25 Ιουλ 2017

Πρωτοπρ. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, Τὸ Ἅγιο Ὅρος καὶ ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης. Παρατηρήσεις στό ἀπό 17/30.6.2017 «Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου»

Αποτέλεσμα εικόνας για Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος
Πάτρα  25.7.2017
Τὸ Ἅγιο Ὅρος καὶ  ἡ  Σύνοδος τῆς  Κρήτης
Παρατηρήσεις στό  ἀπό  17/30.6.2017
«Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους  περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου»
Πρωτοπρεσβύτερος  Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν
Δημοσιεύθηκε στὶς 17/30.6.17 μετὰ ἀπὸ πολύμηνη κυοφορία κείμενο τῆς Ἐκτάκτου Διπλῆς Ἱερᾶς Συνάξεως τοῦ Ἁγ. Ὄρους ποὺ ἀναφέρεται στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης καὶ ἐπιγράφεται «Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου»[1].
Τὸ κείμενο αὐτὸ ἔτυχε ποικίλης ἀντιμετωπίσεως: Ἀπὸ θετικὰ σχόλια, μέχρι αὐστηρὴ καὶ τεκμηριωμένη κριτική, ἐνῶ δὲν ἦσαν λίγοι ποὺ τὸ προσπέρασαν ἀδιάφορα, ὡς μὴ ἀνταποκρινόμενο στὶς ἀπαιτήσεις τῆς ἐκκλησιαστικῆς πραγματικότητας[2].
Α. Νομίζουμε ὅτι εἶναι ἀπαραίτητη μία σύντομη ἀναφορὰ στὴν προϊστορία τοῦ κειμένου:

1. Τό  ΙΕΡΟΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑ  τῆς  12/25.5.2016
Τὸ Ἅγιο Ὅρος τὴν 12/25 Μαΐου 2016 (ἕνα μήνα πρὸ τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης) μὲ ἐπίσημο Ἱεροκοινοτικὸ Γράμμα Του[3] πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κοινοποιηθὲν σὲ ὅλες τὶς Αὐτοκέφαλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ἐξέφραζε τὶς ἔντονες ἀνησυχίες Του γιὰ πολλὰ σημεῖα τοῦ Κανονισμοῦ Λειτουργίας τῆς Πανορθοδόξου καὶ τῶν προσυνοδικῶν κειμένων «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» καὶ «Ἡ ἀποστολὴ τῆς Ἐκκλησίας».
Οἱ ἀπόψεις καὶ οἱ ἀνησυχίες τοῦ Ἁγ. Ὄρους ποὺ διατυπώθηκαν στὸ Ἱεροκοινοτικὸ Γράμμα δὲν ἔγιναν οὐσιαστικὰ ἀποδεκτὲς ἀπὸ τοὺς τὰ πρῶτα φέροντες τῆς Κρήτης. Αὐτὸ εἶναι ἐμφανὲς ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀναφορὰ στὶς Συνόδους μετὰ τὴν Ζ΄ Οἰκουμενική, κανένα ἄλλο σημεῖο ἀπὸ τὶς καίριες παρατηρήσεις τοῦ Ἁγ. Ὄρους ποὺ ἀναφέρονται στὸ ἀνωτέρω γράμμα δὲν ἔγινε ἀποδεκτὸ ἀπὸ τὴ Σύνοδο! Οὐσιαστικὰ ἡ κραυγὴ ἀγωνίας τοῦ Ἁγ. Ὄρους δὲν εἰσακούσθηκε ἀπὸ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης.
2. ΕΙΣΗΓΗΣΗ  ΙΕΡΟΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  τῆς 13/26.11.2016.
Μετὰ τὴν «Πανορθόδοξη», ἡ ΕΔΙΣ (Ἔκτακτος Διπλὴ Ἱερὰ Σύναξη τοῦ Ἁγίου Ὄρους) τῆς 23.9./3.10.2016 ἀνέθεσε σὲ πενταμελή Ἱεροκοινοτικὴ Ἐπιτροπὴ τὴ σύνταξη Εἰσηγήσεως ἐπὶ τῶν ἐγκριθέντων Κειμένων τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης. Τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ἦταν: οἱ Καθηγούμενοι Ξηροποτάμου ἀρχιμ. Ἰωσήφ, Σίμωνος Πέτρας ἀρχιμ. Ἐλισσαῖος, Σταυρονικήτα ἀρχιμ. Τύχων, ὁ ὁποῖος καὶ συμμετεῖχε ὡς σύμβουλος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης καὶ οἱ ἱερομόναχοι Χρυσόστομος Κουτλουμουσιανός καί  Λουκᾶς Γρηγοριάτης.
Ἡ Εἰσήγηση τῆς Ἱεροκοινοτικῆς Ἐπιτροπῆς ποὺ δημοσιεύθηκε στὶς  13/26.11.2016[4], παρὰ τὴν εὐγενικὴ καὶ μὲ σεβασμὸ ἐκφρασθεῖσα ἀναφορά της πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη καὶ τοὺς λοιποὺς Προκαθημένους, διακρίνεται γιὰ τὴν αὐστηρότητα τοῦ λόγου καὶ τὴν ἀκρίβεια καὶ σαφήνεια τῶν θεολογικῶν της θέσεων καὶ τῆς κριτικῆς τῶν συνοδικῶν κειμένων τῆς Κρήτης.
Ἡ Ἱεροκοινοτικὴ Ἐπιτροπὴ στὴν Εἰσήγησή της ἀναφέρεται μεταξὺ ἄλλων στὸ ἀπὸ 12/25 Μαΐου 2016 Γράμμα ἐπισημαίνοντας ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ὅτι οἱ ἐν αὐτῷ παρατηρήσεις τοῦ Ἁγ. Ὄρους δὲν ἐλήφθησαν ὑπ’  ὄψιν ἀπὸ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης .
Καὶ μόνο ἡ τελευταία φράση τῆς Εἰσηγήσεως μὲ τὴν ὁποία κατακλείεται ἡ Εἰσήγηση τῆς Ἱεροκοινοτικῆς Ἐπιτροπῆς ἀποτελεῖ κόλαφο καὶ οὐσιαστικὰ τὴ θεολογικὴ ἀκύρωση τῆς «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου». Γράφει τὸ Ἃγ. Ὄρος:  «Προσβλέπομεν μετ’ ἐλπίδος εἰς τήν περαιτέρω θεολογικήν ἐπεξεργασίαν καί πλέον αὐθεντικήν διατύπωσιν τῶν συνοδικῶν κειμένων, ὥστε αὐτά νά ἀνταποκρίνωνται εἰς τήν ἐκπλήρωσιν τῆς σωτηριώδους ἀποστολῆς τῆς Ἐκκλησίας εἰς τόν σύγχρονον κόσμον, συμφώνως πρός τόν Ὅρον τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου: «Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφρόνηκεν, ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν· ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται...».
Μὲ ἄλλα λόγια, οἱ Ἁγιορεῖτες δηλώνουν ὅτι τὰ τελικὰ κείμενα τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης ὅπως εἶναι διατυπωμένα δὲν ἀνταποκρίνονται «εἰς τήν ἐκπλήρωσιν τῆς σωτηριώδους ἀποστολῆς τῆς Ἐκκλησίας εἰς τόν σύγχρονον κόσμον»! Εἶναι ὅμως ἐντελῶς ἀδιανόητο μία Ὀρθόδοξη Σύνοδος ποὺ θέλει νὰ αὐτοπροσδιορίζεται ὡς «Ἁγία καὶ Μεγάλη» καὶ μὲ ἀπαίτηση οἱ ἀποφάσεις της νὰ τύχουν «πανορθοδόξου ἀποδοχῆς», τὰ κείμενά της νὰ μὴν ἀνταποκρίνονται «εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς σωτηριώδους ἀποστολῆς τῆς Ἐκκλησίας εἰς τὸν σύγχρονον κόσμον»!  Σὲ τί ἔγκειται, λοιπόν, τὸ «Ἁγία καὶ Μεγάλη»;
Ἀκόμα σοβαρότερη εἶναι ἡ ἑπόμενη φράση-καταγγελία τοῦ Ἁγ. Ὄρους γιὰ τὴν Κρήτη:  Οἱ Ἁγιορεῖτες διακρίνουν ὅτι τὰ τελικὰ κείμενα τῆς Κρήτης, ὡς ἔχουν, δὲν εἶναι  σύμφωνα «πρός τόν Ὅρον τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου: «Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφρόνηκεν, ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν· ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται...». Τί σημαίνει ἡ φράση αὐτὴ γιὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης; Ὅτι ἡ Σύνοδος ἐλέγχεται ὡς κακόδοξη ἀφοῦ δὲν μπορεῖ σήμερα ὡς ἔχει νὰ στοιχηθεῖ στὴν ἀποστολική, πατερικὴ καὶ ἐν γένει ἐκκλησιαστικὴ παράδοση!
Οἱ Ἁγιορεῖτες, βέβαια, ἔχοντες «καλὸ λογισμὸ» δηλώνουν ὅτι «προσβλέπουν μετ΄ ἐλπίδος» στὴ διόρθωση τῶν κειμένων. Φοβᾶμαι ὅμως ὅτι – κατ’  ἄνθρωπον – εἶναι μάταιη ἡ ἐλπίδα τους αὐτή, ἐπειδὴ οἱ ἁρμόδιοι τῆς Συνόδου ἐπέλεξαν συνειδητὰ καὶ μεθόδευσαν τὴ διατύπωση καὶ τὶς συγκεκριμένες ἀποφάσεις. Αὐτὴ τὴ θεολογία πιστεύουν, αὐτὴ τὴ θεολογία θέλουν νὰ ἐπιβάλουν στὴν Ἐκκλησία μας.
Εἶναι, λοιπόν, πολὺ δικαιολογημένη ἡ σφοδρὴ δυσαρέσκεια τοῦ Φαναρίου γιὰ τὴν Εἰσήγηση τῆς Ἱεροκοινοτικῆς Ἐπιτροπῆς παρὰ τὶς εὐγενεῖς καὶ φιλόφρονες ἀναφορὲς τῆς Ἐπιτροπῆς στὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη, διότι οὐσιαστικὰ τὸ Ἃγ. Ὄρος ἀποδόμησε θεολογικὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης! 
3.  Τό  «ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ» τῆς 17/30.6.2017.
Ἔτσι, σὲ μία προσπάθεια νὰ “ξεπεραστεῖ” ἡ ἒντονη δυσαρέσκεια τοῦ Φαναρίου στὴν ΕΔΙΣ τῆς 18.4/1.5.2017, ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱ. Μ. Σίμωνος Πέτρας ἀρχιμ. Ἐλισσαῖος πρότεινε τὸν λόγιο Προηγούμενο τῆς Ἱ. Μ. Ἰβήρων ἀρχιμ. Βασίλειο (Γοντικάκη), νὰ συντάξει ἄλλο κείμενο ποὺ θὰ κυκλοφοροῦσε ὡς «Μήνυμα τοῦ Ἁγ. Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου».
Τὸ κείμενο τοῦ ἀρχιμ. Βασιλείου συζητήθηκε στὴν συνεδρίαση τῆς ΕΔΙΣ τῆς 17/30.6.2016 καὶ ἔγινε ἀποδεκτὸ κατὰ πλειοψηφία. Μειοψήφησαν οἱ Καθηγούμενοι καὶ ἀντιπρόσωποι πέντε Ἱ. Μονῶν: Ξηροποτάμου, Γρηγορίου, Καρακάλου, Φιλοθέου καὶ Κωνσταμονίτου. Γιὰ τὴν ἱστορία ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ὅτι ἡ συνήθης ἁγιορείτικη πρακτικὴ εἶναι τὰ σχέδια κειμένων τοῦ Ἁγ. Ὄρους νὰ ὑποβάλονται πρῶτα στὶς Ἱ. Μονὲς γιὰ νὰ ἀποφασίσουν οἱ Γεροντικές τους Συνάξεις τί γνώμη θὰ ἐκφέρουν οἱ Ἀντιπρόσωποί τους στὴν ΕΔΙΣ. Κάτι τέτοιο δὲν ἔγινε μὲ τὸ κείμενο τοῦ π. Βασιλείου, ἀλλὰ ἦρθε κατ’ εὐθείαν στὴν ΕΔΙΣ.
Θὰ πρέπει νὰ σημειώσουμε ὅτι ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω κειμένων τῶν «θεσμικῶν» ὀργάνων τοῦ Ἁγ. Ὄρους τόσο κατὰ τὴν προσυνοδικὴ περίοδο ἀλλὰ κυρίως μετὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, εἶδαν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας πολὺ σημαντικὰ κείμενα ἀπὸ τὸ Ἃγ. Ὄρος (ἀπὸ Ἱ. Μονὲς[5] ἢ Κελλιῶτες[6] μοναχούς), ἀπό τὰ ὁποῖα ἄλλα πιὸ αὐστηρὰ καὶ ἄλλα μὲ λεπτότητα διατυπώσεως, πάντως στὸ σύνολό τους ἐξέφραζαν τὴν ἀνησυχία, ἀρχικά, καὶ κατόπιν τὴν ἔντονη διαμαρτυρία γιὰ τὶς θεολογικὲς θέσεις τῆς Κρήτης.
Τονίζουμε μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση ὅτι κανένα ἁγιορείτικο κείμενο δὲν μίλησε μὲ ἐνθουσιασμὸ ἢ ἔστω μέ ἁπλὴ ἱκανοποίηση γιὰ τὴν Κρήτη.  Ἂν οἱ Προκαθήμενοι τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ποὺ συμμετεῖχαν στὴν Κρήτη σέβονται πράγματι τὸν ἁγιορείτικο μοναχισμό, ὅπως κατ’ ἐπανάληψιν δηλώνουν, καλὸ εἶναι νὰ προβληματιστοῦν πολὺ ἀπὸ τὴ στάση τοῦ Ἁγ. Ὄρους ἔναντι τῶν ἀποφάσεων πού ἒλαβαν στὴν Κρήτη!  Νομίζουμε εἶναι μοναδικὸ στὴν συνοδικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας τὸ γεγονὸς ὅτι μία τέτοια Σύνοδος, ἡ ὁποία προετοιμαζόταν ἐπὶ δεκαετίες, μὲ δεκάδες συσκέψεων, συνεδρίων, διασκέψεων σὲ πανορθόδοξο ἐπίπεδο, ἡ ὁποία «λανσάρεται» ὡς τὸ μέγιστο συνοδικὸ γεγονὸς τῆς β-γ΄ χιλιετίας, νὰ τύχει τοσαύτης καὶ τοιαύτης ἀπαξιώσεως ἀπὸ τὸ Ἁγιώνυμο Ὄρος!  Οἱ πρωτεργάτες τῆς Συνόδου δὲν μποροῦν νὰ εἶναι ὑπερήφανοι γιὰ τὸ κατόρθωμά τους αὐτό…
Τέλος, δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγει τὸ ὅτι λόγῳ τῶν ἀποφάσεων τῆς Κρήτης ὑπάρχει σοβαρὴ ἀναταραχὴ στὸ Ἃγ. Ὄρος ποὺ ἔχει ἐκδηλωθεῖ μὲ τὴ διακοπή τοῦ μνημοσύνου τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου, δηλ. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου (ἐπίσημα γνωστοποιημένη ἢ ὄχι) καὶ τὴν ἐπιβολὴ αὐστηρῶν ποινῶν σὲ πολλούς Κοινοβιάτες καὶ Κελλιῶτες μοναχούς – γεγονός μοναδικό τίς τελευταίες δεκαετίες στό Ἃγ. Ὄρος
Β. Ἂς ἔρθουμε τώρα στὸ «Μήνυμα τοῦ Ἁγ. Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου». Ἐπιγραμματικὰ θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι εἶναι ἐμφανὲς ὅτι εἶναι καρπὸς συμβιβασμοῦ τῶν τάσεων ποὺ ὑπάρχουν σήμερα στὸ Ἃγ. Ὄρος καὶ πιὸ συγκεκριμένα στὴν Ἱ. Κοινότητα.
1. Θεωροῦμε ἰδιαίτερα σημαντικὸ ὅτι μνημονεύονται στὴν ἀρχὴ τοῦ «Μηνύματος» τὰ δύο παλαιότερα Ἱεροκοινοτικὰ κείμενα: Ἡ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη (12/25 Μαΐου 2016)  καὶ ἡ Εἰσήγηση τῆς Ἱεροκοινοτικῆς πενταμελοῦς Ἐπιτροπῆς (13/26.11.2016). Μάλιστα τὸ «Μήνυμα» αὐτοπροσδιορίζεται ὡς ἀπόφαση τοῦ Ἁγ. Ὄρους «ἐν συνεχείᾳ τῶν ἤδη γνωστοποιηθέντων κατὰ τὸ τελευταῖον διάστημα ἐπισήμων κειμένων τοῦ Ἁγίου Ὄρους – τόσον τῶν θέσεων αὐτοῦ πρὸ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, ὅσον καὶ τῆς ἀποτιμήσεως τῶν τελικῶν κειμένων τῆς Συνόδου». Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ ΕΔΙΣ ἀνανεώνει καὶ ἐπαναβεβαιώνει τὸ κύρος καὶ τὴν ἰσχὺ τῶν προηγουμένων δύο ἁγιορειτικῶν κειμένων. Καὶ τὰ τρία λοιπόν, αὐτὰ κείμενα ἀποτελοῦν ἕνα ἑνιαῖο σύνολο ἔκφρασης τοῦ «θεσμικοῦ» φορέα τοῦ Ἁγ. Ὄρους γιὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης.
2. Μελετώντας κάποιος μὲ προσοχὴ τὸ «Μήνυμα» ἀντιλαμβάνεται ὅτι οἱ Ἁγιορεῖτες δὲν ἀναφέρονται μὲ ἐνθουσιασμὸ ἀλλὰ οὔτε κἂν μὲ θετικὰ λόγια καὶ ἱκανοποίηση γιὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, γιὰ ἕνα τέτοιο “μεῖζον ἐκκλησιαστικὸ γεγονός”. Μάλιστα, διαβάζοντας πίσω ἀπὸ τὶς γραμμὲς διακρίνει κανεὶς ὅτι ὁ συντάκτης τοῦ «Μηνύματος» θεωρεῖ μὲν τὰ ὅσα ἔγιναν στὴν Κρήτη ὡς ἐκκλησιολογικῶς μᾶλλον ἀπαράδεκτα, ἐν τούτοις δὲν τολμᾶ αὐτὸ νὰ τὸ πεῖ expresis verbis, ἀλλὰ πολὺ συγκεκαλυμμένα. Ἔτσι συμβαίνει τὸ ἑξῆς παράδοξο: Τὸ κείμενο νὰ τιτλοφορεῖται «Μήνυμα τοῦ Ἁγ. Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου» ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει καμία σαφής ἀποτίμηση τῆς Συνόδου, καμία σαφής ἀναφορὰ οὔτε θετική οὔτε ἀρνητικὴ γιὰ τὶς ἀποφάσεις της!
Μήπως, ὁ συντάκτης τοῦ κειμένου δὲν ἔχει τὴ θεολογικὴ δυνατότητα γιὰ μία τέτοια ἀποτίμηση;  Ἀσφαλῶς ὄχι!  Ὁ π. Βασίλειος καὶ θεολογία καὶ γράμματα πολὺ καλὰ γνωρίζει. Συνεπῶς, ἐπέλεξε νὰ μὴν μιλήσει με σαφήνεια γιὰ τὶς ἀποφάσεις τῆς Κρήτης . οὔτε θετικὰ οὔτε ἀρνητικά!
3. Τὸ «Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὅρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου» ἀντὶ νὰ ἀναφερθεῖ στὴ Σύνοδο κάνει ἐκτενέστατη ἀναφορὰ – ἐκ πρώτης ὄψεως περιττὴ – στὴν περὶ Ἐκκλησίας διδασκαλία τῆς πίστεώς μας ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ τὴ νίκη κατὰ τοῦ θανάτου. Γιὰ ποιὸ λόγο, ἄραγε; Προφανῶς, ἐπειδὴ ἐπιλέγοντας νὰ μὴν ἀναφερθεῖ στὴ Σύνοδο καθ’ ἑαυτὴ σχολιάζει τὶς σοβαρὲς ἀρνητικὲς συνέπειες τῆς Συνόδου γιὰ τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας! Ἀκριβῶς γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει τὴ σοβαρότητα τῶν συνεπειῶν τῆς Συνόδου μόνο προσφεύγοντας στὴν περὶ Ἐκκλησίας διδασκαλία καὶ στὴ νίκη τοῦ Κυρίου κατὰ τῶν δυνάμεων τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου μπορεῖ νὰ τὸ κάνει! Τόσο σοβαρὰ πρέπει νὰ ἀξιολογεῖ τὶς συνέπειες τῆς Κρήτης…
Προσδιορίζεται ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὁ σκοπὸς συγγραφῆς τοῦ «Μηνύματος». Γράφουν οἱ Ἁγιορεῖτες: «Διαρκῶς παρατηρεῖται μιὰ ὑποβόσκουσα ταραχὴ προκαλουμένη ἀπὸ ἀντιδράσεις κατὰ ἀποφάσεων τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου (Κρήτη, 2016). Προτείνονται ἀποτειχίσεις καὶ διακοπαὶ τοῦ μνημοσύνου τῶν οἰκείων ἐπισκόπων. Ἐπειδὴ εἴμεθα ἀποδέκται αὐτῶν τῶν ἀνησυχιῶν, καὶ εὑρισκόμενοι ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, ἀπευθύνομεν πρὸς ὅλους τὸν χαιρετισμὸν τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ: Εἰρήνη ὑμῖν. Δὲν ὑπάρχει λόγος ταραχῆς, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκεται μεθ’ ἡμῶν ὁ Ἀναστάς Κύριος».
Εἶναι τραγικό: Ἡ Σύνοδος ποὺ συνεκλήθη γιὰ νὰ διατρανώσει – τάχα – τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας πρὸς τοὺς ἔξω γίνεται αἰτία τῆς διασπάσεώς Της καὶ δημιουργίας «ταραχῶν» καὶ «σχισμάτων»! Ἀλήθεια, καὶ τί δὲν κρύβει ἡ φράση «Δὲν ὑπάρχει λόγος ταραχῆς, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκεται μεθ’ ἡμῶν ὁ Ἀναστάς Κύριος»! Δὲν λέει τὸ κείμενο ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος ταραχῆς διότι ὅλα καλῶς ἐξελίχθηκαν στὴν Κρήτη, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶναι μαζί μας ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος ἐν τῇ πανσθενουργῷ Του δυνάμει μπορεῖ καὶ  ἐλευθερώνει τὴν Ἐκκλησία Του ἀπὸ τὸ πνεῦμα πλάνης! Στὸ ἴδιο πνεῦμα σὲ ἄλλο σημεῖο τὸ «Μήνυμα» τονίζει ὅτι οἱ πιστοὶ δὲν πρέπει νὰ ἀνησυχοῦν, διότι ἡ Ἐκκλησία ὡς Σῶμα Χριστοῦ μπορεῖ καὶ «ἀποβάλλει ὅσα αὐτὸ θεωρεῖ ξένα», ἐνῶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα «τὰ ἀσθενῆ θεραπεύει καὶ τὰ ἐλλείποντα ἀναπληροῖ»! «Δι’ αὐτὸ κάθε φόβος εἶναι περιττός, ὡς φανέρωσις ὀλιγοπιστίας»!
Μὲ ἄλλα λόγια τὸ Ἃγ. Ὄρος στὸ μήνυμά του ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ἐκφράζει τὴ δυσφορία του γιὰ τὴν ἔκβαση τῆς Συνόδου, ἀλλὰ καθησυχάζει τὸ λαό, διότι «Ἡ Ἐκκλησία κατὰ τὸν Ἅγιον Ἰωάννην τὸν Χρυσόστομον "χειμάζεται, ἂλλ’ οὐ καταποντίζε-ται· κλυδωνίζεται, ἂλλ’ οὐ γίνεται ὑποβρύχιος · δέχεται βέλη, ἀλλ' οὐ δέχεται τραύματα"». Ποιὸς ὅμως εἶναι στὴν παρούσα περίσταση αὐτὸς ποὺ ἐξ αἰτίας του «χειμάζεται», «κλυδωνίζεται» καὶ «δέχεται βέλη» ἡ Ἐκκλησία; Ποιὸς ἄλλος παρὰ ἡ ἴδια ἡ Σύνοδος!
4. Ἀξίζει νὰ ἐπισημάνουμε ὅτι οἱ Ἁγιορεῖτες γιὰ τὴν ὅλη ταραχὴ καὶ τὴν κρίση ἑνότητας ἐντός τῆς Ἐκκλησίας μας δὲν μέμφονται τοὺς ἀντιδρῶντες στὶς ἀποφάσεις τῆς Κρήτης ὡς «οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτές» ἢ φανατικοὺς κοκ οὔτε ζητοῦν τὴν τιμωρία τους. Μάλιστα ἐπαναβεβαιώνοντας τὸ κύρος τῆς Εἰσηγήσεως τῆς Ἱεροκοινοτικῆς Ἐπιτροπῆς (13/26.11.16) ὁ «θεσμικὸς» φορέας τοῦ Ἁγ. Ὄρους ἐγκαλεῖ σαφῶς τὴν ἴδια τὴ Σύνοδο γιὰ τὴν ταραχὴ καὶ τὴν κρίση ἑνότητος ποὺ ὑπάρχει στὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Γράφει ἡ Εἰσήγηση τῆς Ἱεροκοινοτικῆς Ἐπιτροπῆς: «Δ. Σήμερoν ἡ διατήρησις τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἕν ὀδυνηρόν αἴτημα. Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει καί ἀλλαχοῦ ἀκούονται διαμαρτυρίαι καί δυστυχῶς ἀναπτύσσονται ἕως καί σχισματικαί τάσεις. Ἀναμφιβόλως εἰς αὐτό συμβάλλουν καί αἱ ἀμφισημίαι εἰς τά συνοδικά κείμενα, ἡ ἀσάφεια τῶν ὁποίων δημιουργεῖ προϋποθέσεις δι᾽ οἰκουμενιστικήν ἑρμηνείαν των καί ἑπομένως ὁδηγεῖ εἰς κρίσιν τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς εἰς τούς ἐν ἐξελίξει θεολογικούς διαλόγους εἶναι δύσκολον νά παραμερισθοῦν τά «κεκτημένα» τῶν παρελθουσῶν δεκαετιῶν. Τά κείμενα τῆς Συνόδου πρέπει νά ὑπερβοῦν τήν μονομέρειαν, ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς τό ὅτι αὐτά ἠγνόησαν τήν ἰσχυράν θεολογικήν παράδοσιν πού ἐχάραξαν σύγχρονοι θεοφόροι Πατέρες καί ἔγκριτοι θεολόγοι, οἱ ὁποῖοι διεῖδον τήν πορείαν τῶν οἰκουμενικῶν διαλόγων ὡς μίαν οἰκουμενιστικήν παρέκκλισιν. Ὄχι μόνον «ζηλωτικαί», ὡς λέγεται, ἀλλά καί ὑγιεῖς φωναί ἀναζητοῦν λόγον ἀληθείας διά νά πεισθοῦν καί νά ἀναπαυθοῦν»!
Τὸ Ἃγ. Ὄρος εἶναι στὸ σημεῖο αὐτὸ σαφέστατο!
5. α) Ἀποτελεῖ θετικὸ σημεῖο τοῦ «Μηνύματος» μὲ εὐθεῖα ἀναφορὰ στὴν Κρήτη ἡ φράση ὅτι «Μὲ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῆς Ρώμης ἀπὸ τὴν μίαν καὶ ἁγίαν Ἐκκλησίαν ἀκολουθοῦν αἳ γνωσταὶ ἀλλοιώσεις εἰς τὸν δυτικὸν κόσμον».  Τὸ Ἃγ. Ὄρος δὲν χαρακτηρίζει τὴν Ρώμη ὡς «Ἐκκλησία», ἀλλὰ σημειώνει ὅτι ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία! Ἡ φράση αὐτὴ τοῦ ἁγιορειτικοῦ κειμένου εἶναι  σαφέστατη αἰχμὴ κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῆς Κρήτης καὶ τῆς οἰκουμενιστικῆς ἐκκλησιολογίας.
β) Εὐθεῖα ἀναφορὰ κατὰ τοῦ κειμένου «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» (§23) ἀποτελεῖ καί ἡ παράγραφος τοῦ ἁγιορειτικοῦ Μηνύματος «Αὐτοὶ ποὺ ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας ψάλλουν, διότι τὸ ζοῦν: "Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν, Ἅδου τὴν καθαίρεσιν, ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου, ἀπαρχὴν καὶ σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τὸν αἴτιον", δὲν ἀντιπροσωπεύουν μίαν θρησκευτικὴν ἄποψιν, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ προτρέπωνται νὰ ἀποφεύγουν τὸν προσηλυτισμόν, διότι θυσιάζουν τὴν ζωήν των διὰ νὰ ἀναγγείλουν εἰς τὸν κόσμον ὅτι "ἑάλω ὁ θάνατος θανάτῳ". Τὸ πολύτιμον ποὺ ἔχει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία – καὶ τὴν τρέφει – εἶναι ἡ ἀλήθεια τῆς πίστεως. Καὶ δὲν ἔχει ἄλλον τρόπον νὰ προσφέρη τὴν ἀγάπην Της ἐκτὸς ἀπὸ τὴν πασχάλιον πρόσκλησιν: "Δεῦτε πάντες ἀπολαύσατε τοῦ συμποσίου τῆς πίστεως"».
Συνεπῶς, γιὰ τὸ Ἃγ. Ὄρος γνήσια ἀγάπη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐκφράζει μόνο ἡ ἱεραποστολικὴ πρόσκληση πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους νὰ ἐπιστρέψουν καὶ νὰ ἐνταχθοῦν στὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καὶ ὄχι ἡ οἰκουμενιστικὴ ἀγαπολογία ἡ ὁποία πλεονάζει στὰ κείμενα τῆς Κρήτης καὶ γενικότερα στὴν Οἰκουμενικὴ Κίνηση!
Πόσο θὰ εἴμαστε ὡς Ὀρθόδοξοι ἀναπαυμένοι ἐὰν στὰ κείμενα τῆς Κρήτης ὑπῆρχε ἀναφορὰ ὡσὰν αὐτὴ τοῦ ἁγιορειτικοῦ Μηνύματος:  «Θεωροῦμεν δὲ ἀχαριστίαν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ ἔλλειψιν ἀγάπης πρὸς πάντας τοὺς ἀδελφοὺς — τοὺς ἐγγὺς καὶ τοὺς μακρὰν — ἐὰν δὲν τονίζωμεν μετὰ πάσης παρρησίας καὶ σαφηνείας τὸν πλοῦτον τῆς Χάριτος ποὺ ἀπολαμβάνομεν ζῶντες ἐντὸς τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας»!  Ἀλλά, τὸ πνεῦμα τῆς Κρήτης εἶναι, δυστυχῶς, ξένο πρὸς αὐτὸ τοῦ Ἁγιωνύμου Ὄρους … 
γ) Μὲ λεπτότητα καὶ πολὺ συγκεκαλυμμένα ὁ συντάκτης τοῦ Μηνύματος ἀναφέρεται στὸ κείμενο τῆς Κρήτης μὲ τίτλο «Ἡ ἀποστολὴ τῆς Ἐκκλησίας» - τὸ ὁποῖο βλέπει τὴν ἀποστολὴ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας χωρὶς ἐσχατολογικὸ προσανατολισμὸ ἀλλὰ τὴν περιορίζει σὲ ἐγκόσμια πλαίσια - καὶ σημειώνει: «Θὰ ἔπρεπε τότε νὰ ἐξέλθωμεν εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ εἰς τὰς ρύμας συνεργαζόμενοι μετὰ τῶν ἄλλων καταδίκων εἰς τὴν χώραν τῆς σκιᾶς τοῦ θανάτου ἐπιζητοῦντες βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν τῆς συμφορᾶς. Ἀλλὰ ἄπαγε τῆς βλασφημίας! "Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός". Καὶ ὅλοι ἀναμένουν βοήθειαν ἐκ τῶν τῆς Ἀναστάσεως τὴν πεῖραν εἰληφότων».
δ) Δὲν εἶναι ἄνευ σημασίας ὅτι οἱ  Ἁγιορεῖτες ἀναφερόμενοι στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη νὰ τονίσουν πολλὲς φορὲς καὶ μὲ ἔνταση τὴν ἰδιαίτερη σπουδαιότητα ποὺ ἔχει ἡ ὀρθότητα τῆς πίστεως καὶ ἡ διαφύλαξή της ἀπαρα-χαράκτου ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία: «Ὃλη ἡ ζῶσα οἰκοδομὴ τῆς Ἐκκλησίας ἑδράζεται εἰς τὸ θεμέλιον τῆς πίστεως. Κάθε ἀλλοίωσις εἰς τὴν ἀλήθειαν τοῦ δόγματος προκαλεῖ ρωγμὰς καὶ ἀλλοιώσεις εἰς τὸν χῶρον τῆς ζωῆς». Ποιός δὲν κατανοεῖ τὴ σπουδαιότητα τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς σὲ σχέση μὲ ὅσα ἔχει ἀποφασίσει ἡ Κρήτη;
ε) Ὁ συντάκτης τοῦ Μηνύματος τονίζει ὅτι «τὸ Ἅγιον Ὅρος ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν μετὰ σαφηνείας διετύπωσε τὰς ἀπόψεις του διὰ τοὺς γινομένους διαλόγους μετὰ τῶν ἑτεροδόξων Χριστιανῶν». Ἀποσιωπᾶ ὅμως τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Σύνοδος περιφρόνησε τελείως καὶ ἀποφάσισε ἐντελῶς ἀντίθετα πρός τὶς πάγιες θέσεις τοῦ Ἁγ. Ὄρους γιὰ τοὺς διαλόγους μὲ τοὺς ἑτεροδόξους.
στ) Τέλος, οἱ Ἁγιορεῖτες ἂν καὶ προσπαθοῦν νὰ καθησυχάσουν τὶς ταραγμένες συνειδήσεις τῶν πιστῶν ἀπὸ ὅσα θλιβερὰ συνέβησαν στὴν Κρήτη, ἐν τούτοις πιστεύουν ὅτι ἡ ἐγρήγορση τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπαραίτητος ὅρος γιὰ τὴν ὑγεία τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος. Ἔτσι, ἐπικαλοῦνται τὴν «ἱστορικὴ ἐγκύκλιο (1848)» τῶν τεσσάρων Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς ὅτι «παρ' ὑμῖν οὔτε Πατριάρχαι, οὔτε Σύνοδοι ἐδυνήθησαν ποτὲ εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὁ ὑπερασπιστὴς τῆς θρησκείας ἐστὶν αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτὸς ὁ λαός, ὅστις ἐθέλει τὸ θρήσκευμα αὐτοῦ αἰωνίως ἀμετάβλητον καὶ ὁμοειδὲς τῷ τῶν Πατέρων αὐτοῦ» καὶ παράλληλα δηλώνουν ὅτι «δὲν θέλομεν νὰ προτείνωμεν ἐφησυχασμὸν ἀδιαφορίας, ἀλλὰ νὰ ὑπογραμμίσωμεν τὴν σημασίαν τῆς ἐγρηγόρσεως καὶ τῆς πίστεως».
Γ. Ἴσως κάποιοι διαβάζοντας αὐτὸ τὸ σχολιασμό μου στὸ «Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὅρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου» μὲ ἐγκαλέσουν γιὰ ἔλλειψη ἀντικειμενικότητας καὶ γιὰ προσπάθεια δικαιολογήσεως τῶν ἀδικαιολογήτων. Ἴσως ἔχουν δίκιο γιὰ τὴ μομφὴ τους αὐτή! Ἴσως εἶναι ἀλήθεια! Ὁ σεβασμός μου στὴν Ἁγιορειτική παράδοση καὶ στοὺς σημερινοὺς φορεῖς της (Καθηγουμένους ἢ ἁπλοὺς Κοινοβιάτες καὶ Κελλιῶτες μοναχοὺς) μὲ ἐξαναγκάζει νὰ προσεγγίζω τὴ στάση τοῦ Ἁγ. Ὄρους ἔναντι τῆς Συνόδου μὲ πολὺ ἀγαθὸ λογισμό. Δὲν θέλω νὰ πιστέψω ὅτι τὸ Κάστρο ἔπεσε, παρά τὶς Κεκρόπορτες ποὺ ἔχουν διάπλατα ἀνοίξει…
Γιὰ νὰ εἶμαι ὅμως ἀπολύτως εἰλικρινὴς – αὐτὸ νομίζω σημαίνει σεβασμὸς – μὲ τοὺς λίαν σεβαστούς μου Πατέρες τοῦ Ἁγ. Ὄρους, θὰ περίμενα καὶ ἐγὼ, ὃπως καί πολλοί ἂλλοι πατέρες καί ἀδελφοί, ἀπὸ τὸν ἐπίσημο «θεσμικὸ» ἐκφραστὴ τους λόγο σαφέστερο ποὺ νὰ λέει τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους πέρα καὶ μακριὰ ἀπὸ συγκεκαλυμμένες διατυπώσεις καὶ σκοπιμότητες ἐκκλησιαστικῆς πολιτικῆς. Τὸ «Μήνυμα τοῦ Ἁγ. Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου» ἀπευθύνεται σὲ ὁλόκληρη τὴν Ὀρθοδοξία: στοὺς Προκαθημένους, στοὺς λοιποὺς ἐπισκόπους, στὸν ὑπόλοιπο κλῆρο, στὶς μοναστικὲς Ἀδελφότητες, σὲ θεολόγους, ἀλλὰ καὶ στὸν ἁπλὸ λαό, ποὺ ὅλοι περιμέναμε ἐναγωνίως ἀπὸ τὸ Ἃγ. Ὄρος νὰ  ἐκφράσει μὲ σαφήνεια καὶ πληρότητα τὴν ἄποψή του γιὰ τὴ Σύνοδο.
Ἦταν ἡ Σύνοδος πραγματικὰ «Ἁγία καὶ Μεγάλη»; Ἀναδείχθηκε, τελικά, ὁ ἐκφραστὴς τῆς Ὀρθόδοξης ἐκκλησιαστικῆς ἐμπειρίας καὶ αὐτοσυνειδησίας; Οἱ ἀποφάσεις της εἶναι καρπὸς θείου φωτισμοῦ καὶ ἐλάμψεως τοῦ Παρακλήτου;  Ποιὰ ἡ ἂποψη τοῦ Ἁγ. Ὄρους ἐπ’  αὐτῶν τῶν κρισίμων ἐρωτημάτων;
Τὸ Μήνυμα τοῦ Ἁγ. Ὂρους ἀναμφισβήτητα εἶναι ὑψηλοῦ θεολογικοῦ περιεχομένου, μεστὸ χριστολογικῶν, ἐκκλησιολογικῶν, ἀνθρωπολογικῶν καὶ ἐσχατολογικῶν νοημάτων. Κανένα ἀπὸ τὰ κείμενα τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης δὲν τὸ πλησιάζει! Μακάρι νὰ ἦταν συνοδικὸ κείμενο - θὰ ἀναδείκνυε τότε τὴ Σύνοδο πραγματικὰ Ἁγία καὶ Μεγάλη, πραγματικά Πανορθόδοξη!
Ὅμως ἀναφερόμενο στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης νομίζω πώς εἶναι ἐξαιρετικὰ ἄτολμο, ἀρνεῖται νὰ ἀκουμπήσει ἐπὶ τὸν «τύπον τῶν ἥλων» καὶ κυρίως διαφέρει πάρα πολὺ ὡς πρὸς τὴ σαφήνεια καί τήν παρρησία συγκρινόμενο μὲ παλαιότερα ἀλλὰ καὶ πρόσφατα ἀντίστοιχα ἁγιορειτικά κείμενα. Ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὰ δύο τελευταῖα Ἱεροκοινοτικὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα μνημονεύει ἡ διαφορὰ εἶναι μεγάλη. Φαίνεται νὰ συνθλίβεται ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ ἀπὸ «τὴν ὑπερχιλιόχρονη, ἀλλά καί τήν πρόσφατη ἁγιορειτική ὁμολογιακή παράδοση»[7], πού δὲν μπορεῖ νὰ ἀνεχθεῖ τὰ ὅσα ἔγιναν στὴν Κρήτη, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἀπὸ τὶς γνωστὲς σὲ ὅλους πιέσεις τοῦ Φαναρίου ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ἀνεχθεῖ εὐθεῖα ἀμφισβήτηση τῶν ἐπιλογῶν του ἀπὸ τοὺς  Ἁγιορεῖτες.
Ἔτσι, τὸ ἁγιορειτικό Μήνυμα θέλει νὰ πεῖ κάτι ἀλλὰ φαίνεται νὰ μὴν μπορεῖ νὰ τὸ πεῖ! Καὶ τὴν ἀλήθεια δὲν μπορεῖ νὰ ἀποκρύψει, ἐπαινώντας ὡς ἁγιοπνευματικὴ τὴ Σύνοδο, ἀλλὰ καὶ τὸ Φανάρι δὲν θέλει νὰ δυσαρεστήσει ἐκφράζοντας μὲ σαφήνεια τὴ θέση του. Σὲ τέτοιες ὅμως περιπτώσεις κινδυνεύει – ὀρθότερα, πέτυχε – νὰ μὴν ἀναπαύσει κανένα καὶ τὸ κρισιμότερο νὰ διακυβεύσει τὴν ἴδια τὴν ἀξιοπιστία του…
Αὐτὸ ὅμως ποὺ δὲν μπορῶ νὰ δικαιολογήσω στὸ «Μήνυμα» εἶναι ἡ ἐξίσωση τῆς διακοπῆς τοῦ μνημοσύνου τοῦ «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» κηρύσσοντος αἵρεση ἐπισκόπου μὲ τὸ σχίσμα. Ἀσφαλῶς δὲν εἶναι τῆς παρούσης ἡ ἀναίρεση τῆς πεπλανημένης αὐτῆς ἀπόψεως[8].  Θὰ ἤθελα μόνο δύο ἐπισημάνσεις:
α) Ἀσφαλῶς μία διακοπὴ μνημοσύνου εἶναι πιθανό νὰ ὁδηγήσει σὲ σχίσμα, ἀλλὰ ἡ ἲδια ἡ διακοπή, αὐτή καθ’ ἑαυτή, δέν εἶναι σχίσμα, καί δὲν εἶναι καθόλου βέβαιο ὅτι κάθε διακοπή θὰ ἐξελιχθεῖ σὲ σχίσμα. Συνεπῶς, δὲν μπορεῖ νὰ χαρακτηριστεῖ ὡς σχισματικὸς καθένας ποὺ διακόπτει δικαιολογημένα τὸ μνημόσυνο τοῦ ἐπισκόπου του. Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἐπ’ αὐτοῦ ἀποφανθεῖ  συνοδικῶς  καὶ συνεπῶς ὀφείλουμε ὅλοι νὰ σεβόμαστε τὴ συνοδικὴ ἀπόφανση καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση. Ἡ Ἐκκλησία μας διὰ τοῦ 15ου κανόνος τῆς Πρωτοδευτέρας εἶναι σαφὴς γιὰ ὅσους δικαιολογημένα διέκοψαν τὸ μνημόσυνο τοῦ ἐπισκόπου τους. Προστάζει ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζονται ὡς σχισματικοί: «ἀλλὰ καὶ τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Οὐ γὰρ ἐπισκόπων, ἀλλὰ ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, καὶ οὐ σχίσματι τὴν ἕνωσιν τῆς ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλὰ σχισμάτων καὶ μερισμῶν τὴν ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ῥύσασθαι». Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀποφανθεῖ συνοδικῶς καί μέ σαφήνεια: ἡ κανονική διακοπή μνημοσύνου δέν εἶναι σχίσμα ἀλλά φροντίδα ἀποτροπῆς «σχισμάτων καί μερισμῶν»…
β) Ἐρωτῶ: Ἦταν σχισματικοὶ καὶ βγῆκαν ἐκτὸς Ἐκκλησίας οἱ Μητροπολίτες Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβρόσιος, Φλωρίνης Αὐγουστίνος καὶ Παραμυθίας Παῦλος ὅταν διέκοψαν τὸ μνημόσυνο τοῦ Ἀθηναγόρα μέχρι τοῦ θανάτου του; Ἦταν σχισματικὸ καὶ ἐκτὸς Ἐκκλησίας σχεδὸν ὅλο τὸ Ἃγ. Ὄρος ὅταν διέκοψε τὸ μνημόσυνο τοῦ Ἀθηναγόρα μέχρι τοῦ θανάτου του;
Ἄς μοῦ ἐπιτρέψει ὁ συντάκτης τοῦ ἁγιορειτικοῦ Μηνύματος, σεβαστός μου π. Βασίλειος (Γοντικάκης), νὰ ἀναφερθῶ σὲ δύο ἐπιστολές:
i) Στὴν ἀπὸ  21.11.1968[9] μὲ τὴν ὁποία ἡ Ἱ. Μ. Σταυρονικήτα δικαιολογεῖ γιατί δὲν εἶχε – μέχρι τότε –  διακόψει τὸ μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα «πράγμα σπάνιο γιά Κοινόβιο τοῦ Ἁγίου Ὄρους», ὅπως χαρακτηριστικὰ σημειώνει. Στὴν ἐπιστολὴ μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρονται μὲ ἀξιομίμητη καλογερικὴ σαφήνεια καὶ εὐθύτητα μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς: «Τό ὅτι στή Μονή Σταυρονικήτα μνημονεύεται σήμερα τό ὄνομα τοῦ Πατριάρχου – πράγμα σπάνιο γιά Κοινόβιο τοῦ Ἁγίου Ὄρους –, τοῦτο γίνεται κατ’  ἀνοχήν, ἀπό σεβασμό στήν Ἐκκλησία, καί ὄχι σάν ἔκφρασι καταφάσεως στή γραμμή αὐτή. Αὐτό δέ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νά τό ποῦμε, γιά νά μή δημιουργοῦνται ψευδαισθήσεις σ’ αὐτούς πού βλέπουν τήν Ἐκκλησία ἐξωτερικά, οὔτε φόβους στούς πιστούς ἀδελφούς (νά δημιουργοῦμε). Θά ἦταν πράγματι τουλάχιστον ἄστοχη, ἄν μή ἀθλία, ἡ ἀποστολή ἐκείνου πού στό χῶρο τοῦ Ἁγίου Ὅρους ἐνσυνείδητα θά προωθοῦσε τέτοιες ἰδέες (σημ. συντ.: ἐννοεῖ τὶς οἰκουμενιστικὲς ἀπόψεις καὶ πρακτικές του Πατριάρχου Ἀθηναγόρα).
Πιστεύουμε ὅτι ἡ στάσις πολλῶν Ἁγιορειτῶν καί τῶν ἐνσυνείδητα πιστῶν σ’ ὅλη τήν Ἐκκλησία δέν εἶναι ἀρνητική. Ἡ ἄρνησις πρός τόν Πατριάρχην δέν εἶναι ἄρνησις πρός τήν ἀγάπην οὔτε πρός τήν ἑνότητα. Εἶναι «ὄχι» πρός τό ψευδές καί «ναί» πρός τήν Ἀλήθειαν, πού κρύβει μέσα της ἡ Ἐκκλησία.
Ὅταν οἱ πιστοί διακρίνουν διαφορές, πού ὑπάρχουν μεταξύ Ὀρθοδόξων καί Ἑτεροδόξων, δέν σημαίνει ὅτι ἐπιθυμοῦν τό σχίσμα καί τή διαιώνισί του, ἀλλά ζητοῦν τήν ἀληθινή ἑνότητα, τή μόνη σωτήριο γιά ὅλους. Εἶναι ἄρα αὐτό ἕνας σταυρός, πού ὑποφέρουν ἀπό ἀγάπη γιά τούς ἀδελφούς….
Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, πού φάνηκαν «σκληροί» στή διατήρησι τοῦ Δόγματος, εἶναι ἐκεῖνοι πού ἀγάπησαν περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλον τόν ἄνθρωπο. Γιατί γνώρισαν τά ἀπύθμενα βάθη του καί δέν θέλησαν ποτέ νά τόν κοροϊδέψουν μέ τίς συνθηματολογίες ἐφήμερης καί ἀνύπαρκτης ἀγάπης, ἀλλά τόν σεβάστηκαν προσφέροντάς του τό Εὐαγγέλιο τῆς Ἀλήθειας, πού χαρίζει τή μακαρία ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ζωή.
Δέν εἶναι λοιπόν ἡ πιστότης στό Δόγμα στενοκεφαλιά οὔτε ὁ ἀγώνας γιά τήν Ὀρθοδοξία μισαλλοδοξία, ἀλλά ὁ μοναδικός τρόπος ἀληθινῆς ἀγάπης».
Ποιοὶ ὑπογράφουν τὸ μνημειῶδες αὐτὸ κείμενο;
1. Ἀρχιμ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ [ΓΟΝΤΙΚΑΚΗΣ] Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μ. Σταυρονικήτα
2. Ἱερομ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ [ΧΑΤΖΗΕΜΜΑΝΟΥΗΛ]
3. Μοναχός [ΑΓΙΟΣ] ΠΑΪΣΙΟΣ
ii) Ἡ δεύτερη ἐπιστολὴ εἶναι τῆς 7.10.1970[10] τῆς Ἱ. Μ. Σταυρονικήτα, ὅταν καὶ αὐτὴ πλέον διέκοψε τὸ μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα ἀκολουθώντας τὸ λοιπὸ Ἃγ. Ὄρος. Γράφει ἡ Μονὴ πρὸς τὴν Ἱ. Κοινότητα τοῦ Ἁγ. Ὄρους: «Συγκεκριμένως εἰς τήν ἡμετέραν Μονή, παρ’ ὅλην τήν ἁγιορείτικην ἀντίδρασιν, ἐμνημονεύαμεν μέχρι τινός τοῦ Πατριαρχικοῦ ὀνόματος φειδόμενοι τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητος. Μετά δέ τήν περί Φιλιόκβε καί Πρωτείου, ὡς ἁπλῶν ἐθίμων, δήλωσιν τοῦ Πατριάρχου, ἐπαύσαμεν τό μνημόσυνον, αἰσθανθέντες ὅτι ἐξέλιπεν πᾶν περιθώριον ἀνοχῆς ἤ προθεσμία ἀναμονῆς. Αἱ παρόμοιαι δηλώσεις δέν ἀποτελοῦν μόνον ἀναίρεσιν τῆς Θεοδιδάκτου καί ζωηφόρου παραδόσεως τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, ἀλλά συγχρόνως  ἐμπαιγμόν πρός τόν ταλαίπωρον Δυτικόν κόσμον, … Τό νά ἀκολουθῇ ὅθεν τάς πατριαρχικάς καί οἰκουμενικάς ἀκροβασίας κανείς, δέν ἀπάδει ἁπλῶς πρός τήν Ὀρθόδοξον ἱεροπρέπειαν ἀλλά καί ἀντίκειται πρός τήν στοιχειώδη σοβαρότητα»!
Ποιὸς λέει αὐτὰ καὶ ὑπογράφει τὴν ἐπιστολὴ διακοπῆς τοῦ μνημοσύνου τοῦ ἐπισκόπου; Ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱ. Μ. Σταυρονικήτα Ἀρχιμ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ [ΓΟΝΤΙΚΑΚΗΣ] ἐκ μέρους τῆς Ἀδελφότητος!
Ἴσως κάποιος ἀντιτάξει ὅτι ἄλλες οἱ συνθῆκες σήμερα. Αὐτὸ ἀκριβῶς λέω καὶ ἐγώ: οἱ οἰκουμενιστικὲς δηλώσεις καὶ πράξεις τοῦ Ἀθηναγόρα ὠχριοῦν μπροστὰ σὲ ὅσα διαπράττονται στὴν μετὰ-Ἀθηναγόρα ἐποχὴ καὶ ἰδιαιτέρως στὰ τελευταῖα χρόνια ἀπὸ τοὺς ἐν Φαναρίῳ: πχ. «Ὁμολογία Θυατείρων»(1975)[11], συμπροσευχὲς μέχρι καὶ ἀτελῆ συλλείτουργα ἐν Φαναρίῳ καὶ Ρώμῃ, de facto ἀναγνώριση τῆς Οὐνίας παρὰ τὶς λεκτικὲς καταδίκες[12], συμφωνίες μέ τούς ἑτεροδόξους πού ἀκυρώνουν τή συνοδική καί πατερική παράδοση κοκ!
Καὶ τὸ χείριστο ὅλων: ἔχουμε συνοδικὴ, «πανορθόδοξη» ἐπικύρωση-ἀποδοχὴ-ἀναγνώριση τοῦ οἰκουμενισμοῦ καὶ τῶν κακοδόξων κειμένων τοῦ ΠΣΕ[13] ἀπὸ τὴν τάχα καὶ «Ἁγία καὶ Μεγάλη» Σύνοδο τῆς Κρήτης.
Τί ἄλλο πρέπει νὰ γίνει,  σεβαστοί μου Πατέρες;
Φρίττω ὅταν συλλογίζομαι ὅτι ὁ Χαριτωμένος ἁγιορείτης Γέροντας Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης μᾶς φανέρωσε ὅτι κατόπιν πολλῆς του προσευχῆς ὁ Θεὸς τοῦ ἀποκάλυψε – ἒτσι εἶπε ὁ Γέροντας – ὅτι ἡ Οἰκουμενικὴ Κίνηση κυριαρχεῖται ἀπὸ πονηρὰ πνεύματα[14] καὶ μία Σύνοδος ποὺ θέλει νὰ γίνει ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση ὡς Ὀρθόδοξη(!) ἀντὶ νὰ καταδικάσει τὸν οἰκουμενισμὸ  τὸν  ἀποδέχθηκε!
Ἀλήθεια, ποίου πνεύματος ἦταν, τελικὰ,  ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης;
Ταπεινῶς ἐλπίζαμε ὅτι ἡ σημερινὴ, ἐπίσημη, «θεσμικὴ» ἔκφραση τοῦ Ἁγ. Ὄρους, ἀκολουθώντας τὴ νηπτική πρακτική θεογνωσίας τοῦ ἀειμνήστου ἁγιορείτη Γέροντα Ἐφραὶμ Κατουνακιώτη θὰ μᾶς τὸ ἔλεγε μὲ τὴν ἐπιβεβλημένη καλογερικὴ εὐθύτητα…
Ἀκόμα καί τώρα, πάντως, «προσβλέπομεν μετ’ ἐλπίδος»,  λπίζοντες ὅτι «ἡ ἐλπίς οὐ καταισχύνει»…

[2]  Ἱ. Μητρόπολις Πειραιῶς, Γραφεῖο ἐπὶ τῶν Αἱρέσεων καὶ τῶν Παραθρησκειῶν, «Σχόλιο γιὰ σύσταση ἀταραξίας καὶ ἐφησυχασμοῦ ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὂρος», 6.7.2017, στὸ  http://aktines.blogspot.gr/2017/07/blog-post_94.html   καί  Δ. Ἀναγνώστου, «Τό παρασκήνιον τοῦ ἀνακοινωθέντος τῆς Διπλῆς Συνάξεως», Ὀρθόδοξος Τύπος, φ. 2172/7-7-2017 καί στό http://aktines.blogspot.gr/2017/07/blog-post_37.html#more, Ἰ. Μπουγά, «Τό Ἅγιον Ὂρος τάσσεται ὑπέρ τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου καταδικάζοντας τίς ἐναντίον της αἱρετικές φωνές», 3.7.17,  στό http://www.amen.gr/article/to-agion-oros-tassetai-yper-tis-agias-kai-megalis-synodou-katadikazodas-tis-enadion-tis-airetikes-fones
[5] Βλ. ἐπιστολὲς πρὸς τὴν Ἱ. Κοινότητα τῶν Ἱ. Μονῶν  Καρακάλλου (6.3.16), Γρηγορίου (22.3.16), Κουτλουμουσίου (26.3.16), Ξηροποτάμου (26.3.16), Φιλοθέου (26.3.16) καί  Ζωγράφου (27.4.16), Θεοδρομία, ΙΗ (2016), τ. 1-2, σ. 189-204 καί  στό http://thriskeftika.blogspot.gr/2016/04/blog-post_36.html.  Ἰδιαίτερα σημαντικά εἶναι τά κείμενα τῆς Ἱ. Μ. Γρηγορίου  πρό τῆς Συνόδου (Ἱ. Μ. Ὁσ. Γρηγορίου, «Σχόλια καὶ προτάσεις ἐπὶ τῶν σχεδίων κειμένων  τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου», 4/17.3.16, στό  http://www.monastery.gr/epikaira/Synodos/I.M.OSIOY_GRHGORIOY_AGIOY_OROYS_SXOLIA_KAI_PROTASEIS_EPI_TON_SXEDION_KEIMENON.pdf) καί μετά τή Σύνοδο (Ἱ. Μ. Ὁσ. Γρηγορίου, «Ἐκτιμήσεις περί τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου», 6/19.9.2016, στό  http://www.monastery.gr/epikaira/Synodos/EKTIMHSEIS_SYNODOY.pdf)
[6] Μνημονεύω ἰδιαίτερα τὸ κείμενο «Ἔμπονος κραυγὴ Κελλιωτῶν Πατέρων τοῦ Ἁγ. Ὄρους πρὸς τοὺς Ὀρθοδόξους κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν, Μάρτιος 2017,  Θεοδρομία, ΙΘ (2017), τ. 1, σ. 30-47, και στὸ  http://aktines.blogspot.gr/2017/04/blog-post_80.html#more  καὶ τὸ  κείμενο Ἁγιορειτῶν Πατέρων, «Ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τὴν Ἱ. Κοινότητα», 20.6./3.7.2016,  Θεοδρομία, ΙΗ(2016), τ. 3-4, σ. 488-494.
[7]  Εἰσήγηση Ἱεροκοινοτικῆς Ἐπιτροπῆς,  13/26.11.2016.
[8]  Παραπέμπουμε στίς  σχετικές ἀναφορές τοῦ κανονικῶς διακόψαντος τὸ μνημόσυνο πρωτοπρεσβυτέρου π. Θεοδ. Ζήση, ὁ ὁποῖος μὲ πληρότητα καὶ σαφήνεια ἀπαντᾶ σὲ κάθε καλοπροαίρετη ἀντίρρηση  καὶ  ἀπορία ἀλλὰ καὶ ἀνασκευάζει κάθε κακοπροαίρετη κριτικὴ σχετικὴ μὲ τὸ σοβαρὸ αὐτὸ ζήτημα: π. Θ. Ζήση, «Ἀποτείχιση ἀπὸ τὴν αἵρεση  ὄχι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία», τοῦ ἰδίου, «Δήλωση διακοπῆς μνημοσύνου», Θεοδρομία, ΙΘ (2017), τ. 1, σ. 3-13, 48-65, καὶ στὸ  π. Θ. Ζήσης, Μετὰ τὴν «σύνοδο» τῆς Κρήτης, Ἡ διακοπὴ μνημοσύνου καὶ ἡ δικαστική μου δίωξη, ἐκδ. Τὸ Παλίμψηστον, Θεσσαλονίκη, 2017, σ. 73-88, 89-115.
[9]   Ὀρθόδοξος Τύπος,  φ. 1680/9.3.2007, σ. 1,5
[10]  Ὀρθόδοξος Τύπος,  φ. 142/15.6.1971, σ. 4,  καί  «Ἅγιον Ὂρος, Διαχρονική μαρτυρία στούς ἀγῶνες ὑπέρ τῆς Πίστεως», Ἃγ. Ὂρος  20142, σ. 104-107.
[11]  βλ. Μητρ. Ναυπάκτου Ἰερόθεος, «“Ὁμολογιακὴ” διγλωσσία, ἀσάφεια καὶ σύγχυση», Παρέμβασις, Ἰούνιος  2016.
[12]   Φαναριώτικα “κατορθώματα” μὲ τοὺς Οὐνίτες, γιὰ νὰ ἐπιβεβαιωθεῖ τραγικὰ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Αὐστραλίας Στυλιανὸς ὅταν ἒγραψε ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι «καταντήσαμε Οὐνίτες»:
 α) ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἐπέδωσε ἅγιο Ποτήριο στὸν Οὐνίτη πρώην “Ἀρχιεπίσκοπο” ἐν Ἀθῆναις  Δημήτριο Σαλάχα, ἐπὶ τῇ ἐκλογῇ του (!),  ἐνῶ ἀπέστειλε εὐχαριστήριο ἐπιστολὴ στὸν Οὐνίτη “Ἀρχιεπίσκοπο” Οὐκρανίας γιὰ τὶς εὐχές του γιὰ εὐόδωση τῶν ἐργασιῶν τῆς Πανορθοδόξου! Τὸ Πατριαρχικὸ εὐχαριστῶ ἦρθε μετὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης ποὺ κατὰ τὰ ἄλλα… κατεδίκασε τὴν Οὐνία…
β) Ὁ Μητρ. Προύσης Ἐλπιδοφόρος κατὰ τὴ διάρκεια “ἀρχιερατικῆς Λειτουργίας” Οὐνιτῶν στὴν Ἰταλία (25.10.2015) ἀπήγγειλε τὸ «Πιστεύω», ἀντάλλαξε λειτουργικὸ ἀσπασμὸ μὲ τὸν οὐνίτη “ἐπίσκοπο  καὶ τὸν ἄκουσε στὴ Μ. Εἴσοδο  νὰ μνημονεύει τοῦ «πάπα Φραγκίσκου καὶ τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου». Στὸ τέλος, ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος ἀπὸ Ὡραίας Πύλης στὴν προσφώνησή του πρὸς τὸν Οὐνίτη “ἐπίσκοπο” εἶπε τὰ ἑξῆς ἀδιανόητα γιὰ Ὀρθόδοξο ἐπίσκοπο: «Σήμερα ἔγινε μεγάλη χαρὰ στὸν οὐρανό, καὶ οἱ Ἄγγελοι ἀνέβαιναν καὶ κατέβαιναν μὲ τὰ φτερά τους, πετώντας πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας! Γιατὶ ἀκόμη μία φορὰ ἡ Κωνσταντινούπολη, ἡ μητέρα μας Ἐκκλησία, τὸ Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο, ὁ Παναγιώτατος Πατριάρχης μας κ. Βαρθολομαῖος, ἔστειλε στὰ παιδιά του τὰ ἀγαπημένα, σὲ σᾶς ὅλους, ἕνα Ἱεράρχη τῆς Κωνσταντινούπολης. (Δὲν ἀκούγεται  εὐκρινῶς) … χρησιμοποιοῦμε
      δύο Πατέρες μας, τον πάπα Φραγκίσκο καὶ στὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, ὁ Θεὸς νὰ τοὺς δίδει ὑγεία, νὰ τοὺς δίδει χρόνια πολλά, γιὰ νὰ μᾶς καθοδηγοῦν, ὅλους μας, στὸ δρόμο τῆς σωτηρίας καὶ τῆς ἀγάπης! Τὴν χαρά μας αὐτὴ τὴν ὀφείλομε καὶ στὴν ἀδελφικὴ πρόσκληση τοῦ θεοφιλεστάτου ἀδελφοῦ, τοῦ ἀγαπημένου Ἐπισκόπου Μύρων κ. Δονάτου, ὁ ὁποῖος ποιμαίνει αὐτὴν τὴν ἐπαρχία σὰν ἄγγελος Κυρίου» (βλ. www.youtube.com/watch?v=zp15aaXPCWM  καί https://www.youtube.com/watch?v=bVghw-sjp5Y)!
Τέτοιες ἀσχημοσύνες δὲν εἶχε τολμήσει οὔτε ὁ Ἀθηναγόρας…
[13]  π. Ἀν. Γκοτσοπούλου, «Ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης  καὶ τὸ  Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν (ΠΣΕ)», 28.9.2016, στὸ http://www.impantokratoros.gr/F99804D6.el.aspx
[14]  π. Ἀν. Γκοτσοπούλου, «Ὁ  οἰκουμενισμὸς–τὰ  ἀκάθαρτα  Πνεύματα καὶ  ἡ  Σύνοδος τῆς Κρήτης», 28.9.2016, στὸ  http://www.impantokratoros.gr/43815419.el.aspx

55 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

O π. Αναστασιος νομιζω οτι τρεφει ματαιες ελπιδες. Οι ηγεσιες [τουλαχιστον] αλωθηκαν απο την παναιρεση ή απο την αναξιοτητα, δια τας αμαρτιας ημων. Το μονο που μας απομενει ειναι η προσωπικη μετανοια, ωστε ν' αντεξουμε τη φρικη, τον λιβα της αιρεσης χωρις να καουμε.

Ανώνυμος είπε...

Το ότι το Άγιο όρος έπαιξε καίριο ρόλο υπερασπίζοντας την ορθοδοξία σε χαλεπούς καιρούς δεν υπάρχει λόγος διαφωνίας. Όμως έχω την αίσθηση ότι έχουμε χάσει τον έλεγχο, νομίζουμε ότι εσαεί ή έστω ως πανάκεια ότι το Όρος στέκεται ακοίμητος φρουρός. Μακάρι να γίνεται αυτό, και ποιός δε το θέλει! Όμως τα τεχνάσματα του πονηρού φτάνουν ως εκεί, και γιατί όχι, αν πείραξε τον Θεάνθρωπο γιατί όχι το Άγιο Όρος; Το γνωρίζουμε άλλωστε ότι ο άνθρωπος αγιάζεται και αγιάζει τον χώρο κι όχι ο χώρος τον άνθρωπο. Ας προσέξουμε λίγο, ακόμη κι ένας άνθρωπος πιστός μέσα στο πλέον διεφθαρμένο χώρο, εκείνος ο χώρος αγιάζεται μέσω αυτού του πιστού και αυτός ο πιστός δύναται να πει την αλήθεια, όχι μόνο να την ομολογήσει αλλά και να ανατρέψει και τις κακοδοξίες που ενδεχομένως ασπάζονται πολλοί στο Όρος που θεωρείται για το περισσότερο κόσμο ως φάρος μέσα στο σκοτάδι του κόσμου. Δε θέλω να πω ότι εκεί τώρα σβήστηκε αυτός ο φάρος, λέγω ότι ενστερνίζονται εν πολλοίς κοσμικές νοοτροπίες ,επiρρεασμένοι από το δυτικό θεολογικό σκεπτικό, κι αν συνεχίσουν έτσι σύντομα κι αυτό το φως θα σβήσει. Ο Θεός δε πρέπει να το ξεχνάμε δεν δεσμεύεται από χώρους, τόπους, ούτε προσωποληπτεί, επιζητεί τη σωτηρία των ανθρώπων και καλεί τον καθένα προσωπικά. άρρητα, το καταλαβαίνει ο καθένας αν έχει αγαθή προαίρεση, κι αν ακούσει αυτό το κάλεσμα του αποκαλύπτεται σταδιακά..

Ανώνυμος είπε...

Σχίσμα λέγεται η οργανωμένη άρνηση υποταγής στην κανονική τάξη και αρχή της Εκκλησίας και ο αποχωρισμός μιας μερίδας από αυτή με τη σύμπηξη ιδιαίτερης θρησκευτικής κοινότητας. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του σχίσματος είναι ότι αυτό συντελείται συνήθως από έναν η περισσοτέρους Επισκόπους μαζί με κληρικούς και λαϊκούς. Η παρασυναγωγή παρουσιάζει ομοιότητα με το σχίσμα. Η παρασυναγωγή γίνεται από έναν η περισσοτέρους ανυπότακτους πρεσβυτέρους (ή και Επισκόπους), οι οποίοι απειθούν στον οικείο Επίσκοπο ή αρχιεπίσκοπο, δεν τον αναγνωρίζουν και δεν τον μνημονεύουν και εκτελούν ιερατικές πράξεις σε ιδιωτικό ναό. Αυτό π. χ. συμβαίνει, όταν μερικοί κληρικοί καταδικασθούν σε αργία ή καθαίρεση και δεν υποταχθούν στους κανόνες και στην απόφαση του εκκλησιαστικού δικαστηρίου, αλλά συνεχίζουν να τελούν τα της Ιερωσύνης με τη σύμπηξη δικού τους θυσιαστηρίου. Βεβαίως για να χαρακτηρισθεί η αποσκίρτηση ενός πρεσβυτέρου από τον οικείο Επίσκοπο ως παρασυναγωγή, πρέπει να τον ακολουθήσει και λαός. Για την ενέργεια της παρασυναγωγής δεν μπορεί να προβάλει καμιά δικαιολογία ο Πρεσβύτερος, ούτε και εάν ακόμη, όπως αυτός νομίζει, ο Επίσκοπος κηρύσσει δοξασίες αιρετικές. Δεν είναι δε δικαιολογημένος, διότι ο Πρεσβύτερος δεν είναι δυνατόν, εφ’ όσον κατέχει αξίωμα κατώτερο του Επισκόπου, να σφετερισθεί δικαιώματα ανωτέρου, π. χ. συνόδου, και να κρίνει και να καταδικάσει τον Επίσκοπο. Το μόνο που μπορεί, και πρέπει να κάνει, είναι να καταγγείλει αρμοδίως τον αιρετικό ή παραβάτη των κανόνων Επίσκοπο. Όμως προ της αποφάσεως του αρμοδίου εκκλησιαστικού δικαστηρίου δεν μπορεί να θεωρεί τον Επίσκοπο ένοχο και να μην υποτάσσεται σ' αυτόν.

Στέλιος Γεγάκης είπε...

Μπράβο στον αγαπητό μας πατέρα Αναστάσιο Γκοτσόπουλο για το ακραιφνώς ορθόδοξο και θεολογικώς τεκμηριωμένο κείμενό του. Θα ήταν καλό να αποσταλεί αυτό το κείμενο από τους πιστούς με e-mail ή όπως αλλιώς, σε όλες τις Ιερές Μονές εντός και εκτός του Αγίου Όρους και κυρίως σε όλες τις Ιερές Μητροπόλεις της Ελληνικής Επικράτειας προς γνώσιν και συμμόρφωσιν πάντων των πατέρων και αδελφών.

MonkSerafim Zisis είπε...

Αγαπητέ Ανώνυμε της 18:12

Ευλόγησον! Όσα γράφεις είναι επακριβώς περιφρόνηση ή διαστρέβλωση του κειμένου και του πνεύματος του 15ου ιερού Κανόνος της ΑΒ΄, του 31ου Αποστολικού κ.ά. Εκτός εάν έχεις άγνοια. Προφανώς έχεις συμβουλευθεί εγχειρίδια Κανονικού Δικαίου, όπου συνήθως οι ως άνω ιεροί Κανόνες αγνοούνται.

Αν ακολουθούσε Η Εκκλησία τις απόψεις σου, ούτε ο λαϊκός αξιωματούχος Ευσέβιος θα είχε προκαλέσει με την αντίδρασή του τις διεργασίες που οδήγησαν στην σύγκληση της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου και την καταδίκη του αιρετικού Αρχιεπισκόπου ΚΠόλεως Νεστορίου, ούτε ο Ηγούμενος Όσιος Μάξιμος Ομολογητής θα είχε αγωνισθεί κατά της αιρέσεως του Μονοθελητισμού προ της Συνόδου του Λατερανού (649) και της ΣΤ΄ Οικουμενικής (680), τις οποίες και ουσιαστικώς προκάλεσε.

Ευχαριστούμε θερμώς τον έγκριτο επιστήμονα Κανονολόγο και σεμνό Κληρικό και οικογενειάρχη π. Αναστάσιο, για την διαρκή παρουσία του στον αγώνα της Εκκλησίας κατά της αιρέσεως (την συνεργασία με τον οποίο, όπως και με τον αιδεσιμολογιώτατο Καθηγητή π.Πέτρο Heers, θεωρώ ως μία από τις ευλογίες του παρόντος αγώνος).

π. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Αγαπητέ 6:12
Η συνοδική απόφαση της Εκκλησίας μας (δηλ. ο 15ος κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου) γράφει επί λέξει: "Ὥστε, εἴ τις ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ἤ ἐπίσκοπος ἢ μητροπολίτης".

Συνεπώς η Εκκλησία μιλά ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥΣ. Και συνεχίζει η συνοδική απόφαση της Εκκλησίας μας: "Οἱ γὰρ δι᾿ αἱρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην, τῆς πρὸς τὸν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτοὺς διαστέλλοντες, ἐκείνου τὴν αἵρεσιν δηλονότι δημοσίᾳ κηρύττοντος καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ᾿ ἐκκλησίας διδάσκοντος, οἱ τοιοῦτοι οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑποκείσονται, πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτοὺς τῆς πρὸς τὸν καλούμενον ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες, ἀλλὰ καὶ τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Οὐ γὰρ ἐπισκόπων, ἀλλὰ ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, καὶ οὐ σχίσματι τὴν ἕνωσιν τῆς ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλὰ σχισμάτων καὶ μερισμῶν τὴν ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ῥύσασθαι".

Αυτά λέει η Εκκλησία μας και για πρεσβυτέρους. Μπορείτε να έχετε διαφορετική άποψη, αλλά πρέπει να γνωρίζετε ότι η άποψή σας αυτή είναι τελείως αντίθετη με τη συνοδική απόφαση της Εκκλησίας μας και με την πρακτική των Αγίων μας !

Ευχαριστώ τον π. Σεραφείμ (8:51) για τα καλά αλλά υπερβολικά του λόγια.

Kyriakos Varveris είπε...


Προς Ανώνυμο 25 Ιουλίου 2017 - 6:12 μ.μ. :

Ευτυχώς που δεν συντάσσεις εσύ Ιερούς Κανόνες γιατί δεν θα είχε μείνει ίχνος Ορθοδοξίας.

Μιλάς για καταγγελία του αιρετικού σε αρμόδια όργανα. Πως θα γίνει αυτό ( κι αν γίνει τι αποτέλεσμα θα έχει ;) αφού τα όργανα αυτά τα έχουν αιρετικοί οικουμενιστές ;

Ανώνυμος είπε...

Προς 25 Ιουλίου 2017 - 8:51 μ.μ.

Όσα γράφει ο ανώνυμος σχολιαστής (25 Ιουλίου 2017 - 6:12 μ.μ.) είναι σύμφωνα με το πνεύμα και το γράμμα των Κανόνων 13ου, 14ου και 15ου της ΑΒ΄ Συνόδου. Οι Κανόνες αυτοί, ως γνωστόν, ερμηνεύουν τον 31ο Αποστολικό Κανόνα.

Ανώνυμος είπε...

Ο π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος ακολουθεί τον αντιοικουμενιστικό δρόμο χωρίς ακρότητες. Χωρίς να διακόπτει το μνημόσυνο του μητροπολίτου του επειδή δεν καταδίκασε την Σύνοδο της Κρήτης.

Φαίη είπε...

Ευχαριστούμε τον αιδεσιμολογιότατο π. Αναστάσιο Γκοτσόπουλο για την συνεχή παρουσία του στην ενημέρωση του ποιμνίου. Οι πληροφορίες είναι πολυτιμότατες. Βέβαια ως προς την ερμηνεία ορισμένων πραγμάτων οι απόψεις μας διίστανται κι αυτό κυρίως διότι δεν κατέχω την ύψιστη αρετή της αγαθής προαιρέσεως. Ας μου επιτραπεί όμως να διατυπώσω κάποιες γενικές σκέψεις πάνω στα κείμενα του Αγίου Όρους.
Όταν διάβασα το μήνυμα του Αγίου Όρους για την 'Αγία και Μεγάλη Σύνοδο', στο οποίο δεν υπήρχε αναφορά για την 'Σύνοδο' !, αναρωτήθηκα: Που θα έγερνε η ζυγαριά του Θεού αν βάζαμε από τη μία μεριά ένα τσουβάλι 'ωραία λόγια', το 'Πάτερ ημών' όπως πετυχημένα είπε ο π. Φώτιος Βεζύνιας, και από την άλλη βάζαμε 2 λόγια καθαρά και ξάστερα ομολογίας; Πού θα έγερνε η ζυγαριά;
Η αίσθηση που εγώ μία απλή λαϊκή πήρα γενικώς από τα επίσημα κείμενα του Αγίου Όρους ήταν ότι κάθε φορά γραφόντουσαν για να ικανοποιήσουν το Φανάρι, τηρώντας ταυτόχρονα τις απαραίτητες ισορροπίες για να παραμείνουν συνεχιστές της Αγιορείτικης παράδοσης. Το αποτέλεσμα ήταν ένας διπλωματικός λόγος ο οποίος δεν στάθηκε επάξια στο ύψος της βαριάς Αγιορείτικης κληρονομιάς και δημιούργησε στο απλό ποίμνιο που τρέφει ιδιαίτερη αγάπη για το Άγιον Όρος σύγχυση και απογοήτευση. Κοινό δε στοιχείο ΟΛΩΝ των επίσημων κειμένων των Ιερών Μονών και των επιτροπών του Αγίου Όρους ήταν η καλλιέργεια του εφησυχασμού. Σε αυτόν τον 'διάλογο', Αγίου Όρους - Φαναρίου αλλά και Εκκλησίας της Ελλάδος - Φαναρίου, ο μεγάλος χαμένος είναι το ποίμνιο. Ένα ποίμνιο τσαλαπατημένο, ανενημέρωτο και αγνοημένο, στο οποίο μάλιστα χρεώνεται προκαταβολικά και σχίσμα εάν εκφραστεί. Σεβαστοί Αγιορείτες πατέρες. Υπάρχει ένας πολύ απλός τρόπος να αποφύγουμε ένα σχίσμα (και πολύ χειρότερα τον ήδη πραγματοποιημένο 'γάμο' με την παναίρεση του οικουμενισμού, κάτι για το οποίο δεν δείχνετε να ανησυχείτε) να πούμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ένα βροντερό & ξεκάθαρο ΟΧΙ στην ψευδοσύνοδο της Κρήτης που κατοχύρωσε τις αιρέσεις ως εκκλησίες και νομιμοποίησε το ΠΣΕ.
Κλείνω λέγοντας ότι είναι λυπηρό να βλέπουμε να διατυπώνονται αναλήθειες σε επίσημο κείμενο του Αγίου Όρους. Ο αρχιμ. κ. Βασίλειος Γοντικάκης γράφει ότι τα κείμενα εκοινοποιήθησαν προς γνώσιν των πιστών και με την δυνατότητα εκφράσεως κάποιας γνώμης. Σκέφτηκε κάποιος να μας ενημερώσει; ! Έχουμε αυτήν την τιμή; ! Καθόσον γνωρίζουμε τα κείμενα -που όλον αυτόν τον καιρό δεν έπρεπε να διαρρεύσουν- διέρρευσαν. Ο λιγοστός χρόνος δε που απέμενε έφτανε και δεν έφτανε για να τα μελετήσουν εκείνοι που είχαν τις κατάλληλες γνώσεις έτσι ώστε να ενημερώσουν κι εμάς. Πότε ακριβώς το ποίμνιο θα αφομοίωνε όλες αυτές τις πληροφορίες και μάλιστα θα προλάβαινε να εκφράσει και «κάποια» γνώμη; Σας ευχαριστούμε που τουλάχιστον βάλατε αυτό το «κάποια» δίπλα στο «γνώμη», αλλά έστω κι έτσι, σάμπως και την άκουσε κανείς; Όπως δηλαδή ακούστηκαν και οι γνώμες των μητροπολιτών που παρέστησαν στην ψευδοΣύνοδο; Ποιός ο λόγος λοιπόν να το αναφέρετε; Μήπως πάλι καταγράφηκε η γνώμη του ποιμνίου με τον τίτλο «Κάποια Γνώμη» σε κάποιο επίσημο κείμενο; !
Τι θα σκεφτεί κάποιος που θα διαβάσει αυτήν την παραπλάνηση σε κείμενο του Αγίου Όρους έπειτα από 50, 200, 500 χρόνια; Τι θα σκεφτεί για το Περιβόλι της Παναγιάς μας;
Αν το ποίμνιο ήταν λαός και τα κείμενα ήταν ένα έτοιμο νομοσχέδιο από την ΤΡΟΙΚΑ για να 'περάσει' από την Ελληνική Βουλή, θα έλεγα ότι προσπαθείτε να αθωώσετε μία επιχειρούμενη υπονόμευση της δημοκρατίας.
Τώρα τι πρέπει να πω;
Κρίμα.

Αντιοικουμενιστής είπε...

Συμφωνώ απολύτως με τας απόψεις του αγωνιστού κ. Βαρβέρη. Τινές, θεωρούμενοι έως σήμερον, αγωνισταί, επιχείρησαν όπως, αντί της Ορθοδόξου Οδού της διακοπής του μνημοσύνου, να καταγγείλουσι τον οικουμενικόν πατριάρχην εις την ιεράν σύνοδον της Εκκλησίας της Ελλάδος δια κατάγνωσιν αιρέσεων. Αύτη η ενέργεια, επιτυγχάνει μόνον να ρίξη στάκτην εις τα μάτια των Ορθοδόξων Πιστών και να λακτίση την σφαίραν εκτός του σταδίου καθότι ουδέποτε η φιλοοικουμενιστική ιερά σύνοδος πρόκειται όπως καταδικάση τον πατριάρχην ή λ.χ. τον Περγάμου. Η ενέργεια αυτή δείχνει πολύ ύποπτος και υφίσταται ο μέγας κίνδυνος απολεσθεί οριστικώς η εμπιστοσύνην εκ προσώπων, άτινα έως σήμερον εθεωρούντο αξιόπιστα (βλέπε λ.χ. τινάς ηγουμένους του Αγίου Όρους). Επισημαίνω ότι χαλεπότεροι των φανερών οικουμενιστών είναι οι κρυφοί οικουμενισταί, ή εκείνοι οίτινες κάμουσιν πλάτην εις τους οικουμενιστάς, ως αυτόκλητοι δήθεν διαχειρισταί της "οργής" του Ορθοδόξου Πιστού Λαού για τα συμβαίνοντα εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν. Τονίζω ότι η σιωπή τινών ούκ έστι "διαμαρτυρία" ή "αντίδρασις", ή "απόρριψις", ή "άρνησις" του ψευδοσυνεδρίου του Κολυμβαρίου αλλά ηχηροτάτη αποδοχή αυτού καθότι η (ψευδο)σύνοδος είναι πλέον ΓΕ-ΓΟ-ΝΟΣ, μάλιστα δε όταν αύτη η σιωπή συνοδεύεται και από σκληράς διώξεις των αγωνιστών οίτινες τυγχάνουν "υφιστάμενοι" των διωκτών των! Αδελφοί, φεύγετε των οικουμενιστών, φιλοοικουμενιστών, κρυφοοικουμενιστών και κολυμπαριστών ως τις φεύγη εκ του όφεως, γρηγορείτε και προσεύχεσθε...

Φαίη είπε...

Αγαπητέ Ανώνυμε 10:05 π.μ., όσο το εξελισσόμενο σχέδιο των οικουμενιστών πιάνει ρίζες στο ποίμνιο, αυτή η μέση οδός που περιγράφεις της 'μη ακρότητας' μεταλλάσσεται, με μαθηματικούς όρους, σε απόλυτο σύμμαχο των οικουμενιστών. Και το σχέδιο των οικουμενιστών προχωράει ακάθεκτο, τώρα και στην παιδεία. Υπάρχει ένα σημείο τήξης έπειτα από το οποίο τα πράγματα αντιστρέφονται, είναι όπως το καλό το βότανο, αν φας πολύ από αυτό μπορεί και να δηλητηριαστείς. Όντως, ο αντιοικουμενιστής έχει δίκιο, διότι από ένα σημείο και μετά δεν μπορούμε να μιλάμε για ενημέρωση ποιμνίου αλλά για διαχείριση ποιμνίου, για απασχόληση του ποιμνίου με το αγαπημένο του θέμα πριν εισέλθει στο σφαγείο. Κάτι σαν το τελευταίο γεύμα του μελλοθάνατου. Και αυτό είναι κάτι που επιβάλλεται από τις έξωθεν καταστάσεις, ανεξαιρέτως τις καλές προθέσεις που μπορεί να έχει ο καθένας.
Ως συντοπίτισσα του σεβαστού π. Αναστασίου, ευελπιστώ ότι ο Θεός θα του δώσει σύντομα τη φώτιση και τη δύναμη να διακόψει το μνημόσυνο του μητροπολίτης μας Χρυστοστόμου ο οποίος ουδέποτε πήρε θέση για την 'Σύνοδο' του Κολυμπαρίου, ΩΣ ΟΦΕΙΛΕ, και δυστυχώς, ήταν και στην επιτροπή τύπου που συνέταξε το ψευδέστατο κείμενο 'Προς τον Λαόν'.

Ανώνυμος είπε...

Είσαι εντελώς λάθος Φαίη. Αυτά που γράφεις είναι δικές σου ιδέες που δεν ισχύουν.
Το σχέδιο των οικουμενιστών δεν βλάπτεται όταν κόβουμε το μνημόσυνο των ορθόδοξων μητροπολιτών και διχαζόμαστε μεταξύ μας. Ωφελείται.
Κατάλαβε το.

Ανώνυμος είπε...

Ο μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος δεν είναι απ' όσο γνωρίζω οικουμενιστής και το ότι δεν πήρε ακόμα θέση για τη Σύνοδο της Κρήτης δεν τον κάνει οικουμενιστή και δεν δίνει το δικαίωμα σε κανένα ιερέα να κόψει το μνημόσυνο του.
Εύχομαι να συνεχίσει την φωτισμένη του πορεία ο π. Αναστάσιος χωρίς να προχωρήσει σε βλαπτικές ακρότητες.

π. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Αγαπητή κα Φαίη
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.
Όμως, πού και πότε ο Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος κήρυξε «δημοσίᾳ … καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ᾿ ἐκκλησίας» «αἱρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην», ώστε να ασκήσω το κανονικό δικαίωμα που παρέχει η Εκκλησία σε πρεσβύτερο να διακόψω το μνημόσυνό του;
Ποτέ και πουθενά!
Αντιθέτως, ο λόγος του είναι καθ’ όλα Ορθόδοξος και ουδέποτε είπε ή ενήργησε τι οικουμενιστικό, παρά το γεγονός ότι έχει προκληθεί κατ’ επανάληψη (βλ. ομιλία του στην Κυριακή της Ορθοδοξίας, 2013, στο ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ, ΙΕ, τ. 1, σ. 67-71).

Ο 15ος κανόνας δεν δίνει στον πρεσβύτερο το δικαίωμα διακοπής του μνημοσύνου όταν ο επίσκοπος δεν αγωνίζεται με τον τρόπο που αυτός (ο πρεσβύτερος) θέλει, αλλά ΜΟΝΟ όταν ο επίσκοπος κηρύσσει αίρεση συνειδητά και απροκάλυπτα («γυμνή τη κεφαλή») ενώπιον του λαού («επ’ εκκλησίαις»).

Ανώνυμος είπε...

Μπράβο στον π. Αναστάσιο Γκοτσόπουλο για την απάντηση σου στις 26 Ιουλίου 2017 - 8:11 μ.μ.!!!

Χίλια μπράβο!!!

Ανώνυμος είπε...

Δεν είναι δύναμη το να διακόψει ένας ιερέας αδικαιολόγητα το μνημόσυνο του ορθόδοξου μητροπολίτου του, δεσποινίς Φαίη.
Αδυναμία είναι.

Ανώνυμος είπε...

Όσοι δεν διακόπτουν τη μνημόνευση του αρχιοικουμενιστη το κάνουν από τη πολύ δύναμη που έχουν;
Καλο!

Από συνθήματα πάει καλά το Υπνοτιστάν...

Φαίη είπε...

Αγαπητέ ανώνυμε 6:08 μ.μ. Η διακοπή του μνημοσύνου δεν είναι δική μου εφεύρεση. Ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας επί Μ. Φωτίου είναι σαφής. Θα ήταν πιο χρήσιμο το σχόλιό σας εάν μπορούσατε να μας απαριθμήσετε τις τρανές επιτυχίες που είχαμε έως τώρα ενάντια στον οικουμενισμό με την μη τήρηση αυτού του Κανόνος. Η διχόνοια για την οποία μιλάτε δεν υπάρχει πουθενά. Η διακοπή του μνημοσύνου είναι προφυλακτικό μέτρο για να παραμείνουμε ενωμένοι στην Εκκλησία δηλ. στην Ορθόδοξη πίστη -θέλω να πιστεύω ότι αυτή η ενότητα σας ενδιαφέρει- να μην μολυνθεί το ποίμνιο περαιτέρω από αιρετικές διδασκαλίες που σχίζουν την Εκκλησία και να δρομολογηθεί Πανορθόδοξη / Οικουμενική Σύνοδος όπου θα καταδικαστεί ο αιρετίζων. Είναι αδιανόητο η απομάκρυνση από την αίρεση, όπως προβλέπουν οι Πατέρες, να θεωρείται πηγή διχασμού! Δεν λέει πουθενά στον 15ο ότι οι Ορθόδοξοι στο φρόνημα μνημονεύοντες πρέπει να πλακώνονται στο ξύλο με τους Ορθόδοξους στο φρόνημα μη-μνημονεύοντες. Κάποιοι που μνημονεύουν τώρα ίσως να μην μνημονεύουν αύριο. Η διακοπή μνημοσύνου δεν είναι πάω στο περίπτερο να πάρω τσιγάρα. Απαιτεί μία βαθιά εσωτερική διαδικασία, μια ωρίμανση και οπωσδήποτε Θεία καθοδήγηση. Η δική μας ανικανότητα να κινηθούμε ανάμεσα σε αυτά τα δύο δημιουργεί σε μεγάλο βαθμό, κατά την ταπεινή μου άποψη, τον διχασμό για τον οποίο μιλάτε. Όσο για αυτό που περιέγραψα αγαπητέ αδελφέ πιο πάνω είναι η σκληρή πραγματικότητα που έχει βγάλει ακόμα και αυτόν τον 15ο Κανόνα εκτός ισχύος και αποτελεσματικότητος. Τώρα εδώ που φτάσαμε δεν μας αρκεί ούτε ο 15ος, ούτε ένας Ορθόδοξος, μόνο ένας Μάρκος Ευγενικός. Και σας παρακαλώ, κουράστηκα να διαβάζω εδώ κι εκεί, Ορθόδοξος αυτός, Ορθόδοξος ο άλλος, ΚΑΙ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΤΩΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ.

Φαίη είπε...

Σεβαστέ π. Αναστάσιε,

καταρχάς σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε να απευθύνεστε στο πρόσωπό μου.

Βεβαίως και οι προϋποθέσεις του 15ου Κανόνος δεν καλύπτονται κατά γράμμα στην περίπτωση του μητροπολίτου μας κ. Χρυσοστόμου. Δηλαδή, δεν έχει βγει δημόσια ο ίδιος να κηρύξει μέσα στην Εκκλησία αίρεση «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ». Πριν όμως συνεχίσω θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ένα πράγμα. Ακόμη και αν κήρυττε αίρεση «γυμνή τη κεφαλή» δεν θα είχα ποτέ την απαίτηση από εσάς ή από οποιονδήποτε άλλον να κάνετε διακοπή μνημοσύνου. Θα το εξέφραζα ως επιθυμία αλλά ποτέ ως απαίτηση, διότι πολύ απλά δεν είναι στον χαρακτήρα μου να απαιτώ από τον άλλον να βάλει το κεφάλι του στον ντορβά όταν εγώ βρίσκομαι έξω από τον χορό. Πόσο μάλιστα όταν πρόκειται για ένα τόσο σοβαρό θέμα.

Ο 15ος εδώ που φτάσαμε δεν μας καλύπτει διότι συμβαίνει το εξής παράδοξο. Ενώ η πλειονότητα των μητροπολιτών μας δεν κηρύττουν απροκάλυπτα αίρεση μέσα στην Εκκλησία, ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΜΑΖΙ είναι κατοχυρωμένες Συνοδικά ως εκκλησίες !! Και οι περισσότεροι μητροπολίτες 'αγωνίζονται' με τον ίδιο τρόπο που 'αγωνίζονταν' και πριν. ΣΙΩΠΟΥΝ (το τρίτο είδος αθεΐας σύμφωνα με τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά). Η σιωπή όμως τώρα ισοδυναμεί με συναίνεση, ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ισοδυναμεί, διότι τώρα ένας οικουμενιστής (και όλα τα παράγωγά του φιλο- κρυφο-) δεν χρειάζεται να κηρύξει αίρεση «γυμνή τη κεφαλή» αν το θέλει, μπορεί κι εκείνος να σωπάσει, αφού τώρα η αίρεση ΔΕΝ είναι αίρεση, και η κεφαλή ΔΕΝ είναι γυμνή, είναι συνοδικά καλυμμένη.

Ξεμείναμε από Κανόνες αιδεσιμολογιότατε π. Αναστάσιε, αν δηλαδή ψάχνουμε 'το γράμμα' ξεμείναμε, και δεν έχω βέβαια την απαίτηση από εσάς να μην ακολουθήσετε τον Κανόνα στην ακρίβειά του. Σέβομαι τους Κανόνες της Εκκλησίας μας και από την αρχή αναγνώρισα, και πάντα θα αναγνωρίζω, ότι μόνο με τη φώτιση του Θεού θα μπορέσουμε να βγούμε από τούτο το κουβάρι που εμείς φτιάξαμε.

Ανώνυμος είπε...

Ο π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος μίλησε σωστά!

Κάποιοι αρχίζουν να βλέπουν τους ορθόδοξους ως οικουμενιστές και αυτό είναι ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟ. Δεν γίνεται έτσι δουλειά.

Ανώνυμος είπε...

Σωστός ο πρωτοπρεσβύτερος π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος. Μίλησε ορθόδοξα χωρίς ανούσιους ψευτοπαλλικαρισμούς.

Ανώνυμος είπε...

Ευχαριστούμε τον π. Αναστάσιο Γκοτσόπουλο !

Ανώνυμος είπε...

Φαίη άφησε τις αμπελοφιλοσοφίες και άκουσε τί σου λέει ο π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος που γνωρίζει τους κανόνες της Εκκλησίας.

Ανώνυμος είπε...

Να προσέξουν όσοι νομίζουν ότι έγιναν μεγάλοι και κάνουν αντίθετα απο τους Κανόνες της Εκκλησίας και κόβουν αυθαίρετα το μνημόσυνο ορθόδοξων μητροπολιτών. Φέρνουν άσκοπη αναταραχή στην Εκκλησία και δεν είναι μικρό πράγμα αυτό.

Ανώνυμος είπε...

Δεν κατάλαβες το σχόλιο 9:43 μμ, ανώνυμε 11:00 μμ. Δεν λέει αυτό που λες. Άλλ' αντ άλλων λες.
Το σχόλιο 9:43 μμ τα λέει σωστά. Αδυναμία είναι να φέρνεις αναταραχή χωρίς να σε δικαιολογούν οι κανόνες της Εκκλησίας και χωρίς να υπάρχει λόγος.

Ανώνυμος είπε...

Φαίη δεν φαίνεται να πιστεύεις στους κανόνες της Εκκλησίας. Αν πίστευες δεν θα έλεγες ότι "ξεμείναμε απο Κανόνες" στο 6:48 πμ.
Δεν ξέρανε οι Πατέρες και ξέρεις εσύ;
Αυτό δεν είναι έπαρση και άμυαλος ζηλωτισμός;

Ανώνυμος είπε...

Βεβαίως και οι προϋποθέσεις του 15ου Κανόνος δεν καλύπτονται κατά γράμμα και κατα το πνεύμα στην περίπτωση του μητροπολίτου μας κ. Χρυσοστόμου και πολύ περισσότερο στη περίπτωση του μητροπολίτη Φλωρίνης Θεόκλητου.

Και κατα το πνεύμα δεν καλύπτονται Φαίη.

Ρ.

Ανώνυμος είπε...

Δεν είναι δύναμη το να διακόψει ένας ιερέας αδικαιολόγητα το μνημόσυνο του ορθόδοξου μητροπολίτου του.
Ποιός σώφρων άνθρωπος μπορεί να το αρνηθεί αυτό;

Φαίη είπε...

Αγαπητοί σχολιαστές,
Θα ήθελα να ήξερα, όλοι εσείς που ξαφνικά θυμηθήκατε τους Κανόνες αν συμφωνείτε με την διακοπή μνημοσύνου όταν κηρύττεται αίρεση γυμνή τη κεφαλή. Διότι εάν αυτό είχε τηρηθεί από την αρχή, δεν θα είχαμε φτάσει σε αυτά τα χάλια. Οι Πατέρες της Εκκλησίας 27 Ιουλίου 2017 - 6:57 μ.μ. έφτιαξαν τους Κανόνες για Ορθοδόξους, εμείς «ξεμείναμε» γιατί δεν υπήρξαμε Ορθόδοξοι, γράψαμε τους Κανόνες στα παλιά μας τα παπούτσια.
Και στους αδελφούς που επαναλαμβάνουν μονότονα ότι η διακοπή μνημοσύνου σε Ορθόδοξο προκαλεί διχόνοια, θα ήθελα να τους πω ότι και ο Βαρθολομαίος Ορθόδοξος λέει ότι είναι και μάλιστα «φύλαξ της Πίστεως». Ελάτε, παραδεχτείτε το, γίναμε κι εμείς στην Εκκλησία λίγο 'πολυπολιτισμικοί', Ορθόδοξοι με πολλές αποχρώσεις. Γίναμε το μπάχαλο σε μικρογραφία που περιέγραψε ο μητροπολίτης Άνθιμος στον π. Νικόλαο Μανώλη: «ένα μπάχαλο από κάτω και ο καθένας θα πιστεύει ό,τι θέλει». Πάνε τα δόγματα, ας τα ξεχάσουμε. Τώρα θα αναπτύξουμε νέο κώδικα επικοινωνίας μέσα στην Εκκλησία, θα 'μυριζόμαστε' ο ένας την Ορθοδοξία του άλλου.


Ανώνυμος είπε...

Καλά εσύ πολυξερε άντε δες αν έγινε το Κολυμπάρι τι υπέγραψαν και μετά μιλά. Εκτός αν ξέρεις τι έγινε και συμφωνείς.
Άντε και καλές μνημονευσεις, πρόσεχε μη θεωρησεις άξιο μνημόνευσης και τον πάπα μιας και ένας άλλος αξιομνημόνευτος είπε τους πατέρες θύματα του αρχειακού όφεως και τον πάπα παναγιώτατο αδελφό.

Ανώνυμος είπε...

Φαίη τί σχέση έχει ο Βαρθολομαίος με τους ορθόδοξους μητροπολίτες Πατρών και Φλωρίνης;
Τόση σύγχυση υπάρχει μέσα σου;
Και τα άλλα που γράφεις δείχνουν ότι τα έχεις μπερδέψει υπερβολικά τα ζητήματα.
Άρχισε να ρωτάς ανθρώπους που ξέρουν για να τα ξεκαθαρίσεις μέσα σου. Συμβουλεύσου π.χ. ανθρώπους σαν τον π. Αναστάσιο.

Φαίη είπε...


Επειδή θεωρώ μεγάλη προσβολή αυτό που ειπώθηκε από τον 27 Ιουλίου 2017 - 6:57 μ.μ. ότι μάλλον δεν πιστεύω στους Κανόνες της Εκκλησίας, θα ήθελα να τον ρωτήσω -καθότι φαίνεται ότι εκείνος πιστεύει και σέβεται τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας μας- ποία είναι η γνώμη του για τον δικό μας προκαθήμενο τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, υπενθυμίζοντάς του δύο Αποστολικούς Κανόνες.
10ος
«Εἴ τις ἀκοινωνήτῳ κἄν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὗτος ἀφοριζέσθω.»
45ος
«Ἐπίσκοπος, ἢ πρεσβύτερος, ἢ διάκονος, αἱρετικοῖς συνευξάμενος μόνον, ἀφοριζέσθω· εἰ δὲ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς ὡς κληρικοῖς ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω.»
Του υπενθυμίζω δε, την απόφαση της 4ης Οκουμενικής Συνόδου στην οποία καταδικάστηκαν οι μονοφυσίτες. Να μας πει, τι προβλέπουν οι δύο παραπάνω Κανόνες για τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, ο οποίος μας εμφανίζεται κάθε χρόνο παρέα με τον μονοφυσίτη μέσα σε Ιερό Ναό. Και του θέτω επίσης το ερώτημα, γιατί κανείς από τους αυτολιβανίζοντες επισκόπους μας δεν τον έβαλε στη θέση του; Να του πει, «ΡΕ, ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙ;»
Εάν ο 27 Ιουλίου 2017 - 6:57 μ.μ. διαβάζοντας τους δύο παραπάνω Αποστολικούς Κανόνες βρήκε μία δικαιολογία μέσα του για τον κ. Ιερώνυμο, τάσσοντας τον εαυτόν του στο πλευρό ΟΛΩΝ των επισκόπων που ΣΙΩΠΟΥΝ, τότε θα καταλάβει για ποιον λόγο «ξεμείναμε από Κανόνες», γιατί για εμάς κύριε, τέτοιοι που είμαστε, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΝΟΝΑΣ που να σεβόμεθα.
Εάν πάλι δεν βρήκε καμία δικαιολογία μέσα του για τον κ. Ιερώνυμο, ας μας πει καθαρά και ξάστερα ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ και ας αναλογιστεί πόσο τελικά έχουμε όλοι μας εξοικειωθεί με την παραβίαση των Ιερών Κανόνων, τις τεράστιες ευθύνες που φέρουν για αυτό οι κοιμώμενοι, αυτολιβανίζοντες και σιωπούντες επίσκοποι, και τις ΟΛΕΘΡΙΕΣ συνέπειες που συνεπάγονται για την Ορθοδοξία. ΤΑ ΚΑΣΤΡΑ ΚΥΡΙΟΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΦΤΟΥΝ.
Όλα δε τα υπόλοιπα που μου καταλογίζει, ότι έχω έπαρση και είμαι άμυαλη, τα δέχομαι ευχαρίστως. Είμαι έτσι και πολύ-πολύ χειρότερα. Όσο δε για τον ζηλωτισμό, εάν αυτό σημαίνει αγάπη για την Πίστη μου, το δέχομαι ευχαρίστως.


Ανώνυμος είπε...

Ανώνυμη 10:52 μμ γιατί βάζεις δικά σου λόγια στο στόμα άλλων; δεν είδα να λέει κάποιος συνομιλητής τον πατριάρχη αξιομνημόνευτο. Διαφορετικό είναι αυτό απο το κατ οικονομία μνημονεύσιμος. Οι κανόνες δεν υποχρεώνουν στην διακοπή του μνημοσύνου ούτε και στον αιρετικό που δεν έχει καταδικαστεί συνοδικά. Με τέτοιες τακτικές να βάζεις στο στόμα άλλου πράγματα που δεν είπε και να κάνεις ότι είσαι ο μοναδικός ορθοδοξος και οι άλλοι είναι κρυφοοικοιμενιστές και δεν ξέρω εγώ τί άλλο, φθάσαμε εδώ που φθάσαμε να αναστατώνεται η Εκκλησία και διαιρούνται οι ορθόδοξοι. Μεγάλες οι ευθύνες και αυτών που βοηθούν σ αυτή την κατάσταση.

Ανώνυμος είπε...

Φαίη ο άμυαλος ζηλωτισμός είναι εκ του πονηρού και δεν έχει σχέση με τον ένθεο ζηλωτισμό. Μόνο τιμή σου δεν είναι αν σε κατέχει ο άμυαλος ζηλωτισμός που δεν έχει σχέση με την καθαρή αγάπη για την Πίστη.
Όταν γράφεις "ξεμείναμε απο Κανόνες" είναι σαν να στέφεσαι εναντίον των Κανόνων και να λες ότι δεν φτάνουν οι Κανόνες και αυτό ούτε ορθοδοξία είναι ούτε ευλάβεια. Αν δεν εκφράστηκες καλά, τότε φταίς εσύ και δεν φταίνε οι άλλοι.
Τί φταίνε σου οι άλλοι όταν εσύ γράφεις περίεργα όπως το "ξεμείναμε απο Κανόνες";
Αρκούν οι υπάρχοντες Κανόνες να δώσουν λύση στα προβλήματα που υπάρχουν. Δεν χρειαζόμαστε νέους Κανόνες και μάλιστα φτιαγμένους από εσένα. Αν χρειαστούμε άλλους Κανόνες αυτούς θα τους φτιάξουν άγιες Μορφές της Εκκλησίας και όχι εσύ Φαίη.

Ειρηναίος

Ανώνυμος είπε...

Κα Φαίη στον Αρχιεπίσκοπο θα πούμε «ΡΕ, ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙ;», λόγω ενός γεγονότος που έχει κατοχυρωθεί εθιμοτυπικά εδώ και δεκαετίες?Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος προσκάλεσε στην Πρωτοχρονιάτικη Δοξολογία τους Μονοφυσίτες?
Επιτέλους τι μηδενισμός είναι αυτός?
Αποτειχιστείτε να ησυχάσετε, και αφήστε τους άλλους να διορθώσουν εποικοδομητικά την Εκκλησία.

Ανώνυμος είπε...

Φαίη για τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο τί ρωτάς;
Ποιός είπε να μην γίνει αυτό που λένε οι κανόνες της Εκκλησίας;

Ανώνυμος είπε...

Δεν βλέπω κανένα να δικαιολόγησε τον Ιερώνυμο.
Γιατί αλλάζει θέμα η Φαίη;

Ανώνυμος είπε...

Δεν ησυχάζει κανείς ανώνυμε 10'51πμ που κόβει το μνημόσυνο των μητροπολιτών αδικαιολόγητα και μη κανονικά. Θα έχει ανησυχίες συνέχεια μέσα του μέχρι να επανέλθει στην σωστή τροχιά.

Ανώνυμος είπε...

Φαίη η Εκκλησία έχει κανόνες και δεν μπορεί να κάνει ο καθένας ό,τι του κατέβει στο κεφάλι του!
Ποιός κανόνας λέει ότι επιτρέπεται η διακοπή του μνημοσύνου του ορθόδοξου μητροπολίτη Πατρών Χρυσοστόμου;
Μπορείς να μας τον αναφέρεις;

Ανώνυμος είπε...

Aνώνυμε των 2:56 μ.μ.
λέγοντας «αποτειχιστείτε να ησυχάσετε», εννοούσα την κα Φαίη. Όποιος του φταίνε όλα, και μιλά με τέτοιο ύφος για τον Αρχιεπίσκοπο το πάει για αποτείχιση.

Φαίη είπε...

Κύριε Ειρηναίε,
Θα έλεγα ότι προσπαθείτε να διαβάλετε τον λόγο μου με την εμμονή σας σε μία φράση που είπα στην οποία μάλιστα έδωσα και διευκρινιστική εξήγηση. Δεν μας αρέσουν οι Κανόνες κύριε Ειρηναίε, ξεμείναμε, θέλουμε άλλους, επαναλαμβάνω ξανά. Υπάρχει μέσα στο Σώμα της Εκκλησίας η αντίληψη ότι είναι ξεπερασμένοι. Θα δείτε αυτήν την αντίληψη στο σχόλιο 28 Ιουλίου 2017 - 10:51 π.μ. Δεν ήξεραν να μας πουν οι Πατέρες ότι μπορούμε να καθιερώνουμε εθιμοτυπικά με αιρετικούς.!! Αγνοεί βέβαια ο κύριος που το έγραψε αυτό ότι στο ποίμνιο έτσι, δια της οδού του 'εθίμου', της συνήθειας, του βιώματος, προσπαθούν να περάσουν αυτά που ΗΔΗ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ, σε Σαμπεζύ, Πουσάν και Πόρτο Αλέγκρε, ότι δέχονται τους Μονοφυσίτες ως Ορθοδόξους. Αγνοώντας τον έναν Κανόνα μετά τον άλλον, φτάσαμε στο παράδοξο σημείο να έχει κατοχυρωθεί ο οικουμενισμός στην κορυφή της Εκκλησίας και όλοι από κάτω να παριστάνουν τις άλαλες αθώες περιστερές. Το λάθος μου ενδεχομένως στο σχόλιο που σκανδάλισε δεν είναι το «ξεμείναμε από Κανόνες» αλλά το «αν δηλαδή ψάχνουμε 'το γράμμα' ξεμείναμε» διότι βεβαίως το 'γράμμα' υπάρχει σε πάμπολους Κανόνες, εμείς απλά δεν θέλουμε να το δούμε, με αποτέλεσμα να έχουμε μπλεχτεί μέσα σε ένα κουβάρι.

Άμυαλη στη ζωή μου κύριε Ειρηναίε είμαι, 'άμυαλο ζηλωτισμό' θα είχα εάν δεν σεβόμουν τους Κανόνες των Πατέρων. Πέρα από το να απομονώνετε μία φράση ή να συνδέετε δύο λέξεις, που τοποθετήθηκαν ως ξεχωριστές έννοιες από την γράφουσα, για να βγάλετε αυθαίρετα συμπεράσματα, θα το εκτιμούσα ιδιαίτερα εάν μπαίνατε στην πιο πολύπλοκη διαδικασία να συνδέσετε τις προτάσεις ή ακόμη και τα σχόλιά μου έτσι ώστε να αποκτήσετε μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα.

Ανώνυμος είπε...

Κα Φαίη δεν καθιέρωσε ο νυν Αρχιεπίσκοπος να παρευρίσκονται οι Μονοφυσίτες στην Δοξολογία!
Τί δεν καταλαβαίνετε?

Ανώνυμος είπε...

Φαίη διάβασα τα σχόλια σας ολοκληρωμένα και τις διευκρινήσεις σας. Αλλά πριν να διευκρινίσετε τί εννοούσατε δεν ήσασταν κατανοητή με δική σας ευθύνη. Με τα διευκρινιστικά σχόλια είχατε γίνει κατανοητή χωρίς να χρειαστεί το τελευταίο σας σχόλιο 4:36 μ.μ.
Αφού σέβεστε τους Κανόνες, συμφωνώ μαζί σας και όχι με την αντίληψη ότι οι Κανόνες είναι ξεπερασμένοι. Ούτε συμφωνώ με τον ανώνυμο 28 Ιουλίου 2017 - 10:51 π.μ.

Όταν εσείς δεν εκφράζεστε καλά και κατανοητά στο σχόλιο σας 27 Ιουλίου 2017 - 6:48 π.μ., μην τα βάζετε με τους άλλους που συνδέουν τις προτάσεις σας και δεν σας καταλαβαίνουν. Θέλετε να σας θυμίσω τί γράψατε για να μην τα ρίχνετε στους άλλους ότι δεν συνδέουν τις προτάσεις μεταξύ τους; Σας θυμίζω μερικές περίεργες φράσεις σας και την τελευταία σας παράγραφο του σχολίου σας 27 Ιουλίου 2017 - 6:48 π.μ..

"Ο 15ος εδώ που φτάσαμε δεν μας καλύπτει διότι συμβαίνει το εξής παράδοξο."
Δεν καταλαβαίνετε από αυτά που γράφετε;

Πάμε πιο κάτω και κοιτάτε τί γράφετε και προσπαθήστε να το συνδέσετε με το παραπάνω:
"Ξεμείναμε από Κανόνες αιδεσιμολογιότατε π. Αναστάσιε, αν δηλαδή ψάχνουμε 'το γράμμα' ξεμείναμε, και δεν έχω βέβαια την απαίτηση από εσάς να μην ακολουθήσετε τον Κανόνα στην ακρίβειά του".

Τί μας λέτε; Ότι ο π. Αναστάσιος που ερμηνεύει σωστά τον Κανόνα, ψάχνει "το γράμμα" και αυτό για σας δεν αρκεί. Γιατί όμως ο π. Αναστάσιος ψάχνει "το γράμμα"; Ποιός σας το είπε αυτό; Επειδή δεν καλύπτει τις αδικαιολόγητες διακοπές μνημοσύνου των ορθοδόξων μητροπολιτών που εσείς με έωλο τρόπο στηρίζετε; Κάνετε λάθος! Ο π. Αναστάσιος ψάχνει το πνεύμα. Εσείς δεν ξέρετε να ψάχνετε το πνεύμα και νομίζετε ότι μπορούμε να διακόψουμε το μνημόσυνο μητροπολιτών χωρίς να έχουν πει τίποτα το αιρετικό.
Αυτή ήταν η προσπάθεια σας επειδή δεν καλύπτει ο ιε΄ κανόνας την διακοπή του μνημοσύνου του μητροπολίτη Πατρών Χρυσοστόμου που εσείς θέλετε, προσπαθήσατε να μας πείτε ότι δεν αρκούν οι Κανόνες αν τους ερμηνεύουμε κατα την γνώμη σας "κατα γράμμα". Δεν είναι "κατα γράμμα" όπως λάθος λέτε, είναι "κατα πνεύμα".

Οι άλλοι φταίνε ότι δεν συνδέουν τις προτάσεις μεταξύ τους ή εσείς δεν ξέρετε τί γράφετε;

Ειρηναίος

Φαίη είπε...

Πριν ξεκινήσω θα πρέπει να ζητήσω συγνώμη από τον Σεβασμιώτατο κ. Χρυσόστομο & τους αναγνώστες διότι απρόσεκτα έγραψα ότι ήταν μέσα σε εκείνους που συνέταξαν το κείμενο 'προς τον Λαό'. ΔΕΝ ήταν. Ήταν στην επιτροπή τύπου του ανακοινωθέντος που θα αναφέρω παρακάτω..
Ρωτάνε κάποιοι.. «Η Εκκλησία έχει Κανόνες, ποιος Κανόνας λέει ότι μπορεί να γίνει διακοπή μνημοσύνου σε Ορθόδοξο επίσκοπο;» Θα μπορούσα βέβαια να αντιστρέψω κάπως το ερώτημα και να ρωτήσω, «Ποιος Κανόνας λέει ότι όταν ένας επίσκοπος επιτρέπει την επέλαση της αίρεσης μέσα στην Εκκλησία, αυτός δικαιολογείται εάν είναι Ορθόδοξος στο φρόνημα;»!!
Επειδή είναι Ορθόδοξος ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ τότε θα πρέπει να αξιοποιεί το φρόνημά του για την περιφρούρηση της Πίστεως. Δεν έγινε επίσκοπος για να λέει ότι είναι Ορθόδοξος & παράλληλα να αφήνει το ποίμνιό του απροστάτευτο. Ο επίσκοπος είναι εις τόπον και τύπον Χριστού. Θα επέτρεπε ο Χριστός να γίνει κάτι τέτοιο;
Η ψευδοΣύνοδος της Κρήτης χλεύασε τους Κανόνες της Εκκλησίας & όλες τις Οικουμενικές Συνόδους. Όλοι οι αγώνες που έκαναν οι Πατέρες μας για κάθε μια αίρεση ξεχωριστά ακυρώθηκαν μονοκοντυλιά μέσα σε λίγες μέρες. Ο Σεβασμιώτατος Πατρών κ. Χρυσόστομος -δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί του, τυγχάνει απλά να είναι μητροπολίτης μου- δεν δήλωσε ποτέ την αντίθεσή του στην ψευδοΣύνοδο της Κρήτης. Υπενθυμίζω εδώ ότι το πρώτο πράγμα που ζήτησε ο καθ. κ. Τσελεγγίδης μετά την ολοκλήρωση της ψευδοΣυνόδου, ΤΟ ΠΡΩΤΟ, ήταν να πάρουν θέση οι μητροπολίτες, να φερθούν δηλ. σαν ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ. Έκτοτε, ελάχιστοι 'πήραν θέση', εκφράζοντας βέβαια με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο ο καθένας τις ενστάσεις τους. Η συντριπτική πλειονότητα σώπασε μπροστά σε αυτό το έγκλημα κάνοντας τους άλλους να φαίνονται και ακραίοι.
Πέραν όμως της σιωπής υπάρχει & το ανακοινωθέν της Εκκλησίας της Ελλάδος. Εάν κάποιοι από τους μητροπολίτες διαφωνούν με το περιεχόμενό του ας απαιτήσουν να βγουν τα πρακτικά προς ενημέρωση του ποιμνίου του Χριστού. Εκτός βέβαια εάν πιστεύουν ότι η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι κάποια Στοά ή κάποια μυστική λέσχη τύπου Bilderberg που μπορεί να κάνει ό,τι θέλει και να μην λογοδοτεί σε κανέναν.
Το ανακοινωθέν της Δεύτερης Συνεδρίας της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 24/11/2016, αναφέρει: «Μετά το πέρας της συζητήσεως, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών & πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος έλαβε τον λόγο & αφού ευχαρίστησε όλους για τις τοποθετήσεις τους, αναφέρθηκε ιδιαίτερα στον Εισηγητή, ειπών μεταξύ άλλων: "Ευχαριστίες και συγχαρητήρια οφείλονται στον Σεβασμιώτατο Σερρών για την ΕΠΙΤΥΧΗ διαπραγμάτευση του θέματος". Εν κατακλείδι, μετά από Εισήγηση του Μακαριωτάτου Προέδρου, η οποία έγινε ΟΜΟΦΩΝΑ αποδεκτή, τονίζεται η, μετά την ενδελεχή και λεπτομερή ενημέρωση του Σώματος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, επιβεβαίωση της ενότητός Της, και αποφασίσθηκε Η ΕΚΓΡΙΣΗ των προτάσεων της Εισηγήσεως.»
Έπειτα ακολούθησε το ψευδέστατο κείμενο 'Προς τον Λαό' στο οποίο ανακοινώνεται η ΑΠΟΔΟΧΗ της ψευδοΣυνόδου και στο οποίο αξιοποιούνται ποιμαντικά οι αποφάσεις της. -https://www.youtube.com/watch?v=2tWQ_0ZHT1w
Ο μητροπολίτης μου σύμφωνα με το ανακοινωθέν, στην σύνταξη του οποίου μάλιστα συμμετείχε, αποδέχτηκε την ψευδοΣύνοδο της Κρήτης καθώς & την ποιμαντική αξιοποίηση (την κήρυξη στο ποίμνιο) των πορισμάτων της. Ο μητροπολίτης μου ενώπιον της Εκκλησίας έχει «γυμνή τη κεφαλή». ['καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ᾽ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω' - Απόστολος Παύλος. 'Πας ο λέγων παρά τα διατεταγμένα, καν τε αξιόπιστος ή, καν νηστεύει, καν παρθενεύει, καν σημεία ποιεί, καν προφητεύει, λύκος σοι φαινέσθω εν προβάτω δορά, προβάτων φθορά κατεργαζόμενος' –Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος.]. Δεν έγιναν επίσκοποι όλοι αυτοί για να κρύβονται πίσω από την Ορθοδοξία τους και από ένα συλλογικοποιημένο 'απρόσωπο' έγκλημα της Ιεραρχίας, ούτε μπορούν να μοιράσουν τις ευθύνες μεταξύ τους και να τις μηδενίσουν.

Φαίη είπε...

Αγαπητέ 28 Ιουλίου 2017 - 10:51 π.μ.
Η Εκκλησία δεν χρειάζεται την δική μας 'διορθωτική εποικοδόμηση'!! αυτά είναι του πάπα και του Βαρθολομαίου. Η Εκκλησία οικοδομήθηκε από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό, τους Αποστόλους, τους Αγίους Πατέρες. Αυτό που εμείς οφείλουμε να κάνουμε είναι απλά να παραμείνουμε στην Εκκλησία. Ο μηδενισμός προέρχεται από την απομάκρυνση από την Εκκλησία και όχι από το πόσο αρεστά είναι αυτά που λέμε ο ένας στον άλλον.

Αγαπητέ 28 Ιουλίου 2017 - 8:50 μ.μ.
Σύμφωνα με το σκεπτικό σας όταν καθιερώνεται κάτι βλαβερό για την Εκκλησία μπορεί να συνεχίζεται επειδή .. καθιερώθηκε. Οι καθιερωμένες συμπροσευχές με τους αιρετικούς π.χ. μπορούν να συνεχίζονται.
Ή μήπως θέλετε να πείτε ότι ευθύνη φέρει μόνο εκείνος που το καθιερώνει και όχι και εκείνος που το συνεχίζει;
Με μια πρόταση ακυρώσατε όλους τους αγώνες των Πατέρων και των Μαρτύρων της Εκκλησίας μας.

Ανώνυμος είπε...

Φαίη δτο σημερινό σχόλιο σου τα έχεις κάνει ρωσσική σαλάτα με σωστά και λάθος ανακατεμένα.
Θα σου πρότεινα να διαβάσεις την απάντηση του π. Αναστασίου και να προσέξεις περισσότερο σε ότι γράφει.

Φαίη είπε...

Kύριε Ειρηναίε ομολογώ ότι με εκπλήσσετε. Είχα την εντύπωση ότι η «αναζήτηση του πνεύματος» πίσω από τους Κανόνες των θεοφώτιστων Πατέρων είναι κάτι που επίσης αφορά θεοφώτιστους ανθρώπους κι εγώ βέβαια δεν θα τολμούσα να επιχειρήσω κάτι τέτοιο. Εκτός βέβαια αν εννοείτε την μελέτη σχετικών συγγραμμάτων, παραδειγμάτων, διδασκαλιών κτλ. των Πατέρων που ρίχνουν επιπλέον φως στις έννοιες που διαπραγματεύονται οι Κανόνες. Μόνο και μόνο για αυτόν τον 15 Κανόνα κ. Ειρηναίε έχουν γραφτεί βιβλία, άρθρα, έχουν γίνει συνέδρια και ομιλίες. Όπως καταλαβαίνετε, η απόλυτη 'ταυτοποίηση' / σωστή ερμηνεία του πνεύματος των Πατέρων γενικώς από εμάς τους 'κοινούς θνητούς' δεν είναι και εύκολο πράγμα.
Επιτρέψτε μου δε να πω ότι η εντύπωση που εγώ πήρα από την απάντηση του σεβαστού π. Γκοτσόπουλου ήταν ΑΚΡΙΒΩΣ το αντίθετο από αυτό που εσείς συμπεράνατε. Ότι δηλαδή αναζητούσε το γράμμα. Βέβαια μπορεί να κάνω και λάθος. Θα σας παρακαλέσω όμως να ξαναδιαβάσετε προσεκτικά το σχόλιό του, θεώρησα ότι αυτό ήταν εμφανέστατο. Γι' αυτό και έγραψα:
"Ο 15ος εδώ που φτάσαμε δεν μας καλύπτει διότι συμβαίνει το εξής παράδοξο. Ενώ η πλειονότητα των μητροπολιτών μας δεν κηρύττουν απροκάλυπτα αίρεση μέσα στην Εκκλησία, ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΜΑΖΙ είναι κατοχυρωμένες Συνοδικά ως εκκλησίες !!"
"Ξεμείναμε από Κανόνες αιδεσιμολογιότατε π. Αναστάσιε, αν δηλαδή ψάχνουμε 'το γράμμα' ξεμείναμε, και δεν έχω βέβαια την απαίτηση από εσάς να μην ακολουθήσετε τον Κανόνα στην ακρίβειά του". [την ακρίβεια του 'γράμματος']
Και βέβαια επανέρχομαι πάλι σε αυτό το 'ξεμείναμε' διότι συνεχίζετε να το ερμηνεύετε λάθος. 'Ξεμείναμε' έτσι όπως τα κάναμε κ. Ειρηναίε. Η δική μας παχυλή άγνοια και αδιαφορία από τη μία, η Συνοδική, ΟΜΟΦΩΝΗ, αποδοχή της ψεδοΣυνόδου από την Ιεραρχία χωρίς να ευθύνεται κανένας!! από την άλλη. Η αναφορά μου στους 10ο και 45ο Κανόνες έγινε για να αποδείξω ακριβώς αυτό το πράγμα και όχι βέβαια για να αλλάξω θέμα όπως σχολιάστηκε. Εσείς μπορεί να μην συμφωνείτε με αυτό που κάνει ο Ιερώνυμος, κάποιοι άλλοι δεν ενοχλούνται, σπεύδουν μάλιστα & να τον δικαιολογήσουν!!, & όπως και να 'χει συνεχίζει ανενόχλητος και το κάνει.
Στο τέλος του σχολίου σας σας 'χάνω'. Τι ήθελα, τι δεν ήθελα, τι προσπαθούσα να κάνω. Δεν συνηθίζω να ενεργώ με δόλο κ. Ειρηναίε. Συζήτηση κάνουμε και στο τέλος τέλος ο καθείς θα ακολουθήσει την συνείδησή του.

Ανώνυμος είπε...

Aνώνυμε 28 Ιουλίου 2017 - 8:50 μ.μ. το εθιμοτυπικό αν είναι λάθος δεν γίνεται σωστό επειδή είναι εθιμοτυπικό. Όποιος το συνεχίζει αμαρτάνει το αμαρτωλό εθιμοτυπικό.

Ανώνυμος είπε...

Φαίη δεν σας είπα ότι ενεργείτε με δόλο, σας είπατε ότι μιλήσατε με περίεργες φράσεις. Στο τέλος του σχολίου μου σας έδωσα να καταλάβετε ότι εσείς ευθύνεστε για την παρεξήγηση της φράσης σας "Ξεμείναμε από Κανόνες" και ότι δεν είμαι τόσο κουτός και δεν μπορώ να συνδέσω τις φράσεις μεταξύ τους όπως είπατε στο τέλος του σχολίου σας 28 Ιουλίου 2017 4:36 μ.μ.
Σας είπα ότι τώρα δεν συνεχίζω να ερμηνεύω όπως θέλω το "Ξεμείναμε από Κανόνες" αφού έχετε δώσει εξηγήσεις και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνετε τις εξηγήσεις σας για το "Ξεμείναμε από Κανόνες". Τουλάχιστον όμως μην τα βάζετε με τους άλλους που συνδέουν τις προτάσεις σας και δεν σας κατάλαβαν με τον περίεργο τρόπο που εκφραστήκατε.

Θέλετε να προσέξετε ξανά τις περίεργες φράσεις σας που δεν έχω ξαναδεί σε κανένα να τις λέει; Προσέξτε τί φράσεις γράψατε.

"Ο 15ος εδώ που φτάσαμε δεν μας καλύπτει διότι συμβαίνει το εξής παράδοξο."(σχολιο σας 27 Ιουλίου 2017 - 6:48 π.μ.)
"Ξεμείναμε από Κανόνες αιδεσιμολογιότατε π. Αναστάσιε, αν δηλαδή ψάχνουμε 'το γράμμα' ξεμείναμε, και δεν έχω βέβαια την απαίτηση από εσάς να μην ακολουθήσετε τον Κανόνα στην ακρίβειά του". (σχολιο σας 27 Ιουλίου 2017 - 6:48 π.μ.)

"Όσο για αυτό που περιέγραψα αγαπητέ αδελφέ πιο πάνω είναι η σκληρή πραγματικότητα που έχει βγάλει ακόμα και αυτόν τον 15ο Κανόνα εκτός ισχύος και αποτελεσματικότητος. Τώρα εδώ που φτάσαμε δεν μας αρκεί ούτε ο 15ος, ούτε ένας Ορθόδοξος, μόνο ένας Μάρκος Ευγενικός" (σχολιο σας 27 Ιουλίου 2017 6:46 π.μ.)

Αν κάποιος αυτά τα συνδέσει μεταξύ τους, δεν φταίει αυτός, αν βγάζει αρχικά το συμπέρασμα ότι τα βάζετε με τον 15ο κανόνα και δεν σας αρκεί, φταίτε εσείς που λέτε όλα αυτά τα περίεργα που είπατε. Την μία ότι "δεν μας αρκεί ούτε ο 15ος", την άλλη ότι "Ο 15ος εδώ που φτάσαμε δεν μας καλύπτει" και πιο κάτω "Ξεμείναμε από Κανόνες" και ακόμα κατηγορείτε τον π. Αναστάσιο ότι τον ερμηνεύει "κατα γράμμα".

Ο π. Αναστάσιος ερμηνεύει τον κανόνα σωστά, όχι μόνο "κατα γράμμα". Τα μνημόσυνα των ορθόδοξων μητροπολιτών δεν μπορούμε να τα κόψουμε και να τους βγάλουμε αιρετικούς, ούτε να διχάζονται οι ορθόδοξοι με την διακοπή της κοινωνίας μεταξύ τους. Προσπαθήστε να το καταλάβετε.

Ειρηναίος

Φαίη είπε...

Κύριε Ειρηναίε,
δεν είναι κακό να ερμηνεύει κανείς κατά γράμμα τους Κανόνες, αντιθέτως θα μπορούσε να είναι δείγμα σύνεσης και ταπεινώσεως. Η κατάσταση είναι απλά τόσο διαβολικά μπλεγμένη και γι' αυτό φέρουμε ευθύνη όλοι μας.
Για ποιον λόγο να κατηγορήσω τον π. Γκοτσόπουλο; Επειδή διατύπωσε την άποψή του; Και μάλιστα δεν ανέπτυξε το σκεπτικό του. Τι είναι αυτά που λέτε;
Εν τοιαύτη περιπτώσει νομίζω ότι το κουράσαμε το θέμα και κυρίως κουράσαμε τους φιλόξενους διαχειριστές αυτού του ιστολογίου.
Ο σωστός τρόπος να μείνουμε ενωμένοι κ. Ειρηναίε είναι να μείνουμε ενωμένοι στην Πίστη. Αν κάποιου η συνείδηση δεν του επιτρέπει να μνημονεύει τον επίσκοπό του ας το σεβαστούμε, όπως να σεβαστούμε και κάποιον άλλον που η συνείδησή του του λέει να μην το κάνει. Δεν υπάρχει λόγος να πετροβολιώμαστε. Μοναχά να προσευχόμαστε στον Θεό να χαρίζει σε όλους μας, και ιδιαιτέρως στους επισκόπους μας, φώτιση & το ομολογιακό/μαρτυρικό φρόνημα που απαιτεί η εποχή μας.

Ανώνυμος είπε...

Οι μητροπολίτες Πατρών και Φλωρίνης είναι ορθόδοξοι και δεν μπορούμε να κόψουμε τα μνημοσυνά τους.

Ανώνυμος είπε...

Γιατί βάζεις στο ίδιο τσουκάλι Πατρών και Φλωρίνης; Ο Πατρών μνημονεύει Βαρθολομαίο;

Ανώνυμος είπε...

Και οι δύο είναι ορθόδοξοι ανώνυμε 6,26μμ
Απο το τί μνημονεύει ο καθένας, δεν μπορεί να του γίνει διακοπή μνημοσύνου.
Χρειάζεται να κηρύττει αίρεση.
Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει ούτε στον Πατρών ούτε στον Φλωρίνης.
Δεν κόβουμε το μνημόσυνο βιαστικέ ανώνυμε αν δεν κηρύττει αίρεση.
Οι μητροπολίτες Πατρών και Φλωρίνης είναι ορθόδοξοι και δεν μπορούμε να κόψουμε τα μνημοσυνά τους.

Ανώνυμος είπε...

Ο Φλωρίνης είναι σε καλύτερο τσουκάλι ανώνυμε 6:26μμ απο το τσουκάλι που βρίσκεται ο Πατρών. Φτάνει να σου φύγει η τσίμπλα της φιλοκατηγορίας απο τα μάτια σου.

Oι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η φωτογραφία μου
Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: aktinesblogspot@gmail.com