25 Ιαν 2017

«Η νίκη θα είναι δική μας αν βασιλεύση εις την καρδιάν μας μόνο το αίσθημα το Ελληνικό…...»


 

«Η νίκη θα είναι δική μας αν βασιλεύση εις την καρδιάν μας μόνο το αίσθημα το Ελληνικό…...»
Θ. Μαλκίδης
Η Επανάσταση πάντοτε αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί πρότυπο και  παράδειγμα, εμπεριέχοντας λόγο, έργο, πράξη, πρόσωπα. Ανάμεσα σ΄ αυτά, πρωταγωνιστική θέση έχει ο Καποδίστριας ως μία μορφή, αγωνιστική, έντιμη, που με ανιδιοτέλεια προσέφερε, εν τέλει και τη ζωή του στην Ανάσταση του Έθνους μας, Η προβολή της Ελληνικότητας, ως πρότυπο βίου, κυβέρνησης, πολιτικής, προσφοράς, αποτελεί αν μη τι άλλο ως την κυρίαρχη παρέμβαση του Κυβερνήτη, του μοναδικού με αυτήν την προσφώνηση, στην πατρίδα.

Η άφιξη του Καποδίστρια στις 24 Ιανουαρίου του 1828  στην Αίγινα, που ήταν η έδρα της κυβέρνησης, αποτελεί μία ιστορική στιγμή για το εθνικό και πολιτικό μας σύμπαν. 
Εκεί με μια εμπνευσμένη, όπως αναφέρεται,  ομιλία τον προσφώνησε ο Θεόφιλος Καΐρης, αλλά την εικόνα που συνάντησε περιγράφει ο ίδιος ο Καποδίστριας,  στη συνομιλία του με το Γεωργάκη Μαυρομιχάλη: «Είναι καιροί που πρέπει να φορούμε όλοι ζώνη δερματένια και να τρώμε ακρίδες και μέλι άγριο. Είδα πολλά εις την ζωήν μου, αλλά σαν το θέαμα όταν έφτασα εδώ εις την Αίγινα δεν είδα κάτι παρόμοιο ποτέ, και άλλος να μην το ιδεί… «Ζήτω ο Κυβερνήτης, ο σωτήρας μας, ο ελευθερωτής μας» εφώναζαν γυναίκες αναμαλλιάρες, άνδρες με λαβωματιές πολέμου, ορφανά γδυτά, κατεβασμένα από τις σπηλιές. Δεν ήτον το συναπάντημα μου φωνή χαράς, αλλά θρήνος.  Η γη εβρέχετο με δάκρυα. Εβρέχετο η μυρτιά και η δάφνη του στολισμένου δρόμου από τον γιαλό ως την εκκλησία. Ανατρίχιαζα μου έτρεμαν τα γόνατα, η φωνή του λαού μου έσχιζε την καρδιά μου….» . 
Και καταλήγει ο Καποδίστριας λέγοντας:«Κατεβαίνω ως πολεμιστής εις το στάδιον, θα πολεμήσω ως κυβέρνησις, δεν λαθεύομαι τον έρωτα των προνομίων που είναι φυτευμένος εις ψυχές πολλών, το ονειροπόλημα των λογιοτάτων, ξένων πρακτικών ζωής, το φιλύποπτο, κυριαρχικό και ανήμερο αλλοεθνών ανδρών. Η νίκη θα είναι δική μας αν βασιλεύση εις την καρδιάν μας μόνο το αίσθημα το Ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης». 
Το παραπάνω απόσπασμα αποτελεί, ένα από τα πολλά τεκμήρια της πολιτικής προσωπικότητας, αλλά και του ανθρώπου Ιωάννη Καποδίστρια. Στη σημερινή περίοδο, της επονομαζόμενης κρίσης, της παρακμής, της οικονομικής, κοινωνικής, πνευματικής και πολιτικής πτώχευσης, οι παραπάνω επισημάνσεις για την «νίκη  με αίσθημα Ελληνικό» του Κυβερνήτη, αναζητούν  ανθρώπους και πολιτικούς, Έλληνες και Ελληνίδες…… 

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Μια εποχή την οποία να είχαν μπει γερά θεμέλια σήμερα η Ελλάδα δε θα είχε αυτή τη κατάληξη. Ο Καποδίστριας είχε ζυμωθεί στο κολαστήριο της πολιτικής ζωής της Ευρώπης,γνώριζε σχεδόν τα πάντα,και τον καθένα στην Ευρώπη της εποχής του. Βρήκε όμως τείχος μέσα στην ίδια του την ανερχόμενη και ματοβαμμένη πατρίδα. Όργανα ξένων πολλοί ντόπιοι,μαθημένοι από αντάρτικο,αιώνων γαλουχημένοι μέσα στην οθωμανική σκοτοδίνη δεν μπορούσαν να αντιληφθούν το τιτάνιο έργο ενός ελληνογίγαντα! Μήπως και σήμερα δε φέρουμε τέτοια στοιχεία; Τα 400 αλλού 500 και..χρόνια οθωμανικού..κλέους πότισαν για τα καλά ένα λαό ο οποίος κάποτε κυριαρχούσε σε όλα τα επίπεδα πολιτισμού. O Κερκυραίος δε τα κατάφερε,σκληροτράχηλη επιδερμίδα κτίζει το να είναι κανείς εξ-οθωμανοποιημένος,το κουσούρι δεν αποβάλλεται εύκολα!

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: aktinesblogspot@gmail.com