρια Δεξιοτήτων τὶς πάσης φύσεως διαστροφὲς τοῦ σοδομισμοῦ.
Κάνουν
λόγο για «τρίτο φύλο», σε παιδιά δημοτικού!
Το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα Δημοτικά σχολεία δίνει τη δυνατότητα στους δασκάλους να χρησιμοποιούν υλικό από μια συγκεκριμένη επίσημη πλατφόρμα, την οποία παρουσίασε σήμερα η εκπομπή «Super Κατερίνα».
Ἀγαπῶ
τὸν Θεό, ἀγαπῶ τὴ ζωή!
Κ. Γ Παπαδημητρακόπουλος
Λοιπόν, καλοί μου φίλοι, ὅταν ρωτήθηκαν οἱ μαθήτριες τῆς Γ΄ Λυκείου ἑνὸς σχολείου «γιατί ἀγαπᾶς τὴ ζωή;» ἔδωσαν τὶς ἑξῆς ἀπαντήσεις:
«ΦΩΣ ΕΚ
ΦΩΤΟΣ ΕΛΑΜΨΕ ΤΩ ΚΟΣΜΩ ΧΡΙΣΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΗΜΩΝ»
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
(Θεολογική
μονογραφία στα νοήματα της εορτής των Φώτων)
Τα Θεοφάνεια, η Εορτή των Φώτων, είναι μια από τις κορυφαίες δεσποτικές εορτές της Εκκλησίας μας, η οποία ενέχει τεράστια σωτηριολογική σημασία.
…με μία προβληματική «θεία λειτουργία» που η Εκκλησία απέρριψε για ευνόητους λόγους.
Τό Μαξίμου ἀπειλεῖ τά μέλη τῆς Κυβερνήσεως: «Ἐκτός» σχήματος ὅποιος καταψηφίσει τόν γάμο τῶν ὁμόφυλων ζευγαριῶν
Ἀγρίνιο 26-12-2023
Ἀρχιμανδρίτου Παύλου
Ντανᾶ
Ἱεροκήρυκος
Ἡ ἁγνότητα τῆς Παναγίας
Στίς 26 Δεκεμβρίου ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τή σύναξη τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἡ ὁποία ὑπηρέτησε τό Μυστήριο τῆς Ἐνανθρωπίσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου. Δοξάζει καί ἀνυμνεῖ μέ ὕμνους εὐχαριστηριακούς τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἡ ὁποία γέννησε τόν Κύριό μας καί Σωτήρα τοῦ κόσμου, Ἰησοῦ Χριστό.
Ο
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΙ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΩΣ
Τοῦ Αἰδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη,
Επιστολή
Αγιορειτών στον Οικουμενικό Πατριάρχη για τον Αμερικής Ελπιδοφόρο
Του Θεόδωρου
Καλμούκου | Εθνικός Κήρυκας
Με μια απόφαση καταπέλτης -είναι χωρίς προηγούμενο – το Άγιο Όρος με ομόφωνη απόφαση όλων των Μονών, έστειλαν γράμμα στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο οποίος είναι ο κανονικός τους Επίσκοπος, διαμηνύοντας του με σεβαστικό τρόπο ότι ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος δεν είναι ευπρόσδεκτος να πραγματοποιήσει επίσκεψη στην Μοναστική Πολιτεία κατά το τρίτο δεκαήμερο του Ιανουαρίου.
«ΕΜΕΙΣ
ΕΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΤΗΣ»;
Νεκτάριος Δαπέργολας
Ἡ ζοφερὴ εἰκόνα τῆς (ὄχι ἁπλῶς παρηκμασμένης, ἀλλὰ ἀναφανδὸν σὲ καθεστὼς πνευματικῆς ἀποσύνθεσης καὶ ἀκραίου δαιμονισμοῦ) σημερινῆς Δύσης, ὅπως ἀποτυπώνεται καὶ σὲ ἐμβληματικὰ μνημεῖα τῆς ἐπελαύνουσας woke ἀτζέντας, ἀλλὰ καὶ στὸν τρόπο «ἑορτασμοῦ» τῶν Χριστουγέννων (μὲ ἀκόμη καὶ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ νὰ τίθεται πλέον σὲ καθεστὼς ἀποσιώπησης - ἢ καὶ ἀπαγόρευσης - μέ πρόσχημα τόν...σεβασμό τῆς διαφορετικότητας). Ἄκρως χαρακτηριστικὴ φυσικὰ καὶ ἡ φωτογραφία ἀπὸ ναὸ τοῦ Βελγίου, ὅπου μπορεῖ κανεὶς νὰ δεῖ τὸ γλυπτὸ «Ἐκπεσών Ἀρχάγγελος» (ποὺ ἀντιλαμβάνεστε προφανῶς πρὸς τιμὴν ποίου τοποθετήθηκε).
Σύμφωνα με ανακοίνωση της Ιεράς Μητροπόλεως Σύρου “Το απόγευμα της σήμερον, Πρωτοχρονιάς του 2024, ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β' ευχήθηκε γιά το νέο έτος στον Επίσκοπο της ΡΚαθολικής Εκκλησίας Σύρου κ.Πέτρο και τους ΡΚαθολικούς πιστούς στο Ναό του Αγίου Γεωργίου Άνω Σύρου, όπου κάθε χρόνο τελείται Λειτουργία για την Ειρήνη”.
Πορφυρίτης
Ἡ ἐποχή μας ἔχει ἰδιαιτέρως ἀνάγκη ὑγιειῶν ἀνθρωπίνων προτύπων καί δή Ποιμένων. Ἀνθρώπων, φίλων τοῦ Θεοῦ· Ποιμένων πού ποιμαίνουν τό ποίμνιό τους σύμφωνα μέ τό Νόμο τοῦ Θεοῦ, σύμφωνα μέ τίς ἐντολές Του. Κι αὐτό, γιά νά γνωρίζουν οἱ πιστοί καί νά μήν παρασύρονται ἀπό «ἀρρωστημένες» ἀντιλήψεις συγχρόνων ἐπισκόπων καί γενικότερα ἀνθρώπων πού περιβάλλονται μέ τόν μανδύα τῆς Ἐκκλησίας. Ἕνα τέτοιο πρότυπο Ποιμένος εἶναι καί ὁ Ἅγιος πού ἑορτάζει σέ λίγες μέρες. Ἐμεῖς εἴμαστε πολύ μικροί γιά νά πλέξουμε τό ἐγκώμιό του, γι’ αὐτό θά βαδίσουμε σέ ἀσφαλῆ μονοπάτια, ἀφήνοντας ἕναν Μεγάλο νά μιλήσει γιά ἕναν Μεγάλο: Ἕναν Μεγάλο Θεολόγο, τόν Ἅγιο Γρηγόριο, γιά ἕναν «Στῦλο τῆς Ὀρθοδοξίας», τόν Μέγα Ἀθανάσιο.
«Είναι
ηλίθιοι...!»
Υπό Αρχιμ.
Βασιλείου Μπακογιάννη
Ὁ Ζήνων ὁ Κιτεύς (4ος αἰ. π.Χ.) ἦταν μεγαλέμπορας. Σέ κάποιο ταξίδι, ἔχασε, ἀπό θαλασσοταραχή, τό ἐμπόρευμα καί τό καράβι του.
Η παρούσα επιστολή εστάλει στους αποδέκτες της, τον υπουργό δικαιοσύνης και τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους των κομμάτων.
 |
Ορθόδοξος Χριστιανικός Σύλλογος |
Ανοιχτή Επιστολή Διαμαρτυρίας του Συλλόγου Προστασίας του Αγέννητου παιδιού «Η Αγία Εμμέλεια»
Η
αγία Θωμαΐς η εκ Λέσβου, προστάτης του συζυγικού βίου
Του Γεωργίου Π. Σωτηρίου, Θεολόγου, Τ. Διευθυντού
Παιδαγωγικής Ακαδημίας
Η Αγία Θωμαΐς γεννήθηκε στη Λέσβο, άγνωστο όμως σε
ποιο ακριβώς σημείο του νησιού. Οι γονείς της, Μιχαήλ και Καλή, ήταν
ευσεβέστατοι, έντιμοι, ευκατάστατοι και αποτελούσαν ζεύγος, που οι σύγχρονοι το
χαρακτήριζαν «ζεύγος χρυσούν, ζεύγος τρισευδαίμον και μακάριον». Ο πατέρας της
χαρακτηρίζεται «τον τρόπον χρηστός, το φρόνημα σταθερός…» και η μητέρα της «το
ήθος καλλίστη, καλλίων δε την ψυχήν». Την στέρηση παιδιού την αντιμετώπιζαν
«πενθούντες και σκυθρωπάζοντες», αλλά και με την ελπίδα ότι θα αποκτούσαν παιδί
και για τούτο δεν έπαυαν να προσεύχονται. Τέλος, η Παναγία με θείο όνειρο
προειδοποίησε την Καλή ότι όχι μόνο θα αποκτούσε παιδί, αλλά ότι τούτο θα
ξεχώριζε σε πλούτο χαρισμάτων και αγιότητα. Πραγματικά, απέκτησαν κόρη που την
ονόμασαν Θωμαΐδα, και καθώς μεγάλωνε ξεχώριζε για τα χαρίσματα που είχε αλλά
και την ομορφιά της. Όπως αναφέρεται στα βιβλία: «Ξυμπάσας τας λεσβίδας κάλλει
και μεγέθει διαφερόντως υπερελάσασα», ξεπέρασε δηλαδή, όλες τις κοπέλες της
Λέσβου στην ομορφιά και στο ανάστημα. Παρουσίαζε «αρμονία αρίστη σωματική και
πνευματική».
Αν και δεν είχε καμιά διάθεση για γάμο, αλλ’ απ’ εναντίας εθαύμαζε τη μοναστική ζωή, πειθαρχώντας στη θέληση και επιθυμία των γονιών της, παντρεύτηκε σε ηλικία 24 ετών κάποιον Στέφανο, που έγινε γι’ αυτήν «ακάνθινος στέφανος» για όλη τη ζωή της. Ενώ αυτή ήταν τόσο καλή, τόσο ενάρετη, ώστε την ήξεραν όλοι σαν υπόδειγμα συζύγου, υπέφερε φοβερά από τη βάναυση συμπεριφορά του βαρβάρου συζύγου της, που καθημερινά εύρισκε ευκαιρία να την πληγώνει στο σώμα και στη ψυχή με ξυλοδαρμούς, ραπίσματα, κλωτσιές ακόμα και στο στόμα της, να την καίει, να της ανοίγει πληγές σ’ όλο της το σώμα, να την κρεμάει δεμένη με σχοινιά για ώρες πολλές.
50 ετών το «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ»
Του Γιώργου
Ν. Παπαθανασόπουλου
Πριν
από πενήντα χρόνια και συγκεκριμένα στις 26 Δεκεμβρίου του 1973 δημοσιεύθηκε
στη Γαλλία, στα ρωσικά, το συγκλονιστικό όσο και αποκαλυπτικό έργο του Αλεξάντρ
Σολζενίτσιν «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ». Αυτό κατέφερε ένα ακόμη πλήγμα στο
ολοκληρωτικό σύστημα εξουσίας της Σοβιετικής Ένωσης, με την εκτενή και γλαφυρή
στην τραγικότητά της περιγραφή των στρατοπέδων συγκέντρωσης.
Το «Αρχιπέλαγος» στην ΕΣΣΔ ήσαν οι διάσπαρτες «νήσοι» και «νησίδες» από φυλακές, ψυχιατρεία και στρατόπεδα στην εκτεταμένη αυτή χώρα. Γράφει ο Σολζενίτσιν: «Από τον Βερίγγειο Πορθμό ίσαμε τον Βόσπορο σχεδόν είναι διεσπαρμένα τα μύρια νησιά του μαγεμένου Αρχιπελάγους. Είναι αθέατα κι όμως υπάρχουν, κι από νησί σε νησί πρέπει, αθέατα επίσης, αλλά αδιάκοπα, να μεταφέρονται οι αθέατοι σκλάβοι, που έχουν σάρκα, όγκο και βάρος. Πώς όμως τους μεταφέρουν και με τί; Υπάρχουν για τον σκοπό αυτό σημαντικά λιμάνια: τα μεταγωγικά στρατόπεδα και λιμάνια πιο δεύτερα: τα μεταγωγικά στρατόπεδα. Υπάρχουν για τον σκοπό αυτό ατσάλινα σφαλισμένα καράβια: τα βαγόνια-ζακ». (Α. Σολζενίτσιν «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ», Εκδ. Οργαν. Πάπυρος, Αθήνα, 2009, Μέρος ΙΙ, σελ. 541». Σημειώνεται ότι η λέξη «Γκουλάγκ» είναι σύντμηση των ρωσικών λέξεων «Γκλάβνογιε Ουπραβλένιγιε Λαγκερέϊ», που σημαίνουν «Γενική Διοίκηση Στρατοπέδων»…
Ἡ ἀντιμετώπισις
τῶν δοκιμασιῶν
Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Ἡ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων πάνω στὴ γῆ ποτὲ δὲν ἔμοιαζε μὲ ἀκύμαντο λιμάνι. Πάντα ὑπῆρχαν ἀπειλητικὰ κύματα. Πάντα ἐμφανιζόταν ὁ κίνδυνος ναυαγίου. Ποτὲ δὲν ἔλειψαν οἱ δοκιμασίες καὶ οἱ συμφορές. Οἱ ἄνθρωποι ὅμως συχνὰ ξεχνοῦν ὅτι ὑπάρχουν καὶ πολλὲς εὐχάριστες μέρες, ὧρες καὶ στιγμές, ποὺ πρέπει νὰ ἀξιοποιοῦνται πνευματικὰ καὶ νὰ μειώνουν τὴν ἀγωνία τοῦ καθημερινοῦ κινδύνου, τὴν πίκρα τῶν δυσάρεστων καταστάσεων, τὸ φόβο τῶν ποικίλων ἀπειλῶν, πρα-γματικῶν ἀλλὰ καὶ φανταστικῶν (ἀνάλογα μὲ τὴν ψυχοσύνθεση τοῦ καθενός) καὶ γενικὰ τὴν κατάθλιψη τῶν ἀλλεπάλληλων δοκιμασιῶν, ποὺ σὲ μερικοὺς δὲν ἔχουν τελειωμό.
Ο
Mέγας Bασίλειος κι’ ο Παραμορφωμένος Xριστιανισμός
Φώτης
Κόντογλου
Θέλω να μιλήσω για τον άγιο Bασίλειο, αλλά να μην πω
τα συνηθισμένα που λένε όσοι γράφουνε γι' αυτόν τον αληθινά Mέγαν άγιο.
Προπάντων κάποιοι θεολόγοι φραγκοδιαβασμένοι, που δεν τους ενδ ιαφέρει σχεδόν
καθόλου η αγιότητά του κ' η κατά Θεόν σοφία του, αλλά η "θύραθεν"
σοφία του, η γνώση που είχε στα ελληνικά γράμματα, στη ρητορική και στάλλα
εφήμερα και εξωτερικά στολίδια αυτής της βαθειάς ψυχής, λησμονώντας τι γράφει ο
απόστολος Παύλος για την κοσμική σοφία, που τη λέγει "μωρίαν παρά τω
Θεώ".
Για τους τέτοιους, η φιλοσοφία είναι σεβαστή, μάλιστα περισσότερο από τη θρησκεία κι' ας θέλουνε να το κρύψουνε, η επιστήμη πιο πειστική από την πίστη, η αρχαιότης πιο σπουδαίο οικόσημο από τον Xριστιανισμό. Γι' αυτό, όλα τα μετράνε μ' αυτά τα μέτρα. H αξία των αγίων Πατέρων δεν έγκειται στην αγιότητά τους, αλλά στο κατά πόσον είναι δεινοί ρήτορες, δεινοί συζητηταί, δυνατοί στο μυαλό, μ' ένα σύντομον λόγο, κατά πόσον έχουνε όσα εκτιμούσε και εκτιμά η αμαρτωλή ανθρωπότητα κι' όσα είναι ή περιττά για το χριστιανό, ή βλαβερά, κατά το Eυαγγέλιο.
Ἦταν Πέμπτη, γράφει
ὁ Μοτοβίλωφ (ὁ κτηματίας Νικόλαος Μοτοβίλωφ, πού τό 1831 θεραπεύθηκε
θαυματουργικά ἀπό σοβαρή ἀσθένεια μέ τήν προσευχή τοῦ ὁσίου Σεραφείμ). Ἡμέρα
συννεφιασμένη. Τό χιόνι στή γῆ εἶχε ἀνεβῆ στούς 25 πόντους, ἐνῶ ἀπό τόν οὐρανό ἐξακολουθοῦσαν
νά πέφτουν πυκνές νιφάδες, ὅταν ὁ πατήρ Σεραφείμ ἄρχισε νά συζητᾶ μαζί μου. Μέ ἔβαλε
νά καθήσω στόν κορμό ἑνός δένδρου πού μόλις εἶχε κόψει, καί ὁ ἴδιος κάθησε ἀπέναντί
μου. Βρισκόμασταν μέσα στό δάσος, κοντά στό ἐρημητήριό του, πάνω στόν λόφο πού
κατέληγε στίς ὄχθες τοῦ ποταμοῦ Σάρωφκα.
— Ὁ Κύριος μοῦ ἀπεκάλυψε,
εἶπε ὁ μεγάλος στάρετς, ὅτι ἀπό τά παιδικά σας χρόνια ἐπιθυμούσατε πολύ νά μάθετε
ποιός εἶναι ὁ σκοπός τῆς χριστιανικῆς ζωῆς, καί εἴχατε ρωτήσει πολλές φορές μεγάλες
πνευματικές προσωπικότητες.
— Πράγματι, ἀπάντησα,
ἀπό τήν ἡλικία τῶν δώδεκα ἐτῶν μέ ἀπασχολοῦσε ἐπίμονα αὐτός ὁ λογισμός καί εἶχα
ἀπευθυνθῆ σέ πολλούς πνευματικούς ἀνθρώπους, ἀλλά οἱ ἀπαντήσεις τους δέν μέ ἱκανοποιοῦσαν.
— Μάλιστα, συνέχισε
ὁ πατήρ Σεραφείμ. Κανείς σέν σᾶς εἶχε δώσει ὁριστική ἀπάντησι. Νά ποιός εἶναι ὁ
σκοπός τῆς χριστιανικῆς ζωῆς, ἔλεγαν: Νά πηγαίνεις στήν ἐκκλησία, νά προσεύχεσαι
στόν Θεό, νά τηρῆς τίς ἐντολές Του, νά κάνεις τό καλό. Ὡρισμένοι δυσανασχετοῦσαν
μαζί σας καί σᾶς ἔλεγαν ὅτι ἀσχολεῖσθε μέ μία περιέργεια πού δέν ἀρέσει στόν Θεό.
«Μή ζητᾶς πράγματα πάνω ἀπό τίς δυνάμεις σου», συμπλήρωναν. Κανείς ὅμως δέν σᾶς
ἔδωσε τή σωστή ἀπάντησι. Ὁρίστε λοιπόν, ἐγώ ὁ πτωχός Σεραφείμ θά σᾶς ἐξηγήσω τώρα
ποιός εἶναι πράγματι αὐτός ὁ σκοπός:
Ἡ προσευχή, ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καί κάθε χριστιανικό ἔργο, ὅσο κι ἄν εἶναι καλό καθ᾽ ἑαυτό, δέν ἀποτελεῖ τόν σκοπό τῆς χριστιανικῆς μας ζωῆς, ἀλλά χρησιμεύει σάν μέσο γιά τήν ἐπιτυχία του. Ὁ πραγματικός σκοπός τῆς χριστιανικῆς ζωῆς εἶναι ἡ ἀπόκτησις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Μια οικογένεια με τρία παιδιά έζησε το θαύμα. Η μητέρα τους ξύπνησε από το κώμα μετά από πέντε χρόνια!
Στις 14/8/2015 είχε δημοσιευθεί ένα άρθρο με τίτλο «Η Θεομήτωρ και ο Ευσεβισμός της Αίρεσης»
-που υπάρχει ανσρτημένο μέχρι σήμερα- στον ιστοχώρο pemptousia.gr. Συντάκτης
του ο Ηρακλής Φίλιος, νυν κληρικός της Μητροπόλεως Σταγών και Μετεώρων. Εκεί,
μεταξύ άλλων, διατυπώνει το ερώτημα: «Αν
η Παναγία δεν ήταν Παρθένος αλλά μία γυναίκα που είχε συνάψει νόμιμη σχέση, ο
Θεός δεν θα μπορούσε να γεννηθεί στην μήτρα της; Δηλαδή το μέγα μυστήριο είναι
το α ε ι π ά ρ θ ε ν ο της Θεοτόκου;»
Στο ίδιο άρθρο σημειώνεται: «Έχω την αίσθηση πως δεν έχουμε κατανοήσει ακόμη το αχώρητο μυστήριο που έχει συντελεστεί. Και ο μονοφυσιτισμός της σκέψης ότι το μυστήριο της ενσάρκωσης του Θεού Λόγου αναλώνεται στην παρθενία της Θεοτόκου, έχει πάλι να κάνει με το ζήτημα της καθαρότητος, μόνο που αυτή τη στιγμή υπερτονίζεται ως συνήθως από συντηρητικούς θεολογικούς κύκλους που αιρετικά πλέον εντοπίζουν μια σωτηριολογική απολυτότητα στη ‘‘θεολογία της ανάγκης’’ όπου έπρεπε με άλλα λόγια η Παναγία να είναι Παρθένος και πως αυτή είναι η ουσία του αγώνα του θιασώτη εκείνης, αγίου Κυρίλλου του Αλεξανδρέα στην Γ’ Οικουμενική Σύνοδο της Εφέσου (431 μ.Χ.)».
Πρωτοχρονιά
2024: Σημασία δεν έχει να πούμε «πάει ο παλιός χρόνος», αλλά «πάει ο παλιός μας
εαυτός»
Καμία νέα
χρονιά δεν μπορεί να φέρει ευτυχία από μόνη της, αν δεν ανακαινίσουμε εμείς την
ψυχή μας - Ευχή για το 2024, να αγαπήσουμε περισσότερο και περισσότεροι τον Θεό
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Συμφιλιωμένοι με τον Xρόνο.
Σαββίδης Παύλος,
θεολόγος, Νέον έτος 2024
Ένας καινούργιος χρόνος ανατέλλει. Μια πολύτιμη ευκαιρία να κατακτήσουμε τη ζωή. Μια καινούργια ελπίδα να νικήσουμε τη ζωή. Ο ήλιος της ελπίδας φωτίζει τα σκυθρωπά μας πρόσωπα, ζωντανεύει το σβησμένο βλέμμα μας, τονώνει τα κουρασμένα γόνατά μας. Όπως εύστοχα επισημαίνει και ο γάλλος διανοούμενος Ανατόλ Φράνς «ο χρόνος που ο Θεός δίνει στον καθένα μας μοιάζει με ένα πολύτιμο ύφασμα που ο καθένας από εμάς το κεντά όσο μπορεί καλύτερα».
«ΚΑΛΗ
ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΜΕ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ»!
Νεκτάριος
Δαπέργολας
Πρώτη μέρα τοῦ νέου ἔτους καὶ πάνω ἀπὸ εὐχὲς γιὰ ὑγεία καὶ κοσμικοῦ τύπου εὐτυχία (ἐπειδὴ ἀκριβῶς ὑπάρχουν πολὺ πιὸ σημαντικὰ πράγματα ἀπὸ αὐτά), ἐμεῖς ἂς κάνουμε τὴν εὐχὴ (καὶ συνάμα τὴν προσευχὴ) γιὰ ἀφύπνιση ἀπὸ τὸ σκοτάδι ποὺ βυθιζόμαστε, γιὰ μετάνοια καὶ ἔγερση ἀπὸ τὴν κλίνη τῆς πνευματικῆς μας ἀρρώστιας καὶ παραλυσίας. Γιατί, καθὼς ὅλα γύρω μας λυσσομανοῦν καὶ ἀνταριάζουν, εἶναι πιὸ ἐπιτακτικὰ καὶ ἀγωνιωδῶς ἐπίκαιρα ἀπὸ κάθε ἄλλη φορὰ τὰ λόγια τοῦ Ἀποστόλου ὅτι «ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι· νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν. Ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν. Ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίτας καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ, ἀλλ᾿ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας» (Πρός Ρωμαίους ιγ΄11-14)
Ἔλαμψε
τὸ τῆς χάριτος ἔαρ
Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος - θεολόγος
Τὴν κατὰ σάρκα Γέννηση τοῦ Κυρίου μας ἀκολουθεῖ ἡ
Περιτομή, ποὺ κατὰ τὸ ἔθος τῶν Ἑβραίων γινόταν τὴν ὀγδόη ἡμέρα ἀπὸ τῆς
Γεννήσεως ἄρρενος τέκνου.
Ἔτσι καὶ "ὁ πάντων ποιητὴς καὶ Δεσπότης"
Κύριος ἀνεδείχθη "τοῦ νόμου πληρωτὴς ὡς οὐκ ἀντίθεος ὑπάρχων". Ὑπέστη,
λοιπόν, τὴν κατὰ τόν νόμον περιτομή, "ὅπως παύσῃ τὰ σκιώδη -γιὰ νὰ δώσῃ
τέλος στὴν σκιὰ τοῦ νόμου καὶ στὶς προφητεῖες- καὶ (ὅπως) περιέλῃ - ξεσκεπάσῃ-
τὸ κάλυμμα τῶν παθῶν ἡμῶν" (Ἀπολυτίκιο ἑορτῆς).
Καὶ ἡ Περιτομή, ἑπομένως, ὅπως ἐξ ἄλλου καὶ ὅλα τὰ
γεγονότα στὴν Ἐκκλησία μας, ἀποσκοπεῖ στὴν ἐκπλήρωση τοῦ σχεδίου τῆς θείας οἰκονομίας,
ποὺ εἶναι ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ἀκόμη καὶ τὸ ὄνομα Ἰησοῦς ποὺ ἔλαβε ὁ Χριστὸς
κατὰ τὴν Περιτομὴ σημαίνει "Σωτήρ". "Συγκαταβὰς ὁ Σωτὴρ τῷ γένει
τῶν ἀνθρώπων κατεδέξατο σπαργάνων περιβολήν, οὐκ ἐβδελύξατο σαρκὸς
περιτομήν" (Στιχηρό Ἰδιόμελο τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς ἑορτῆς).
Πῶς θὰ μπορούσαμε, ἄλλωστε, νὰ φανταστοῦμε ὅτι Ἐκεῖνος ποὺ "ἔλαβε μορφὴν δούλου" γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, δὲν θὰ δεχόταν τώρα, γιὰ τὸν ἴδιο λόγο, καὶ νὰ περιτμηθῇ; Πράγματι, "οὐκ ἐπῃσχύνθη ὁ πανάγαθος Θεὸς ἀποτμηθῆναι ὑπὲρ ἡμῶν" (Θεοτοκίον τοῦ Ἑσπερινοῦ).
Τώρα, πού ἡ παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ κάνει θραῦση, ὁ
Μέγας Βασίλειος γίνεται ἐπίκαιρος ὅσο ποτέ.
‘’... Κεκριμμένα ἡμῖν τά ἔνεδρα τίθησι καλύπτων αὐτῶν τήν ἐπιβουλήν διά τοῦ ὁνόματος ὅ περιφέρουσι ... Τό Χριστιανῶν ὄνομα ἔχει καί τούς διώκοντας’’.
[από το 9:24 Ο Μητροπολίτης Γαβριήλ στις
«Στιγμές» με τον Μάνο Νιφλή | One Channel]
Στην δική
μου την περίπτωση, όταν έγινα κληρικός και μπήκα στην Εκκλησία, είχα ήδη
περάσει στην Θεολογική Σχολή Αθηνών μέσα από τις πανελλαδικές εξετάσεις. Τότε
είχαμε την τρίτη δέσμη που εγώ είχα ακολουθήσει. Και όταν τελείωσε το
πανεπιστήμιο αποφάσισα ότι δεν πρέπει να παραμείνω εδώ και ο καθηγητής μου ο κ.
Φειδάς με πήρε κοντά του, και εκείνος μου άνοιξε τους ορίζοντες να μπορέσω να
βγω εξωτερικό.
Και
πήγα στο ινστιτούτο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ελβετία, στο
Σαμπεζύ, μία περιοχή της Ελβετίας όπου ο αείμνηστος Μητροπολίτης Δαμασκηνός Ελβετίας είναι εκείνος ο
οποίος ίδρυσε το 1997 αυτό το ινστιτούτο.
Με τί
στόχο;
Ο στόχος ήτανε να μπορέσουν οι χριστιανικές ομολογίες Ρωμαιοκαθολικοί, Προτεστάντες -κυρίως προτεστάντες γιατί η Ελβετία είναι προτεσταντική χώρα- μαζί με Ορθοδόξους φοιτητές να συνυπάρχουν. Να μπορούνε να κάνουνε μαθήματα τα οποία έχουνε να κάνουνε σε μεταπτυχιακό επίπεδο, σε κάθε χριστιανική ομολογία. Να βλέπεις πώς ο χριστιανισμός ήρθε να εδραιωθεί στη Δύση, και να αλλάξει πολλές φορές την καθημερινότητα των ανθρώπων της Δύσης. Άλλωστε είναι ξεκάθαρο και μακάρι να είχαμε την δυνατότητα να δούμε ότι ο χριστιανισμός στη Δύση είναι άλλος από τον χριστιανισμό της Ανατολής, και αυτό φαίνεται στην καθημερινότητα των ανθρώπων.
