Στιγμιότυπο της ταινίας Christiane F. (1981)(2)
Υποστηρίζει ότι η σεξουαλική εγκράτεια και υπευθυνότητα είναι μη ρεαλιστικοί στόχοι υπονομεύοντας περαιτέρω τα θεμέλια της οικογένειας και της υγείας
Από το «Μαμά Μπαμπάς και Παιδιά»
Σύμφωνα με ανταπόκριση του «Center for Family & Human Rights» από τα Ηνωμένα Έθνη (26/06/2026),(1) η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε μια διακήρυξη που προωθεί την αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών, την πορνεία, την μή αποκάλυψη της κατάστασης HIV/AIDS από τους σεξουαλικούς συντρόφους, την σεξουαλική αυτονομία των παιδιών και την κοινωνική αποδοχή της ομοφυλοφιλικής και τρανς συμπεριφοράς.
Η διακήρυξη, η οποία θα κατευθύνει την αντιμετώπιση του HIV/AIDS από τον ΟΗΕ για τα επόμενα πέντε χρόνια, υιοθετήθηκε παρά τον αριθμό - ρεκόρ αντιρρήσεων και αποχών.
Αντιρρήσεις για τα αμφιλεγόμενα στοιχεία της διακήρυξης εξέφρασαν οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ, καθώς και Αφρικανικών και Ασιατικών χωρών. Τελικά, η διακήρυξη υιοθετήθηκε με 149 ψήφους υπέρ, 8 κατά, 14 αποχές και 22 απόντες.
Είναι η δεύτερη φορά που η διακήρυξη του ΟΗΕ για τον HIV/AIDS δεν υιοθετείται ομόφωνα. Το 2021, η διακήρυξη τέθηκε επίσης σε ψηφοφορία. Τότε, 165 έθνη ψήφισαν υπέρ και μόνο τέσσερα κατά. Αυτό δείχνει πώς η προσέγγιση του ΟΗΕ για το HIV/AIDS γίνεται όλο και πιο αμφιλεγόμενη με την πάροδο του χρόνου.
Η διακήρυξη εξακολουθεί να υποστηρίζει την προσέγγιση για το HIV/AIDS που αναπτύχθηκε από το κοινό πρόγραμμα του ΟΗΕ για το HIV/AIDS, του UNAIDS, σε συνεργασία με τις υγειονομικές αρχές των ΗΠΑ τα τελευταία τριάντα χρόνια. Αυτή η προσέγγιση επικεντρώνεται στη μείωση της βλάβης. Ειδικότερα, υποθέτει ότι το να ζητούμε από τα άτομα να υιοθετήσουν σεξουαλική εγκράτεια και υπευθυνότητα είναι μη ρεαλιστικό. Επιχειρεί να μειώσει το ιικό φορτίο του HIV/AIDS στους καλούμενους «βασικούς πληθυσμούς», εκεί δηλ. όπου ευδοκιμεί ιδιαίτερα, καθιστώντας τα αντιρετροϊκά φάρμακα ευρέως διαθέσιμα, τόσο σε όσους έχουν μολυνθεί όσο και σε όσους δεν έχουν.
Για να υλοποιηθεί και να λειτουργήσει αυτή η προσέγγιση, όλοι όσοι θεωρούνται μέρος των «βασικών πληθυσμών», επειδή εμπλέκονται σε εξαιρετικά επικίνδυνη συμπεριφορά - όπως η χρήση ναρκωτικών, η πορνεία και η ομοφυλοφιλική και τρανς συμπεριφορά - πρέπει να λαμβάνουν τα ακριβά αντιρετροϊκά φάρμακα. Οι υπηρεσίες του ΟΗΕ υποστηρίζουν ότι για να έχουν πρόσβαση όλα τα μέλη βασικών πληθυσμών στην αντιρετροϊκή θεραπεία χωρίς στιγματισμό ή διακρίσεις, είναι απαραίτητο να αποποινικοποιηθούν η χρήση ναρκωτικών, η πορνεία, η μη αποκάλυψη της κατάστασης του HIV/AIDS στους σεξουαλικούς συντρόφους, και να προωθηθεί η σεξουαλική αυτονομία των παιδιών και η κοινωνική αποδοχή της ομοφυλοφιλικής και τρανς συμπεριφοράς.
Στο ανωτέρω ψήφισμα υπήρξαν αντιδράσεις. Ο εκπρόσωπος του Μπουρούντι επέκρινε την έκκληση της διακήρυξης να αλλάξουν οι νόμοι, ώστε να καταργηθεί η γονική και συζυγική συναίνεση σε θέματα που σχετίζονται με τον HIV/AIDS. Είπε ότι αυτές οι προτάσεις είναι μια «άμεση επίθεση κατά του θεσμού του γάμου και μιας από τις βασικότερές του αρχές, δηλαδή της αμοιβαίας συναίνεσης μεταξύ των συζύγων».
«Η διακήρυξη υπονομεύει την εμπιστοσύνη, την κοινή ευθύνη και τις αξίες στις οποίες βασίζονται οι οικογένειες. Είναι απαράδεκτο τα διεθνή κείμενα να προωθούν προσεγγίσεις που σκόπιμα διαβρώνουν τα θεμέλια της οικογένειας και την αξία της οικογενειακής μονάδας, η οποία αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως η φυσική και θεμελιώδης μονάδα της κοινωνίας», τόνισε.
Και συνέχισε: «Η αντιπροσωπεία μου, απορρίπτει ειδικότερα τις πολλαπλές αναφορές στους υποτιθέμενους «βασικούς πληθυσμούς» με τις ιδιαίτερες σεξουαλικές ταυτότητες και ταυτότητες φύλου, τη συμπεριληπτική σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, καθώς και τα κέντρα σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας και τα αναπαραγωγικά δικαιώματα. Αυτές είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενες έννοιες. Δεν αντικατοπτρίζουν τη συμφωνία όλων των κρατών μελών».
Δηλώσεις που αντιτίθενται στα αμφιλεγόμενα στοιχεία της διακήρυξης έκαναν: η Αλγερία, το Μπαγκλαντές, η Λευκορωσία, η Μπουρκίνα Φάσο, το Μπουρούντι, το Καμερούν, οι χώρες του Κόλπου, η Αίγυπτος, η Ινδονησία, το Ιράν, το Μαλάουι, η Μαλαισία, το Μάλι, η Ναμίμπια, η Νικαράγουα, η Νιγηρία, η Παραγουάη, η Σενεγάλη και αρκετές ασιατικές χώρες, η Τανζανία, η Τουρκία και η Ουγκάντα. Ας σημειωθεί πως δεν έκαναν δήλωση επιφύλαξης η Ελλάδα και η Κύπρος.
Είναι κατανοητό πως με βάση τα ψηφίσματα του ΟΗΕ οι οικονομικές επιδοτήσεις ανακατευθύνονται προς καταστροφικές – εξευτελιστικές επιλογές.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο η απώλεια οικονομικής στήριξης της παραδοσιακής οικογένειας, ούτε ότι η Ελληνική αντιπροσωπεία δεν είχε την ωριμότητα να αντιδράσει και να υποστηρίξει τις υγιείς επιλογές την ώρα που η χώρα βυθίζεται στη δημογραφική ανυπαρξία και το ηθικό χάος.
Το χειρότερο είναι ότι έγινε αποδεκτή η άποψη ότι οι ασφαλείς και φυσιολογικές συμπεριφορές είναι ουτοπικές και ανεφάρμοστες, οπότε δεν έχει νόημα να υποστηριχθούν.
Το χειρότερο είναι πως στα θύματα της σωματεμπορίας, των ναρκωτικών, της LGBTQ+ προπαγάνδας, της αποσύνθεσης της οικογένειας, πετιέται το ξεροκόμματο της αντιρετροϊκής αγωγής, ενώ συγχρόνως αφαιρούνται όλα τους τα δικαιώματα να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή, χωρίς πόνο και εκμετάλλευση, αφού «δεν υπάρχει κανένα αδίκημα» πίσω από τις τραγικές τους ιστορίες.
Το χειρότερο είναι πως δεν έχουμε την σοφία και την προνοητικότητα να προσπαθήσουμε για την εγκράτεια, την σεξουαλική πιστότητα, την σταθερότητα του γάμου, την αποχή από τις ουσίες και την εξάλειψη της εξευτελιστικής πορνείας.
Το πρόβλημα είναι πως έγινε μοιρολατρικά αποδεκτή η παράνοια να ονομάζεται κανονικό το λάθος, να εξισώνεται η αλήθεια με το ψέμα και η υγεία με την ανίατη αρρώστια.
Παραπομπές:
2. Η Christiane F. (Γερμανικά: Christiane F. – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo,
de ⓘ) είναι μια
δυτικογερμανική βιογραφική δραματική ταινία του 1981 που περιγράφει τη ζωή της
Christiane Felscherinow, μιας 13χρονης που μπήκε στο κόσμο της ηρωίνης και της
πορνείας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου