Ἕνα περιστατικό

Ἕνα περιστατικό

Γράφει ὁ Ἁγιοσιωνίτης

  Μεταφερόμαστε στὸ μακρινὸ 1995. Ἔτυχα αὐτήκοος μάρτυρας τοῦ περιστατικοῦ ποὺ θὰ ἀφηγηθῶ. Τὸ Γυμνάσιο Λαιμοῦ Πρεσπών πάει σὲ ἐκκλησιασμό στὸν Ἅγιο Γερμανὸ  γιὰ τὴν γιορτὴ μᾶλλον τοῦ Ἁγίου Γερμανοῦ. Προεστὼς τῆς ἐκκλησίας ἦταν ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ἰουστῖνος Μπαρδάκας, κληρικὸς τότε τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φλωρίνης.

   Ὅταν πῆγαν τὰ παιδιὰ, ὅπως ἦταν μὲ φόρμες καὶ παντελόνια οἱ μαθήτριες, καὶ μπῆκαν στὸν ναὸ, ὁ προεστὼς τῆς ἐκκλησίας ἔψεξε κατευθείαν τὶς μαθήτριες γιὰ τὶς φόρμες καὶ τὰ παντελόνια. Ἴσως δὲν εἶχε ἀπό τὴν προηγούμενη μέρα ἐνημερωθεῖ οἱ μαθήτριες νὰ ἔλθουν μὲ φουστάνια. Καὶ πάλι ὅμως θὰ δημιουργοῦνταν πρόβλημα στὸ μάθημα τῆς γυμναστικῆς. Εἶχε δίκαιο ὁ Ἀρχιμανδρίτης τότε, καὶ πλέον ἐπίσκοπος Νέας Κρήνης καὶ Καλαμαριᾶς. Οἱ γυναῖκες κι ἂν ἀκόμα εἶναι κορίτσια σχολικῆς ἡλικίας πρέπει νὰ φοροῦν φουστάνια.

   Μὴ ξεχνοῦμε ὅτι στὸ μακρινὸ 1995 ὁ ἐν λόγῳ ἀρχιμανδρίτης ζοῦσε ὑπὸ τὴν σκιὰ τοῦ γίγαντα ἁγίου μητροπολίτη πατρὸς Αὐγουστίνου Καντιώτη. Ζοῦσε κάτω ἀπὸ τὴν ἁγιότητα καὶ ἦταν ἀναγκασμένος νὰ κάνει τὰ μὴ άρεστὰ σ’ αὐτόν. Ἡ ἁγία ζωὴ τοῦ ἐπισκόπου τὸν κρατοῦσε στὰ μέτρα στὰ Ἁγιοπνευματικά.  

   Ὅταν ἐκλέχτηκε μητροπολίτης Κρήνης καὶ Καλαμαριᾶς, τότε σιώπησε. Καμία νύξη γιὰ τὰ παντελόνια στὶς γυναῖκες Καμία νύξη γιὰ τὰ ἀνδρικὰ ροῦχα ποὺ δὲν πρέπει νὰ φορᾶνε οἱ γυναῖκες. Συμβιβάστηκε προφανῶς καὶ εἶδε τὸν ἐπισκοπικὸ θρόνο ὡς ἕνα βῆμα γιὰ ἐξέλιξη. Ἀλλὰ ὅπως ἔλεγε ὁ ἅγιος Αὐγουστῖνος Καντιώτης θὰ κόψει τὰ λεοντάρια ποὺ στέκουν στὸν ἐπισκοπικό θρόνο, ποὺ συμβολίζουν ὅτι πρέπει νὰ εἶναι λιοντάρια οἱ ἐπίσκοποι πῦρ πνέοντες, καὶ θὰ βάλει λαγοὺς. Ἀπὸ τὸν μέγα Βασίλειο, ποὺ δὲν φοβόταν τίποτα, φτάσαμε στοὺς σημερινοὺς ἐπισκόπους δειλοὺς καὶ ἄβουλους.

Συμπέρασμα : Τὸ γράφει ἡ Ἁγία Γραφή :      Οὐκ ἔσται σκεύη ἀνδρὸς ἐπὶ γυναικί, οὐδὲ μὴ ἐνδύσηται ἀνὴρ στολὴν γυναικείαν, ὅτι βδέλυγμα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σού ἐστι πᾶς ποιῶν ταῦτα. (Δευτερονομίον 22.5) Τίποτα δὲν εἶναι τόσο ἀναξιοπρεπὲς ὅσο νὰ ἀπορρίπτεις τὸ παρελθὸν σου καὶ νὰ ἀκολουθεῖς νέα πορεία. Ἂν κάνεις λάθη, εἶναι φυσικό καὶ λογικό. Ἐὰν ὅμως ἀκολουθεῖς μιὰ καλὴ πορεία στὴν ζωὴ σου, καὶ μεταστρέφεσαι εἶναι τραγικὸ καὶ ἀποφευκταῖο. Τὸ εἴδαμε στὴν πολιτικὴ καὶ τὸ σιχαθήκαμε. Φτάνουμε νὰ τὸ δοῦμε καὶ στὸ χῶρο τῆς ἐκκλησίας; Ὁποῖο κατάντημα οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ἄνδρες. Τὶ θὰ δοῦμε ἀκόμη;

                                                                                    Στῶμεν καλῶς

Χριστὸς Ἀνέστη