Της Αγίας Σκέπης - Στην υπηρεσία της ανθρωπότητος (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Τῆς Ἁγίας Σκέπης 

Στὴν ὑπηρεσία τῆς ἀνθρωπότητος

(† Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου) 

Ακούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο. Μιλάει γιὰ δύο ἀδελφὲς μὲ εὐγενῆ αἰσθήματα, τὴ Μάρθα καὶ τὴ Μαρία.  Καὶ οἱ δύο ἀγαποῦσαν τὸ Χριστό, ἀλλὰ ἔδειχναν τὴν ἀγάπη τους κατὰ διαφορετικὸ τρόπο. Ἡ Μάρθα ἔτρεξε νὰ ἑτοιμάσῃ τραπέζι, νὰ τὸν εὐχαριστήσῃ.
Ἡ Μαρία κάθισε στὰ πόδια του καὶ σὰν σφουγγάρι ῥουφοῦσε τὰ λόγια του.

Ἀλλ᾽ ἐγὼ τώρα δὲν θέλω νὰ μιλήσω οὔτε γιὰ τὴ Μάρθα οὔτε γιὰ τὴ Μαρία· θέλω νὰ στρέψω τὴ σκέψι, τὴ διάνοια καὶ τὴν καρδιά σας σὲ μία ἄλλη αἰθερία ὀντότητα, ποὺ σήμερα, τὴν ἁγία αὐτὴ ἡμέρα, προβάλλει ἐμπρός μας ὡς σύμβολο μεγάλων ἀξιῶν καὶ ἀνδραγαθημάτων· καὶ αὐτή, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ ἀγαπητή μας πατρίδα, ἡ Ἑλλάς.

“Της Σκέπης Σου, Παρθένε, ανυμνούμεν τας χάριτας”

Ἑορτή τῆς Ἁγίας Δεσποίνης Θεοτόκου

Λουκᾶ ι΄39-42, ια΄ 27-29

«Ὑπό τήν θείαν Σκέπην »

“Τῆς Σκέπης Σου, Παρθένε, ἀνυμνοῦμεν τάς χάριτας”

Ὑπάρχουν περίοδοι στήν ζωή τῶν ἀνθρώπων καί τῶν λαῶν ἤ Ἐθνῶν κατά τήν διάρκεια τῶν ὁποίων ἀντιμετωπίζουν θανάσιμους κινδύνους. Τό βάρος τέτοιων θλίψεων πού εἶναι πολλές, φορές πολύ μεγαλύτερο ἀπό τίς δυνάμεις πού διαθέτουν προκαλεῖ ἀπελπισία ἀκόμη καί γιά τήν ζωή. Κι ὅμως ὁ Θεός σώζει καί τούς ἀνθρώπους καί τά ἔθνη ἀπό τέτοιους θανάσιμους κινδύνους.

Ἀπολαμβάνοντας οἱ ἄνθρωποι καί τά ἔθνη τήν θεία σωτηρία, τήν σωτήρια ἐπέμβαση τοῦ Θεοῦ στήν ζωή τους, μποροῦν νά ἠσυχάζουν. Ὁμολογοῦν μέ παρρησία ὅτι: «ἐλεήμων ὁ Κύριος καί δίκαιος καί ὁ Θεός ἡμῶν ἐλεεῖ» (Ψαλμ. 114,4). Καί προσκαλοῦν τήν ψυχή τους : «Ἐπίστρεψον ψυχή μου εἰς τήν ἀνάπαυσιν σου, ὅτι Κύριος εὐεργέτησέ σε, ὅτι ἐξείλετο μέ ἐκ θανάτου, τούς ὀφθαλμούς μου ἀπό δακρύων καί τούς πόδας μου ἀπό ὀλισθήματος» (Ψαλμ. 114,6-7).

Κυριακή Ζ΄ Λουκά – H αγία Σκέπη

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Τῆς Ἑορτῆς: Ἑβρ. θ΄ 1-7

H AΓΙΑ ΣΚΕΠΗ

«Σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια Ἁγίων»

Ὁ ὅσιος Ἀνδρέας ὁ διὰ Χριστὸν σαλὸς  εἶδε σὲ ὅραμα στὸν ναὸ τῶν Βλαχερνῶν  τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὴν Παναγία νὰ  ἐμφανίζεται στὴν Ὡραία Πύλη καὶ νὰ σκεπάζει προστατευτικὰ μὲ τὸ μαφόριό της  (τὸ πέπλο της) τὸν προσευχόμενο λαὸ τοῦ  Θεοῦ. Τὸ ὅραμα αὐτὸ στάθηκε ἀφορμὴ νὰ  καθιερωθεῖ ἡ ἑορτὴ τῆς ἁγίας Σκέπης τῆς  Ὑπεραγίας Θεοτόκου τὴν 1η Ὀκτωβρίου.

Ἐπειδὴ ὅμως αὐτὴ ἡ Σκέπη, ἡ προστασία  δηλαδὴ τῆς Παναγίας μας, ἐκδηλώθηκε  ἰδιαίτερα κατὰ τὸν πόλεμο τοῦ 1940­41, ἡ  Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας μας μετέφερε τὸν ἑορτασμὸ τῆς ἁγίας Σκέπης στὴν  28η Ὀκτωβρίου, ἡμέρα τῆς μεγάλης μας  Ἐθνικῆς Ἑορτῆς.

Σχετικὸ μὲ τὴν ἑορτὴ εἶναι καὶ τὸ Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα. Περιγράφει τὴ Σκηνὴ  τοῦ Μαρτυρίου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης,  ποὺ ἀποτελεῖ συμβολικὴ εἰκόνα καὶ προτύπωση τῆς Παναγίας μας.

Ἂς δοῦμε λοιπὸν αὐτὴ τὴ συμβολικὴ εἰκόνα καὶ τί σημασία ἔχει γιὰ μᾶς.

Αλέκα Παπαρήγα: Τι του κάνατε του Χαρίλαου στο Άγιον Όρος, μεταμόσχευση μυαλού;

Από τον Δημήτριο του Κελλακίου στον Φλωράκη του Αγίου Όρους

 Με τον Σάββα Ιακωβίδη

Με αφορμή τιμητική εκδήλωση στο Κελλάκι, πριν από μια βδομάδα, για τον Οικονόμο πατέρα Αιμιλιανό, ο Πρόεδρος Χριστόφιας απέδωσε τα εύσημα στον τιμώμενο και επισήμανε πως, κατά καιρούς, έκανε μαζί του «συζητήσεις και διάλογο σε βάθος για τον άνθρωπο, για τον Θεό, για τον Χριστό, για την Εκκλησία και για την πολιτική». Πρόσθεσε ότι οι ιερείς και οι αρχιερείς κάνουν συμβόλαιο με το Θεό και με τον θάνατο, και ότι έχει και ο ίδιος ένα τέτοιο συμβόλαιο. «Δεν πρέπει να φοβούμαστε τον θάνατο, ο καθένας έχει τον δρόμο του, αλλά το θέμα είναι να ζήσουμε αυτήν τη ζωή και να νιώθουμε ότι κάναμε το καθήκον μας, με ανιδιοτέλεια, με σεμνότητα και με ανθρωπιά. Τέτοιος είναι ο πατέρας Αιμιλιανός», ανέφερε ο Πρόεδρος. Με αφορμή όσα γήινα, μεταφυσικά και άλλα επισήμανε, αναφέρουμε τι έκανε ένας άλλος, περιώνυμος σύντροφός του, που άλλαξε άρδην τη ζωή του και μετεστράφη προς Χριστόν. Μιλάμε για τον μ. Χαρίλαο Φλωράκη, άλλοτε ΓΓ του Κ. Κ. Ελλάδος, ο γνωστός καπετάν Γιώτης του εμφύλιου σπαραγμού. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του επισκέφθηκε το Άγιον Όρος και εξομολογήθηκε στον αγιορείτη ιερομόναχο, π. Αθανάσιο Σιμωνοπετρίτη («Ορθόδοξη Μαρτυρία», τ. 47, Άνοιξη-Καλοκαίρι 2012).

Κυριακή Ζ΄ Λουκά - «θάρσει, θύγατερ, η πίστις σου σέσωκέ σε»

(Λουκ. η΄41-56)                                                  (Γαλ. β΄16-20)

Στις κορυφογραμμές της πίστης

«θάρσει, θύγατερ, η πίστις σου σέσωκέ σε»

Δύο ακόμα θαύματα του Κυρίου διασώζει η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Πρόκειται για μια θεραπεία γυναίκας και την ανάσταση της κόρης του Ιαείρου.

Η σώζουσα πίστη

Η πίστη του Ιαείρου καταθρυμάτιζε τα στεγανά των τύπων και διείσδυε στην πεμπτουσία της αλήθειας. Τον έσπρωχνε να παραδοθεί με ολοκληρωτική εμπιστοσύνη στην αγάπη του Χριστού. Όχι μόνο τον ίδιο αλλά και ολόκληρη την οικογένειά του. Επιθυμούσε διακαώς την θεραπεία της κόρης του. Ωστόσο δεν τολμούσε να ζητήσει κάτι τέτοιο. Έκανε όμως κάτι πολύ πιο σημαντικό. Εμπιστεύθηκε τον Κύριο. Και βέβαια, αυτή η πίστη του Ιαείρου δεν διέλαθε της προσοχής του Χριστού. Γι’ αυτό χωρίς αναστολές ξεκίνησε αμέσως για το σπίτι του.

Ο πολύς κόσμος είχε περικυκλώσει τον Χριστό. Ο συνωστισμός ήταν τέτοιος που υπήρχε το αδιαχώρητο.

Συνάντηση Δημήτρη Χριστόφια με τον Πάπα Βενέδικτο

 Επίσημη επίσκεψη  στο Βατικανό πραγματοποίησε (25 Οκτωβρίου 2012)  ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Δ. Χριστόφιας. Συναντήθηκε με τον Πάπα Βενέδικτο και ακολούθως με τον Γραμματέα του Κράτους του Βατικανού.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης με τον Πάπα συζήτησαν για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη θρησκευτική ελευθερία στη Μέση Ανατολή και δεδομένου  ότι η Κύπρος κατέχει την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συζητήθηκε και  η κατάσταση της Ευρώπης . Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας χάρισε  τον Πάπα ένα μικρό ασημένιο δέντρο  ελιάς, το οποίο αντιπροσωπεύει την ειρήνη ενώ Πάπας  χάρισε στον κ.  Χριστόφια ένα στυλό το οποίο έχει σχεδιαστεί από τους πυλώνες  της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου. 

Ευάγγελος Στ. Πονηρός, 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤ. ΠΟΝΗΡΟΣ Δρ Θ., Μ.Φ.

ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

            Ἐφέτος (2012) συμπληρώνονται 100 χρόνια ἀπό τούς βαλκανικούς πολέμους, νικηφόρους γιά τήν Ἑλλάδα, μέ τούς ὁποίους ἡ πατρίδα μας διπλασίασε τήν μέχρι τότε ἐκτασή της καί τόν μέχρι τότε πληθυσμό της. Μέ τούς πολέμους αὐτούς ἀπελευθερώθηκε ἡ Μακεδονία, ἡ Ἡπειρος καί τά νησιά τοῦ ἀνατολικοῦ Αἰγαίου πλήν τῶν Δωδεκανήσων, πατρίδες δύο ἑκατομμυρίων ὑπόδουλων Ἑλλήνων.

            Ὁ πόλεμος κηρύχθηκε στίς 4 Ὀκτωβρίου 1912 ἀπό τήν Ἑλλάδα, τή Σερβία καί τή Βουλγαρία ἐναντίον τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Εἶχαν προηγηθεῖ στίς 17 Ἰουλίου καί στίς 7 Σεπτεμβρίου οἱ ἐπαναστάσεις τῶν νησιῶν τῆς Ἰκαρίας καί τῆς Σάμου.

            Οἱ ἑλληνικές δυνάμεις, χερσαῖες καί θαλάσσιες καταλαμβάνουν τήν Ἐλασσόνα, τό Γρίμποβο, τή Λῆμνο, τά Στενά τοῦ Σαρανταπόρου, τίς Λαζαράδες, τά Στενά τῆς Πόρτας, τήν Κοζάνη, τά Γρεβενά, τή Φιλιππιάδα, τήν Κατερίνη, τή Βέροια καί τή Νάουσα, τή Θάσο, τήν Ἔδεσσα καί τό Ἀμύνταιο, τή Σαμοθράκη, τή Νικόπολη στήν Ἤπειρο, ὥσπου φθάνουν στίς 19 Ὀκτωβρίου στά Γιαννιτσά. Ἐκεῖ μέ διήμερη μάχη ἐπιτυγχάνουν ἀποφασιστική νίκη πού τούς ἀνοίγει τό δρόμο γιά τή Θεσσαλονίκη.

Xρήστος Kων. Λιβανός, Tο εσχατολογικὸ βδέλυγμα «Corpus Christi» καὶ η στάσις των χριστιανών απέναντί του

Tὸ ἐσχατολογικὸ βδέλυγμα «Corpus Christi»

καὶ ἡ στάσις τῶν χριστιανῶν ἀπέναντί του

Tοῦ Xρήστου Kων. Λιβανοῦ

     Ὑπάρχουν στιγμὲς στὴ ζωὴ τοῦ Ὀρθοδόξου χριστιανοῦ, ποὺ ἡ ψυχή του γεμίζει ἀγανάκτησι καὶ ὀργή, καὶ ὁμοιάζει μὲ ἐνεργὸ ἡφαίστειο, ποὺ κοχλάζει καὶ εἶναι ἕτοιμο νὰ ἐκραγῇ. Πότε συμβαίνει αὐτό; Ὅταν τὸν θίγουν, τὸν ἀδικοῦν, τὸν ὑβρίζουν καὶ τὸν συκοφαντοῦν; Ὄχι, ἀδελφοί, ὁ χριστιανός, ὁ ἀληθινὸς χριστιανός, δὲν ἀγανακτεῖ καὶ δὲν ὀργίζεται ὅταν ἀδικῆται, χλευάζεται, ὑβρίζεται καὶ συκοφαντῆται. Ἀντιθέτως μάλιστα χαίρεται γιὰ τὶς ἀδικίες, ὕβρεις καὶ συκοφαντίες γνωρίζοντας, ὅτι ἐὰν τὶς ἀντιμετωπίσῃ μὲ ἀοργησία καὶ ὑπομονή, θὰ τὶς ἐξαργυρώσῃ στὴν τράπεζα τοῦ οὐρανοῦ μὲ ἀπερίγραπτα ἀγαθὰ καὶ αἰωνία μακαριότητα. Γι' αὐτό, ὡς γνήσιος ὀπαδὸς τοῦ Xριστοῦ, ἀγαπᾷ τοὺς ἐχθρούς του, δίνει εὐχὲς σὲ ὅσους τὸν καταρῶνται, εὐεργετεῖ ὅσους τὸν μισοῦν καὶ προσεύχεται γιὰ τοὺς διῶκτες του (Mατθ. 5, 44).

     Ἀλλὰ τότε ποῖες εἶναι ἐκεῖνες οἱ στιγμές, ποὺ ὀργίζεται, πρέπει νὰ ὀργίζεται, ὁ χριστιανός; Eἶναι ὅταν ὑβρίζεται, βλασφημῆται, χλευάζεται καὶ πολεμῆται ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Πίστεώς του, ὁ Θεάνθρωπος Kύριος Ἰησοῦς Xριστός. Στὶς περιπτώσεις αὐτές, ἐὰν ὁ χριστιανὸς δὲν ἀγανακτήσῃ, δὲν ὀργισθῇ καὶ δὲν ἀντιδράσῃ, τότε δὲν εἶναι ἀληθινὸς χριστιανός, εἶναι ἀρνητὴς τοῦ Xριστοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ τὴ δειλία, ἀδιαφορία καὶ ἀνοχή του γίνεται συνένοχος τῶν χριστομάχων καὶ θεομάχων, καὶ γι' αὐτὴ τὴ συνενοχή του θὰ δώσῃ λόγο στὸ Θεό.

Η Θεσσαλονίκη και ο Ελληνισμός ευχαριστούν τον άγιο Δημήτριο

Η Θεσσαλονίκη και ο Ελληνισμός ευχαριστούν τον άγιο Δημήτριο

Κωνσταντῖνος Χολέβας, Πολιτικός Ἐπιστήμων

Ἡ ἐπέτειος τῶν 100 χρόνων ἀπό τήν ἀπελευθέρωση τῆς Θεσσαλονίκης καθιστᾶ ἐπιτακτική τήν ἀπόδοση τῆς ὀφειλομένης τιμῆς στή μνήμη τοῦ πολιούχου Ἁγίου Δημητρίου. Ἡ πόλη εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένη μέ τον Ἅγιο. Ἐκεῖ διοίκησε ὡς Ρωμαῖος Ἀνθύπατος, ἐκεῖ μαρτύρησε τό 305 μ.Χ., ἐκεῖ βρισκόταν καί βρίσκεται μετά ἀπό περιπέτειες καί καταστροφές ὁ περικαλλής Ναός του, ἐκεῖ σήμερα προσκυνοῦμε τά λείψανά του. 
Εἶναι συμβολικό τό γεγονός ὅτι τήν ἡμέρα μνήμης τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, στίς 26 Ὀκτωβρίου 1912, ὑπεγράφη ἡ συνθηκολόγηση ἀπό τόν Τοῦρκο στρατηγό Ταχσίν πασᾶ. Πάλι 26 Ὀτωβρίου ἦταν ὅταν τό 1944 ἔφυγε καί ὁ τελευταῖος Γερμανός στρατιώτης ἀπό τήν πόλη. Καί στίς 20 Ἰυυνίου 1978, τήν ἥμέρα τοῦ φονικοῦ σεισμοῦ στή Θεσσαλονίκη, μία Ἑλληνίδα  Ἀρχαιολόγος ἐντόπισε σέ  ἰταλική Ἐκκλησία τά λείψανα τοῦ Ἁγίου πού εἶχαν μεταφέρει στή Δύση οἱ Σταυροφόροι.

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, Η Εισαγγελία Πρωτοδικών κωφεύει ενώπιον της βλασφημίας του προσώπου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 26ῃ Ὀκτωβρίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἡ παρά τήν προκληθεῖσα δικαιολογημένη ταραχή τοῦ λαοῦ μας συνέχισις τῶν παραστάσεων τοῦ βορβωρώδους καί ἀθλιοτάτου Corpus Christi στό θέατρο «Χυτήριο» καί παρά τήν ὑποβληθεῖσα μήνυση μου στήν Εἰσαγγελία Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν μέ ὑποχρεώνει ὡς Ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας καί ὡς πολίτη τῆς δημοκρατικῆς μας πατρίδος καί ὡς νομικό νά καταθέσω ἔμπονα καί μέ ἄφατη θλίψη τά κάτωθι:

1. Ἡ τραγική αὐτή ὑπόθεση ἀνιδρύει γιά μιά εἰσέτι φορά τήν ἄμεση ἀνάγκη ἀποδεσμεύσεως τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας ἀπό τά φρικώδη δεσμά τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας διότι ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ διάκριση τῶν ἐξουσιῶν τοῦ σοφοῦ Μοντεσκιέ παραμένει μόνο σάν χρήσιμη ἀρχή στά ἐγχειρίδια Συνταγματικοῦ δικαίου. Εἶναι ἐπείγουσα ἡ ἀνάγκη οἱ λειτουργοί τῆς ἱσταμένης καί καθημένης δικαιοσύνης νά ἐκλέγονται ἄμεσα ἀπό τόν λαό γιά νά μήν εἶναι ὑποχείρια τῆς ὁποιασδήποτε οἰκονομικῆς ἤ πολιτικῆς ἐξουσίας πού μέ τό ἀνώτατο δικαστικό συμβούλιο καθορίζει τήν τύχη τους καί τήν ἐξέλιξή τους. Καί βέβαια ἀπό ἕνα δημόσιο ὑπάλληλο μποροῦμε νά ἀπαιτήσουμε τήν νομιμότητα ἄλλά ὄχι καί τόν ἡρωϊσμό γιατί αὐτό εἶναι γιά ὁλίγιστες καί ἡρωϊκές ψυχές.

Πρωτοπρ. Διονύσιος Τάτσης, Πορεία δίχως όραμα.

Ὑπάρχει μιὰ μικρὴ ὁμάδα θεολόγων, ποὺ συμπλέει μὲ τοὺς ἄθεους καὶ ἄπιστους τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, οἱ ὁποῖοι ἐπειδὴ δὲν μποροῦν νὰ καταργήσουν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα βάλθηκαν νὰ τὸ μετατρέψουν σὲ θρησκειολογία. Δυστυχῶς, οἱ θεολόγοι αὐτοὶ εἶναι στενοὶ συνεργάτες τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, ὁ ὁποῖος δὲν μπορεῖ ἢ δὲν θέλει νὰ δεχτεῖ ὅτι τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν πρέπει νὰ εἶναι κατηχητικὸ καὶ ὁμολογιακό.

ΠΟΡΕΙΑ ΔΙΧΩΣ ΟΡΑΜΑ

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΣΤΟΝ ἱερὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας συνήθως περισσεύουν τὰ λόγια καὶ λείπουν οἱ πράξεις. Ἡ Διοίκησή της ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ τοὺς στενούς του συνεργάτες. Τὸ κύριο ἔργο της δυστυχῶς εἶναι ἡ διεκπεραίωση συνηθισμένων ὑπηρεσιακῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀφήνουν ἀδιάφορους ὄχι μόνο τοὺς κληρικοὺς καὶ τοὺς πιστοὺς ἀλλὰ καὶ αὐτοὺς τοὺς συνοδικοὺς Ἀρχιερεῖς. Σπάνια βλέπουμε νὰ ὑλοποιεῖται κάποιο ὅραμα.

Εἶναι τόσο βαρὺς ὁ νυσταγμὸς καὶ τόσο δύσκολος ὁ βηματισμὸς τῆς Διοίκησης τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ νομίζει κανεὶς ὅτι δὲν ὑπάρχει ἢ ὅτι εἶναι περιττὴ ἡ ὕπαρξή της. Μάταια, μεμονωμένα πρόσωπα ζητοῦν ἀπὸ τὴ Διοίκηση νὰ λύσει διάφορα προβλήματα ἢ ἐπιτέλους νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ αὐτά, ὅπως εἶναι ἡ πνευματικὴ ἀναβάθμιση τῶν κληρικῶν, ἡ ἀναγνώριση τοῦ ἔργου τῶν ἐκπαιδευτικῶν – κληρικῶν, ἡ ὑποβάθμιση τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν στὰ δημόσια σχολεῖα καὶ τὸ πιὸ σοβαρὸ καὶ ἐπικίνδυνο, ποὺ εἶναι ἡ προκλητικὴ δραστηριότητα τῶν οἰκουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι κατευθύνονται ἀπὸ τὸ Οἰκ. Πατριαρχεῖο.

O Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ καταγγέλλει την Εισαγγελία Πρωτοδικών για βάναυση καταπάτηση των Νόμων και του Συντάγματος

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ σήμερα Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2012, χοροστάτησε στο εσπερινό του πανηγυρίζοντα Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου. 

Xρήστος Kων. Λιβανός, Ο Mητροπολίτης Σύρου γιὰ το Corpus Christi

Ὁ Mητροπολίτης Σύρου γιὰ τὸ Corpus Christi

Tοῦ Xρήστου Kων. Λιβανοῦ

     «Kαὶ ὁ ἄκρῳ δακτύλῳ τῆς Ἱστορίας, θύραθεν καὶ ἐκκλησιαστικῆς, γευσάμενος θὰ ἔμενε παγερὰ ἀδιάφορος γιὰ μιὰ ἀκόμη προσπάθεια σπίλωσης τοῦ Προσώπου τοῦ Ἐνανθρωπήσαντος Yἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ…»!

     Oἱ πιὸ πάνω γραμμὲς ἀποτελοῦν τὴν ἀρχὴ ἑνὸς ἄρθρου, μὲ τὸ ὁποῖον ὁ Mητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος B΄ θέλησε νὰ τοποθετηθῇ ἔναντι τοῦ αἰσχροῦ καὶ βλασφήμου θεατρικοῦ ἔργου Corpus Christi. Kατὰ τὸν Mητροπολίτη, οἱ χριστιανοὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἀντιδράσουν κατὰ τοῦ ἔργου καὶ τῶν δημιουργῶν του, διότι στὸ πέρασμα τῶν αἰώνων «τόμοι βιβλίων ἔχουν γραφτεῖ, σωρεία κινηματογραφικῶν καὶ θεατρικῶν ἔργων ἔχουν παρουσιαστεῖ, μὲ τὰ ὁποῖα καὶ διὰ τῶν ὁποίων διακωμωδεῖται, ἐξυβρίζεται, βλασφημεῖται καὶ ἐμπτύεται» ὁ Xριστός, δίχως νὰ μειώνεται τὸ κῦρος του καὶ ἡ μεγαλειότης τοῦ Προσώπου του! «Ὁ Ἰησοῦς Xριστός, ἡ πίστη μας καὶ ἡ Ἐκκλησία», σύμφωνα μὲ τὸν ἅγιο Σύρου, «δὲν κινδυνεύουν ἀπὸ τέτοιου εἴδους ἀφελεῖς ἐπιθέσεις… οἱ δὲ διατυπούμενοι περὶ τοῦ ἀντιθέτου φόβοι δείχνουν τουλάχιστον ἀστάθεια πίστεως, ἂν ὄχι ἀπιστία πρὸς Ἐκεῖνον ποὺ διαβεβαίωσε ὅτι οὔτε ὁ Ἅδης δὲν θὰ μπορέσει νὰ νικήσει τὴν Ἐκκλησία…»!

Επιμορφωτικό Σεμινάριο Παιδαγωγικής και Διδακτικής Κατάρτισης, στα Γραφεία της ΠΕΘ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ
Χαλκοκονδύλη 37. 10432 ΑΘΗΝΑ
Τηλ. 2105224180-FAX. 2105224420
Iστοχώρος: www.petheol.gr
e-mail: panenthe@otenet.gr
     &   : enosis@petheol.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
(22-10-2012)

      Η Πανελλήνιος Ένωσις Θεολόγων, ευρίσκεται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει στους συναδέλφους και νέους θεολόγους ότι, στο Επιμορφωτικό Σεμινάριο Παιδαγωγικής και Διδακτικής Κατάρτισης, στα Γραφεία της ΠΕΘ (Χαλκοκονδύλη 37, όροφος 3ος) εισηγητής στις 27-10-2012 ημέρα Σάββατο και ώρα 11.30 - 14.15 θα είναι: ο κ. Ιωάννης Β. Τσάγκας, Δρ. Θεολογίας, Σχολ. Σύμβουλος Θεολόγων με θέμα : «Ο ψηφιακός, θρησκευτικός, βιβλικός εγραμματισμός στο σχεδιασμό της διδασκαλίας του ΜτΘ: Προσδιορισμός και διατύπωση διδακτικών στόχων».

Από τη Γραμματεία της ΠΕΘ

Επέτειος 28ης Οκτωβρίου 1940. (Ίδρυμα Προασπίσεως Ηθικών και Πνευματικών Αξιών)

Α. Ο ΙΣΧΥΡΟΤΑΤΟΣ ΕΤΑΙΡΟΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ,

Ο ΜΠΕΝΙΤΟ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ, ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ

ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΙΝ ΤΗΣ ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

1. ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Τὰ νέφη τοῦ Β΄Παγκοσμίου πολέμου εἶχον ἀρχίσει νὰ καλύπτουν τὸν οὐρανὸν τῆς Εὐρώπης. Ὅμως εἰς ἀρκετὰς χώρας ἀκόμη ὁ πόλεμος ἐφαίνετο μακρυνὴ ἐφιαλτικὴ ἰδέα, ὅπως παραδείγματος χάριν εἰς τὴν Ἑλλάδα.

Πράγματι, ὅλα ἐφαίνοντο εἰρηνικὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ μάλιστα, παραπλανητικῶς, τὴν 27ην Ὀκτωβρίου 1940 ἔλαβε χώραν εἰς τὸ θέατρον «Ὀλύμπια» πανηγυρικὴ παράστασις τοῦ μελοδράματος τοῦ διασήμου Ἰταλοῦ συνθέτου Πουτσίνι «Μadam Βutterfly». 
Μετὰ τὴν παράστασιν ἐπηκολούθησε μεγάλη δεξίωσις εἰς τὴν ἐν Ἀθήναις ἰταλικὴν Πρεσβείαν, ὅπου εἶχον συγκεντρωθῆ οἱ ἐπίσημοι προσκεκλημένοι τῆς προηγηθείσης παραστάσεως. Εἰς τὴν αἴθουσαν δεξιώσεως τῆς Πρεσβείας ἦσαν ἀνηρτημέναι ἡ ἰταλικὴ καὶ ἡ ἑλληνικὴ σημαία καὶ εἰς τὴν τεραστίαν «τούρταν» ἦτο φιλοτεχνημένη ἡ ἐπιγραφή : «Ζήτω ἡ Ἑλλάς» !!!

Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς δεξιώσεως καὶ ἐνῷ ἀπεκρυπτογραφεῖτο τὸ τελεσίγραφον τοῦ Μουσολίνι διὰ νὰ παραδoθῇ ἡ Ἑλλάς, ὁ Ἰταλὸς Πρέσβυς Γκράτσι ἔπλεκε τὰ ἐγκώμια τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Ἑλληνος Πρωθυπουργοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, μέχρις ὅτου ἀναχωρήσῃ τὴν 12ην μεταμεσονύκτιον ὥραν.

«Μάρθα, Μάρθα μεριμνᾷς καί τυρβάζῃ περί πολλά ἑνός δέ ἐστι χρεία.»

«Μάρθα, Μάρθα μεριμνᾷς καί τυρβάζῃ περί πολλά ἑνός δέ ἐστι χρεία.»

 Πολύπλοκη και απαιτητική η καθημερινή μας ζωή. Ποικιλία προβλημάτων και αναγκών, που έχουν συσσωρευτεί πολλά και μας ταλαιπωρούν. Ενώ αν τα εξετάσουμε με ειλικρίνεια και προσοχή αδυνατούμε πολλές φορές να βρούμε το λόγο υπάρξεώς τους. Τα δημιούργησε η οργάνωση της καταναλωτικής κοινωνίας στην οποία ζουμε. Η δημιουργία ψευδοαναγκών που καθοδηγεί τις σκέψεις μας και τις πράξεις μας, διαμορφώνουν και την συμπεριφορά μας. Δίνουν μορφή στον τρόπο που ζούμε, στον καταρτισμό σχεδιασμών για το μέλλον, στον καθημερινό προγραμματισμό μας. Πριν το καταλάβουμε αυτές οι ανάγκες που δημιουργήσαμε, χωρίς να το καλοσκεφτούμε, είναι οι απόλυτοι καθοδηγητές που μας συμπαρασύρουν. Πολλές φορές καταλαμβάνουν όλο τον χώρο των φροντίδων μας. 

Δημήτριος Τσελεγγίδης, Ο Μυροβλήτης και Μεγαλομάρτυς άγιος Δημήτριος

Στην εκπομπή «Γράμματα Σπουδάματα» του τηλεοπτικού σταθμού 4Ε, ο  κ. Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος, συζητά με τον κ.  Δημήτριο Τσελεγγίδη, Καθηγητή Θεολογικής σχολής Α.Π.Θ για τον Άγιο Δημήτριο.

Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος, «Μέρες αποκάλυψης στην Ιωνία»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το δράμα  των Ελλήνων της Μικράς Ασίας ξετυλίγεται μέσα από το ιστορικό μυθιστόρημα «Μέρες αποκάλυψης στην Ιωνία», τού Μικρασιατικής καταγωγής δημοσιογράφου και συγγραφέα Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου.

Με κέντρο την αρχοντική Μαγνησία, την κοντά στο Σίπυλον όρος της Νιόβης, και την πανέμορφη Σμύρνη, την καρδιά των Ελλήνων της Ιωνίας, το μυθιστόρημα ζυμώνεται με την ιστορική πραγματικότητα και απλώνεται και σ’ άλλα μέρη, όπως είναι η Φώκαια, το Σιβρισάρι της Ερυθραίας, ο Κασαμπάς, ο Γέροντας, η Πάρσα, η Τσοπανησιά, το Χορόσκιοϊ και η Μενεμένη.

Το βιβλίο βασίζεται σε περιγραφές, αναμνήσεις, μαρτυρίες και ντοκουμέντα που συνάχθηκαν μετά από επίπονη και μακρά εργασία καθώς επίσης και στην εντατική και σε βάθος μελέτη των ιστορικών πηγών. Πέραν των άλλων στο μυθιστόρημα αναδεικνύεται η σχέση των Ελλήνων της Ιωνίας με τους Οθωμανούς, τους Αρμενίους και τους Εβραίους που ζούσαν κοντά τους.  

Το μυθιστόρημα του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου, απλό στην αφήγηση, γλαφυρό στην περιγραφή και με αυθεντικούς χαρακτήρες φιλοδοξεί να έχει αναγνώστες κάθε ηλικίας και να προσθέσει ένα λιθαράκι στη διατήρηση της μνήμης των αλησμόνητων Πατρίδων της Ιωνίας.

Αρχιμ. Εφραίμ Ξηροποταμηνός, To εγκώμιο του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά στον άγιο Δημήτριο τον Μυροβλήτη.

 «Εμοί δε λίαν ετιμήθησαν οι φίλοι σου ο Θεός, λίαν εκραταιώθησαν αι αρχαί αυτών».

Με αυτόν τον στίχον του Δαβίδ αρχίζει ο εν Αγίοις Πατήρ ημών Γρηγόριος ο Παλαμάς το εγκώμιό του στον Μυροβλύτη άγιο, που σαν Μεγαλομάρτυς ανήκει και αυτός στις «αρχές», δηλαδή στην ηγεσία των Αγίων και Φίλων του Θεού.

«Εγώ με πολλή τιμή περιβάλλω τους φίλους σου, Θεέ μου, μεγάλη εξουσία και παρρησία έχουν εκείνοι που προεξάρχουν μεταξύ τους», θα λέγαμε κι εμείς σήμερα, δίνοντας όμως στα ίδια αυτά λόγια του Προφητάνακτος πολύ πιο ευρύ περιεχόμενο. Διότι για μάς Φίλοι του Θεού είναι και οι δύο Άγιοι, και ο εγκωμιάζων και ο εγκωμιαζόμενος, αλλά ακόμη και οι φίλοι των Φίλων του Θεού, ο φιλάγιος και Παναγιώτατος Ποιμενάρχης κύριος Παντελεήμων με το ευλαβές του ποίμνιο, που με τον θείο ζήλο τους για την τιμή και τον έπαινο των όντως μεγάλων Αγίων της Αποστολικής Μητροπόλεως δεν παύουν από του να επισύρουν άθελα επάνω τους τον δίκαιο έπαινο και την αγάπη της στρατευόμενης αλλά και της θριαμβευούσης Εκκλησίας του Χριστού.

Ο λόγος του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, τον οποίο πρέπει σήμερα να παρουσιάσουμε ανταποκρινόμενοι σε τιμητική πρόσκληση του Παναγιωτάτου, πρέπει, σύμφωνα με εσωτερικά τεκμήρια, να εκφωνήθηκε από τον Άγιο σε ένα από τα έτη της αρχιερατείας του στη Θεσσαλονίκη, κατά την ημέρα της εορτής του Αγίου Δημητρίου και μάλιστα μετά το Ευαγγέλιο της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας μέσα στον πάνσεπτο τούτο ναό, και αποτελεί άριστο δείγμα του εορταστικού εγκωμιαστικού λόγου, στο οποίο ανήκει.