π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Κυριακή της Απόκρεω – Μια σύντομη θεώρηση του Ευαγγελικού κειμένου της Κρίσεως

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ [: Ματθ. 25,31-46]

  Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 26-2-1995] [Β 313]

      Η αγάπη του Θεού, όπως γνωρίζομε, αγαπητοί μου, εργάστηκε την σωτηρία μας. Και η σωτηρία μας είναι η Ενανθρώπησις του Υιού του Θεού, που όχι μόνο μας μετέφερε την βουλήν του Πατρός, αλλά και έπαθε για μας πάθος Σταυρού. Και αυτή η αγάπη του Θεού ζητά ανταπόκριση, ζητά αποδοχή. Και η αποδοχή είναι η οικείωσις του Υιού του Θεού δια της πίστεως και της αγάπης. Όταν δεν γίνει αυτή η αποδοχή και απορριφθεί από τον άνθρωπο η αγάπη του Θεού, τότε ζητείται λόγος από τον Θεόν, για την ακατανόητη προσβολή.

Ο διωγμός του Μητροπολίτη Τυχικού και η εκτροπή της εκκλησιαστικής εξουσίας

Ο διωγμός του Μητροπολίτη Τυχικού και η εκτροπή της εκκλησιαστικής εξουσίας

Από τη συνοδικότητα στον φόβο: θεολογική και κανονική αποτίμηση μιας υπόθεσης που τραυματίζει τη συνείδηση της Εκκλησίας σε Κύπρο και Ελλάδα

Η υπόθεση του Μητροπολίτη Τυχικού δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως ένα εσωτερικό, τεχνικό ή διοικητικό ζήτημα της Εκκλησίας της Κύπρου. Έχει εξελιχθεί σε βαθύ εκκλησιολογικό τραύμα, το οποίο προκαλεί έντονες αντιδράσεις στην Ελλάδα, ενώ στην Κύπρο γεννά ένα κλίμα φόβου, σιωπής και, σύμφωνα με πλήθος καταγγελιών, συστηματικού εκβιασμού συνειδήσεων.

Η αγανάκτηση που εκφράζεται από αρχιερείς, ιερείς, μοναχούς και λαϊκούς στον ελλαδικό χώρο δεν αφορά απλώς το πρόσωπο του Τυχικού, αλλά τον τρόπο άσκησης της εκκλησιαστικής εξουσίας, ο οποίος –κατά κοινή εκτίμηση– απομακρύνεται επικίνδυνα από το συνοδικό, πατερικό και ευαγγελικό ήθος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Από την ποιμαντική ευθύνη στη διοικητική επιβολή

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι κοσμικός οργανισμός εξουσίας. Δεν κυβερνάται με όρους πειθαρχικών μηχανισμών, απειλών και επιβολής σιωπής. Η εξουσία στην Εκκλησία είναι σταυρική, διακονική και ασκείται «ἐν ἀγάπῃ καὶ ἀληθείᾳ». Όταν όμως η διοίκηση μετατρέπεται σε αυτοσκοπό και η πνευματική πατρότητα αντικαθίσταται από τον φόβο, τότε έχουμε σαφή εκτροπή της εκκλησιαστικής ζωής.

Η ΒΙΤΡΙΝΑ ΤΗΣ «ΗΘΙΚΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ» ΩΣ ΔΟΛΩΜΑ ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΥ

                               Ὅταν οἱ «φύλακες» τῆς ἠθικῆς μετατρέπονται σὲ θύτες

Η ΒΙΤΡΙΝΑ ΤΗΣ «ΗΘΙΚΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ» ΩΣ ΔΟΛΩΜΑ ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΥ

Ἡ τακτικὴ τῆς ἠθικῆς ἀποδόμησης δὲν ἀποτελεῖ σύγχρονο φαινόμενο, ἀλλὰ μία πάγια καὶ δοκιμασμένη μέθοδο τῶν αἱρετικῶν ὁμάδων ἐδῶ καὶ δεκαετίες. Εἴτε πρόκειται γιὰ τὸν κλασικὸ προσηλυτισμὸ «πόρτα-πόρτα», εἴτε γιὰ τὴ διανομὴ ἐντύπων καὶ φυλλαδίων σὲ στάσεις τοῦ μετρό, ὁ στόχος παραμένει ὁ ἴδιος: ἡ παγίδευση τοῦ θύματος ὄχι μέσῳ τῆς θεολογικῆς ἐμβάθυνσης, ἀλλὰ μέσῳ τῆς συστηματικῆς ἐπίθεσης στὸ ἦθος τῶν μελῶν τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Δὲν ἐπιχειροῦν νὰ πείσουν γιὰ τὴν ὀρθότητα τοῦ δόγματός τους μέσῳ τῆς γραφικῆς ἑρμηνείας, ἀλλὰ ἐπικεντρώνονται στὰ ἀνθρώπινα σφάλματα καὶ τὰ σκάνδαλα τῶν ὀρθοδόξων, παρουσιάζοντας τοὺς ἑαυτούς τους ὡς «καθαρούς» καὶ «ἐκλεκτούς». Αὐτὴ ἡ ψευδαίσθηση τῆς ἠθικῆς τελειότητας χρησιμοποιοῦνταν πάντοτε ὡς δόλωμα γιὰ ὅσους ἀναζητοῦν πνευματικὸ καταφύγιο, ὅμως τὰ γεγονότα τοὺς διαψεύδουν παταγωδῶς.

Ο Μητροπολίτης Μάνης Χρυσόστομος Γ' για την υπερνίκηση των ψυχολογικών προβλημάτων

Εγκύκλιος Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ' για την υπερνίκηση των ψυχολογικών προβλημάτων

Συχνά στήν ἐποχή μας παρουσιάζεται ἕνα θλιβερό φαινόμενο καί αὐτό εἶναι τά ποικίλα ψυχολογικά προβλήματα. Συνάνθρωποί μας ὑποφέρουν ἀπό ἄγχος, ἀγωνία, πλήξη, ἀνία, κατάθλιψη, ἀπογοήτευση καί ἀπελπισία. Ἡ ταραχή κυριαρχεῖ, ἡ νευρικότητα ἁπλώνεται σ' ὅλες τίς πράξεις, ἡ ἐσωτερική πικρία δημιουργεῖ δυσφορία καί κόπωση, τό ψυχικό κενό πολλές φορές αὐξάνεται. Ἔτσι, μία ταραγμένη συνείδηση ἐπικρατεῖ καί ἀποδιώκει τήν γαλήνη καί τήν ἠρεμία. Ἐμφανίζονται ἡ γκρίνια, ἡ ἀπιστία, τά πικρόχολα λόγια, οἱ ἰδιοτροπίες, οἱ καχυποψίες, οἱ ἐντάσεις στήν οἰκογένεια, στήν ἐργασία, στήν κοινωνία.

Ἐνώπιόν μας, λοιπόν, παρουσιάζονται νοσηρές ἐκδηλώσεις, ψυχονευρωτικές διαταραχές, τραυματισμένες ψυχές. Τά πολλαπλά ψυχολογικά προβλήματα, πράγματι, συνθέτουν μία νόσο στήν τεχνοκρατούμενη ἐποχή μας. Ποτέ ἄλλοτε εἰδικοί ἐπιστήμονες, ἰατροί, ψυχολόγοι, ψυχίατροι, ἐκπαιδευτικοί καί κοινωνιολόγοι δέν ἔχουν ὁμιλήσει καί γράψει τόσον πολύ καί τόσον πολλά γιά τό πρόβλημα αὐτό, ὅσον σήμερα. Ὄπισθεν μάλιστα ἀπό τήν θορυβώδη καί ὑλόφρονα ζωή τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου διακρίνουν ἔντονα τήν θλίψη, τόν παραπικρασμό, τόν ψυχικό πόνο, τήν μελαγχολία.

«Ω ποία ώρα τότε, και ημέρα φοβερά», (Κυριακή της Απόκρεω).

«Ω, ΠΟΙΑ ΩΡΑ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑ ΦΟΒΕΡΑ», (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ).

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Εν Κυθήροις τη 15η Φεβρουαρίου 2026

    Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου,  η Κυριακή της Απόκρεω, όπως ονομάζεται και την ημέρα αυτή η αγία μας Εκκλησία καθιέρωσε να μνημονεύουμε στο ευαγγελικό ανάγνωσμα την περικοπή εκείνη, που αναφέρεται στην Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας, η οποία είναι μια περικοπή από το 25ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον ευαγγελίου. Όλα δε τα τροπάρια του Τριωδίου της ημέρας αυτής αναφέρονται ακριβώς στο φοβερό και φρικτό και συνταρακτικό αυτό γεγονός, το οποίο, όπως μας αποκαλύπτει η αγία Γραφή και ερμηνεύουν οι άγιοι Πατέρες μας, θα πραγματοποιηθεί στο τέλος της ιστορίας της ανθρωπότητος, όταν δηλαδή θα έρθει η συντέλεια του κόσμου.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Κυριακή της Απόκρεω – Ο σκανδαλισμός

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ[: Α΄Κορ. 8,8-9,2]

  Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου  με θέμα:

«Ο ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 14-2-1999] (Β 392)  [β΄έκδοσις]        

       Σήμερα, αγαπητοί μου, Κυριακή της Απόκρεω, η Εκκλησία μας πολύ σοφά έθεσε αποστολική περικοπή την προτροπήν του Αποστόλου Παύλου που λέγει: «Οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν περισσεύωμεν, οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα. Διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου, οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα, ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω».

      Βέβαια, αυτά τα λόγια που γράφει, αγαπητοί μου, ο απόστολος Παύλος εις την Α΄ προς Κορινθίους επιστολήν του έχουν ένα ιστορικό προηγούμενο· που αναφέρεται στα ειδωλόθυτα. «Εἰδωλόθυτον» είναι εκείνο το κρέας ή και όχι κρέας, μπορεί να είναι και καρπός, που εθυσιάστηκε εις τους θεούς, τους ψεύτικους θεούς.

     Το πράγμα ήταν αρχικά αδιάφορο. Αφού υπήρχε η γνώσις ότι δεν υπάρχουν άλλοι θεοί. Και συνεπώς τι σήμαινε η θυσία των κρεάτων σ’ αυτούς που …δεν υπάρχουν; Και συνεπώς δεν θα υπήρχε περίπτωσις μολύνσεως. Δηλαδή να φάει κανείς ειδωλόθυτον και να μολυνθεί· πνευματικά να μολυνθεί, ότι έφαγε κρέας που θυσιάστηκε εις τους θεούς. Αφού δεν υπάρχουν θεοί. Σας είπα, αρχικά δεν υπήρχε θέμα. Σιγά σιγά όμως υπήρξε θέμα. Δεν είχαν όλοι την πνευματικήν ωριμότητα να κάνουν αυτήν την σκέψη, ότι δεν υπάρχουν θεοί ψεύτικοι. Και διατηρούσαν την αίσθηση κάποιοι ότι μπορεί να υπάρχουν θεοί: «Πού το ξέρεις;». Ενώ, αυτούς που λάτρευαν πρωτύτερα, ενώ έγιναν Χριστιανοί, όμως έβαζαν κι ένα ερωτηματικό: «Κι αν υπάρχουν κι άλλοι θεοί;».

Ψυχοσάββατο: Μια γέφυρα ελέους και αγάπης μεταξύ ζώντων και κεκοιμημένων

Ψυχοσάββατο: Μια γέφυρα ελέους και αγάπης μεταξύ ζώντων και κεκοιμημένων

Εκατομμύρια τιμητικά στεφάνια και κοσμικές εκδηλώσεις μνήμης δεν μπορούν να προσφέρουν ούτε ένα ψίχουλο από αυτό που προσφέρει ένα και μόνο Ψυχοσάββατο

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

«Ὥς ἐδῶ ὁ θυμός, Κύριε»

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Ὥς ἐδῶ ὁ θυμός, Κύριε»

  «Πᾶσα πικρία καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ κραυγὴ καὶ βλασφημία ἀρθήτω ἀφ’ ὑμῶν σὺν πάσῃ κακίᾳ» (Ἐφεσ. δ, 31). (: Κάθε ἐσωτερικὴ δυσαρέσκεια καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ παράφορος κραυγὴ καὶ ὕβρις κατὰ τοῦ πλησίον ἂς σηκωθῇ καὶ ἂς ἐξορισθῇ μακρὰν ἀπὸ σᾶς, καθὼς καὶ κάθε κακεντρέχεια).

Ἔκτακτος Σύγκλησις τῆς Ἱεραρχίας

Ἀρχιμανδρίτης Θεόκλητος Τσίρκας

Ἔκτακτος Σύγκλησις τῆς Ἱεραρχίας

Γιορτάσαμε τὰ 1700 χρόνια ἀπὸ τῆς ΣΥΚΛΗΣΕΩΣ τῆς ΠΡΩΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ.

Ὁ Ὀρθόδοξος Αὐτοκράτορας ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ βλέποντας ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἄρχισε νὰ κλονίζεται μὲ τὴν αἵρεση τοῦ Ἀρείου, κάλεσε ὅλους τοὺς Ἐπικεφαλῆς τῶν Ἐκκλησιῶν, οἱ ὁποῖοι, ἐν ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΑΓΙῼ ΚΑΘΗΡΕΣΑΝ ΤΟΝ ΑΡΕΙΟ καὶ τὴ Διδασκαλία του. Σχεδὸν ὅλες οἱ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ καὶ ΤΟΠΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ, αὐτὸν τὸν σκοπὸν εἶχαν. Νὰ καταπολεμήσουν τὶς αἱρέσεις καὶ τὸ ἐπέτυχαν!!!

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Κυριακή της Απόκρεω - «Οἱ ἐλάχιστοι ἀδελφοί»

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ[:Ματθ. 25,31-46]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Οἱ ἐλάχιστοι ἀδελφοί»

 [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 18-2-1996]      (Β 330)

     Το βιβλίον της Παλαιάς Διαθήκης, αγαπητοί μου, που λέγεται «Ἑκκλησιαστής», τελειώνει με τη φράση: «ὅτι σύμπαν τὸ ποίημα ὁ Θεὸς ἄξει ἐν κρίσει, ἐν παντὶ παρεωραμένῳ, ἐὰν ἀγαθὸν καὶ ἐὰν πονηρόν». Δηλαδή: «Ο Θεός, ολόκληρον τον άνθρωπο, τον όλον άνθρωπον, ‘’σύμπαν τό ποίημα’’, δηλαδή τόσο με την ψυχή του, όσο και με το σώμα του, θα οδηγήσει εις την κρίσιν και οτιδήποτε είναι, αγαθόν ή πονηρόν, όσο και αν είναι κρυμμένο και παρεωραμένο», όπως λέγει εδώ, δηλαδή κάπου κρυμμένο, «κάπου σε ένα περιθώριο, θα το βγάλει στο φανερόν». «Σύμπαν τό ποίημα». Ολόκληρο τον άνθρωπο. Τόσο με την ψυχή του, όσο και με το σώμα του. Και επιμένω εις αυτό. Ο όλος λοιπόν άνθρωπος θα οδηγηθεί εις την κρίσιν. Εξάλλου, αφού θα γίνει ανάστασις νεκρών, θα κριθούμε μετά την ανάσταση των νεκρών, αφού φυσικά θα έχομε πάρει τα καινούρια μας σώματα· εννοείται τα παλαιά μας σώματα ανακαινισμένα. Ό,τι και αν διέπραξε ο άνθρωπος, ξεχασμένο, μικρό, παραθεωρημένο, είτε αυτό είναι αγαθόν, είτε αυτό είναι κακόν. Λέγει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων ότι: «Ενήστευσες; Θα σου λογαριαστεί. Δεν ενήστευσες; Θα σου λογαριαστεί». Οτιδήποτε. Ο πιο μικρός λόγος. Ο ίδιος ο Κύριος δεν μας είπε: «Σας βεβαιώνω ότι θα δώσετε λόγον δια πάντα αργόν λόγον». Και «αργός λόγος» είναι επιτρέψατέ μου, οι σαχλαμάρες. Καθόμαστε και λέμε σαχλαμάρες και περνάει η ώρα κ.λπ. Αυτά λέγονται «αργός λόγος». Και λέει ο Κύριος: «… και γι’ αυτά θα δώσουμε λόγο».

Κυριακή της Απόκρεω - Ο Ιερός Χρυσόστομος για τη Δευτέρα Παρουσία και την τελική κρίση

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ [:Ματθ. 25,31-46]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

   «Όταν λοιπόν έλθει ο Υιός του ανθρώπου με όλη τη δόξα του Πατρός Του και όλοι οι άγγελοι  μαζί Του, τότε θα καθίσει στον θρόνο της δόξας Του και θα χωρίσει τα πρόβατα από τα ερίφια και τους μεν πρώτους θα τους επιδοκιμάσει, διότι όταν πεινούσε τον έθρεψαν, όταν διψούσε τον πότισαν, όταν ήταν ξένος τον περιμάζεψαν, όταν ήταν γυμνός τον έντυσαν, όταν ήταν ασθενής τον επισκέφτηκαν και όταν βρισκόταν στη φυλακή πήγαν και τον είδαν, και θα δώσει τη βασιλεία Του σε αυτούς. Τους άλλους δε οι οποίοι έκαναν τα αντίθετα, θα τους αποδοκιμάσει και θα τους στείλει στο αιώνιο πυρ, που είναι ετοιμασμένο για τον διάβολο και τους αγγέλους του».

Κυριακή της Απόκρεω

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«... ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοί ἐποιήσατε».

Ἀληθινά σᾶς λέγω, ὅτι κάθε τί  πού ἐκάματε εἰς ἕνα ἀπό τούς πτωχούς ἔχοντας ἀνάγκη ἀδελφούς μου, τό ἐκάματε εἰς ἐμένα.

Αποκαλυπτικές οι δηλώσεις του Σεβ. Μητροπολίτου Κυθήρων κ. Σεραφείμ για τη λειτουργία του συνοδικού συστήματος με αφορμή το Ουκρανικό.

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΕΣ ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΥΘΗΡΩΝ κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΟΔΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως - Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 13η  Φεβρουαρίου 2026

    Είναι σε όλους μας γνωστός ο άγριος και ανελέητος διωγμός, τον οποίο εξαπέλυσε εδώ και μερικά χρόνια το καθεστώς Ζελένσκι κατά της κανονικής, (υπό τον Μητροπολίτη Ονούφριο), Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας. Γύρω από το θέμα αυτό πάμπολλα άρθρα και μελέτες έχουν γραφεί και δημοσιευθεί από πολλούς, όπως και από την Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων και Αντικυθήρων. Πρόκειται για έναν διωγμό παρόμοιο, ίσως και χειρότερο, με εκείνον που εφάρμοσαν κατά της Εκκλησίας επί 70 ολόκληρα χρόνια, (1917-1987), τα αθεϊστικά και μαρξιστικά καθεστώτα της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ενώσεως. Είναι γνωστόν επίσης ότι ο διωγμός αυτός έχει αιτιώδη σχέση με το παράνομο και άκυρο Ουκρανικό Αυτοκέφαλο, διότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένος μ’ αυτό.

Ανοιχτή επιστολή ορθόδοξου υπερπολύτεκνου προς τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Ελπιδοφόρο με θέμα "Διαθρησκειακή δέηση σε ορθόδοξο ναό".

 

-Φωτό από Βίντεο στο YouTube

                               Θεσσαλονίκη 13/2/2026

Αρχιεπίσκοπε Αμερικής κύριε Ελπιδοφόρε

Με τη χάρη του θεού είμαι ένας ορθόδοξος υπερπολύτεκνος πατέρας 10 παιδιών και έχοντας την καλή ανησυχία που έλεγε ο Αγιος Παΐσιος και ακούγοντας τον άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς που έλεγε ότι στα έσχατα χρόνια κάθε χριστιανός θα είναι υπεύθυνος για όλη την εκκλησία και παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα στο χώρο της ορθοδοξίας μας και βλέποντας το ανοσιούργημα της συμπροσευχής σας που έγινε πριν λίγες ημέρες  στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Νέας Υόρκης του Οικουμενικού Πατριαρχείου σκέφτηκα να σας θέσω κάποια ερωτήματα:

«Κραυγή αγωνίας από τον Συνοδικό μητροπολίτη Κυθήρων: “Κανονικό έγκλημα” το Ουκρανικό – Πώς κοιμούνται αυτοί που πρωτοστάτησαν;» Τι είπε για τον Ονούφριο

Σε μια συνέντευξη-ποταμό που θα συζητηθεί, ο Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ σπάει τη σιωπή του στο vimaorthodoxias.gr και εξαπολύει έναν πύρινο λόγο ενάντια στις φρικαλεότητες που εκτυλίσσονται στην Ουκρανία.

Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ (Κυριακή της Απόκρεω).

Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η αναβάθμιση του σύμπαντος κτιστού κόσμου, που θα λάβει χώρα κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και την τελική κρίση των ανθρώπων, θα συγκλονίσει τους πάντες. Στο κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός θα πρωταγωνιστήσει όχι μόνο ο Θεός, αλλά και ο άνθρωπος (Κυριακή της Απόκρεω).

῾Οσιομάρτυς Δαμιανὸς ὁ ἐκ Μυριχόβου (14 Φεβρουαρίου)

 

῾Οσιομάρτυς Δαμιανὸς ὁ ἐκ Μυριχόβου

(14 Φεβρουαρίου)

῾Ο ῞Αγιος καταγόταν ἀπὸ τὸ Μερί­χο­βο τῆς Καρδίτσας, τὴν σημε­ρινὴ ῾Αγία Τριάδα. Νεαρὸς πῆγε στὸ ῞Α­γιον ῎Ορος καὶ μόνασε στὴν ῾Ι. Μ. Φιλοθέου.  ̉Αφοῦ ἔζησε λίγο καιρὸ ἐκεῖ ὑποτάχθηκε στὸν ἀσκητή Δομέτιο ὅπου ἔμεινε τρία χρόνια ἀγωνιζό­μενος γιὰ τὴν κάθαρση τοῦ ἑαυτοῦ του ἀξιώθηκε νὰ ἀκού­σει θεία φωνὴ ποὺ τοῦ ἔλεγε: «Δαμιανέ, δὲν πρέπει νὰ ζη­τᾶς μόνο τὸ συμφέρον σου ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων». Τότε ἄ­φησε τὸ ῞Αγιον ῎Ορος καὶ ἦλθε στὴν περιο­χὴ τοῦ ̉Ολύμπου ὅπου περιόδευε τὰ χωριὰ καὶ κήρυττε στοὺς Χριστιανοὺς τὴ με­τάνοια καὶ τὴν τήρηση τῶν ἐντο­λῶν. ῾Ο μισόκαλος διάβο­λος παρακίνησε ἀσεβεῖς, νὰ τὸν κατηγορήσουν στὶς ἀρ­χές. ῾Ο ἅγιος τότε ἔφυγε γιὰ τὰ μέ­ρη τοῦ Κισσάβου, ὅ­που ἵδρυσε μονή. Πηγαίνοντας γιὰ δου­λειὲς τῆς μονῆς στὸ χω­ριό, Βουλγαρίνη, συνελήφθη ἀπό τοὺς Τούρκους, οἱ ὁ­ποίοι τὸν ὁδήγησαν στὸν πασὰ τῆς Λάρισας μὲ τὴν κα­τηγορία ὅτι ἐμποδίζει τοὺς Χριστιανοὺς νὰ συμμετέχουν στὰ παζά­ρια τῆς Κυριακῆς. ῾Ο πασὰς διέ­ταξε νὰ τὸν βασα­νίσουν. Γιὰ δεκαπέντε μέρες τὸν βασάνι­ζαν μὲ διάφορους τρό­πους γιὰ νὰ τὸν κάνει νὰ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστό. ῾Ο ῞Αγιος ὅμως ἔμενε σταθερὸς στὴν πίστι του. Τότε ὁ πασὰς διέταξε νὰ τὸν ἀπαγχονίσουν καὶ μετὰ νὰ κάψουν τὸ σῶμα του.  ̉Αφοῦ τὸν κρέμασαν ἀργότερα κά­ποιος, ἔκοψε τὸ σκοινὶ καὶ ἔπεσε κάτω ὁ μάρτυρας μισοπε­θαμένος. Τὸν σήκωσαν καὶ ζωντανὸ τὸν ἔριξαν στὴ φωτι­ά. ̉Αφοῦ κάηκε τὸ σῶμα του τὴ στάχτη του τὴν ἔριξαν στὸν Πηνειὸ ποταμό.

Από τον «Θεό» Έρωτα στον «Άγιο» Βαλεντίνο!

ΑΠΟ ΤΟΝ «ΘΕΟ» ΕΡΩΤΑ ΣΤΟΝ «ΑΓΙΟ» ΒΑΛΕΝΤΙΝΟ!

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

       Από καταβολής της Εκκλησίας, ο πτωτικός κόσμος πασχίζει να την προσλάβει, να παραλλάξει την σώζουσα αλήθεια της, να την φέρει στα πτωτικά του μέτρα, να την αποδυναμώσει από την σωστική της δύναμη. Αυτό ονομάζεται στην εκκλησιαστική μας γλώσσα  εκκοσμίκευση και είναι ίσως μια από τις χειρότερες προκλήσεις, ίσως η χειρότερη, στην πολύ δύσκολη εποχή μας, όπου κυριαρχεί ο κοσμικός, ο υλιστικός τρόπος ζωής.

        Μια τέτοια τρανταχτή περίπτωση απόπειρας εκκοσμίκευσης, απομείωσης της σώζουσας αλήθειας της Εκκλησίας  και ευτελισμός της αγιότητας είναι και ο κατ’ έτος «εορτασμός» ενός ανύπαρκτου, ψεύτικου, κατασκευασμένου «αγίου», ο οποίος μας ήρθε ως «δάνειο», μεταξύ των πολλών, από την αιρετική Δύση και καθιερώθηκε από τον εμπορικό κόσμο. Ο λόγος για τον περιβόητο «άγιο» Βαλεντίνο, τον οποίο όρισαν ως τον «προστάτη άγιο των ερωτευμένων» και «εορτάζεται», με απίστευτα πομπώδη τρόπο, στις 14 Φεβρουαρίου.

Στέργιος Σάκκος,Τα Ψυχοσάββατα

Μέσα στην ιδιαίτερη μέριμνά της για τούς κεκοιμημένους η αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας έχει καθορίσει ξεχωριστή ημέρα της εβδομάδος γι΄ αυτούς.

Όπως η Κυριακή είναι η ημέρα της αναστάσεως του Κυρίου, ένα εβδομαδιαίο Πάσχα, έτσι το Σάββατο είναι η ημέρα των κεκοιμημένων, για να τους μνημονεύουμε και να έχουμε κοινωνία μαζί τους. Σε κάθε προσευχή και ιδιαίτερα στις προσευχές του Σαββάτου ο πιστός μνημονεύει τούς οικείους, συγγενείς και προσφιλείς, ακόμη και τούς εχθρούς του που έφυγαν από τον κόσμο αυτό, αλλά ζητά και τις προσευχές της Εκκλησίας γι΄ αυτούς.

Στο δίπτυχο, που φέρνουμε μαζί με το πρόσφορο για τη θεία Λειτουργία, αναγράφονται τα ονόματα των ζώντων και των κεκοιμημένων, τα οποία μνημονεύονται.

Σε ετήσια βάση η Εκκλησία έχει καθορίσει δύο Σάββατα, τα οποία αφιερώνει στους κεκοιμημένους της. Είναι τα μεγάλα Ψυχοσάββατα το ένα πριν από την Κυριακή της Απόκρεω και το άλλο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής.

Ψυχοσάββατο (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Ψυχοσάββατο

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Ἡ Ἐκκλησία μας, ἀγαπητοί μου, προσεύχεται πάντοτε, προσεύχεται κι αὐτὴ τὴν ὥρα. Προσεύχεται ἔντονα. Στὴν ἁγία Γραφὴ ὑπάρχει προτροπὴ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ μᾶς συνιστᾷ τὴν ἔντονη προσευχή· «Ἀγρυπνεῖτε», λέει, «ἐν παντὶ καιρῷ δεόμενοι ἵνα καταξιωθῆτε ἐκφυγεῖν πάντα τὰ μέλλοντα γίνεσθαι καὶ σταθῆναι ἔμπροσθεν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου» (Λουκ. 21,36). «Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε», λέει ἐπίσης ὁ Κύριος (Ματθ. 26,41). Καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος συμβουλεύει· «Ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε» (Α΄ Θεσ. 5,17).

Προσεύχεται ἡ Ἐκκλησία μας διαρκῶς, ἀνὰ πᾶσαν ὥρα. Δὲν ὑπάρχει μόνο τὸ κοσμικὸ ὡρολόγιο, δὲν ὑπάρχει μόνο τὸ ὡράριο ἐργασίας τοῦ κόσμου· ὑπάρχει καὶ τὸ ὡράριο προσευχῆς στὸ Θεό, ἡ ὥρα τοῦ Θεοῦ.

Το ιερό ζευγάρι Ακύλας και Πρίσκιλλα: Οι προστάτες των αγαπημένων συζύγων

ΤΟ ΙΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΑΚΥΛΑΣ ΚΑΙ ΠΡΙΣΚΙΛΛΑ: ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΩΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΩΝ ΣΥΖΥΓΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

         Στις 13 Φεβρουαρίου η Εκκλησία μας εορτάζει την ιερή μνήμη δύο σημαντικών αγίων της αποστολικής εποχής, του Ακύλα και της Πρίσκιλλας. Οι δύο αυτοί ιεροί σύζυγοι αποτελούν για την Ορθόδοξη Εκκλησία μας την αληθινή εκδοχή του ανύπαρκτου και εμπορικού «αγίου Βαλεντίνου». Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος είχε προτείνει να αντικατασταθεί με αυτή η φερμένη από την κακόδοξη «χριστιανική» Δύση «εορτή των ερωτευμένων».

Τα Ψυχοσάββατα: Ποια είναι, πότε και γιατί τελούνται

Μέσα στὴν ἰδιαίτερη μέριμνά της γιὰ τοὺς κεκοιμημένους, ἡ ἁγία Ὀρθόδoξη Ἐκκλησία μας ἔχει καθορίσει ξεχωριστὴ ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος γι᾿ αὐτούς. Κάθε Σάββατο δηλαδή.

Ὅπως ἡ Κυριακὴ εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ἔτσι καὶ τὸ Σάββατο εἶναι ἡ ἡμέρα τῶν κεκοιμημένων, γιὰ νὰ τοὺς μνημονεύουμε καὶ νὰ ἔχουμε (ἐπι)κοινωνία μαζί τους. Σὲ κάθε προσευχὴ καὶ ἰδιαίτερα στὶς προσευχὲς τοῦ Σαββάτου ὁ πιστὸς μνημονεύει τοὺς οἰκείους, συγγενεῖς καὶ προσφιλεῖς, ἀλλὰ ζητᾶ καὶ τὶς προσευχὲς τῆς Ἐκκλησίας γι᾿ αὐτούς.

Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος Β΄ σε οικουμενι(στι)κή προσευχή στον Παναμά.

Πόλη του Παναμά, Παναμάς – Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής Θεόδωρος Β ́, στην Catedral Basílica Santa María la Antigua στις 29 Ιανουαρίου 2026,

Όταν οι Ιεροί Κανόνες και το Καταστατικό γίνονται εμπόδιο στα σχέδια

Όταν οι Ιεροί Κανόνες και το Καταστατικό γίνονται εμπόδιο στα σχέδια

Η Πάφος στο επίκεντρο μιας εκκλησιαστικής εκτροπής με κανονικές παραβιάσεις, πολιτικές συμμαχίες και οικουμενιστικές εμμονές.

Η υπόθεση της Μητρόπολης Πάφου δεν αποτελεί πλέον ένα εσωτερικό εκκλησιαστικό ζήτημα. Έχει εξελιχθεί σε μείζον εκκλησιολογικό σκάνδαλο, το οποίο εγείρει σοβαρότατα ερωτήματα για τον σεβασμό των Ιερών Κανόνων, του Καταστατικού της Εκκλησίας, τη θεολογική κατεύθυνση της εκκλησιαστικής ηγεσίας και τη σύμπλευσή της με αμφιλεγόμενους πολιτικούς παράγοντες.

Τραγική η περίπτωση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου μετά τα γεγονότα εις βάρος του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

Τραγική η περίπτωση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου μετά τα γεγονότα εις βάρος του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

Υπάρχουν στιγμές στην εκκλησιαστική ζωή που η σιωπή του λαού μιλά πιο δυνατά από χίλια συνθήματα.

Και η σιωπή που συνοδεύει σήμερα τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο —μετά την υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού— δεν είναι σιωπή σεβασμού. Είναι σιωπή απόρριψης.

Οίκουμενιστικό συνέδριο τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν

Δυσάρεστη ἔκπληξη καί ἀπορία προκαλεῖ ἡ ἀναγγελία τοῦ Συνεδρίου τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν μέ παπικό σχολεῖο. Τί προσδοκοῦν οἱ συμμετέχοντες νά προστεθεῖ στήν “ἔννοια τῆς Πίστης” διαλεγόμενοι μέ παπικούς καί παπόφιλους; Νά ἀναδειχθεῖ τό ὀρθόδοξο φρόνημα ἤ νά προβληθεῖ περαιτέρω ἡ ἀγαπολογική ἀτμόσφαιρα;  Διαγράφουμε τούς ἀγῶνες καί τό ὀρθόδοξο φρόνημα τοῦ Μεγάλου Φωτίου, τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, οἱ ὁποίοι ἀγωνίσθηκαν γιά νά καταδείξουν τό αἱρετικό φρόνημα τῶν παπικῶν! (σχόλιο Ο.Τ.)

ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ; – ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 13-14.02.2026

Το Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Ε.Κ.Π.Α.) και τα Ελληνογαλλικά Εκπαιδευτήρια “Saint-Paul – Δελασάλ” Αλίμου προσκαλούν στο Διεθνές Συνέδριο με θέμα: «Κρίση στην Πίστη;», το οποίο θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 13 και το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026.

Στο Διεθνές Συνέδριο συμμετέχουν ως συντονιστές και ομιλητές κορυφαίες προσωπικότητες του εκκλησιαστικού, πολιτειακού, ακαδημαϊκού και επιστημονικού και δημοσιογραφικού χώρου.

Το Συνέδριο φιλοδοξεί να αναδείξει και να εμβαθύνει στη θεολογική, φιλοσοφική, κοινωνιολογική και πνευματική διάσταση της κρίσης της Πίστης στον σύγχρονο κόσμο. Μέσα από θεματικές συνεδρίες που αγγίζουν τη μετανεωτερικότητα, την τεχνητή νοημοσύνη, την πολιτισμική μεταβολή, την ποιμαντική και τον διάλογο των θρησκειών, το Συνέδριο επιδιώκει να λειτουργήσει ως πεδίο διαλόγου ανάμεσα στη σύγχρονη ελληνόφωνη και γαλλόφωνη θεολογία, συγκροτώντας έναν πολυφωνικό και ζωντανό διάλογο γύρω από την έννοια της Πίστης και την πνευματική αναζήτηση της εποχής μας.

«Φύλακες Γρηγορείτε — Η ώρα της ευθύνης για το Άρθρο 3»

«Φύλακες Γρηγορείτε — Η ώρα της ευθύνης για το Άρθρο 3»

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 

«Κάλλιον το προλαμβάνειν του θεραπεύειν». Το ιπποκρατικό αυτό αξίωμα, βαθιά ριζωμένο στην ελληνική σκέψη, αποκτά σήμερα ιδιαίτερη βαρύτητα. Δεν  είναι απλή φιλολογική ρήση — είναι κραυγή ευθύνης σε στιγμές ιστορικής δοκιμασίας.

Heaven’s Gate, Η σέκτα που σόκαρε τον κόσμο

David Suarez

MA Christian Apologetics, BA Human Biology

Heaven’s Gate, Η σέκτα που σόκαρε τον κόσμο

Η Heaven’s Gate, μία αἵρεση ποὺ ἱδρύθηκε ἀπό τὸν Marshall Applewhite καί τὴν Bonnie Nettles, δίδασκε στά μέλη της νά δραπετεύσουν ἀπό τή Γῆ μέσω τοῦ θανάτου γιά νά εἰσέλθουν σέ ἕνα ἐξωγήινο διαστημόπλοιο.

Ἡ θεωρία τῆς Μεγάλης Ἐκρήξεως

Ἡ θεωρία τῆς Μεγάλης Ἐκρήξεως

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ σχολείου Ἑκάλης

  Ἡ θεωρία τῆς Μεγάλης Ἐκρήξεως ( Βig Βang ) εἶναι σήμερα ἡ ἐπικρατέστερη θεωρία ποὺ ἐξηγεῖ πειστικὰ τὴ δημιουργία τοῦ κόσμου. Σύμφωνα μὲ τὴ θεωρία αὐτὴ ὁλόκληρη ἡ μᾶζα τοῦ Σύμπαντος ἦταν κάποτε συγκεντρωμένη σὲ ἕνα ἀπειροελάχιστο σημεῖο ἄπειρης πυκνότητας καὶ τεράστιας θερμοκρασίας. Κάποια στιγμή, πρὶν ἀπὸ 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια, αὐτὸ τὸ σημεῖο ἐξερράγη καὶ σταδιακὰ ἄρχισε νὰ διαμορφώνεται τὸ σύμπαν ( στοιχειώδη σωματίδια, ἄτομα, χημικὰ στοιχεῖα, ἄστρα, γαλαξίες κ.λπ. ). Μαζὶ μὲ τὴν ὕλη καὶ τὴν ἐνέργεια δημιουργήθηκαν ὁ χρόνος καὶ ὁ χῶρος. Ἔκτοτε τὸ σύμπαν διαρκῶς διαστέλλεται καὶ συνεχῶς ψύχεται. Ἡ θεωρία αὐτὴ ἦλθε νὰ σαρώσει τὴν προηγούμενη θεωρία ἑνὸς σύμπαντος ποὺ ὑπῆρχε πάντα σὲ ἕνα ἄπειρο χρόνο. Δηλαδὴ μίας θεωρίας ποὺ ὑποστήριζε τὴν αἰωνιότητα τῆς ὕλης.

Άγιος Μελέτιος Αντιοχείας: Ο Ομολογητής της Ορθοδοξίας

ΑΓΙΟΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

           Ο 4^ος μ. Χ. αιώνας υπήρξε η πιο κρίσιμη εποχή για τόσο για την Εκκλησία, όσο και για την παγκόσμια ιστορία. Κι’ αυτό διότι οι χρόνοι εκείνοι ήταν η μεταβατική περίοδος από τον παλιό προχριστιανικό κόσμο, στον καινούριο, τον χριστιανικό. Σε αυτή την μετάβαση, η οποία δεν ήταν πάντα ήρεμη, συνέβαλλαν τα μέγιστα οι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Ένας από αυτούς ήταν και ο άγιος Μελέτιος Επίσκοπος Αντιοχείας.

      Γεννήθηκε στην πόλη Μελιτηνή της Μικράς Αρμενίας το 310. Δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτε για την παιδική και νεανική του ζωή. Για πρώτη φορά αναφέρεται το έτος 357, ο οποίος εμφανίζεται ως αντίπαλος των αιρετικών Ομοιουσιανών, μιας αρειανικής παρατάξεως, και οπαδός του Επισκόπου Καισαρείας της Παλαιστίνης Ακακίου. Με εισήγηση του Ακακίου, ο Μελέτιος εξελέγη από την Σύνοδο του 358, Επίσκοπος Σεβαστείας. Απ’ ότι φαίνεται, δεν έμελλε να στερεώσει στο θρόνο του, διότι, οι φανατικοί οπαδοί του προηγουμένου Επισκόπου Σεβαστείας Ευσταθίου, του είχαν κηρύξει τον πόλεμο και γι’ αυτό αναγκάστηκε να παραιτηθεί σε λίγο καιρό και να μεταβεί στη Βέροια της Συρίας.

Ο Σαραντάρης πρόβλεψε την παρακμή της Δύσης

Ο Σαραντάρης πρόβλεψε την παρακμή της Δύσης

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Στις 25 Φεβρουαρίου συμπληρώνονται 85 χρόνια από τον θάνατο του ποιητή και χριστιανού στοχαστή Γιώργου Σαραντάρη. Απεβίωσε οσιακά, εν μέσω συγγενών και φίλων, μετά τις κακουχίες που αγόγγυστα υπέστη στην Πίνδο υπερασπιζόμενος την Πατρίδα κατά τον Ελληνο – Ιταλικό πόλεμο 1940-41. Είναι ο ποιητής για τον οποίο ο καθηγητής Μ.Γ. Μερακλής έγραψε: « Καθώς απαγγέλλω τους στίχους του, νιώθω πως μου είναι αδύνατο να μη ομολογήσω πια εδώ κάποια γνώμη μου, πως στις μέρες μας γεννήθηκε ένας ποιητής, που είχε την ακριβή τύχη, αυτός μόνος, να φτάσει το Σολωμό και, σε μερικές στιγμές, να τον ξεπεράσει. Ο Σαραντάρης είναι ο μόνος που, μετά το Σολωμό, έδωσε, κατά τρόπο καλλιτεχνικά ακέραιο και στερεό, την εξαλλαγή του ανθρώπινου πόνου σε μεταφυσική δίψα».

            Πλήν του πηγαίου και υπέροχου ταλέντου του στην ποίηση ο Σαραντάρης υπήρξε και ένας χριστιανός υπαρξιστής στοχαστής, που στις μεταρσιώσεις του διείδε καθαρά τη δεκαετία του 1930 αυτά που συνέβησαν το 1990 στη Σοβιετική Ένωση και αυτά που συμβαίνουν σήμερα στη Δύση!  Πρώτα για την ΕΣΣΔ έγραψε στο φιλοσοφικό δοκίμιό του «Η παρουσία του ανθρώπου», γραμμένο από τον Οκτώβριο του 1937 έως τον Φεβρουάριο του 1938: «Νομίζω πως για να κατανοηθεί η βαθύτερη σημασία του έργου του Ντοστογιέφσκι, πρέπει να πιστεύουμε πως η Ρωσία, ύστερα από το σφάλμα που διέπραξε να υποταχθεί στην υλιστική κοσμοθεωρία του μαρξισμού και την πρόσκαιρη πείρα του ιδιότυπου σοσιαλιστικού συστήματος, που σήμερα της δίνει κατεύθυνση, θα γίνει ξανά χώρα χριστιανή – ορθόδοξη, αλλά προικισμένη με μια δύναμη και μια επιβολή πάνω στον πολιτισμένο κόσμο, που αναμφισβήτητα της έλειπαν στο παρελθόν».

Εθνική ξεφτίλα! – Ο Πλεύρης παραδίδει έναν Πόντιο αγωνιστή στα νύχια της Τουρκίας – Διώκεται γιατί καταγγέλλει τα εγκλήματα των Τούρκων!

Εθνική ξεφτίλα! – Ο Πλεύρης παραδίδει έναν Πόντιο αγωνιστή στα νύχια της Τουρκίας – Διώκεται γιατί καταγγέλλει τα εγκλήματα των Τούρκων!

Ένας περήφανος Πόντιος που έμαθε τις ελληνικές ρίζες του και υπέστη ανελέητες διώξεις από τους Τούρκους, κινδυνεύει να εκδοθεί στο καθεστώς Ερντογάν με τη συμβολή της Ελλάδας!

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Κλιματικὴ κρίσις ἤ κλιματικὴ προπαγάνδα;

Κλιματικὴ κρίσις ἤ κλιματικὴ προπαγάνδα;

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

  Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὶς μέρες μας μοιάζει ὡς παθητικὸς παρατηρητὴς τῶν κοινωνικῶν ἐξελίξεων, καὶ ὄχι ὡς πρωτοπόρος ὁδηγὸς ποὺ φωτίζει τὸν δρόμο πρὸς τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν σωτηρία. Κοινωνικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἐπηρεάζουν τὴν καθημερινότητα τοῦ ἀνθρώπου, ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία δὲν προβάλλονται καὶ δὲν μελετῶνται, καὶ οἱ βασικοὶ ὑπαίτιοί τους παραμένουν στὸ ἀπυρόβλητο. Ἐκεῖ, λοιπόν, ποὺ ἕνας χρυσοστομικὸς λόγος θὰ συνεκλόνιζε συνειδήσεις καὶ θὰ ἐπανέφερε σὲ τάξη τὰ κατασταθέντα ἀπὸ Θεοῦ θέσμια γιὰ τὴν λειτουργία τῆς δημιουργίας, παρατηρεῖται μία ὑποτελὴς στάση τῆς Ἱεραρχίας ἀπέναντι στοὺς δυνάστες τοῦ κόσμου αὐτοῦ.

Φίλος ή εχθρός του Χριστού ο Τολστόϊ ;

                                                           Ἀλεξάνδρου Ἀλεξάνδροβιτς Μπρόνζωφ

ΦΙΛΟΣ Η ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Ο ΤΟΛΣΤΟΪ;

ΑΝΝΑ: ΑΠΟ ΤΑ ΞΟΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΓΚΑΛΥΜΜΕΝΗ ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ «ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗΣ» ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗΣ

                                      Ἡ συγκλονιστικὴ μαρτυρία μίας ψυχῆς ποὺ δραπέτευσε

ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ ἀποκρυφισμοῦ καὶ τῆς ψευδο-αὐτογνωσίας.

Άγιος Βλάσιος: Ο ανάργυρος ιατρός και επίσκοπος του Χριστού

ΑΓΙΟΣ ΒΛΑΣΙΟΣ: Ο ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Οι άγιοι της Εκκλησίας μας είναι οι ζωντανές εικόνες του Θεού. Το «Συνοδικό» της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου επιτάσσει να τιμούνται από τους πιστούς, ως «φίλοι και θεράποντες του Χριστού». Αυτό κάνουν οι πιστοί, τους τιμούν όπως ορίζει η Εκκλησία μας. Ένας από τους τιμώμενους αγίους Της είναι και ο λαοφιλής άγιος Βλάσιος επίσκοπος Σεβάστειας.

      Γεννήθηκε στις αρχές του 4ου αιώνα στην περιοχή του Πόντου, όταν βασίλευε ο ειδωλολάτρης αυτοκράτορας Λικίνιος (308-323). Καταγόταν από ευσεβή χριστιανική  οικογένεια ευγενών. Μεγάλωσε και ανατράφηκε ως Χριστιανός. Από μικρός διέθετε αρετές με κυριότερη, την αγάπη για τους ενδεείς. Η οικονομική δυνατότητα των γονέων του επέτρεψε να σπουδάσει την ιατρική επιστήμη, για να έχει τη δυνατότητα να απαλύνει τον ανθρώπινο πόνο και να βοηθά δωρεάν τους φτωχούς ασθενείς. Οι σπουδές του στην ιατρική τον βοήθησε να μελετήσει το θαυμαστό ανθρώπινο οργανισμό και να στερεώσει έτι περισσότερο την πίστη του στο Θεό Δημιουργό! Παράλληλα με τις ιατρικές του σπουδές μελετούσε με πάθος την Αγία Γραφή και άλλα ψυχωφελή βιβλία, ώστε αναδείχτηκε σε μια σπάνια πνευματική προσωπικότητα και διακεκριμένος επιστήμων.

Η αγία Θεοδώρα η Αυγούστα: Η ευσεβής και αγία αυτοκράτειρα του Βυζαντίου

Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ Η ΑΥΓΟΥΣΤΑ: Η ΕΥΣΕΒΗΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΕΙΡΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

   ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

         Την Α΄ Κυριακή των νηστειών, την Κυριακή της Ορθοδοξίας, η αγία μας Εκκλησία εορτάζει με κάθε λαμπρότητα την αναστήλωση των Ιερών Εικόνων, η οποία σήμανε τη λήξη μιας εκατονταετούς φοβερής διαμάχης στο Βυζάντιο (726-842).

     Πρωταγωνιστικό πρόσωπο στη λήξη της εικονομαχίας υπήρξε η αγία Θεοδώρα η Αυγούστα, η οποία, ως επίτροπος του ανήλικου γιού της Μιχαήλ Γ΄, συγκάλεσε σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, η οποία επικύρωσε τις αποφάσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, θέτοντας τέλος στη θεολογική διαμάχη και στους διωγμούς των ορθοδόξων από τους φανατικούς εικονομάχους.

     Η αγία Θεοδώρα γεννήθηκε στην Παφλαγονία της Μ. Ασίας το 815. Ανήκε σε ευγενή και ευσεβή οικογένεια ορθοδόξων. Μαζί με την ευσέβειά της απέκτησε και σπουδαία μόρφωση. Η προσωπικότητά της εντυπωσίασε τον αυτοκράτορα Θεόφιλο (829-842), την οποία νυμφεύτηκε και απέκτησε μαζί της έναν γιο το Μιχαήλ και πέντε κόρες. 

Όμως δυστυχώς ο Θεόφιλος ήταν εικονομάχος και συνέχισε την πολιτική των προκατόχων του, με απαγορεύσεις και διώξεις των ορθοδόξων. Αντίθετα η αυτοκράτειρα Θεοδώρα παρέμεινε πιστή ορθόδοξη και τιμούσε τις Άγιες Εικόνες με τα παιδιά της κρυφά στους γυναικωνίτες του παλατιού. Μάλιστα αναφέρει η παράδοση, πως μητέρα και παιδιά αποκαλούσαν τις Ιερές Εικόνες «καλά νινιά» για να μη καταλάβει κάτι ο αυτοκράτορας.

Νεομάρτυς Γεώργιος ὁ ἐκ Σερβίας (11 Φεβρουαρίου)

Νεομάρτυς Γεώργιος ὁ ἐκ Σερβίας

(11 Φεβρουαρίου)

Ο Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος γεννήθηκε στην πόλη Κράτοβα της Σερβίας από γονείς ευσεβείς. Από πολύ μικρή ηλικία επιδόθηκε στη μελέτη του θείου λόγου και αργότερα έμαθε την τέχνη του χρυσοχόου. Έχασε τον πατέρα του σε νεαρή ηλικία και φοβούμενος μήπως, λόγω της ωραιότητάς του, απαχθεί στην αυλή του σουλτάνου Βαγιατζή Β' (1481 - 1512 μ.Χ.), ήλθε στην Βουλγαρία και παρέμεινε στη Σόφια πλησίον ενός ιερέα που ονομαζόταν Πέτρος. Ο ιερέας εκείνος του παρέσχε κάθε μέσο για να διδαχθεί τα ιερά γράμματα. Κι έτσι ο Άγιος ζούσε βίο θεοφιλή και ασκητικό.

   Οι Τούρκοι προσπάθησαν να τον εξισλαμίσουν και για το λόγο αυτό μεταχειρίστηκαν έναν έμπειρο μουσουλμάνο διδάσκαλο, ο οποίος σαν αφορμή για να τον πλησιάσει προσκόμισε σε αυτόν χρυσό για κατασκευή κοσμήματος. Κατά τις επαφές μαζί του ο Γεώργιος απέδειξε ότι η μόνη αληθινή πίστη είναι η Χριστιανική και ήλεγξε ως ψευδή την μουσουλμανική θρησκεία. Για τον λόγο αυτό οδηγήθηκε στον κριτή. Παρά τις κολακείες, τις υποσχέσεις και τις απειλές ο Μάρτυρας παρέμεινε σταθερός στην πατρώα ευσέβεια. Ο ιερεύς Πέτρος τον επισκέφθηκε στην φυλακή, τον ασπάσθηκε και του είπε: «Χαίρε, Γεώργιε, εσύ σήμερα δόξασες τον Χριστό, όπως κάποτε ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος, και ο νέος Στέφανος την εποχή της εικονομαχίας και άλλοι πολλοί Άγιοι, γιατί παρόμοιο έργο και εσύ έκανες». Μετά από αυτά ο Άγιος οδηγήθηκε και πάλι ενώπιον του κριτού, ο οποίος του υποσχέθηκε ότι θα τον υιοθετήσει και θα του χαρίσει αμέτρητα πλούτη και δόξα, εάν αρνηθεί τον Χριστό. Ο Άγιος και πάλι εξεδήλωσε την διάθεσή του να μαρτυρήσει και ομολόγησε τον Χριστό. Τότε ο κριτής παρέδωσε τον Μάρτυρα στο μαινόμενο πλήθος, το οποίο τον έδεσε και τον περιέφερε ανά τις οδούς της πόλεως καί στήν συνέχεια τόν ἔκαψε. Ο Άγιος μαρτύρησε το έτος 1515 μ.Χ. στη Σόφια της Βουλγαρίας.