Η συμβολή του Μακαριστού Μητροπολίτου πρώην Ηλείας Γερμανού Β’ στη λήξη της περιπέτειας του μαθήματος των Θρησκευτικών

Εισήγηση του Ηρακλή Ρεράκη ομότιμου Καθηγητού της Χριστιανικής Παιδαγωγικής στο ΑΠΘ και Προέδρου της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων

ΘΕΜΑ: «Η συμβολή του Μακαριστού Μητροπολίτου πρώην Ηλείας Γερμανού Β’  στη λήξη της περιπέτειας του μαθήματος των Θρησκευτικών».

Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Ηλείας Γερμανός υπήρξε ένας από τους Μητροπολίτες που από την πρώτη στιγμή που προέκυψε το πρόβλημα μετάλλαξης του Μαθήματος των Θρησκευτικών σε πολυθρησκειακό, αντέδρασε άμεσα και δυναμικά.

Ο Μακαριστός είχε πολλή στενή συνεργασία με το Παράρτημα του Νομού Ηλείας της Πανελλήνιας  Ενώσεως Θεολόγων πολύ ενωρίτερα από το 2016, όπου είχαμε το καταστροφικό για την πνευματική ζωή της Ελλάδας τη μετατροπή του Μαθήματος των Θρησκευτικών από ορθόδοξο σε πολυθρησκειακό, μέσω ενός Νέου Προγράμματος που εισήχθη στα σχολεία της χώρας από τον Υπουργό Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ Νικ. Φίλη. Ο Μακαριστός, ως μέλος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος αγωνίστηκε, προκειμένου να ανατραπεί το πρόγραμμα αυτό και να επανέλθει η νομιμότητα στη διδασκαλία του Μαθήματος των Θρησκευτικών. Ο Μακαριστός, όπως αναφέρεται σε σχετικό Δελτίο, της τοπικής εφημερίδας ΠΑΤΡΙΔΑ γνώριζε τα προβλήματα που είχαν ανακύψει από τα Νέα Προγράμματα Σπουδών στα Θρησκευτκά, και σε συνεργασία με τους Θεολόγους της Μητροπόλεώς του, διαπίστωνε ότι «ένα πολυθρησκειακό μάθημα οδηγεί στην πανθρησκεία». Όλοι γνώριζαν ότι ο Μητροπολίτης μελετούσε ενδελεχώς τα νομικά κείμενα των Νέων Προγραμμάτων και τον Οδηγό Εκπαιδευτικών που αφορούσε στο Μάθημα των Θρησκευτικών και είχε καταλήξει στο συμπέρασμα που αναφέρεται και στο ως άνω Δελτίο Τύπου: «Τα θρησκευτικά σε λίγο καιρό θα είναι για τους αθέους. Τα θρησκευτικά είναι η βάση για να βοηθηθεί ο άνθρωπος, διότι, χωρίς θρησκεία ο άνθρωπος γίνεται θηρίο. Η Εκκλησία ουδέποτε διαφώνησε με την θρησκειολογική διάσταση της διδασκαλίας. Όμως, με την έντεχνη εξομοίωση του Χριστιανισμού με άλλες θρησκείες όπως το Ισλάμ και τον Βουδισμό. Μας βάζουν το Χριστό μαζί με το Μωάμεθ και το Βούδα ότι είναι δάσκαλοι της ανθρωπότητας, κάτι που εμείς δεν δεχόμαστε». Ο Μακαριστός, πίστευε στη δύναμη της χριστιανικής διδασκαλίας μέσω του Ορθόδοξου Μαθήματος των Θρησκευτικών. Με αφορμή ένα βαρύτατο περιστατικό που εμπλεκόταν μαθητές, ώθησε τον Μακαριστό Μητροπολίτη να δηλώσει ότι το φαινόμενον παρατηρείται σε παιδιά -αγόρια και κορίτσια – που ΔΕΝ είναι ζωντανά μέλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας και δεν ζουν Χριστιανική ζωή. Και ο άνθρωπος που ζει μακρυά από τον Θεόν, πράττει συνήθως όλα τα κακά στους άλλους, αλλά και πολλές φορές και στον ίδιο του τον εαυτόν. Το Υπουργείο Παιδείας από την δεκαετίαν του 1980 εχαλάρωσε την σχολική πειθαρχία και αφήρεσε τα ειδικά διακριτικά των παιδιών (ποδιά και πηλίκιον)· Τα άφησε απαιδαγώγητα στο καλό, στην αρετή και στην πρόοδο, και ακόμη τα εχάϊδεψε πονηρά με τις κατά καιρούς οδηγίες του και τα άφησε στην τύχη τους και στην προαίρεσί τους. Έτσι εγκαταλελειμμένα ενόμισαν και νομίζουν ότι πλέον είναι ελεύθερα να κάνουν ό,τι θέλουν. Ο άνθρωπος όμως από βρέφος ρέπει προς το κακό και αν δεν διαπαιδαγωγηθή χριστιανικά θα πράξη το κακό, οπότε ασφαλώς θετικά ή άρνητικά πάσχει και υποφέρει και ο ίδιος. Υπουργός απαγόρευσε παλαιότερα την εξομολόγηση των Μαθητών στα Σχολεία, περιόρισε τις ώρες των Θρησκευτικών σ’ αυτά – σε κάποιες τάξεις δεν κάνουν καθόλου θρησκευτικά - και ανέθεσε την υπευθυνότητα του Εκκλησιασμού των Μαθητών στον Σύλλογο των Καθηγητών, ώστε σήμερα να υπάρχουν Σχολεία που πολύ σπάνια εκκλησιάζονται ή άλλα Σχολεία να βγάζουν τις εικόνες του Χριστού από τις Σχολικές Αίθουσες.

«Δεν είναι πολύς καιρός, που συζητείται στο Υπουργείο Παιδείας το θέμα, το μάθημα των θρησκευτικών να γίνει θρησκειολογικό, ώστε τα παιδιά να μη μαθαίνουν την πίστη των γονέων τους , όπως επιτάσσει το ισχύον Σύνταγμα της Ελλάδος.  Το Σύνταγμα δεν λέει ότι μπορεί κάθε Υπουργός να αποφασίζει ό, τι θέλει».

Επίσης ο ισχύων Νόμος 1566/1985 περί Εκπαιδεύσεως στο άρθρον 1 ορίζει: «Σκοπός της Πρωτοβαθμίου και Δευτεροβαθμίου Εκπαιδεύσεως είναι να συμβάλει στην ολόπλευρη, αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη των διανοητικών και ψυχοσωματικών δυνάμεων των μαθητών, ώστε, ανεξάρτητα από φύλο και καταγωγή, να έχουν την δυνατότητα να εξελιχθούν σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες και να ζήσουν δημιουργικά. Ειδικώτερα υποβοηθεί τους μαθητές : α) Να γίνονται ελεύθεροι, υπεύθυνοι, δημοκρατικοί πολίτες, ... και να διακατέχονται από πίστη προς την πατρίδα και τα γνήσια στοιχεία της Ορθόδοξης Χριστιανικής παραδόσεως. . .».

Έγραψα παλαιότερα στον τότε Υπουργό Παιδείας, ότι εφ ’ όσον δεν θέλετε τα θρησκευτικά και τους Κληρικούς στα Σχολεία, τότε ασφαλώς θα αναγκασθείτε να διορίσετε στα Σχολεία μας «ψυχιάτρους». Και ιδού σήμερα εκεί έχουμε φθάσει· Να θέλουν οι μαθητές ψυχολογική στήριξη!!

Αν θέλουν οι Κυβερνώντες να παύσει η βία στα Σχολεία και να είναι, και να γίνουν αν δεν είναι, οι Μαθητές και οι Φοιτητές αληθινές προσωπικότητες, χρήσιμες δια τον εαυτόν τους, την οικογένειά τους και την Κοινωνία μας, πρέπει Κράτος και Κοινωνία να μη βοηθούν στην απομάκρυνση των Μαθητών από τον Θεό και την Εκκλησία μας.

Το Υπουργείο Παιδείας από την δεκαετίαν του 1980. Τα άφησε απαιδαγώγητα στο καλό, στην αρετή και στην πρόοδο, και ακόμη τα χάϊδεψε πονηρά με τις κατά καιρούς οδηγίες του και τα άφησε στην τύχη τους και στην προαίρεσή τους. Έτσι εγκαταλελειμμένα νόμισαν και νομίζουν ότι πλέον είναι ελεύθερα να κάνουν ό, τι θέλουν. Ο άνθρωπος όμως από βρέφος ρέπει προς το κακό και αν δεν διαπαιδαγωγηθεί,, χριστιανικά, θα πράξει το κακό, οπότε ασφαλώς, θετικά ή αρνητικά, πάσχει και υποφέρει και ο ίδιος. Γιατί ο Χριστός κάνει τον άνθρωπο αληθινά ελεύθερο, ολοκληρώνει την προσωπικότητά του αλλά και τον διδάσκει να αγαπά τον συνάνθρωπό του «ως τον εαυτό του», να εργάζεται δια την ειρήνη του σύμπαντος κόσμου και, αν χρειασθεί, να θυσιάσει προς τούτο και τον εαυτόν του. Δια τούτο, αν θέλουν οι Κυβερνώντες και η Κοινωνία να παύσει το κακό της βίας στα Σχολεία, ας βοηθήσουν να έλθουν τα παιδιά μας κοντά στον Χριστό. Άλλως, θα έχουν αυτοί ολόκληρη την ευθύνη της σχολικής βίας και κάποτε -αργά ή γρήγορα-η ευθύνη αυτή θα τους αποδοθεί.

Το μάθημα των θρησκευτικών στα Σχολεία, είναι Συνταγματική επιταγή. Γιατί μαθαίνει στους/στις μαθητές/τριες την πίστη των γονέων τους. Γιατί τους βοηθάει στην αυτοκυριαρχία και τους δίνει όραμα για την ζωή. Γιατί αποτελεί το κατ’ εξοχήν παιδευτικό μάθημα των μαθητών. Άλλωστε τούτο είναι Ευρωπαϊκή υποχρέωση. Σ’ όλον τον πολιτισμένο κόσμο στα Σχολεία διδάσκονται θρησκευτικά. Θα τα καταργήσουν οι Έλληνες;».

«Γιατί ο Χριστός κάνει τον άνθρωπο αληθινά ελεύθερο, ολοκληρώνει την προσωπικότητά του αλλά και τον διδάσκει να αγαπά τον συνάνθρωπό του «ως τον εαυτό του», να εργάζεται δια την ειρήνη του σύμπαντος κόσμου και, αν χρειασθεί, να θυσιάσει προς τούτο και τον εαυτόν του. Δια τούτο, αν θέλουν οι Κυβερνώντες και η Κοινωνία να παύσει το κακό της βίας στα Σχολεία, ας βοηθήσουν να έλθουν τα παιδιά μας κοντά στον Χριστό. Άλλως, θα έχουν αυτοί ολόκληρη την ευθύνη της σχολικής βίας και κάποτε -αργά ή γρήγορα-η ευθύνη αυτή θα τους αποδοθεί».

«Σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια, ο καθένας μας πρέπει να κάνει ό, τι γίνεται ανθρωπίνως και ό,τι δεν γίνεται ανθρωπίνως, να το αφήνει στον Θεό. Έτσι, θα έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας ότι κάναμε εκείνο που μπορούσαμε. Αν δεν αντιδράσουμε, θα σηκωθούν οι πρόγονοί μας από τους τάφους».

«Υπουργός απαγόρευσε παλαιότερα την εξομολόγηση των Μαθητών στα Σχολεία, περιόρισε τις ώρες των Θρησκευτικών σ’ αυτά – σε κάποιες τάξεις δεν κάνουν καθόλου θρησκευτικά - και ανέθεσε την υπευθυνότητα του Εκκλησιασμού των Μαθητών στον Σύλλογο των Καθηγητών, ώστε σήμερα να υπάρχουν Σχολεία που πολύ σπάνια εκκλησιάζονται ή άλλα Σχολεία να βγάζουν τις εικόνες του Χριστού από τις Σχολικές Αίθουσες».

«Έγραψα παλαιότερα στον τότε Υπουργό Παιδείας, ότι εφ’ όσον δεν θέλετε τα θρησκευτικά και τους Κληρικούς στα Σχολεία, τότε ασφαλώς θα αναγκασθείτε να διορίσετε στα Σχολεία μας «ψυχιάτρους». Και ιδού σήμερα εκεί έχουμε φθάσει· Να θέλουν οι μαθητές ψυχολογική στήριξη!! Αν θέλουν οι Κυβερνώντες να παύσει η βία στα Σχολεία και να είναι, και να γίνουν αν δεν είναι, οι Μαθητές και οι Φοιτητές αληθινές προσωπικότητες, χρήσιμες δια τον εαυτόν τους, την οικογένειά τους και την Κοινωνία μας, πρέπει Κράτος και Κοινωνία να μη βοηθούν στην απομάκρυνση των Μαθητών από τον Θεό και την Εκκλησία μας».

Την Πέμπτη 29-9-2016, μέλη του Παραρτήματος της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων Ν.  Ηλείας είχαν συνάντηση με τον Ποιμενάρχη μας κ. Γερμανό ενόψει  της συμμετοχής του στην Ιεραρχία της Εκκλησία της Ελλάδος που θα συγκληθεί σε λίγες ημέρες. Ο Μητροπολίτης τους δέχτηκε με αγάπη και κατανόηση.  Σε σχετικό Δελτίο τύπου αναφέρεται ότι:

«Συζητήθηκαν όλα τα προβλήματα που ανακύπτουν από τα νέα προγράμματα σπουδών στον κλάδο της Θεολογίας. Τα νέα Προγράμματα Σπουδών κατά το μέγιστο μέρος τους αναφέρονται σε άλλα δόγματα και άλλες θρησκείες & ελάχιστα στην ορθόδοξη παράδοση. Οπότε δεν γίνεται απλώς πολυθρησκειακό μάθημα αλλά οδηγεί στην πανθρησκεία.

Διδάσκεται πλέον, σε πολύ μικρή ηλικία, το διαθρησκειακό υλικό, με αποτέλεσμα τη σύγχυση των μαθητών. Διαφαίνεται η λανθασμένη εντύπωση ότι όλα τα θρησκευτικά παρακλάδια είναι σωστά και οδηγούν στη μια Αλήθεια και τη σωτηρία. Αυτή η άποψη είναι θεωρία της Νέας εποχής».