Απάντηση στο δημοσίευμα του Βάσου Βασιλείου στον «Φιλελεύθερο» για τον Μητροπολίτη Τυχικό

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΟΥ ΒΑΣΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΤΟΝ «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ»

Νικόλαος Ανδρέου, Δρ. Νομικής

Για το άρθρο: «Υποστηρικτές Τυχικού προειδοποιούν με σχίσμα την Εκκλησία της Κύπρου – Τι αναφέρουν σε επιστολή τους προς την Ιερά Σύνοδο»

Το συγκεκριμένο δημοσίευμα, καθώς και προηγούμενα σχετικά ρεπορτάζ, δημιουργούν σοβαρή εικόνα δημόσιας πίεσης και προδικαστικής καταδίκης εις βάρος του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, τη στιγμή που ο ίδιος εξακολουθεί να ζητά κάτι αυτονόητο σε κάθε ευνομούμενη κοινωνία: δίκαιη και αμερόληπτη διαδικασία.

Η αναφορά ότι «αν συνεχίσει στο ίδιο τροπάρι, θα ακολουθήσει καθαίρεση» δεν μπορεί παρά να εκληφθεί ως δημόσιο μήνυμα εκφοβισμού προς έναν Ιεράρχη που επιμένει να ζητά πλήρη ενημέρωση για τις κατηγορίες, εύλογο χρόνο υπεράσπισης και στοιχειώδεις εγγυήσεις φυσικής δικαιοσύνης.

Το πλέον ανησυχητικό είναι ότι μέχρι σήμερα παραμένουν αναπάντητα κρίσιμα ερωτήματα:

• Ποιες ακριβώς είναι οι κατηγορίες;

• Ποιοι είναι οι καταγγέλλοντες;

• Γιατί δεν δόθηκε επαρκής χρόνος απολογίας;

• Γιατί δεν τηρήθηκαν βασικές αρχές αμεροληψίας;

• Πώς μπορεί να θεωρείται αντικειμενική μια διαδικασία όταν ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος εμφανίζεται να είχε καθοριστικό ρόλο από την έναρξη μέχρι και την έκβαση της υπόθεσης;

Σε οποιοδήποτε σύγχρονο νομικό σύστημα, όταν το ίδιο πρόσωπο εμφανίζεται να επηρεάζει την έρευνα, το κατηγορητήριο, τη διαδικασία και το αποτέλεσμα, γεννάται μείζον ζήτημα σύγκρουσης συμφέροντος και παραβίασης της αρχής της αμερόληπτης κρίσης.

Η δε δημόσια παρουσίαση της υπόθεσης ως «λήξασας», ενώ ο άμεσα ενδιαφερόμενος δηλώνει ότι δεν είχε πλήρη δυνατότητα υπεράσπισης, προσβάλλει κάθε έννοια δίκαιης διαδικασίας και ενισχύει την πεποίθηση χιλιάδων πιστών ότι η απόφαση είχε προαποφασιστεί.

Η ελευθερία του Τύπου είναι θεμέλιο της Δημοκρατίας. Όμως ο ρόλος της δημοσιογραφίας δεν είναι να λειτουργεί ως μηχανισμός πίεσης υπέρ εκκλησιαστικών ή άλλων εξουσιών, αλλά να ελέγχει την εξουσία, να αναδεικνύει παρατυπίες και να υπερασπίζεται τις αρχές δικαιοσύνης και διαφάνειας.

Κανένας θεσμός —ούτε εκκλησιαστικός ούτε δημοσιογραφικός— δεν βρίσκεται υπεράνω της κριτικής όταν δημιουργείται εικόνα διαδικασιών που παραβιάζουν θεμελιώδεις αρχές φυσικού δικαίου και στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

Η απαίτηση για δίκαιη δίκη δεν αποτελεί «τροπάρι». Αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ανθρώπου.