‘’ΛΟΓΟΝ ΥΛΗΣ ΙΣΧΕΙ’’ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΤΟΝ ΠΑΛΑΜΑ ΚΑΙ ΟΧΙ
Η ΘΕΙΑ ΧΑΡΙΣ ΥΠΟΤΑΣΣΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΝΟΥ, ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΦΑΝΗ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
(Ο νους «προϊών δε επί το τελεώτερον
μάλλον δε το τελεώτατον», λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, «λόγον ύλης
ίσχει»).
Όταν δηλαδή ο νους «προϊών δε επί το
τελεώτερον μάλλον δε το τελεώτατον», τότε λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, «λόγον
ύλης ίσχει», δηλαδή επικρατεί η λογική της ύλης και όχι η Θεία Χάρις
υποτάσσεται εις τον νου, όπως η καινοφανής αιρετική πλάνη διδάσκει, η οποία
μάλιστα τούτο το αιρετικό παραδοξολόγημα το χαρακτήρισε ως «μυστήρια
μυστηρίων».
Ο
Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς εις τον ‘’Λόγον εις τον βίον του Αγίου Πέτρου
του Αθωνίτου’’, αναφέρει τα εξής : «Όταν
ο νους, ως ήδη φθάσας εδήλωσεν ο λόγος, άπαν ένοικον πάθος απελάσας, την
απροσπάθειαν περιποιήσει τη ψυχή, και μη μόνον αυτός προς εαυτόν, αλλά και τας
άλλας της ψυχής δυνάμεις ολοκλήρως επιστρέψας, άπαν επίκτητον εκ μέσου
ποιήσηται, τέως μεν, ό,τι ποτέ του πονηρού κόμματος, προϊών δε επί το
τελεώτερον μάλλον δε το τελεώτατον, και τα της χρηστοτέρας μερίδος, ουχ όπως
την υλικήν δυάδα διαβάς, προς δε και νοητών και των ουκ αφαντάστων νοημάτων
υπεραναβάς, και πάντα θεοφιλώς ομού και φιλοθέως αποθέμενος, κωφός τε και
άλαλος, κατά το γεγραμμένον, παραστή Θεώ, τηνικαύτα λόγον ύλης ίσχει· και
πλάττεται την άνω πλάσιν επί πάσης αδείας, α τε μηδενός θυροκοπούντος των
παθών, της εκτός Χάριτος επί το κρείττον μεταρρυθμιζούσης όλον· ο μέντοι τούτων
ευμοιρήσας νους, και προς το συνημμένον σώμα πολλά διαπορμεύει του θείου
κάλλους τεκμήρια. Χάριτι τε θεία και σαρκός παχύτητι μεσιτεύων, και
δύναμιν των αδυνάτων εντιθείς».