Χωρίς γνώση και επίγνωση

Χωρίς γνώση και επίγνωση

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Το δογματικό και ιδεολογικό σύνθημα, πως «δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια του μέλλοντος» και ότι «δεν μπορούμε να θεωρούμε ως αποκλειστικό πρότυπο την πυρηνική οικογένεια των δύο γονέων με δύο ή τρία παιδιά», το είπε η 39χρονη Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου στο Συνέδριο του γνωστού επιχειρηματικού περιοδικού «Fortune Greece». Το πάνελ στο οποίο συμμετέσχε  είχε θέμα «Η ισχύς συναντά τον σκοπό» είναι ενδεικτικό της νοοτροπίας του Συνεδρίου. Η έκφραση της Υπουργού θυμίζει ιδεολογικά  αυτό που είχε γραφεί στο βιβλίο της Στ΄ Δημοτικού, ότι κατά την καταστροφή της Σμύρνης οι Έλληνες «συνωστίσθηκαν» στην προκυμαία της… Και θέλει μιαν περαιτέρω έρευνα και ανάλυση.

            Η έρευνα πρέπει να ξεκινήσει από το ποιο είναι  το ιστορικό (background) της Δόμνας Μιχαηλίδου που δογματίζει για το μέλλον της ελληνικής οικογένειας; Είναι μια κοινωνιολόγος, έστω της γαλλικής σχολής, που μετά από μελέτες κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα; Έχει μελετήσει στοιχεία των οποίων τα συμπεράσματα είναι πως η παρακμή της οικογένειας οδηγεί στην παρακμή ακόμη και αυτοκρατοριών, όπως η Ρωμαϊκή και η Γαλλική; Έχει διαβάσει μελέτες περί του πόσο πολύτιμη είναι η παραδοσιακή οικογένεια στην εξέλιξη και στην ανάπτυξη των κοινωνιών;  Είναι ιστορικός που έχει μελετήσει σε βάθος την ελληνική ιστορία και έχει προβεί σε επιστημονικές διαπιστώσεις περί της ελληνικής οικογένειας  και της διαχρονικής αξίας της για την επιβίωση του Γένους υπό σκληρούς κατακτητές; Είναι φιλόσοφος, που έχει εντρυφήσει στον Πλάτωνα και στον Αριστοτέλη, οι οποίοι προ 2400 ετών μίλησαν για την ιδανική Πολιτεία, κάτι το ζητούμενο και στις ημέρες μας; Μήπως έχει τόσο μεγάλη εμπειρία ζωής που αρκεί για να καλύψει επιστημονικά την προοπτική του ελληνικού λαού; Μήπως έχει εντρυφήσει στο Συνταγματικό Δίκαιο, για να αποφανθεί περί του πώς και γιατί το Ελληνικό Σύνταγμα προστατεύει την οικογένεια, ως «θεμελίου της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους», τον γάμο, την μητρότητα και την παιδική ηλικία; Μήπως έχει διαβάσει τους Πατέρες της Εκκλησίας για να μάθει τί σημαίνει ταπεινοφροσύνη και αναζήτηση της Αλήθειας;

Τίποτα από όλα αυτά. Σύμφωνα με το βιογραφικό της γεννήθηκε το 1987, σχολείο πήγε στο Κολλέγιο, σπούδασε οικονομικά στο εξωτερικό και το διδακτορικό της επίσης για οικονομικά – επιχειρηματικά στο εξωτερικό, εργάσθηκε σε ξένες εταιρείες και διεθνείς οργανισμούς έως ότου ο Κυρ. Μητσοτάκης την κάλεσε, σε ηλικία 29 ετών, να εργασθεί για το Κόμμα του οποίου είναι πρόεδρος. Η εμπειρία της είναι μόνο από την σχετικά σύντομη προσωπική της ζωή και από την οικογένειά της, η οποία, όπως η ίδια είπε, «ήταν πολύ αγαπημένη και δεμένη», γι’ αυτό και είναι ευγνώμων  προς τον πατέρα της και την μητέρα της για τα όσα την εδίδαξαν…

Γιατί λοιπόν ο Κυρ. Μητσοτάκης ανέθεσε το Υπουργείο στην Δόμνα Μιχαηλίδου το Υπουργείο για την οικογένεια; Από τα λόγια του ιδίου του πρωθυπουργού είναι προφανές ότι της ζητεί απλώς να εφαρμόσει την ιδεολογική γραμμή, που προωθούν οι «προοδευτικοί» κύκλοι των Βρυξελλών. Αν προσέξει κάποιος τους λόγους του Κυρ. Μητσοτάκη και της Δόμνας Μιχαηλίδου αμέσως σκέπτεται ότι όλα τα περί εξέλιξης της οικογένειας ξεκινάνε από τον πολιτικό «γάμο» των ομοφύλων. Οι άλλες περιπτώσεις υπήρχαν. Το νέο στην ελληνική κοινωνία είναι ο «γάμος» ατόμων του ιδίου φύλου, που εισήγαγε ο Κυρ. Μητσοτάκης. Η Δόμνα Μιχαηλίδου δεν εκλήθη να υποστηρίξει την παραδοσιακή οικογένεια, να μιλήσει υπέρ της, να αγωνισθεί για την διατήρησή της. Αυτήν θεωρεί δεδομένο ότι εξέλιπε η κυβέρνηση στην οποία ανήκει… Διαπιστωτική έκφραση ήταν της Υπουργού περί εκλείψεως της παραδοσιακής οικογένειας και αποκαλυπτική των προθέσεων της Κυβέρνησης ως προς τη μελλοντική κοινωνία που επιδιώκει να προωθήσει, των «δικαιωμάτων» και όχι των αξιών. Το Κράτος   κάνει προπαγάνδα  υπέρ της νέας μορφής οικογένειας των ομοφύλων, την οποία επιχειρεί να της δώσει θέση ισότιμη προς την παραδοσιακή και φυσική οικογένεια. Ιδεολογικά λοιπόν μίλησε η Δόμνα Μιχαηλίδου στο Συνέδριο, όχι ηθικά, φυσικά, βιολογικά, κοινωνιολογικά, πατριωτικά.

Ο ηδονισμός και ο μηδενισμός, που προωθούνται ως «δικαιώματα»  οδηγούν την ελληνική κοινωνία στην παρακμή και στον αφανισμό της. Τα όσα υποστηρίζει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι και αντιφατικά. Μεταξύ των όσων ανέφερε στην ομιλία της η Δόμνα Μιχαηλίδου στο Συνέδριο ήταν, εν παρόδω, το δημογραφικό πρόβλημα. Γνωρίζει άραγε ότι η προωθούμενη κατάργηση της παραδοσιακής οικογένειας προκαλεί το δημογραφικό πρόβλημα; Το Κράτος βεβαίως, δια της ωφελιμιστικής και χοϊκής εκπαίδευσης  που επιβάλλει, διαμορφώνει μια νεολαία, που φοβάται τις ευθύνες της οικογένειας, που μαθαίνει ότι η ζωή στο εξωτερικό είναι ιδανική, ενώ στην Ελλάδα προβληματική, που θέλει να έχει τις ανέσεις της πατρικής οικογένειας με το που αρχίζει να εργάζεται, που θεωρεί τον γάμο όχι εστία θαλπωρής, έρωτα αλλά και θυσιαστικής αγάπης, αλλά μόνο ηδονή, που την κάνει να έχει σκοπό την ήσσονα προσπάθεια και το βόλεμα. Το πώς θα διαμορφώσει μια νεολαία με ιδανικά, με γνώση και επίγνωση δεν ενδιαφέρει την Κυβέρνηση. Μόνο μέλημά της να θεωρείται έστω ουραγός στις κατευθυντήριες γραμμές των «προοδευτικών» κύκλων των Βρυξελλών. Αυτό φάνηκε και από την αντίδραση των όσων ιδεολογικά έχουν τις ίδιες ιδέες με τον Κυρ. Μητσοτάκη. Μόλις υπήρξαν αντιδράσεις για τα όσα είπε η Δόμνα Μιχαηλίδου έσπευσαν με σχεδόν ίδια επιχειρήματα να την υποστηρίξουν...

Το ερώτημα είναι πώς αντιδρούν ένα μεγάλο μέρος της νεολαίας και άλλοι φορείς για να μην περάσει η ιδεολογία του Κυρ. Μητσοτάκη στα θέματα της οικογένειας. Η ηγεσία της Εκκλησίας, σε επίπεδο κορυφής, σιωπά, ως συνήθως. Σε επίπεδο δραστήριων Ιεραρχών η αντίδραση υπάρχει στην πράξη δια της δημιουργίας κατασκηνώσεων, στις οποίες συμμετέχουν πολλά παιδιά, αγόρια και κορίτσια. Εκεί έχουν μια ζωή ευχάριστη και μαθαίνουν τί σημαίνει πρόγραμμα, πειθαρχία και την αξία της χριστιανικής ζωής. Υπάρχει ο Στρατός που κατά την στρατιωτική θητεία μαθαίνει τους νέους τί σημαίνει πατρίδα, ιστορία, ηρωισμός. Τα παιδιά στον Στρατό γίνονται άνδρες, φτάνει να μην είναι τόσο βατσινωμένα από τη «νέα εποχή», που μετά την θητεία τους επανέλθουν στις κακές τους συνήθειες…Οι γιατροί και οι διδάσκοντες μαθαίνουν, κατά την υπηρεσία τους εκτός των μεγάλων πόλεων, τί σημαίνει παραδοσιακή κοινωνία και οικογένεια, ιδιαίτερα στην παραμεθόρια ζώνη… Βέβαια το πρώτο και βασικό εμπόδιο στην αρνητική εξέλιξη που βλέπει η Υπουργός Οικογένειας είναι η ίδια η οικογένεια και το πώς αυτή γαλουχεί τα παιδιά της.

Γενικά πάντως  τα όσα πράττει και προπαγανδίζει η σημερινή κυβέρνηση πρέπει να μας διδάξουν όλους πόσο αρνητικό είναι για ένα Κράτος να ενεργεί χωρίς γνώση και επίγνωση, όταν από τη Δύση κινδυνεύει η ιδιοπροσωπία του και από την Ανατολή η ίδια του η ύπαρξη.-