Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ
Η υγιής πολυπολιτισμικότητα αποτελεί μια μορφή φυσιολογικής
συνύπαρξης διαφορετικών ανθρώπων, προερχομένων από ποικίλα πολιτισμικά περιβάλλοντα.
Οι κοινωνικές σχέσεις των ανθρώπων, σε μια τέτοιας φυσιολογικής
μορφής πολυπολιτισμική πραγματικότητα, χαρακτηρίζονται για τα βαθιά αισθήματα
αποδοχής, σεβασμού και αγάπης του ενός προς τον
«άλλο», ανεξάρτητα από το φύλο, το θρήσκευμα, την εθνικότητα ή άλλες διαφορές.
Ωστόσο, η πολυπολιτισμικότητα στην Ελλάδα, κατά τα
τελευταία χρόνια, έχει λάβει μια νέα ύπουλη μορφή, διότι δεν προέκυψε αβίαστα, ως
μία φυσιολογική κατάσταση, αλλά κατά παραγγελία ξένων παραγόντων.
Οι πλείστοι Έλληνες, με αυτά που βλέπουν, που μαθαίνουν
και που βιώνουν, έχουν συνειδητοποιήσει ότι η μορφή αυτής της
πολυπολιτισμικότητας, που με τόση μεθοδικότητα, ορμή και οικονομική στήριξη μεθοδεύεται
και κατασκευάζεται, για τους Έλληνες, χωρίς τους Έλληνες, αποτελεί μια φυλακή,
που μέσα της σχεδιάζεται να κλειστεί και να χαθεί το παρελθόν, να σβήσει το
παρόν και να υποθηκευθεί το μέλλον της χώρας.