Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος: Ενότητα στα λόγια, διχασμός στις πράξεις. Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και οι βαριές ευθύνες για τον διχασμό στην Εκκλησία και την κοινωνία

Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος: Ενότητα στα λόγια, διχασμός στις πράξεις

Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και οι βαριές ευθύνες για τον διχασμό στην Εκκλησία και την κοινωνία

Σε μια περίοδο που η Κύπρος έχει ανάγκη από ενότητα, ο Γεώργιος επιλέγει να μιλά εγκυκλίους για συμφιλίωση και ομοψυχία, την ώρα που οι πράξεις του προκαλούν έντονο προβληματισμό και βαθύ διχασμό. Η πρόσφατη πασχαλινή εγκύκλιος, με αναφορές στην ανάγκη ενότητας για το Κυπριακό, μοιάζει για πολλούς με ένα μήνυμα που απέχει από την πραγματικότητα που ο ίδιος διαμορφώνει.

Κεντρικό σημείο αυτής της έντασης αποτελεί η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού. Ένας ιεράρχης που για πολλούς πιστούς θεωρείται άξιος, ακέραιος και αφοσιωμένος στην Εκκλησία, βρίσκεται στο επίκεντρο ενεργειών που χαρακτηρίζονται από τους επικριτές ως άδικες και τιμωρητικές. Αντί η εκκλησιαστική ηγεσία να λειτουργήσει ενωτικά και συμφιλιωτικά, δημιουργείται η εντύπωση ότι επιλέγεται η σύγκρουση και η περιθωριοποίηση.

Η ενότητα δεν μπορεί να επιτευχθεί όταν καλλιεργείται η αίσθηση αδικίας. Δεν μπορεί να οικοδομηθεί όταν ένας ιεράρχης, που πολλοί πιστοί θεωρούν αθώο και αδικημένο, εμφανίζεται να «σταυρώνεται» μέσα από αποφάσεις που διχάζουν το εκκλησιαστικό σώμα. Όταν η ηγεσία αντί να θεραπεύει πληγές, τις βαθαίνει, τότε κάθε αναφορά στην ενότητα χάνει τη σημασία της.

Η Εκκλησία της Κύπρου ιστορικά υπήρξε πυλώνας ενότητας και στήριξης του λαού. Σήμερα, όμως, πολλοί πιστοί εκφράζουν απογοήτευση και αγανάκτηση, βλέποντας μια κατάσταση που, αντί να εμπνέει αγάπη και συμφιλίωση, γεννά αντιπαραθέσεις και πικρία. Η ενότητα απαιτεί ταπεινότητα, διάλογο και δικαιοσύνη — όχι επιβολή, όχι τιμωρητικές λογικές.

Οι φωνές που ζητούν δικαίωση για τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό πληθαίνουν. Πιστοί από κάθε ηλικία και κοινωνική ομάδα εκφράζουν την ανάγκη να αποκατασταθεί το δίκαιο και να επανέλθει το πνεύμα ενότητας στην Εκκλησία. Γιατί χωρίς δικαιοσύνη δεν υπάρχει ενότητα. Χωρίς αγάπη δεν υπάρχει συμφιλίωση.

Αν ο Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος επιθυμεί πραγματικά την ενότητα που επικαλείται, οφείλει να το αποδείξει με πράξεις. Να δώσει χώρο στον διάλογο, να επανεξετάσει αποφάσεις που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις και να αποκαταστήσει το αίσθημα δικαιοσύνης.

Διαφορετικά, η αντίφαση παραμένει: να μιλά για ενότητα εκείνος που, κατά τους επικριτές του, συμβάλλει στον διχασμό. Και τότε, το αίτημα για αλλαγή πορείας — ακόμη και για ανανέωση στην ηγεσία — γίνεται ολοένα και πιο ισχυρό μέσα στην κοινωνία.

Η Κύπρος χρειάζεται ενότητα. Όμως η ενότητα απαιτεί δικαιοσύνη. Και η δικαιοσύνη, για πολλούς πιστούς, περνά μέσα από τη δικαίωση και αποκατάσταση στον θρόνο του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού. Μόνο τότε μπορεί να επουλωθεί το ρήγμα και να προχωρήσει η Εκκλησία και ο τόπος μπροστά. Διαφορετικά θα έρθουν μεγάλες δοκιμασίες στο λαό και ο διχασμός θα βαθαίνει ολοένα και περισσότερο.

Χριστός Ανέστη.

Λαός της Πάφου