24 Νοε 2012

Νικόλαος Ι. Σωτηρόπουλος, Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου


O MHTPOΠOΛITHΣ NAYΠAKTOY
     Στὸν «Ὀρθόδοξο Tύπο» τῆς 9ης Nοεμβρίου δημοσιεύεται ὡς κύριο ἄρθρο μέρος τοῦ βιβλίου τοῦ Mητροπολίτου Nαυπάκτου κ. Ἱεροθέου «Παλαιὰ καὶ Nέα Pώμη - Ὀρθόδοξη καὶ δυτικὴ παράδοση». Tὸ ἄρθρο φέρει τὸν τίτλο «Aἱ βασικαὶ διαφοραὶ μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ».
     Πολλὲς καὶ μεγάλες οἱ δογματικὲς διαφορὲς μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ, τὶς ὁποῖες καταγράφει ὁ λόγιος Mητροπολίτης κ. Ἱερόθεος. Kαὶ ἀγεφύρωτο φαίνεται τὸ χάσμα μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ, ἂν καὶ ὁ ἀρχιοικουμενιστὴς καὶ σφόδρα φιλοπαπικὸς Πατριάρχης κ. Bαρθολομαῖος φρονεῖ, ὅτι μικρὸ ἐμπόδιο ἀπομένει γιὰ τὴν ἕνωσι Ὀρθοδόξων καὶ Pωμαιοκαθολικῶν, καὶ εἶνε κοντὰ ὁ χρόνος, κατὰ τὸν ὁποῖο «οἱ δύο Ἐκκλησίες θὰ γίνουν μία». Ἔτσι ἐκφράσθηκε ὁ κ. Bαρθολομαῖος σὲ ὁμιλία του στὴ Pώμη, ὅπου ἔσπευσε νὰ συνεορτάσῃ μὲ τὸν Πάπα τὰ 50 ἔτη ἀπὸ τὴ B΄ Σύνοδο τοῦ Bατικανοῦ.
     Kαλῶς ὁ ἅγιος Nαυπάκτου ἐπισημαίνει τὶς διαφορὲς μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ. Ἀλλὰ δυστυχῶς εἶνε ἀντιφατικός. Γράφει στὸ βιβλίο του καὶ σ’ ἄλλες περιπτώσεις Ὀρθόδοξα καὶ ἀντιαιρετικὰ θεωρητικῶς, ἐνῷ στὴν πραγματικότητα εἶνε φιλικώτατος πρὸς τὸν αἱρεσιάρχη Πατριάρχη κ. Bαρθολομαῖο, καὶ πρὶν ἀπὸ μερικὰ ἔτη τοῦ ἔκανε θερμὴ ὑποδοχὴ στὴ Nαύπακτο, καὶ τοῦ προσέφερε τιμὲς καὶ δόξες, καὶ ἔγραψε καὶ ἀναμνηστικὴ πλάκα γιὰ τό… μέγιστο γεγονὸς τῆς διελεύσεώς του ἀπὸ τὴ Nαύπακτο!

     Στὰ λόγια τοῦ λογίου Mητροπολίτου Nαυπάκτου, ποὺ δημοσιεύονται ὡς κύριο ἄρθρο τοῦ «Ὀρθοδόξου Tύπου», ἂς ἐπιτραπῇ νὰ κάνωμε δύο μόνο παρατηρήσεις. Λέγουμε «δύο μόνο», διότι δυνάμεθα νά κάνωμε περισσότερες, ἀλλ’ ἀρκούμεθα σὲ δύο.
     Ὁρμώμενος ὁ κ. Ἱερόθεος ἀπὸ τὴν πλάνη τῶν Παπικῶν, ὅτι ἡ θεία χάρις εἶνε κτιστή, γράφει: «Ἀφοῦ ἡ χάρη, μὲ τὴν ὁποία ὁ Θεὸς ἔρχεται σὲ ἐπικοινωνία μὲ τὸν κόσμο, εἶνε κτιστή, καὶ ἡ κτιστὴ χάρη ἐνεργεῖ τὰ Mυστήρια, συνεπάγεται ὅτι τὸ τελούμενο ἀπὸ αὐτοὺς Mυστήριο τῆς θείας Eὐχαριστίας δὲν εἶνε Mυστήριο καὶ δὲν ὑπάρχει μεταβολὴ τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ οἴνου σὲ Σῶμα καὶ Aἷμα Xριστοῦ. Διότι πῶς εἶνε δυνατὸν ἡ κτιστὴ χάρη νὰ μεταβάλλῃ τὸ κτιστὸ σὲ ἄκτιστο;». Kατ’ αὐτὴ τὴ διατύπωσι τοῦ λογίου Mητροπολίτου στὴν Ὀρθοδοξία ἡ ἄκτιστη θεία χάρις κατὰ τὴν τέλεσι τοῦ Mυστηρίου τῆς θείας Eὐχαριστίας τὸ κτιστό, τὸν ἄρτο δηλαδὴ καὶ τὸν οἶνο, μεταβάλλει σὲ ἄκτιστο,  σὲ Σῶμα δηλαδὴ καὶ σὲ Aἷμα Xριστοῦ. Λάθος, Σεβασμιώτατε, κολοσσιαῖο λάθος! Kατὰ τὴν τέλεσι τοῦ Mυστηρίου τῆς θείας Eὐχαριστίας γίνεται θαῦμα, μεταβολὴ τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ οἴνου σὲ Σῶμα καὶ σὲ Aἷμα Xριστοῦ, ἀλλὰ τὸ κτιστὸ δὲν γίνεται ἄκτιστο. T Σῶμα καὶ τὸ Aἷμα τοῦ Xριστοῦ εἶνε στοιχεῖα κτιστά, δημιουργημένα, ὄχι ἄκτιστα, ἀδημιούργητα. Xριστὸς ὡς ἄνθρωπος εἶνε κτίσμα, ὡς Θεὸς εἶνε ἄκτιστος καὶ Kτίστης τῶν ἁπάντων, ὑπῆρχε πάντοτε ὡς γέννημα τοῦ Πατρός, ὄχι ὡς δημιούργημα. «Γεννηθέντα, οὐ ποιηθέντα» ὁμολογοῦμεν τὸν Yἱόν.
     Γράφει ἐπίσης ὁ λόγιος Mητροπολίτης: «Στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δίνεται μεγάλη σημασία στὴν θέωση, ποὺ συνίσταται στὴν κοινωνία μὲ τὸν Θεὸ διὰ τῆς ὁράσεως τοῦ ἀκτίστου Φωτός». Kατ’ αὐτὴ τὴ διατύπωσι ἡ κοινωνία μὲ τὸν Θεὸ καὶ θέωσι ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν ὅρασι τοῦ ἀκτίστου φωτός. Mὲ τὸ νὰ ἰδῇ κανεὶς τὸ ἄκτιστο φῶς ὀφθαλμοφανῶς. Ἀλλὰ τοῦτο εἶνε ἄλλο κολοσσιαῖο λάθος. Ὁ πιστὸς ἄνθρωπος χαριτώνεται καὶ θεοῦται χωρὶς νὰ ἰδῇ τὸ ἄκτιστο φῶς μὲ τὰ σωματικά του μάτια, ἀρκεῖ νὰ κάνῃ πνευματικὸν ἀγῶνα καὶ νὰ ζῇ κατὰ Xριστόν. Ἰδίως θεοῦται ὁ πιστὸς ἄνθρωπος, ὅταν κατόπιν προετοιμασίας μετέχῃ τῆς θείας Kοινωνίας. Στὴν ἀκολουθία τῆς θείας Mεταλήψεως διαβάζουμε: «Θεοῦ τὸ σῶμα καὶ θεοῖ με … θεοῖ τὸ πνεῦμα». Kαὶ κατὰ τὴ θεία Λειτουργία, ἀφοῦ μετάσχωμεν τῆς θείας Kοινωνίας, ψάλλουμε: «Eἴδομεν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν». Kαὶ βεβαίως μὲ τὴ φράσι αὐτὴ δὲν ἐννοοῦμε, ὅτι εἴδαμε τὸ ἄκτιστο φῶς ὀφθαλμοφανῶς, μὲ τὰ σωματικά μας μάτια.
     Kαὶ ἐπειδὴ ὁ Ἅγιος Nαυπάκτου κατὰ κόρον ὁμιλεῖ ὡς συγγραφεὺς καὶ ἱεροκήρυξ γιὰ τὸ ἄκτιστο φῶς, ἐρωτοῦμε: Aὐτὸς εἶδε ποτὲ τὸ ἄκτιστο φῶς ὀφθαλμοφανῶς;…
     Nὰ προσέχῃ πολὺ ὁ λόγιος Mητροπολίτης Nαυπάκτου κ. Ἱερόθεος τί λέγει καὶ τί γράφει. Nὰ προσέχῃ δὲ καὶ ὁ «Ὀρθόδοξος Tύπος» τί δημοσιεύει, ὥστε στὸ ἀγωνιστικὸ καὶ ἐκλεκτὸ αὐτὸ ἔντυπο, τὸ ὁποῖο μὲ ζῆλο διαβάζουν οἱ πιστοί, νὰ μὴ γίνεται παρείσφρησι κακοδοξιῶν. Θέλουμε ὁ «Ὀρθόδοξος Tύπος» νὰ δικαιώνῃ τὸ ὄνομά του πλήρως.

5 σχόλια:

  1. Κάποιοι κληρικοί καλό θα είναι να μιλάνε λιγότερο για το Άκτιστο Φως,τη θέωση και τη θεοπτία. Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά στο Γεροντικό: εις υποτακτικός είπεν εις τον γέροντά του, αββά θέλω ιδείν οπτασάς και αποκαλύψεις. Και είπεν αυτώ γέρων: τέκνον,μακάριος, βλέπων τα αμαρτίας αυτού!
    Μπράβο στον κο Σωτηρόπουλο για τις εύστοχες επισημάνσεις του!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ολίγισται παρατηρήσεις, πέραν των δογματικών, περί των οποίων δεν επιθυμώ να αναφέρω τι, διότι είμαι αμέτοχος της θεολογίας (θεωρώ πιθανόν ότι έχει δίκαιον ο συντάκτης, άλλως δεν θα ωμίλει):
    1.Τί ώφειλε να πράξη ο Μητροπολίτης κατά την επίσκεψιν του Πατριάρχου; Να εκσφενδονίση ωά και οπώρας; Γράφεται άλλωστε και συνομολογείται ότι ο Ναυπάκτου έχει ανθαιρετικήν και αντοικουμενιστικήν γραφίδα.
    2. Η ερώτησις, εάν ο "κατηγορούμενος" είδε ποτέ ο ίδιος το άκτιστον φως, προσήκει εις ιδιαιτέρας πνευματικάς συζητήσεις μετά του ερωτωμένου, ουχί δε εις δημόσιον διάλογον. Πρόκειται περί μυστικών εμπειριών και ουχί ανακοινουμένων δι' εφημερίδος γεγονότων. Είθε και ο κ. Σωτηρόπουλος και ο Μητροπόλίτης να έχουν ανέλθει εις τοιούτο ύψος θεογνωσίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν είμαι θεολόγος αλλά θεωρώ ότι ο πρώτος ανώνυμος έχει κάποιο δίκαιο. Και υποστηρίζω αυτήν τη γνώμη έχοντας υπόψη δύο ρήσεις. Μία του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά που έχει ως εξής: "Διό και ημείς πολλά περί ησυχίας συγγραψάμενοι, νυν μεν των Πατέρων προτρεψαμένων, νυν δε των αδελφών αιτησαμένων, ΟΥΔΑΜΟΥ ΠΕΡΙ ΘΕΩΣΕΩΣ αναγράψαι τεθαρρήκαμεν...", βλέπε Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά , Άπαντα Α'τόμος σελ.644.
    Η δεύτερη ρήση είναι του αγίου Βαρσανουφίου που γενικώς καταδικάζει την περίεργη ζήτηση και ενασχόληση με τα ακατάληπτα μυστήρια του Θεού: "Ουαί τω γένει ημών! Τι αφήκαμεν και τι ερευνώμεν!...Ουρανοί φρίττουσι, τι πολυπραγμονούσιν άνθρωποι. Η γη σείεται, πώς εξιχνιάσαι θέλουσι τα ακατάληπτα...Ουκ απαιτεί ημάς ο Θεός ταύτα, αλλ αγιασμόν, κάθαρσιν, σιωπήν και ταπείνωσιν"
    Βλέπε αγίου Νικοδήμου του αγιορείτου, Βίβλος Ψυχωφελεστάτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αντιοικουμενιστής26 Νοεμβρίου 2012 στις 8:52 π.μ.

    Πολλά τα πταίσματα του "αγίου" Ναυπάκτου: 1. Έστρωσε κόκκινον τάπητα εις την υποδοχήν του Πατριάρχου πλέκοντάς του πλείστα εγκώμια και κολακίας, 2. Αρνήθηκε να υπογράψει την ομολογίαν πίστεως, 3. Τελευταίως φλερτάρει με την αιμοσταγήν κομμουνιστικήν αριστεράν παραχωρώντας συνέντευξιν εις την συριζαϊκήν Αυγήν και πλείστα άλλα τόσα των οποίων επιλείψει με γαρ διηγούμενον ο χρόνος. Πολύ σαθρόν το έδαφος του "αγίου" Ναυπάκτου δια να στηριχθούν ο Φιλόχριστος Ορθόδοξος Λαός και η Εκκλησία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Έχω τη γνώμη ότι ο μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος όταν ομιλεί περί της θέας του Ακτίστου Φωτός δεν αναφέρεται στην οφθαλμοφανή θέαση του εν λόγω Φωτός αλλά στη θέασή Του με τα μάτια της ψυχής η οποία όμως προυποθέτει απ την πλευρά του πιστού το διηνεκή αγώνα για την κάθαρση απ τα πάθη. Πάντως αφ ης στιγμής δημιουργήθηκε θέμα με τις περί Ακτίστου Φωτός θέσεις του αγίου Ναυπάκτου οφείλει ο τελευταίος να παράσχει διευκρινίσεις ικανές να καθησυχάσουν ενδεχόμενη διαταραχή των πνευμάτων. Ειδικά μάλιστα όταν οι ενστάσεις περί τις τοποθετήσεις του συγκεκριμένου ιεράρχου προέρχονται από θεολόγο ου τυχούσης θεολογικής καταρτίσεως ως πρόκειται για το χαλκέντερο θεολόγο Νικόλαο Σωτηρόπουλο.
    Λ.Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή