Τό ἔργο τῶν ἐναρέτων

Τό ἔργο τῶν ἐναρέτων

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

  Οἱ συνειδητοὶ χριστιανοὶ κάθε φορά ποὺ συν­αντῶνται ἐκφράζουν τὴν ἀνησυχία τους γιὰ τὴν πορεία τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων, ἰδίως μετὰ ἀπὸ ἐμφανίσεις, δηλώσεις καὶ ἀπαράδεκτες συμπεριφορὲς ἀρχιερέων πρωτίστως, ἀλλὰ καὶ κληρικῶν. Διερωτῶνται τί θὰ  γίνει τελικά. Ἕως πότε θὰ μᾶς ἀνέχεται ὁ Θεός; Ὅταν δὲ ἡ συζήτηση προχωράει καὶ στὴ ζωὴ τῶν σύγχρονων χριστιανῶν, ἡ πικρία  αὐξάνεται καὶ ἡ ἐλπίδα μειώνεται. Εἶναι πολλοὶ ἐκεῖνοι ποὺ ὑποστηρίζουν ὅτι ὁ κατηφορικὸς δρόμος τῆς ἁμαρτίας δὲν ἀνακόπτεται πιά. Εἶναι ὄντως βυθισμένοι στὴν ἁμαρτία οἱ ἄνθρωποι καὶ οἱ ἐλάχιστοι ποὺ κάνουν πνευματικὸ ἀγώνα εἶναι ἀδύνατο νὰ βελτιώσουν τὴν κατάσταση.

  Ὡστόσο, μέσα σ’ αὐτὴ τὴν πνευματικὴ ἀνησυχία, πρέπει πάντα νὰ ὑπάρχει στοὺς χριστιανοὺς ἡ βεβαιότητα ὅτι ὁ διάβολος καὶ τὰ ὄργανά του δὲν μποροῦν νὰ πλήξουν τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς ἀνθρώπους της. Καὶ αὐτὸ γιατί ὁ Θεάνθρωπος  Χριστὸς προστατεύει τὴν Ἐκκλησία καὶ πάντα «ἀναδεικνύει ἄνδρες πλήρεις πίστεως, ἀγάπης, ζήλου, ἀνδρείας, σοφίας, χάριτος, συνέσεως καὶ λόγου, οἱ ὁποῖοι καταδιώκουν μακριὰ ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία κάθε ἐχθρὸ καὶ πολέμιο», ὅπως ἔλεγε ὁ ὅσιος Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος.

  Ἴσως μερικοὶ νὰ νομίζουν ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ προέρχονται ἀπὸ τὴν κατηγορία τῶν πατριαρχῶν, τῶν ἀρχιεπισκόπων, τῶν ἀρχιερέων καὶ κατ’ ἐπέκταση τῶν κληρικῶν καὶ μοναχῶν. Δυστυχῶς ἡ πραγματικότητα εἶναι διαφορετική, χωρὶς νὰ ἀποκλείονται μερικοὶ ἀπ’ αὐτούς, παρόλο ποὺ οἱ δραστηριότητες τῶν περισσότερων ἀποδεικνύουν ὅτι δὲν ἔχουν τὶς ἀρετές, πού χρειάζονται ὡς προϋποθέσεις ἐπιτυχίας, γιὰ τὸ ἔργο τῆς ὑπεράσπισης τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ ὅπως ὅλοι γνωρίζουν, ἀρετὲς δὲν εἶναι ἡ φιλοδοξία, τὰ κοσμικὰ πτυχία καὶ ἡ φήμη. Οὔτε φυσικὰ βοηθοῦν τὰ λαμπρὰ ἀρχιερατικὰ ἄμφια, τὰ ἐγκόλπια, ἡ ἐξοικείωση μὲ τὰ σύγχρονα μέσα ἐπικοινωνίας καὶ τὸ κοσμικὸ φρόνημα, ποὺ αἰχμαλωτίζει τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐμποδίζει τὴν κατὰ Θεὸν ζωή. Γενικῶς οἱ συμβιβασμένοι μὲ τὸν ἁμαρτωλὸ κόσμο δὲν εἶναι ὑπερασπιστὲς τῆς πίστης καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Ἂς μὴ λησμονοῦμε ὅτι πάντα ὑπάρχουν καὶ οἱ συνειδητοὶ χριστιανοὶ μὲ ἀποστολικὸ φρόνημα καὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ὑπερασπιστοῦν τὴν πίστη.

  Εἶναι ἐνδιαφέρουσα ἡ προτροπὴ τοῦ ὁσίου Φιλοθέου στοὺς ἐργάτες τοῦ μυστικοῦ ἀμπελῶνος τοῦ Χριστοῦ, «νὰ στηρίζουν τοὺς πιστοὺς στὴν ὀρθόδοξη πίστη, καὶ ὡς καλοὶ στρατιῶτες τοῦ Χριστοῦ νὰ ἀγωνιστοῦν ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν καὶ πολεμίων τῆς πίστης καὶ νὰ διαφυλάξουν καθαρὴ καὶ ἀμώμητη τὴν πίστη καὶ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ». Καὶ τότε θὰ γίνει τὸ θαῦμα. Ὅπως ὁ Χριστὸς ἔστειλε τοὺς ἀποστόλους «ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων, οἱ ἀπόστολοι μὲ τὴν πίστη, τὴν ταπείνωση, τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ὑπομονὴ μετέβαλαν τοὺς λύκους σὲ πρόβατα!».

  Οἱ χριστιανοὶ δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦν ὅτι ὁ διάβολος εἶναι πανοῦργος καὶ προσπαθεῖ νὰ κλέβει τὸ παρὸν παρασέρνοντάς τους στὴν ἁμαρτία. Οἱ τρόποι εἶναι πολλοί. Ὁ Μέγας Βασίλειος περιγράφει ἕνα τρόπο, ποὺ εἶναι πολὺ συνηθισμένος. Ὁ διάβολος «γνωρίζει πολὺ καλὰ ὅτι οἱ ἄνθρωποι ζοῦμε τὸ τώρα καὶ ὅτι κάθε πράξη μας γίνεται κατὰ τὸ παρόν. Κλέβοντας λοιπὸν μεθοδικὰ ἀπὸ μᾶς τὴ σημερινὴ ἡμέρα, μᾶς ἀφήνει νὰ ἐλπίσουμε ὅτι ἡ αὐριανὴ θὰ εἶναι δική μας. Ἔπειτα, ὅταν ἔλθει ἡ αὐριανὴ πάλιν ἔρχεται ὁ κακὸς συνεργάτης μας καὶ ἀπαιτεῖ τὴν σημερινὴ ἡμέρα γιὰ τὸν ἑαυτό του καὶ τὴν αὐριανὴ τὴν ἀφήνει γιὰ τὸ Θεό. Ἔτσι, ἀφαιρώντας πάντοτε ὕπουλα μὲ τὴν ἡδονὴ τὸ παρὸν καὶ ἀφήνοντάς μας ἐλπίδες γιὰ τὸ μέλλον, μᾶς καθησυχάζει ἀνεπαίσθητα καὶ παραπλανητικά, ὥστε νὰ χάσουμε τὴ ζωή».

orthodoxostypos