Πόσους νεκρούς πρέπει ακόμη να βγάλουν τα διαμερίσματα της Αθήνας;

Πόσους νεκρούς πρέπει ακόμη να βγάλουν τα διαμερίσματα της Αθήνας;

Γράφει ο Μάνος Λαμπράκης

Πόσους νεκρούς πρέπει ακόμη να βγάλουν τα διαμερίσματα της Αθήνας για να παραδεχθεί επιτέλους το κράτος ότι σε τμήματα της πρωτεύουσάς του η κυριαρχία του έχει γίνει περισσότερο νομικό τεκμήριο παρά καθημερινή πραγματικότητα;

Το νεκρό έμβρυο στην Κυψέλη προκαλεί φρίκη, πολιτικά όμως ακόμη πιο ανησυχητική είναι η ευκολία με την οποία η φρίκη εγγράφεται πλέον σε μια πόλη εκπαιδευμένη να απορροφά το ακραίο ως επεισόδιο.

Κυψέλη, Άγιος Παντελεήμονας, Πατήσια, Ομόνοια, τμήματα των Εξαρχείων και του ιστορικού κέντρου συγκροτούν, με διαφορετικές ασφαλώς εντάσεις και πραγματικότητες, μια γεωγραφία πάνω στην οποία δοκιμάζεται κάτι πολύ μεγαλύτερο από την αποτελεσματικότητα της αστυνόμευσης: δοκιμάζεται η ίδια η ικανότητα της δημοκρατικής Πολιτείας να παράγει κοινό χώρο υπό κοινό νόμο.

Δίπλα στην κανονική οικονομία εγκαθίστανται παράνομες οικονομίες, δίπλα στην κατοικία χρήσεις που ουδείς επαρκώς εποπτεύει, δίπλα στον μόνιμο κάτοικο ένας διαρκώς εναλλασσόμενος και συχνά αδιαφανής πληθυσμός χρηστών ακινήτων, ενώ ανάμεσα στον ιδιοκτήτη, στον διαχειριστή, στον μεσάζοντα και στον πραγματικό ένοικο η ευθύνη κατακερματίζεται μέχρι σχεδόν να εξαφανιστεί.

Τεχνητή Νοημοσύνη. Ξαναγράφουν την ιστορία της ανθρωπότητας, καταστρέφοντας τα βιβλία για να μην υπάρξουν στοιχεία και πηγές.

Τεχνητή Νοημοσύνη. Ξαναγράφουν την ιστορία της ανθρωπότητας, καταστρέφοντας τα βιβλία για να μην υπάρξουν στοιχεία και πηγές.

Κρατήστε τα βιβλία, οτιδήποτε βιβλία έχετε, ως κόρη οφθαλμού για να έχει η επόμενη γενιά γνήσια ιστορική συνέχεια.

Από πάρα πολλές διασταυρωμένες πηγές μαθαίνουμε οτι έχει αρχίσει από τα συγκροτήματα- τέρατα που στεγάζουν τις εκάστοτε Τεχνητές Νοημοσύνες, όργιο εξαγοράς βιβλίων, οτιδήποτε βιβλίων, για να ταΐσουν σκανάροντας τις σελίδες τους τις βάσεις δεδομένων των τεράτων της τεχνητής νοημοσύνης, και αφού ολοκληρωθεί το σκανάρισμα τα καταστρέφουν οριστικά.

Ειδικά τα θεολογικά και τα ιστορικά βιβλία είναι τροφή και στήριγμα για τις επόμενες γενιές. Τα υπόλοιπα λογοτεχνικά είναι η επιβίωση του πολιτισμού όπως τον γνωρίσανε οι δικές μας γενιές μέχρι σήμερα. [Εισαγωγκό Σχόλιο Σπυρίδων Αρναούτογλου]

Όταν μια εκπληκτική παραγγελία 1.000 παλιών βιβλίων φτάνει στο γραφείο ενός εξειδικευμένου βιβλιοπώλη, η κατανόηση είναι μηδενική. 

Ο μυστηριώδης αγοραστής δεν ενδιαφέρεται ούτε για την αξία των έργων, ούτε για την σπανιότητά τους, ούτε καν για το περιεχόμενό τους: θέλει απλώς χαρτί, σε βιομηχανικές ποσότητες.