Ἡ ἀσφαλέστερη ἄμυνα

Ἡ ἀσφαλέστερη ἄμυνα

Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου , Φιλόλογος - Θεολόγος

Παρά τίς διακηρύξεις στήν ἐποχή μας καί τήν προώθηση τοῦ δικαιωματισμοῦ, πού ἔφτασε στό ἀπόγειό του, διεθνεῖς ὀργανισμοί ἐπιβεβαιώνουν τή σκληρή πραγματικότητα: Ὁ Χριστιανισμός παραμένει ἡ ἀπηνέστερα διωκόμενη θρησκεία παγκοσμίως. Ἡ πλέον προβληματική ἐξέλιξη ὅμως εἶναι ἡ αὐξανόμενη πολεμική κατά τῆς ἁγίας Γραφῆς. Δέν περιορίζεται πλέον σέ αὐταρχικά καθεστῶτα, ἀλλά ἐκδηλώνεται ἀπροκάλυπτα στήν καρδιά τῶν δυτικῶν χωρῶν. Ὑπό τήν ἐπίδραση ἐπικρατούντων ἰδεολογικῶν ρευμάτων, ὅπως ἡ λεγόμενη woke agenda, ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου ἀναγορεύεται σέ ἀδιαμφισβήτητο κριτήριο ἀλήθειας. Ἡ χριστιανική διδασκαλία γιά τό ἦθος, τήν οἰκογένεια καί τήν ἱερότητα τῆς ζωῆς ἀντιμετωπίζεται ὡς «ἐμπόδιο», ὁδηγώντας στή στοχοποίηση καί τόν νομικό περιορισμό της.

   Τά δεδομένα ἀπό τήν ἐπικαιρότητα εἶναι κραυγαλέα καί ἀνησυχητικά:

   Στόν Καναδᾶ ἡ αὐστηροποίηση τοῦ ποινικοῦ κώδικα γιά τή «ρητορική μίσους» στοχοποιεῖ ἄμεσα τήν ἁγία Γραφή καί προετοιμάζει τό ἔδαφος, ὥστε νά ποινικοποιεῖται ἡ δημόσια ἀνάγνωση ἤ τό κήρυγμα, ἐάν στρέφεται κατά τῆς ὁμοφυλοφιλίας, τῶν ἐκτρώσεων, τοῦ παρά φύσιν «γάμου» ἤ ὁποιουδήποτε ἄλλου ὀρθοπολιτικοῦ «δόγματος».

   Στό Ἡνωμένο Βασίλειο ἡ ποινικοποίηση τοῦ Εὐαγγελίου λαμβάνει πλέον σάρκα καί ὀστά μέ τή δίκη τοῦ πάστορα Clive Johnston, ἐπειδή σέ θεσμοθετημένη «ζώνη ἀσφαλοῦς πρόσβασης» κλινικῆς ἐκτρώσεων τόλμησε νά κηρύξει «τόσο ἀγάπησε ὁ Θεός τόν κόσμο…» (βλ. Ἰω 3,16). Ὁ ἰσχύων νόμος ἐπιβάλλει ζῶνες ἀποκλεισμοῦ διακοσίων μέτρων γύρω ἀπό τίς κλινικές καί ἀπαγορεύει ὁποιαδήποτε προσευχή ἤ σχετικό κήρυγμα ἀκόμη καί σέ ἰδιωτικούς χώρους. Ἔτσι μετατρέπεται ἡ δημόσια ὁμολογία πίστης σέ ποινικό ἀδίκημα. Ὑπενθυμίζουμε ὅτι παρόμοιες ζῶνες ἔχουν ἐπίσης θεσπισθεῖ σέ Ἰσπανία, Καναδᾶ, Αὐστραλία καί πολιτεῖες τῶν ΗΠΑ.

   Τήν ἴδια στιγμή woke Πανεπιστήμια, ὅπως αὐτό τοῦ Σέφιλντ, κατατάσσουν τό ἱερό βιβλίο σέ «μαῦρες λίστες» καί τό κηλιδώνουν ὡς περιεχόμενο «ὠμῶν σωματικῶν τραυματισμῶν καί σεξουαλικῆς βίας».

   Στή Φινλανδία ἡ πρώην Ὑπουργός Päivi Räsänen ὑπέστη πολυετεῖς δικαστικές διώξεις, ἐπειδή παρέθεσε βιβλικά χωρία στό Twitter. Τόν Μάρτιο, μάλιστα, τοῦ 2026 τό Ἀνώτατο Δικαστήριο τῆς χώρας τῆς ἐπέβαλε χρηματικό πρόστιμο γιά ἐκκλησιαστικό φυλλάδιο περί γάμου, γιατί ἔκρινε ὅτι προσβάλλει ὁμάδα πληθυσμοῦ.

   Στήν ὑπόλοιπη Εὐρώπη καί τήν Ἑλλάδα τό Παρατηρητήριο OIDAC καταγράφει δεκάδες ἐγκλήματα μίσους μηνιαίως. Παράλληλα ἐκδηλώνονται προσφυγές γιά ἀφαίρεση εἰκόνων ἀπό δημόσια κτήρια καί περιφρόνηση τῶν θείων σέ καλλιτεχνικές ἐκθέσεις.

   Μέσα σέ αὐτό τό κλίμα, ἡ δημόσια παρέμβαση τῆς Ἐκκλησίας στά ζητήματα τῆς ἀνθρώπινης σεξουαλικότητας συχνά παρερμηνεύεται ὡς «ρατσισμός». Ὡστόσο, ἡ ἐπισήμανση τῆς ἁμαρτίας λειτουργεῖ ὅπως ἡ ἰατρική διάγνωση: Δέν ἀποσκοπεῖ στόν κοινωνικό ἀποκλεισμό, ἀλλά στή σωτηριολογική θεραπεία μέσῳ τῆς μετάνοιας.

   Ἀπέναντι, λοιπόν, σέ μιά ἐποχή ὅπου ἡ ἁγία Γραφή ὑφίσταται ποικίλους διωγμούς καί περιορισμούς στή σύγχρονη Δύση, ἡ ἀπάντηση τῆς Ἐκκλησίας δέν ἔγκειται σέ κοσμικές ἀντιπαραθέσεις, ἀλλά στήν πνευματική ἐγρήγορση καί στήν οὐσιαστική ἐπιστροφή στήν πηγή τῆς πίστεως. Τό Γένος μας ἀξιώθηκε νά κληρονομήσει μιά μοναδική πνευματική δωρεά, τήν ἁγία Γραφή, τό βιβλίο γιά τήν ἀποκεκαλυμμένη Ἀλήθεια, γραμμένη στή γλώσσα του. Ὡστόσο, παρά τό μεγάλο αὐτό προνόμιο, μεταξύ τῶν χριστιανῶν ὅλων τῶν δογμάτων καί ὁμολογιῶν ἐμεῖς, οἱ ὀρθόδοξοι Ἕλληνες, φαίνεται νά διατηροῦμε τήν πλέον ἀδύναμη -ἕως καί ἐπιφανειακήσχέση μέ τό θεόπνευστο καί μοναδικό ἱερό κείμενο.

   Ἡ ἁγία Γραφή ὅμως δέν ἀποτελεῖ ἕνα ἁπλό ἀρχαῖο σύγγραμμα, ἀλλά τόν αἰώνιο καί πάντα ἐπίκαιρο λόγο τοῦ Θεοῦ, ὅπως διακηρύσσει ὁ ἱερός Χρυσόστομος: «Ἡ δὲ τῶν Γραφῶν ἀνάγνωσις Θεοῦ ὁμιλία ἐστίν». Ἐνῶ ἡ προσευχή εἶναι ἡ φωνή τοῦ ἀνθρώπου πρός τόν Δημιουργό, ἡ μελέτη τῶν Γραφῶν εἶναι ἡ ζωντανή φωνή τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο, πού τοῦ προσφέρει ὑπαρξιακό καταφύγιο καί ἀκλόνητη ἐλπίδα ἀκόμη καί μέσα στούς πιό βαρεῖς χειμῶνες τῆς ζωῆς. Ἡ ἀπουσία συστηματικῆς μελέτης ἐγκυμονεῖ σοβαρούς κινδύνους, καθώς ἡ πνευματική ζωή ἀτροφεῖ καί διολισθαίνει σέ κοσμικά ὑποκατάστατα· ἀντίθετα, ἡ ἄγνοια τρέφει τή σύγχυση καί τίς θεολογικές παρεκκλίσεις, ἀφήνοντας τόν πιστό εὐάλωτο καί ἀθωράκιστο ἀπέναντι στίς ἀμείωτες ἰδεολογικές καταιγίδες.

   Γιά τόν λόγο αὐτό ἀναδεικνύεται κατεπείγουσα ἡ ἐνίσχυση τῶν ἐνοριακῶν Συνάξεων – Κύκλων Μελέτης ἁγίας Γραφῆς, ὅπου τό Εὐαγγέλιο ἑρμηνεύεται ὑπό τό φῶς τῆς ἀποστολικῆς καί πατερικῆς παράδοσης, μέ τόν φωτισμό τοῦ ἁγίου Πνεύματος.

   Σέ ἕναν κόσμο πού κλυδωνίζεται ἀπό τήν ἀβεβαιότητα καί στοχοποιεῖ τή χριστιανική ἀλήθεια, ἡ μελέτη τῆς ἁγίας Γραφῆς καί ἡ συμμετοχή στίς Συνάξεις Μελέτης της ἐμπνέουν τήν ἔμπρακτη ἐφαρμογή τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου στήν καθημερινότητα, τή μετατροπή τῆς γνώσης σέ βίωμα. Μέσα στή μαινόμενη θάλασσα τῶν καιρῶν, ὁ πιστός ἀποκτᾶ ἕνα ἀσφαλές ἀγκυροβόλιο τῆς ψυχῆς καί πνευματική ἀσπίδα. Πορεύεται μέ τή γαλήνη καί τή βεβαιότητα ὅτι, ἐνῶ τά πάντα γύρω του καταρρέουν, «ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα».