Ἡ καρποφορία τῆς πίστεως

 

Ἡ καρποφορία τῆς πίστεως

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

  Γιατί οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι ἀδιαφοροῦν γιά τήν πίστη στό Χριστό καί τήν ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας; Γιατί δέν ἀξιοποιοῦν τήν πίστη, ἡ ὁποία ἀναζωογονεῖ τόν ἄνθρωπο, τόν βγάζει καί τόν ἐλευθερώνει ἀπό πολλά ἀδιέξοδα πού τοῦ δημιουργοῦν οἱ συν­άνθρωποί του; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλή. 

Ἡ ζωντανή πίστι συνεπάγεται τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν, δηλαδή ἀποφυγή κάθε ἁμαρτίας. Οἱ ἄνθρωποι δύσκολα ἀπαρνοῦνται τίς σαρκικές ἡδονές τῆς ἁμαρτίας. Τά πάθη τους ζητοῦν ἐπίμονα τήν ἱκανοποίησή τους. Καί αὐτό δέν προϋποθέτει κάποιον ἀγώνα. Ἁπλά περιφρονοῦν τή φωνή τῆς συνείδησής τους καί ἀκολουθοῦν τόν ὀλισθηρό δρόμο τῆς ἁμαρτίας. Ἀκριβῶς τό ἀντίθετο κάνει ὁ συνειδητός χριστιανός. Ἀγωνίζεται κατά τῆς ἁμαρτίας, καταπολεμεῖ τά πάθη του καί ξανοίγεται μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ στό φωτεινό δρόμο τῆς ἀπόκτησης τῶν ἀρετῶν.

  Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης χρησιμοποιεῖ μιά ὡραία παρομοίωση, γιά νά τονίσει τούς πνευματικούς καρπούς τῆς πίστης καί τῆς ἀγάπης: «Τό δέντρο, ὅταν εἶναι καλά ριζωμένο στή γῆ, μεγαλώνει καί καρποφορεῖ. Ἡ ψυχή μας, ὅταν εἶναι καλά ριζωμένη στό Χριστό μέ τήν πίστη καί τήν ἀγάπη, μεγαλώνει καί αὐτή πνευματικά καί καρποφορεῖ τίς ἀρετές, χάρη στίς ὁποῖες ζεῖ καί ἐδῶ καί θά ζεῖ καί στόν οὐρανό αἰώνια». Καί συμπληρώνει ὅτι μέ τήν πίστη μένει ὁ Χριστός μέσα μας καί ἐνεργεῖ μέ θαυμαστό τρόπο: «Ὁ Χριστός ζεῖ καί ἐνεργεῖ μέσα μας σύμφωνα μέ τό βαθμό τῆς δικῆς μας πίστης καί ἐλπίδας, ἐφόσον προσπαθοῦμε νά φυλᾶμε τόν ἑαυτό μας ἀπό κάθε ἁμαρτία. Ἡ δύναμη τοῦ Χριστοῦ φανερώνεται σέ μᾶς, ὅταν συνειδητοποιοῦμε τήν ἀδυναμία μας καί μέ θερμή πίστι κρατᾶμε τόν Κύριο στήν καρδιά».

  Ὁ πιστός ἄνθρωπος, ἔχοντας αὐτό τό πνευματικό βίωμα, διαπιστώνει ὅτι δέν εἶναι μόνος καί ὅτι ὁ διάβολος χάνει τή δύναμή του μπροστά στό ἄπειρο καί ἀνεξιχνίαστο πέλαγος τῆς φιλανθρωπίας τοῦ οὐράνιου Πατρός. Στήν ἀρχή τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα ἔχει ὡς σταθερούς ὁδηγούς τούς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀκλόνητη πίστη καί τά πνευματικά τους κατορθώματα ἦταν δυσθεώρητα. Ἦταν πάντα ἀήττητοι. Ὁ ἱερός Χρυσόστομος ἀναφέρει σχετικά: «Τέτοια εἶναι τά κατορθώματα τῆς ψυχῆς τῶν ἁγίων, ἀναφαίρετα καί ἀκατανίκητα, φυλαγμένα σάν σέ κάποιο ἀπαραβίαστο τόπο μέσα στήν ἀνδρεία τῆς ψυχῆς, καί οὔτε οἱ ὀφθαλμοί τῶν τυράννων τά βλέπουν, οὔτε τά χέρια τῶν δημίων μποροῦν νά τά ἁρπάξουν, ἀλλά, κι ἄν ἀκόμα σχίσουν στή μέση τήν ἴδια τήν καρδιά, στήν ὁποία κυρίως ἑδρεύει ἡ ἀνδρεία τῆς ψυχῆς, κι ἄν ἀκόμα τήν κατατεμαχίσουν σέ μικρά μέρη, οὔτε ἔτσι ἀφαιροῦν τόν πλοῦτο, ἀλλά τόν κάνουν περισσότερο. Καί ἡ αἰτία αὐτοῦ εἶναι ὁ Θεός πού κατοικεῖ μέσα σ’ αὐτές τίς ψυχές, κι ἐκεῖνος πού πολεμάει τό Θεό εἶναι ἀδύνατο νά τόν νικήσει ποτέ, ἀλλά ἀναγκαστικά θά γίνει καταγέλαστος καί θά φύγει, ἀφοῦ ὑποστεῖ αἰσχρή ἧττα».

  Ἴσως κάποιος καλοπροαίρετος θά ἰσχυριστεῖ ὅτι οἱ ἅγιοι στήν ἐποχή μας εἶναι λίγοι καί δυσεύρετοι καί τό παράδειγμά τους δέν βοηθάει, ἀφοῦ δέν εἶναι γνωστό, γι’ αὐτό εἶμαι ἀπογοητευμένος. Ὡστόσο, τά πράγματα στό χῶρο τῆς πίστης καί τῆς ἀρετῆς δέν ἀκολουθοῦν τούς κανόνες τῆς ἀριθμητικῆς. Ἀντίθετα, θά λέγαμε ὅτι τούς ἀνατρέπουν πλήρως. Ὁ λόγος τοῦ Χρυσοστόμου εἶναι παρήγορος καί ἐμποδίζει τούς πιστούς νά ἀπογοητευθοῦν ἀπό τό γεγονός ὅτι οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι ζοῦν χωρίς πίστη καί δίχως τό φῶς τοῦ Χριστοῦ.

orthodoxostypos