ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Από την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία διδασκόμαστε για την σπουδαιότητα της ιστορίας ως μαθήματος για μικρούς και μεγάλους.

Ο Ηρόδοτος και ο Θουκυδίδης διέπρεψαν ως ιστορικοί, ενώ ο Ευριπίδης μας άφησε την παρακαταθήκη ότι «όλβιος όστις ιστορίης έσχεν μάθησιν», δηλαδή είναι ευτυχής όποιος γνωρίζει την ιστορία.

Ο Μέγας Βασίλειος προτείνει την ιστορία ως ένα από τα μαθήματα που πρέπει να διδάσκονται οι Χριστιανοί νέοι, ενώ ο Βυζαντινός ιστορικός της Δ’ Σταυροφορίας (1204) Νικήτας Χωνιάτης χαρακτηρίζει την ιστορία «κάλλιστον εύρημα των Ελλήνων».

Ο Μακρυγιάννης και ο Κολοκοτρώνης αναφέρονται συχνά στους αρχαίους προγόνους μας τονίζοντας την πίστη τους στην συνέχεια του Ελληνισμού. Κατά τον 19ο αιώνα ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και σπουδαίος εθνικός ιστορικός μας Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος καθιέρωσε την διαίρεση της ιστορίας σε τρεις περιόδους: Την Αρχαία, την Βυζαντινή-Μεσαιωνική και την Νεωτέρα-Νεωτάτη.
Η ιστορία ως μάθημα στα σχολεία μας διασώζει και σφυρηλατεί την εθνική ταυτότητα για να μην γίνουν οι νέοι μας πολτός σε μια διεθνιστική παγκοσμιοποίηση.

Καλλιεργεί την πίστη στην συνέχεια του Ελληνισμού με αποδείξεις και ιστορικές απαντήσεις στους αμφισβητίες. Παρέχει πρότυπα για τους νέους μας, οι οποίοι κατά τα τελευταία χρόνια είναι φανερό ότι έχουν σύγχυση αρχών και αξιών.

Δημιουργεί την αίσθηση της υγιούς οικουμενικότητας και παγκοσμιότητος, διδάσκοντας την ιστορία των γειτονικών και των άλλων λαών.

Προωθεί την δημοκρατική ευθύνη θυμίζοντας τα αγαθά της δημοκρατίας και τα εγκλήματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων.

Υπογραμμίζει τα λάθη μας και τα εθνικά μας ελαττώματα, όπως η διχόνοια, και καλεί τη νέα γενιά να μην τα επαναλάβει.

Βοηθά τους νέους μας, αλλά και τους μεγαλυτέρους να κατανοήσουμε καλύτερα το παρόν και να προετοιμασθούμε για το μέλλον.
Κατά την τελευταία δεκαετία γίνεται μία προσπάθεια αποδομήσεως της Ελληνικής ιστορίας από ορισμένους συγγραφείς σχολικών βιβλίων.

Υπονομεύεται η ιστορική αλήθεια σχετικά με τον ρόλο της Εκκλησίας. Χλευάζεται η συνέχεια του Ελληνισμού από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα με ενδιάμεσους σταθμούς την Ελληνιστική εποχή, την Βυζαντινή Ρωμηοσύνη και την Τουρκοκρατία.

Κυρίως προβάλλεται το επιχείρημα ότι πρέπει να ψαλιδίσουμε κάποιες σελίδες της ιστορίας μας, όπως είναι η σκληρή Οθωμανική καταπίεση και τα εγκλήματα των Νεοτούρκων στην Μικρά Ασία και τον Πόντο, δήθεν για να βελτιώσουμε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Το εγχείρημα είναι αφελές, ίσως και επικίνδυνο. Η Τουρκία και το στρατοκρατικό κατεστημένο της, το οποίο καθοδηγεί κάθε κυβέρνηση, έχει μακροχρόνιους επεκτατικούς στόχους και δεν θα παύσει να διεκδικεί έστω κι αν εμείς εξευτελιζόμαστε κόβοντας τους ήρωες του 1821 από τα σχολικά βιβλία. Το απαράδεκτο βιβλίο της Στ’ δημοτικού, που διδάχθηκε κατά την περίοδο 2006-2007 και το οποίο χαρακτήριζε απλό «συνωστισμό» την καταστροφή της Σμύρνης, το 1922, ευτυχώς απεσύρθη μετά από πανελλήνια αντίδραση.

Όμως υπάρχουν και άλλα προβληματικά βιβλία, τα οποία αγνοούν τις πηγές και προβάλλουν τα «μετανεωτερικά» ιδεολογήματα των συγγραφέων.

Από την πλευρά της η Τουρκία όχι μόνο δεν έχει κόψει ούτε μία παράγραφο από τα βιβλία ιστορίας, αλλά διδάσκει στο λύκειο ένα ειδικό μάθημα με τίτλο «Στοιχεία Εθνικής Ασφάλειας». Το μάθημα διδάσκεται από αξιωματικό εν στολή και περνά μηνύματα ανθελληνισμού και διεκδικήσεων.
Η Ελλάς δεν διακατέχεται από μισαλλοδοξία ούτε από εκδικητικότατα. Ούτε όμως θα φθάσουμε στο άλλο άκρο, δηλαδή την συμπλεγματική περικοπή των ηρώων, των νεομαρτύρων και των εθνομαρτύρων.

Τα παιδιά μας οφείλουν να γνωρίζουν ότι η ελευθερία σ’ αυτόν τον τόπο είναι «από τα κόκκαλα βγαλμένη» με αγώνες και θυσίες. Παραλλήλως πρέπει να διδαχθούν ότι σήμερα η χώρα μας σέβεται τα σύνορα και το Διεθνές Δίκαιο και επιθυμεί την ειρηνική συμβίωση με όλους τους λαούς. Αλλά πρέπει να έχουν οι νέοι μας τα γνωστικά εφόδια για να αντιμετωπίζουν τις ιστορικές διαστρεβλώσεις, τις οποίες επιχειρούν ορισμένα κράτη, όπως τα Σκόπια.

Πηγή: http://www.efkozani.gr/xolebas/xolebas.htm

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ για Παλαιστίνη – Μασονία – Σιωνισμό – Αιρέσεις.

Ενώ αντηχεί ακόμη εις τον εφιαλτικόν κόσμον μας ο ουρανομήκης ύμνος δια την επί γης ενσάρκωσιν και ενανθρώπησιν του Θεού εις το ταπεινόν σπήλαιον της Βηθλεέμ, ο πρόσφατος εγκληματικός βομβαρδισμός εις πυκνοκατοικημένη περιοχήν της Γάζας υπό της σιωνιστικής ηγεσίας του Ισραήλ και ο προκληθείς βίαιος και τραγικός θάνατος αμάχων και ιδιαίτερα 100 τουλάχιστον παιδιών προκαλεί τον έντονον αποτροπιασμόν και την δικαίαν αγανάκτησιν και διαμαρτυρίαν κάθε εχέφρονος κατοίκου αυτού του πλανήτου.

Ο εξάμηνος αποκλεισμός που επέβαλε η σιωνιστική ηγεσία του κράτους του Ισραήλ εις 1.500.000 Παλαιστινίους, οι οποίοι συνωθούνται εις λωρίδαν γης 45 χλμ μήκους και 10 χλμ πλάτους και αι εξ αυτού προκύπτουσαι τραγικαί ελλείψεις εις οιανδήποτε ανθρωπιστικήν βοήθεια όπλισε την χείραν ακριτών Παλαιστινίων μαχητών και έδωσε το πρόσχημα εις την σιωνιστικήν μηχανήν του κράτους του Ισραήλ να αρχίση την μεθοδευμένη γενοκτονίαν του Παλαιστινιακού λαού.

Επί 60 ολόκληρα χρόνια η διεθνής κοινότης, οι διεθνείς οργανισμοί, όπου φιδοσέρνεται η διεθνής διπλωματία, παρακολουθούν απαθείς το δράμα του Παλαιστινιακού λαού, ενώ η λύσις είναι απλή και προφανής και δεν είναι άλλη από την δημιουργίαν ανεξαρτήτου και κυριάρχου κράτους των Παλαιστινίων που θα συμβιώνη ειρηνικώς με το όμορος κράτος του Ισραήλ που ασφαλώς έχει δικαίωμα υπάρξεως και προστασίας.

Η φωνή της λογικής και του διεθνούς δικαίου αυτό ακριβώς επιτάσσει, αλλά η ιδεοληψία των σιωνιστών για την επανίδρυσιν του Ναού του Σολομώντος εις την ακριβήν θέσιν της παλαιάς πόλεως των Ιεροσολύμων, όπου σήμερον ευρίσκεται το τέμενος του Ομάρ προκειμένου εκεί να υποδεχθούν τον αναμενόμενον Μεσσίαν, παρ’ ότι Αυτός ήλθεν 2000 χρόνια πριν και ανέτρεψεν ριζικώς την αγάπην της δυνάμεως και της ισχύος δια της δυνάμεως της αγάπης, της επιείκιας και της αλληλοκατανοήσεως αποτελεί την βασικήν αιτίαν ανατροπής όλων των προσπαθειών ειρηνεύσεως και δικαίας επιλύσεως του Παλαιστινιακού προβλήματος, η οποία μάλιστα έφθασε το 1995, εις την δολοφονίαν του ειρηνιστού Πρωθυπουργού του Ισραήλ Γιτζάκ Ράμπιν.

Αποκαλυπτική δια τα δρώμενα τυγχάνει η στάσις των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και των Αραβικών ηγεσιών, που αποτελούν ετεροκίνητα νευρόσπαστα εις τα γαμψά νύχια του σιωνιστικού τέρατος.

Ενθυμούμεθα την άμεσον καταδίκην της Ρωσικής Ομοσπονδίας, όταν καθ’ υπέρβασιν αντιδράσεως επετέθη εις την όμορον Γεωργίαν που « ήρξατο» κατ’ αυτής «χειρών αδίκων».

Η τήρησις ίσως αποστάσεων εις την προκειμένην περίπτωσιν και η μη σαφής, κατηγορηματική καταδίκη της σιωνιστικής γενοκτονίας εις βάρος του Παλαιστινιακού λαού, αποδεικνύνει πληρέστατα την διάβρωσιν των ηγεσιών που παρίστανται ως εθελόδουλαι εις την παγκόσμιον σιωνιστικήν επίθεσιν, την οποίαν μετ’ αφοσιώσεως και πιστότητος «διακονούν» αι ανά τον κόσμος μασονικαί στοαί.

Τι δύναται να ψελίσση Πολιτικός της χώρας μας όταν έχει δημοσιευθεί άνευ διαψεύσεως η είδησις στιρίξεως αυτής της υπό της αυτοτιτλοφορούμενης «Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος» δια τον συγκεκριμένον θέμα;

Δυστυχώς και εις την φιλτάτην μας πατρίδα «νερό στο μύλο» του σιωνιστικού εφιάλτη ηθελημένως ή αθελήτως ρίπτουν και τα κόμματα της λεγομένης Αριστεράς με την συντονισμένην επίθεσίν των εναντίων της μόνης δυνάμεως αντιστάσεως εις τα τεκταινόμενα κατά της ανθρώπινης ελευθερίας και αξιοπρεπείας Αδιαιρέτου Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, την οποίαν συνειδητοποιούντες , ότι τοιουτορόπως απεργάζονται την υλοποίησιν του σχεδιασμού της νέας εποχής, που έχει ενστερνισθεί τον θεολήλλατον δυϊσμόν και κλίνει γόνυ εις τον Βάαλ του Εωσφορισμού.

Η στυγνή πραγματικότης αποδεικνύει ευλόγως ότι δεν τυγχάνουν φαντασιοπληξίαι και γραφικαί κινδυνολογίαι οι ανωτέρω έμποναι επισημάνσεις ως πολλοί θιγόμενοι άμεσα θα θελήσουν να υποστηρίξουν.

Τολμούν οι εκπρόσωποι της λεγόμενης Αριστεράς να εισηγηθούν ότι εισηγούνται για την κιβωτόν του Γένους Ορθόδοξον Καθολικήν Εκκλησίαν δια τας λοιπάς θρησκευτικάς παραδοχάς ως Ρωμαιοκαθολική αιρετική Κοινότης με την τεραστίαν ακίνητον περιουσίαν και τας ιδιωτικάς επιχειρήσεις, δια την οποίαν με επερωτήσεις ζητούν όπως παρά το δικαιικό μας σύστημα προσλάβει την άγνωστον νομικήν προσωπικότητα ιδίου δικαίου (sui genesis) δια να μην ελέγχεται υπ’ αυτού, αι Μουφτείαι με τα τεράστια βακούφικα, η Ισραηλιική κοινότης ΝΠΔΔ, οι Μασωνικαί Στοαί που δεν αποτελούν ως ισχυρίζοντα ιδρύματα, αλλά θρησκευτικάς κοινότητας εχούσας ίδιον Θεόν τον λεγόμενον ΜΑΤΣ (Μέγα Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος), τον τραγικόν Εωσφόρον, βωμούς ιερατείον, σύμβολα μυήσεις κ.λ.π., καθώς και αι λοιπαί πάσης φύσεως θρησκευτικαί κοινότηται εν Ελλάδι;

Δεν τολμούν διότι αι ανωτέρω θρησκευτικαί κινήσεις συντείνουν εις τον σχεδιασμόν της νέας εποχής, ενώ η Αδιαίρετος Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησία ευλογεί την αντίστασιν προβάλλουσα την αξία του τιμιωτάτου ανθρωπίνου προσώπου, που απωθέωσεν ο ενσαρκωθείς λόγος.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Πηγή: «Ορθόδοξος τύπος»
9-1-2009,σελ.1&5

Τα Χριστούγεννα στα σχολικά βιβλία του δημοτικού.

Στην σελίδα 23,(Βιβλίο Γλώσσας Πέμπτης Δημοτικού) παρατίθενται δύο πίνακες ζωγραφικής και ένα ποίημα.

Ο πρώτος πίνακας διακωμωδεί απροκάλυπτα την ορθόδοξη εικόνα της γέννησης του Χριστού. Μπροστά σε μια κούνια, στέκονται έξι παιδιά και παραστέκονται ένας ταύρος, ένας γάιδαρος και δύο πρόβατα, με «πρόσωπα» ανθρώπινα, όπως στα κινούμενα σχέδια. Ο πίνακας είναι δημιούργημα της συγγραφικής ομάδας.

Η δεύτερη είναι του Monnier και απεικονίζει ένα παιδί που στολίζει χριστουγεννιάτικο δέντρο. Το ποίημα είναι κάποιου Baldwin, του τύπου «το χιόνι γέμισε μ’ ασήμι τη γη», τα γνωστά γλυκερά και χαζοχαρούμενα τραγουδάκια της Δύσης.

Στη σελίδα 24, περιέχεται ένα κείμενο με τίτλο «Χριστουγεννιάτικο δώρο». (Κατά το πνεύμα της εποχής, Χριστούγεννα ίσον δώρα). Εν ολίγοις, υπάρχει ένα παιδί, ο Άντη, που ζει σε στρατόπεδο προσφύγων του ΟΗΕ, ορφανό, που λυπάται γιατί δεν θα πάρει κανένα δώρο. Αρχίζει, δηλαδή, το φαρμάκωμα της ψυχής των παιδιών. Διευκρίνιση. Ότι οι κοινωνίες, η ανθρωπότητα γενικά, είχαν, έχουν και θα έχουν ένα μεγάλο μέρος τους βουτηγμένο στο σκοτάδι, δεν σημαίνει πως λόγω ρεαλισμού ή πολυπολιτισμικότητας, πρέπει να το προβάλλουμε στα βιβλία του Δημοτικού και να μαυρίζουμε την ψυχή των μαθητών.

Όχι για να κρυβόμαστε υποκριτικά, αλλά γιατί ο νους των μικρών παιδιών δεν χωράει, δεν μπορεί να ερμηνεύσει το κακό, οπότε, το μόνο που αποφέρει μια τέτοια προσπάθεια, είναι να διαταράσσεται η πνευματική τους ισορροπία.

Τι να απαντήσουν τα παιδιά στην ερώτηση «γιατί ο Άντη δεν μπορεί να ζήσει τη μαγεία των Χριστουγέννων»;

Είναι υπεύθυνα τα παιδιά για το κακό του πολέμου; Ή θα αρχίσει ο δάσκαλος τις γεωπολιτικές αναλύσεις;

Συμβαίνουν τόσα άσχημα στον κόσμο, πνιγμένη ελληνική η οικογένεια από τα οικονομικά δεινά και τον τρόμο της αβεβαιότητας, ας αφήσουμε τα μικρά παιδιά να χαρούν, τι τα φορτώνουμε με δυστυχία και ενοχές;

(Έχω στην τάξη μου παιδιά ορφανά από πατέρα. Θα ματώσει η καρδιά τους, αν διαβάσουμε αυτό το κείμενο. Όταν τα βιβλία γράφονται από ανθρώπους που δεν έχουν πατήσει το ποδάρι τους σε τάξη, τι περιμένεις; Αναισθησία, αθλιότητες και λάθη εγκληματικά).

Η σελίδα 25, προτρέπει τα παιδιά να κατασκευάσουν ευχετικές κάρτες. Αξιοσημείωτη λεπτομέρεια. Στα πέντε υποδείγματα που προτείνει, πουθενά δεν αναγράφεται η παραδοσιακή ευχή: «καλά Χριστούγεννα».

Στις σελίδες 26-27, αναγράφεται εκτενές κείμενο με τον εξής «ιδιοφυή» τίτλο: «Φρικαντέλα, η μάγισσα που μισούσε τα κάλαντα». (Μαγεία Χριστουγέννων πριν, μάγισσα τώρα, μαγική σκόνη πιο κάτω, καταπώς φαίνεται οι συγγραφείς εμπνέονται από τον ερεβώδη κόσμο του Χάρυ Πότερ, την τρισάθλια αυτή σειρά βιβλίων μιας λοξής Αγγλίδας.

Υπενθυμίζω πως το υπ. Παιδείας απαγόρευσε την παρακολούθηση της κινηματογραφικής μεταφοράς τού ψυχοφθόρου σκουπιδιού από τους μαθητές. Θράσος κι αυτό! Να τρέχουμε τα σχολεία να παρακολουθήσουμε ξενόφερτες μαγαρισιές).

Κατά το κείμενο, η κακιά μάγισσα, όταν πήγαν κάτι «σκουπιδόπαιδα» (μπράβο λέξη), να της πουν τα κάλαντα, οργίστηκε και με το μαγικό ραβδί της, τα μεταμόρφωσε σε βατραχάκια, γατούλες, κατσίκια, παπάκια και λοιπά ζωντανά. Τέλος πάντων, με τα πολλά ηρέμησε η μέγαιρα και άκουσε τα κάλαντα.

Ερωτώ: Η νεοελληνική λογοτεχνία κοσμείται από απαράμιλλης ομορφιάς κείμενα για τα Χριστούγεννα, γραμμένα από επιφανείς του λόγου και του πνεύματος (Καρκαβίτσας, Μωραϊτίδης, Κόντογλου, Παπαδιαμάντης), αυτό το κουρελούργημα βρήκαν να βάλλουν;

Τα Χριστούγεννα είναι γιορτή Ορθόδοξη, γιορτή αρωματισμένη από την παράδοση του Γένους μας, τι δουλειά έχουν σκύβαλα για κακόψυχες μάγισσες στα σχολεία;

Πού να καταλάβουν οι βέβηλοι ότι η παράδοσή μας είναι η βασιλική οδός για να επιβιώσουμε στον… «κουκουλοφόρο» καιρό μας;

Η παράδοσή μας και το εξ αυτής απορρέον ρωμέηκο ήθος μάς έδωσε ήρωες της πίστεως και της πατρίδας σαν τον Πατροκοσμά και τον Μακρυγιάννη, που άκουγαν και διάβαζαν «Χριστού τη θεία γέννηση να πω στ’ αρχοντικό σας», και όχι για μάγισσες που μισούν τα κάλαντα.

Σελίδα 29. Κείμενο με τίτλο: «Τα Χριστούγεννα στον κόσμο. Πολωνία, Μεξικό, Καναδάς, Γαλλία, Ουγγαρία και Ελλάδα την ημέρα των Φώτων». Κεντρική ιδέα σ’ όλη αυτή την πλανητική περιήγηση είναι ότι οι άνθρωποι του κόσμου, τα Χριστούγεννα διασκεδάζουν, τρώνε, πηγαίνουν «πικ νικ», ντύνονται μάγοι, Αη-Βασίληδες -το γνωστό ξωτικό που διαφημίζει αναψυκτικά και λοιπά εμπορεύματα- είναι πολύ ευτυχισμένοι, χαρούμενοι, πλούσιοι, αξιοζήλευτοι. Προσοχή! Τα Θεοφάνεια, η ημέρα των Φώτων, στην πατρίδας μας, δεν είναι η «βάπτισις του Χριστού». Όχι. Αυτά είναι «θρησκόληπτα» πράγματα. «Στη χώρα μας», γράφει το περιοδικό ποικίλης ύλης-βιβλίο γλώσσας, «ρίχνουμε το σταυρό στη θάλασσα για να τον πιάσει ο καλύτερος και γρηγορότερος κολυμβητής», και τέλος.

Οπότε, εύλογα, μπορεί να μας ρωτήσει κάποιος μαθητής: και γιατί δεν το κάνουμε αυτό το καλοκαίρι που είναι ζεστή η θάλασσα και παχιές οι μύγες; Ας απαντήσουν τα σαΐνια του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.

Σελίδα 30. Προτρέπονται οι μαθητές την ημέρα της χριστουγεννιάτικης γιορτής στο σχολείο να φτιάξουν «χριστουγεννιάτικο κορμό με μπισκότα».

Και ακολουθεί η συνταγή. Την πιο όμορφη και συγκινητική γιορτή του σχολείου τα παιδιά δεν θα ψάλλουν κάλαντα, αλλά θα μαγειρεύουν. Απορώ και εξίσταμαι. «Η γαρ άνοια αυτών έκδηλος έσται πάσιν». (Τιμ. Β΄ γ,9).

Σελίδες 30-31. Κείμενο με τίτλο «το δάσος που ταξίδευε». Κι εδώ μαγικά ραβδιά, μαγικά σύνεργα, μαγική χρυσόσκονη, έλατα που βαρέθηκαν στο δάσος και ο Αη Βασίλης τα λυπήθηκε και τα πήρε, εν είδει χαλκομανίας μαζί του, και, στο τέλος, κρανιοκενείς ερωτήσεις, του τύπου «φανταστείτε ότι είστε έλατα στο παλτό του Αη Βασίλη. Πού θα θέλατε να ριζώσετε;».

Το θέμα δεν είναι πού θα ριζώσουν τα παιδιά, αλλά πώς θα ξεριζώσουμε από την Παιδεία μας τις ανθρωποκάμπιες (Κόντογλου), που γράφουν βιβλία, όχι για μαθητές, αλλά για τηλεθεατές, σαν αυτά τα άταφα πτώματα που συνωστίζονται στα καθημερινά κοπροριάλιτι.

Τι να πει κανείς; Μαραζωμένα σχολεία που μαραίνουν ολόδροσες παιδικές ψυχές…

ΥΓ. Στο ανθολόγιο των Ε’ και ΣΤ’, που συνοδεύει το γλωσσικό μάθημα, υπάρχει χριστουγεννιάτικο κείμενο με τίτλο «τα Χριστούγεννα του Τα Κι Κο».(σελ. 166). Σ’ αυτή την γραπτή πολυπολιτισμική σάχλα υπάρχει η εξής βλάσφημη παραπομπή. «Τα μάτια του γατιού ήταν γλυκά. Τα μάτια του Χριστού ήταν γλυκά».Δεν σέβονται ούτε το πρόσωπο του Σωτήρος οι μιξοέλληνες.

Πηγή : http://www.antibaro.gr/articles/school/1208-xristougenna2.html

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ :Τα…«τσίσα» του Ασκητή στo δημοτικό σχολείο.

«ανάθεμα την ώρα ποιος ορίζει εδώ / το ανάποδο βαφτίζει και το λέει σωστό»

Οδ. Ελύτης, «ο Ήλιος ο Ηλιάτορας»

Διάβασα την είδηση στη εφ. «Έθνος» της περασμένης Κυριακής και «κάπνισαν τα μάτια μου». Το νεοταξικό κηφηναριό που ελέγχει το λεγόμενο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, αυτό που επέτρεψε να πιάσουν στα χέρια τους οι μαθητές τη μαγαρισιά που ονομάστηκε βιβλίο ιστορίας Στ΄ Δημοτικού, ανακάμπτει δριμύτερο.

Από τη νέα σχολική χρονιά -2009-2010- θα «διδάσκεται» στο δημοτικό σχολείο η σεξουαλική αγωγή. Ήδη γράφτηκαν, εγκρίθηκαν και παίρνουν το δρόμο της εκτύπωσης δύο σχετικά βιβλία ένα για τις Α΄ και Β΄ τάξεις και ένα για τις υπόλοιπες του δημοτικού σχολείου.

Συγγραφέας τους ο γνωστός τηλεσεξολόγος Θάνος Ασκητής, ο άνθρωπος που αναλάμβανε να παρηγορεί τηλεφωνικώς, τους απανταχού στερημένους ή μπαφιασμένους ή κορεσμένους, επί σκοπώ υποστυλώσεως του στυτικού τους μηχανισμού, διασκεδάζοντας ταυτόχρονα ξενύχτηδες και χασομέρηδες με τις γαργαλιστικές λεπτομέρειες, που αράδιαζαν τα «νούμερα» που έπαιρναν το νούμερό του. Θα το δούμε κι αυτό.

Η λουστραρισμένη σαχλαμάρα εισέρχεται, δόξη και τιμή, στο δημόσιο σχολείο. Το «μάθημα» - «θου Κύριε φυλακήν το στόματί μου» - θα διδάσκεται τις ώρες της «ευέλικτης ζώνης».

Για όσους δεν γνωρίζουν η Α’ και η Β’ τάξεις κάνουν 4 ώρες την εβδομάδα, η Γ’ και η Δ’ 3 ώρες και οι Ε’ και Στ’ 2 ώρες την εβδομάδα «ευέλικτη ζώνη». Τώρα τι είναι αυτή η ευέλικτη ζώνη, είναι δύσκολο να απαντηθεί.

Υποτίθεται πως πρέπει να αφιερώνεται σε διαθεματικές και δημιουργικές δραστηριότητες. Τώρα τι είναι αυτές οι διαθεματικές δραστηριότητες, και αυτό είναι δύσκολο να απαντηθεί.

Αυτό που ξέρω είναι πως αυτές τις «άδειες» ώρες τις «εκμεταλλεύομαι», για Γλώσσα και Μαθηματικά, μήπως και μπορέσω να συμμαζέψω λίγο τα πνιγηρά βιβλία που παραλάβαμε πριν από δύο χρόνια και μας τυραννούν.

Επειδή στην Ελλάδα ισχύει το αξεπέραστο «ουδέν καινόν, τα πάντα κενά», το κενό στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα θα γεμίσει με τα «πρωτοποριακά» επινοήματα του κυρ-Ασκητή.

Το «μάθημα» της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης καθίσταται ισότιμο πλέον με την νεότερη ιστορία των Ε’ και Στ’ τάξεων. Δίωρα και τα δυο.

Μετά την «Έξοδο» του Μεσολογγίου, για παράδειγμα, όπου διδάσκονται οι μαθητές το μεγαλείο της αυτοθυσίας και του χρέους, θα πιάνουν στα χέρια τους το εγχειρίδιο του Ασκητή και θα διαβάζουν: «Το πέος αποτελείται από το σώμα του και την κεφαλή του, που ονομάζεται βάλανος. Στην άκρη της βαλάνου και στο κέντρο αυτής υπάρχει μια μικρή τρυπίτσα που λέγεται στόμιο της ουρήθρας από όπου βγαίνουν τα τσίσα, που λέγονται και ούρα…». (Υποπτεύομαι πως ο τίτλος του μαθήματος αυτού - η εφημερίδα μόνο αποσπάσματα περιείχε - θα είναι «τα τσίσα που λέγονται και ούρα», το επόμενο ίσως να τιτλοφορηθεί «τα βρακιά που λέγονται και εσώρουχα» ή «τα μαλλιά που λέγονται και τρίχες» και ούτω καθεξής).

Για να εισαχθούν «τα τσίσα» στο δημοτικό σχολείο έγιναν κάποιες στατιστικές έρευνες, τις οποίες διενήργησε η Ελληνική Εταιρεία Αγωγής Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας. Πρόεδρος της είναι βεβαίως ο Θάνος Ασκητής. Σύμφωνα, λοιπόν, με τις στατιστικές, το 90% των γονέων και το 71% των δασκάλων, είναι υπέρ της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στο σχολείο.

Προσωπικά δεν άκουσα συνάδελφο να πήρε μέρος σε τέτοια δημοσκόπηση ούτε και γονέα. Τώρα πώς κατέληξαν οι επιστήμονες της εν λόγω εταιρείας στα εντυπωσιακά 90% και 71%, αυτό ας το κρίνουν οι αναγνώστες.

Μια και η απόφαση είναι ειλημμένη, θα υποβάλω κάποια ερωτήματα για την αναγκαιότητα της εισαγωγής της σεξουαλικής αγωγής στο δημοτικό.

Πρώτον: Δεν θα έπρεπε πρώτα να εφαρμοστεί πειραματικά η σεξουαλική αγωγή σε κάποια σχολεία, να εξαχθούν συμπεράσματα, να ανιχνευτούν αντιδράσεις μαθητών και γονέων και να διαπιστωθεί η καταλληλότητα των εγχειριδίων και η ωριμότητα των μαθητών να την αποδεχτούν;

Δεύτερον: Ο Ευάγγελος Παπανούτσος, ο σοφός παιδαγωγός, μιλώντας κάποτε γι’ αυτό το θέμα είχε πει: «Δεν είναι εύκολο πράγμα να μιλήσεις στα παιδιά για το σεξ, χωρίς τον κίνδυνο να τα φοβίσεις, να τα γεμίσεις με αηδία ή το χειρότερο να τα οδηγήσεις σε εκτραχηλισμούς». Μπορεί μια τόσο λεπτή και σοβαρή διαπαιδαγώγηση να φύγει από τα χέρια των κατ’ εξοχήν αρμοδίων, των γονέων, και να περάσει στα χέρια σεξολόγων τύπου Ασκητή;

Τρίτον: Κανείς δάσκαλος δεν έχει τις γνώσεις και την εμπειρία που απαιτεί ένα τόσο κρίσιμο θέμα. Πώς θα το διδάξει; Είναι έτοιμοι οι γονείς να εμπιστευτούν σε αναρμόδιους και ακατάρτιστους, σ’ αυτό το είδος της αγωγής, εκπαιδευτικούς, όταν ο φυσικός του χώρος είναι το σπίτι;

Τέταρτον: Έχουμε ως λαός το προνόμιο να είμαστε πίσω από αυτό που ονομάζουμε «πολιτισμένο κόσμο». Έτσι μας δίνεται η δυνατότητα να επωφεληθούμε από τη λάθη του.

Δυστυχώς όμως ως μειονεκτικοί Βαλκάνιοι χάσκουμε έκθαμβοι στις «επιδόσεις» της Δύσης, τις μιμούμαστε αλόγιστα. Είχα διαβάσει παλαιότερα πως στη Σουηδία, χώρα που διδάσκεται η σεξουαλική αγωγή, έχουν αυξηθεί κατακόρυφα οι εγκυμοσύνες σε δεκατριάχρονα και δεκατετράχρονα κορίτσια, με παράλληλη αύξηση των αφροδίσιων νοσημάτων.

Έχω κρατήσει μια είδηση που δημοσιεύτηκε στην εφ. «Ελευθεροτυπία», της 24ης Μαΐου 2005. Συνέβη στην Αγγλία. «Τρεις αδελφές 16, 14 και 12 ετών είναι κιόλας μητέρες. Δύο απ’ αυτές δεν έχουν καμμία σχέση με τους μπαμπάδες των παιδιών τους.

Η μητέρα τους κ. Άτκιν είπε στην εφημερίδα Sunday Mercury ότι τα κορίτσια της καταστρέψανε τη ζωή τους και την δικιά της ζωή, εξαιτίας της κακής εκπαίδευσης σε θέματα σεξ που λαμβάνουν τα παιδιά στα δημόσια σχολεία της χώρας».

Ήδη η τάση διεθνώς είναι να φύγει από το σχολείο η σεξουαλική αγωγή και να ξαναγυρίσει στο σπίτι.

Στην Ελλάδα είναι γνωστό πως έχουμε τις λιγότερες περιπτώσεις εξώγαμων παιδιών. Αυτό συμβαίνει και γιατί ο γάμος διατηρεί ακόμα, αν και πανταχόθεν βαλλόμενος, την ιερότητά του και γιατί δεν τολμήσαμε, μέχρι τούδε, να αναθέσουμε σε τυχάρπαστους σεξομπουρδολόγους, την διαπαιδαγώγηση τέτοιου σοβαρότατου θέματος.

Γιατί, λοιπόν, αυτή η σπουδή; γιατί και πάλι ουραγοί των εξελίξεων; μήπως για εμπορικούς σκοπούς; Μήπως για ακόμη ταπεινότερους σκοπούς οδηγηθούμε στον εξευτελισμό μιας τόσο ιερής λειτουργίας, του έρωτα, που όπως λέει ο άγιος Χρυσόστομος, «ο Θεός την εγκατέσπειρε στην ψυχή του ανθρώπου»;

Όπως εύστοχα έχει ειπωθεί όλη αυτή η βιασύνη να διδαχτούν τα παιδιά την σεξουαλική αγωγή είναι ένας πυρήνας απο-αθωοποιήσεως. Εάν όλα τα μυστήρια των ψυχών και των σωμάτων μας ξεγυμνωθούν, η σημαντική γοητεία του «ζην» και του «αναπτύσσεσθαι» έχει αποκλειστεί. Κάθε πράμα στον καιρό του λέει ο σοφός λαός μας.

Ας μην καταντήσει η δασκάλα να διαβάζει σε εφτάχρονους μαθητές φράσεις του τύπου: «Ο Γιωργάκης μέσα στο ντους, βλέπει το σώμα του και θυμάται τα λόγια του μπαμπά: Να μην ξεχάσω να πλύνω το πέος μου…. μέσα από το πετσάκι».

Η καλή διδασκαλία προϋποθέτει το κύρος και την σοβαρότητα του εκπαιδευτικού. Ας μην τρωθούν ανεπανόρθωτα αυτά τα δύο τιμαλφή, εξαιτίας άκαιρων και άχρηστων πειραματισμών. Τα «τσίσα» του Ασκητή δεν έχουν καμμιά δουλειά στα δημόσια ελληνικά σχολεία….

Δημήτρης Νατσιός

δάσκαλος-Κιλκίς

Σχόλια :

Προς τι η έκπληξη; Μήπως περιμέναμε κάποια αλλαγή που να μην είναι ανόητη ; Θυμάμαι τη Γιαννάκου μιλώντας σε παιδιά του δημοτικού σχετικά με την ισότητα (το αγαπημένο μας θέμα), να προσθέτει "ανεξαρτήτως χρώματος, σεξουαλικών προτιμήσεων ...."

Σε παιδιά του δημοτικού που περιμέναν ν' ακούσουν μιά κουβέντα της προκοπής. και δεν φύγαν τα κεραμίδια, και τα παντζούρια μείναν στη θέση τους.

Οχι, δεν είναι είναι θέμα συνωμοσίας ή σχεδιασμού ή κακίας παρά μόνο και μόνο θέμα ΒΛΑΚΕΙΑΣ.

Δεν μπορείτε να φανταστείτε τη δύναμη του βλάκα.

Δεν έχει αμφιβολίες, είναι βέβαιος, δεν υπάρχει ενδεχόμενο λάθους γι' αυτόν, ξέρει πολύ καλά ποιός είναι και δεν ντρέπεται. Αυτοί που αλωνίζουν στις τηλεοράσεις και στην εξουσία, στην πλειοψηφία τους έχουν φάει τόση σφαλιάρα και τόση ειρωνεία από τους συμμαθητές τους που έχουν γίνει μπετόν αρμέ.

Η αντοχή τους είναι ανυπέρβλητη. Κι επειδή σκύβουν το κεφάλι και ορμάνε κατά κοπάδια πάντα θα τους βρείς στην κορυφή. Ετσι δουλεύει η αξιοκρατία. Ο έξυπνος πάντα υποτιμά αυτό που κατάφερε.

Είναι χαλαρός. Για το βλάκα, αυτό που κατάφερε είναι το νόημα της ζωής του, το καμαρώνει, του δίνει ατέλειωτα αποθέματα ενέργειας.

Η μάχη με τους βλάκες είναι χαμένη.

Πηγή :http://www.antibaro.gr/articles/school/natsios-tsisa.html

ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ : ΛΑΘΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΟΡΘΩΘΗΚΑΝ (Β΄ΜΕΡΟΣ)

Αναφερθήκαμε σε προηγούμενες αναρτήσεις στα εκατοντάδες λάθη που διαπίστωσε το ΥΠΕΠΘ στα σχολικά βιβλία.

http://aktines.blogspot.com/search/label/%CE%92%CE%99%CE%92%CE%9B%CE%99%CE%91

Είδαμε πως μέσα από σχολικά μαθήματα εμπαίζεται - χλευάζεται η Ορθοδοξία και το χριστιανικό ήθος και προβάλλεται ο ερωτισμός .

http://aktines.blogspot.com/2009/01/blog-post_02.html

Μάθαμε ακόμη και τα κριτήρια επιλογής των κειμένων.

http://aktines.blogspot.com/2009/01/blog-post_6745.html

Σήμερα θα συνεχίσουμε και θα δούμε πως μέσα από τα σχολικά βιβλία γίνεται αποδόμηση του ελληνορθόδοξου ήθους και της πίστεως.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ :

1.«Τα ελληνικά ….μυστήρια» «Νεοελληνική Γλώσσα» Γ΄´ Γυμνασίου (σελ.14) μεταξύ άλλων γράφει: «Μια εξήγηση είναι ότι ο κόσμος εξοφλά το χρέος του προς την Εκκλησία τελώντας τα μυστήρια της βάπτισης, του γάμου και της κηδείας, και τη θρησκευτική ηθικολογία, αντιμετωπίζει με μεγαλύτερη επιείκεια την προσωπική αμαρτία απ΄ότι οι περισσότερες θρησκείες.

Άλλωστε με τις πολυάριθμες γιορτές της η Εκκλησία δοξάζει απροκάλυπτα τα πλούσια ελέη του Κυρίου, ιδίως το Πάσχα μια εποχή που η κνίσα των σουβλιστών αρνιών μοσχοβολάει στην ύπαιθρο και τα κατάλευκα τραπέζια βουλιάζουν από τις παραδοσιακές λιχουδιές»

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/glossa_c/BM/9-28.PDF

2.«Ίαμβοι και ανάπαιστοι» (Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Γ΄ Γυμνασίου) σελ. 115 με παγανιστικό περιεχόμενο .

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/keimena_c/math/91-144.pdf

3.Στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας A΄ Γυμνασίου έχουμε

απαξίωση του ιερέως σελ. 37, 93, 222

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/keimena_c/math/27-44.pdf

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/keimena_a/math/89-110.pdf

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/keimena_a/math/215-256.pdf

4.«Νεοελληνική Γλώσσα» Α´ Γυμνασίου σελ. 82 υπάρχει περιπαικτική αναφορά στην 25η Μαρτίου.

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/glossa_a/BM/81-98.PDF

5. Νεοελληνική Γλώσσα» Α´ Γυμνασίου σελ. 82 υπάρχει προβολή του αποκρυφισμού σελ. 82

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/glossa_a/BM/81-98.PDF

6. Στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Γ΄ Γυμνασίου δεν γίνεται αναφορά στους αγώνες του έθνους ούτε στην ορθόδοξη χριστιανική πίστη.Στις σελ.165-166, διαβάζουμε μεταξύ άλλων «…..από της μυλωνούς τον πισινό ζητάς ορθογραφία. Ο πισινός της μυλωνούς είναι ο νους του ανθρώπου. Είχα διαβάσει πολλούς ορισμούς του νου του ανθρώπου , τούτος μου φάνηκε ο πιο καταπληκτικός και μου άρεσε»

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/keimena_c/math/145-194.pdf

ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ;

Η ΒΑΠΤΙΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Τότε παραγίνεται ο Ιησούς από της Γαλιλαίας επί τον Ιορδάνην προς τον Ιωάννην του βαπτισθήναι υπ’ αυτού.

Ο δε Ιωάννης διεκώλυεν αυτόν λέγων: Εγώ χρείαν έχω υπό σου βαπτισθήναι, και συ έρχη προς με;

Αποκριθείς δε ο Ιησούς είπε προς αυτόν: Άφες άρτι, ούτω γαρ πρέπον έστιν ημίν πληρώσαι πάσαν δικαιοσύνην.

Τότε αφίησιν αυτόν και βαπτισθείς ο Ιησούς ανέβη ευθύς από του ύδατος.

Και ιδού ανεώχθησαν αυτώ οι ουρανοί, και είδε το Πνεύμα του Θεού καταβαίνον ωσεί περιστεράν και ερχόμενον επ’ αυτόν.

Και ιδού φωνή εκ των ουρανών λέγουσα: «Ούτος εστίν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα».

(Ματθαίος 3. 13-17)

Απόδοση στα νεοελληνικά

Τότε έρχεται ο Ιησούς από τη Γαλιλαία στον Ιορδάνη, προς τον Ιωάννη για να βαπτιστεί από αυτόν. Ο Ιωάννης όμως τον εμπόδιζε λέγοντας του: «Εγώ έχω ανάγκη να βαπτιστώ από σένα κι έρχεσαι εσύ σε μένα;» Ο Ιησούς όμως του αποκρίθηκε: «Ας τα αφήσουμε τώρα αυτά, γιατί πρέπει να εκπληρώσουμε και οι δυο μας ό,τι προβλέπει το σχέδιο του Θεού». Τότε ο Ιωάννης τον άφησε να βαπτιστεί. Βαπτίστηκε, λοιπόν, ο Ιησούς και αμέσως βγήκε από το νερό. Και αμέσως άνοιξαν οι ουρανοί και είδε το Πνεύμα του Θεού σαν περιστέρι να κατεβαίνει και να έρχεται πάνω του. Ακούστηκε τότε μια φωνή από τα ουράνια που έλεγε: «Αυτός είναι ο αγαπημένος μου Υιός, αυτός είναι ο εκλεκτός μου».

(Ματθαίος 3. 13-17)

Ερμηνεία της ευαγγελικής περικοπής

Η βάπτιση του Χριστού ονομάζεται Θεοφάνεια, δηλαδή φανέρωση του Θεού. Είναι μια φανέρωση του Τριαδικού Θεού.

Όταν βαπτιζόταν ο Χριστός άνοιξαν οι ουρανοί και το Άγιο Πνεύμα στάθηκε πάνω Του.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει ότι: « και στη δική μας βάπτιση ο Χριστός στέλνει το Άγιο Πνεύμα το οποίο μας καλεί στην ουράνια πατρίδα.

Και δε μας καλεί έτσι απλά, αλλά με την πιο μεγάλη τιμή.

Διότι δε μας έκανε αγγέλους και αρχαγγέλους, αλλά μας ανέδειξε υιούς του Θεού».

Ο Χριστός βαπτίσθηκε στον Ιορδάνη για να επαναφέρει τον άνθρωπο μέσα στον Παράδεισο από όπου είχε διωχθεί με την παρακοή του.

Η επαναφορά μας αυτή στην Βασιλεία του Θεού γίνεται με το άγιο Βάπτισμα.

Ερμηνεία της εικόνας

Στο κέντρο της εικόνας ζωγραφίζεται ο Ιορδάνης ποταμός με γρήγορο ρεύμα και από τις δύο μεριές του πανύψηλοι βράχοι. Τα νερά φαίνονται σαν να μην αγγίζουν το σώμα του Χριστού.

Στο κέντρο της εικόνας πάλι αλλά ψηλά υπάρχει το ημικύκλιο που συμβολίζει τους ουρανούς. Πολλές φορές υπάρχει το χέρι του Θεού – Πατέρα που ευλογεί. Από το ημικύκλιο ξεκινάνε φωτεινές ακτίνες που πάνε προς το μέρος του Χριστού.

Ο Χριστός βρίσκεται μέσα στον ποταμό γυμνός, όπως ο Αδάμ, και έτσι αποδίδει στην ανθρωπότητα το ένδοξο παραδεισιακό ένδυμα. Ο Χριστός ευλογεί με το ένα η με τα δύο χέρια το νερό. Κάτω από τα πόδια του βρίσκονται οι δράκοντες τους οποίους πατά.

Μέσα στις ακτίνες διακρίνεται το περιστέρι, Άγιο Πνεύμα, και έτσι στην εικόνα υπάρχει ολόκληρη η Άγια Τριάδα.

Στη μία άκρη βρίσκεται ο Ιωάννης ο Πρόδρομος σε ευλαβική στάση και έχει το ένα του χέρι πάνω στο κεφάλι του Χριστού και το άλλο σε στάση δεήσεως. Πίσω από τον Ιωάννη βρίσκεται μια αξίνα ανάμεσα στα κλαδιά ενός δέντρου.

Απέναντι από τον Ιωάννη υπάρχουν δύο ή τρεις άγγελοι σε στάση ευλάβειας, έτοιμοι να δεχτούν τον Κύριο, κρατώντας πανιά.

Απολυτίκιο

Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου,

Κύριε,

Η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις,

Του γαρ Γεννήτορος η φωνή προσεμαρτύρει σοι,

Αγαπητόν σε Υιόν ονομάζουσα,

Και το Πνεύμα εν είδει περιστεράς εβεβαίου του λόγου

το ασφαλές.

Ο επιφανείς,

Χριστέ ο Θεός,

Και τον κόσμον φωτίσας,

Δόξα σοι.

Στον Ιορδάνη ενώ βαπτιζόσουν,

Κύριε,

Μας αποκαλύφθηκε πως ο Θεός που προσκυνούμε είναι Τριαδικός,

Διότι η φωνή του Θεού Πατέρα έδινε μαρτυρία για Σένα,

Ονομαζόντας σε υιό αγαπητό,

Και το Πνεύμα που εμφανίστηκε με τη μορφή περιστεριού

βεβαίωσε την αλήθεια.

Αυτός που φανερώθηκε,

Χριστέ ο Θεός,

Και αυτός που φώτισε τον κόσμο,

Σου ανήκει δοξολογία.

Πηγή http://www.faneromenihol.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=281&Itemid=146

Ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης για τα σχολικά βιβλία.

Ότι διέγραψαν τον Χριστό από τα βιβλία κατηγόρησε την πολιτική ηγεσία της χώρας, με αφορμή τη συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων για την Παιδεία, ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Ανθιμος.
«Βάλτε τον Χριστό στα βιβλία γιατί μέχρι τώρα διαγράψατε ό,τι υπήρχε», είπε χθες από τον Ιερό Ναό Προφήτη Ηλία της Πυλαίας και κάλεσε τον πρωθυπουργό και τους πολιτικούς αρχηγούς να επαναφέρουν τον Χριστό στα βιβλία των θρησκευτικών.
«Κάνω παράκληση και προτροπή, κάντε ό,τι μπορείτε, πάρτε τον Χριστό, φέρτε τον στα βιβλία τα θρησκευτικά, βάλτε στα κείμενα του δημοτικού σχολείου το Πάσχα και τα Χριστούγεννα, τις γιορτές που υπήρχαν και τις έβγαλαν όσοι είναι άπιστοι.
Κάντε κάτι, αλλιώς πού θα σταθούμε», είπε ο κ. Ανθιμος και παράλληλα ζήτησε ειδική μεταχείριση για τα παιδιά των μεταναστών, για τα οποία σημείωσε: «Να διατηρηθούν τα δικαιώματά τους κι αν θελήσουν να προσέλθουν στη χριστιανική πίστη, εμείς προσηλυτισμό ποτέ δεν κάνουμε, όσοι προσέλθουν θα είναι για μας μεγάλη χαρά και για εκείνους θα είναι μεγάλη ευλογία».



Πηγή:http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=8400&pubid=2144788

Πορίσματα Παιδαγωγικού Συνεδρίου

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ

«Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ»

ΤΟΜΕΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ

ΑΛ.ΣΒΩΛΟΥ 42-54621-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΤΗΛ.2310-278980-223673
Θεσσαλονίκη, 3 Ιανουαρίου 2009

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις 3 Ιανουαρίου 2009 πραγματοποιήθηκε στην Θεσσαλονίκη, Αλεξ. Σβώλου 42, το 49ο Παιδαγωγικό Συνέδριο του Συλλόγου Ιεραποστολικής Δράσεως «Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ» με θέμα:

“Η μοναξιά του σημερινού παιδιού και η διαχείρισή της στην
εκπαιδευτική πραγματικότητα”
Τις εργασίες του Συνεδρίου παρακολούθησαν 500 περίπου σύνεδροι, γονείς και εκπαιδευτικοί, από τη Β. Ελλάδα και κατέληξαν στα εξής συμπεράσματα:
Το εκπαιδευτικό μας σύστημα που καλλιεργεί την άρνηση του Θεού, αμφισβητεί την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας, στερημένο από υψηλές παιδευτικές αξίες και εγκλωβισμένο στην επιδίωξη τεχνοκρατικής παιδείας, αδυνατεί να καλύψει τις εσώτερες αναζητήσεις των νέων, αφήνοντας τις ψυχές τους μετέωρες και κάτω από την οδυνηρή εμπειρία της μοναξιάς.

Αλλά και μέσα στην οικογένεια η έλλειψη ξεκάθαρων ρόλων και στόχων από μέρους των μελών της οδηγεί σε κατάρρευση του ελληνικού οικογενειακού μοντέλου.

Αποδέκτες ευαίσθητοι αυτής της καταστάσεως είναι κυρίως τα παιδιά, τα οποία οδηγούνται σταδιακά στην ατομική και κοινωνική απομόνωση, υποβοηθούμενα από τις σημερινές απρόσωπες διαπροσωπικές σχέσεις.

Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα καλείται να δώσει βαρύτητα στα θέματα της ψυχικής υγείας των μαθητών με την κατάρτιση σχετικών προληπτικών προγραμμάτων.

Συγχρόνως κρίνεται άμεση και επιτακτική η στήριξη και προώθηση των ανθρωπιστικών μαθημάτων και μάλιστα των Θρησκευτικών, καθώς και η επανασύσταση του θεσμού της προαιρετικής εξομολογήσεως στα σχολεία προκειμένου να στηριχθούν οι κλονισμένες και έντονα ταλαιπωρημένες από το αίσθημα της μοναξιάς ψυχές των μαθητών.

Στο οικογενειακό επίπεδο αναγκαία κρίνεται η παροχή συναισθηματικής πληρότητας στα παιδιά, η προσφορά προτύπων αγάπης και δημιουργικότητας και η ενστάλαξη της ελπίδας. Όλα αυτά θα δώσουν στα παιδιά την απαραίτητη πνευματική θωράκιση προκειμένου να αναπτύξουν υγιή κοινωνικότητα.

Η δραστηριοποίηση μέσα στο χώρο της κοινωνίας και της Εκκλησίας, η εμφύσηση του οράματος μιας δημιουργικής ζωής εμπνευσμένης από την προοπτική της αιωνιότητας, η αναζήτηση και προσφορά του μοναδικού αιώνιου προτύπου της θυσίας και της αγάπης, του Κυρίου Ιησού Χριστού, αποτελούν τα εχέγγυα μιας φωτεινής προοπτικής και πορείας του ευάλωτου στη νοσηρή μοναχικότητα σημερινού παιδιού.

Είναι το καινούργιο βλέμμα στο παρόν για το μέλλον.

Η οργανωτική επιτροπή του Συνεδρίου


Πηγή :http://www.xfd.gr

Γιατί τα θρησκευτικά πρέπει να είναι υποχρεωτικό μάθημα!

Του ΠΑΥΛΟΥ ΑΘ. ΠΑΛΟΥΚΑ, Επιτ. Σχολικού Συμβούλου Δ.Ε.

Το υποχρεωτικό του μαθήματος των Θρησκευτικών συνιστούν, πέραν της συνταγματικής και νομικής κατοχύρωσής του, και οι παρακάτω σπουδαιότερες παράμετροι:

Η απαίτηση του δικαιώματος των Ορθοδόξων Ελλήνων φορολογουμένων πολιτών, να γνωρίζουν και τα παιδιά τους και να ζουν την πίστη των πατέρων τους (γνώση και βίωμα μαζί).

Η πολύπλευρη, και όχι μονοδιάστατη, σημασία και αξία του (θρησκευτική, πνευματική, ψυχολογική, σωτηριολογική, παιδαγωγική, μορφωτική, ανθρωπιστική, ηθική, κοινωνική, πολιτιστική και εθνική).

Η επιβεβλημένη παροχή ολοκληρωμένης γενικής παιδείας και η ολιστική θεώρηση της γνώσης για να κατανοήσουν το νόημα, και το σκοπό της ζωής οι έφηβοι και τα παιδιά, το περιεχόμενο και την αξία της ιστορίας, ιδιαίτερα της ελληνικής, και του πολιτισμού, και μάλιστα του ευρωπαϊκού (χριστιανικού, ελληνικού και ρωμαϊκού).

Γι΄ αυτόν, που, όπως τόνιζε και ο Έλιοτ (αλλά και άλλοι ευρωπαίοι διανοούμενοι), αν ο Χριστιανισμός εξαφανιστεί μια μέρα, τότε ολόκληρος ο πολιτισμός μας θα εξαφανιστεί.Η παρεχόμενη στους μαθητές γνώση / παιδεία θα είναι μερική και ελλιπής, χωρίς την ιστορία του Χριστιανισμού (και των άλλων θρησκειών). Θα υπάρξουν μεγάλα κενά στην ψυχή και στη διάνοιά τους.

Ό,τι ακριβώς συμβαίνει λ.χ. με τους μαθητές των σχολείων της Γαλλίας, που σήμερα διαπιστώθηκαν τα κενά από την έλλειψη θρησκευτικής παιδείας / ενημέρωσης, και σκέπτονται για την αντιμετώπιση του προβλήματος, από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας μέχρι και τον αρμόδιο υπουργό Παιδείας και λοιπούς παράγοντες.

Το κυριαρχούν πνεύμα της πολυπολιτισμικότητας και η εκ των πραγμάτων ένταξη των μεταναστών στο πολιτισμικό γίγνεσθαι, στην πολιτισμική πραγματικότητα της χώρας, όπου ζουν, εργάζονται και συναναστρέφονται με την υπόλοιπη κοινωνία.

Διαφορετικά θα αισθάνονται άβολα και άσχημα και οι ίδιοι οι μετανάστες αν δεν γνωρίσουν την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας, την θρησκευτική μας πίστη και τα έθιμα που συνδέονται μ΄ αυτήν κ.λπ.

Η ηθική κρίση των καιρών μας σε πολλά επίπεδα (οικογένεια, σχολείο, βία ενδοοικογενειακή, σχολική και γενικά κοινωνική, εγκληματικότητα, κρίση του προσώπου του ανθρώπου, απαξίωση των ιδανικών, κ.λπ.). Βρίσκει εφαρμογή αυτό που είχε διαπιστώσει προχριστιανικά ο προφήτης Ωσηέ, το κακό δηλαδή που κάνουμε κι εμείς σήμερα: «αυτός που σπέρνει άνεμον, θύελλα θα θερίσει» (Ωσηέ 8, 7).

Όπως και τη θερίζουμε. Αλλά και τον 18ο με 19ο αιώνα, ο βρετανός πολιτικός (πρωθυπουργός και στρατιωτικός) Ουέλινγκτον τόνιζε πολύ εύστοχα: «Αφαιρέστε το Θεό από έδρες και θρανία και θα έχετε συγκομιδή από διαβόλους» (Π. Παλούκα, Σχολική Θρησκευτική Αγωγή, Μια άλλη πρόκληση στον 21ο αι. των προκλήσεων και η σημασία της, Ανάτυπον εκ του περιοδικού «Ορθοδοξία και Παιδεία», τ. 3ον, Δεκέμβριος 2004, Αθήναι 2004, σελ. 190).

Η υποχρεωτική διδασκαλία του και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Άρα δεν είμαστε η εξαίρεση. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε κι άλλες παραμέτρους ή κι΄ άλλους λόγους. Περιοριστήκαμε στους πιο σημαντικούς.

Κύριε Υπουργέ, ως μη ώφειλε, δημιουργήσατε μεγάλο πρόβλημα και αναταραχή στις ψυχές μαθητών και γονέων και τους οδηγήσατε σε ενδοοικογενειακούς διαπληκτισμούς μεταξύ τους˙ επίσης απορρυθμίστηκε η κανονική λειτουργία πολλών σχολείων, και συνάδελφοι άλλων ειδικοτήτων βρήκαν ευκαιρία να μιλήσουν απαξιωτικά για το έργο κάποιων Θεολόγων κ.λπ.Γι΄ αυτό, να αναλάβετε και πάλι την ευθύνη της αποστολής εγγράφου στα σχολεία με το οποίο να διευκρινίζετε, ότι το μάθημα είναι υποχρεωτικό για όλους τους Ορθοδόξους ελληνόπαιδες. Κάτι που ευκαίρως – ακαίρως επαναλαμβάνετε προφορικά στους λόγους σας. Αλλά οι υπηρεσίες λειτουργούν με γραπτές αποφάσεις, έγγραφα και εγκυκλίους και όχι με τον προφορικό λόγο.

Έτσι θα βγάλετε και τους Διευθυντές των σχολείων από τα λειτουργικά αδιέξοδα και θα ηρεμήσουν και οι ίδιοι και τα σχολεία που διευθύνουν.Πρέπει όμως να ξεπεραστεί και το πρόβλημα με τα περιβόητα «προσωπικά δεδομένα», που δημιουργεί αλυσίδα ερωτημάτων, όπως: Πώς διαπιστώνεται ότι ο μαθητής είναι Χριστιανός Ορθόδοξος, αν δεν αναγράφεται στον τίτλο; Και αν το δηλώσει, προσκρούει τίποτε στα «προσωπικά δεδομένα»;

Και αν δηλώσει πάλι ότι δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος ή δεν δηλώσει τίποτα και ζητήσει απαλλαγή από την παρακολούθηση του μαθήματος των Θρησκευτικών, τότε δεν γίνεται φανερή η μη χριστιανική του ιδιότητα; Δεν έρχεται σε σύγκρουση με τα «προσωπικά δεδομένα» ;

Οι Μουσουλμανόπαιδες δηλώνουν επισήμως τη θρησκεία τους στο μηχανογραφικό έντυπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια, προκειμένου να εισαχθούν χωρίς εξετάσεις με ποσοστό 0,5% επί του πανελληνίου αριθμού των εισακτέων (Εύης Χόπτηρη – Τουμανίδου, «Τα Θρησκευτικά στο σκοτάδι;», περιοδικό «Η Δράσις μας», τ. 463, Νοέμβριος 2008, σελ. 332). Εδώ δεν ισχύουν τα «προσωπικά δεδομένα»;

Στη Γερμανία δηλώνουν στη φορολογική τους δήλωση σε ποια ομολογιακή πίστη ανήκουν (ευαγγελική κ.λπ.) και φορολογούνται για την «εκκλησία» τους. Εκεί δεν ισχύουν τα «προσωπικά δεδομένα» και ισχύουν μόνο στην Ελλάδα;

Όπως φαίνεται, κάτι ύποπτο κρύβεται μονομερώς εναντίον της χριστιανικής πίστεως και του χριστιανικού πληθυσμού, μ΄ αυτή τη μυθοποίηση της υπόθεσης των λεγομένων «προσωπικών δεδομένων», που έχει γίνει «φούρνος του Χότζα» και εξυπηρετεί μονόπλευρα πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις. Απορίες εύλογες, κ. Υπουργέ, διατυπώνουμε, και Σεις καλείσθε ως αρμόδιος Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων να απαντήσετε και να λύσετε τον «γόρδιο δεσμό»!

Πηγή :http://www.proinoslogos.gr/pn/index.php?module=pagesetter&func=viewpub&tid=11&pid=29

ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ : ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Έχουμε αναφερθεί στην ποιότητα των κειμένων που επιλέχθηκαν για τα σχολικά βιβλία .

Ο «ψεύτικος μανδύας της δήθεν προοδευτικότητας» (Μ. Θεοδωράκη, Καθημερινη,18-3-2007) εύκολα γίνεται αντιληπτός.

Οι ίδιοι συγγραφείς στο βιβλίο της Νεοελληνικής Γλώσσας Γ΄ Γυμνασίου, Βιβλίο Εκπαιδευτικού (σελ.12-14) και στην παράγραφο πως επιλέξαμε τα κείμενα, αναφέρουν σειρά κριτηρίων υποκειμενικών και εντελώς αντίθετων προς τους σκοπούς και στόχους της παιδείας αλλά και του Αναλυτικού Προγράμματος – το οποίο, υποτίθεται – εφαρμόζουν στη συγγραφή των βιβλίων.

Γράφουν για τα κριτήρια επιλογής των κειμένων: «η προσπάθειά μας δεν ήταν να ανθολογήσουμε τα «εγκυρότερα» ή τα «καλύτερα» υπάρχοντα κείμενα…..δεν καταφύγαμε αποκλειστικά σε ένα σώμα συγγραφέων και κειμένων που έχουν την ευρύτερη αποδοχή και συγκροτούν ατύπως τον «κανόνα»(σελ.12).

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/glossa_c/VIVLIOEK.PDF

Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι οι συγγραφείς δεν ενδιαφέρονται ούτε για την αντικειμενικότητα ούτε για την ποιότητα και την κοινή αποδοχή των κειμένων .

Τα κριτήριά τους είναι άλλα.

Το ποια είναι τα κριτήρια γίνεται φανερό από το περιεχόμενο των κειμένων που επιλέχθηκαν.

http://aktines.blogspot.com/2009/01/blog-post_02.html

Άναρχες και υπεράνω όλων Αρχές.

Από κεκτημένη ταχύτητα ο Συνήγορος του Πολίτη παρακάμπτοντας το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων έσπευσε να δώσει εντολές προς τις Διευθύνσεις των Σχολείων σχετικά με την αδιάκριτη απαλλαγή των μαθητών από τα Θρησκευτικά. Στο δελτίο Τύπου, που εξέδωσε έν αγνοία του ΥΠΕΠΘ , μας θυμίζει ότι : « από το 2002 ο Συνήγορος του Πολίτη είχε επισημάνει ότι το γενικό πλαίσιο προστασίας της θρησκευτικής ελευθερίας επιβάλλει το να μην συνοδεύεται η απαλλαγή από οιαδήποτε έμμεση κύρωση ή επαχθή προϋπόθεση . Ως επαχθής προϋπόθεση θα μπορούσε να εκληφθεί η απαίτηση αποκάλυψης των θρησκευτικών πεποιθήσεων του μαθητή»
Παρά τον οφειλόμενο σεβασμό μας προς τις διορισμένες και αδρά αμειβόμενες ανεξάρτητες αρχές, που έχουν αναλάβει την τέλεια εκφράγκεψή μας, τέτοιες επαχθείς δικαιολογίες μόνον απέχθεια δημιουργούν μέσα μας. Ποιοι κρύβονται πίσω τους και συνασπίσμένοι τεκταίνονται πως θα εκμηδενίσουν την ορθοδοξία υποκινώντας σε «κρυψιθρησκεία» όλες τις σχολικές μονάδες;
Διατυπώνουν μάλιστα σοβαρές απόψεις σχετικά με το χαρακτήρα του μαθήματος υπερφαλαγγίζοντας ακόμη και το Σύνταγμα : «Το άρθρο 16 παραγρ. 2 του Συντάγματος δημιουργεί υποχρέωση της πολιτείας να παρέχει θρησκευτική εκπαίδευση, όχι όμως και υποχρέωση των πολιτών να την δέχονται, εφόσον το μάθημα των Θρησκευτικών στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα διατηρεί ομολογιακό χαρακτήρα»
Ο ομολογιακός χαρακτήρας λοιπόν, τους ενοχλεί;
Μακάρι να ήταν ομολογιακός ˙ δυστυχώς όμως απωλέσθη καθ΄οδόν προς τον εκσυγχρονισμό μας.
Ο ίδιος ο Υπουργός Παιδείας στην επιστολή του προς τον ΣτΠ πιστοποιεί ότι «το μάθημα των Θρησκευτικών δεν έχει ομολογιακό – κατηχητικό χαρακτήρα αλλά είναι γνωσιολογικό, δηλαδή συμπεριλαμβάνει αναφορές όχι μόνον στην επικρατούσα θρησκεία αλλά και σε άλλα δόγματα και θρησκείες».
Που πρέπει να φθάσει το ΜτΘ ; Καίγονται για τη μετατροπή του σε θρησκειολογία , διότι γνωρίζουν ότι με τον τρόπο αυτό μεθοδικά και ανώδυνα το μάθημα εκπίπτει και αυτοκαταργείται , ελαχιστοποιούνται οι ώρες διδασκαλίας και διατίθενται - γιατί όχι; - για το μάθημα σεξουαλικής Αγωγής, των οποίων τα εγχειρίδια ετοιμάσθηκαν.
Σχετικά μάλιστα με τη συμμόρφωσή μας προς τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καλά θα κάνουν οι Ανεξάρτητες Αρχές να σταματήσουν να επικαλούνται, διότι αποδεικνύονται αναξιόπιστες.
Σε ευρωβουλευτή που ζήτησε να πληροφορηθεί ποιες ήταν οι προθέσεις της Κομισιόν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω του αρμοδίου Επιτρόπου της κ. Figel απάντησε: « Η Επιτροπή επιθυμεί να ενημερώσει το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου ότι δεν υπέβαλε κανένα αίτημα σχετικά με το μάθημα των Θρησκευτικών στα ελληνικά σχολεία».
Και πολύ εύστοχα η Ιερά Σύνοδος γνωστοποίησε ότι Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε τη Νορβηγία για παρόμοια περίπτωση. Εξάλλου γνωρίζουμε ότι το μάθημα των θρησκευτικών διδάσκεται ως βασικό και υποχρεωτικό σε πολλές χώρες της Ευρώπης, όπως η Γερμανία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Ισπανία, η Αυστρία, η Δανία, η Ρουμανία κτλ.
Τέτοιο ΣτΠ να τον χαιρόμαστε! Σε κατήγορο και πριονιστή της ελληνορθόδοξης ταυτότητας και παράδοσης μας μάλλον μεταλλάσσεται.


Περιοδικό «ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ»
Δεκέμβριος 2008, σελ. 339-340.

ΔΙΟΡΘΩΣΤΕ ΤΗΝ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ

Το βιβλίο των Θρησκευτικών της Α΄ Γυμνασίου φέρει τον τίτλο «Παλαιά Διαθήκη. Η προϊστορία του Χριστιανισμού».
Οι εκπλήξεις που επιφυλάσσει το εγχειρίδιο είναι πολλές και μ΄αυτές θ΄ασχοληθούμε σε άλλες αναρτήσεις.
Μία, βρίσκεται στην σελ.143, όπου, στην άσκ. 2 του Προσπαθώ να καταλάβω περισσότερο, λέγονται επί λέξει τα εξής: «Οι χριστιανοί πιστεύουν ότι ο Ιησούς Χριστός έζησε αγαπώντας αληθινά το Θεό, τους ανθρώπους και τον κόσμο ολόκληρο. Ο Χριστός, δηλαδή, κατάφερε αυτό που δεν κατάφερε ο άνθρωπος: να ζει μακριά από κάθε αμαρτία»
http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/thrisk_a/bm/bm_100-159.pdf
Τι εννοούν; Ο Χριστός δεν ήταν εξ αρχής αναμάρτητος ;
Ο Χριστός δηλαδή έφθασε στην αναμαρτησία με προσπάθεια;
Οι Νεστοριανίζουσες αυτές απόψεις ελπίζουμε να είναι από αβλεψία και όχι λόγω της ορθολογιστικής ερμηνευτικής που κυριαρχεί στο συγκεκριμένο βιβλίο.
Και όπως αναφέρει η Γ΄ Οικ. Σύνοδος-«Ει προέκοψεν (ο Χριστός), που κεκένωται και επτώχευσεν (Φι 2,7˙ Β΄ Κορ 8,9); Ει τετελείωται κατ΄ αρετήν, εξ ατελούς δηλονότι και εν χρόνω γέγονε τέλειος˙ το δε ατελὲς άπαν εις αρετήν υπὸ μώμου γραφήν και το υπό μώμον υφ’ αμαρτίαν. Πως ούν γέγραπται περί αυτού ότι αμαρτίαν ούκ εποίησεν (Ησ 53,9˙ Α΄ Πέτρ 2,22);» (ACO 1.1.6,141).


ΔΙΟΡΘΩΣΤΕ ΤΗΝ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΑ

Αντιγράφουμε αποσπασματικά από το βιβλίο της Β΄Ενιαίου Λυκείου, εκδόσεως του Υπουργείου Παιδείας και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Στο «Γλωσσάριο» της σελ. 321, στο λήμμα «Αρχέτυπο», διαβάζουμε : «Αρχέτυπο: Εισηγητής του όρου είναι ο Κ. Γιούγκ που θεωρούσε ότι ο κάθε άνθρωπος, εκτός από το προσωπικό ασυνείδητο έχει στο βάθος της ψυχής του και ένα ασυνείδητο που είναι κοινό σε όλους τους ανθρώπους, το οποίο ονομάζεται «συλλογικό ασυνείδητο».

Κατά το Γιούγκ ο άνθρωπος μπορεί να επηρεαστεί, εκτός από το προσωπικό και από το συλλογικό ασυνείδητο. Σ΄αυτό υπάρχουν τα αρχέτυπα. Τα αρχέτυπα περιλαμβάνουν πανάρχαια πρότυπα και εικόνες, σε περιορισμένο αριθμό, που υπερβαίνουν τα όρια της προσωπικής εμπειρίας κάθε ανθρώπου , γι ΄αυτό υπάγονται στο συλλογικό ασυνείδητο. Τα αρχέτυπα εμφανίζονται με πολλές μορφές (σαν αντικείμενα, σαν θεοί, σαν φυσικές δυνάμεις, σαν δαίμονες, σαν άνθρωποι κ.τ.λ. ), που το – συμβολικό τους νόημα, αν ερμηνευτεί σωστά, είναι κοινό για όλους τους ανθρώπους».
Θα πρέπει να διευκρινιστεί, ότι ο Κάρλ Γιούγκ διατύπωσε ορισμένες θέσεις του λαμβάνοντας αφορμή από δεδομένα που άντλησε από το χώρο του Εσωτερισμού.
Οι όροι «προσωπικό ασυνείδητο», «συλλογικό ασυνείδητο» και «αρχέτυπο» ανήκουν στην προσωπική κοσμοθεώρηση του Γιούγκ ή αν προτιμάτε, στην προσωπική «θρησκευτική» του επιλογή, ασχέτως αν στη συνέχεια φρόντισαν να καθιερώσουν τους όρους αυτούς διεθνώς οι κύκλοι εκείνοι που επιχειρούν να διαβρώσουν τη συνείδηση των μελών της Εκκλησίας.
Αν ο μαθητής της Β΄ Λυκείου δεν πληροφορηθεί για το ποιος ήταν στην πραγματικότητα ο Γιούγκ – και πώς να το πληροφορηθεί όταν λίγοι το γνωρίζουν κι από αυτούς όσοι έχουν πρόσβαση στα «Μέσα» έχουν συμφέρον να μη γνωστοποιηθεί – τότε η αδύναμη τοποθέτηση των συγγραφέων του βιβλίου Β΄Λυκείου ότι « ο Γιούγκ θεωρούσε ότι…» δεν επαρκεί για να παρουσιάσει τα γραφόμενα σαν τις προσωπικές γνώμες ενός ανθρώπου, αλλά απλώς χρησιμεύει για να διασφαλίσει την «αμεροληψία» των συγγραφέων.
Στη σελ. 323, στο λήμμα «Μαγεία», διαβάζουμε: «Μαγεία;Η τέχνη για την πραγματοποίηση επιθυμητών αποτελεσμάτων μέσω της χρήσης «νόμων» της φύσης, όπως αναλογιών μεταξύ των όντων, αλληλεπίδρασης μεταξύ τους κ.λ.π. Επίσης μέσω της χρήσης πνευματικών όντων».
Πιστεύουν, δηλαδή, οι συγγραφείς του βιβλίου ότι η μαγεία είναι «τέχνη» εφικτή στην «πραγματοποίηση επιθυμητών αποτελεσμάτων» και ότι χρησιμοποιεί «νόμους» της φύσης (έστω και σε εισαγωγικά); Tότε , γιατί να μην επιδοθούν τα 17χρονα παιδιά μας στην άσκηση της ;

Αφού, κατά τους συγγραφείς του σχολικού βιβλίου, μπορεί η μαγεία να πραγματοποιεί τις επιθυμίες τους, όπως τουλάχιστον τους βεβαιώνουν και οι διάφοροι « μάγοι» μέσω και της τηλεοράσεως; Όσο για τη «χρήση πνευματικών όντων» …η Εκκλησία τους ονομάζει, απλώς, δαίμονες!
Στην ίδια σελίδα, στο λήμμα «Μυστικισμός», διαβάζουμε :
«Μυστικισμός : Η Θρησκευτικότητα εκείνη που επιδιώκει μια εμπειρική και άμεση επαφή και τελικά ένωση με το Θεό. Η ένωση αυτή πραγματοποιείται στο παρόν.Έτσι ο μυστικισμός βρίσκεται σε αντίθεση με τη θρησκευτικότητα προφητικού τύπου, ο σκοπός της οποίας πραγματοποιείται στην πληρότητά του στο τέλος της ιστορίας».
Η διατύπωση αυτή ταυτίζεται με τη θέση όλων των αποκρυφιστικών ομάδων και τάσεων, οι οποίες προσανατολίζονται στην απολυτοποίηση της προσωπικής εμπειρίας. Για τις κοσμοθεωρίες αυτές, «πραγματικό» είναι αυτό που «μπορεί να βιώσει» ο άνθρωπος, άσχετα με τη θρησκευτική ή άλλη ενασχόληση του. Κατά τους συγγραφείς του βιβλίου, πραγματοποιείται «εμπειρική και άμεση επαφή και τελικά ένωση με το Θεό»,«εδώ και τώρα».

Δεν έχει σημασία αν ο «μυστικιστής» είναι βουδιστής, ινδουιστής ή ίσως και σατανιστής . Με τον Θεό πάντως γίνεται, κατά τους συγγραφείς, η «ένωση».

Κατά τα άλλα, ο σκοπός της «θρησκευτικότητας προφητικού τύπου» (εντάσσουν, άραγε και την Εκκλησία εδώ;) πραγματοποιείται στο τέλος της ιστορίας. Πιστεύουμε, ότι η φράση «στην πληρότητά του», κι εδώ χρησιμεύει για να διασφαλίσει την «αμεροληψία» των συγγραφέων.


Περιοδικό «Διάλογος»
Ιούλιος- Σεπτέμβριος 2008

τεύχος 53 , σελ.29-31.

ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ : ΛΑΘΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΟΡΘΩΘΗΚΑΝ

Αναφερθήκαμε σε προηγούμενες αναρτήσεις στα εκατοντάδες λάθη που διαπίστωσε το ΥΠΕΠΘ στα σχολικά βιβλία.

http://aktines.blogspot.com/search/label/%CE%92%CE%99%CE%92%CE%9B%CE%99%CE%91

Σήμερα όμως θα δούμε μέσα από κάποια ενδεικτικά παραδείγματα σχολικών μαθημάτων πως εμπαίζεται - χλευάζεται η Ορθοδοξία και το χριστιανικό ήθος και προβάλλεται ο ερωτισμός .

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ :

1. «Τότε πού πήγαμε βόλτα τον Επιτάφιο» (Ανθολόγιο» Γ´ – Δ´ Δημοτικού, σ. 79 – 81

http://pi-schools.sch.gr/dimotiko/an8ol_cd/an8_cd_1.pdf

Η ερώτηση επεξεργασίας του κειμένου 4 είναι :

«Ποιος τίτλος σας αρέσει περισσότερο, αυτός πού έχει το απόσπασμα του βιβλίου σας ή "η περιφορά του Επιταφίου", πού αναφέρεται μέσα στο κείμενο; Να εξηγήσετε την προτίμησή σας» (βλ. καί σσ. 143 – 146).

2. το αποκορύφωμα της τραγωδίας των νέων Σχολικών Βιβλίων αποτυπώνεται στο βιβλίο : «Αρχαία Ελληνικά Β´ Γυμνασίου -Ο τόπος και οι άνθρωποι - Ανθολόγιο», με το περί ιεροδούλων μάθημα : «Οι εταίρες –μετάφραζε: ιερόδουλες– στη ζωή και στην κωμωδία»,

http://www.ecclesia.gr/greek/holySynod/holysynod.asp?id=815&what_sub=d_typou

Αλέξης, Ισοστάσιο, απόσπασμα 103, παρατίθεται το κείμενο σε μετάφραση και στο τέλος οι ερωτήσεις :

α) … να γράψετε τις προδιαγραφές για την εμφάνιση και την συμπεριφορά της ιδεώδους εταίρας·

β) ποια καλλυντικά αναφέρονται και σε ποια σημεία του σώματος χρησιμοποιούνται ; (σελ. 39 – 42), (παρακαλούμε να διαβασθεί το κείμενο σελ. 39-42 )·

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/anthologio_arx_ell/math.pdf

τα σχόλια περιττεύουν, χάθηκε η αιδώς, ιθύνοντες και τέκτονες των βιβλίων αυτών ευρίσκονται «πλανώντες και πλανώμενοι» (Β´ Τιμ. 3, 13), (βλ. και «Νεοελληνική Γλώσσα» Α´ Γυμνασίου, σσ. 16, 75, 76 κ.α

http://www.ecclesia.gr/greek/holySynod/holysynod.asp?id=815&what_sub=d_typou

3.«Το θέλγητρο της Ανδαλουσίας» ( Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Α΄ Γυμνασίου) γράφει: «Η Ανδαλουσία είναι μια γυναίκα του λαού, κρουστή και μελαψή, με κόκκινα χείλια και φλογερό βλέμμα, που αγαπάει τη ζωή, το χορό και το τραγούδι· μια γυναίκα όλη χυμούς και ζωτικότητα…» σελ.114

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/keimena_a/math/111-128.pdf

«Ανδαλουσία! Ανδαλουσία…Ανθισμένα πάτιος…..που ρυθμίζουν τους ηδονικούς χορούς των τσιγγάνων……..θρησκευτικές λιτανείες που περιφέρουν γλυκερές Παναγίες ντυμένες σαν κούκλες και γεμάτες δαντέλες και μαργαριτάρια, ακολουθούμενες από μετανοούντες που κρύβουν το προσωπό τους μέσα σε κουκούλες μοναχών και που, όταν περνάν κάτω από τα παράθυρα της αγαπημένης τους γυναίκας, χτυπούν το κορμί τους με βίτσες…..» σελ115

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/keimena_a/math/111-128.pdf

4.«Η γάτα του παπά» ( Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Α΄ Γυμνασίου) γράφει: Απ΄όλα τα έργα του Γ. Ξενόπουλου επιλέχθηκε αυτό. Μια γάτα κάνει την ανάγκη της στην Αγία Πρόθεση του Ιερού όπου είναι τοποθετημένα τα Τίμια Δώρα. .σελ. 222

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/keimena_a/math/215-256.pdf

5. «Κοιτώντας την Αθήνα» ( Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Α΄ Γυμνασίου) γράφει: « Λίγο ο τρόμος το ξεγύμνωμα έως την ουσία του έρωτα, γιατί ένιωθα ολοκληρωτικά και για πάντα ερωτευμένος με το ελληνικό τοπίο από τη στιγμή που έφτασα. Όμως με τον έρωτα ήρθε και ένα αντιφατικό, σχεδόν εκνευριστικό συναίσθημα, καθώς ένιωθα την ανικανότητα και την κατωτερότητα, σαν να ήταν η Ελλάδα μια γυναίκα τόσο προκλητική σεξουαλικά που έπρεπε να την ερωτευθώ σωματικά και απελπισμένα, και την ίδια στιγμή τόσο ήρεμα αριστοκρατική που θα ήμουν ανίκανος να την πλησιάσω.»

σελ.123

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/keimena_a/math/111-128.pdf

6. «Η ιστορία του δαχτυλιδιού» ((Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Β΄ Γυμνασίου) γράφει: ανάμεσα σε άλλα «Η αγάπη και η καλοσύνη δε συνδέονται με ένα συγκεκριμένο Θρήσκευμα αλλά με όλες τις Θρησκείες».σελ .68 και προβλέπει ανάλογες διαθεματικές δραστηριότητες.

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/Keimena_b/math/59-72.pdf

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΙΣΧΥΡΩΝ ΧΩΡΩΝ ΠΟΥ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

Η μεγάλη προσφορά της Ορθοδοξίας στον Ελληνικό λαό αμφισβητείται τα τελευταία χρόνια και η Εκκλησία δέχεται συνεχώς ύπουλες μαχαιριές.
Οι διάφορες ξενοκίνητες αιρέσεις δεν ελέγχονται από κανένα.
Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και στην ομόδοξη Ρωσία .

ΜΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

1. Η ΡΩΣΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Μόσχα

Ρωσικό Δικαστήριο απαγόρευσε τις δραστηριότητες των «Μαρτύρων του Ιεχωβά» στη Μόσχα, εντείνοντας τη δραστηριότητα ενάντια σε αυτό που οι αρχές θεωρούν «ολοκληρωτικές λατρείες».
Η απόφαση προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών, με εκπρόσωπο του να πιέζει τη Ρωσική κυβέρνηση να τιμήσει τις δεσμεύσεις της, σεβόμενη το δικαίωμα όλων των ανθρώπων για θρησκευτική ελευθερία.

Το περιφερειακό Δικαστήριο της πρωτεύουσας Golovinsky απαγόρευσε τη λειτουργία της «Εταιρείας Σκοπιάς», κάτω από πρόνοια η οποία δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει την υποκίνηση έλλειψης ανεκτικότητας και το θρησκευτικό διχασμό.
Το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα υπέρ των κατηγόρων της «Σκοπιάς» οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι οι «Μάρτυρες του Ιεχωβά» καταστρέφουν οικογένειες, εμπνέουν το θρησκευτικό μίσος και αναγκάζουν άρρωστους ανθρώπους να αρνηθούν ιατρική βοήθεια. Επισημαίνεται ότι οι «Μάρτυρες του Ιεχωβά», αντιτίθενται στις μεταγγίσεις αίματος. Η δικηγόρος υπεράσπισης τους Galina Krylova είπε, ότι, θα ασκήσει έφεση σε κάποιο ανώτερο Δικαστήριο.
Η Krylova υπερασπίζεται τους «Μάρτυρες του Ιεχωβά» στη Μόσχα από το 1998, όταν πάρθηκαν για πρώτη φορά νομικά μέτρα εναντίον τους. Μια πιο πρόσφατη υπόθεση εναντίον της οργάνωσης, η οποία ισχυρίζεται ότι έχει 130,000 πιστούς στην Ρωσία, από τους οποίους οι 10,000 βρίσκονται στη Μόσχα, είχε αποσυρθεί.

Τον περασμένο Οκτώβριο, κυβερνητικοί και θρησκευτικοί επίσημοι στη Ρωσία κατηγόρησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες, ότι, χρησιμοποιούσαν ομάδες όπως οι «Μάρτυρες του Ιεχωβά», οι Μορμόνοι, οι Σαηεντολόγοι και η «Ενωτική Εκκλησία» για να υποσκάψουν τη Ρωσική κυβέρνηση.
Συμμετέχοντες σε συνέδριο της Μόσχας με τίτλο «Ολοκληρωτικές λατρείες: Όπλο μαζικής καταστροφής» εισηγήθηκαν όπως η χώρα τροποποιήσει τον ποινικό της κώδικα για να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά τέτοιου είδους ομάδες. Στη συγκέντρωση παρευρέθηκαν επίσημοι του Υπουργείου Εσωτερικών, εκπαιδευτικοί και αντιπρόσωποι της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Επίσημα, το Ρωσικό σύνταγμα απαγορεύει το θρησκευτικό διωγμό.

Παρ’ όλα αυτά, το 1997 η Ρωσία ψήφισε τον αμφισβητήσιμο νόμο «της ελευθερίας συνειδήσεως και του θρησκευτικού συνδέσμου», απαιτώντας από τις θρησκευτικές ομάδες ν’ αποδείξουν, ότι, υπήρχαν στη Ρωσία για 15 τουλάχιστον χρόνια προτού τους επιτραπεί η επίσημη εγγραφή.

Ο νόμος περιγράφει την Ορθόδοξη Εκκλησία ως την κυρίαρχη θρησκεία της χώρας, ονομάζει το Ισλάμ, τον Ιουδαϊσμό και το Βουδισμό σαν άλλες «παραδοσιακές» θρησκείες. Όλες οι υπόλοιπες ομολογίες, συμπεριλαμβανομένων των Ρωμαιοκαθολικών και των κύριων προτεσταντικών «εκκλησιών», υποβιβάζονται σ’ ένα δευτερεύοντα ρόλο και υπόκεινται σε αυστηρές απαιτήσεις εγγραφής.
Πηγή :http://www.rickross.com/reference/jw/jw180.html

2. Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΤΙΘΕΤΑΙ ΣΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ

Το Δικαστήριο της Μόσχας, ασχολήθηκε στις 16 Ιουνίου 2004, με την έφεση που υπέβαλε η «Εταιρεία Σκοπιά των Μαρτύρων του Ιεχωβά» Μόσχας. Η οργάνωση είχε ζητήσει την απόρριψη της απόφασης της 26ης Μαρτίου 2004, την οποία είχε εκδώσει το περιφερειακό Δικαστήριο του Βορείου διοικητικού τομέα.

Οι Δικηγόροι των «Μαρτύρων του Ιεχωβά», υπέβαλαν ένα μεγάλο κατάλογο από έγγραφα τα οποία κατά την γνώμη τους αποδείκνυαν ότι το Δικαστήριο του Golovinsky δεν γνώριζε τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Το διάβασμα του καταλόγου διήρκησε σχεδόν μία ώρα, αλλά το Δικαστήριο, παρόλα αυτά, δεν έλαβε ιδιαίτερα υπόψη τα επιχειρήματα του και όλα τα έγγραφα απορρίφθηκαν για ακόμη μία φορά, επειδή θεωρήθηκαν άσχετα με την υπόθεση.

Ακολούθως έγινε μία μακρά δήλωση από το Δικηγόρο της Σκοπιάς. Η υπεράσπιση της οργάνωσης, σύγκρινε τη διάλυση της εταιρείας, με τη θανατική ποινή και στη συνέχεια άρχισε ν’ απειλεί το Δικαστήριο και τη Ρωσία ότι θα προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ένας από τους Δικηγόρους της εταιρείας, στην αγόρευσή του, όπως συνέβαινε και με τις προηγούμενες, επαναλάμβανε συνεχώς ότι υπήρχαν μονάχα έξι μάρτυρες από την πλευρά του παραπονούμενου (του τοπικού δικηγόρου του Βόρειου Τμήματος της Μόσχας) οι οποίοι αναφέρθηκαν σε προβλήματα στις οικογένειες τους, λόγω της εμπλοκής τους στην οργάνωση.

Είναι φανερό ότι σε κάθε Δικαστήριο υπάρχει ένας περιορισμένος αριθμός μαρτύρων και δεν μπορούν να καλεστούν 10, 000 μάρτυρες για κατάθεση. Ένας από τους Δικηγόρους της «Σκοπιάς» άρχισε να κάνει διάλεξη στο Δικαστήριο, αφήνοντας να νοηθεί ότι η Ρωσία και τα Δικαστήρια της (συμπεριλαμβανομένου και αυτού) διακατέχονται από προκατάληψη και αδικία και δεν συμμορφώνονται με τους Ευρωπαϊκούς και παγκόσμιους δικαστικούς νόμους, τους οποίους μπήκε στον κόπο να αναφέρει.

Μετά από αυτό, οι δικαστές συσκέφθηκαν και μετά από 15 λεπτά επέστρεψαν στην αίθουσα και εκφώνησαν την απόφαση: «Η απόφαση του Δικαστηρίου Golovinsky παραμένει εν ισχύ, και η έφεση των «Μαρτύρων του Ιεχωβά απορρίπτεται».Υπάρχει δικαίωμα έφεσης για ένα χρόνο αλλά η απόφαση εφαρμόζεται αμέσως Ο οργανισμός των «Μαρτύρων του Ιεχωβά» στην Μόσχα διαλύεται.

Alexander Dvorkin

President of the Center of Religious Studies (Μόσχας)

3. ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ ΣΕΚΤΕΣ"

Pravda - 21.12.2006

Andrey Chizh Pravda.ru

Στη ρωσική πόλη Lipetsk, εννέα πρόσωπα που ανήκουν στη σέκτα «Powerful God’s Mother Orthodox Church», ή αλλιώς «The Blessed Virgin’s Center» τέθηκαν υπό κράτηση.Τα μέλη της λατρείας χρησιμοποιούσαν έκθεση αποκαλούμενη «το νησί Solovki είναι ένα άλλος Γολγοθάς» ως κάλυψη για να κερδίσουν τους εφήβους. Ταυτόχρονα αναφέρονταν και στον «ευλογημένο» Johann, ο οποίος ισχυρίζεται, ότι, η μητέρα του Θεού, τον διέταξε να ιδρύσει «μια νέα αληθινή εκκλησία».

Οι διαλέξεις συνοδεύονταν από έντονη μουσική και οινοπνευματώδη ποτά. Ως αποτέλεσμα των διαλέξεων αυτών, μαθητές (πέραν των 10) χρειάστηκαν ιατρική συμβουλή λόγω υψηλής θερμοκρασίας και αδιαθεσίας.Οι αρχές της πόλης σκέφτονται, ότι, είναι καιρός να ληφθούν μέτρα για τον έλεγχο των μη παραδοσιακών θρησκευτικών οργανώσεων. Οι πολυάριθμες οργανώσεις, δηλώνονται ως «εκκλησίες», κέντρα και άλλα θρησκευτικά σώματα. Αυτές διαδίδονται ευρέως στη Ρωσία, ενώ, οι διδασκαλίες τους έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το καταστατικό τους. Δεν ελέγχεται η δραστηριότητα τέτοιων οργανώσεων. Δυστυχώς, οι αρχές δίνουν προσοχή στις θρησκευτικές σέκτες μόνο όταν αυτές αναμιγνύονται σε σοβαρά σκάνδαλα.

Ένας τεράστιος αριθμός θρησκευτικών οργανώσεων εμφανίστηκε στη Ρωσία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 90’ και η πλειοψηφία τους είναι σέκτες. Οι «Μάρτυρες του Ιεχωβά», οι Σαηεντολόγοι και οι οπαδοί της Ενωτικής «εκκλησίας», είναι οι πιο γνωστοί. Πολλές λατρείες χρησιμοποιούν ως κάλυψη ψευδή χριστιανικά, ινδουιστικά, μουσουλμανικά, η χριστιανο-ιουδαϊκά ονόματα.

Στη Ρωσία υπάρχουν 200 έως 300 θρησκευτικές οργανώσεις.Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι σεκτών. Ο πρώτος αποτελείται από τις σέκτες που εξυπηρετούν καθαρώς θρησκευτικούς σκοπούς. Οι ηγέτες τους είναι άνθρωποι διανοητικά ασθενείς (πάσχουν από το κόμπλεξ της κατωτερότητας) που επιδιώκουν παθολογικά την προσοχή και τη λατρεία άλλων ανθρώπων.

Αφ' ενός, τέτοιοι άνθρωποι φαντάζονται, ότι, είναι ανώτεροι από τους άλλους, και αυτοαποκαλούνται προφήτες ή ακόμη και θεοί. Αφ' ετέρου, χρειάζονται τους άλλους, να αναγνωρίζουν την «ανωτερότητά» τους. Γι’ αυτό ένας ηγέτης λατρείας θεωρείται συνήθως ως κάτι ανώτερο, απρόσιτο και σπουδαίο. Ο άλλος τύπος σεκτών διαδίδεται ευρύτερα και εξυπηρετεί υλικούς σκοπούς. Άτομο το οποίο εμπλέκεται σε τέτοιου είδους οργανώσεις, χάνει τον προσωπικό του έλεγχο.

Προσφέρει στον «πνευματικό ηγέτη» το μισθό, οικογενειακά κοσμήματα και τις αποταμιεύσεις του. Κατόπιν, οι ηγέτες, πείθουν τα αδύνατα σε βούληση μέλη, να πωλήσουν τα υπάρχοντα τους (αυτοκίνητα, διαμερίσματα...) και να προσφέρουν τα χρήματα στην οργάνωση.

Όταν τα μέλη έχουν εξαντλήσει τους υλικούς πόρους τους, χρησιμοποιούνται από τους ηγέτες ως ελεύθερο εργατικό δυναμικό για τους δικούς τους σκοπούς. Σε ερώτηση γιατί οι σέκτες ελκύουν τους ανθρώπους; ο αρχιερέας Αλέξανδρος Avdyugin, αναφέρει, ότι, οι άνθρωποι επιδιώκουν την ιδιότητα μέλους σε τέτοιες ομάδες, οι οποίες υπόσχονται γρήγορη εκπλήρωση των επιθυμιών τους.

Οι άνθρωποι επιθυμούν να λάβουν άμεσα χρήματα, υγεία, δουλειά. Αυτή είναι η βασική αρχή μιας σέκτας για στρατολόγηση νέων μελών.

Τα μέλη ανταλλάσσουν τους γονείς τους για τους ηγέτες της οργάνωσης.

Ο καθένας θα πρέπει να λάβει άμεσα μέτρα, όταν ένας συγγενής ή γνωστός αναμιχθεί σε μια λατρεία και εξαρτηθεί από αυτήν.

Είναι σημαντικό ν’ απαντηθεί η ερώτηση, γιατί αγαπημένο μας πρόσωπο έχει γίνει αιρετικός και τι είναι αυτό που επιδιώκει;

Πιθανώς, αυτό το άτομο δε βρίσκει καμία υποστήριξη από την οικογένειά του και χρειάζεται κάποιον να τον καταλάβει και να τον στηρίζει. Μπορεί να χρειάζεται έναν «ηγέτη» για να τον καθοδηγεί στη ζωή.

Οι σέκτες υπόσχονται λύσεις σε οποιοδήποτε πρόβλημα. Στην αναζήτηση της αλήθειας, ένα άτομο, μπορεί να φτάσει πολύ μακριά και να καταπατήσει ακόμη και μερικές θρησκευτικές και ηθικές αρχές. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε αρμόδιοι για το φοβερό γεγονός της ανάμειξης άλλων ανθρώπων στις σέκτες.

Πηγή http://english.pravda.ru/russia/history/86047-0/

4. "ΟΙ ΡΩΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΒΙΖΑΣ ΣΤΟΝ ΜΟΥΝ"

Oι Ρωσσικές αρχές αρνήθηκαν την είσοδο στον ιδρυτή της «Ενωτικής εκκλησίας» Μουν. Έτσι η Ρωσία έχει γίνει η τρίτη χώρα (μετά τη Γερμανία και τη Βρετανία) η οποία θεωρεί το Moon ‘persona non grata’ (ανεπιθύμητο πρόσωπο).

Ο Κορεάτης ηγέτης της «Ενωτικής εκκλησίας» προγραμμάτισε να μεταβεί στη Ρωσία στις 21 Οκτωβρίου και να τελέσει τα εγκαίνια της διεθνούς δια-θρησκευτικής ομοσπονδίας για την παγκόσμια ειρήνη. (International Inter-religious Federation for the World Peace).Επομένως, η τελετή έπρεπε να γίνει χωρίς το Moon.

Οι Ρώσοι Νεοπεντηκοστιανοί πάστορες συμμετείχαν στο θρησκευτικό μέρος της τελετής. Στο τέλος της τελετής, όλοι οι συμμετέχοντες έλαβαν σφραγισμένα πλαστικά φλιτζάνια με το «ιερό κρασί», τα οποία όπως είναι γνωστό περιέχουν το «πραγματικό αίμα» του Moon και της συζύγου του. Με αυτό τον τρόπο ο καθένας περιλαμβάνεται στην οικογένεια του Moon.

Center of Religious Studies


ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΔΥΟ ΑΡΘΡΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕ Η «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» ΠΟΙΟΥΣ ΕΝΟΧΛΕΙ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΞΕΝΟΚΙΝΗΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ


1. Στρατηγική συμμαχία Πούτιν - Ορθόδοξης Εκκλησίας

The New York Times

Τα προβλήματα άρχισαν, δεν είναι πολύς καιρός τώρα, από τότε που έκανε την εμφάνισή της στην περιοχή μια εκκλησία μεθοδιστών. Αρχικά την επισκέφτηκαν πράκτορες της FSB, διαδόχου της KGB, οι οποίοι ενδεχομένως διέκριναν μια απειλή σε καμιά δεκαριά ανήσυχες ψυχές, που αρέσκονται να κάνουν συναθροίσεις σε μικρά διαμερίσματα, όπου διαβάζουν τη Βίβλο και πίνουν, ίσως, λίγο τσάι. Τοπικοί αξιωματούχοι, έπειτα, αποκάλεσαν την εκκλησία «αίρεση». Τελικά, πριν από λίγες εβδομάδες την έκλεισαν.
Υπήρξε μια εποχή μετά την πτώση του κομμουνισμού που ξεφύτρωσαν εδώ στη νοτιοδυτική Ρωσία μικρά εκκλησιάσματα προτεσταντών, όταν το να ιδρύσεις μια εκκλησία ήταν σχεδόν τόσο εύκολο με το να ανοίξεις παντοπωλείο. Σήμερα, αυτή η βιομηχανική περιοχή του Στάρι Οσκολ έχει γίνει σύμβολο της καταστολής της θρησκευτικής ελευθερίας υπό τον πρόεδρο Πούτιν.

Κοινή εθνικιστική ιδεολογία

Όπως έγινε και στο πολιτικό πεδίο, όπου η κυβέρνηση ενέτεινε τον έλεγχό της, έτσι ακριβώς εισέβαλε και στη θρησκευτική ζωή. Σε πολλές περιοχές, οι τοποτηρητές του Κρεμλίνου έχουν μετατρέψει τη ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία σε ντε φάκτο επίσημη θρησκεία, απορρίπτοντας άλλα χριστιανικά δόγματα, που φαίνεται να προσελκύουν πολλούς πιστούς. Ο προτεσταντισμός αποθαρρύνεται και η μύηση στο θρήσκευμα επί της ουσίας έχει απαγορευτεί, μέσω διαφόρων κατασταλτικών μέτρων. Αυτή η στενή συμμαχία κυβέρνησης και Ορθόδοξης Εκκλησίας έχει εξελιχθεί σε καθοριστικό στοιχείο της θητείας Πούτιν, μια αμοιβαίως ενισχυόμενη συνεργασία.
Η σχέση βασίζεται εν μέρει σε μια κοινή εθνικιστική ιδεολογία, αφοσιωμένη στην αποκατάσταση της ισχύος της Ρωσίας. Η εχθρότητα της Εκκλησίας κατά των προτεσταντικών δογμάτων, πολλά από τα οποία έχουν την έδρα τους στις ΗΠΑ ή έχουν μεγάλη απήχηση εκεί, είναι εμποτισμένη με το ίδιο αντιδυτικό αίσθημα που συχνά διακρίνει τις δηλώσεις του κ. Πούτιν.

Εδώ στο Στάρι Οσκολ, 300 μίλια νότια της Μόσχας, η αστυνομία εκτόπισε τα μέλη ενός εκκλησιάσματος Αντβεντιστών της Εβδομης Ημέρας από τον χώρο των συναθροίσεών τους, αναγκάζοντάς τους να κάνουν λειτουργίες σ’ ένα ετοιμόρροπο σπίτι. Στους ευαγγελικούς βαπτιστές απαγορεύτηκε να νοικιάσουν ένα θέατρο για ένα χριστιανικό μουσικό φεστιβάλ και δεν τους επετράπη να μοιράσουν παιχνίδια στα ορφανά. Τον περασμένο μήνα, στην τοπική τηλεόραση, επιφανής ιερέας της πόλης, έμπιστος των πλέον ισχυρών πολιτικών της περιοχής, απηύθυνε ομιλία με θέμα τους «αιρετικούς προτεστάντες».

«Μας έκαναν λεπρούς»

«Θρηνούμε εκείνους που έχουν ξεστρατίσει – εκείνους τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, βαπτιστές, ευαγγελιστές και πολλούς άλλους, που έσκισαν τα ρούχα του Χριστού σαν ληστές, που είναι σαν τους στρατιώτες που σταύρωσαν τον Χριστό», διακήρυξε ο Αλεξέι Ζόριν.

Αυτή η γλώσσα είναι οικεία για τους προτεστάντες του Στάρι Οσκολ, ο αριθμός των οποίων ανέρχεται στις 2.000 σε μια πόλη 225.000 κατοίκων.
Οι περισσότερες προτεσταντικές εκκλησίες είναι υποχρεωμένες από τον νόμο να παίρνουν την άδεια της κυβέρνησης για να κάνουν οτιδήποτε πέραν μιας απλής συνάθροισης σε κάποιο διαμέρισμα.

Οι Αρχές απέρριψαν φέτος την αίτηση του κ. Πακόμοφ, ιερέα της Εκκλησίας των Μεθοδιστών, για την ίδρυση εκκλησίας, υποστηρίζοντας αρχικά ότι τα χαρτιά του ήταν ελλιπή και έπειτα ότι η θρησκεία του προσέφερε κάλυψη για αδιευκρίνιστες επιχειρήσεις.

Ο κ. Πακόμοφ έκανε έφεση αλλά έχασε τη δίκη. «Μας έκαναν λεπρούς για να προκαλούμε τρόμο στους ανθρώπους», δήλωσε. «Νιώθεις το κλίμα σε κάθε σου κύτταρο: Δεν είναι κάτι δικό μας, λένε, είναι αμερικανικό, είναι ξένο· και από τη στιγμή που είναι ξένο, δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτε καλό από αυτό».

Βέβαια, οι περιορισμοί εις βάρος των προτεσταντών της Ρωσίας –που φθάνουν σχεδόν τα 2 εκατομμύρια άτομα σε συνολικό πληθυσμό 143 εκατομμυρίων– δεν συγκρίνονται με τη θρησκευτική καταστολή της σοβιετικής εποχής.

Και σε ορισμένες περιοχές, οι εκκλησίες βεβαιώνουν ότι δεν αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία οι περισσότεροι πιστοί ταυτίζουν τη θρησκεία με την εθνική ταυτότητα. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, οι περισσότεροι Ρώσοι (71%) δηλώνουν ορθόδοξοι, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό, το 2003, ήταν μόλις 59%.

Όπλο η βίζα

Η κυβέρνηση συχνά αρνείται να δώσει βίζα σε ξένους καθολικούς ιερείς, τους οποίους αποστέλλει το ίδιο το Βατικανό, καθώς οι Ρώσοι καθολικοί ιερείς είναι ελάχιστοι. Η Ρωσία έχει πολύ περισσότερους μουσουλμάνους απ’ ό,τι προτεστάντες ή καθολικούς –από 7 εκατομμύρια έως 20 εκατομμύρια– ανάλογα με το πώς θα μετρηθεί η τήρηση των θρησκευτικών κανόνων.

Αλλά η ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί ότι το Ισλάμ είναι απίθανο να δελεάσει το ποίμνιο.
Ενας βαπτιστής ιερέας, ο Βλαντιμίρ Κοτένιοφ, ομολογεί ότι η Εκκλησία του έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια, έχει πάψει να καταθέτει αιτήσεις, καθώς οτιδήποτε διοργανώνει θεωρείται ύποπτο και απορρίπτεται. «Φυσικά, τα πάντα θεωρούνται προπαγάνδα που στοχεύει κατά του πληθυσμού», λέει ο κ. Κοτένιοφ. «Τι είδους προπαγάνδα διδάσκετε;» θα μας ρωτήσουν. «Μια αμερικανική πίστη;» «Αυτός είναι ο τρόπος που σκέφτονται. Εάν είσαι Ρώσος σημαίνει ότι πρέπει να είσαι Ρώσος ορθόδοξος».

Πηγή: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_3_02/05/2008_268342


2. Συμμαχία Πούτιν και Ορθοδοξίας

Επίσημη θρησκεία

Τον απόλυτο έλεγχό του στη θρησκευτική ζωή έχει επιβάλει ο Βλαντιμίρ Πούτιν, μετατρέποντας τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία σε ντε φάκτο επίσημη θρησκεία και απορρίπτοντας άλλα χριστιανικά δόγματα. Πρόκειται για μια στενή συμμαχία μεταξύ της κυβέρνησης και της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, «μια κοινή εθνικιστική ιδεολογία, αφοσιωμένη στην αποκατάσταση της ρωσικής ισχύος», όπως σχολιάζουν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης».

Η εχθρότητα κατά των προτεσταντικών δογμάτων είναι εμποτισμένη με το ίδιο αντιδυτικό αίσθημα που διακρίνει τις δηλώσεις Ρώσων πολιτικών.

Πηγή: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_100034_02/05/2008_268378

ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ;


1. ΠΟΥΤΙΝ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ο Πρωθυπουργός της Ρωσίας κ. Βλαντιμίρ Πούτιν, αφού πρώτα ευχαρίστησε την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία για την μεγάλη της συμβολή στον Ρωσικό λαό, υποσχέθηκε πως θα συνεχίζει να υποστηρίζει την αρμονία μεταξύ κράτους και εκκλησίας.
Συγκεκριμένα ο κ. Πούτιν τόνισε: « Η πολιτεία θα συνεχίσει να στηρίζει τις πρωτοβουλίες της Εκκλησίας, που έχουν ως στόχο, την φιλανθρωπία, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό αλλά και την αρμονία μεταξύ των θρησκειών».
Ακόμη ο Πρωθυπουργός της Ρωσίας κ. Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε ότι: «Η Ορθοδοξία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το πεπρωμένο των λαών της Ρωσίας, της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας αλλά και των λαών άλλων χωρών» συνεχίζοντας « Έχουμε κοινές αξίες αλλά και κοινή πνευματική πορεία, όπου άρχισε από την πηγή του Δνείπερου. Αυτό είναι ένας ανεκτίμητος πλούτος που πρέπει να λατρεύουμε».
Ο κ. Πούτιν ακόμη τόνισε πως: « Αυτά τα τελευταία 20 χρόνια που πέρασαν από την επέτειο της χιλιετίας, από τον εκχριστιανισμό των Ρως, όλα αυτά τα τελευταία χρόνια για την Ρωσική Εκκλησία και το σύνολο του Ρωσικού λαού, ήταν μια εποχή εκκλησιαστικής αναγέννησης, με πνευματική, ηθική και αληθινή καθοδήγηση».
Κλείνοντας την ομιλία του ο κ. Πούτιν υπενθύμισε στους παρευρισκόμενους ότι αυτές τις μέρες στην Μόσχα διεξάγεται το Συμβούλιο των Ρώσων Επισκόπων, τονίζοντας πως:
«Αυτό είναι ένα ακόμη σημάδι, ότι η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, νιώθει και ζει τις ανάγκες και τις ανησυχίες του λαού μας, και λειτουργεί ως σπονδυλική στήλη, και πιστεύω πως αυτό θα κάνει πάντα».

Πηγή http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1420&Itemid=1

2. Πούτιν: "Το Κράτος οφείλει στην Ορθόδοξη Εκκλησία"

Η Ρωσία οφείλει στην Ορθόδοξη Εκκλησία και η κυβέρνηση της υπόσχεται να συμβάλει περαιτέρω στην αναζωογόνηση της, είπε ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν μιλώντας κατά τα θυρανοίξεια του ιερού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο μοναστήρι Iversky.
Ο κ. Πούτιν υπενθύμισε στον Πατριάρχη κ. Αλέξιο ότι τόσο ο ίδιος αλλά και οι συνεργάτες του εκπροσωπούν ένα κράτος το οποίο έκανε πολλά στο παρελθόν " για να υποσκάψει τις ρίζες της ιστορίας μας και των πνευματικών μας καταβολών".
"Επομένως είναι νωρίς να μας ευχαριστείτε για οτιδήποτε" σημείωσε με νόημα ο πρόεδρος Πούτιν όταν ο Πατριάρχης τον ευχαρίστησε για τη συμβολή του στην ανακαίνιση του μοναστηριού.

Ο κ. Πούτιν ανταπάντησε ότι εκλαμβάνει τα λόγια του Πατριάρχη ως "υπενθύμιση πως το κράτος πρέπει να εκπληρώσει το χρέος του απέναντι στην ορθόδοξη Εκκλησία επειδή το οφείλει στον ρωσικό λαό".
Ο Βλ.Πούτιν αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στο ρόλο της Ορθόδοξης Εκκλησίας και την αντιλαμβάνεται ως έναν βασικό πυλώνα, ίσης σημασίας με την ενέργεια, για την ανάκτηση της γεωπολιτικής θέσης της χώρας του στην παγκόσμια σκακιέρα

Πηγή :http://ecclesianet.blogspot.com/2008/01/blog-post_13.html


ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ΕΔΩ:
http://aktines.blogspot.com/2008/11/blog-post_02.html

http://aktines.blogspot.com/2008/11/blog-post.html


ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ