17 Ιαν 2009

Χρειάστηκαν χίλιες μέρες για να ανακαλύψουν κάποια από τα λάθη των νέων σχολικών βιβλίων.


«Δεν επελέγησαν οι καλύτεροι για να εκδώσουν τα σχολικά βιβλία»
«Έχω πολλούς λόγους να πιστεύω ότι δεν επελέγησαν οι καλύτεροι για να εκδώσουν τα νέα σχολικά βιβλία. Και το λέω αυτό, παρά το γεγονός ότι είμαστε από εκείνους που κερδίσαμε μεγάλο μερίδιο των διαγωνισμών (σ.σ. περίπου το 25%)», λέει ο Στέφανος Πατάκης, επικεφαλής των ομώνυμων εκδόσεων, που μιλά για τρομερή ασυνεννοησία, έλλειψη ευελιξίας και πιστώσεων στη διαδικασία έκδοσης των νέων εγχειριδίων...
«Η βασική αιτία των προβλημάτων, λέει ο εκδότης, είναι ο συγκεντρωτικός τρόπος λειτουργίας του όλου εκπαιδευτικού μας συστήματος. Στο πλαίσιο αυτό λειτούργησε και η έκδοση αυτών των βιβλίων με την εμπλοκή πολλών ασύνδετων παραγόντων (εκδότης με το επιτελείο του, η συγγραφική ομάδα που επιλέγεται από τον εκδότη, η τριμελής επιτροπή αξιολόγησης, η ιεραρχία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου από τον πρόεδρο, τον επικεφαλής της βαθμίδας της εκπαίδευσης, τον τομέα και τέλος τον υπεύθυνο του έργου, ο διορθωτής επιμελητής που ορίζεται με ειδική σύμβαση από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, ο εικονογράφος που και αυτός ορίζεται με τον ίδιο τρόπο, τέλος το ατελιέ των προεκτυπωτικών εργασιών), με τις δεσμεύσεις που προέκυπταν από τα συμβόλαια και την ανάγκη έκδοσης τεράστιου αριθμού τίτλων μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα».Ενδειξη ανευθυνότηταςΣυμφωνεί, δηλαδή, ο κ. Πατάκης ότι η μαζική παραγωγή εγχειριδίων δημιούργησε προβλήματα; «Ηταν τραγικό λάθος που αποφάσισε το υπουργείο Παιδείας να εκδώσει 400 τίτλους στο σύντομο αυτό χρονικό διάστημα. Ηταν ένδειξη ανευθυνότητας για την τότε ηγεσία του υπουργείου Παιδείας. Η πίεση αυτή οδήγησε και σε λάθη αλλά και σε καθυστερήσεις...».Και γιατί τα λάθη δεν διορθώθηκαν; «Να σας πω ένα παράδειγμα. Για κάθε βιβλίο υπήρχε ένας διορθωτής που έπρεπε να συνεννοηθεί με τη συγγραφική ομάδα, την ομάδα των αξιολογητών, τον υπεύθυνο του μαθήματος και τους ανθρώπους στο ατελιέ. Λάβετε υπόψη ότι υπήρξαν άνθρωποι σε τέτοιους ρόλους, όπως π.χ. οι συγγραφείς, οι εικονογράφοι, που εργάστηκαν για χρόνια ολόκληρα και πληρώθηκαν ελάχιστα ή δεν έχουν πληρωθεί ακόμη. Υπήρχε τρομερή ασυνεννοησία. Υπήρξαν περιπτώσεις που χρειάστηκε οι Εκδόσεις Πατάκη χωρίς καμιά υποχρέωση να πληρώσουν κάποιον εικονογράφο για να τελειώσει το έργο του. Υπήρξαν περιπτώσεις που η ασυνεννοησία των παραγόντων μετετράπη σε σύγκρουση με αποτέλεσμα, παρά τις καλές προσπάθειες που έκαναν επιτελείς του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και εμείς, να καταλήξουμε τελικώς στη λύση της μεταξύ μας σύμβασης», λέει ο Στ. Πατάκης.
Δείτε Και...τη συνέχεια...

«Το σχολικό βιβλίο, πίστα χορού κάθε είδους κανιβάλων»
«Η εικόνα του σχολικού βιβλίου, όχι μόνο η εικονογράφηση, αλλά η συνολική του εικόνα, γράμματα, σελιδοποίηση, εκτύπωση, είναι από τις πρώτες και γι' αυτό τις πιο σημαντικές τροφές για τα μάτια και τα μυαλά των παιδιών μας.Σε μια ευνομούμενη πραγματικότητα, που η κοινή λογική δεν αποτελεί σπάνιο, εξωτικό είδος, η φράση μου θα ήταν κοινοτοπία.Για την αβάσταχτη πραγματικότητά μας είναι ευχή, ζητούμενο, απαίτηση, άπιαστο όνειρο. Δυστυχώς εδώ το σχολικό βιβλίο αποτελεί πίστα χορού κάθε είδους κανιβάλων."...
Αθλιας ποιότητας εκτυπώσεις πάνω σε κακά χαρτιά, σελιδοποίηση που λες και προσπαθεί να κάνει το περιεχόμενο ακόμα πιο δύσκολο ή βαρετό.Στο τέλος μια άσχετη, κακοποιημένη αναπαραγωγή ζωγραφικού έργου Ελληνα ζωγράφου για εξώφυλλο, συμπληρώνει την εικόνα. Το αντικείμενο αυτό θα μπορούσε να είναι έργο σύγχρονης εικαστικής δημιουργίας κάτω από τον τίτλο "Η αθλιότητα της παιδείας εν Ελλάδι".

Και η συνέχεια...

Λεξικό Α', Β', Γ' Δημοτικού. Χαμένοι στη ...Λημματο-λάσπη!
Η αρχή του ποταμού λέγεται κοίτη, τα σύννεφα φαίνονται πριν από τη βροχή, οι βασιλιάδες παίρνουν τη χώρα από τους γονείς τους, η μπανάνα φυτρώνει σε ζεστές χώρες, το περιστέρι είναι άσπρο και το καναρίνι ζει σε κλουβί. Αν είστε ενήλικας και έχετε διαφωνίες με τα όσα διαβάσατε παραπάνω, τι θα λέγατε σε ένα μικρό παιδί που τα αντιμετωπίζει ως ορισμούς μέσα στο λεξικό που διανέμει επισήμως το υπουργείο Παιδείας;...
Στο μικροσκόπιο της έρευνας για τα λάθη στα νέα σχολικά εγχειρίδια, εξετάζουμε σήμερα το «Εικονογραφημένο Λεξικό Α', Β', Γ' Δημοτικού» με υπότιτλο «Το Πρώτο μου Λεξικό»... Πολύτιμος βοηθός, οι εργασίες της Μαρίας Ι. Καδιανάκη και του Στέφανου Κωλέττα, δύο εκπαιδευτικών που μας έστειλαν, όπως και πολλοί άλλοι αναγνώστες, επιστολές αφού διάβασαν τις πρώτες συνέχειες της έρευνάς μας -μαζί βεβαίως με τα (ουκ ολίγα για λεξικό) επίσημα Παροράματα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Σημειώνεται ότι σε ένα λεξικό, επειδή είναι εξ ορισμού βιβλίο αναφοράς, δεν δικαιολογείται η ύπαρξη τόσων λαθών, τα οποία μάλιστα ξεφεύγουν από τον συνήθη δαίμονα του τυπογραφείου και μπαίνουν σε ορισμούς και παραδείγματα.
Δείτε και τη συνέχεια...

Αναρίθμητα ... λάθη στα βιβλία των Μαθηματικών!
Ένα στα τρία λάθη, που επισήμως αναγνωρίζει το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, αφορά τα βιβλία των Μαθηματικών. Σε αυτά, όμως, οφείλουμε να προσθέσουμε αβλεψίες και μπερδεμένες διατυπώσεις που δεν αναφέρονται, αλλά και μια σειρά άλλων επιλογών που μαζί με τη μαθηματική σκέψη εισάγουν τα παιδιά και στον «όμορφο κόσμο, ηθικό, αγγελικά πλασμένο» των ενηλίκων...Βάσει των νέων εγχειριδίων, οι μαθητές της Στ' ενημερώνονται μέσα από προβλήματα που καλούνται να λύσουν όχι μόνο για το τι σημαίνει «γενιά των 700 ευρώ», αλλά και το πόσο... κουραστική είναι μια πορεία ειρήνης. Τα επίσημα Παροράματα του Π.Ι. δεν ασχολούνται με τέτοια ζητήματα -τουναντίον εντοπίζουν και ζητούν να διορθωθεί ένας πίνακας που υπάρχει στο βιβλίο του μαθητή στη σελίδα 29.
Παιδεία και CIA

Στον συγκεκριμένο πίνακα αναφέρονται οι πληθυσμοί των πολυπληθέστερων χωρών (Κίνα, Ινδία, ΗΠΑ) και της υφηλίου και από κάτω αναφέρεται ως πηγή το βιβλίο «The World Factbook 2003» της CIA, της διάσημης Αμερικανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών!!! Το Π.Ι. ζητεί να αλλάξουν οι αριθμοί και να μπει ως πηγή το Στατιστικό Δελτίο του ΟΗΕ για το 2007. Στην ιστοσελίδα του Π.Ι. (www.pi-schools.gr) πάντως, όπου υπάρχουν τα εγχειρίδια σε ηλεκτρονική μορφή, η CIA επιμένει να παραμένει ως πηγή, ενώ στο βιβλίο που αγοράσαμε από βιβλιοπωλείο, έχει εξαφανιστεί χωρίς, όμως, να αλλάξουν τα νούμερα βάσει του ΟΗΕ...
Διάβασε τη συνέχεια...

ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΤΙ ΛΑΘΗ ΘΑ ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΟΥΝ ΜΕΤΑ ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΕΡΕΣ!!!!

Το έντονο ενδιαφέρον του νέου ΥΠΕΠΘ για Παπισμό και Προτεσταντισμό.


Οι απόψεις του νέου Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων για θέματα Παιδείας, Ταυτοτήτων, Σχέσεων Εκκλησίας – Πολιτείας, Ευθανασίας, Γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων, Επαίτες και Ιερόδουλες, Γούρια, Αύρας και Αφαίρεσης ζωής είναι γνωστές.
http://aktines.blogspot.com/2009/01/blog-post_13.html
Έντονο όμως είναι και το ενδιαφέρον του κ. Υπουργού για Παπικούς και Προτεστάντες.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
1.Ερώτηση προς τον Υπουργό
Πολιτισμού
(5/7/2005)

ΘΕΜΑ: ΕΠΙΣΚΕΥΗ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΟΥ

Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου έχει υποστεί σοβαρές ζημίες από το σεισμό της 9ης Σεπτεμβρίου του 1999.

Η Αρχιεπισκοπή Καθολικών Αθηνών είχε λάβει διαβεβαιώσεις από τον προηγούμενο Υπουργό Πολιτισμού ότι ο Ναός θα ενταχθεί στα σεισμόπληκτα κτίρια για τα οποία θα χρησιμοποιούνταν ειδικά κονδύλια του Υπουργείου.

Με δεδομένη την ιστορική αξία του συγκεκριμένου κτιρίου και το γεγονός ότι αποτελεί χώρο λατρείας αλλά και σημείο επίσκεψης τουριστών,

Ερωτάται ο Υπουργός Πολιτισμού:

1.Γιατί δεν έχει ενταχθεί στα επισκευαζόμενα κτίρια-μνημεία ώστε να αποκατασταθεί η ασφάλεια των επισκεπτών των εκκλησιαζομένων αλλά και να διατηρηθεί η ιστορική αξία που το συγκεκριμένο κτίριο έχει για την πόλη των Αθηνών;

Αθήνα, 5-7-2005

Άρης Σπηλιωτόπουλος
Βουλευτής Β’ Αθηνών ΝΔ
Πηγή :http://www.e-aris.gr/default.asp?pageID=17&pageCode=02.01&tablePageID=4&pageNo=1&direction=asc&orderby=&langID=1&siteID=1&f_date=01%2F01%2F2005&ddYear=2005&entryID=445
Παρόμοιο ενδιαφέρον έχει δείξει και ο κ. Αλαβάνος.
http://aktines.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%99

2.Συνάντηση πολιτικών παραγόντων με εκπροσώπους των Διαμαρτυρομένων.
Για την συνάντηση πολιτικών παραγόντων με εκπροσώπους των Διαμαρτυρομένων, στο περιοδικό «Έκδοση Νέων» της ΠΙΣ (τεύχ. 81), διαβάσαμε τα εξής:
Με το σημερινό Υπουργό Τουρισμού κ. Άρη Σπηλιωτόπουλο, είχαμε την ευκαιρία να συναντηθούμε περίπου 15 ποιμένες και εργάτες του Ευαγγελίου από όλες τις αποχρώσεις, στο Holiday Inn. Mας διαβεβαίωσε ότι θα είναι δίπλα μας για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα μας αν χρειαστεί κι εμείς του τονίσαμε την ευεργετική επίδραση των Βιβλικών Αξιών στην κοινωνία.
Ήταν ένας έμμεσος επιτυχής ευαγγελισμός σε ένα Δημόσιο πρόσωπο και σήμερα μέλος της Κυβέρνησης. Στο τέλος αυθόρμητα πρότεινα να προσευχηθούμε όλοι οι εργάτες γι’ αυτόν κι εκείνος το δέχθηκε με ευχαρίστηση, θα είναι καλό να συνεχίσουμε να προσευχόμαστε γι’ αυτόν.
http://www.tyxikos.gr/08-1-10.html
Αναζητήσαμε ανάλογη εκδήλωση ενδιαφέροντος και για κάποιο ζήτημα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά δυστυχώς δεν βρήκαμε. Ελπίζουμε να έχουμε λάθος.

Τα «λεωφορεία της αθεΐας»

Τα λεγόμενα «λεωφορεία της αθεΐας» τριγυρνούν πλέον στους δρόμους του Λονδίνου, από την προηγούμενη εβδομάδα, φέρνοντας στο πλάι τους διαφημιστικά μηνύματα με το σλόγκαν «Πιθανώς δεν υπάρχει Θεός. Σταματήστε να ανησυχείτε και απολαύστε τη ζωή σας».
Η καμπάνια, ύψους 140.000 λιρών, που πέρα από τα λεωφορεία (200 στο Λονδίνο και 600 σε όλη τη Βρετανία), εμφανίζεται στο μετρό (από χθες) και σε αφίσες στους δρόμους, αποσκοπεί στο να πείσει τους άθεους να εκδηλωθούν και να βγουν από το καθεστώς ενοχής ή απάθειας που συχνά τους διακρίνει, και παράλληλα να επηρεάσει τους αναποφάσιστους περί της ύπαρξης Θεού.
Η διαφημιστική εκστρατεία -που χρηματοδοτείται με εισφορές εθελοντών, η προθυμία των οποίων υπερκάλυψε κατά εννέα φορές το αναγκαίο ποσό σε λιγότερο από μια μέρα- στηρίζεται από τη Βρετανική Ανθρωπιστική Ένωση και προσωπικότητες όπως η συγγραφέας τηλεοπτικών κωμωδιών Αριάν Σερίν. Θέλουν, όπως είπαν, να αντισταθούν στη θρησκευτική προπαγάνδα, που απειλεί τους μη Χριστιανούς με την κόλαση και την αιώνια καταδίκη και να υλοποιήσουν πραγματικά το ιδεώδες της ελευθερίας του λόγου σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Όμως ο Νο 1 υποστηρικτής της καμπάνιας είναι ασφαλώς ο Ρίτσαρντ Ντόκινς, συγγραφέας του βιβλίου «Η Αυταπάτη του Θεού». Το μπεστ-σέλερ του διάσημου εξελικτικού βιολόγου της Οξφόρδης, που έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά, ανάμεσα σε πολλές άλλες γλώσσες του κόσμου, αποτελεί μια μαχητική κριτική της θρησκείας από τη σκοπιά της επιστήμης. Ο διασημότερος υπέρμαχος του νέο-δαρβινισμού σήμερα στον κόσμο είναι αποφασισμένος, στο πλαίσιο της κόντρας επιστήμης-θρησκείας, να «σηκώσει» το θέμα αθεϊας ψηλά στην ατζέντα του δημόσιου διαλόγου διεθνώς.
Η βρετανική θεολογική think tank Theos (Θεός), με μετριοπάθεια, αντέδρασε μάλλον θετικά, λέγοντας ότι η καμπάνια αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να αρχίσουν να σκέφτονται οι άνθρωποι για το Θεό. «Τα πόστερ θα ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να σκεφτούν το πιο σημαντικό ερώτημα που θα συναντήσουμε ποτέ στη ζωή μας», όπως είπε, ελπίζοντας προφανώς ότι η αθεϊστική προπαγάνδα τελικά θα αναζωογονήσει τα θρησκευτικά αισθήματα των ανθρώπων.
Η βρετανική πρωτοβουλία έχει ενθαρρύνει τους αθεϊστές στις ΗΠΑ που έχουν ήδη ξεκινήσει τη δική τους καμπάνια. Η αντίστοιχη Αμερικανική Ανθρωπιστική Ένωση το Νοέμβριο ξεκίνησε διαφήμιση σε 230 λεωφορεία στην Ουάσιγκτον με σλόγκαν «Γιατί να πιστεύετε στο Θεό; Απλώς να είστε καλοί για χάρη της καλοσύνης».
Βλέπε σχετικά άρθρα εδώ:

16 Ιαν 2009

Διαρκής Ιερά Σύνοδος : Αναζητείτε η χαμένη επιστολή για τα Θρησκευτικά


Ολοκληρώθηκαν και για το μήνα Ιανουάριο( 15-1-2009) οι εργασίες της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.. Για μια φορά ακόμη δεν συζητήθηκε το πρόβλημα που δημιούργησαν οι καλοκαιρινές εγκύκλιοι του ΥΠΕΠΘ για το μάθημα των Θρησκευτικών.
http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/holysynod.asp?id=1057&what_sub=d_typou
http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/holysynod.asp?id=1058&what_sub=d_typou
http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/holysynod.asp?id=1061&what_sub=d_typou
Ποιοι παράγοντες εμποδίζουν τον Αρχιεπίσκοπο και τους Συνοδικούς να αδιαφορούν για το θέμα και να μην υλοποιούν την απόφαση της Ιεραρχίας για επίδοση Επιστολής στον Υπουργό Παιδείας για τα θρησκευτικά;
Η Δ.Ι.Σ όμως του Οκτωβρίου του2008 είχε αποφασίσει σχετικά :
Πρώτη Συνεδρία της Δ.Ι.Σ. για το μήνα Οκτώβριο 2008
Συνήλθε σήμερα Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2008, στην πρώτη τακτική Συνεδρία η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου. Κατά την σημερινή Συνεδρία :- Για το θέμα της διδασκαλίας του μαθήματος των θρησκευτικών στην δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και μετά από τα αισθήματα ανησυχίας και αγωνίας των γονέων και κηδεμόνων για την διατήρηση της διδασκαλίας του μαθήματος αυτού στη μαθητιώσα νεολαία, των οποίων δέκτης γίνεται καθημερινώς η Εκκλησία, θα αποσταλεί επιστολή της Ιεράς Συνόδου προς τον Εξοχώτατο Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη, δια της οποίας θα εκφράζεται η απόλυτη ανάγκη επιλύσεως του θέματος, σύμφωνα και με την άποψη της πλειονοψηφίας των γονέων, των θεολόγων καθηγητών και όλης της κοινής γνώμης και η παράκληση να διευκρινισθεί στους εκπαιδευτικούς η δεοντολογία περί της διδασκαλίας του μαθήματος των
θρησκευτικών.

http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/holysynod.asp?id=1035&what_sub=d_typou

Ο Αρχιεπίσκοπος μάλιστα είχε κάνει σχετικές δηλώσεις :

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2008
Δηλώσεις Μακαριωτάτου αμέσως μετά τη Συνεδρίαση της Δ.Ι.Σ.23/10/2008

Αμέσως μετά τη χθεσινή συνεδρίαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, στις καθιερωμένες ερωτήσεις των δημοσιογράφων απάντησε ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος. Ο Μακαριώτατος ρωτήθηκε και για την επιστολή που η Δ.Ι.Σ. θα στείλει στον Υπουργό Παιδείας σχετικά με το θέμα της διδασκαλίας του μαθήματος των θρησκευτικών και επεσήμανε πως η Εκκλησία θα επιδιώξει να συζητήσει με τον Υπ. Παιδείας για το πώς θα αναβαθμιστεί το μάθημα τονίζοντας, «τα θρησκευτικά είναι πολιτισμός, είναι στόχος του ανθρώπου, αν τα πάρουμε ξερά δεν έχουν να μας προσφέρουν τίποτα».
http://www.ecclesia.gr/greeknews/default.asp

Μακαριώτατε και σεβαστοί αρχιερείς, το πρόβλημα δεν λύθηκε, παρά της πολλές προφορικές δηλώσεις του πρώην Υπουργού Παιδείας. Πάρτε θέση έστω και τώρα . Στείλτε την επιστολή που υποσχεθήκατε για το μάθημα των θρησκευτικών στον νέο Υπουργό Παιδείας. Παράλληλα μιλήστε και για το απαράδεκτο περιεχόμενό όλων των νέων βιβλίων.

15 Ιαν 2009

Ο Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης για τον πόλεμο κατά της Εκκλησίας.


Και είπαν οι άθρησκοι που εβάλαμεν εις τον σβέρκο μας να μη μανθάνουν τα παιδιά μας Χριστόν και Παναγίαν, διότι θα μας παρεξηγήσουν οι ισχυροί. Και βγήκαν ακόμη να’ ποτάξουν την Εκκλησίαν, διότι έχει πολλήν δύναμη και την φοβούνται. Και είπαν λόγια άπρεπα δια τους παπάδες.Εμείς, με σκιάν μας τον Τίμιον Σταυρόν, επολεμήσαμεν ολούθε, σε κάστρα, σε ντερβένια, σε μπογάζια και σε ταμπούργια. Και αυτός ο Σταυρός μας έσωσε. Μας έδωσε την νίκη και έχασε (οδήγησε σε ήττα) τον άπιστον Τούρκον. Τόση μικρότητα στον Σταυρό, τον σωτήρα μας!Και βρίζουν οι πουλημένοι εις τους ξένους και τους παπάδες μας, τους ζυγίζουν άναντρους και απόλεμους. Εμείς τους παπάδες τους είχαμε μαζί εις κάθε μετερίζι, εις κάθε πόνον και δυστυχίαν. Όχι μόνον δια να βλογάνε τα όπλα τα ιερά, αλλά και αυτοί με ντουφέκι και γιαταγάνι, πολεμώντας σαν λεοντάρια. Ντροπή Έλληνες!

14 Ιαν 2009

ΟΙ ΠΑΣΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΟΜΠΑΜΑ


Πάστορας Ιερεμίας Ράιτ
Ο αιδεσιμότατος Ράιτ είναι αυτός που πάντρεψε τον Ομπάμα και βάφτισε τα δύο παιδιά του. Και επιπλέον ήταν αυτός που υπηρέτησε ως «πνευματικός» σύμβουλος στην προεκλογική του εκστρατεία. Κάποια στιγμή, όμως, αποσπάσματα από τα βιντεοσκοπημένα κηρύγματά του εμφανίστηκαν στην τηλεόραση. Και εκδήλωναν έναν βαθύ και έντονο θυμό σχετικά με τη μακρά ιστορία του ρατσισμού εναντίον των Αφροαμερικανών, αλλά και τον ρόλο που έχουν παίξει οι ΗΠΑ παγκόσμια, με αποκορύφωμα την προτροπή του Ράιτ προς τους οπαδούς του να παραφράσουν την έκφραση «Ο Θεός ας ευλογεί την Αμερική» με αυτήν που θα έλεγε «Ανάθεμα στην Αμερική»
Στις 14 Μαρτίου 2008 ήρθε στο φως της δημοσιότητας το περιεχόμενο των κηρυγμάτων του Ιερεμία Ράιτ, του ιερέα της ενορίας του Ομπάμα. Τα κηρύγματα του Ράιτ απέχουν αρκετά από την «ανεκτική» εικόνα που με τόσο κόπο έχτισε για τον Ομπάμα το επιτελείο του. Ας δούμε μερικά ενδεικτικά αποσπάσματα:
Μόλις λίγες μέρες μετά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου, ο αιδεσιμότατος κατηγόρησε τις ΗΠΑ λέγοντας: «Βομβαρδίσαμε τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι και σκοτώσαμε πολύ περισσότερους από τα εκατοντάδες θύματα της Νέας Υόρκης και του Πενταγώνου, και ποτέ - ποτέ δεν μας κάηκε καρφί. Υποστηρίξαμε την τρομοκρατία εναντίον των Παλαιστινίων και των μαύρων της Νότιας Αφρικής και τώρα αγανακτούμε γιατί ό,τι καλλιεργήσαμε στο εξωτερικό έρχεται πάλι πίσω σε μας, μέσα στα σπίτια μας». Αυτά τα λόγια έκαναν τους Αμερικανούς ψηφοφόρους να αναρωτηθούν αν θέλουν έναν πρόεδρο που αναζητά πνευματική καθοδήγηση από κάποιον όπως ο αιδεσιμότατος Ράιτ. Ο Ομπάμα, βέβαια, διαχώρισε τη θέση του όσον αφορά τα σχόλια αυτά, αλλά δεν απομακρύνθηκε από τον αιδεσιμότατο Ράιτ, δίνοντας εξηγήσεις μέσα από έναν πολύ συγκινητικό λόγο. «Οσα ελαττώματα και αν έχει είπε είναι για μένα σαν μέλος της οικογένειάς μου. Εχει μέσα του τις πολλές αντιθέσεις, καλές και κακές, της κοινότητας την οποία υπηρέτησε για τόσα χρόνια. Δεν θα μπορούσα ποτέ να τον απαρνηθώ χωρίς να απαρνηθώ και την ίδια αυτή τη μαύρη κοινότητα».
«Η αμερικανική κυβέρνηση δίνει ναρκωτικά στους μαύρους, χτίζει μεγαλύτερες φυλακές και ψηφίζει αυστηρότερους νόμους και μετά θέλει να τραγουδήσουμε «Ο Θεός ας ευλογεί την Αμερική». Όχι, όχι, όχι. Ο Θεός να καταριέται την Αμερική. Το γράφει και το Ευαγγέλιο για τον θάνατο αθώων ανθρώπων». (Απρίλιος 2003)
«Έχουμε περισσότερους μαύρους στην φυλακή απ’ ότι στο Πανεπιστήμιο. Ο ρατσισμός ζει και βασιλεύει. Με τον ρατσισμό ιδρύθηκε αυτή η χώρα και με τον ρατσισμό συνεχίζει να κυβερνάται. Κανένας μαύρος δεν λαμβάνεται υπόψιν σοβαρά για Πρόεδρος και καμία μαύρη δεν λαμβάνει υπόψιν για οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτά που μπορεί να δώσει με το κορμί της. Η Αμερική πιστεύει στην λευκή υπεροχή και την μαύρη κατωτερότητα και το πιστεύει περισσότερο απ’ ότι στον Θεό. Η Αμερική εφηύρε τον ιό του AIDS». (15 Ιανουαρίου 2006)
«Ο Ιησούς Χριστός ήταν ένας φτωχός μαύρος που ζούσε σε μία χώρα που ελεγχόταν από πλούσιους λευκούς. Οι Ρωμαίοι ήταν πλούσιοι, οι Ρωμαίοι ήταν Ιταλοί, δηλ. Ευρωπαίοι, δηλ. λευκοί, και ήλεγχαν τα πάντα στην χώρα του Ιησού. Έτσι εξηγείται το μίσος κατά του Ομπάμα. Δεν συμβαδίζει με το στερεότυπο: δεν είναι λευκός, δεν είναι πλούσιος, δεν είναι προνομιούχος. Αντιθέτως η Χίλαρι είναι όλα αυτά. Οι Ευρωπαίοι είναι όλα αυτά. Ο Τζιουλιάνι είναι όλα αυτά. Η Χίλαρι δεν ήταν ένα μαύρο παιδί που μεγάλωσε σε μονογονεϊκή οικογένεια. Ο Μπάρακ ήταν. Ο Μπάρακ ξέρει τι σημαίνει να είσαι μαύρος και να ζεις σε μία χώρα που ελέγχουν πλούσιοι λευκοί. Η Χίλαρι δεν μπορεί να το αντιληφθεί ποτέ αυτό. Την Χίλαρι δεν την έχουν αποκαλέσει ποτέ «νέγρα». Οι άνθρωποί της δεν έχουν ποτέ αποκληθεί νομικώς μη-πρόσωπα». (Δεκέμβριος 2007)
Οι ρίζες των θρησκευτικών απόψεων του Ράιτ βρίσκονται, σύμφωνα με δηλώσεις του ιδίου, στην «θεολογία της απελευθέρωσης» που είχαν εφεύρει καθολικοί θεολόγοι στην Νικαράγουα των φιλοσοβιετικών Σαντινίστας. Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ είχε μιλήσει κατά της «θεολογίας της απελευθέρωσης» σε μία δραματική επίσκεψή του στην Μανάγκουα, πρωτεύουσα της Νικαράγουας, το 1983. Τρεις καθολικοί ιερείς που συμμετείχαν στην κυβέρνηση των Σαντινίστας αποσχηματίστηκαν από την Καθολική Εκκλησία.
Τις καταδικασμένες από την Καθολική Εκκλησία απόψεις της «θεολογίας της απελευθέρωσης» μετέφερε στην Αμερική ο Αφρο-Αμερικανός Προτεστάντης θεολόγος Τζέιμς Κόουν. Ο Κόουν ήταν ο πρώτος που δημιούργησε μία «αφροκεντρική» θεολογία: θεωρούσε πως οι μαύροι στις ΗΠΑ δεν πρέπει να ακολουθούν την «λευκή Εκκλησία» γιατί δεν τους είχε υποστηρίξει αρκετά στον αγώνα τους για ίσα δικαιώματα. Στα πλαίσια της «αφροκεντρικής» θεολογίας, το Ευαγγέλιο ερμηνεύεται εντελώς διαφορετικά, πάντα υπό το πρίσμα του «αφροκεντρισμού»: ο Ιησούς Χριστός ήταν ένας φτωχός μαύρος που καταδικάστηκε σε θάνατο από τους πλούσιους λευκούς Ρωμαίους και υποχρέωση της Εκκλησίας είναι η απελευθέρωση και η κοινωνική χειραφέτηση των καταπιεσμένων μαύρων μαζών. Μερικές ομάδες, όπως οι Μαύροι Εβραίοι Ισραηλίτες, πιστεύουν ότι οι μαύροι κατάγονται από τους Ισραηλίτες.

Στο κλίμα της «αφροκεντρικής» θεολογίας υπάγεται και ο Ιερεμίας Ράιτ και η εκκλησία του στο μαύρο Νότιο Σικάγο (Trinity United Church of Christ). Ενδεικτικό της επικρατούσας νοοτροπίας στις «αφροκεντρικές» εκκλησίες είναι πως ο Ράιτ είχε βραβεύσει πριν λίγα χρόνια τον Λούις Φάραχαν, ηγέτη της εξίσου «αφροκεντρικής», πλην όμως μουσουλμανικής, οργανώσεως «Έθνος του Ισλάμ», λέγοντας πως «είναι η επιτομή του μεγαλείου». Ο Ομπάμα ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία από την ενορία του Ράιτ και «έχτισε» την εκλογική του βάση στηριζόμενος στους 10.000 μαύρους πιστούς της. Τώρα βέβαια ο Ομπάμα ισχυρίζεται ότι, αν και παρακολουθούσε τα κηρύγματα του Ράιτ επί 20 χρόνια, δεν είχε ακούσει ποτέ ύβρεις, ούτε ήξερε ότι ο Ράιτ είχε τόσο δηλητηριώδεις απόψεις. Αλλά αυτό δεν είναι καθόλου πειστικό. Μέχρι και το όνομα του τελευταίου βιβλίου του Ομπάμα («Το θράσος της ελπίδος») προέρχεται από ένα κήρυγμα του Ράιτ.


Ο Μπάρακ Ομπάμα, αποφάσισε να απομακρυνθεί από την εκκλησία του Σικάγο, στην οποία ήταν μέλος εδώ και 20 χρόνια. Ο ίδιος λέει ότι «αρκετά ανέχθηκε τα αντιφατικά κηρύγματα από τους πρώην πάστορες του».Ο εκπρόσωπος τύπου του Μπάρακ, ανακοίνωσε ότι «ο κ. Ομπάμα έστειλε ένα γράμμα με το οποίο δήλωνε την παραίτηση του από την εκκλησία που πήγαινε για χρόνια».Η απόφαση του Γερουσιαστή του Ιλινόις, ήρθε μετά την μεγάλη προσοχή, που τράβηξε στο πρόσωπό του, ο πρώην πάστοράς του Ιερεμίας Ράιτ, με κάποια προκλητικά βίντεο που βγήκαν στην δημοσιότητα. Σε αυτά, ο Ράιτ, υπονοούσε ότι η αμερικανική κυβέρνηση είναι υπεύθυνη για την διάδοση του AIDS στην κοινότητα των μαύρων και συνέδεσε κάποιες από τις δράσεις των Αμερικανών στην διάρκεια πολέμων, με την τρομοκρατία.



Πάστορας Ρικ Γουόρεν

Είναι ιδρυτής της εκκλησίας του Σάντλμπακ στο Λέικ Φόρεστ της Καλιφόρνια.

O «πάστορας Ρικ», όπως αυτοαποκαλείται, υποστηρίζει την απαγόρευση του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων και είναι πολέμιος των αμβλώσεων.
Ο Γουόρεν είναι μία από τις πλέον δημοφιλείς θρησκευτικές προσωπικότητες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το περιοδικό «Τime» τον χαρακτήρισε ως τον «νέο πάστορα του αμερικανικού λαού». Ο ίδιος παρουσιάζει ένα πιο μετριοπαθές πρόσωπο του Ευαγγελισμού και υποστηρίζει τις προσπάθειες της κυβέρνησης για την καταπολέμηση της φτώχειας στις ΗΠΑ και του ΗΙV στην Αφρική. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας ο πάστορας Γουόρεν είχε παραμείνει ουδέτερος παρά τις πιέσεις που δεχόταν από άλλους ευαγγελικούς να επιτεθεί στον κ. Ομπάμα. Ωστόσο η ανένδοτη υποστήριξή του για την απαγόρευση του γάμου μεταξύ των γκέι στην Καλιφόρνια τον έθεσε στο στόχαστρο των ακτιβιστικών οργανώσεων για τα δικαιώματά τους.
Η εκκλησία του Ρικ Γουόρεν στη Νότια Καλιφόρνια έχει 22.000 μέλη και το βιβλίο του «Ζωή με σκοπό» συμπεριλαμβάνεται ανάμεσα σε αυτά με τις περισσότερες πωλήσεις.
Στο δημοψήφισμα που έγινε για την απαγόρευση του γάμου των ομοφυλοφίλων τον προηγούμενο Νοέμβριο στην Καλιφόρνια, ο Ουόρεν τάχθηκε υπέρ της απαγόρευσης και τα στελέχη του κινήματος για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων τον χαρακτηρίζουν «γενεσιολόγο που συγκρίνει τους γάμους των ομοφυλοφίλων με την αιμομιξία και την παιδοφιλία». http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=250305&ct=2

Η Ορκωμοσία, ο πάστορας και οι γκέι

O Μπαράκ Ομπάμα κλήθηκε να υπερασπιστεί την απόφασή του να καλέσει τον ευαγγελικό πάστορα Ρικ Γουόρεν να δώσει την ευλογία του κατά την τελετή ορκωμοσίας του στο Καπιτώλιο στις 20 Ιανουαρίου, μετά τις έντονες αντιδράσεις της κοινότητας των γκέι. Ο νεοεκλεγείς αμερικανός πρόεδρος έσπευσε να υποβαθμίσει το γεγονός, λέγοντας ότι «είναι σημαντικό για τους Αμερικανούς να είναι ενωμένοι ακόμη και όταν έχουν διαφωνίες».
Για το πρόσωπο του Γουόρεν, ο κ. Ομπάμα είπε: «Οι απόψεις θα είναι ποικίλες και έτσι ακριβώς πρέπει να είναι.Αυτό είναι η Αμερική.Είμαστε διαφορετικοί,θορυβώδεις και ισχυρογνώμονες.Με αυτό το πνεύμα ετοιμάσαμε μια τελετή ορκωμοσίας που πιστεύω ότι θα είναι καταπληκτική». Ο κ. Ομπάμα σημείωσε ότι η ομιλία του στην εκκλησία του Γουόρεν στην Καλιφόρνια πριν από μερικά χρόνια έγινε αποδεκτή παρ΄ όλο που ο ίδιος διαφωνεί κάθετα με τις απόψεις του πάστορα για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και τις αμβλώσεις. «Η εκστρατεία μου αφορούσε εν μέρει τον διάλογο» είπε ο κ. Ομπάμα σε συνέντευξη Τύπου στο Σικάγο. «Δεν μπορούμε να συμφωνούμε σε όλα τα ζητήματα,αλλά πρέπει πει να δημιουργήσουμε το πλαίσιο στο οποίο μπορούμε να διαφωνούμε». http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=248300


Σε μία συμφιλιωτική κίνηση, ο Ομπάμα κάλεσε και τον Επίσκοπο του Νιου Χαμσάιρ, Τζιν Ρόμπινσον, τον πρώτο κατά παραδοχή του ομοφυλόφιλο που ανέλαβε επισκοπικό αξίωμα, να κάνει μία προσευχή κατά την έναρξη των εκδηλώσεων για την ανάληψη των προεδρικών καθηκόντων, η οποία θα γίνει την Κυριακή στο Μνημείο του Λίλκολν, από όπου ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ εκφώνησε την ομιλία του «έχω ένα όραμα». Ο Ρόμπινσον χαρακτήρισε την ευκαιρία αξιοσημείωτη και είπε ότι η συμπερίληψή του στην τελετή θα είναι σημαντική για την κοινότητα των ομοφυλοφίλων. http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=250305&ct=2


Χρηματοδότες

Σταρ του Χόλιγουντ, όπως η Χάλι Μπέρι και ο Στίβεν Σπίλμπεγκ, και εκπρόσωποι της νέας οικονομίας, όπως οι διευθυντές του Google και της Microsoft, είναι μερικοί από τους γενναιόδωρους δωρητές που συμμετέχουν στη χρηματοδότηση της επίσημης τελετής ανάληψης των καθηκόντων του εκλεγμένου προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα.

Ο Αμερικανός πρόεδρος τηρώντας την υπόσχεση του για διαφάνεια, ζήτησε τα ονόματα όλων των δωρητών για την τελετή της επίσημης ανάληψης των καθηκόντων του, στις 20 Ιανουαρίου, να δημοσιευτούν στο Ιντερνετ, ενώ οι προκάτοχοι του αξιώματος κράτησαν μυστικό τον κατάλογο αυτό.
Στον κατάλογο που είναι διαθέσιμος στην ιστοσελίδα της επιτροπής για την τελετή ανάληψης των καθηκόντων από τον μελλοντικό πρόεδρο (pic2009.org/donors ) περιλαμβάνονται ο σκηνοθέτης Στίβεν Σπίλμπεργκ και η σύζυγος του Κέιτ, με 50.000 δολάρια ο καθένας.
Οι ηθοποιοί Χάλι Μπέρι, και Τζέμι Φόξ, δώρισαν ο καθένας από 50.000 δολάρια, ενώ το ίδιο έκανε και η ηθοποιός Σάρον Στόουν.

Όμως και οι γίγαντες της νέας τεχνολογίας και του ιντερνετ βρίσκονται σε καλή θέση ανάμεσα στους δωρητές. Ο γενικός διευθυντής του Google Ερικ Σμίτ δώρισε 25.000 δολάρια, και το ίδιο έκαναν ο συνιδρυτής του Google Λάρι Πέιτζ και η αντιπρόεδρος του Μαρίσα Μάγιερ.
Ο Στίβ Μπόλμερ γενικός διευθυντής της Microsoft, έδωσε 50.000 δολάρια ενώ το ίδιο ποσό δώρισε και η σύζυγος του Κώνοι.
Ο πρώην σταρ του μπάσκετ Ερβιν «Μάτζικ» Τζόνσον πρόσφερε 25.000 δολάρια, ενώ πέντε μέλη της οικογένειας του πολεκατομμυριούχου Τζόρτζ Σόρος δώρισαν συνολικά 250.000 δολάρια.
Τα χρήματα αυτά θα χρησιμοποιηθούν για την οργάνωση πολλών χορών και άλλων λαμπρών ενδηλώσεων γύρω στις 20 Ιανουαρίου, ημέρα κατά την οποία ο Ομπάμα θα αναλάβει επίσημα τα καθήκοντα του

http://www.e-tipos.com/newsitem?id=67533

Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης για Πίστη, Πατρίδα και Πολιτικούς.


“ Όταν μου πειράζουν την πατρίδα μου και θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα ‘νεργήσω κι’ ό,τι θέλουν ας μου κάμουν”.
΄Εβλεπε κάθε τίμιος άνθρωπος την άχλια κατάστασιν της πατρίδος του, έβλεπα κι’ εγώ ο μικρότερος όλα μας τα πράματα παραλυμένα από την Κυβέρνησιν κι’ απ’ ούλες της αρχές, όξω εις το Κράτος κλεψές κι’ άλλες ακαταστασίες. “Αν μας έλεγε κανένας αυτείνη την λευτεριά όπου θα γευόμαστε, θα περικαλούσαμε τον Θεόν να μας αφήση ............εις τους Τούρκους άλλα τόσα χρόνια, όσο να γνωρίσουν οι άνθρωποι τι θα ειπή πατρίδα, τι θα ειπή θρησκεία, τι θα ειπή φιλοτιμία, αρετή και τιμιότη.
Αυτά λείπουν απ’ όλους εμάς, στρατιωτικούς και πολιτικούς. Τις πρόσοδες της πατρίδας της κλέβομεν, από υποστατικά δεν της αφήσαμε τίποτας, σε ‘πηρεσίαν να μπούμεν, ένα βάνομεν εις το ταμείον, δέκα κλέβομεν.
Αγοράζομεν πρόσοδες, της τρώμεν όλες. Χρωστούν εις το ταμείον δεκαοχτώ ‘κατομμύρια ο ένας κι’ ο άλλος… Τέτοιοι μπαίνουν εις τα πράματα και τέτοιους συντρόφους βάνουν. “Δύσκολο είναι ο τίμιος άνθρωπος να κάνη τα χρέη του πατριωτικώς. “΄Οσοι έχουν την τύχη μας σήμερον εις τα χέρια τους, όσοι μας κυβερνούν, μεγάλοι και μικροί, και υπουργοί και βουλευταί, το ’χουν σε τιμή, το ’χουν σε ικανότη το να τους ειπής ότι έκλεψαν, ότι πρόδωσαν, ότι ήφεραν τόσα κακά εις την πατρίδα. Είναι άξιοι άνθρωποι και τιμώνται και βραβεύονται. “΄Οσοι είναι τίμιοι κατατρέχονται ως ανάξιοι της κοινωνίας και της πολιτείας.“Αυτά δεν τα λέγω εγώ μοναχός, τα λέγει όλο το κοινό και οι ‘φημερίδες. “…ένα πράμα μόνον με παρακίνησε κ’ εμένα να γράψω, ότι τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί και αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι, όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσωμεν εδώ. Το λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί, να την φυλάμεν κι’ όλοι μαζί και να μην λέγει ούτε ο δυνατός «εγώ», ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγη ο καθείς «εγώ»;
Όταν αγωνιστή μόνος του και φκειάση, ή χαλάση, να λέγη εγώ, όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκειάνουν, τότε να λένε «εμείς». Είμαστε εις το «εμείς» κι’ όχι εις το «εγώ». Και εις το εξής να μάθωμεν γνώση, αν θέλωμεν να φτειάσωμεν χωριόν, να ζήσωμεν όλοι μαζί.
΄Εγραψα γυμνή την αλήθεια, να ειδούνε όλοι οι ΄Ελληνες ν’ αγωνίζονται διά την πατρίδα τους, διά την θρησκεία τους, να ιδούνε και τα παιδιά μου και να λένε: «΄Εχομεν αγώνες πατρικούς, έχομεν θυσίες», αν είναι αγώνες και θυσίες. Και να μπαίνουν σε φιλοτιμίαν και να εργάζωνται εις το καλό της πατρίδας τους, της θρησκείας τους και της κοινωνίας.
΄Ότι θα είναι καλά δικά τους. Όχι όμως να φαντάζωνται για τα κατορθώματα τα πατρικά, όχι να πορνεύουν την αρετή και να καταπατούν τον νόμον και να ’χουν την επιρροή για ικανότη. “Επειδή τις ολοένα λέγω κατάχρησες, μη στοχάζεστε ότι έχω πάθος εις τους ανθρώπους. Ψάξετε τις ‘φημερίδες, τηράτε και τα πραχτικά των Βουλών, μ’ όλον οπού ’ναι τέτοιες Βουλές όπου ‘περασπίζονται την κλεψιά και ‘διοτέλεια και πολεμούνε την δικαιοσύνη, και μ’ όλον αυτό θα ιδήτε αν αληθινά είναι αυτά όπου σημειώνω.
Είπα σε πολλά μέρη, λέγω και τώρα, εγώ τα ’γραψα αυτά όλα κι’ όποιος απ’ όσους μιλώ προσωπικώς στοχάζεται ότι τον αδικώ και είναι κακία μου κι’ όχι αλήθεια, έχει το ελεύτερον να γράψη κι’ αναντίον μου ό,τι λάθη έκαμα εις τον αγώνα της πατρίδος, όχι όμως παθητικώς, αλλά συντροφεμένος με την αλήθεια, με την παρατήρησιν.
" Όμως δεν έχει κανένας το δικαίωμα να γράψη ούτε υπέρ μου, ούτε κατά αν δεν διαβάση πρώτα όλο τούτο αρχή και τέλος κι’ όλα μου τα’ αποδειχτικά και τα χαρτιά μου – και τότε ας γράψη ό,τι ο Θεός τον φωτίση. Κι’ όταν τα διαβάση, τότε ας κάμη την παρατήρησή του, όχι πρωτύτερα. Κ’ εγώ έκαμα λάθη και κάνω, άνθρωπος είμαι. Και πρέπει να γράφωνται και τα καλά μας και τα κακά μας. ”
Απομνημονεύματα Στρατηγού Μακρυγιάννη-Β’ Τόμος, σελ. 211-229-236-251-2-3

13 Ιαν 2009

Οι θέσεις του νέου Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Άρη Σπηλιωτόπουλου για φλέγοντα θέματα.


Μεταφέρουμε αποσπάσματα άρθρων, συνεντεύξεων, ομιλιών και δελτίων τύπου που αποκαλύπτουν ποιες είναι οι θέσεις του Υπουργού σε θέματα Παιδείας, Ταυτοτήτων, Σχέσεων Εκκλησίας – Πολιτείας, Πανεπιστημιακού ασύλου, Καταλήψεων, Ευθανασίας, Γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων, Επαίτες και Ιερόδουλες, Θητείας στο στρατό , Γούρια, Αύρας, Αφαίρεσης ζωής.

1."Ουσιαστικός διάλογος"
Ξεκινώντας με την πεποίθηση ότι η Παιδεία είναι εθνική υπόθεση και αφορά το μέλλον της χώρας, πρόθεση και επιδίωξή μου είναι να εγκαινιάσω μια πολιτική διαλόγου και συνεργασίας με όλους όσοι εμπλέκονται και εργάζονται στον χώρο της εκπαίδευσης. Η εκπαίδευση σε μια χώρα όπως η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να είναι η ατμομηχανή της ανάπτυξης.
Με γνώμονα αυτή τη φιλοσοφία, θα προχωρήσουμε σε:
Ουσιαστικό και όχι προσχηματικό διάλογο με τους νέους και σε επίπεδο Διαδικτύου, μέσω του οποίου οι νέοι επικοινωνούν και εκφράζουν αβίαστα και ελεύθερα τις απόψεις τους. Δεν σκοπεύω να επιβάλω μονοσήμαντες απόψεις. Πιστεύω στην αμφισβήτηση γιατί ανοίγει νέους δρόμους, νέους ορίζοντες. Πυροδοτεί ουσιαστικές και γόνιμες συζητήσεις, απορρίπτει κατεστημένες δομές και αποστεωμένες απόψεις. Πιστεύω στις αποφάσεις που προκύπτουν μέσα από υπεύθυνη συζήτηση και ακριβή γνώση όλων των παραμέτρων……..»
Πηγή : http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_11/01/2009_298875

2.«Άρη, σε θέλω δίπλα μου».
"Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα έχει η σχέση του με την Εκκλησία καθώς εντάσσεται στην κατηγορία των στελεχών της ΝΔ που έχουν φιλελεύθερες απόψεις. Την ημέρα της ορκωμοσίας του χαιρέτησε με ιδιαίτερη θέρμη τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο αλλά πολλοί θυμούνται ότι ήταν από τα ελάχιστα στελέχη της ΝΔ που δεν υπέγραψαν στο δημοψήφισμα της Εκκλησίας- την εποχή του μακαριστού Χριστοδούλου - για την προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες. Τηρεί προσεκτική στάση έναντι της Εκκλησίας, αν και το δόγμα του είναι «σεβασμός στη διαφορετική άποψη», και δεν επιθυμεί τη σύγκρουση. Υποστηρίζει τον επαναπροσδιορισμό των σχέσεων Εκκλησίας και κράτους. Δεν τάσσεται ευθέως υπέρ του διαχωρισμού, αν και εμμέσως τον υπερασπίζεται, αφού πάγια θέση του είναι ότι κράτος και Εκκλησία υπηρετούν δύο κορυφαίους θεσμικούς αλλά ξεχωριστούς ρόλους".
Πηγή :http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=249942

3. ΣΗΜΕΙΑ ΟΜΙΛΙΑΣ
ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ Β’ ΑΘΗΝΩΝ
ΑΡΗ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΕ.ΣΥ.ΠΟ. ΜΕ ΘΕΜΑ:
«Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ;»
(ΕΒΕΑ, 12-03-2007)

Σήμερα εδώ, δεν συζητάμε τόσο τον νόμο-πλαίσιο, ο οποίος ήδη ψηφίστηκε επί της αρχής, όσο την κοινωνική αναγκαιότητα αλλά και αποδοχή του. Γιατί, θεωρώ, ότι υπάρχει μια ευρεία σύγχυση. Από την μια οι καταλήψεις, οι πορείες, οι κουκουλοφόροι και τα επεισόδια και από την άλλη οι έρευνες κοινής γνώμης οι οποίες μας δείχνουν ότι η κοινωνία θέλει αυτή την μεταρρύθμιση. Μόλις στις 27 Φεβρουαρίου, η GPO μας έδειξε ότι το 87% των πολιτών τάσσεται υπέρ της μεταρρύθμισης και το 67,4% εναντίων των καταλήψεων. Με αυτά ως δεδομένα, ως πολίτης, αδυνατώ να κατανοήσω αυτό που βλέπω κάθε βράδυ στα τηλεοπτικά παράθυρα. Τελικά οι αντιδράσεις προέρχονται από την πλειοψηφία ή μήπως όχι; Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, δεν μπορεί να ακυρώνεται από τις αντιδράσεις.
H λέξη «μεταρρύθμιση», στο χώρο της εκπαίδευσης, παραπέμπει συνειρμικά σε θετική αλλαγή. Παραπέμπει σε μια -λιγότερο ή περισσότερο- τολμηρή προσαρμογή ενός σχεδόν εξ ορισμού αδρανούς συστήματος. Αυτό, το οποίο δυστυχώς στην χώρα μας απουσιάζει είναι ο μακρόπνοος εκπαιδευτικός σχεδιασμός. Για τον λόγο αυτό οι μεταρρυθμίσεις αντί να ταυτίζονται με σαφής πολιτικές προτεραιότητες ταυτίζονται με τα πρόσωπα που τις προωθούν. Από τα τέλη του 19ου αιώνα τουλάχιστον, η ελληνική εκπαίδευση μοιάζει να κυνηγά το όραμα της μεταρρύθμισης. Όλοι συμφωνούν ως προς την άσχημη κατάσταση της ελληνικής δημόσιας εκπαίδευσης, ενώ κάθε υπουργός Παιδείας νιώθει χρέος του να πραγματοποιήσει και μια «μεταρρύθμιση». H έννοια λοιπόν της μεταρρύθμισης αποτελεί αξιοσημείωτη σταθερά της ιστορίας της ελληνικής δημόσιας εκπαίδευσης.
Στο πέρασμα των χρόνων κάναμε πολλές μεταρρυθμίσεις, αλλά τελικά τι έμεινε; Έμεινε η εντύπωση ότι δεν έχει γίνει τίποτα. Εξακολουθούμε να «παράγουμε» νέους μορφωμένους άνεργους! Άρα, προφανώς κάτι κάνουμε λάθος. Και σε ότι μας αφορά, το αδύνατο σημείο μας είναι ότι δεν τολμήσαμε να προχωρήσουμε σε περισσότερες τομές και ρήξεις.
Η παιδεία, είναι το βασικό στοιχείο της ευημερίας μιας κοινωνίας. Η σωστή παιδεία διαμορφώνει ενεργούς πολίτες. Η ασύντακτη παιδεία βυθίζει τις αξίες μιας κοινωνίας προκαλώντας ένα τεράστιο έλλειμμα κουλτούρας. Το έλλειμμα αυτό της παιδείας είναι πολύ πιο σοβαρό από το έλλειμμα του κρατικού κορβανά. Πίσω από τις αντιδράσεις των φοιτητών, πίσω από τις αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, κρύβονται τελικά κοινωνικές και ιδεολογικοπολιτικές συγκρούσεις οι οποίες αναδεικνύονται με τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν οι υποστηρικτές ή οι πολέμιοι της μεταρρύθμισης; Ή μήπως όλα αυτά γίνονται για άλλους λόγους προφανείς κατά την άποψή μου;
Το πανεπιστημιακό άσυλο
Τι είπε ο κ. Πάγκαλος και δημιούργησε τέτοιες αντιδράσεις; Το αυτονόητο. Ότι το άσυλο είναι ένας χώρος όπου εκφράζονται ελεύθερα όλες ανεξαιρέτως οι απόψεις. Αυτό και μόνο είναι το άσυλο και δεν έχει καμία σχέση με τις παράνομες πράξεις που συνιστούν αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου που βλέπουμε κάθε τόσο μέσα στα πανεπιστήμια. Υπάρχει και μια άλλη ακόμα πιο φιλελεύθερη προσέγγιση για το άσυλο. Το Ελληνικό σύνταγμα στα άρθρα 4 και 5, τα οποία είναι θεμελιώδη και δεν αναθεωρούνται, κατοχυρώνουν την ισότητα όλων απέναντι στον νόμο και την προσωπική ελευθερία. Το άρθρο 14, ορίζει επίσης ότι «καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του Κράτους». Με αυτή την συλλογιστική, τι επιπλέον διαφυλάσσει το άσυλο, που απαγορεύεται αλλού; Δεν είναι η Δημοκρατία κατοχυρωμένη στην χώρα μας; Τελικά, οι λίγοι σπάνε και οι πολλοί πληρώνουν. Αναρωτιέμαι, ποια ιδεολογικοπολιτική τάση ή ποιο κόμμα θίγει, η πιο ευέλικτη και ταχεία διαδικασία άρσης του ασύλου; Κανένα κόμμα και κανέναν ελεύθερο και δημοκρατικό πολίτη δεν θίγει. Αυτή είναι η αλήθεια και όχι αυτή που βλέπουμε στους δρόμους.

Το θέμα των καταλήψεων
Κατάληψη σημαίνει ότι σημαντικό πλήθος φοιτητών εγκαθίσταται με τη βία σ' ένα κτίριο και δεν αφήνει άλλους να εισέλθουν. Η κατάληψη είναι πράξη ακραία και βίαιη. Επίσης είναι, φυσικά, και παράνομη. Είναι πράξη παράνομη, γιατί δεν μπορείς να καταλαμβάνεις περιουσία που δεν σου ανήκει. Τα πανεπιστήμια έχουν στόχο να υπηρετούν τους φοιτητές, αλλά δεν ανήκουν στους φοιτητές. Τα δημόσια πανεπιστήμια ανήκουν σε όλους τους πολίτες, όπως ακριβώς και οι δρόμοι. Θεωρούμε, αλήθεια, ως κοινωνία ότι αναβαθμίζουμε την δημόσια ανώτατη εκπαίδευση με τα πανεπιστήμια κλειστά; Είναι εικόνα σύγχρονης χώρας οι καταλήψειςοι οποίες αποτελούν παγκόσμια ελληνική πρωτοτυπία;
Η αναβάθμιση του Δημόσιου Πανεπιστημίου, δεν γίνεται με κλειστά Πανεπιστήμια. Ο άκριτος ξεσηκωμός, χωρίς ουσία, ενισχύει την υποβάθμιση. Η ελληνική κοινωνία στην πλειοψηφία της αποδοκιμάζει αυτές τις καταστάσεις. Οι νέοι και οι οικογένειές τους δεν μπορούν να προγραμματίσουν τις ζωές τους. Οι τελειόφοιτοι, κλείνουν μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών χωρίς να γνωρίζουν αν θα έχουν πάρει πτυχίο μέχρι τότε. Εμφανιζόμαστε ως όμηροι μια μικρής μερίδας νεολαίας η οποία δεν μάχεται για τα πιστεύω της. Δεν εκφράζει την ανασφάλειά της για το μέλλον. Αυτό θα ήταν κατανοητό και αν θέλετε δείγμα ότι η σημερινή νεολαία έχει αξίες, θέλω και πιστεύω. Και αυτό θα ήταν πραγματικά ενθαρρυντικό. Όταν καταστρέφεται η δημόσια περιουσία μιλάμε για άνομες πράξεις. Πράξεις που οι φορολογούμενοι καλούνται να πληρώσουν την ίδια στιγμή που το κόστος ζωής κάθε φοιτητή στην Αθήνα για την οικογένειά του αγγίζει τα 800 με 1.000 ευρώ το μήνα. Κάθε χαμένο εξάμηνο κοστίζει κάτι λιγότερο από 5.000 ευρώ!
Παράλληλα, με τις καταλήψεις, παρεμποδίζεται η είσοδος σε άλλους φοιτητές και θεωρούμε –ως κοινωνία- σχεδόν αυτονόητο ότι αυτές οι πράξεις είναι λογικές και τις παρακολουθούμε με ενδιαφέρον ωσάν οι φοιτητές, ισότιμοι πολίτες με τους υπόλοιπους είναι υπεράνω των νόμων. Στο όνομα ποιάς σύγχρονης κοινωνικής επανάστασης γίνονται όλα αυτά; Δικαιώνουμε την ανομία φοβούμενοι το πολιτικό κόστος. Αφήνουμε μια μειοψηφία να κάνει πάρτι καταστρέφοντας την δημόσια περιουσία. Αυτή η κατάσταση είναι λυπηρή και έχουμε, όλες οι πολιτικές δυνάμεις συνευθύνη.
Το Άρθρο 16
Επιτρέψτε μου να κάνω μια μικρή αναφορά στο Άρθρο 16, το οποίο αφορά στην συνταγματική αναθεώρηση και στην ίδρυση μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Και αναφέρομαι στο άρθρο 16, γιατί διαπιστώνω μια ευρεία σύγχυση μεταξύ εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης και του Άρθρου 16. Ασφαλώς και πρόκειται για θέματα αλληλένδετα. Κανείς δεν το αρνείται αυτό. Στην πραγματικότητα, όμως, το άρθρο 16 λειτουργεί αποπροσανατολιστικά ως προς την ουσία της μεταρρύθμισης που μόλις ψηφίσαμε. Χάνουμε την ουσία που αφορά στην αναβάθμιση του δημόσιου πανεπιστήμιου προβάλλοντας τον μπαμπούλα της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Αυτός, ο «μπαμπούλας», αποτέλεσε δυστυχώς το άλλοθι του ΠΑΣΟΚ στο να εγκαταλείψει τον θεσμικό του ρόλο αποχωρώντας από την διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος ενώ στην πραγματικότητα αδυνατούσε να συμφωνήσει για την στάση του στο εσωτερικό του κόμματός του. Υπονοεί ακόμα και την ύπαρξη ξένων συμφερόντων και εξωθεσμικών κέντρων που υπαγορεύουν στην κυβέρνησε την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων την ίδια στιγμή που ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ως Υπουργός Παιδείας εδώ και 8 περίπου χρόνια στήριζε την αναθεώρηση του άρθρου 16.
Τι παιδεία θέλουμε;
Μείναμε πίσω στα χρόνια που πέρασαν. Και ποτέ δεν απαντήσαμε στο ερώτημα τι παιδεία θέλουμε. Θέλουμε τελικά ή δεν θέλουμε να εφαρμόσουμε πολιτικές που εξασφαλίζουν την πρόοδο και την ανταγωνιστικότητα; Ακόμα και σήμερα που μιλάμε ποτέ να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα χωρίς κινδυνολογίες και λαϊκισμούς. Η δημόσια παιδεία σήμερα,χρειάζεται να συνδέσει τη λειτουργία της με το μέλλον των αποφοίτων και άρα την αγορά εργασίας.Χρειάζεται να ενισχύσει την έρευνα και την καινοτομία. Γιατί το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην ανασφάλεια που προκαλεί ο θεσμός των ιδιωτικών πανεπιστημίων όσο στη συνεχιζόμενη υποβάθμιση των ανωτάτων σπουδών. Είμαστε –ίσως- η μοναδική χώρα του σύγχρονου κόσμου που αγνοούσε το αυτονόητο: Ότι η εκπαίδευση είναι αλληλένδετη με την αγορά εργασίας και την ανάπτυξη. Και ότι για να πετύχουμε την ανταγωνιστικότητα του δημόσιου πανεπιστημίου πρέπει να ενισχύσουμε την ποιότητα του. Σε όλες τις βαθμίδες. Να δημιουργήσουμε πτυχία με ουσιαστικό αντίκρισμα.
Το να υπάρχουν και ιδιωτικά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα δεν βλάπτει κανένα νέο ή πανεπιστημιακό δάσκαλο, εφόσον η δημόσια παρεχομένη πανεπιστημιακή εκπαίδευση, στηριχθεί οικονομικά και διοικητικά από την Πολιτεία, ώστε να επιτρέψει σε κάθε φοιτητή να εξοπλισθεί για να δώσει τη μάχη του αύριο όταν θα βγει στην αγορά εργασίας να αναζητήσει δουλειά. Με άλλα λόγια, το δίλημμα «ιδιωτική ή δημόσια εκπαίδευση» είναι ψευτοδίλημμα. Ας δούμε και λίγο πιο μπροστά. Η διακήρυξη της Μπολόνια αποβλέπει στη δημιουργία ενός ενιαίου Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης με καθιέρωση δύο κύκλων σπουδών (ενός προπτυχιακού, τριετούς τουλάχιστον διάρκειας, και ενός μεταπτυχιακού) που θα καταλήγουν σε συμβατά και συγκρίσιμα μεταξύ τους πτυχία. Διαμορφώνεται συνεπώς ένα νέο τοπίο παιδείας μέσα στο οποίο θα πρέπει να εφαρμόσουμε πιστά τη δική μας πρόταση.
Πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουμε να θέλουμε να είμαστε μέτριοι. Ήδη, ακούω με μεγάλη αγωνία,από τα κόμματα της αντιπολίτευσης«προειδοποιήσεις» προς την Κυβέρνηση ότι η μεταρρύθμιση δεν θα εφαρμοστεί. Και εκπλήσσομαι, ειλικρινά, που κοινοβουλευτικά κόμματα υιοθετούν δημόσια απόψεις που εκβιάζουν την Δημοκρατία μας. Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση δεν είναι μια πράξη άπαξ συντελούμενη, αλλά μια ζωντανή διαδικασία.Είναι χρέος των πολιτικών δυνάμεωννα διαφυλάξουν την εφαρμογή της και να προχωρήσουν συλλογικά σε προτάσεις για τις υπόλοιπες βαθμίδες εκπαίδευσης.Είναι ώρα ευθύνης για όλους μας. Πολιτικούς, καθηγητές, φοιτητές και κοινωνία
Πηγή :http://www.e-aris.gr/default.asp?pageID=16&pageCode=02.04&tablePageID=12&pageNo=1&direction=asc&orderby=&langID=1&siteID=1&f_date=01%2F01%2F2007&ddYear=2007&entryID=667

4. ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ Β ΑΘΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΔ
ΑΡΗ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΣΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ 14/9/2007
1. Πόσο σύμφωνος είστε με τη δημιουργία Υπουργείου Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας, (κατά το πρότυπο της Γαλλίας) και πόσο σωστό θεωρείτε το βρετανικό μέτρο για αυστηρές εξετάσεις αγγλικής γλώσσας στις οποίες είναι υποχρεωμένοι να υποβάλλονται μετανάστες προερχόμενοι από χώρες - μη μέλη της ΕΕ; Θα μπορούσαν να εφαρμοστούν, αμφότερα, στην Ελλάδα;
Η Ελλάδα είναι μια χώρα η οποία τα τελευταία χρόνια δέχθηκε μεγάλη ροή οικονομικών μεταναστών λόγω του γεωπολιτικού περιβάλλοντος στο οποίο βρίσκεται. Και ασφαλώς κάτι τέτοιο χρειάζεται σοβαρή διαχείριση από την πολιτεία. Δεν θεωρώ ότι η λύση της δημιουργίας υπουργείου θα βοηθούσε περισσότερο. Πιστεύω ότι οι ήδη υπάρχοντες μηχανισμοί της Πολιτείας επαρκούν εφόσον χαράξουμε και υπηρετήσουμε με συνέπεια εθνική μεταναστευτική στρατηγική. Όσον αφορά στο δεύτερο σκέλος, που αφορά στην γλώσσα, πιστεύω ότι η Ελλάδα που είναι μια φιλόξενη χώρα όπου μέσω της ελληνικής παιδείας, ενσωματώνει ουσιαστικά τους οικονομικούς μετανάστες στους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας.

2. Ως βουλευτής θα στηρίζατε την νομιμοποίηση της ευθανασίας, στα πρότυπα του ολλανδικού μοντέλου;
Θεωρώ ότι η Ελλάδα με την ιστορία της, τον πολιτισμό της και την θρησκεία της τα οποία αποτελούν συνεκτικούς κρίκους της ελληνικής κοινωνίας, δεν μπορεί να υποστηρίξει τέτοια νομοθεσία.
3. Στην Ισπανία έχει ήδη νομοθετηθεί ο γάμος μεταξύ ομοφυλοφίλων. Πιστεύετε ότι είναι πλέον καιρός να γίνει το ίδιο στην Ελλάδα;
Στην Ελλάδα, έχουμε αποδείξει ότι σεβόμαστε την διαφορετικότητα. Όχι μόνο των επιλογών της προσωπικής ζωής, αλλά και όλων των πτυχών της ζωής. Για να προχωρήσουμε σε νομοθέτημα που να επιτρέπει τον γάμο των ομοφυλοφίλων, θα πρέπει πρώτα η ελληνική κοινωνία να μας δείξει ότι είναι ώριμη για κάτι τέτοιο. Πιστεύω ότι δεν έχουμε φτάσει ακόμα σε αυτό το σημείο.
4. Στην Ιταλία έχει κατατεθεί σχέδιο νόμου, που υπό τον τίτλο «Επιχείρηση Καθαροί Δρόμοι» επιβάλλει βαρύτερες ποινές κάθειρξης και κοινωνικής εργασίας σε επαίτες και ιερόδουλες. Νομίζετε ότι θα ήταν σκόπιμη η υιοθέτηση μιας αντίστοιχης πρόβλεψης στην Ελλάδα;
Δεν πιστεύω σε μέτρα καταστολής. Πιστεύω κατά κύριο λόγο σε μέτρα πρόληψης. Μέτρα που έχουν ως βασικό άξονα την παιδεία και την κοινωνική μέριμνα.

Στη Σουηδία προωθείται με σχέδιο νόμου η πλήρης κατάργηση της υποχρεωτικής θητείας στο στρατό; Σε πόσα χρόνια πιστεύετε ότι η Ελλάδα θα είναι έτοιμη για κάτι αντίστοιχο;

Ήδη υπάρχουν συζητήσεις γι’ αυτό το θέμα οι οποίες αποσκοπούν στη σταδιακή μείωση της υποχρεωτικής στράτευσης με στόχο σε εύλογο χρονικό διάστημα να πετύχουμε την κατάργησή της. Δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει άμεσα, είναι όμως στις προθέσεις της κυβέρνησης να το πετύχει σταδιακά. Ας μην ξεχνάμε ότι η γεωγραφική θέση της Ελλάδας δεν είναι η ίδια με αυτή της Σουηδίας
Πηγή :http://www.e-aris.gr/default.asp?pageID=18&pageCode=02.02&tablePageID=8&pageNo=1&direction=asc&orderby=&langID=1&f_date=01%2F01%2F2007&ddYear=2007&entryID=725
5. ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ Β’ ΑΘΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΔ
ΑΡΗ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ESPRESSO»

Ο Άρης ωρίμασε αλλά είναι ακόμα νέος, ποιο είναι κατά την άποψη σας το μεγαλύτερο πρόβλημα των νέων σήμερα;

Δυστυχώς δεν είναι ένα και δύο. Ούτε συγκρίνονται το ένα με το άλλο. Από τα σημαντικότερα είναι η ανεργία, ο ανταγωνισμός, και η έλλειψη προτύπων ή ιδανικών. Και φταίμε πρώτα εμείς οι προηγούμενες γενιές ως σύνολο που σταδιακά απαξιώσαμε τους θεσμούς.

Σήμερα, μέρα των εκλογών, έχετε κάποιο γούρι για να βγάλει κάτι καλό η κάλπη;

Μόλις πρόσφατα, μια μαθήτρια λυκείου που γνώρισα και συζήτησα μαζί της στην Πετρούπολη, μου έδωσε ένα κλωναράκι βασιλικό που έκοψε από το μπαλκόνι του σπιτιού της. Αυτό κρατάω ως γούρι, μαζί με την θετική αύρα και το χαμόγελο των καλών μου φίλων.
Πηγή :http://www.e-aris.gr/default.asp?pageID=18&pageCode=02.02&tablePageID=8&pageNo=1&direction=asc&orderby=&langID=1&f_date=01%2F01%2F2007&ddYear=2007&entryID=711
6. ΔΗΛΩΣΗ
ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ Β’ ΑΘΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΔ
ΑΡΗ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» 30/11/2006
Είναι φαντάζομαι αποδεκτό από όλους μας ότι κάθε πράξη εκούσιας αφαίρεσης της ζωής ενός ανθρώπου από κάποιον άλλον αποτελεί εγκληματική ενέργεια. Θα ήταν λοιπόν τουλάχιστον παράδοξο να μπούμε ακόμα και σε συζήτηση περί επαναφοράς της θανατικής ποινής, μετατρέποντας μια ευνομούμενη πολιτεία σε κοινό εγκληματία
Πηγή :http://www.e-aris.gr/default.asp?pageID=3&pageCode=03&tablePageID=10&pageNo=1&direction=asc&orderby=&langID=1&f_date=01%2F01%2F2006&ddYear=2006&entryID=909


Δυστυχώς όπως αποκαλύπτεται ο νέος Υπουργός είναι ανενημέρωτος πάνω σε θέματα εκκλησίας και πίστεως .
Άς ελπίσουμε ότι θα υπάρξει άμεση και ορθή ενημέρωση του από τους αρμόδιους φορείς.

12 Ιαν 2009

ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΕΡΙΠΑΙΖΟΥΝ ΙΕΡΕΙΣ, ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ (ΣΚΙΤΣΑ ΚΑΙ ΚΕΙΜΕΝΑ)


Στα σχολικά βιβλία όπως αναφερθήκαμε καταργήθηκαν οι μεγάλοι λογοτέχνες πού προβάλλουν την εθνική και θρησκευτική μας παράδοση, πού αγαπούν την ελληνική φύση και σέβονται τα ήθη και τα έθιμα του λαού μας. Αντικαταστάθηκαν από συνταγές μαγειρικής και ερωτικά κείμενα.




ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

1.«Τα ελληνικά ….μυστήρια» «Νεοελληνική Γλώσσα» Γ΄´ Γυμνασίου (σελ.14) μεταξύ άλλων γράφει: «Μια εξήγηση είναι ότι ο κόσμος εξοφλά το χρέος του προς την Εκκλησία τελώντας τα μυστήρια της βάπτισης, του γάμου και της κηδείας, και τη θρησκευτική ηθικολογία, αντιμετωπίζει με μεγαλύτερη επιείκεια την προσωπική αμαρτία απ΄ότι οι περισσότερες θρησκείες.
Άλλωστε με τις πολυάριθμες γιορτές της η Εκκλησία δοξάζει απροκάλυπτα τα πλούσια ελέη του Κυρίου, ιδίως το Πάσχα μια εποχή που η κνίσα των σουβλιστών αρνιών μοσχοβολάει στην ύπαιθρο και τα κατάλευκα τραπέζια βουλιάζουν από τις παραδοσιακές λιχουδιές»

2. «Ένας αλλιώτικος ποδοσφαιρικός αγώνας» (Ανθολόγιο»Γ΄– Δ´ Δημοτικού, σελ. 143-146) . Με θέμα έναν επεισοδιακό όσο και αστείο ποδοσφαιρικό αγώνα με τερματοφύλακες τον παπά και το δάσκαλο. Το ίδιο χλευαστικά είναι και τα σκίτσα του μαθήματος.

«Ένας αλλιώτικος ποδοσφαιρικός αγώνας»

Στο µυθιστόρηµα Ένα σακί µαλλιά το κεντρικό πρόσωπο είναι ένας
µικρός, ο Γιωργαρέλος. Μαζί του πρωταγωνιστούν ένας νέος δά-
σκαλος, η κυρία Διονυσία που είναι δασκάλα, ένας παπάς· συµµε-
τέχουν και πολλοί συµµαθητές τού Γιωργαρέλου και οι κάτοικοι του νησιού τους. Στο κείµενο που ακολουθεί, τα παιδιά, µε διαιτητή το Γιωργαρέλο και τερµατοφύλακες τον παπά και το δάσκαλο, παίρνουν µέρος σ’ έναν επεισοδιακό, όσο και αστείο, ποδοσφαιρικό αγώνα.

Θα παίξει κι ο δάσκαλος, τον πληροφόρησε ο Αριστείδης, αλλά
εκείνος, σαν να το βρήκε πολύ φυσικό, δεν έδειξε καµιά απορία.
Ο παπα-Μιχάλης είχε µάθει απ’ έξω τα λόγια του. Μόλις άκουσε τα
παιδιά να µαζεύονται στο προαύλιο, εµφανίστηκε στην πόρτα της εκκλησίας και προσποιήθηκε τον έκπληκτο και τον χαρούµενο, µε αρκετή επιτυχία, είναι η αλήθεια.
– Βρε, καλώς τα παιδιά! Πώς από δω;
– Ήρθαµε να παίξουµε µπάλα, του λέει ο δάσκαλος.
– Ωραία, θαυµάσια! Πολύ καλά κάνατε! (Αυτοσχεδίαζε κιόλας ο πα-
πάς). Την ευχή µου να ’χετε...
– Θέλετε να παίξετε κι εσείς, πάτερ, µαζί µας;
Εδώ χαµογελάει ντροπαλά. Τα παρακάτω λόγια ήταν ολοδικά του:
– Να παίξω µπάλα εννοείς, τέκνον µου; Όχι δα! Τι θα πουν τα παιδιά;
Τι θα πει η κυρία Διονυσία όταν το µάθει;
– Γιατί, πάτερ µου; Κακό είναι;
Διόλου κακό! Απεναντίας µάλιστα, που είναι µια ωραία γυµναστική.
Το ευλογηµένο παιχνίδι, όπως φυσικά και το ποδόσφαιρο, όχι µόνο το επιτρέπει, αλλά και το συνιστά ο Πανάγαθος... Ας µην είχε ο κόσµος τέτοιες προκαταλήψεις και θα σου ’λεγα ’γώ! Κάθε µέρα θα έπαιζα...
– Να παίξετε, να παίξετε! φώναξαν τα παιδιά.
Με τα πολλά, κι αφού έκανε λίγο ακόµα το δύσκολο, στο τέλος
δέχτηκε, κι έτσι, µπήκε στο γήπεδο, µ’ εντελώς φυσικό τρόπο (για να µην πω µε το ζόρι), καθώς µάλιστα οι µικρότεροι δεν έδωσαν και πολλή σηµασία στο γεγονός.
Οι αντίπαλες οµάδες, από οχτώ άτοµα η καθεµιά, είχαν γι’ αρχηγούς τον Αριστείδη και το Φάνη. Αυτοί οι δυο βάλανε πόδια,
Διαλέγοντας ο πρώτος τον δάσκαλο κι ο δεύτερος τον παπά, για να τους βάλουν τερµατοφύλακες.
Τέλος πάντων, οι δύο οµάδες πήραν τη θέση τους στο γήπεδο. Ο διαιτητής Γιωργαρέλος είχε πάντα κρεµασµένο στο λαιµό του το κλειδί του σπιτιού του. Τώρα κρέµασε και τη σφυρίχτρα. Έστριψε το δεκάρικο, για να δουν σε ποιον θα πέσει ο κατήφορος. Ύστερα στάθηκε στη σέντρα πλάι στον πλάτανο και σφύριξε για το εναρκτήριο λάκτισµα. αγώνας άρχισε. Αµέσως όλος ο χώρος ζωήρεψε από µεγάλη κίνηση.
Οι φωνές αντηχούσαν διπλά µέσα στη λαγκαδιά:
– Δώσε πάσα Φάνηηη!
– Κατέβαινε, ρεεε!
– Έµπαινε, Ταξιάρχηηηη!
– Εδώ, Στρατηγέεε!
– Παίξε µπάλα, ρε κοιµίση Γαβρήλοοο!
Ανάµεσά τους ξεπεταγόταν συχνά και κυριαρχούσε µια πιο δυνατή, παράταιρη και άγρια φωνή:
– Πίσω και σ’ έφαγα!
Ο Γιωργαρέλος έπρεπε να δείξει στον παπά κόκκινη κάρτα απ’ την
αρχή. δεν έπρεπε να τον αφήνει να βγαίνει απ’ το τέρµα του µόλις έβλεπε τα σκούρα και να χιµάει απάνω στον επερχόµενο κυνηγό, µε την ανατριχιαστική κραυγή «πίσω και σ’ έφαγα!», και να του παίρνει την µπάλα απ’ τα πόδια χωρίς πλονζόν, χωρίς τίποτα!
Ο παπα-Μιχάλης είχε µια δικαιολογία. Έφταιγε, λέει, το κατηφορικό
τέρµα, που του ’λαχε. Ήταν φυσικό να κατρακυλάει η µπάλα µόνη της κατακεί, τραβώντας στο κατόπι της όλους τους παίκτες, αµυντικούς κι επιθετικούς και να γίνεται, έτσι, συνωστισµός µπροστά στην εστία του, ενώ ο άλλος τερµατοφύλακας καθότανε µε σταυρωµένα χέρια.
Γι’ αυτό και, παρ’ όλη την κραυγή του, έφαγε δεκατρία γκολ! Τότε κατέφυγε σε µεγαλύτερη ζαβολιά, να κλείσει το τέρµα του µισό µέτρο!
Και τότε µόνο, ο διαιτητής αναγκάστηκε να του βγάλει κίτρινη κάρτα, µέσα σε θύελλα διαµαρτυριών και φωνές που τον κατηγορούσαν ότι «πούλησε το παιχνίδι» και ότι έπρεπε να του βγάλει κόκκινη. Αυτά για το πρώτο ηµίχρονο, γιατί το δεύτερο δεν πρόλαβε.

Πριν τελειώσει ο χρόνος, µερικοί εξαγριωµένοι, οι πιο µικροί της οµάδας, όρµησαν εναντίον του διαιτητή, οι άλλοι έτρεξαν να τον υπερασπίσουν, η σύρραξη γενικεύτηκε, και µε δυο λόγια το γήπεδο έγινε πεδίο µάχης.

Μάταια ο παπάς µε το δάσκαλο έτρεχαν πάνω κάτω να τους χωρίσουν. Ακόµα κι οι αρχηγοί των οµάδων, που ήταν οι πιο στενοί φίλοι,ήρθαν στα χέρια.
– Εγώ νόµιζα ότι ο αθλητισµός συµφιλιώνει, δε διαιρεί, έλεγε ανή-
συχος ο παπάς. Ποπόοο! θα γίνουµε ρεζίλι, αν µας δει κάνα µάτι....
– Εσύ φταις, του ’λεγε ο δάσκαλος. Ήταν ανάγκη να ουρλιάζεις
«πίσω και σ’ έφαγα»; Ούτ’ ένα µωρό δε θα φώναζε έτσι.
– Συγνώµην, έκανε αµήχανος ο παπα-Μιχάλης, παρασύρθηκα κι
εγώ, ζητώ συγνώµην.... Είχα, βλέπεις, πολλά χρόνια να παίξω µπάλα και...
– ... και σε πήρε κι εσένα η µπάλα! συµπλήρωσε ειρωνικά ο δά-
σκαλος. Επιτρέπεται να κλείνεις το τέρµα σου; Κανένα παιδί δεν το κάνει αυτό.
– Να δούµε τι θα ’κανες εσύ, αν σου τύχαινε η κατηφοριά!
– Πάντως, δε θα τροµοκρατούσα τον κόσµο πηδώντας από ψηλά.
Αυτό λέγεται αντιαθλητική συµπεριφορά. Εξάλλου, δεν έκανες ούτε
ένα πλονζόν.
– Δεν έκανα πλονζόν; Κάνεις λάθος. Και τι είναι όλ’ αυτά;
Ο παπα-Μιχάλης έδειξε τα ράσα του που ήταν γεµάτα από εκείνα
τα αγκαθωτά σπόρια, τα λεγόµενα τσιµπούρια, ενώ άρχισε να ξεκολλάει ένα ένα λέγοντας: «Ποπόοο!.... Θα χάσουν πάσαν ιδέα... θα γίνω ρεζίλι αν µε δει κάνα µάτι σ’ αυτό το χάλι... Δεν έπρεπε ’γώ να παίξω ποδόσφαιρο...».

Αµέσως όµως, καθώς αντιλήφθηκε ότι η φασαρία στο γήπεδο εξακολουθούσε, πήρε πάλι να τρέχει πάνω κάτω φωνάζοντας:
– Ειρήνη, παιδιά µου! Μη µαλώνετε, σας παρακαλώ!

Το λάθος είναι δικό µου, εγώ φταίω! Εγώ φταίω, βρε παιδιά!... Κ.τ.λ., κ.τ.λ.
Στο τέλος καθίσαν όλοι σταυροπόδι ένα γύρο, για να ηρεµήσουνε
και να κάνουν απολογισµό. Ο δάσκαλος όρθιος. Ο παπάς κόβει βόλτες αµήχανος και στενοχωρηµένος, µη βρίσκοντας τι να πει.
– Άκου, φίλε µου, να φωνάζει ένας παπάς: «Πίσω και σ’ έφαγα!»...
Χα χα... Αστείο δεν είναι; Χα χα χα...
Ξεκαρδίστηκαν όλοι βλέποντας τον παπά να γελάει µε τον εαυτό
του.
Ελάτε, λοιπόν, ας δώσουµε όλοι τα χέρια, λέει στο τέλος ο παπα-
Μιχάλης.

3. «Τότε πού πήγαμε βόλτα τον Επιτάφιο» (Ανθολόγιο» Γ´ – Δ´ Δημοτικού, σ. 79 – 81
Η ερώτηση επεξεργασίας του κειμένου 4 είναι :
«Ποιος τίτλος σας αρέσει περισσότερο, αυτός πού έχει το απόσπασμα του βιβλίου σας ή "η περιφορά του Επιταφίου", πού αναφέρεται μέσα στο κείμενο; Να εξηγήσετε την προτίμησή σας» (βλ. καί σσ. 143 – 146),

4.«Η γάτα του παπά» ( Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Α΄ Γυμνασίου) γράφει: Απ΄όλα τα έργα του Γ. Ξενόπουλου επιλέχθηκε αυτό. Μια γάτα κάνει την ανάγκη της στην Αγία Πρόθεση του Ιερού όπου είναι τοποθετημένα τα Τίμια Δώρα. .σελ. 222

5.Στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας A΄ Γυμνασίου έχουμε
απαξίωση του ιερέως και στα κείμενα σελ. 37, 93.



6. «Ο Νορντίν στην εκκλησία» (Ανθολόγιο» Γ´ – Δ´ Δημοτικού, σ. 75 – 76 ). Με θέμα ένα μικρό μουσουλμάνο που πηγαίνει στην εκκλησία.


7. «Πρώτη μέρα στο σχολείο» (Νεοελληνική Γλώσσα Α΄Γυμνασίου σε΄.10). Αρνητικό προς το θεσμό του σχολείου και τους σκοπούς και στόχους του Αναλυτικού Προγράμματος.

11 Ιαν 2009

Οι ομάδες πίεσης (λόμπυ) των Σκοπιανών ανά τον κόσμο


Ως ομάδες πίεσης (λόμπυ) ορίζονται τα κοινωνικά αθροίσματα τα οποία διαθέτουν κοινούς στόχους και επιχειρούν να ασκήσουν επιρροή στη διαδικασία λήψης πολιτικών αποφάσεων ή σε ακραία περίπτωση να κατευθύνουν την πολιτική εξουσία .
Η διασπορά των Σκοπιανών εντοπίζεται κυρίως στο Καναδά, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία.

Κοινή συνισταμένη όλων των οργανώσεων είναι οι αλυτρωτικές σε βάρος της Ελλάδος βλέψεις: ύπαρξη "μακεδονικού" έθνους, ύπαρξη "μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα" και τέλος κατεχόμενα εδάφη ("Μακεδονία του Αιγαίου" + "Μακεδονία του Πιρίν" + "Δημοκρατία της Μακεδονία" = ενιαία Mακεδονία)".

Από το 1944 οι ΗΠΑ επεσήμαναν το 1944 την επιδίωξη να εμφανισθεί «Μακεδονικό» κρατίδιο, «Μακεδονική» εθνότητα και «Μακεδονική» συνείδηση του πληθυσμού του, με γραπτό μάλιστα κείμενο (U.S. State Department, Foreign Relations Vol. VIII, 868.014 /26 Dec. 1944), που υπογράφει ο Stettinius και στοιχειοθετεί τον κίνδυνο κατά της Ελλάδος. Θεωρεί μάλιστα κάθε Κυβέρνηση που ανέχεται ή ενθαρρύνει «Μακεδονικές» ενέργειες κατά της Ελλάδος συνυπεύθυνη και χαρακτηριστικά αναφέρει: «The Department has noted increasing propaganda rumors and semi-official statements in favor of an autonomous Macedonia, emanating principally from Bulgaria, but also from YugoslavPartisan and other sources, with the implication that Greek territory would be included in the projected state. This Government (of USA) considers talk of Macedonian "nation", Macedonian "Fatherland", or Macedonian "national consciousness" to be unjustified demagoguery representing no ethnic, nor political reality, and sees in its present revival a possible cloak for aggressive intentions against Greece. The approved policy of this Government is to oppose any revival of the Macedonian issue as related to Greece. The Greek section of Macedonia is largely inhabited by Greeks, and the Greek people are almost unanimously opposed to the creation of a Macedonian state. Allegations of serious Greek participation in any such agitation can be assumed to be false. This Government (of USA) would regard as responsible any Government or group of Gonernments tolerating or encouraging menacing or aggressive acts of "Macedonian forces" against Greece».

Το κείμενο μεταφρασμένο λέγει τα ακόλουθα: «Το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών έχει επισημάνει αύξουσα προπαγάνδα και ημιεπίσημες δηλώσεις περί Αυτόνομης Μακεδονίας κυρίως από την Βουλγαρική πλευρά, αλλά και από Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους καθώς και άλλες πηγές, συμπεριλαμβάνοντας και Ελληνικό έδαφος στο σχεδιαζόμενο Κρατίδιο. Η Κυβέρνησή μας θεωρεί κάθε συζήτηση περί Μακεδονικού «Έθνους», Μακεδονικής «Πατρίδας», ή Μακεδονικής «εθνικής συνειδήσεως» ως αδικαιολόγητη δημαγωγία, χωρίς εθνική ή πολιτική υπόσταση, και στην παρούσα επαναφορά του μοιάζει πιθανή πρόφαση για επιθετικές βλέψεις εναντίον της Ελλάδος. Η εγκεκριμένη πολιτική της Κυβερνήσεώς μας είναι να αντιτάσσεται σε κάθε αναβίωση του Μακεδονικού που εμπλέκει την Ελλάδα. Η Ελληνική περιοχή της Μακεδονίας κατοικείται κατά μέγα μέρος από Έλληνες, οι Έλληνες δε αυτοί δεν έχουν καμμία πρόθεση (αυτονομήσεως) και αντιτάσσονται στην δημιουργία Μακεδονικού Κρατιδίου. Ο ισχυρισμός για σοβαρή συμμετοχή Ελλήνων σε μια τέτοια ανακίνηση θεωρείται ψευδής. Η Κυβέρνησή μας θα θεωρήσει υπεύθυνη κάθε Κυβέρνηση ή ομάδες Κρατών που ανέχονται ή ενθαρρύνουν απειλές ή επιθετικές ενέργειες «Μακεδονικών δυνάμεων» εναντίον της Ελλάδος».
"Nαυαρχίδα" των σκοπιανών οργανώσεων θεωρείται το Macedonian Human Rights Movement of Canada (Διεθνές "Μακεδονικό" Κίνημα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα) με έδρα το Τορόντο του Καναδά.

Σε πρόσφατες δηλώσεις του ο πρόεδρός της Bill Nicholov, ισχυρίζεται ότι "το θέμα του ονόματος είναι ένας διπλωματικός ελιγμός της Ελλάδας, προκειμένου να αποστρέψει το ενδιαφέρον από τη συνεχιζόμενη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της «μακεδονικής μειονότητας» στο εσωτερικό της" ενώ σε δημόσιο forum συζητήσεων τον Οκτώβριο του 1998 ο ίδιος θεωρούσε ότι «η Ελλάδα θα χάσει την Μακεδονία του Αιγαίου από τους «Mακεδόνες», την Θράκη και την Κύπρο από την Τουρκία και την Ήπειρο από την Αλβανία. Τι θα απομείνει τελικά σε σας τους δήθεν Έλληνες; Ο μικρός σας βράχος που ονομάζεται Αθήνα, η οποία είναι 50% αλβανική»!

Επίσης σκληροπυρηνική εμφανίζεται η έτερη United Macedonians Organization of Canada (Οργάνωση των Ενωμένων "Mακεδόνων" του Καναδά), με πρόεδρο τον Dragi Stojkovski, η οποία στην ιστοσελίδα της αποκαλύπτει τον αλυτρωτισμό των Σκοπιανών φιλοξενώντας φωτογραφίες του Λευκού Πύργου της Θεσσαλονίκης και των κυριότερων πόλεων της βορείου Ελλάδας με σλαβικά ονομάτα.
Στις ΗΠΑ δραστηριοποείται η United Macedonian Diaspora (Ενωμένη "Μακεδονική" Διασπορά), εμφανιζόμενη ως μη κερδοσκοπική ΜΚΟ, με έδρα την Ουάσιγκτον η οποία έχει αναλάβει την άσκηση πίεσης σε μέλη της Γερουσίας για να στηρίξουν το ψήφισμα 459, με το οποίο εκφράζεται η υποστήριξή της στην ένταξη της FYROM, της Κροατίας και της Αλβανίας στο ΝΑΤΟ.

Τον Ιούνιο του 2006 η αντιπρόεδρος της Παμμακεδονικής Αμερικής Νίνα Γκατζούλη σε δηλώσεις της επεσήμανε ότι οι Σκοπιανοί των ΗΠΑ απολαμβάνουν την καλύτερη διαθέσιμη επαγγελματική εταιρία δημοσίων σχέσεων, για να παρακολουθούν και να προωθούν τα συμφέροντα της χώρας στην πρωτεύουσα της μοναδικής υπερδύναμης: «(σ.σ. Σκοπιανοί και Τούρκοι) μοιράζονται το ίδιο Lobby, την Hill and Knowlton, που βρίσκεται κάτω από την αιγίδα του Kissinger», καταφέρνοντας με ελάχιστη διασπορά και δύναμη στις ΗΠΑ σε σχέση με τους Έλληνες, να απολαμβάνουν συνεχείς διπλωματικές επιτυχίες εις βάρος της Ελλάδας.
Σημαντικότερη οργάνωση στην Αυστραλία αποτελεί η Macedonian Human Rights Committee of Melbourne and Victoria Inc. (MHRCMV) που ιδρύθηκε το 1984 στη Μελβούρνη, ενώ λίγα χρόνια μετά άρχισε να δραστηριοποιείται σε ομοσπονδιακό επίπεδο η Australian Macedonian Human Rights Committee Inc. (AMHRC).
Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι όλες οι οργανώσεις της διασποράς βρίσκονται σε διαρκή επικοινωνία και συνεννόηση με το "Ουράνιο Τόξο" της Φλώρινας ενώ παραμένουν σκοτεινές οι πηγές χρηματοδότησής τους.

Να δώσουμε στους νέους ελπίδα και πρότυπα


Γράφει ο κ. Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός επιστήμων.


Τα γεγονότα που συγκλόνισαν την ελληνική κοινωνία κατά το μήνα Δεκέμβριο έχουν διάφορες πτυχές και ερμηνείες, πολιτικές, κοινωνικές, αστυνομικές, δικαστικές κλπ.

Προσωπικά ξεχωρίζω, όπως κάνουν και οι περισσότεροι συμπολίτες μας, την πλειοψηφία των νέων πού αγωνιούν και διαμαρτύρονται, από την μειοψηφία, η οποία καταστρέφει και ασκεί άλογη βία.

Ο προβληματισμός δεν είναι καινούργιος. Εδώ και αρκετά χρόνια παρακολουθούμε ανήσυχοι τις καταλήψεις σχολείων, την απαξίωση των πτυχίων, την υποβάθμιση της γλώσσας μας, την έλλειψη αξιών και προτύπων σε μεγάλο τμήμα των νέων μας, την απομόνωση των παιδιών μας μπροστά στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, την στροφή πολλών αγοριών και κοριτσιών στα ναρκωτικά.....

Η εύκολη λύση είναι να τους καταδικάσουμε όλους επιρρίπτοντας κάθε ευθύνη στη νέα γενιά και απαλλάσσοντας αυτάρεσκα εμάς τους μεγαλυτέρους.

Όμως, όχι, αυτή η μέθοδος οδηγεί σε αδιέξοδο.

Πρέπει να αναζητήσουμε και τις δικές μας ευθύνες.

Των πολιτικών, των γονέων, των εκπαιδευτικών, των δημοσιογράφων, των «ανθρώπων του πνεύματος».

Να αναρωτηθούμε ποια παιδεία και ποιά πρότυπα καλλιεργήσαμε κατά τις τελευταίες δεκαετίες.

Επί πολλούς αιώνες η παιδεία βασιζόταν στο ερώτημα :Τί άνθρωπο θέλουμε να πλάσουμε; Τί χαρακτήρα θέλουμε να διαμορφώσουμε; Η προσπάθεια όλων των υπευθύνων από την αρχαιότητα μέχρι προσφάτως ήταν να «μορφώσουμε», δηλαδή να διαμορφώσουμε ήθος μέσω των γνώσεων.

Άλλες κοινωνίες το κατόρθωναν περισσότερο, άλλες λιγότερο.

Πάντως προσπαθούσαν.

Σήμερα το εκπαιδευτικό ιδεώδες αναφέρεται μόνο στην απόκτηση πρακτικών γνώσεων και δεξιοτήτων για να ασκήσει ο νέος κάποιο επάγγελμα. Η παιδεία κατήντησε επαγγελματική επιμόρφωση.

Η διάπλαση ήθους, η διαμόρφωση χαρακτήρος δεν είναι καν δευτερεύων στόχος. Φυσικά όλοι θέλουμε τα παιδιά μας να βρουν δουλειά.

Όμως μια κοινωνία επιχειρηματιών, υπαλλήλων και ελευθέρων επαγγελματιών χωρίς πρότυπα και αξίες θα μετατραπεί σε μία κοινωνία ανθρωπίνων ρομπότ που δουλεύουν και δεν σκέπτονται, δεν ονειρεύονται, δεν αγαπούν, δεν συμπάσχουν με τον συνάνθρωπο.

Το σημερινό σχολείο θεωρεί τα πάντα εργαλεία.

Η γλώσσα εργαλειοποιείται και αποκόπτεται από τις ρίζες της και από την μουσικότητά της.

Η Ιστορία μιλά για εξαγωγές σταφίδας και καπνοδόχους εργοστασίων ενώ διαγράφει τελείως τούς ήρωες και τους μάρτυρες.

Η έκθεση ιδεών δεν παράγει πλέον ιδέες.

Μετετράπη σε εργαλείο κατασκευής περιλήψεων για να συνηθίσουν οι νέοι μας να διαβάζουν μόνο σύντομα άρθρα σε ταμπλόιντ εφημερίδες. Στα νεοελληνικά αναγνώσματα καταργήθηκαν οι μεγάλοι λογοτέχνες πού προβάλλουν την εθνική και θρησκευτική μας παράδοση, πού αγαπούν την ελληνική φύση, πού σέβονται τα ήθη και τα έθιμα του λαού μας.

Αντικαταστάθηκαν από κείμενα χωρίς έμπνευση, από συνταγές μαγειρικής!

Τα Θρησκευτικά βάλλονται πανταχόθεν.

Κάποιοι δεν θέλουν παιδιά με πίστη στον Θεό, με απαντήσεις στα υπαρξιακά και μεταφυσικά τους ερωτήματα.

Προτιμούν παιδιά έτοιμα να γίνουν πειθήνιοι καταναλωτές προϊόντων και συνθημάτων ή υποψήφιοι καταστροφείς καταστημάτων, βιβλιοθηκών , ναών , μνημείων.

Ένα τέτοιο σχολείο αφήνει άδεια την ψυχή των νέων. Τούς στερεί τα ιδανικά και τις αξίες.

Τους στερεί τα πρότυπα τα οποία αναζητούν.

Βάζει τον Χάρρυ Πότερ στην θέση του Ευαγόρα Παλληκαρίδη και τις συνταγές για «μακαρόνια με κυμά» στην θέση του ύμνου εις την Ελευθερίαν.

Περιθωριοποιεί κάθε αναφορά στον Χριστό και στερεί από τά παιδιά μας την παραβολή του Καλού Σαμαρείτου.

Περιφρονεί την Ορθόδοξη Χριστιανική διδασκαλία για αγάπη και συμπόνια και την αντικαθιστά με ξεπερασμένα ειρηνιστικά και διεθνιστικά συνθήματα , τα οποία χρησιμοποίησαν οπαδοί αποτυχημένων και αντιδημοκρατικών πολιτικών συστημάτων. Δεν τους διδάσκει το ήθος του Κολοκοτρώνη και το «εμείς» του Μακρυγιάννη, γιατί αυτά τα πρόσωπα θεωρούνται «θρησκόληπτοι εθνικιστές».

Το σημερινό σχολείο δεν δίνει στα παιδιά μας νερό να ξεδιψάσουν.

Τα αφήνει διψασμένα να αναζητούν αδιέξοδες «διεξόδους» σε ναρκωτικά του σώματος και της ψυχής.

Δεν τους μιλά για την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας πού είναι μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας.

Τα αφήνει αγχωμένα και συσκοτισμένα χωρίς μία χαραμάδα φωτός. « Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν»!Η σημερινή παιδεία πού λαμβάνουν οι νέοι μας από το σχολείο και τα Μ.Μ.Ε. μιλά συνέχεια για δικαιώματα και καθόλου για υποχρεώσεις.

Έχουμε Συνήγορο του Παιδιού, δεν έχουμε όμως κάποιον που να θυμίζει ότι ως μελλοντικοί πολίτες θα έχουν και υποχρεώσεις. Εδώ και μερικές δεκαετίες οι διδάσκοντες έχουν πάρει εντολή να εφαρμόζουν τις δήθεν «αντιαυταρχικές» μεθόδους, οι οποίες, όμως, έχουν αποτύχει στη Σκανδιναβία και αλλού.

Ό,τι σάπιο και αποτυχημένο υπάρχει σε όλο τον κόσμο έρχεται στην ελληνική εκπαίδευση.

Οι διδάσκοντες δεν μπορούν να βάλουν κόκκινη μολυβιά στα λανθασμένα γραπτά δήθεν για «να μην πληγωθούν τα παιδιά». Σε πολλά πανεπιστημιακά τμήματα συνδικαλιστές πιέζουν αφόρητα τον καθηγητή να βάζει σε όλους βαθμό πάνω από την βάση, το λεγόμενο «δημοκρατικό πέντε»!

Αφού συνηθίζουν σε μία χαλάρωση/ έλλειψη της πειθαρχίας αντιμετωπίζουν ξαφνικά τις πραγματικές συνθήκες της σκληρής ζωής και οι νέοι μας πελαγώνουν.

Επιτυχία της παιδείας δεν είναι να τους καλλιεργεί ψευδαισθήσεις για ένα κόσμο όπου θα έχουν μόνο δικαιώματα, αλλά να τούς προετοιμάζει να γίνουν υπεύθυνοι πολίτες, σωστοί επαγγελματίες, συνειδητοί οικογενειάρχες.

Με θλίψη διαβάσαμε το καλοκαίρι τις δηλώσεις του κ. Θάνου Βερέμη, Προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας, ο οποίος ζήτησε να καταργηθεί τελείως η διδασκαλία της Βίβλου στα σχολεία.

Αντί να βοηθήσει τα παιδιά μας να έχουν μία πηγή αιωνίων αξιών και αρχών, θέλει να τα αφήσει στην πνευματική τους ένδεια.

Επιπλέον δε αξίζει να του θυμίσουμε ότι με αυτόν τον τρόπο οδηγεί τους νέους σε αντιδημοκρατικές ατραπούς.

Το εξηγεί με σαφήνεια ο Γάλλος ιστορικός Φιλίπ Νεμό στο βιβλίο του «Τί είναι η Δύση»: «Οι πολιτικοί φιλόσοφοι που τήρησαν εχθρική στάση απέναντι στη βιβλική κληρονομιά, όλοι, σαν από σύμπτωση, υπήρξαν κήρυκες ενός μη δημοκρατικού κρατισμού, δηλαδή της επαν-ιεροποίησης του κράτους, είτε υπό την αυταρχική ή απολυταρχική μορφή (Μακιαβέλλι,Χόμπς, Ρουσσώ, Χέγκελ, Μωρράς κ.ἄ.) είτε υπό ολοκληρωτική μορφή (Μάρξ, Λένιν, οι νεοπαγανιστές ναζί)». (Έκδοση ΕΣΤΙΑΣ, Αθήνα 2008, σελ. 105).

Δόξα τω Θεώ έχουμε μία αξιόλογη νεολαία, στην μεγάλη της πλειοψηφία.

Αλλά δεν την βοηθούμε.

Δεν της παρέχουμε παιδεία με αρχές και αξίες, με ελπίδα και πρότυπα.

Δεν την βοηθούμε να γευθεί την αναζωογονητική δύναμη της αρχαίας ελληνικής Γραμματείας, της ορθόδοξης Πίστης μας, της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και την αγωνιστική-αντιστασιακή πνοή της διαχρονικής ελληνικής ιστορίας.

Την αφήνουμε να έχει λανθασμένους στόχους. Δεν την προετοιμάζουμε να λέει ΝΑΙ στο κοινό καλό και ΟΧΙ σε κάθε προσωπικό ή εθνικό εξευτελισμό.

Πράγματι, έχουν ενδιαφέροντα, αλλά και άγχος τα παιδιά μας.

Ας τα βοηθήσουμε να ξεφύγουν από το τέλμα και να γίνουν πραγματικά δημοκρατικοί πολίτες.

Διότι δημοκρατία σημαίνει ευθύνη, αγάπη, κοινωνικότητα, συμμετοχή, συνύπαρξη και αλληλοσεβασμός.
.
Πηγή: http://www.antibaro.gr/articles/society/0109-protupa.html

Oι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η φωτογραφία μου
Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: aktinesblogspot@gmail.com