Χωρούν και οι αμαρτωλοί στη φάτνη σου, Χριστέ μου;...[1] ή «Ένας
φανταστικός διάλογος!»
«-Γιατί να μην επιτρέπεται να κοινωνήσεις φέτος τα Χριστούγεννα, Γιάννη μου; Τι
δηλαδή, επειδή έχεις σχέσεις με την Ελένη ενώ δεν είστε παντρεμένοι; Καλά, πού
νομίζεις ότι ζούμε, στο 1821; Η κοινωνία και η εποχή μας Γιάννη μου, έχουν
αλλάξει, έχουν προοδεύσει. Ζούμε σε νέα εποχή! Ο Χριστός της νέας εποχής, είναι
ότι νά ‘ναι, τα επιτρέπει όλα!
-Ναί πάτερ μου. Χαίρομαι πολύ που με επιτρέπεις να κοινωνήσω. Πέρυσι δεν
κοινώνησα. Ούτε το Πάσχα. Ούτε τον δεκαπενταύγουστο. Ο προηγούμενος πνευματικός
μου δεν με άφηνε να κοινωνήσω. Ήταν πολύ σκληρός, αυστηρός, παράξενος,
αλλόκοτος! Έλεγε ότι ο Χριστός δεν μπορεί να μπει σε καρδιά αμετανόητη, δεν
μπορεί να ενωθεί με την αμαρτία και ότι το Ευαγγέλιο και όλοι οι άγιοι
απαγορεύουν τις προγαμιαίες σχέσεις.
-Μην ανησυχείς Γιάννη μου. Άσε τι λέει το Ευαγγέλιο. Μόνο κάτι εικασίες κάνει,
εξάλλου και τον απόστολο Παύλο, πολλοί τον αμφισβητούν. Άσε που αν ψάξουμε
καλύτερα, θα δούμε ότι με αυτά που λέει για την πορνεία, εννοεί μόνο την, επί
πληρωμή, πορνεία. Όταν υπάρχει αγάπη, τελειώνουν όλα. Ο Θεός είναι αγάπη, ο
Χριστός είναι αγάπη και όπως σου είπα όταν υπάρχει αγάπη, όλα επιτρέπονται,
όλα συγχωρούνται.