ΓΥΝΑΙΚΑ
Χρήστος Σαλταούρας
Ένα από τα συνηθισμένα επιχειρήματα των Προτεσταντικών αιρέσεων, ενάντια στην τιμή των Αγίων, και ειδικά της Θεοτόκου Μαρίας είναι το εξής : Ο Ιησούς Χριστός λέγουν, δεν απέδιδε καμία ιδιαίτερη τιμή στην μητέρα του και μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις την αποκαλούσε απλώς «γύναι» = γυναίκα .....δηλαδή ούτε «μάνα» δεν την έλεγε. Άρα υποστηρίζουν δεν πρέπει να της αποδίδουμε ιδιαίτερη τιμή, ούτε να την αποκαλούμε «Παναγία», «Θεοτόκο», κτλ. Προσπαθούν οι αιρετικοί να προσδώσουν αρνητική - υποτιμητική χροιά στην προσφώνηση «γύναι». Εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι σήμερα οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τι σήμαινε και πως χρησιμοποιούνταν στην Αρχαιότητα και στην Αρχαία Γραμματεία η προσφώνηση αυτή. Σήμερα κανείς δεν προσφωνεί την μητέρα του «γυναίκα» ! Στην Αρχαιότητα όμως η προσφώνηση αυτή απευθύνονταν σε Βασίλισσες και γενικώς υπεροχικά και σεβάσμια γυναικεία πρόσωπα. Η προσφώνηση είναι συνώνυμη του «Κυρία».
«λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Τί
ἐμοὶ καὶ σοί, γύναι; οὔπω ἥκει
ἡ ὥρα μου» Ιωάννης 2:4.
«Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν
μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρί αὐτοῦ· Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου» Ιωάννης
19:26.
Όπως θα δούμε η
προσφώνηση «γύναι» δεν έχει αρνητική χροιά όπως θέλουν να την παρουσιάσουν οι
διάφοροι διαστροφείς των Γραφών. Αντιθέτως αποτελεί πολύ τιμητική προσφώνηση !
«τότε ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς
εἶπεν αὐτῇ· Ὦ γύναι, μεγάλη
σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.»
Ματθαίος 15:28.
Ο Ιησούς Χριστός με θαυμασμό και τιμή απευθύνεται σε
πιστή γυναίκα αποκαλώντας την «γύναι», και ακολούθως με θαύμα θεραπεύει την
κόρη της πιστής και άξιας θαυμασμού και τιμής γυναικός !
Θα πρέπει επίσης να θυμίσουμε ότι ο Χριστός όχι μόνο από
σεβασμό και τιμή χρησιμοποιεί το όρο «γύναι», αλλά και επειδή ομιλεί ως Θεός.
Παραδείγματα από την
Αρχαία Ελληνική Γραμματεία με τιμητική χρήση της προσφώνησης «γύναι»:
1. Ομήρου
Οδύσσεια : Ο Οδυσσέας χρησιμοποιεί
τη λέξη για να απευθυνθεί στην ίδια του τη σύζυγο, τη βασίλισσα Πηνελόπη, με
βαθιά εκτίμηση.
Αρχαίο κείμενο: «Ὦ γύναι, οὐκ ἄν τίς με βροτῶν ἐπ' ἀπείρονα γαῖαν νεικέοι…»
(Ραψωδία τ, 107-108).
Μετάφραση: «Ω γυναίκα (αρχόντισσα), κανένας
θνητός στην απέραντη γη δεν θα μπορούσε να σε κατηγορήσει…».
2. Ευριπίδη
«Άλκηστις» : Ο Χορός απευθύνεται
στην Άλκηστη, τη βασίλισσα που δέχεται να πεθάνει για να σώσει τον άνδρα της,
εξυμνώντας την αρετή της.
Αρχαίο κείμενο: «Ὦ ἐσθλὰ καὶ πρὸ λαμπρᾶς, ὦ γύναι, ἀρετᾶς…».
Μετάφραση: «Ω γενναία γυναίκα, προικισμένη με
την πιο λαμπρή αρετή…».
3. Σοφοκλέους
«Οιδίπους Τύραννος» : Ο Χορός απευθύνεται με απόλυτο σεβασμό στη βασίλισσα Ιοκάστη, προσπαθώντας
να την ηρεμήσει.
Αρχαίο κείμενο: «Γύναι, τί μέλλεις κομίζειν δόμων τόνδ' ἔσω;» (στίχος 678).
Μετάφραση: «Κυρία (βασίλισσα), γιατί
καθυστερείς να τον οδηγήσεις μέσα στο παλάτι;».
4. Ομήρου
Ιλιάδα : Στο κορυφαίο έπος, οι ήρωες και οι
βασιλείς χρησιμοποιούν τη λέξη για να δείξουν σεβασμό στις συζύγους τους ή σε
γυναίκες υψηλής κοινωνικής θέσης. Παράδειγμα: Ο Έκτορας απευθύνεται στην Ανδρομάχη κατά τον αποχαιρετισμό τους: «ἦ καὶ ἐμοὶ τάδε πάντα μέλει, γύναι·» (Ραψωδία Ζ, 441).
Μετάφραση: «Κι εμένα με απασχολούν όλα αυτά,
αρχόντισσά μου (συζυγε)». Δείχνει ότι την αντιμετωπίζει ως ισότιμη σύντροφο και
βασίλισσα.
5. Σοφοκλέους
«Αίας» : Ο Αίας απευθύνεται στη
σύντροφό του, την Τέκμησσα, με μια φράση που έμεινε ιστορική: Αρχαίο κείμενο: «γύναι, γυναιξὶ κόσμον ἡ σιγὴ φέρει» (στίχος 293).
Μετάφραση: «Κυρία μου, η σιωπή στολίζει τις
γυναίκες». Παρά το πατριαρχικό νόημα της φράσης, η ίδια η προσφώνηση «γύναι»
είναι γεμάτη αστική ευγένεια και σοβαρότητα.
6. Ευριπίδη
«Ελένη» : Όταν ο Μενέλαος συναντά
την πραγματική Ελένη στην Αίγυπτο, μένει έκπληκτος από την ομοιότητά της με τη
γυναίκα του και της απευθύνεται με απόλυτο δέος και σεβασμό: Αρχαίο κείμενο: «με Ἑλένῃ σ' ὁμοίαν εἶδον,
γύναι.» (στίχος 563).
Μετάφραση: «Σε είδα και σου βρίσκω τεράστια ομοιότητα με την Ελένη, αρχοντοπούλα /
κυρία μου».
Ας μην παρασυρόμαστε
λοιπόν από τα έωλα επιχειρήματα των αιρετικών. Να οπλιζόμαστε με
γνώση και να τους αποστομώνουμε.
ΣΑΛΤΑΟΥΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου