"Η λαμπάς"

"Η λαμπάς"

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας Σεραφείμ, Υπερτίμου και Εξάρχου Άνω Μακεδονίας

Προσευχητικά, μέσα στη λατρεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, πλησιάζουμε σήμερα το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ακουμπάμε τα χείλη, τα όμματα και τα μέτωπα1, όπως ψάλλει ο ιερός υμνογράφος της Εκκλησίας μας, στη νεκρική της κλίνη και δεχόμαστε το άρωμα της μητρικής παρακλήσεως και βοηθείας. Γιατί απλούστατα, η Θεοτόκος έγινε αφορμή ζωής δια της οποίας δόθηκε σε εμάς η πραγματική ζωή, που είναι ο Χριστός. Γι’ αυτό και ο λόγος Του είναι χαρακτηριστικός : «εγώ ήλθον ίνα ζωήν έχωσι και περισσόν έχωσιν»2. Έτσι, όπου υπήρχε ο θάνατος, εκεί ανέτειλε η ζωή αφού ο Χριστός, η όντως Ζωή, κατήργησε το θάνατο και χάρισε στο ανθρώπινο γένος την αθανασία και την αιώνια μετοχή του ανθρώπου στην Βασιλεία των Ουρανών.

Εγκύκλιος για την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου 2019 Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ ἀπέστειλε τό ἀκόλουθο Μήνυμα ἐπί τῆ ἑορτῆ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου πρός τόν εὐσεβῆ Κλῆρο καί τόν φιλόχριστο λαό.

Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Να μην ξεθωριάσουν τα βιώματά μας

Να μην ξεθωριάσουν τα βιώματά μας

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Ακόμη και η πιο μικρή κοινότητα του Ελληνισμού γιορτάζει τον Δεκαπενταύγουστο  την Παναγία. Το «Πάσχα» του καλοκαιριού συγκεντρώνει αυθόρμητα τις οικογένειες, τους συγχωριανούς, τις ανά την Οικουμένη ομογενειακές ενορίες. Είναι το καλοκαιρινό ή το ετήσιο αντάμωμα των Ελλήνων. Οι πολιτικοί ακολουθούν, εκόντες άκοντες, τα μεγάλα πλήθη των πιστών που προστρέχουν στα εκατοντάδες ανά τη χώρα προσκυνήματα της Παναγίας και συμμετέχουν στα πανηγύρια. Μέχρι σήμερα η Πίστη των Ελλήνων είναι ισχυρότερη από την, λόγω ιδεολογίας,  βούληση πολλών αντιθέων εξουσιαστών και τους αναγκάζει να ακολουθούν, έστω και για τους τύπους, στις εκδηλώσεις Της.   Όπως ο κάθε λαός, έτσι και ο ελληνικός έχει ορισμένα  χαρακτηριστικά που τον ξεχωρίζουν. Ένα από αυτά είναι η Ορθοδοξία. Αυτό δεν είναι ανάγκη να μας το πουν ο Σολωμός και ο Ζαμπέλιος, το βιώνουμε όλοι οι Έλληνες στην έκφραση της κουλτούρας μας. Η ιδιοπροσωπία μας στηρίζεται  στην Πίστη μας, μαζί με την Ιστορία και τη Γλώσσα μας. Με τον πολιτισμό μας επιδράσαμε στην πολιτική και κοινωνική ζωή της Δύσης, όπως και εμείς αφομοιώσαμε και αφομοιώνουμε στοιχεία του δικού τους πολιτισμού. Ωστόσο στην πνευματικότητα και στην αντιμετώπιση του μυστηρίου της ζωής η Δύση ακολούθησε δικό της δρόμο, διαφορετικό από τον δικό μας.

Εγκύκλιος Δεκαπενταυγούστου 2019 Μητροπολίτου Αιτωλίας Κοσμά

Ἐν Ἱερᾷ Πόλει Μεσολογγίου τῇ 26ῃ Ἰουλίου 2019

Ἀριθ. Πρωτ.:  554

Π Ο Ι Μ Α Ν Τ Ο Ρ Ι Κ Η    Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ

(Ἑγκύκλιοσ ὑπ’ ἀριθ. 118  - Ἑορτή Κοιμήσεως Θεοτόκου 2019)

Πρός  τόν ἱερόν κλῆρον, τίς μοναστικές ἀδελφότητες

καί τόν εὐσεβῆ λαό τῆς  καθ’  ἡμᾶς  θεοσώστου Ἱερᾶς  Μητροπόλεως

Τήν  ὑψηλότερα  τῶν  οὐρανῶν …ὕμνοις  τιμήσωμεν»

(Μεγαλυνάριον).

Μᾶς χάρισε, ἀγαπητοί πατέρες καί ἀδελφοί, πάλι ἐφέτος ὁ Τριαδικός μας Θεός, τή μεγάλη εὐλογία νά πλησιάσουμε τό θεῖο Παράδεισο πού λέγεται Παναγία καί εἶναι ἡ Παναγία Μητέρα τοῦ Χριστοῦ.

Δεκαπέντε ἡμέρες τώρα, μέ τούς παρακλητικούς κανόνες εἰσερχόμαστε στό μυστικό Παράδεισο, ὁ ὁποῖος εἶναι μυρίπνοος καί εὐωδιάζει σέ ὅλους μας. Ναί! Ἡ Παναγιά μας εἶναι ὁ ἀμαράντινος Κῆπος τῶν ἀρετῶν, καί τό πλησίασμά της καί ἡ τιμή της φέρει σέ μᾶς ἄνθη εὐωδίας, ὠφελείας πνευματικῆς καί ἀφθαρσίας.

Εγκύκλιος Δεκαπενταυγούστου 2019 Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμία

  

          ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

   ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, 15 Αὐγούστου 2019

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΟΡΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (15 Αὐγ.)

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΜΑΣ ΠΑΝΑΓΙΑ

Σήμερα, ἀδελφοί χριστιανοί, ἑορτάζει ἡ Μάνα μας Παναγία. Τήν λέγω «Μάνα» μας, γιατί τέτοια ἐντολή λάβαμε ἀπό τόν Ἐσταυρωμένο Κύριό μας, νά τήν ἔχουμε Μάνα μας, Μητέρα μας. Ναί! Αὐτό πού εἶπε ἀπό τόν Σταυρό ὁ Χριστός μας στόν μαθητή Του Ἰωάννη, τό «ἰδού ἡ Μήτηρ σου», τό λέγει κατ᾽ ἐπέκταση σέ ὅλους τούς χριστιανούς.

Η Νηστεία του Δεκαπενταυγούστου και οι Παρακλήσεις προς την Υπεραγία Θεοτόκο

Από 1 Αυγούστου μέχρι και 14 Αυγούστου, νηστεύουμε προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Η Παναγία “Άξιον Εστί” 11 Ιουνίου 980 μ.Χ.

Η Παναγία “Άξιον Εστί” 11 Ιουνίου 980 μ.Χ.

από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο

Η εικόνα της Παναγίας, το «Ἄξιον ἐστι», είναι μια από τις περίφημες εικόνες του Αγίου Όρους. Βρίσκεται στο ναό του Πρωτάτου στις Καρυές του Αγίου Όρους, θεωρούμενη ως «κοινή εφέστιος προστάτις» εικόνα όλων των Αγιορείτικων Μονών.

Η Παναγία μας κατά τη διδασκαλία της Αγίας Γραφής

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Γεωργίου Χάλαρη, θεολόγου

Πολύ συχνά ὁμάδες πού σχετίζονται μέ ἤ προέρχονται ἀπό τό χῶρο τῆς θρησκευτικῆς μεταρρύθμισης τοῦ 16ου αἰ. καί τοῦ προτεσταντισμοῦ, φανερά ἀγνοώντας τόσο τήν Ὀρθόδοξη διδασκαλία, ὅσο καί τήν ἔννοια τῶν πηγῶν στίς ὁποῖες ἐνίοτε καταφεύγουν προκειμένου νά στηρίξουν τίς θέσεις τους, μέμφονται τήν Ἐκκλησία  καί τό λαό μας γιά τήν τιμή καί τό σεβασμό πού ἀποδίδουν  στήν Παναγία μας.  Μέ ὅσα ἀκολουθοῦν ἐπιχειροῦμε, ἀπευθυνόμενοι στό λαό μας, καί περιοριζόμενοι στά ὅρια ἑνός ἄρθρου, νά δώσουμε συνοπτικές ἀπαντήσεις, καί σέ βασικές μόνον τέτοιου εἴδους μομφές, ἐκθέτοντας τή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας ὅπως αὐτή ἐκφράζεται μέσα ἀπό τό κείμενο τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

Ἡ Ἐκκλησία μας δέν ἀποδίδει λατρεία στήν Παναγία , ἀλλά τήν τιμᾶ ὡς Μητέρα τοῦ Κυρίου,  ὄχι ἀνεξάρτητα ἤ αὐτόνομα ἀπό τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐξάλλου ὑπῆρχε καί γιά Ἐκείνην Θεός καί Σωτήρας (Λουκ.1,47) . Ἡ τιμή στό πρόσωπο τῆς Θεοτόκου ἀποδόθηκε πρίν ἀπό ὅλους μας σέ Ἐκείνην παραδειγματικά ἀπό τόν ἴδιο τό Θεό . Αὐτός  τήν ἐξέλεξε μεταξύ ὅλων τῶν γυναικῶν ὅλων τῶν αἰώνων  νά γίνει ὄχι μόνον σκεῦος ἐκλογῆς Του, ἀλλά καί συνεργός Του στό σχέδιο τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου.

Ἀρχιμανδρίτης Φιλόθεος Ζερβάκος: Λόγος πανηγυρικός τὴν Παρασκευή τῆς Διακαινησίμου καὶ μερικῶν θαυμάτων διήγησις τῆς Ὑπερενδόξου Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου, τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς

Πάλιν ἑορτὴ καὶ πάλιν πανήγυρις. Καὶ διὰ νὰ εἰπῷ καλύτερα, μέσα εἰς τὴν ἑορτὴν ἐπεφάνη ἡμῖν καὶ ἄλλη χαρμόσυνος ἑορτή, αὐξάνουσα τοῖς πιστοῖς τὴν χαράν, καὶ πληροῦσα τὰς καρδίας αὐτῶν ἀῤῥήτου ἀγαλλιάσεως. Διότι ἐνῷ πανηγυρίζομεν ἀκόμη τὴν λαμπροφόρον καὶ κοσμοσωτήριον Ἀνάστασιν Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν, ἰδοὺ ἐπέλαμψεν εἰς ἡμᾶς καὶ ἄλλη πανήγυρις τῆς Ἁγνῆς καὶ Ἀχράντου Αὐτοῦ Μητρός, τῆς Κυρίας ἡμῶν καὶ Δεσποίνης, τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, ἡ ὁποία μὲ δίκαιον τρόπον παρακινεῖ ὅλους τοὺς πιστούς, νὰ ἑορτάσωμεν πάλιν καὶ σήμερον, καὶ νὰ εὐφρανθῶμεν ἅπαντες μίαν πνευματικὴν χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν, δοξάζοντες μὲ ὕμνους καὶ δοξολογίας τὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστάντα Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν, καὶ τὴν Ὑπεραγίαν αὐτοῦ Μητέρα καὶ Δέσποιναν πάσης τῆς κτίσεως, τὴν εὐεργέτιδα καὶ μεσίτριαν ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν, διὰ νὰ λάβωμεν χάριν καὶ μισθὸν παρ᾿ Αὐτῆς πνευματικόν.

Ζωοδόχου Πηγής - Να φοβηθούμε το φραγγέλλιο!... (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Νὰ φοβηθοῦμε το φραγγέλλιο!...

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

«Μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου οἶκον ἐμπορίου» (Ἰω. 2,16)

Ἑορτάζουμε καὶ πανηγυρίζουμε, ἀγαπητοί μου, σήμερα τὴν Ζωοδόχο Πηγὴ τῆς Παναγίας, ἡ ὁποία γιὰ μᾶς τοὺς Χριστιανοὺς εἶνε ἡ γλυκειά μας μάνα, ἡ βασίλισσα τῶν ἀγγέλων, ἡ προστάτις τῶν ἁμαρτωλῶν, τῶν μετανοούντων ἁμαρτωλῶν. Ἑορτάζουμε· ἀλλὰ πῶς πρέπει νὰ ἑορτάζουμε; Νά ἕνα ζήτημα σπουδαῖο. Γιατὶ σὲ χίλια πανηγύρια καὶ ἑορτὲς κι ἂν πηγαίνῃς, ἐὰν δὲν πηγαίνῃς ὅπως θέλει ὁ Κύριος, δὲν κερδίζεις τίποτα. Κι ὄχι μόνο δὲν κερδίζεις, ἀλλὰ προσθέτεις στὰ τόσα ἁμαρτήματά σου ἕνα ἀκόμη ἁμάρτημα.

Από τον Ακάθιστο Ύμνο

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΚΑΘΙΣΤΟ ΥΜΝΟ

π. Γεώργιος Δορμπαράκης 

«Ρόδον τό ἀμάραντον, χαῖρε ἡ μόνη βλαστήσασα· τό μῆλον τό εὔοσμον, χαῖρε ἡ τέξασα· τό ὀσφράδιον τοῦ μόνου Βασιλέως· χαῖρε Ἀπειρόγαμε, Κόσμου διάσωσμα» (ὠδή α΄, ἦχος δ΄).

(Χαῖρε (Παναγία), πού εἶσαι ἡ μόνη πού βλάστησε τό ἀμαράντινο ρόδο· χαῖρε Σύ πού γέννησες τό εὐωδιαστό μῆλο· εἶσαι τό ἄρωμα τοῦ μόνου Βασιλιᾶ· χαῖρε Σύ πού εἶσαι ἡ Παρθένος Κόρη καί ἡ σωτηρία τοῦ Κόσμου).

1. Ρόδο τό ἀμάραντο συνηθίζουμε νά χαρακτηρίζουμε τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο. Κατά τόν ἅγιο ὑμνογράφο ὅμως, τόν ἅγιο Ἰωσήφ, ὁ Κύριος εἶναι πρῶτα ἀπό ὅλα τό ρόδο αὐτό – Αὐτόν ὡς ρόδο βλάστησε ἡ Παναγία Μητέρα Του. Ἀκριβῶς ὅμως γι’ αὐτό, παρόμοιο ρόδο εἶναι κι αὐτή πού ὑπῆρξε ἡ κατ’ ἄνθρωπον γεννήτριά Του. Μέ τό ἴδιο σκεπτικό ἡ Παναγία εἶναι καί τό εὐωδιαστό τῆς ἀνθρωπότητας μῆλο. Καί τί θέλει νά τονίσει ὁ ποιητής; Ὅπως τό κατανοοῦμε ὅλοι: ἀφενός τήν ταυτότητα σχέσεως Χριστοῦ καί Παναγίας – Χριστός καί Παναγία συνορῶνται πάντοτε - ἀφετέρου ὅτι ἀκριβῶς γιά τόν λόγο αὐτόν ἡ Παναγία ἀποτελεῖ τήν εὐωδιά τοῦ Χριστοῦ, «τό ὀφράδιον τοῦ μόνου Βασιλέως»: πλησιάζοντας τήν Παναγία, προσερχόμενοι ἐν προσευχῇ καί ταπεινώσει πρός Αὐτήν, τόν Χριστό «μυρίζουμε».

Ο Ακάθιστος Ύμνος

Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ

Του Ιωάννου Φουντούλη 

Στην επίσημη λειτουργική γλώσσα η ακολουθία αυτή ονομάζεται «Ακάθιστος Ύμνος» ή μονολεκτικά «Ακάθιστος» από την ορθία στάση, που τηρούσαν οι πιστοί καθ' όλη τη διάρκεια της ψαλμωδίας της. Έτσι και με τα λόγια και με τη στάση του σώματος εκφράζεται η τιμή, η ιδιαίτερη ευλάβεια, η ευχαριστία προς εκείνη, προς την οποία απευθύνουμε τους χαιρετισμούς μας.

Δ΄ Χαιρετισμοί εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον - «Χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτηρίας»

«Χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτηρίας»

Ὁ προφήτης Ἰεζεκιήλ ἀποτελεῖ τήν πηγή τοῦ συγκεκριμένου χαιρετισμοῦ. Ἐκεῖνος, μέσα ἀπό ἕνα ὅραμά του, χαρακτηρίζει τήν Παναγία, καί μάλιστα τό ἀειπάρθενο αὐτῆς, ὡς τήν κλεισμένη πύλη, ἀπό τήν ὁποία θά περάσει μόνο ὁ Μεσσίας προκειμένου νά ἔλθει στόν κόσμο, καί θά παραμείνει ἔπειτα γιά πάντα κλειστή.

Γ΄ Χαιρετισμοί εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον -«Χαῖρε Κριτοῦ δικαίου δυσώπησις»

«Χαῖρε Κριτοῦ δικαίου δυσώπησις»

(Χαῖρε, Ἐσύ πού παρακαλᾶς ἐπίμονα γιά μᾶς τόν δίκαιο Κριτή)

Ὑπόβαθρο τοῦ χαιρετισμοῦ εἶναι ὁ ἄνθρωπος που δέν κατονομάζεται, ὁ ὁποῖος ἀπ’ ὅ,τι φαίνεται βρίσκεται σέ κατάσταση ἁμαρτωλότητας καί γι’ αὐτό ἀδυνατεῖ ἤ διστάζει νά ἀπευθυνθεῖ πρός τόν Οὐράνιο Πατέρα καί τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. Ἡ ἀναφορά στόν δίκαιο Κριτή, ἀλλά καί ἡ στάση τῆς Παναγίας ὡς Ἐκείνης πού στέκεται ἀδιάκοπα δεητικά ἀπέναντι στόν Υἱό Της, ἐπιβεβαιώνουν τήν ἀλήθεια αὐτή.

 1. Κι εἶναι γεγονός: ἡ καθημερινότητα καί ἡ ἀμεσότητα τῆς ζωῆς μᾶς κάνουν τούς χριστιανούς νά βρισκόμαστε πόρρω μακριά τίς περισσότερες φορές ἀπό ἐκεῖ πού ὑποσχεθήκαμε νά εἴμαστε μέ τό ἅγιο βάπτισμά μας. Τί ὑποσχεθήκαμε; Νά εἴμαστε στόν κόσμο τοῦτο ὡς ἕνας ἄλλος Χριστός, δηλαδή νά ζοῦμε τή ζωή Ἐκείνου, μέ ἀπόλυτη ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, μέ ἀγάπη πρός τόν συνάνθρωπό μας, ἀκόμη καί τόν ἐχθρό μας, μέ ἐπίγνωση τῶν κτιστῶν ὁρίων μας, συνεπῶς μέ τήν πρέπουσα ταπείνωση. Καί τό ὑποσχεθήκαμε, γιατί πήραμε τίς δυνάμεις τοῦ Χριστοῦ γιά νά ζοῦμε σάν κι Ἐκεῖνον. Ἄν ὁ Κύριος μᾶς ζητοῦσε τήν ὑπέρ φύσιν ζωή Του νά τήν ἔχουμε κι ἐμεῖς στήν κατάσταση τῆς πτώσεως, ἀσφαλῶς θά ζητοῦσε κάτι ἐντελῶς ἐξωπραγματικό γιά μᾶς, θά ἀποδεικνυόταν δέ καί ὡς ὁ μεγαλύτερης δυνάστης τοῦ ἀνθρώπου, ὁ Ὁποῖος θέλει νά παίξει ἁπλῶς μέ τό πλάσμα Του. Ἀλλ’ ἄπαγε τῆς βλασφημίας! Ὁ Κύριος μᾶς ἔδωσε τή μεγαλύτερη δωρεά πού μπορεῖ νά ὑπάρξει στόν κόσμο: νά Τόν ἔχουμε ὡς ἔνδυμά μας, νά εἴμαστε ὀργανικά ἑνωμένοι μαζί Του ὡς μέλη Του, νά εἴμαστε τά κλήματα στό δικό Του ἀμπέλι, συνεπῶς Ἐκεῖνος νά ἐπιτελεῖ τά τῆς ζωῆς Του μέσω ἡμῶν, ἁπλῶς μέ τή συγκατάθεσή μας.

Β΄ Χαιρετισμοί εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον «…καί ὡς λύχνον κρατοῦντες αὐτόν, δι’ αὐτοῦ ἠρεύνων κραταιόν Ἄνακτα…»

Β΄ Χαιρετισμοί εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον «…καί ὡς λύχνον κρατοῦντες αὐτόν, δι’ αὐτοῦ ἠρεύνων κραταιόν Ἄνακτα…»

π. Γεώργιος Δορμπαράκης

«…καί ὡς λύχνον κρατοῦντες αὐτόν, δι’ αὐτοῦ ἠρεύνων κραταιόν Ἄνακτα…»

(…καί κρατώντας τό θεοδρόμο ἀστέρι οἱ ἐκ Περσίδος Μάγοι σάν λυχνάρι, μέσω αὐτοῦ ζητοῦσαν νά μάθουν γιά τόν ἰσχυρό Βασιλιά, τόν Μεσσία τοῦ κόσμου…).

Ὁ ἐκκλησιαστικός ποιητής τοῦ Ἀκαθίστου χρησιμοποιεῖ μία ἀφθάστου ποητικῆς ἔμπνευσης εἰκόνα προκειμένου νά περιγράψει τήν καθοδήγηση τῶν Μάγων ἀπό τό ἀστέρι τῆς Βηθλεέμ, ὥστε νά προσκυνήσουν αὐτοί τόν νεογέννητο Βασιλιά τοῦ κόσμου, τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. Πῆραν τό ἀστέρι σάν λυχνάρι στόν δρόμο τους, λέει, καί ἔτσι μέ τό φῶς ἐκείνου ἔφθασαν τόν ἄφθαστο ἐν σαρκί Θεό.

1. Εἶναι περιττό νά ὑπενθυμίσουμε ὅτι τό ἀστέρι τῆς Βηθλεέμ, τό ὁποῖο προκάλεσε ἀλλά καί προκαλεῖ μέχρι σήμερα ποικίλες ἀφορμές ἔρευνας καί ἐνασχόλησης ἀπό τούς ἀστρονόμους, εἶναι ἕνα φαινόμενο τό ὁποῖο ὑπέρκειται, κατά τούς ἁγίους Πατέρες μας, τῆς ἁπλῆς φυσικῆς πραγματικότητας. 

Λάμπρος Σκόντζος, Η θεολογική και αισθητική αξία του Ακάθιστου Ύμνου

Η  ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ  ΚΑΙ  ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ

                                         ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

     Η ορθόδοξη υμνολογία αποτελεί ένα κορυφαίο κεφάλαιο στον παγκόσμιο πολιτισμό. Είναι  η αδιάκοπη συνέχεια της ανεπανάληπτης αρχαιοελληνικής ποίησης, καθότι, όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα, ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός διασώθηκε και αναπτύχθηκε μέσα στο Χριστιανισμό. Η ορθόδοξη εκκλησιαστική ποίηση, ως  ύψιστη καλλιτεχνική έκφραση, κατέστη τα τελευταία χρόνια αντικείμενο μελέτης και θαυμασμού πολλών ξένων ετεροδόξων μελετητών.

«Αύτη ημέρα Κυρίου, αγαλλιάσθε λαοί. Ιδού γαρ του φωτός ο νυμφών και η βίβλος του λόγου της ζωής εκ γαστρός προελήλυθε».

«Αύτη ημέρα Κυρίου, αγαλλιάσθε λαοί. Ιδού γαρ του φωτός ο νυμφών και η βίβλος του λόγου της ζωής εκ γαστρός προελήλυθε».

Εν Πειραιεί τη 7η Σεπτεμβρίου 2018

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου.Πρ. Ιερού Ναού Τιμίου Σταυρού Πειραιώς

Με τους παρά πάνω λόγους, αγαπητοί μου αδελφοί, ο ιερός υμνογράφος, προτρέπει στο δοξαστικό των αίνων της εορτής σε πνευματική χαρά και αγαλλίαση και σε επάξιο πνευματικό εορτασμό του χαρμοσύνου γεγονότος της εορτής της γεννήσεως της Θεοτόκου,του ευωδεστάτου αυτού άνθους, που βλάστησε «εκ της ρίζης Ιεσσαί».Το Γενέθλιο της Υπεραγίας Θεοτόκου είναι η πρώτη, (χρονολογικά), των θεομητορικών εορτών του εκκλησιαστικού έτους. Κατά τον άγιο Ανδρέα Κρήτης εορτάζομε «παγκοσμίου ευφροσύνης γενέθλιον», που καθίσταται «η είσοδος όλων των εορτών και το προοίμιο του μυστηρίου του Χριστού». Και τούτο διότι η γέννηση της Θεοτόκου έγινε το σκεύος εκείνο της εκλογής, που προόρισε ο Θεός προαιωνίως να γίνει η πρόξενος της αναγεννήσεως και αναπλάσεως των πάντων, διά τηςεν χρόνω γεννήσεως κατά ανερμήνευτο και παράδοξο τρόπο, του αχρόνου και προαιωνίου Θεού Λόγου.

Ἡ φρικτότερη βλασφημία

Ἡ φρικτότερη βλασφημία

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη, ἱεροκήρυκος

  Ὁ δημοσιογράφος τοῦ Ἄλφα Δημ. Βερύκιος ἀνέβασε στὸ λογαριασμό του στὸ Twitter μία εἰκόνα τῆς Παναγίας μὲ τὸ Χριστό. Θεωρήθηκε καὶ ἦταν φυσικὰ βλάσφημη εἰκόνα. Στὴ θέσι τοῦ προσώπου τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Παναγίας ἦταν ζωγραφισμένος ἕνα ἀρουραῖος. Μάλιστα εἶχε τὴν ἔμπνευσι ὁ ἀναρτήσας τὴν εἰκόνα νὰ τὴν ἐπονομάση «Παναγία ἡ Ἀρουραία»!

Ξεσηκώθηκε θύελλα διαμαρτυριῶν γιὰ τὴν πρωτοφανῆ βλασφημία τοῦ δημοσιογράφου. Κάτω ἀπό τὴ γενική κατακραυγὴ ἀναγκάστηκε ὁ δημοσιογράφος στὶς 20 Αὐγούστου νὰ κατεβάση τὴ βλάσφημη παράστασι, νὰ προβῆ σὲ δημόσια συγγνώμη καὶ νὰ δηλώση, ὅτι εἶναι πιστὸς ὀρθόδοξος χριστιανός!

Καλαβρύτων Αμβρόσιος: ''Εμείς, από σήμερα αφορίζουμε τον Δ. Βερύκιο και τον αποκόπτουμε από το Σώμα της Εκκλησίας ως ασεβέστατο υβριστή της Υπεραγίας Θεοτόκου και του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού!''

α.α. 086                                  Αἴγιον,  τῇ 23η  Αὐγούστου 2018

ΒΕΡΥΚΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ALPHA TV

ΕΝΑΣ ΑΣΕΒΕΣΤΑΤΟΣ ΥΒΡΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Δίχως ιερό και όσιο

ΔΙΧΩΣ ΙΕΡΟ ΚΑΙ ΟΣΙΟ

Αυτονόητο και όχι ζητούμενο ο σεβασμός στα χριστιανικά κηρύγματα

Από τη Δρ. Ελένη Παπαδοπούλου*

Γνωστός δημοσιογράφος ανήρτησε στα κοινωνικά δίκτυα μία φωτογραφία, όπου εικονίζονται η Παναγία και ο Χριστός με πρόσωπα αρουραίων. Όπως ήταν φυσικό, αυτό προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις και ο δημοσιογράφος αναγκάστηκε να ζητήσει συγγνώμη. Άγνωστο και αδιάφορο παραμένει αν όντως μετάνιωσε. Η πράξη είναι κατάπτυστη με ή χωρίς συγγνώμη. 

Ας υποθέσουμε τώρα ότι ο ίδιος δημοσιογράφος ή άλλοι, που αρέσκονται να υβρίζουν τα ιερά και τα όσια αυτού του πολιτισμού, έκαναν κάτι αντίστοιχο για τον Μωάμεθ. Νομίζω ότι όλοι γνωρίζουμε τι θα γινόταν.