Ἀγαπητέ κ. Τσαγκάρη,
Διαβάζοντας
τὰ σχόλιά σας, μόνον θλίψη μποροῦν νὰ προκαλέσουν σ᾿ ἕναν σκεπτόμενο ἄνθρωπο.
Δὲν
εἶχα καμμιά διάθεση νὰ σᾶς ἀπαντήσω, γιατί τέτοια κείμενα εἶναι ἀνάξια ἀπαντήσεως.
Ὅμως,
ἀλλεπάλληλα τηλεφωνήματα θεολόγων ποὺ ἀνήκουν καὶ στὴν Ἕνωσή σας, πρὸς τιμήν
τους κι ἐπειδή μὲ γνωρίζουν, ἐξέφρασαν τὴν ἀγανάκτησή τους γιὰ τὰ γραφόμενά
σας, καὶ ἐπέμεναν φορτικά θὰ ἔλεγα, νὰ σᾶς ἀπαντήσω.
Μοῦ
προκάλεσε λοιπόν θλίψη τὸ κείμενό σας. Ὄχι γιὰ τὶς κατηγορίες.
Ἄλλωστε
τὶς ἔχω συνηθίσει.
Ἡ
Ἕνωσή σας ἀρκετές φορές τελευταῖα μ᾿ ἔχει στοχοποιήσει. Ὅποτε σᾶς δίνεται ἡ εὐκαιρία"φιλοφρόνως"
ἐπιτίθεστε κατά τοῦ "αἱρετικοῦ" Ἀργολίδος καὶ μάλιστα μὲ ὕπουλο καὶ
βρώμικο τρόπο. Δυστυχῶς κ. Τσαγκάρη.
Ἀπό
τὴν ἐπιστολή μου στὸν Σεβασμιώτατο Πειραιῶς οὔτε ὁ ἴδιος, οὔτε κι ἐσεῖς
καταλάβατε τίποτα.