ΑΚΤΙΝΕΣ

Πρωτοπρ. Βασίλειος Α. Γεωργόπουλος, Διαστρεβλώσεις κειμένων ορθοδόξων πανεπιστημιακών διδασκάλων από ετεροδόξους

2012-02-02T23:16:00.001+02:00

ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩΝ ΑΠΟΕΤΕΡΟΔΟΞΟΥΣ

ΤοῦΠρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Πολλέςφορές στά διάφορα αἱρετικά ἔντυπα, ἱστοσελίδες καί ἀλλοῦ, στήν προσπάθειά τουςοἱ συντ κτες τους νά πείσουν γιά την ὀρθότητα τῶν ἀπόψεών τους και γιά τίς ἐσφαλμένεςκαί «ἀντιγραφικές» θέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καταφεύγουν στην ἐπίκλησηκαί στήν παραπομπή, ὡς ἐπί τό πλεῖστον, σέ ἔργα Ὀρθοδόξων πανεπιστημιακῶνδιδασκάλων. Σκοπός αὐτῆς τῆς τακτικῆς τους εἶναι ἡ ἀναζήτηση ἐρεισμάτων γιά τίςδιάφορες κακοδοξίες τους, στήν προσπάθειά τους να πείσουν ἤ νά ἀποδείξουν τήν ὀρθότητατῶν ἀντιλήψεών τους.

Θά ἀναφέρουμεἐνδεικτικά ἕνα χαρακτηριστικό παράδειγμα διαστρέβλωσης τῆς ἀλήθειας. Το λαβάνουμε ἀπό κείμενο πού ὑπάρχει στήν ἱστοσελίδα στό διαδίκτυο τῆς Β΄ ΕὐαγγελικῆςἘκκλησίας καί ἐπιγράφεται «Τί πιστεύει ἡ Εὐαγγελική Ἐκκλησία γιά την ΠαρθένοΜαρία;»1.

Ἐκεῖλοιπόν, ὁ συντάκτης τοῦ κειμένου ἐκτός ἀπό τίς ἄλλες ἱστορικοδογματικές ἀνακρίβειες,ἀναφερόμενος ἀπορριπτικά και στήν Ὀρθόδοξη παράδοση γιά την Κοίμηση τῆς Ἀειπαρθένου,κλείνει τήν ἀναφορά του μέ ἕνα ἀπόσπασμα ἀπό τή Δογματική τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίατοῦ ἀειμνήστου καθηγητοῦ Παν. Τρεμπέλα.

Ἀναφέρειχαρακτηριστικά: «Ἀλλά, ὅπως χαρακτηριστικά λέει για τή μετάσταση τῆς Θεοτόκουκαί ὁ κ. Τρεμπέλας "ὅτι τοιαῦτα διδάγματα, στερούμενα ἀπολύτως παντός ἐρείσματοςἐν τῇ Γραφῇ καί τῇ Ἀποστολικῇ παραδόσει, ὠθοῦσιν εἰς ὀλισθήματα καί ἐκτροπάςνοθευούσας τήν ἀνέκαθεν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἀπηχουμένην ὀρθήν περί Ἀπολυτρώσεως καίτοῦ μόνου Λυτρωτοῦ διδασκαλίαν, μόλις εἶναι ἀνάγκην νά εἴπωμεν"».

Ἡπρώτη ἐντύπωση πού σχηματίζει ὁ ἀναγνώστης τοῦ κειμένου εἶναι, ὅτι ἕνας ἀπότούς μεγαλύτερους Ἕλληνες Ὀρθόδοξους θεολόγους τοῦ 20οῦ αἰώνα, παρουσιάζεται ὡςσυνήγορος ὑπεράσπισης προτεσταντικῶν κακοδοξιῶν.

Ἡπραγματικότητα ὅμως εἶναι ἀπολύτως ἀντίθετη. Καί αὐτό γιατί τό ἐν λόγῳ ἀπόσπασματοῦ Π. Τρεμπέλα 2 εἶναι ἡ κατακλεῖδα τῆς κριτικῆς του σέκακόδοξες Ρωμαιοκαθολικές ἀντιλήψεις γιά τήν Θεοτόκο, ὅπως π.χ. ὁ χαρακτηρισμόςτῆς Θεοτόκου ὡς «Συλλυτρώτριας» (Corredemptrix)3, καί δέν ἔχει καμμία σχέση μέ τήν ὀρθόδοξη θεώρηση τῆςΚοιμήσεως τῆς Θεοτόκου.

Παρατηροῦμεἐν προκειμένῳ ὅτι ὁ προτεστάντης συντάκτης τοῦ ἄρθρου, χωρίς νά διστάσει καθόλου,διαστρεβλώνει τήν πραγματικότητα, ἀποσπώντας τήν παράγραφο ἀπό τή νοηματική τηςσυνάφεια καί τή θεματική της ἀναφορά, μέ μοναδικό σκοπό νά ἀποδείξει ὡς ἀληθινούςτούς ἰσχυρισμούς του, ἔστω καί κατά τρόπο ἐπιλήψιμο καί ἀνεπίτρεπτο.

Δέν ἔχεισημασία ἐν προκειμένῳ ἡ διαστρέβλωση τῆς θέσης τοῦ ὀρθόδοξου καθηγητῆ γιά τον Ἕλληνα προτεστάντη. Σημασία ἔχει ἡ ἀληθοφάνειατῶν θέσεών του, στήν προσπάθειά του νά γίνει πειστικός. Καί ὅλα αὐτά μάλιστα, στόὄνομα τῆς εὐαγγελικῆς ἀλήθειας. Τό δικό μας τελικό σχόλιο θά εἶναι ὁ ἁγιογραφικόςλόγος: «εἰ οὖν τό ἐν σοί σκότος ἐστί, τό σκότος πόσον;» (Ματθ. 6,23).

Ὑποσημειώσεις:

1.Βλ. http://beee.gec.gr/ParthenosMaria.htm.

2. Βλ.Παν. Τρεμπέλα, Δογματική τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, τόμος Β΄, ἐκδ.Σωτήρ, Ἀθῆναι1979 2, σ.216.

3. Βλ.Lundwig Ott, Grundriss derDogmatik, Freiburg- Basel- Wien 1965 7,σ. 216. Ἀμαλίας Σπουρλάκου- Εὐτυχιάδου, Ἡ Παναγίατύπος χριστιανικῆς ἁγιότητος, (Διδ.διατρ), Ἀθῆναι 1990, σσ. 93 – 110

Ορθόδοξος Τύπος, 03/02/2012

Χωρίς 19 μαθήματα το λύκειο της Άννας

2012-02-02T21:39:00.002+02:00

Ριζικές αλλαγές στο εξεταστικό σύστημα, τοοποίο αναμένεται να εφαρμοστεί από την επόμενη σχολική χρονιά για τους μαθητέςπου φέτος θα τελειώσουν τη γ' γυμνασίου, προτείνει το υπουργείο Παιδείας. Κατάτη διάρκεια της διακομματικής επιτροπής που συνεδρίασε χθες υπήρξε εισήγηση (ηοποία έγινε δεκτή από τα μέλη της) για τη διεξαγωγή εξετάσεων και στις τρειςτάξεις του λυκείου, ενώ ο βαθμός του απολυτηρίου θα προκύπτει από τον μέσο όροτων βαθμολογιών που θα συγκεντρώνει ο μαθητής τις τρεις χρονιές.

Σύμφωνα με την πρόταση της ηγεσίας του υπουργείουΠαιδείας, οι μαθητές της γ' λυκείου που επιθυμούν να συνεχίσουν τις σπουδέςτους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση θα δίνουν διπλές εξετάσεις. Θα διαγωνίζονταιαρχικά σε ενδοσχολικό επίπεδο, για να λάβουν το απολυτήριο τους, και στησυνέχεια σε πανελλαδικό, για να εισαχθούν σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Φαίνεται, μάλιστα,ότι υπάρχει πρόταση για τους υποψηφίους της τελευταίας τάξης του λυκείουενδοσχολικές και πανελλαδικές εξετάσεις να πραγματοποιούνται την ίδια μέρα,γεγονός που, σε συνδυασμό με τις συνεχείς εξετάσεις σε όλη τη διάρκεια τουλυκείου, μάλλον θα οδηγήσει τους μαθητές σε εξόντωση. Στο πλαίσιο αυτόπρογραμματίζεται η δημιουργία αρμόδιου φορέα για τις εξετάσεις, του ΑνεξάρτητουΕθνικού Οργανισμού Εξετάσεων, ενώ οι ερωτήσεις θα επιλέγονται στο εξής απότράπεζα θεμάτων διαβαθμισμένης δυσκολίας.

Από τις σημαντικότερες αλλαγές πουέχουν προταθεί είναι και η μείωση των μαθημάτων σε όλες τις τάξεις του λυκείου.

Παράλληλα, για την εισαγωγή τωνυποψηφίων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση αποκτούν λόγο τα Τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ,καθορίζοντας τα κριτήρια πρόσβασης. Τα μαθήματα που θα έχουν συντελεστήβαρύτητας μπορούν να είναι από τρία έως πέντε. Για τις Σχολές που δενπροσελκύουν το ενδιαφέρον των μαθητών και κάθε χρόνο έχουν κενές θέσεις προβλέπεταιπρόσβαση χωρίς εξετάσεις.

Ολεςοι προσαρμογές

- Στην α' λυκείου μειώνεται ο αριθμός τωνμαθημάτων από 16 σε οκτώ, με τη δημιουργία θεματικής ενότητας με τίτλο«Ελληνική Γλώσσα», η οποία περιλαμβάνει την Αρχαία και Νέα Ελληνική Γλώσσα καιΓραμματεία, και την ενοποίηση της Αλγεβρας και της Γεωμετρίας σε άλλη θεματικήενότητα με τίτλο «Μαθηματικά».

- Στη β' λυκείου περιορίζεται ο αριθμός τωνμαθημάτων από 17 σε 12.

- Στη γ΄ λυκείου τα μαθήματα από 16 μαθήματα γίνονται 10.

- Και στις τρεις τάξεις προστίθεται η ερευνητική εργασίαως υποχρεωτικό μάθημα, το οποίο θα πραγματοποιείται ανά ομάδες μαθητών και οβαθμός θα προσμετράται ισότιμα στο απολυτήριο με τα υπόλοιπα μαθήματα.

- Διενεργούνται εξετάσεις και στις τρεις τάξεις τουλυκείου σε ενδοσχολικό επίπεδο και συγκροτείται τράπεζα θεμάτων διαβαθμισμένηςδυσκολίας από την οποία θα επιλέγονται οι ερωτήσεις. Ο βαθμός στο απολυτήριολυκείου θα προκύπτει από τον μέσο όρο της βαθμολογίας που συγκεντρώνει ομαθητής στην α', τη β' και τη γ' λυκείου.

- Στη γ' λυκείου οι μαθητές θα διαγωνίζονται σεενδοσχολικό επίπεδο για να αποκτήσουν το απολυτήριο τους και στη συνέχεια σεεπίπεδο πανελλαδικών εξετάσεων για να εισαχθούν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Ιδρύεται Ανεξάρτητος Εθνικός Οργανισμός Εξετάσεων, οοποίος θα έχει την πλήρη ευθύνη για τη διεξαγωγή των εξετάσεων.

- Ο βαθμός του απολυτηρίου μπορεί να προσμετράται για τηνεισαγωγή των μαθητών στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, εφόσον το αποφασίσει οΕθνικός Οργανισμός Εξετάσεων και σε ποσοστό που θα αποφασίσει ο ίδιος φορέας.

- Κάθε Τμήμα ΑΕΙ και ΤΕΙ καθορίζει και δημοσιοποιεί τακριτήρια με τα οποία θα εισάγονται οι υποψήφιοι. Τα κριτήρια είναι, μεταξύάλλων, ποια μαθήματα που εξετάζονται σε πανελλαδικό επίπεδο θα έχουν αυξημένοσυντελεστή βαρύτητας και ποιος θα είναι αυτός. Στα μαθήματα βαρύτηταςσυμπεριλαμβάνεται υποχρεωτικά για όλα τα Τμήματα η Ελληνική Γλώσσα.

- Σε Τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ που η ζήτηση είναι χαμηλότερηαπό τον αριθμό των προσφερόμενων θέσεων, όσοι υποψήφιοι το επιθυμούν μπορούν ναέχουν πρόσβαση σε αυτά χωρίς εξετάσεις.

Εύη Πανταζοπούλου

Δημοκρατία, 02/02/2012 – Το Λύκειο τηςΑννας

Ποιμαντορική Επιστολή της Ορθοδόξου Επισκοπικής Συνελεύσεως στη Γερμανία για το μάθημα των θρησκευτικών

2012-02-02T21:34:00.001+02:00

Αγαπητοίπατέρες, αδελφοί και αδελφές!

«Άφετε τα παιδία και μη κωλύετε αυτά ελθείνπρος με» (Μθ 19,14)

Με αυτή την κοινή μας ποιμαντορική επιστολήεμείς οι Ορθόδοξοι Επίσκοποι της Γερμανίας απευθυνόμαστε σήμερα σε σάς,αγαπητοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί της Γερμανίας, για ένα ζήτημα, το οποίο μάς ενδιαφέρειάμεσα και έχει εξαιρετική σημασία για το μέλλον των παιδιών μας σε αυτήν εδώ τηχώρα.

Ανάμεσα στις φροντίδες, που έχουμε ώςΠοιμενάρχες της Ορθοδόξου Εκκλησίας στη Γερμανία, ανήκει και εκείνη τηςδιαδόσεως της αγίας πίστεώς μας στις επόμενες γενιές: η θρησκευτικήδιαπαιδαγώγηση των παιδιών και νέων μας συνιστά ιδιαίτερα εδώ στις ενορίες τηςΔιασποράς σημαντική, αλλά πολύ δύσκολη υπόθεση.

Με αγωνία παρατηρούμε, πως πολλά νέα μέλη τηςΕκκλησίας μας μεγαλώνουν χωρίς την απαραίτητη θρησκευτική καθοδήγηση, η οποίαθα τους βοηθήσει να διατηρήσουν την πίστη των πατέρων και μητέρων τους, τηνοποία κατόπιν θα κληρονομήσουν στα παιδιά τους.

Σε μάς τους Επισκόπους προκαλεί ανησυχία τογεγονός, ότι το σχολικό μάθημα των ορθοδόξων θρησκευτικών απευθύνεται μέχρι στιγμήςμόνο σε ένα σχετικά μικρό αριθμό ορθοδόξων μαθητών εδώ στη Γερμανία.

Έχουμε καταφέρει να γίνουμε πολίτες αυτής εδώτης χώρας και γι΄ αυτό είμαστε περήφανοι: ως πολίτες όμως έχουμε μαζί με τιςκρατικές αρχές της Γερμανίας ιδιαίτερη ευθύνη, ώστε τα παιδιά και οι νέοι μαςνα ενσωματωθούν απο τη μια στην εδώ κοινωνία, αλλά ταυτόχρονα να μη χάσουν τηνορθόδοξη θρησκευτική ταυτότητά τους. Αυτή είναι η σημαντική αποστολή τουσχολικού μαθήματος των θρησκευτικών, το οποίο από κάθε άποψη είναι αντίστοιχοπρος αυτό των άλλων Εκκλησιών και Θρησκειών.

Προς αυτή την κατεύθυνση παρατηρούμε με χαρά,ότι από την πλευρά των αρμοδίων κρατικών υπηρεσιών το αίτημά μαςαντιμετωπίζεται θετικά τον τελευταίο καιρό. Μέχρι στιγμής τέσσερα ομόσπονδακρατίδια έχουν ήδη εισαγάγει επίσημα στο πρόγραμμα των κρατικών σχολείωνγενικής εκπαιδεύσεως το μάθημα των ορθόδοξων θρησκευτικών: στη ΒόρειαΡηνανία-Βεστφαλία, στη Βαυαρία, στην Κάτω Σαξωνία και στην Έσση. Αλλά και στακρατίδια της Ρηνανίας-Παλατινάτου και Βάδης-Βυρτεμβέργης, με τα οποίαβρισκόμαστε σε διαπραγματεύσεις, υπάρχει κατά βάση θετική στάση για τηνεισαγωγή κι εκεί του μαθήματος των ορθοδόξων θρησκευτικών.

Εντωμεταξύ μπορούμε να εκφράσουμε επίσης τηχαρά μας, γιατί υπάρχει εδώ η δυνατότητα εκπαιδεύσεως καθηγητών θρησκευτικώναπό όλα τα ορθόδοξα έθνη, τα οποία βρίσκονται στη Γερμανία· και μάλιστα τέτοιωνκαθηγητών, οι οποίοι καταλαβαίνουν την κατάσταση της ορθοδόξου Εκκλησίας στηΓερμανία και γνωρίζουν καλά τις συνθήκες διαβίωσης των μαθητριών και μαθητώντους. Τέτοιες δυναντότητες υπάρχουν στα πανεπιστήμια του Μονάχου και του Münster.

Όμως, ακόμα και στα παραπάνω κρατίδια τομάθημα των ορθοδόξων θρησκευτικών δεν παραδίδεται σε όλα τα σχολεία, κυρίωςγιατί δεν υπάρχει θετική ανταπόκριση από μέρους των ενοριών και έτσι δεν υπάρχειαίτημα για την εισαγωγή του μαθήματος. Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για εκείνα τακρατίδια, όπου δεν υπάρχουν από μέρους του κράτους μέχρι στιγμής στατιστικάστοιχεία.

Σε αυτό το σημείο δεν πρέπει να περιμένουμεαπό το κράτος μόνο λύσεις· για την θρησκευτική αγωγή των παιδιών μας χρειάζεταικυρίως η δυναμική συμβολή όλων των Ορθοδόξων Χριστιανών της Γερμανίας.

Είναι, λοιπόν, ώρα για τις δικές μαςενέργειες· αλλιώς υπάρχει κίνδυνος, να μεγαλώσει μια γενιά νέων ορθοδόξωνΧριστιανών, οι οποίοι θα απομακρυνθούν από την πίστη τους, από την πίστη τωνγονέων τους. Είναι αναμφισβήτητο, ότι εκτός από το κατηχητικό στις ενορίες μαςτο μάθημα των θρησκευτικών στα γερμανικά σχολεία συμβάλλει στη μετάδοση τωναξιών. Δεν μπορούμε να παραιτηθούμε από το σχολικό μάθημα των ορθοδόξωνθρησκευτικών, αν θέλουμε να εξασφαλίσουμε ότι τα παιδιά μας δεν θααπομακρυνθούν από την Εκκλησία και την πίστη, η οποία αλλιώς θα υποβαθμιστεί σεμια λαογραφική ιδιαιτερότητα της ιδιαίτερης εθνικής καταγωγής τους.

Γι΄ αυτό το σκοπό ζητούμε τη συνδρομή τωνιερέων και των γονέων, τη δική σας συμπαράσταση:

- Κάνετεχρήση της δυνατότητας που παρέχεται από το γερμανικό κράτος, τα παιδιά μας μέσωτου σχολικού μαθήματος των ορθοδόξων θρησκευτικών να γνωρίσουν την ορθόδοξηπίστη, την πίστη των πατέρων και μητέρων τους, να μεγαλώσουν μέσα σε αυτήν τηνπίστη!

- Επιμείνετετο παιδί σας να παρακολουθεί το μάθημα των ορθοδόξων θρησκευτικών στο σχολείοτου!

- Ενημερώστεκι άλλους ορθοδόξους γονείς για την δυνατότητα του μαθήματος αυτού, την οποίαπρέπει να εκμεταλλευτούν!

- Δηλώστεπρόθυμοι να βοηθήσετε στην οργάνωση του μαθήματος και να φέρνετε τα παιδιά σαςστο μάθημα!

Μόνο αν καταφέρουμε να παραδώσουμε στηνορθόδοξη γενιά, που μεγαλώνει στη Γερμανία, τα απαραίτητα εφόδια της ζώσαςορθοδόξου πίστεως και της αυθεντικής ορθοδόξου παραδόσεως, τα οποία από τη μιαθα βοηθήσουν στην ενσωμάτωση της γενιάς αυτής στην εδώ κοινωνία και στην ενεργόσυμμετοχή της στα κοινωνικά δρώμενα και από την άλλη θα αποτρέψουν τηναφομοίωση της σε ένα κοινωνικό περιβάλλον, που απομακρύνεται όλο καιπερισσότερο από την χριστιανική πίστη, μπορούμε να βλέπουμε με αισιοδοξία τομέλλον της Ορθόδοξης Εκκλησίας στη Γερμανία προς δόξαν του Τριαδικού Θεού, τουΠατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Βερολίνο,12 Νοεμβρίου 2011

Γιατην

Ιερά Μητρόπολη Γερμανίας, Εξαρχία Κεντρώας Ευρώπης	Μητροπολίτης Γερμανίας Αυγουστίνος Επίσκοπος Αρίστης Βασίλειος Επίσκοπος Λεύκης Ευμένιος Επίσκοπος Αριανζού Βαρθολομαίος
Μητρόπολη για τη Δυτική και Μέση Ευρώπη του Πατριαρχείου Αντιοχείας	Επίσκοπος Παλμύρας Ιωάννης
Επισκοπή Βερολίνου της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Πατριαρχείου Μόσχας	Αρχιεπίσκοπος Βερολίνου και Γερμανίας Θεοφάνης
Ρωσική Ορθόδοξη Επισκοπή του Ορθοδόξου Επισκόπου Βερολίνου και Γερμανίας - Ρωσική Ορθόδοξος Εκκλησία εν Υπερορία	Αρχιεπίσκοπος Βερολίνου και Γερμανίας Μάρκος Επίσκοπος Στουτγκάρδης Αγαπητός
Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Πατριαρχείου Μόσχας στη Γερμανία	Αρχιεπίσκοπος Κλιν Λογγίνος
Σερβική Ορθόδοξος Επισκοπή για τη Μεσευρώπη	Επίσκοπος για τη Μεσευρώπη Σεραφείμ
Ρουμανική Ορθόδοξος Μητρόπολη για τη Γερμανία, την Κεντρική και τη Βόρεια Ευρώπη	Μητροπολίτης Γερμανίας, Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης Σεραφέιμ Επίσκοπος Brasov Σοφιανός
Βουλγαρική Επισκοπή για τη Δυτική και Μέση Ευρώπη	Επίσκοπος Κωνσταντίας Αντώνιος

Περισσότερες πληροφορίες:

Referat für Schule und Religionsunterricht derOrthodoxen Bischofskonferenz in Deutschland
44139 Dortmund
Splintstr. 6 a
Tel. 0231 – 189 97 95
Fax: 0231 – 189 97 96
Mobil: 0176 – 50 34 16 63
E-Mail: oru.nrw@web.de

ORTHODOXIE

Πούτιν: Η Ελλάδα στερήθηκε τεχνητά της δυνατότητας να εξυγιάνει την οικονομία της

2012-02-02T19:32:00.002+02:00

Η Ελλάδα στερήθηκε τεχνητά της δυνατότητας να εξυγιάνειτην οικονομία της, δήλωσε σήμερα ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν μιλώνταςστο οικονομικό Φόρουμ "Ρωσία 2012".

«Της στέρησαν τη δυνατότητα να υποτιμήσει το εθνικό τηςνόμισμα, άρα της στέρησαν τη δυνατότητα αύξησης της ρευστότητας, εφόσον δενδιέθετε δικό της νομισματικό κέντρο» είπε ο κ. Πούτιν, επισημαίνοντας ότι κατ'αυτόν τον τρόπο απέμεινε μόνο ένας διαθέσιμος τρόπος, «η απευθείας μείωση τωνκοινωνικών δαπανών και η αύξηση της ανταγωνιστικότητας σε αυτή τη βάση, γιατίγια να επανεξοπλίσεις όλη την οικονομία, τη βιομηχανία, τον πραγματικό τομέατης οικονομίας χωρίς επενδύσεις είναι αδύνατο. Αλλά και να προσελκύσειςεπενδύσεις σε αυτήν την κατάσταση είναι επίσης αδύνατο».

Ο Ρώσος πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι πολλές χώρεςαντιμετωπίζουν παρόμοιες δυσκολίες και ότι «στην Ελλάδα, συγκεκριμένη βοήθειααπό το εξωτερικό προς το παρόν δεν προσφέρουν».

«Το θέμα δεν είναι ότι οι Έλληνες δεν θέλουν ή δεν ξέρουννα δουλεύουν», συμπλήρωσε ο Β. Πούτιν, εκτιμώντας ότι «εκεί δεν έχουνδημιουργηθεί δυνατότητες υψηλής τεχνολογίας για αποτελεσματική αξιοποίηση τηςεργατικής δύναμης με υψηλή ειδίκευση, ή τουλάχιστον σε επαρκή αριθμό, όπως γιαπαράδειγμα συμβαίνει στη Ρωσία. Και από εκεί προέρχονται τα προβλήματα».

Ναυτεμπορική -02/02/2012

Οι Τρεις Ιεράρχες απέναντι στην εξουσία (βίντεο)

2012-02-02T18:23:00.003+02:00

Προβολή από την εκδήλωση που διοργάνωσεη Συντονιστική Επιτροπή Ορθοδόξων Χριστιανών Φοιτητών προς τιμήν των καθηγητώντου Α.Π.Θ. στην εορταστική εκδήλωση Τριών Ιεραρχών 2012 (xfdthess )

Ιεραπύτνης και Σητείας, Ευγένιος: Η Παιδεία,«έχει σκοπό.. την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης…»

2012-02-02T17:37:00.000+02:00

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒ.ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ

ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ 2012

Αξιότιμοικ. Εκπαιδευτικοί, Αγαπητά μου παιδιά,

Η σημερινή εορτή των τριών Ιεραρχών είναι καιεορτή των Γραμμάτων και της Παιδείας μας. Ο Μέγας Βασίλειος, ο Άγιος Γρηγόριοςο Θεολόγος και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος υπήρξαν θεμελιωτές της αληθινήςπαιδείας που μορφοποιεί και αναγεννά πνευματικά τον άνθρωπο. Σύμφωνα με τηδιδασκαλία τους η παιδεία είναι το πρώτο από τα αγαθά που διαθέτουμε. Δεν είναιη στεγνή μετάδοση γνώσεων, αλλά η πνευματική αφύπνιση, η καλλιέργεια των αξιώνκαι των υψηλών ιδανικών, που αποτελούν τη βάση της πίστεως και της κοινωνικήςζωής.

Οι τρεις «μέγιστοι φωστήρες της τρισηλίουΘεότητος» είναι οι προστάτες και οι οδοδείκτες της Παιδείας μας. Η Παιδεία,σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα στη Χώρα μας, «έχει σκοπό την ηθική, πνευματική,επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής καιθρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνουςπολίτες». Οι εορταζόμενοι σήμερα Άγιοι συνδύασαν αρμονικά στη ζωή τους τηθεωρία με την πράξη, τη γνώση με την αρετή και την πίστη με την επιστήμη. Ησυμβολή τους υπήρξε καθοριστική στην ιστορία του Γένους μας από τον 4ο μ.Χ.αιώνα, γιατί πέτυχαν τη σύζευξη και τη δημιουργική συνύπαρξη του ελληνισμού καιτου χριστιανισμού. Η ελληνική παιδεία και η ελληνική γλώσσα, η γλώσσα της ΑγίαςΓραφής και των Πατερικών κειμένων, μελετούνται μέχρι σήμερα σε όλο τον κόσμο.

Με την ενάρετη και ασκητική ζωή τους και μετην αξιοθαύμαστη ποιμαντική και φιλανθρωπική δράση τους εφάρμοσαν με συνέπειααυτά που πίστευαν και δίδασκαν. Έκαναν πράξη την πίστη τους, εκδήλωναν με έργατην αγάπη τους στο Θεό και τους ανθρώπους και βοήθησαν στην άρση κάθεκοινωνικής αδικίας της εποχής τους. Εκδιώχθηκαν, εξορίστηκαν και δεν δίστασανακόμη και να παραιτηθούν από υψηλές θέσεις και αξιώματα, θέτοντας σεπροτεραιότητα την αξία του ανθρώπου και την αγάπη στον Θεό και τον συνάνθρωπο.

Πατρικά εύχομαι ο τρόπος ζωής, η σοφία, ηαρετή και η προσφορά των Τριών Ιεραρχών να εμπνέει και να νοηματοδοτεί τη ζωήμας. Να αγωνιζόμαστε να διατηρήσουμε αυτή τη μεγάλη Παράδοση των Αγίων Πατέρωνμας και να μιμηθούμε τη φιλομάθεια, την εργατικότητα, την ευσπλαχνία, τηναυτοπροσφορά και την αυτοθυσία τους, για να συνδυάσουμε και εμείς αρμονικά τηνανθρώπινη γνώση με την χριστιανική πίστη και κοσμοθεωρία.

Ιεράπετρα, 30 Ιανουαρίου2012

Με πατρική αγάπη καιευχές

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο Ιεραπύτνης & Σητείας ΕΥΓΕΝΙΟΣ

Τριώδιο. «Δός μοι κατανύξεως πόθον»

2012-02-02T16:33:00.002+02:00

Το κατανυκτικότατο Τριώδιοείναι ή κατ’ εξοχήν περίοδος του λειτουργικού έτους πού έχει το χρώμα τηςσυντριβής και μετανοίας, στάζει από το μέλι της ιεράς και ευλογημένηςκατανύξεως. Οι πιστοί πού με ευλάβεια παρακολουθούν τις ιερές Ακολουθίες του,τούς κατανυκτικούς Εσπερινούς, τούς Όρθρους, τις θείες Λειτουργίες τουιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου, τις Προηγιασμένες Λειτουργίες, ταΜεγάλα Απόδειπνα, τις στάσεις των Χαιρετισμών του Ακάθιστου Ύμνου,θερμαίνονται από τη χάρη του Παναγίου Πνεύματος και απολαμβάνουν το θείο δώροτης κατανύξεως. Την περίοδο του Τριωδίου έκτος από τα κατανυκτικά τροπάρια τηςΠαρακλητικής ψάλλονται και άλλοι κατανυκτικοί ύμνοι (κανόνες, αίνοι, ιδιόμελα,δοξαστικά) από το ομώνυμο βιβλίο της περιόδου, το Τριώδιο, πού μας κατανύσσουνμε τα εξαίρετα βυζαντινά μέλη τους. Επίσης την περίοδο του Τριωδίουσυμπλέκονται στις ιερές Ακολουθίες κατάλληλα ιερά Αναγνώσματα πού μας καλούνστην ταπείνωση και στη μετάνοια και μας χειραγωγούν στην κατάνυξη. Αλλά τίείναι ή κατάνυξη;

Κατάνυξη είναι ένα κέντημα της ψυχής – από το ρήμα «νύσσω»,πού σημαίνει κεντώ, τρυπώ με αιχμηρό αντικείμενο. Κατάνυξη είναι «άμετεώριστοςοδύνη ψυχής» κατά τον ορισμό του αγίου Ιωάννου της «Κλίμακος». Ένας γλυκόςπόνος της ψυχής πού προέρχεται από τη συναίσθηση της άμαρτωλότητός μας και τηνεπίσκεψη του θείου ελέους. Κατάνυξη είναι ή επιστροφή στον εαυτό μας, στο χώροτης καρδιάς μας. Είναι το βίωμα πού βίωσε ό άσωτος υιός, ό όποιος μετά από μίαπερίοδο ασωτίας ήλθε στον εαυτό του και είπε: Θα επιστρέψω στον πατέρα μου καιθα του πω: Πατέρα μου, αμάρτησα στον Θεό και σε Σένα. Δεν είμαι πλέον άξιος ναονομάζομαι παιδί σου. Μεταχειρίσου με σαν έναν από τούς μισθωτούς σου (Λουκ.ιε’ 17-19).

Ή κατάνυξη δεν συμπλέει μετην υπερηφάνεια, τη φιλαρέσκεια και την αύτοδικαίωση. Είναι ή μακάριακατάσταση της «συντετριμμένης και ταπεινωμένης καρδίας» πού ζει μέσα στη Χάρητου Θεού. Ό πιστός πού κατανύσσεται δεν λέει «Ό Θεός, ευχαριστώ σοι…», όπως όφαρισαίος, αλλά ψελλίζει ίλαστήριες ικεσίες, όπως ό τελώνης. Δεν φλυαρείασταμάτητα, δεν γελάει με ηχηρά γέλια, όπως συνήθως γελούν αυτοί πού βρίσκονταισε κατάσταση μετεωρισμού και διαχύσεως, άλλα είναι μία αυτοκυριαρχημένηπροσωπικότητα, ήρεμη και συγκροτημένη. Δεν παραδίδεται στην οινοποσία και τημέθη, στον κορεσμό της κοιλίας, στον παρατεταμένο ύπνο, διότι «ό κόρος τωνευτελών τροφών κωλύει (εμποδίζει) την κατάνυξιν», σημειώνει ό άγιος Γρηγόριος όΠαλαμάς.

Στις καρδιές πούκατανύσσονται παρατηρούνται πετάγματα πνευματικά. Ή Χάρις του Θεού εργάζεταιμεγάλα και θαυμαστά. Συντελούνται συγκινητικές νεκραναστάσεις και θειεςαλλοιώσεις της δεξιάς του Ύψιστου. Αμαρτωλοί μετανοούν, υπερήφανοι χαμηλώνουν,άσωτοι επιστρέφουν στην αγάπη του Πατέρα, αιχμάλωτοι των παθών αποκηρύσσουν τηφαύλη ζωή τους, τραυματισμένοι από την αμαρτία άνθρωποι δείχνουν με πόνο στονΠνευματικό την πληγή τους και ομολογούν «ήμαρτον». Οι πιστοί πού κατανύσσονταιζουν μέσα στο κλίμα της προσευχής, της μετανοίας και της ειρήνης. Ζουν ζωήκαθαρή και αγία. Έχουν αχώριστο φίλο τους τον φύλακα άγγελο τους. Γράφει όόσιος Ηλίας ό έκδικος ότι «στα δροσερά άνθη των λιβαδιών, οι μέλισσεςπεριτριγυρίζουν τη βασίλισσα τους. Και την ψυχή πού έφθασε να βρίσκεται σεαδιάλειπτη κατάνυξη, την περικυκλώνουν οι νοερές δυνάμεις σαν φίλες καιοικείες και βοηθούν να εκπληρωθούν οι επιθυμίες της»..

Ή κατάνυξη είναι δώρο Θεούπού προσφέρεται για να γλυκαθεί ή ψυχή και να ποθεί τα ουράνια, γράφει ό ΜέγαςΒασίλειος. Αλλά το θείο δώρο της κατανύξεως δωρίζεται μετά από κατάλληληπροετοιμασία του πιστού. Αν ό πιστός προσπαθεί να κατανυγεί και δενκατα-νύσσεται, αυτό σημαίνει ότι παρεμβάλλονται κάποια πάθη, πού εμποδίζουντην ψυχή του να κατανυγεί. Τα πάθη με την κατάνυξη δεν συμβιβάζονται. Αυτό νατο έχουμε ύπ’ όψη μας και να επιμελούμαστε τον πνευματικό μας καταρτισμό.Βεβαίως δεν γνωρίζουμε εκ των προτέρων πότε θα μας επισκεφθεί ή Χάρις του Θεούγια να κατανυγεί ή ψυχή μας. Αλλά εκείνο πού μπορούμε να κάνουμε και πρέπει νατο κάνουμε, είναι να καλλιεργούμε την κατάνυξη. Να ζητούμε τις γλυκές ώρες τηςπροσευχής και της μελέτης του θείου λόγου. Να μελετούμε την Αγία Γραφή, έναπνευματικό βιβλίο, κάποια σελίδα από τα πατερικά έργα, για να γλυκαίνεται καινα κατανύσσεται ή ψυχή μας. Όταν κάποιος λόγος των θείων Γραφών προξενεί στηνψυχή μας κατάνυξη, να εμβαθύνουμε σ’ αυτόν, συμβουλεύει ό άγιος Ιωάννης της«Κλίμακος».

Δυστυχώς ό σύγχρονοςάνθρωπος αντί να ζει πνευματικά, για να δημιουργούνται οι κατάλληλεςπροϋποθέσεις πού θα κατανύσσουν την ψυχή του, ζει άντιπνευματικά, με γέλια,φλυαρίες και διαχύσεις, με υπερβολική χρήση των κινητών τηλεφώνων, τηςτηλεοράσεως και λοιπών οπτικοακουστικών μέσων της σύγχρονης τεχνολογίας. Όλααυτά καλλιεργούν την εξωστρέφεια. Διαχέουν και μετεωρίζουν τον νου τουάνθρωπου. Αλλά με τη διάχυση δεν έρχεται κατάνυξη. Όσο πιο άντιπνευματικά ζεικανείς, τόσο λιγότερο απολαμβάνει το θειο δώρο της κατανύξεως.

Άς κάνουμε φιλότιμηπροσπάθεια να ζούμε στο εύκρατο κλίμα της κατανύξεως. Να παρακαλούμε τον άγιοΘεό να κατανύσσει τις ψυχές μας λέγοντας: «Κύριε, δός μοι κατανύξεως πόθον».Δώσε μου κατάνυξη και συντριβή καρδιάς. Δώσε ταπείνωση στη σκέψη μου, δάκρυα μετανοίαςκαι εξομολογήσεως στους οφθαλμούς μου και ύμνους δοξολογίας στα χείλη μου, γιανα Σε υμνώ και να Σε δοξάζω στους αιώνες των αιώνων.

«Ο ΣΩΤΗΡ» -kantonopou/

Υπέρ της υπό όρους αποφυλάκισης του Γέροντα Εφραίμ ο εισαγγελέας

2012-02-02T14:40:00.000+02:00

Θετική είναι η εισήγησητου εισαγγελέα Εφετών, Π. Μαντζούνη, στην αίτηση του ηγούμενου της ΜονήςΒατοπεδίου Εφραίμ για αντικατάσταση της προσωρινής του κράτησης μεπεριοριστικούς όρους.

Ο εισαγγελέας εισηγείται στην ανακρίτρια της υπόθεσης τωνανταλλαγών του Δημοσίου με τη Μονή, να κάνει δεκτή την προσφυγή που υπέβαλεπριν από λίγες μέρες ο αρχιμανδρίτης, επικαλούμενος λόγους υγείας καιισχυριζόμενος ότι είναι αθώος των κακουργηματικών κατηγοριών που τον βαρύνουν.

Υπενθυμίζεται ότι ο αρχιμανδρίτης Εφραίμ κρίθηκε προσωρινάκρατούμενος, στις 23 Δεκεμβρίου με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, πουσυνεδρίασε για να λύσει τη διαφωνία που είχε προκύψει μεταξύ της ανακρίτριαςκαι του αρμόδιου εισαγγελέα ως προς το θέμα της προφυλάκισής του.

Ο κ. Ματζούνης είχε κρίνει ότι ο Εφραίμ πρέπει να αφεθείελεύθερος με την επιβολή των περιοριστικών όρων της απαγόρευσης εξόδου από τηχώρα και της υποχρέωσης εμφάνισης ανά τακτά διαστήματα σε αστυνομικό τμήμα,καθώς και με εγγυοδοσία 200 χιλιάδων ευρώ. Αντίθετα, η κυρία Καλού είχε ταχθείυπέρ της προσωρινής κράτησής του.

Τον τελικό λόγο για την αποφυλάκιση ή μη του αρχιμανδρίτηέχει πλέον η εφέτης, η οποία πάντως είχε διατυπώσει προς το Συμβούλιο Εφετώντην άποψη ότι σε βάρος του ηγουμένου προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής, υποστηρίζονταςπως είναι πιθανό να διαπράξει και άλλα αδικήματα.

Σε περίπτωση που η ανακρίτρια απορρίψει το αίτημα του Εφραίμ,ο κατηγορούμενος μπορεί να προσφύγει με νέα αίτησή του στο Συμβούλιο Εφετών.

Έθνος,02/02/2012

Νigel Farage, Απεγνωσμένοι… κάνουν απεγνωσμένες πράξεις

2012-02-02T14:16:00.002+02:00

Δείτε, τι είπε ο Βρετανός ευρωβουλευτήςNiegel Farage, στην Ευρωβουλή...για την πρόταση της Γερμανίας, την Ελλάδα καιτην κρίση.

Ζωηφόρος

27ο Παιδαγωγικό Συνέδριο Χριστιανικής Εστίας Πατρών

2012-02-02T14:14:00.001+02:00

Επιστολή του Αρχιεπισκόπου προς τον Πρωθυπουργό κ. Λουκά Παπαδήμο

2012-02-02T13:47:00.005+02:00

Επιστολή προς τον Πρωθυπουργό κ. Λ. Παπαδήμο απέστειλεσήμερα 02/02/2012 ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδοςκ. Ιερώνυμος. Η επιστολή έχει ως εξής:

Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,

Σπαράσσεται η καρδιά και θολώνει ο νους μαςμε όσα συνέβησαν τους τελευταίους καιρούς και εξακολουθούν να συμβαίνουν στονΤόπο μας. Άνθρωποι με αξιοπρέπεια χάνουν, από τη μία στιγμή στην άλλη, τηδουλειά, ακόμη και το σπίτι τους.
Το φαινόμενο των αστέγων, αλλά και τωνπεινασμένων – φαινόμενο κατοχικών εποχών – παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις. Οιάνεργοι αυξάνονται κατά χιλιάδες μέρα με τη μέρα. Το ίδιο και τα λουκέτα μικρώνκαι μεσαίων επιχειρήσεων. Τα νέα παιδιά, τα καλύτερα μυαλά του Τόπου, παίρνουντον δρόμο της μετανάστευσης. Οι πατεράδες μας δεν μπορούν να ζήσουν, μετά τιςδραματικές περικοπές των συντάξεών τους. Οικογενειάρχες και ιδίως οι πιοφτωχοί, οι πολύτεκνοι, οι μεροκαματιάρηδες, βρίσκονται σε απόγνωση, μετά τιςαλλεπάλληλες περικοπές των μισθών τους και τους αβάσταχτους νέους φόρους. Ηπρωτόγνωρη καρτερία των Ελλήνων εξαντλείται, η οργή παραμερίζει τον φόβο και οκίνδυνος κοινωνικής ανάφλεξης δεν μπορεί να αγνοείται πια, ούτε από εκείνουςπου διατάσσουν, ούτε από εκείνους που εκτελούν τις φονικές συνταγές τους.

Στις δύσκολες και - αναντίλεκτα- κρίσιμεςαυτές ώρες, οφείλουμε όλοι να ξέρουμε και να καταλαβαίνουμε τι σημαίνει τογεγονός ότι η ανασφάλεια, η απόγνωση και η κατάθλιψη έχουν φωλιάσει σε κάθεελληνικό σπίτι. Ότι προκάλεσαν δυστυχώς – και συνεχίζουν να προκαλούν – ακόμηκαι αυτοκτονίες, εκείνων που δεν μπόρεσαν να αντέξουν το δράμα των οικογενειώνκαι τον πόνο των παιδιών τους.

Μπροστά σε όλα αυτά, η Εκκλησία της Ελλάδοςαξιοποιεί κάθε δυνατότητα αλληλεγγύης. Και είναι θετικό που, μέσα στην τόσηκαταχνιά, ξεπροβάλλει η ευαισθησία, το φιλότιμο και ο αγνός πατριωτισμός τωνΕλλήνων. Για να δώσει ένα πιάτο φαϊ, ένα ρούχο, μια ανάσα ζωής στουςαπελπισμένους.

Δυστυχώς, όμως. Όπως ξεκάθαρα φαίνεται πλέον, το δράματης Πατρίδας μας όχι μόνο δεν τελειώνει εδώ, αλλά μπορεί να προσλάβει και νέεςανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Ζητούνται, άλλωστε, τις ώρες αυτές, ακόμησκληρότερα, ακόμη πιο επώδυνα, ακόμη πιο άδικα μέτρα, στην ίδια αδιέξοδη καιαποτυχημένη γραμμή του πρόσφατου παρελθόντος μας.

Ζητούνται ακόμη μεγαλύτερες δόσεις ενόςφαρμάκου που αποδεικνύεται θανατηφόρο.

Ζητούνται δεσμεύσεις που δεν λύνουν τοπρόβλημα, αλλά αναβάλλουν μόνο προσωρινά τον προαναγγελθέντα θάνατο τηςΟικονομίας μας.

Και υποθηκεύουν, ταυτόχρονα, την εθνική μας κυριαρχία.

Υποθηκεύουν τον πλούτο που έχουμε, αλλά και αυτόν πουμπορεί να αποκτήσουμε στα εδάφη και τις θάλασσές μας.

Υποθηκεύουν την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, την Εθνική μαςΑξιοπρέπεια.

Απογοητευμένοι, απελπισμένοι και ανήσυχοιΕλληνες μας ρωτούν και ζητούν υπεύθυνες, ειλικρινείς και πειστικές απαντήσεις.

Ρωτούν τι τους ξημερώνει η επόμενη ημέρα.

Ρωτούν που πάει η Πατρίδα μας.

Ρωτούν τι επιτέλους μπορεί να σταματήσει το δράμα.

Τι μπορεί να ξαναγεννήσει την χαμένη ελπίδα.

Δυστυχώς όμως !

Στη διαμόρφωση των αποφάσεων, οι φωνές τωναπελπισμένων, οι φωνές των Ελλήνων, αγνοούνται προ-κλητικά.

Δυστυχώς, σήμερα, οι Έλληνες δεν βρίσκουμε απάντηση ούτεστα όσα έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται, ούτε στα όσα ζητούνται από τουςξένους. Είναι, μάλιστα, τουλάχιστον ύποπτη η εμμονή τους σε αποτυχημένεςσυνταγές. Και είναι προκλητικές οι αξιώσεις τους σε βάρος της Εθνικής μαςκυριαρχίας.
Και αυτό είναι, ίσως, το πιο ανησυχητικό.

Δεν μπορεί, άλλωστε να αγνοείται από κανέναν ότι οιαντοχές των ανθρώπων γύρω μας εξαντλήθηκαν. Όπως εξαντλήθηκαν και οι αντοχέςτης πραγματικής οικονομίας.

Και βέβαια, δεν μπορεί παρά να υπάρχουνμπροστά μας και άλλοι δρόμοι.

Δρόμοι πνευματικής ανάτασης και οικονομικής ανάταξης.

Δρόμοι δημιουργίας, ελπίδας και προοπτικής.

Δρόμοι ανοικτοί για κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα

.Σε αυτούς τους δρόμους οφείλουμε ναπορευθούμε όλοι, με τη συναίσθηση της μετάνοιας.

Ενώνοντας τις αστείρευτες δυνάμεις του Έθνους μας.

Αποκρούοντας, ταυτόχρονα, τους έξωθενεκβιασμούς και απορρίπτοντας τις θανατηφόρες συνταγές τους.

Έχοντας, πάνω απ’ όλα, ακλόνητη τη βεβαιότητα, ότι με τηβοήθεια του Θεού και την πίστη στις δυνατότητές μας μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Η Ελλάδα του Πολιτισμού, η Ελλάδα της Ιστορίας, η Ελλάδατων Παραδόσεων δεν μπορεί να χαθεί ούτε γιατί κάποιοι το πίστεψαν, ούτε γιατίκάποιοι μπορεί να το θέλουν. Η Ελλάδα μας μπορεί να σταθεί στα πόδια της.Μπορεί, και πάλι, να τραβήξει μπροστά.

Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,

Αυτόν τον δρόμο αναζητούμε και προσδοκούμε οι Έλληνεςσήμερα .

Πατριάρχης Μόσχας: «Επιδιώκουν να επιβάλλουν στα σχολεία.… σειρά μαθημάτων γνωριμίας με διάφορες θρησκείες.»

2012-02-02T12:05:00.000+02:00

Τα δικαιώματα του ανθρώπου και ο διαπολιτισμικός διάλογος

του Πατριάρχη Μόσχαςκαι πάσης Ρωσίας κ. Κυρίλλου από το βιβλίο του «Ελευθερία και ευθύνη. Ταδικαιώματα του ανθρώπου και η αξιοπρέπεια του προσώπου»

***

Το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι μιανέα δομή στα πλαίσια του συστήματος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Άλλα πίσωτου υπάρχει πολυετής εμπειρία μελέτης και εργασίας αυτού του αρμοδίουοργανισμού στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το Συμβούλιο έχει σημαντικέςδυνατότητες, ώστε να οδηγήσει σε συζήτηση τα εισερχόμενα στην αρμοδιότητα τουερωτήματα, τα όποια θέτουν οι νέοι εταίροι, μεταξύ των οποίων, ελπίζω, οιθρησκευτικές οργανώσεις θα καταλάβουν αρμόζουσα θέση.
Ασφαλώς, τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούνσημαντικό θεσμό της σύγχρονης κοινωνικής οργάνωσης. Η ελκυστικότητα τουςβασίζεται στην απλή και προσιτή ιδέα, σύμφωνα με την οποία στο κέντρο τηςκοινωνικής ζωής τίθεται η φροντίδα για το καλό κάθε ατόμου ξεχωριστά. Ειδικάαυτή την ιδέα στον ευρωπαϊκό πολιτισμό την εισήγαγε ο χριστιανισμός. Στοκήρυγμα του πάντοτε διακήρυσσε ότι η σωτηρία είναι προσιτή σε κάθε άτομο,ανεξάρτητα από την εθνική ή κοινωνική καταγωγή του, και επίσης τόνιζε τημοναδικότητα και την αξία του κάθε προσώπου στο σχέδιο του Θεού για τον κόσμο.

Οι χριστιανοί δεν μπορούν να παραμένουναδιάφοροι για την περαιτέρω τύχη αυτού του σημαντικού μηνύματος προς τηνανθρωπότητα, ακόμη και αν αυτό εκφράζεται με την κοσμική γλώσσα των δικαιωμάτωντου ανθρώπου. Είναι σημαντικό αυτός ο θεσμός να συνεχίσει να υπηρετεί τοκαλό κάθε ανθρώπου και της κοινωνίας συνολικά.

Ωστόσο, κατά την άποψη πολλών ορθοδόξωνχριστιανών, κατά την ανάπτυξη και την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτωνσήμερα ενισχύονται κάποιες τάσεις επικίνδυνες για την επίτευξη αυτού του υψηλούστόχου.

Εν πρώτοις, στην ανάπτυξη του θεσμού τωνδικαιωμάτων του άνθρωπου όλο και περισσότερο ασκεί επιρροή ένα περιορισμένοφάσμα αντιλήψεων για την ανθρώπινη φύση, τις όποιες δεν συμμερίζεται ηπλειονότητα των κατοίκων του πλανήτη. Συχνά οι διεθνείς οργανισμοί πούασχολούνται με θέματα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων βγάζουν τασυμπεράσματα τους με βάση τις γνωμοδοτήσεις ενός στενού κύκλου εμπειρογνωμόνων,γραφειοκρατών ή ηχηρών, αλλά καλά οργανωμένων, μειοψηφιών. Πολλά εθνικά κράτη,επίσης, υφίστανται την ισχυρή επιρροή αυτών των οντοτήτων και χάνουν τηνικανότητα να μεταδώσουν τις αυθεντικές αναφορικά με τις αξίες προθέσεις τωνλαών τους.

Είναι χαρακτηριστικό το ότι η πιο διαδεδομένηκαι ευρέως χρησιμοποιούμενη έννοια σε σχέση με το θέμα των δικαιωμάτων τουάνθρωπου -η αξιοπρέπεια του ανθρώπου- σήμερα δεν έχει σαφή και κοινή σημασία.Χρησιμοποιείται ως ένα είδος αξιώματος, αν και εδώ και καιρό έχει ωριμάσει ήανάγκη να συζητήσουμε για το περιεχόμενο της. Σε αυτή την έννοια περιέχεται τοκλειδί για το πώς αντιλαμβανόμαστε τον άνθρωπο, και ως εκ τούτου και ταδικαιώματα του.

Για τους ορθοδόξους χριστιανούς είναι σαφέςότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν μπορεί να παρουσιάζεται χωρίς τηθρησκευτικοπνευματική και ηθική διάσταση. Την ίδια στιγμή, χάριν της εξασφάλισης της δυνατότηταςαποδοχής της εννοίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από ανθρώπους διαφορετικώνκοσμοθεωριών συχνά υποστηρίζεται η αποστασιοποίηση της από τη θρησκεία. Ωςαποτέλεσμα, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις χαρακτηρίζονται ατομική υπόθεση και δενθεωρούνται ως πηγή του σύγχρονου δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των ανθρωπίνωνδικαιωμάτων. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με εκτεταμένες έρευνεςπερίπου το 80% των κατοίκων του πλανήτη είναι θρησκευόμενοι άνθρωποι.

Αντίθετα, ακούγονται απαιτήσεις υποταγής τωνθρησκευτικών πεποιθήσεων σε κανόνες δικαίου πού έχουν γεννηθεί σε έδαφος μηθρησκευτικών ιδεών. Αυτό οδηγεί στην κυριαρχία της αγνωστικιστικής ή ακόμη καιτης υλιστικής προσέγγισης στη ζωή, πράγμα πού δικαίως προκαλεί δυσαρέσκειαστους πιστούς ανθρώπους. Στην πράξη αυτό οδηγεί στην έξωση από τηδημόσια ζωή των θρησκευτικών τελετών, συμβόλων και ιδεών. Ακόμα και ηαγαπημένη χριστιανική γιορτή -τα Χριστούγεννα- σε πολλές δυτικές χώρες έχειχάσει την ονομασία της. Τώρα οι εκπρόσωποι των αρχών συγχαίρουν τους ανθρώπουςγια τις εποχιακές γιορτές. Επίσης, από τη σκοπιά των ανθρωπίνων δικαιωμάτωνδικαιολογούνται οι προσβολές και οι αλλοιώσεις των θρησκευτικών συμβόλων καιδιδασκαλιών. Υπό το φως της ίδιας προσέγγισης σήμερα επιδιώκουν ναεπιβάλλουν στα σχολεία αντί της διδασκαλίας των θεμελίων της προσωπικήςθρησκείας, κάποια σειρά μαθημάτων γνωριμίας με διάφορες θρησκείες.

Εν ολίγοις, η κοσμική προσέγγιση εξαναγκάζειτους ανθρώπους να εγκαταλείψουν την έκφραση της πίστης τους στη δημόσια ζωή. Αυτό οδηγεί στην οικοδόμηση μιας χωρίςθρησκεία κοινωνίας, την οποία δεν μπορεί να υποστηρίξει ούτε ένα πραγματικάθρησκευόμενο πρόσωπο.

Έκτος αυτού, παρατηρείται ισχυρή επιρροή απόακραίες φεμινιστικές απόψεις και ομοφυλοφιλικές στάσεις στη διατύπωση κανόνων,οδηγιών, προγραμμάτων στον τομέα της δραστηριότητας για την προστασία τωνανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα όποια είναι καταστροφικά για τον θεσμό τηςοικογένειας και την αναπαραγωγή του πληθυσμού. Δεν είναι αρμοδιότητα μας νακρίνουμε ποιόν τρόπο ζωής επιλέγουν οι εκάστοτε άνθρωποι, αλλά γιατί οι απόψειςτους θα πρέπει να επιβάλλονται δια της βίας μέσω του νομικού συστήματος σεάλλους, πού δεν τις συμμερίζονται; Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι στη ΜεγάληΒρετανία απαγορεύθηκε η δραστηριότητα των καθολικών πρακτορείων υιοθεσίας, ταόποια αρνούνταν να εξετάσουν ομοφυλόφιλα ζευγάρια ως πιθανούς υποψήφιους για ναγίνουν θετοί γονείς.

Δεν μπορούμε να δεχτούμε προσεγγίσεις τουρόλου του άνδρα και της γυναίκας, των σχέσεων άνδρα και γυναίκας, γονέων καιπαιδιών, του καθεστώτος των ομοφυλοφιλικών ενώσεων, οι όποιες εμφανίζονταιχωρίς να λαμβάνεται ύπ' όψιν η γνώμη των πιστών ανθρώπων.

Η άποψη ότι η άμβλωση είναι δικαίωμα τωνγυναικών έχει οδηγήσει στο γεγονός οι διεθνείς οργανισμοί να παραμένουν κωφοίκαι τυφλοί προς το δικαίωμα στη ζωή του συλληφθέντος παιδιού. Σήμερα, δεν έχουνισχύ οι αναφορές στην ηθική, όταν διεξάγονται πειράματα με ανθρώπινα έμβρυα.Ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη προκαλούν οι προτάσεις για την εισαγωγή τουδικαιώματος στην ευθανασία στο σώμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ταανθρώπινα δικαιώματα, τα όποια αρχίζουν από το θεμελιώδες δικαίωμα στη ζωή, στοεγγύς μέλλον μπορεί να βρεθούν στο πλευρό του θανάτου.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν σοβαρά ερωτήματαόσον αφορά την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ένα από τα προβλήματα σεαυτόν τον τομέα σχετίζεται με την ερμηνεία της έννοιας της ελευθερίας. Ταανθρώπινα δικαιώματακατοχυρώνουν ορισμένες δυνατότητες, τις όποιες οιάνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιήσουν κατά την κρίση τους. Με άλλα λόγια,υπερασπίζονταιμόνο την ελευθερία επιλογής, αλλά δεν λένε τίποτα για την ευθύνη του ανθρώπου.Ως εκ τούτου, μένει ανυπεράσπιστη η ελευθερία του άνθρωπου από το κακό. Τίείναι η ελευθερία από το κακό; Κατά την άποψη μας, αυτή περιγράφεται με τηγλώσσα των ηθικών κανόνων. Στην εισήγηση του στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση τουΣυμβουλίου της Ευρώπης ο πατριάρχης Αλέξιος Β' προσέφερε τη σημασία της ηθικήςως θετική ελευθερία: «Η ηθική είναι η ελευθερία εν δράσει. Είναι η ελευθερίαπού ήδη έχει πραγματοποιηθεί ως αποτέλεσμα της υπεύθυνης επιλογής, η οποίααυτοπεριορίζεται χάριν του καλού και του οφέλους του ίδιου του ατόμου και τηςκοινωνίας».

Θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι τα πρότυπα τουΟ.Η.Ε., τα όποια, μεταξύ άλλων, βασίζονται στην Οικουμενική Διακήρυξη τωνΔικαιωμάτων του Ανθρώπου του 1948, προτείνουν τον περιορισμό της ελευθερίαςεπιλογής για την «Ικανοποίηση των δικαίων απαιτήσεων της ηθικής». Δυστυχώς,στον Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυτή η περιοριστικήπαράμετρος δεν λαμβάνεται υπ' όψιν.

Σε πολλές χώρες με το πρόσχημα της ελευθερίαςαναπτύσσεται ενεργά η εμπορική βιομηχανία πού γεμίζει την κοινωνία με τηνπροπαγάνδα του ανήθικου τρόπου ζωής. Πιστεύουμε ότι ο άνθρωπος πρέπει να έχειτο δικαίωμα να προστατεύεται από το κήρυγμα της βίας, της χρήσης ναρκωτικών καιαλκοόλ, των τυχερών παιχνιδιών, της σεξουαλικής ασυδοσίας.

Κατά την άποψη μας τα ανθρώπινα δικαιώματα δενπρέπει να έρχονται σε σύγκρουση με τους ηθικούς κανόνες, τους οποίους οιπερισσότεροι άνθρωποι αναγνωρίζουν ως τον επιθυμητό κανόνα συμπεριφοράς. Αν ταανθρώπινα δικαιώματα πρόκειται να υποστηρίξουν τον ηθικό σχετικισμό στηνκοινωνία, τότε θα γίνουν ξένα προς τους πιστούς ανθρώπους.

Το θέμα της εφαρμογής των ανθρωπίνωνδικαιωμάτων αγγίζει επίσης το ζήτημα της ιδιαίτερης ταυτότητας των συστημάτωνπροστασίας των δικαιωμάτων στις διάφορες χώρες του κόσμου. Ναι, ταανθρώπινα δικαιώματα έχουν καθολικούς κανονισμούς. Ωστόσο, στις διάφορες χώρεςμπορούν να πραγματωθούν ανάλογα με τις πολιτιστικές ιδιαιτερότητες του εκάστοτελαού. Σε ορισμένες χώρες ο πληθυσμός είναι πιο θρησκευόμενος απ' όσοσε άλλες, επομένως η θρησκεία μπορεί και πρέπει να διαδραματίζει σημαντικότερορόλο στη διαμόρφωση και την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έκτος αυτού,κάθε έθνος έχει τη δική του ιστορική εμπειρία, πολιτιστικές παραδόσεις και τοδικό του σύστημα σκέψης. Δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει αυτές τιςπραγματικότητες κατά την κατασκευή ενός εθνικού συστήματος υπεράσπισης τωνανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αναφορικά με αυτό, φέρονται εντελώς αντιδημοκρατικάορισμένες χώρες, οι όποιες θεωρούν ότι το δικό τους σύστημα εφαρμογής τωνδικαιωμάτων του άνθρωπου είναι οικουμενικό. Με τη βοήθεια άμεσων ή εμμέσωνμεθόδωνεπιδιώκουν να επιβάλουν τα δικά τους πρότυπα σε άλλους λαούς ή να γίνουνοι μοναδικοί δικαστές στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Νομίζω ότι στηδεδομένη περίπτωση είναι αποδεκτός μόνο ο διάλογος, ο όποιος αποκλείει τηνκατάσταση «δασκάλου-μαθητή». Τέλος, δεν μπορώ να μη μιλήσω για τη βλάβη πούπροκαλεί στη φήμη της δραστηριότητας της προστασίας των δικαιωμάτων ή πρακτικήτων διπλών μέτρων και σταθμών. Συχνά, τα ανθρώπινα δικαιώματαχρησιμοποιούνται από ορισμένες χώρες ως εργαλείο για την προώθηση των εθνικώντους συμφερόντων. Αυτό γίνεται ιδιαίτερα αισθητό στις περιοχές του πλανήτη οπούδιεξάγονται συγκρούσεις. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι η κατάσταση στοΚόσοβο-Μετόχια. Τέτοιες περιπτώσεις θερμαίνουν τη διεθνή κατάσταση και σπέρνουνεπιφύλαξη σχετικά με τα δικαιώματα του άνθρωπου.

Συνοψίζοντας τα παραπάνω, θα ήθελα να πω ταέξης. Σήμερα, συχνά μιλούν για σύγκρουση πολιτισμών, αλλά στηνπραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με σύγκρουση προσεγγίσεων, η μία από τιςόποιες βασίζεται στη θρησκευτική αντίληψη του κόσμου και η άλλη στη μηθρησκευτική. Για κάποιο λόγο, υπάρχει μια σταθερή άποψη, ότι η μηθρησκευτική και ηθικά ουδέτερη προσέγγιση θα μπορέσει να εκφράσει πιοοικουμενικά όλες τις προσδοκίες της ανθρωπότητας και να εξισορροπήσει τιςδιάφορες αντιθέσεις στον κόσμο. Έχουμε την τάση να ξεχνάμε ότι η θρησκευτικήκαι ηθική διάσταση της ανθρώπινης ζωής είναι οικουμενικές και χαρακτηριστικέςγια όλους τους λαούς.

Η θρησκευτική προσέγγιση, όπως προσπάθησα νααποδείξω, αποδίδει μεγάλη σημασία στον κοινωνικό ρόλο της θρησκείας καιυποστηρίζει τη διατήρηση ενός ενιαίου συστήματος ηθικής στην κοινωνία. Ακριβώςμε βάση αυτές τις θέσεις σήμερα είναι απαραίτητο να αναπτυχθεί το διεθνέςδίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και η εθνικήνομοθεσία.Σε αντίθετη περίπτωση η αλλοτρίωση και η αντιπαράθεση σημαντικούμέρους της ανθρωπότητας με τις τρέχουσες διεθνείς διαδικασίες θα αυξάνονται. Ηχωρίς σύγκρουση διέξοδος από τη διαμορφωθείσα κατάσταση συνίσταται στο ναδιεξάγουμε εντατικό διάλογο.

Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα βρίσκεταιστη διαδικασία ανάπτυξης μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης προς τα ανθρώπιναδικαιώματα. Προβλέπεται ότι το έγγραφο για το θέμα αυτό θα εγκριθεί αυτό τοκαλοκαίρι από το ανώτατο όργανο της εκκλησιαστικής αρχής - τη Σύνοδο τηςΙεραρχίας. Από την εμπειρία του διαχριστιανικού και διαθρησκειακού διαλόγουγνωρίζουμε ότι και άλλες χριστιανικές ομολογίες και θρησκείες του κόσμου έχουναναπτύξει προσεγγίσεις για το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Θα ήταν σωστό ναδημιουργήσουμε ευκαιρίες για την καταγραφή αυτών των απόψεων στον χώρο τουΣυμβουλίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και γενικότερα στα πλαίσια του Ο.Η.Ε.

Το 2006 στη Μόσχα έλαβε χώρα σύνοδος κορυφήςτων θρησκευτικών ηγετών του κόσμου. Οι συνομιλίες πού διεξήχθησαν σε αυτό τοφόρουμ απέδειξαν ότι, παρά τις υφιστάμενες διαφορές, οι θρησκευτικοί ηγέτεςαναγνώρισαν τον σημαντικό ρόλο της θρησκείας στην κοινωνία και διεπίστωσαν τηνομοιότητα των θεμελιωδών ηθικών κανόνων των βασικών θρησκειών του κόσμου. Κατάτη γνώμη μου, αυτή είναι η βάση πού μπορεί να γίνει σημείο προσέγγισης μεταξύδιαφορετικών πολιτισμών στον σύγχρονο κόσμο.

Τα μέλη της συνόδου πρότειναν τη δημιουργίαενός χώρου για τον διάλογο των θρησκειών στο πλαίσιο του Ο.Η.Ε. Αυτή ή έκκλησηαπευθύνεται προς τους ηγέτες της Ομάδας των Οκτώ. Η Ρωσία, ως γνωστόν,υποστήριξε αυτή την ιδέα. Πέρυσι, κατά την 62η Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε., ουπουργός Εξωτερικών της πρότεινε τη δημιουργία ενός συμβουλευτικού συμβουλίουθρησκειών με ορισμένο καθεστώς στον Ο.Η.Ε. Ελπίζω ότι και άλλες ενδιαφερόμενεςχώρες θα μπορούσαν να υποστηρίξουν αυτή τη λογική πρωτοβουλία των θρησκευτικώνηγετών. Έτσι, θα δώσουμε νέα ώθηση στον διάλογο για τα ανθρώπινα δικαιώματα σεπαγκόσμιο επίπεδο.

Ζωηφόρος.

Επιστολή Ε.Π.Μ προς Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο με κοινοποίηση προς όλους τους Επισκόπους και την Ιερά Σύνοδο

2012-02-02T12:04:00.001+02:00

ΕΣΤΙΑΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

ΜΗΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

Β.ΗΠΕΙΡΟΥ 47 ΜΑΡΟΥΣΙ

ΤΗΛ. 2108025211

Ἀρ.πρωτ.39 Μαρούσι 18-01-2012

Μακαριώτατε

ΣεβασμιώτατοιἍγιοι Πατέρες,

Εὐλαβῶςἀσπάζομαι τήν Δεξιάν Σας.

Μετάτό πέρας τῆς ἡμερίδος στό Πολεμικό Μουσεῖο τῇ 14^η Ἰανουαρίου 2012,μέ θέμα «Τά αἴτια τῆς «κρίσεως»στήν Ἑλλάδα καί προτάσεις γιά τήν ὑπέρβασή της»καί ἀφοῦ ἀκούστηκαν μετά προσοχῆς οἱ εἰσηγήσεις τῶν ἐγκρίτων ὁμιλητῶν ἀπό τούςχιλίους περίπου συνέδρους, κληρικούς καί λαϊκούς ὅλων τῶν ἡλικιῶν καί ἀφοῦ ἐξήχθησανκαί ἀνεγνώσθησαν τά πορίσματα, προηγηθείσης ἐλευθέρας συζητήσεως, εὐσεβάστως Σᾶςτά καταθέτουμε. Οἱ ὁμιλίες δημοσιεύονται στό διαδίκτυο.

Κατάτή διεξαχθεῖσα συζήτηση καί κατά τά διαλείμματα οἱ σύνεδροι ἐναγωνίως μᾶς ἔθεταντό ἀμείλικτο ἐρώτημα πού ἀσφαλῶς θά ἔχει φθάσει καί στά δικά Σας ὦτα: Μά τίκάνει ἡ Ἐκκλησία; Ἐννοώντας τή διοίκησή Της, τήν Ἱερά Σύνοδο, τούςΜητροπολῖτες, σύσσωμη τήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Πατέρες,

Ποτέ, μά ποτέ ὁ λαός μας, τό ἔθνος μας δένβρέθηκε σέ παρόμοια ἐπικίνδυνη περίσταση. Εἶναι ἡ πρώτη φορά στήμακραίωνη ἔνδοξη ἱστορία τοῦ Ἔθνους μας πού ὅλοι οἱ κυβερνῆτες του βρίσκονται ὄχιμαζί μέ τό λαό πού ἐκπροσωποῦν, ἀλλά ἀπέναντί του. Εἶναι ἡ πρώτη φορά πούδέν ἔχουμε ἐκλεγμένο πρωθυπουργό. Εἶναι ἡ πρώτη φορά πού συμπολίτευση καίἀντιπολίτευση συστρατεύονται, ὡς μή ὤφειλε, ἐνάντια στά συμφέροντα τοῦ λαοῦ.

Εἶναι ἡ πρώτη φορά πού κόπτονται οἱ ὑπουργοίμας, ὄχι γιά τά συμφέροντα τοῦ λαοῦ μας, ἀλλά γιά τό πῶς θά εἶναι συνεπεῖςστούς δανειστές τους, μέ κόστος τήν ὁλοκληρωτική καταστροφή, σέ ὅλα τά ἐπίπεδατοῦ ἰδιωτικοῦ καί τοῦ δημόσιου τομέα. Εἶναι ἡ πρώτη φορά πού τόσο κυνικάκαί ὠμά ἀπειλεῖται καί ὀνειδίζεται καί σφυροκοπεῖται ὁ Ἑλληνορθόδοξοςπολιτισμός καί ὁλόκληρος ὁ κοινωνικός ἱστός.

Ὑπάρχουν ἀδελφοί μας ἄστεγοι καί πεινῶντες,πρώην εὐκατάστατοι. Ψαχουλεύουν τά σκουπίδια γιά νά βροῦν κάτιφαγώσιμο. Δύο χιλιάδες αὐτοκτονίες ἔχουν διαπιστωθεῖ τό τελευταῖο ἔτος. Καί ἐξακολουθοῦν οἱ κυβερνῆτες μας νά μᾶς ἀπειλοῦν μέ νέες περικοπές ἀποδοχῶνκαί μέ πλήρη διάλυση τῆς κρατικῆς μηχανῆς.

Μόνος στόχος καί ὕπατος νά ἀνταποκριθοῦμε πρός τίς ὑποχρεώσεις μας στούς δανειστές μας, καί νά ὑπογραφεῖ στανικά –«δημοκρατικά» - ἀπό τά δύο τρίτα τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ἡ ΔανειακήΣύμβαση. Μέ ἀμείωτους ρυθμούς, ὅποια νοικοκυριά ἀκόμη στέκονται, ἀπειλοῦνταιμέ τήν ἀνεμπόδιστη δράση τῶν ἄγνωστων, πάντοτε ἀσύλληπτων ληστῶν.

Τό πάντων ὅμως δεινότερον εἶναι, ὅτι ἀπό μέρασέ μέρα ἐπίκεινται οἱ ὑπογραφές ἑκατόν ὀγδόντα βουλευτῶν γιά νά ἐπικυρωθεῖἡ ἐπάρατη Δανειακή Σύμβαση.

Δυστυχῶς ὁ πρώην πρωθυπουργός τῆς χώρας μαςμαζί μέ τόν ὑπουργό Οἰκονομικῶν τό Μάϊο τοῦ 2010 ὑπέγραψαν μόνοι τους σ’ ἕναδικηγορικό γραφεῖο τοῦ Λονδίνου μέ τούς δανειστές τό ξεπούλημα ὁλόκληρης τῆς Ἑλλάδοςμέ ὅρους ἀμετάκλητους. Γιά νά ἰσχύει ὅμως ἡ Δανειακή Σύμβαση πρέπει νά ὑπογραφεῖἀπό τά δύο τρίτα τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων.

Βάσει αὐτῆς τῆς σύμβασης ξεπουλιέται ἔδαφος,ὑπέδαφος - ὀρυκτά, ἐναέριος χῶρος, παραθαλάσσιος καί ὑπερθαλάσσιος, πολιτιστικοίμας θησαυροί (πχ Ἀκρόπολη Ἀθηνῶν κ.τ.λ.) καί ὅλη ἡ ἰδιωτική καί δημόσιαπεριουσία τῆς Ἑλλάδος. Ἀπίστευτο καί ὅμως ἀληθινό! ὉΣυνταγματολόγος ὁμότιμος καθηγητής τῆς Νομικῆς κ. Γ. Κασιμάτης εἶναι ὁ πρῶτοςπού ἔφερε εἰς φῶς τή Δανειακή Σύμβαση. Ἦταν προσωπικός νομικός σύμβουλοςτοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου.

Ἀπορεῖ καί ἐξίσταται ὁ κύριοςκαθηγητής, πῶς τό παιδί τοῦ Ἀνδρέα ἔφτασε σ’ αὐτό τό ἀκραῖο κατάντημα, ἀφοῦτόσο ἐξευτελιστική Δανειακή Σύμβαση δέν θά μποροῦσε νά ὑπογραφεῖ ἀπό τούςκυβερνῆτες οὔτε στό πιό ἄσημο κατεστραμμένο τριτοκοσμικό κράτος. Τάπαιδιά μας, τά ἐγγόνια μας, τά δισέγγονά μας θά εἶναι ἐς ἀεί δοῦλοι, ὑπήκοοι, ἁλυσσοδεμένοιστούς δανειστές, δηλαδή στούς ἄρχοντες τῆς Νέας Ἐποχῆς, πάμφτωχοι, πού δέν θά ἔχουνμοῖρα στόν ἥλιο καί στόν ἀέρα τῆς πανέμορφης καί πανένδοξης χώρας μας.

Ἀπό τούς δημοσιογράφους πληροφορούμαστε ὅτικάτωθεν τῆς Κρήτης Ρωσικά πολεμικά πλοῖα, καθώς καί Ἀμερικανικά καί Ἰσραηλινάμέ τήν παρουσία τους καί μέ ἐπίσημες προτάσεις στήν Κυβέρνηση τῆς χώρας μαςζητοῦν τή συγκατάθεσή μας γιά εὐνοϊκότερη συνεκμετάλλευση τῶν κοιτασμάτωνπετρελαίου καί φυσικοῦ ἀερίου, δηλαδή μέ καλύτερους ὅρους ἀπό τούς τῆς ΕὐρωπαϊκῆςἝνωσης.

Μήπως ἡ παροῦσα συγκυρία εἶναι ἐκ Θεοῦ οἰκονομημένηγιά νά μπορέσουν οἱ κυβερνητικοί μας νά ἔχουν ἄλλοθι γιά νά μήν ὑπογράψουν τήνπαντοτεινή καταδίκη μας μέ τήν κύρωση τῆς Δανειακῆς Σύμβασης;

Ἡ Σεπτή Μακαριότητά Σας μετά τῶνΣεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐκφράζοντας τό σύνολο τοῦἙλληνικοῦ λαοῦ θά μπορούσατε νά ζητήσετε ἀπό τούς ἐκπροσώπους τοῦ ἙλληνικοῦΚοινοβουλίου μας νά μή ἐπικυρώσουν τή Δανειακή Σύμβαση.

Μακαριώτατε,

Σεβασμιώτατοι

Μή μᾶς κατηγορήσετε γιά ἐγωισμό, γιά ὑπέρβασηκ.τ.λ. Ἐγωισμό ἔχουμε ἄφθονο. Ὁ σεβασμός μας καί ἡ ὑπακοή ἐπίσης εἶναιἐγνωσμένα πρός τά σεπτά πρόσωπά Σας. Ὅμως βρισκόμαστε στό παρά πέντε, στόχεῖλος τοῦ γκρεμοῦ. Ἐσεῖς μέ τό κῦρος πού διαθέτετε δέν θά ἀρθρώσετε μιάλέξη;

Ὁ τίμιος Πρόδρομος γνωρίζοντας τό τί τόνπερίμενε εἶπε μιά φράση στόν ἀνώτατο ἄρχοντα: «Οὐκ ἔξεστί σοι»,καί στό τέλος τέλος ὁ Ἡρώδης δέν ξεπούλαγε ἑκατομμύρια ὑπηκόων. Ἤλεγχετόν Ἠρώδη γιά ἠθικό παράπτωμα πού σκανδάλιζε τούς ὑπηκόους καί τούς ἔδινε κακόπαράδειγμα.

Ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας δέν ἐκφράστηκε πολλάκιςσκληρά κατά τῆς διεφθαρμένης ἐξουσίας τῆς ἐποχῆς Του καί τῆς χώρας Του; Κατάποίων ὁ τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος, ὁ Χριστός μας ἐξαπέλυσε τά ὀκτώ οὐαί;Ἐναντίον τῶν τυράννων ἀρχόντων τῆς ἐποχῆς Του.[1]

Ἦταν ἀγενής καί ἀδιάκριτος ὁ Κύριος ὅταν τούςἀπεκάλεσε ἑπτά φορές «ὑποκριτές», καί μαζί «μωρούς καίτυφλούς», «ὁδηγούς τυφλούς», «υἱούς τῶν φονευσάντωντούς προφήτας»; Ἡ Δανειακή Σύμβαση εἶναι ἀπείρως χειρότερη καί ἐγκληματικότερητῶν μεμονωμένων δολοφονιῶν τῶν προφητῶν ἀπό τούς διεφθαρμένους ἄρχοντες τῶν Ἰουδαίων.

Τό γεγονός ἦταν ὅτι:

α. Ὁ Κύριος πῆρε θέση κατά τοῦ σάπιου κατεστημένου

β. Τελικά ὁ Κύριος σταυρώθηκε ὑπ’ αὐτῶν

γ. Στιγματίστηκε διαχρονικά καί παγκόσμια ἡ κατάχρηση τῶνδιεφθαρμένων ἐξουσιαστῶν.

δ. Ἡ θυσία τοῦ Κυρίου μας καί τό μαρτύριό Του δέν πῆγαν χαμένα καί

ε. Διά τοῦ θανάτου Του καί τῆς Ἀναστάσεώς Του, τήν ὁποία δένκατάφεραν νά εὐτελίσουν οἱ ἐξουσιαστές, συνανέστησε καί συνεχριστοποίησετήν πεσοῦσα φύση τῶν ἀνθρώπων.

Ἐξακολουθοῦμε νά εἴμαστε ἐλεύθεροι ἀπό τόν ἴδιοτόν Κύριο στίς ἐπιλογές μας. Μήπως ἐπιλέγουμε τήν ἔνοχη προσωρινή ἀτάραχη ἐνσιωπῇ βολή μας, ἤ διακηρύσσουμε τό λόγο τῆς ἀληθείας ὅπως ὁ πρωτομάρτυραςΚύριός μας καί τά ἑκατομμύρια τῶν ἁγίων μαρτύρων πού εὐθαρσῶς καί θεοσθενῶς ἀντέστησανκατά τῶν τυράννων ἑκάστοτε αὐτοκρατόρων εἰδωλολατρῶν ἤ αἱρετικῶν;

Σᾶς θερμοπαρακαλοῦμε εὐσεβάστως, ἀσπαζόμενοιτάς τιμίας χεῖρας Σας καί τούς πολυμόχθους πόδας Σας, μή μᾶς ἀφήνετε μόνο στό ἔλεοςτοῦ Θεοῦ. Ἕκαστος ἐξ Ὑμῶν τῶν Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων Ἱεραρχῶν, κατά μείζοναλόγο ἡ Ἱερά Σύνοδος καί κατά μέγιστο ἡ Σεπτή Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδοςδιαθέτει ἀναμφιβόλως τίς προϋποθέσεις, τήν ἐπινοητικότητα, τήν κατά κόσμομόρφωση, τήν ηὐξημένη ποιμαντική εὐθύνη στήν κρισιμότητα τῶν καιρῶν καί τόφωτισμό τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ὥστε νά ἀνταποκριθεῖ στό καυτό αἴτημα τοῦ λαοῦμας καί στήν ἐξ ἀντικειμένου ἐπείγουσα ἀνάγκη τῶν περιστάσεων.

Ἐμεῖς, ὡς Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν, στάμέτρα πού μᾶς ἀναλογοῦν, μέ τίς ἅγιες εὐχές Σας διοργανώσαμε τήν ἀναφερθεῖσα ἡμερίδα,ὡς πρώτη ἀντίδραση κατά τοῦ ξεπουλήματος τῆς χώρας μας καί κατά τῆς διά βίουσκλαβιᾶς παιδιῶν, ἐγγονῶν, δισεγγόνων καί ὅλων τῶν γενεῶν.

Δέν διανοούμαστε νά παραδώσουμε ἀμαχητί τάσαρκικά καί πνευματικά μας τέκνα στό στόμα τοῦ λύκου τῆς Νέας Ἐποχῆς. Ἡ εὐθύνημας θά εἶναι ἀσύλληπτη ἐνώπιον τοῦ παναγάθου ἀλλά καί ἀδεκάστου Κριτῆ, τοῦ Ἐσταυρωμένουκαί Ἀναστάντος καί ἐν δόξη Ἀναληφθέντος εἰς Οὐρανούς Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Κατά τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίαςμας διαμορφωμένης ἐκ τῆς ἐπιγείου βιοτῆς τοῦ Κυρίου μας, οἱ ἥρωες τῆς πατρίδοςμας, ἐκτός τῆς θερμουργοῦ προσευχῆς, ἀγωνίστηκαν μέχρις ἐσχάτων, μή παραδίδονταςκαί μή προδίδοντας τούς θησαυρούς τους στούς ἀλλοτρίους. Ὑμεῖς καί ἐμεῖςἄς κάνουμε τό ἐφικτό γιά νά ἐπιτελέσει ἡ παντοδύναμη Χάρη Του τό ἀνέφικτο, νάμᾶς λυτρώσει ἀπό τήν πιό ἐπικίνδυνη καμπή τῆς Ἱστορίας τοῦ Ἔθνους μας.

Σύμφωνα μέ ἔρευνα, ἐπί Τουρκοκρατίας ἕναςπατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ἀπηγχονίζετο κατά μέσον ὅρο ἀνά ὀκτάμηνο. Ἔκανανκάποιους συμβιβασμούς μετά ἀπό πιέσεις τῶν σουλτάνων, ὅταν ὅμως ἡ συνείδησήτους τούς πληροφοροῦσε ὅτι χρειάζεται σθεναρά ὁμολογία, τήν ἔδιναν μέ ὁποιοδήποτεκόστος. Πίστευαν ὅτι ὄχι μόνο ἡ παροῦσα ζωή καταξιώνεται, ἀλλά καί ὅτι ἀνοίγονται οἱ πῦλες τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν γιά τούς ἑαυτούς τους, ἐνῷ καίσέ ὅλο τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας προσφέρουν ἄριστο θεανθρώπινοπαράδειγμα.

Κατωτέρω παραθέτουμε τρία μικρά ἐνδεικτικάκείμενα ἀπό τά χρυσωρυχεῖα τῆς ἐν Χριστῷ πατερικῆς ἀγάπης πρός τήν πατρίδα:

Ὁ Μέγας Βασίλειος ἐπαινεῖ μέ ἐπιστολήτου τόν Σωφρόνιο τόν Μάγιστρο, διότι εἶναι τόσον φιλότιμος, ὥστε «τήνΠατρίδα, στήν ὁποία μεγάλωσε καί ἀνετράφη, τήν τιμᾶ ἐξ ἴσου μέ τούς γονεῖς του»καί χαίρεται, διότι, στίς ἡμέρες πού εἶναι αὐτός ἄρχων «ἡ Πατρίδα μαςπλούτισε, διότι ἄνδρας ἄξιος ἔχει ἀναλάβει τήν φροντίδα της».

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός γράφωνστό Σωφρόνιο τό Μάγιστρο, λέγει: «Εἶναι γνώρισμα τῶν εὐσεβῶν ἀνθρώπων νά τιμοῦντή μητέρα τους. Ὅμως κάθε ἄνθρωπος ἔχει διαφορετική μητέρα. Κοινή μητέρα ὅλων εἶναιἡ Πατρίδα» καί τόν ἐπαινεῖ διότι εἶναι ὁ κοινός προστάτης τῆς πατρίδος.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομοςδιακηρύττει: «Οὐδέν πατρίδος γλυκύτερον» (Εἰς Ἀνδριάντας, ὁμιλ. Β΄, 1,ΕΠΕ 31,632 - MG 49.35).

Σᾶς παρακαλῶ νά προσέξετε ὅτι τό κείμενο αὐτόδέν εἶναι ἀντιπολιτευτικό. Εἶναι κραυγή πόνου καί ὀδύνης. Εἶναι μιάνόμιμη ἐκ τοῦ λαοῦ διαμαρτυρία πρός τούς τριακόσιους βουλευτές μας πού τελικάὑποκύπτουν στίς ἀφόρητες πιέσεις τῆς κομματικῆς πειθαρχίας καταπατοῦντες τόΣύνταγμα τῆς πατρίδος μας καί ὑπονομεύοντας τό μέλλον τῶν ἐρχομένων γενεῶν.

Ἄς γίνει σαφής καί ἀνυποχώρητη καί μέ τήνσυμβολή Σας ἡ ἀντίδρασή μας πρός τίς προθέσεις τῶν κομμάτων γιά τήνκύρωση τῆς Δανειακῆς Σύμβασης. Δέν εἴμαστε ἕνας, δέν εἴμαστε δύο, δέν εἴμαστετρεῖς, εἴμαστε χίλιοι δεκατρεῖς. Θά τολμήσουν νά ξαναζητήσουν οἱτριακόσιοι τήν ψῆφο μας, ἄν τολμήσουν νά ἐνταφιάσουν τήν πατρίδα μας;

Ταπεινῶς φρονοῦμε ὅτι, ἄν οὔτε καί τάπαραπάνω ἀναφερθέντα ὑπολογίσουν οἱ κυβερνῆτες μας καί οἱ δανειστές τους, τόλιγότερο πού μποροῦμε καί πρέπει νά κάνουμε εἶναι νά κηρύξουμε τήν πατρίδα μαςσέ κατάσταση ἔκτακτης πνευματικῆς ἀνάγκης.

Ταπεινῶς φρονοῦμε ὅτι θά πρέπει ὡςπνευματικοί πατέρες τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑλληνικοῦ λαοῦ μας νά κηρύξετε πάνδημη, ὅπου Ἑλληνικῆςγῆς, μετάνοια τοῦ τύπου: «Ἔτι τρεῖς ἡμέρες καί Νινευΐ καταστραφήσεται». Νά παρακληθοῦν, μέ τίς Ἅγιες εὐχές Σας, ἅπαντες οἱ Ἕλληνες πιστοί νά νηστέψουν,νά προσευχηθοῦν θερμότερα καί νά ἐγκρατευτοῦν γιά νά ἑλκύσουν τήν ἄνωθεν βοήθεια. Σέ ἀνάλογη περίσταση ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός εἶχε ζητήσει ἀπό τούς πιστούς τῆςἐποχῆς του αὐστηρότερες πνευματικές ἐν Χριστῷ ἀσκήσεις, πού ἔφεραν θαυμαστό ἀποτέλεσμα. Κάποιοι ἐπώνυμοι ἤ μή ἴσως μᾶς περιγελάσουν. Ὁ πιστός λαός θά ὑπακούσει,θά ἀνακουφισθεῖ καί θά ἀνταποκριθεῖ.

Ἐξαιτοῦμαιτίς ἅγιες εὐχές Σας

Διά τήν Ἑστίαν Πατερικῶν Μελετῶν

ἐλάχιστος ἐν πρεσβυτέροις

Ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος

ἐφημέριος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ

Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου.

Κοινοποίησις: Διαρκῆ Ἱεράν Σύνοδον

Σεβ/τους Μητροπολῖτας τῆς Ἑκκλησίας τῆςἙλλάδος

[1] Οἱ Γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι, ὡς γνωστόν, ἐκτόςἀπό τή θρησκευτική ἐξουσία πού ἀσκοῦσαν, εἶχαν μεγάλη ἐπιρροή πρός τούςΡωμαίους ἄρχοντες, ὑπό τήν ἐξουσία τῶν ὁποίων ὑπήγοντο.

Αναβάσεις

Δείτεκαι:

-Εστία Πατερικών Μελετών: Πορίσματα ημερίδος γιά την αιτίακαι τις προτάσεις υπερβάσεως της κρίσεως

-Αρχιμ. Αθανάσιος Αναστασίου, Τα βαθύτερα αίτια καί οχαρακτήρας της κρίσεως, τρόποι αντιμετωπίσεώς της καί ο ρόλος της Εκκλησίας(βίντεο)

-Αρχιμ. Αθανάσιος Αναστασίου, Τα βαθύτερα αίτια καί οχαρακτήρας της κρίσεως, τρόποι αντιμετωπίσεώς της καί ο ρόλος της Εκκλησίας

-Πρωτοπρ.Γεώργιος Μεταλληνός: «Ο Ελληνορθόδοξος πολιτισμός: Το κινδυνευόμενο καί τοπροκείμενο»(14/1/12)

Η Υπαπαντή του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού

2012-02-02T08:55:00.001+02:00

Η Υπαπαντή του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δορμπαράκη

«Αφούπέρασαν σαράντα ημέρες, μετά τη σωτήρια ενανθρώπηση του Κυρίου, τη γέννησή Τουάνευ ανδρός από την αγία αειπάρθενο Μαρία, κατά τη σεβασμιότατη αυτή ημέρα, ηπάναγνη Μητέρα Του και ο δίκαιος Ιωσήφ έφεραν τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό στοΙερό, σύμφωνα με τη συνήθεια του σκιώδους και νομικού γράμματος, τουΜωσαϊκού Νόμου. Τότε και ο γηραιός και πρεσβύτης Συμεών, που είχεδεχθεί ως χρησμό από το Άγιο Πνεύμα ότι δεν θα πεθάνει, πριν να δει τον ΧριστόΚυρίου, δέχτηκε αυτόν στην αγκαλιά του, και αφού ευχαρίστησε και ομολόγησε τονΘεό, φώναξε: «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα Σου»: τώραμπορείς να πάρεις τον δούλο σου, Κύριε, ειρηνικά. Και μετά, γεμάτος χαρά, έφυγεαπό τη ζωή αυτή, ανταλλάσσοντας τα επίγεια με τα ουράνια και αιώνια. Η σύναξηαυτή τελείται στον σεβάσμιο Ναό της αχράντου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου καιαειπαρθένου Μαρίας, που βρίσκεται στις Βλαχέρνες».

Όλη ηυμνογραφία της μεγάλης αυτής Δεσποτικής και Θεομητορικής εορτής κινείται μέσασε ατμόσφαιρα θάμβους και μυστηρίου: «επίγειον το φαινόμενον, ουράνιον τονοούμενον». Οι ύμνοι τονίζουν βεβαίως την ιστορική πραγματικότητα: τον ερχομότης αγίας οικογένειας στον Ναό, όταν συμπληρώθηκαν οι σαράντα ημέρες από τηνημέρα της Γεννήσεως του Κυρίου, και τη συνάντηση Αυτού με τον γέροντα Συμεών,αλλά μας ανοίγουν και τα μάτια της ψυχής εν πνεύματι, για να δούμε το «βάθος»της πραγματικότητας αυτής: τη γεμάτη έκπληξη στάση των αγίων αγγέλων, οι οποίοιαδυνατούν να κατανοήσουν τα διαδραματιζόμενα εν γη, καθώς βλέπουν τον Δημιουργότου ανθρώπου να βαστάζεται ως βρέφος, τον αχώρητο και άπειρο Θεό ναπεριορίζεται μέσα στην αγκαλιά ενός γέροντα, τον απερίγραπτο Υιό καιΛόγο του Θεού, τον ομοούσιον τω Πατρί, να γίνεται περιγραπτός ως άνθρωπος με τηθέλησή Του. Και η μόνη εξήγηση που μπορούν να δώσουν για τα ακατανόητα αυτάπράγματα είναι η αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο. «Τη Θεοτόκω προσδράμωμεν οιβουλόμενοι κατιδείν τον Υιόν αυτής προς Συμεών απαγόμενον∙ ον περουρανόθεν οι Ασώματοι βλέποντες, εξεπλήττοντο λέγοντες∙ Θαυμαστά θεωρούμεννυνί και παράδοξα, ακατάληπτα, άφραστα∙ ο τον Αδάμ δημιουργήσας βαστάζεταιως βρέφος∙ ο αχώρητος χωρείται εν αγκάλαις του Πρεσβύτου∙ ο επί τωνκόλπων απεριγράπτως υπάρχων του Πατρός αυτού, εκών περιγράφεται σαρκί, ουΘεότητι, ο μόνος φιλάνθρωπος».

Στομέγα αυτό μυστήριο - που θεωρείται ως συνέχεια της Γεννήσεως και της Περιτομήςτου Κυρίου, συνεπώς ως επίταση της εξαγγελίας ότι Χριστός ο Θεός μας φάνηκεστον κόσμο ως άνθρωπος όχι θεωρητικά και φανταστικά, αλλά αληθινά καιπραγματικά («ου δοκήσει ουδέ φαντασία, αλλ’ αληθεία τω κόσμω φανέντα») –μετέχει ο γέρων Συμεών, ο οποίος φέρεται να μυσταγωγείται στο μυστήριο αυτό («καιταύτα Συμεών μυσταγωγούμενος, επέγνω τον αυτόν, Θεόν φανέντα σαρκί»: καιμυούμενος σ’ αυτά ο Συμεών, γνώρισε βαθιά τον ίδιο, ως Θεό που φάνηκε ωςάνθρωπος) και να έχει θεοπτία μεγαλύτερη και καθαρότερη και από εκείνην τουΜωυσή στο όρος Σινά («Εκείνος μεν, ο Μωυσής, διά γνόφου και φωνής αμυδράςθεόπτης ηξίωτο…∙ ούτος δε, ο Συμεών, τον προαιώνιον Λόγον του Πατρόςσωματωθέντα εβάστασε και των Εθνών απεκάλυψε το φως, τον Σταυρόν και τηνΑνάστασιν», δηλαδή: Ο Μωυσής αξιώθηκε να γίνει θεόπτης μέσα σε γνόφοκαι φωνή που μόλις ακουγόταν, ο Συμεών βάστασε τον Λόγο του Πατρός με το σώμαΤου και αποκάλυψε το φως των Εθνών, δηλαδή τον Σταυρό και τηνΑνάσταση του Χριστού).

Ημυσταγωγία και θεοπτία αυτή του Συμεών μέσα από το μυστήριο της συναντήσεώς Τουμε τον τεσσαρακονθήμερο Χριστό συνιστά το μέγιστο γεγονός της ζωής του. Διότιαφενός η γεροντική αγκαλιά του γίνεται θρόνος του παντοκράτορα Θεού,αφετέρου, ακριβώς γι’ αυτό, φτάνει στο σημείο της πλήρους ελευθερίας, δηλαδήτης επιθυμίας του να φύγει πια από τον κόσμο τούτο με χαρά. «Ο τοις Χερουβίμεποχούμενος και υμνούμενος υπό των Σεραφίμ, σήμερον τω θείω Ιερώ κατά νόμονπροσφερόμενος, πρεσβυτικαίς ενθρονίζεται αγκάλαις» (Αυτός που φέρεται επί τωνΧερουβίμ και υμνείται από τα Σεραφίμ, σήμερα προσφέρεται στο θείο Ιερό, σύμφωναμε τον Μωσαϊκό Νόμο, και ενθρονίζεται σε πρεσβυτικές αγκάλες). «Λέγε Συμεών,τίνα φέρων εν αγκάλαις, εν τω ναώ αγάλλη; Τίνι κράζεις και βοάς; Νυνηλευθέρωμαι∙ είδον γαρ τον Σωτήρα μου» (Λέγε Συμεών, ποιον φέρεις στην αγκαλιάσου και χαίρεσαι μέσα στον Ναό; Σε ποιον κράζεις και βοάς: Τώρα έχωελευθερωθεί, διότι είδα τον Σωτήρα μου).

Ηεπιθυμία του Συμεών να φύγει πια από τον κόσμο τούτο, επιθυμία μάλιστα πουσυνοδεύεται με μεγάλη χαρά («Δεξάμενος δε τούτον Συμεών ο δίκαιος και τωνδεσμών την έκβασιν ιδών τελεσθείσαν, γηθοσύνως εβόα», δηλαδή: ο Συμεών οδίκαιος αφού δέχτηκε τον Χριστό και είδε ότι έφτασε το τέλος της ζωής του μεμεγάλη χαρά φώναζε), συνιστά το όριο της αγιότητας. Μόνον ο άγιος είναι εκείνοςπου θέλει να φύγει από τη ζωή αυτή, όχι γιατί την βαρέθηκε ή απελπίστηκε – αυτόαποτελεί τον ορισμό της απιστίας – αλλά γιατί έζησε και ζει τη σχετική γι’αυτήν τη ζωή πληρότητα της σχέσης του με τον Χριστό, και προσδοκά τηντελειότητα της σχέσης μετά τη φυγή του από τον κόσμο. Όπως το λέει και οαπόστολος Παύλος: «Έχω την επιθυμίαν εις το αναλύσαι και συν Χριστώ είναι»(Επιθυμώ να πεθάνω και να είμαι μαζί με τον Χριστό). Το ίδιο βεβαιώνουν και οιλοιποί άγιοι της Εκκλησίας μας, σαν τον άγιο Ιωάννη της Κλίμακος, πουσημειώνει: «Ο άγιος προσδοκά κάθε ημέρα τον θάνατό του».

Οιύμνοι μάλιστα της εορτής αποκαλύπτουν και μία διάσταση της με χαρά επιθυμίαςτου Συμεών να εγκαταλείψει τον κόσμο τούτο, που δεν είναι πολύγνωστή στον πιστό λαό: Θέλει να φύγει γρήγορα, διότι δεν αντέχει να μη πάει νααναγγείλει στους πρωτοπλάστους, τον Αδάμ και την Εύα, το χαρμόσυνο άγγελμα, ότιδηλαδή ό,τι ο Θεός τους υποσχέθηκε μετά την πτώση τους στην αμαρτία: ότι θαέλθει κάποτε ως άνθρωπος για να σώσει το ανθρώπινο γένος, τώρα έγινεπραγματικότητα. Και από την άποψη αυτή προηγείται ο Συμεών του Ιωάννου τουΠροδρόμου που κι αυτός στον Άδη προετοίμασε τον δρόμο του Μεσσία. «Αδάμεμφανίσων άπειμι, εις Άδου διατρίβοντι, και τη Εύα προσκομίσων ευαγγέλια,Συμεών ανεβόα» (Ο Συμεών φώναζε: Φεύγω από τη ζωή αυτή, για να φανερώσω στονΑδάμ, που ζει στον Άδη, και να φέρω στην Εύα, τα ευαγγέλια, τοχαρμόσυνο δηλαδή μήνυμα του ερχομού του Χριστού στον κόσμο).

Είναιευνόητο ότι η συνάντηση του αγίου Συμεών με τον σαράντα ημερών Κύριο λειτουργείκαι για εμάς κατά παραδειγματικό τρόπο, κάτι που το σημειώνει βεβαίως η υμνογραφία.Άλλωστε, κανένα γεγονός της επί γης παρουσίας του Κυρίου δεν είναι μόνον γιαμία εποχή ή για έναν μόνον άνθρωπο. Κι αυτό σημαίνει ότι όπως συναντήθηκε τότεο άγιος Συμεών με τον Χριστό, έτσι καλούμαστε και εμείς να συναντηθούμε μαζίΤου, μέσα στα πλαίσια της Εκκλησίας μας και με τις προσευχές αυτής. Να τονυποδεχτούμε ως Σωτήρα μας και να Τον προσκυνήσουμε ως Θεό μας. «Δεύτε καιημείς, άσμασιν ενθέοις, Χριστώ συναντηθώμεν και δεξώμεθα Αυτόν, ου το σωτήριονο Συμεών εώρακεν. Ούτός εστιν, ον ο Δαυίδ καταγγέλλει, ούτός εστιν ο ενπροφήταις λαλήσας∙ ο σαρκωθείς δι’ ημάς και νόμω φθεγγόμενος. Αυτόνπροσκυνήσωμεν» (Εμπρός και εμείς, με ένθεα άσματα, ας συναντηθούμε με τονΧριστό και ας υποδεχτούμε Εκείνον, του Οποίου τη σωτηρία είδε ο Συμεών. Αυτόςείναι Εκείνος τον Οποίον κηρύσσει ο Δαυίδ, Αυτός είναι Εκείνος που λάλησε μέσααπό τους προφήτες, Αυτός που σαρκώθηκε για εμάς και μιλά με τον Νόμο Του. Αυτόνας προσκυνήσουμε».

Ακολουθείν

Κυκλοφορεί το φύλλον της 3.2.12 του «Ορθοδόξου Τύπου»

2012-02-02T08:53:00.000+02:00

Μερικάἀπό τά περιεχόμενά του:

◇ Καταφρονοῦν τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας καὶ τοὺς Πατέρας τῆςἘκκλησίας Ὀρθόδοξοι Ἀρχιερεῖς. Μέ τήν συμμετοχήν των εἰς τάς Οἰκουμενιστικάςσυμπροσευχάς τοῦ Βατικανοῦ.

◇ Νὰ τολμήση ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία καὶ νὰ κηρύξη τὴνδημιουργίαν Ὀρθοδόξου Καινῆς Πολιτείας!

◇ Ὁ Σεβ. Δημητριάδος ἐζήλωσε τὴν δόξαν τοῦ ἐκθεμελιωτοῦτῆς Παιδείας καί τῆς γλώσσης ἀειμνήστου ὑπουργοῦ Παιδείας Γεωργίου Ράλλη(1977).

◇ Ἰδού πῶς ἔφθασεν ἡ Ἑλλάς εἰς τήν πολιτιστικήν,πνευματικήν καί οἰκονομικήν ἐξάρτησιν.

◇ Πατριάρχης Μόσχας κ. Κύριλλος: «Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίαςθά βοηθήση τά συσσίτια τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος».

◇ Διαστρεβλώσεις κειμένων Ὀρθοδόξων Πανεπιστημιακῶν Διδασκάλωνἀπὸ ἑτεροδόξους. Τοῦ Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου.

◇ Οὐδείς αἱρετικός – Παπικός πρέπει νά προσέρχεται εἰς τήνὈρθοδοξίαν ἄνευ Βαπτίσματος. Ἅγιος Νικόδημος: Ψευδώνυμον τό Βάπτισμα τῶνΛατίνων.

◇ Πόλεμος τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Καλαβρύτων καί Μεσογαίαςδιά τήν στάσιν τοῦ Φαναρίου ἔναντι τοῦ προφυλακισμένου Ἡγουμένου Ἐφραίμ.

◇ Ὁ Ἡγούμενος Ἐφραίμ. Τοῦ μοναχοῦ Μωυσέως Ἁγιορείτου.

Γεγονότακαί Σχόλια. Βιβλιοκρισίαι καί ἄλλη ἐνδιαφέρουσα ὕλη συμπληρώνουν τό φύλλον.

Γερμανία- Διεθνές οικουμενιστικό φόρουμ με συμπροσευχές (Φωτογραφίες)

2012-02-01T21:42:00.001+02:00

Στο Trier της Γερμανίαςξεκίνησε τη Δευτέρα 30/01/2012 διεθνέςοικουμενιστικό φόρουμ με συμπροσευχές και ομιλίες για τον άραφο χιτώνα τουΧριστού .

Στο φόρουμ λαμβάνουν μέρος ο Πρόεδρος του Ποντιφικού Συμβουλίου για τηνΠροώθηση της Χριστιανικής Ενότητας, Καρδινάλιος Kurt Koch, ο πρόεδρος τηςΕυαγγελικής “Εκκλησίας” στη Γερμανία,Nikolaus Schneider, ο Γενικός Γραμματέας του Παγκοσμίου Συμβουλίου “Εκκλησιών”,Δρ Olav Tveit, ορθόδοξη αντπροσωπεία με επικεφαλής το Μητροπολίτη Γερμανίας Αυγουστίνο (Οικουμενικό Πατριαρχείο), Μεθοδιστές, o πρόεδρος της κεντρικής επιτροπής τωνΓερμανών Ρωμαιοκαθολικών, Alois Glueck, κ.α. Στις φωτογραφίες ο βοηθός Επίσκοπος Λεύκης Ευμένιος (Ι.Μ. Γερμανίας). Στα πλαίσια του φόρουμ οι συμμετέχοντες υφαίνουν συμβολικά το χιτώνα του Χριστού !!! (Δείτε φωτογραφίες)

Trier 2012

π. Αλεξάνδρου Σμέμαν, Προσεγγίσεις στην εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου

2012-02-01T19:44:00.000+02:00

Προσεγγίσειςστην εορτή

Σαράντα μέρες μετά τα Χριστούγεννα, οι ενορίες της ΟρθόδοξηςΕκκλησίας γιορτάζουν την Υπαπαντή του Κυρίου. Όμως επειδή συνήθως η γιορτήπέφτει σε εργάσιμη μέρα, έχει σχεδόν μισοξεχαστεί. Παρ’ όλα αυτά έρχεται όταν ηΕκκλησία ολοκληρώνει «το χρόνο των Χριστουγέννων», αποκαλύπτοντας καισυγκεφαλαιώνοντας το νόημα των Χριστουγέννων σ’ ένα ρεύμα καθαρής και βαθιάςχαράς. Η εορτή αναφέρεται σ’ ένα γεγονός που καταγράφεται στο ευαγγέλιο τουαποστόλου Λουκά. Σαράντα μέρες μετά τη γέννηση του Ιησού Χριστού στη Βηθλεέμ, οΙωσήφ και η Μαρία, ακολουθώντας τη θρησκευτική συνήθεια της εποχής, «ἀνήγαγοναὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Κυρίου…»(Λουκ. Β΄ 22-23).

Πόσοεκπληκτική και όμορφη είναι η εικόνα, ο πρεσβύτερος να κρατά στην αγκαλιά τουτο βρέφος, και πόσο παράξενα τα λόγια του: «ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸσωτήριόν σου…». Συλλογισμένοι αυτά τα λόγια, αρχίζουμε να εκτιμούμε το βάθοςαυτού του γεγονότος και τη σχέση που έχει με μας, με μένα, με την πίστη μας.Υπάρχει στον κόσμο κάτι πιο χαρούμενο από μια συνάντηση, μια «υπαπαντή» μεκάποιον που αγαπάς; Είναι αλήθεια πως το να ζεις σημαίνει να περιμένεις, νααποβλέπεις σε μια συνάντηση. Δεν είναι άραγε η υπερβολική και όμορφη προσδοκίατου Συμεών το σύμβολό της; Δεν είναι η πολύχρονη ζωή του σύμβολο τηςπροσδοκίας, αυτός ο «πρεσβύτης» που περνά ολόκληρη τη ζωή του περιμένοντας τοφως που φωτίζει τους πάντες και τη χαρά που πληρώνει τα πάντα; Πόσο δεαπροσδόκητο, πόσο άρρητα όμορφο είναι το ότι το πολυαναμενόμενο φως και η χαράέρχεται στον πρεσβύτη Συμεών με ένα παιδί! Φανταστείτε τα τρεμάμενα χέρια τουγέροντα Συμεών καθώς παίρνει στην αγκαλιά του το σαρανταήμερο βρέφος τόσοτρυφερά και προσεκτικά, ατενίζοντας το μικρό πλάσμα, και πλημμυρίζοντας απόδοξολογία: «νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλον σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ρῆμα σου ἐν εἰρήνῃ∙ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου».

ΟΣυμεών περίμενε. Περίμενε σε ολόκληρη τη ζωή του, και είναι βέβαιο πωςστοχαζόταν, προσευχόταν και βάθαινε καθώς περίμενε έτσι, ώστε στο τέλοςολόκληρη η ζωή του να είναι μια συνεχής «παραμονή» της χαρούμενης συνάντησης.

Δενείναι καιρός να αναρωτηθούμε τι περιμένουμε; Τι επιμένει η καρδιά μας να μαςυπενθυμίζει συνεχώς; Μεταμορφώνεται βαθμιαία η ζωή μας σε μια αναμονή, καθώςπεριμένουμε να συναντηθούμε με τα ουσιώδη; Αυτά είναι τα ερωτήματα που θέτει ηΥπαπαντή. Εδώ, σ’ αυτή τη γιορτή η ζωή του ανθρώπου αποκαλύπτεται ωςανυπέρβλητη ομορφιά μιας ώριμης ψυχής, που έχει απελευθερωθεί, βαθύνει και καθαριστείαπό καθετί το μικρόψυχο, το ανόητο και τυχαίο. Ακόμη και τα γηρατειά και οθάνατος, η γήινη μοίρα που όλοι μας μοιραζόμαστε, παρουσιάζονται εδώ τόσο απλάκαι πειστικά ως ανάπτυξη και άνοδος προς εκείνη τη στιγμή, όταν με όλη μου τηνκαρδιά, στην πληρότητα της ευχαριστίας, θα πω: «νυν απολύεις».

Είδατο φως να διαπερνά τον κόσμο. Είδα το «Παιδίον», που φέρνει στον κόσμο τόσηθεϊκή αγάπη, και που παραδίδεται σε μένα. Τίποτε δεν προκαλεί φόβο, τίποτε δενείναι άγνωστο, όλα τώρα είναι ειρήνη, ευχαριστία, αγάπη.

Αυτάφέρνει η Υπαπαντή του Κυρίου. Εορτάζει τη συνάντηση της ψυχής με την Αγάπη, τησυνάντηση μ’ Αυτόν που μας έδωσε τη ζωή, και που μου έδωσε το κουράγιο να τημεταμορφώσω σε αναμονή.

(π.Αλεξάνδρου Σμέμαν,«Εορτολόγιο» σελ. 85-88) Ι.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Φανερωμένης Χολαργού -εδώ

Η Υπαπαντὴ του Κυρίου (2 Φεβρουαρίου)

2012-02-01T17:20:00.001+02:00

Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου

(+) ΔιονύσιοςΨαριανός (Μητροπολίτης Σερβίων καί Κοζάνης

Σήμερα, 2 τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου, ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζειτὴν Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τότε ποὺ τὸν δέχθηκε στὶς ἀγκάλεςτου ὁ δίκαιος Συμεών. Ἡ ἑορτὴ τῆς Ὑπαπαντῆς εἶναι Δεσποτικὴ ἑορτή, ἑορτὴ δηλαδὴἀφιερωμένη στὸ Δεσπότη Χριστό. Ὅταν πέρασαν σαράντα ἡμέρες ἀπὸ τὴν γέννηση τοῦ ἸησοῦΧριστοῦ, ἡ παναγία Μητέρα του καὶ ὁ δίκαιος Ἰωσήφ, σύμφωνα μὲ τὴ διάταξη τοῦπαλαιοῦ νόμου, τὸν πρόσφεραν στὸ ναό. Ὁ νόμος ὥριζε γιὰ τὴ μητέρα ὅτι σαράντα ἡμέρεςμετὰ τὴ γέννηση ἔπρεπε νὰ παρουσιαστῆ στὸ ναὸ γιὰ νὰ καθαριστῆ, καὶ γιὰ τὸπρωτότοκο ἀρσενικὸ παιδὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀφιερωθῆ στὸ Θεό.

Τὸ Συναξάριο τῆς σημερινῆς ἑορτῆς εἶν’ εὐαγγελικὸ·ὅ,τι δηλαδὴ ξέρομε καὶ μποροῦμε νὰ ποῦμε γιὰ τὴν Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου μας τὸδιηγεῖται τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο. Στὸ δεύτερο κεφάλαιο τοῦ Εὐαγγελίου του, μὲπληροφορίες, ποὺ θὰ πρέπει νὰ εἶχε ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο, ὁ εὐαγγελιστὴςΛουκᾶς μᾶς διηγεῖται καὶ μᾶς περιγράφει ὅ,τι συνέβη στὸ ναὸ ἐκείνη τὴν ἡμέρα.Γι’ αὐτὸ τὸ καλύτερο ποὺ ἔχομε τώρα εἶναι νὰ ἐπαναλάβωμε τὸ εὐαγγελικὸ κείμενοσὲ ἀπόδοση στὴ δική μας γλώσσα. Ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, ποὺ ἡ παράδοση τὸν θέλεινὰ ἦταν ζωγράφος, εἶναι πραγματικὰ ζωγράφος στὴ διήγηση καὶ περιγραφὴ τῶνγεγονότων τῆς ἱερῆς ἱστορίας.

Ὅταν συπληρώθηκαν οἱ ἡμέρες τοῦ καθαρισμοῦ,λέγει τὸ εὐαγγέλιο, σύμφωνα μὲ τὸ νόμο τοῦ Μωϋσῆ, ὁ Ἰωσὴφ καὶ ἡ Μαρία ἔφεραν τὸνἸησοῦ στὰ Ἱεροσόλυμα, γιὰ νὰ τὸν παρασουσιάσουν στὸν Κύριο, καθὼς εἶναιγραμμένο στὸ νόμο, ὅτι κάθε ἀρσενικὸ ποὺ ἀνοίγει μήτρα θὰ ἀφιερωθῆ στὸν Κύριο·καὶ γιὰ νὰ προσφέρουν θυσία, σύμφωνα πάλι μὲ τὸ νόμο Κυρίου, ἕνα ζευγάριτρυγόνια ἤ δυὸ μικρὰ περιστέρια. Οἱ ἠμέρες τοῦ καθαρισμοῦ, γιὰ τὶς ὁποῖες λέγειἐδῶ τὸ ἱερὸ κείμενο τοῦ Εὐαγγελίου, εἶναι σαράντα ἡμέρες μετὰ τὴ γέννηση τοῦπαιδιοῦ. Ὁ σκοπὸς τῆς παρουσίασης στὸ ναὸ ἦταν διπλός· ὁ καθαρισμὸς τῆς μητέραςκαὶ ἡ ἀφιέρωση τοῦ παιδιοῦ.

Ἦταν τότε στὰ Ἱεροσόλυμα ἕνας ἄνθρωπος ποὺλεγότανε Συμεών, κι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἦταν δίκαιος καὶ εὐλαβὴς καὶ περίμενε τὴν ἐκπλήρωσητῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν Ἰσραήλ. Ἦταν ἐπάνω του τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ τοῦ εἶχεπροφητευτῆ πὼς δὲν θὰ πεθάνη πρὶν δῆ τὸ Χριστό, καὶ μὲ φωτισμὸ τοῦ ἉγίουΠνεύματος ἦλθε στὸ ναό. Ὅταν οἱ γονεῖς ἔφεραν τὸ παιδὶ Ἰησοῦ, γιὰ νὰ ἐκτελέσουνγι’ αὐτὸν τὰ ἔθιμα τοῦ νόμου, τότε ὁ Συμεὼν τὸν πῆρε στὴν ἀγκαλιά του, εὐλόγησετὸ Θεὸ καὶ εἶπε· «Τώρα, Δέσποτα, πάρε μὲ εἰρήνη τὸ δοῦλο σου, σύμφωνα μὲ τὸλόγο σόν, γιατί εἶδα μὲ τὰ μάτια μου τὴ σωτηρία σου, ποὺ ἑτοίμασες γιὰ ὅλους τοὺςλαούς, τὸ φῶς ποὺ θὰ φωτίση τὰ ἔθνη καὶ θὰ δοξάση τὸ λαό σου τὸν Ἰσραήλ».

Κι ἐνῶ ὁ Ἰωσὴφ καὶ ἡ Μαρία θαύμαζαν γιὰ ὅσαλέγονταν γιὰ τὸν Ἰησοῦ, ὁ Συμεὼν τοὺς εὐλόγησε καὶ εἶπε στὴ Μαριάμ· «Αὐτὸς εἶναιπροωρισμένος γιὰ νὰ πέσουν καὶ γιὰ νὰ ἀνυψωθοῦν πολλοὶ ἀνάμεσα στὸν Ἰσραήλ, κιαὐτὸς θὰ εἶναι πρόσωπο ἀντιλογίας, γιὰ νὰ φανερωθῆ τί σκέφτονται πολλοὶ μέσατους, ἀλλὰ καὶ τὴ δική σου ψυχὴ θὰ περάση μαχαίρι».

Ἦταν ἐκεῖ καὶ κάποια προφήτισσα Ἄννα,θυγατέρα τοῦ Φανουὴλ ἀπὸ τὴ φυλὴ τοῦ Ἀσήρ. Αὐτὴ ἦταν σὲ πολὺ προχωρημένη ἡλικία.Εἶχε ζήσει μὲ τὸν ἄνδρα της ἑπτὰ χρόνια κι ὀγδοντατέσσερα χρόνια ὕστερα, ὡςχήρα, δὲν ἔφευγε ἀπὸ τὸ ναό, ἀλλὰ σὲ προσευχὲς καὶ νηστεῖες λάτρευε μέρα-νύχτατὸ Θεό. Παρουσιάστηκε λοιπὸν ἐκείνη τὴν ὥρα, δοξολογοῦσε τὸ Θεὸ καὶ μιλοῦσε γιὰτὸ παιδὶ σ’ ὅλους ποὺ περίμεναν λύτρωση τῆς Ἱερουσαλήμ.

Δὲν μποροῦμε νὰ προσθέσουμε τίποτε στὴδιήγηση τοῦ Εὐαγγελιστῆ καὶ δὲν θέλομε νὰ σχολιάσουμε οὔτε τὴν προσευχὴ οὔτε τὰπροφητικὰ λόγια τοῦ πρεσβύτη Συμεὼν γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Θὰ ἐπαναλάβωμε μόνο τὰλόγια της Ἐκκλησίας ἀπὸ τὸν ὕμνο τῆς σημερινῆς ἑορτῆς· «Ὁ παλαιὸς ἡμερῶν,νηπιάσας σαρκί, ὑπὸ Μητρὸς παρθένου τῷ Θεῷ προσάγεται, τοῦ οἰκείου νόμου πληρῶντὸ ἐπάγγελμα». Συμμορφώθηκε ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς πρὸς τὸ νόμο καὶ ὑποβλήθηκε ἡΠαναγία στὶς διατάξεις τοῦ καθαρισμοῦ, γιὰ νὰ φανῆ πὼς ὅλοι χωρὶς ἐξαίρεση ὀφείλομενὰ ἐκτελοῦμε μὲ ταπεινὸ φρόνημα ὅ,τι ἐντέλλεται ὁ Θεὸς καὶ ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία. Ἀμήν.

Αγία Ζώνη

Ψήφισμα Διαμαρτυρίας για το νέο Μάθημα των Θρησκευτικών

2012-02-01T14:36:00.001+02:00

Ιερά Μητρόπολη Ιερισσού Αγίου Όρους καιΑρδαμερίου

Πρωτοβουλία Γονέων "ΗΕλληνορθόδοξη Παράδοση" Σύνδεσμος Ορθοδόξων Νέων "Η Αγία Νεομάρτυς Ακυλίνα"

ΨΗΦΙΣΜΑ

Οἱ συμμετέχοντες στήν ἐκδήλωση πρόςτιμήν τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, πού ὀργανώθηκε ἀπό τήν Πρωτοβουλία Γονέων καίτὀν Σύνδεσμο Ὀρθοδόξων Νέων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου τήν Δευτέρα 30/1/2012 στήν αἴθουσα τοῦ Δήμου Ἀριστοτέλη στήν ἈρναίαΧαλκιδικῆς, ἀφοῦ ἐνημερώθηκανγιά τίς ἐξελίξειςστό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἐγκρίνουν ὁμόφωνα τό παρακάτω ψήφισμα:

Τά τελευταία χρόνια ἀπό διάφορουςκύκλους γίνεται μιά συστηματική πολεμική ἐναντίον τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν. Μέχρι σήμερα τόμάθημα τῶν Θρησκευτικῶν δίδασκε τήν Ὀρθόδοξη πίστη στούς μαθητές ὅλων τῶνβαθμίδων καί στήν Β΄ Λυκείου τά ἄλλα θρησκεύματα.

Τό Ὑπουργεῖο Παιδείας προτείνει τήν ἀλλαγήτοῦ μαθήματος σέ ὅλεςτίς βαθμίδες ἀπό ὁμολογιακό σέ θρησκειολογικό.

Μέ τό προτεινόμενο μάθημα γίνεταισυστηματικός προσηλυτισμός στά ἄλλα θρησκεύματα,ἀμφισβητεῖται ἡ μοναδικότητα τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ ὁποία ἐξισώνεται μέ τά ἄλλαθρησκεύματα καί σχετικοποιεῖται ἡ ἐν Χριστῷ σωτηρία.

Τό νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν εἶναι ἀντισυνταγματικό, ἀφοῦ σύμφωνα μέ τό Σύνταγμα «σκοπός τῆς Παιδείας εἶναι ἡ ἀνάπτυξη τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως τῶνμαθητῶν». Σύμφωνα μέ τό νόμο 1566/1985σκοπός τῆς ἐκπαίδευσης εἶναι οἱ μαθητές«νά διακατέχονται ἀπό πίστη πρός τήν πατρίδα καί τά γνήσια στοιχεία τῆς ὈρθόδοξηςΧριστιανικῆς Παράδοσης».

Τό μάθημα ὅπως προτείνεται θά εἶναιδυσνόητο γιά τούς μαθητές τοῦ Δημοτικοῦ καί τοῦ Γυμνασίου, χωρίς ἐνδιαφέρονκαί ἄσχετο μέ τίς Ὀρθόδοξες ἐμπειρίες. Καλοῦνται οἱ μικροί μαθητές νά μελετήσουν τό Ἰσλάμ, τόνΒουδισμό, τόν Ἐβραϊσμό, τόν Ἰνδουϊσμό καί τίς ἄλλες θρησκεῖες ἐνῶ θά ἀγνοοῦν τῆνὈρθόδοξη πίστη.

Σεβόμαστε τήν πίστη τῶν ἄλλων θρησκειῶν, ἀλλά ἀπαιτοῦμενά σέβονται καί τήν δική μας πίστη.Ζητοῦμε ἡ Πολιτεία νά σέβεται τήν πίστη τῶν Ὀρθοδόξων χριστιανῶν μαθητῶν. Δέν εἶναιδυνατόν ἐν ὀνόματι τῆς παγκοσμιοποίησης καί τῆς πολυπολιτισμικότητας τά δικά μας παιδιά νά ὑφίστανται προσηλυτισμό στήν πανθρησκεία.

Ἡ οἰκονομική καταστροφή καί ἡ κοινωνικήδιάλυση πού ζοῦμε στήν Ἑλλάδα δέν θά ἀφήσουμενά ὀλοκληρωθεῖ μέ τήν ἀλλοίωση τῆς Ὀρθόδοξηςσυνείδησης, πού ἀποτελεῖ τήν μόνη ἐλπίδα, στήριγμα καί παρηγοριά τοῦδοκιμαζόμενου Ἕλληνα.

Ζητοῦμε τήν ἄμεση ἀνάκληση τοῦ νέου Προγράμματος Σπουδῶν γιά τά Θρησκευτικά.

Ζητοῦμε τό Ὑπουργεῖο σέ συνεργασία μέ τήν Ἱερά Σύνοδο, τίς Θεολογικές Σχολές καί τήνΠανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων νά συντάξουν ἕνανέο Πρόγραμμα,πού θά δυναμώνει τήν Ὀρθόδοξη αὐτοσυνειδησία, θά περιφρουρεῖ τούςμαθητές ἀπό τήν προπαγάνδα τῶν παραθρησκευτικῶν ὁμάδων καί μέ βάση τή σύγχρονη Παιδαγωγική θά εἶναι προσιτό γιά τούςμαθητές.

Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου. Κατεβάστετο αρχείο πατώντας εδώ Αρχείοpdf

O σατανάς κάνει θραύση!...

2012-02-01T14:23:00.000+02:00

O σατανᾶς κάνει θραύση!...

Συγκλόνισετὴ Νότια Ἀφρικὴ ἀλλὰ καὶ ὅλη τὴν ὑφήλιο,τὰ δὲ διεθνὴ ΜΜΕ ἀσχολήθηκαν ἐκτενῶς μὲ τὴν ὑπόθεση. Πρόκειται γιὰ τὸ κάψιμοζωντανῆς 18χρονης, τῆς ὁμογενοῦς Κρίστι Θεολόγου, ἀπὸ τέσσερις σατανιστὲςνέους, τρεῖς 18χρονους καὶ ἕναν 20χρονο.

Τὶς ἀποκαλύψειςτοῦ ἀποτρόπαιου καὶ ἀνατριχιαστικοῦ αὐτοῦ ἐγκλήματος τὶς ἔκαμε τὸ 16χρονοκορίτσι ποὺ ἦταν αὐτόπτης μάρτυρας καὶ κατηγορεῖται γιὰ συνέργεια στὸ ἔγκλημα. Οἱ νεαροὶ δράστες μεθυσμένοι καὶ ὑπὸτὴν ἐπήρεια χασίς, ἀφοῦ προσευχήθηκαν στὸν σατανᾶ (!), ἔδεσαν τὰ χέρια τῆς18χρονης, τῆς ἔσφιξαν τὸ λαιμὸ μὲ σχοινί, τὴ χτύπησαν μὲ πέτρα στὸ κεφάλι καὶ ὅτανἔχασε τὶς αἰσθήσεις της τὴν ἔλουσαν μὲ πετρέλαιο καὶ τῆς ἔβαλαν φωτιά... Ἡ Κρίστι ἔζησε λίγες μόνο μέρες καὶ μετὰ πέθανε.

Ὅτι ὁσατανισμὸς κάνει θραύση καὶ στὶς ἡμέρες μας τὸ ζήσαμε καὶ στὴν Ἑλλάδα πρὶν ἀπὸλίγα χρόνια. Ἡ ἀποστασία ἀπὸ τὸν ἅγιο Θεὸ καὶ ἡ ὑποδούλωση τῶν ἀνθρώπων στὰ πάθη, ποὺ διακρίνουν τὴ σημερινὴ δῆθενπροοδευτικὴ καὶ πολιτισμένη κοινωνία, εἶναι ἡ χαρὰ τοῦ ἀντίχριστου διαβόλου καὶτῶν ὀργάνων του. Ἡ ἄγρα τοῦ σατανᾶ μεταξὺτῶν νέων γίνεται εὐκολότερη, διότι ἡ σημερινὴ νεολαία γαλουχεῖται μὲ τὴν ἄθρησκη ἢ ἄθεη παιδεία. Κάτι ποὺ γίνεταιδυστυχῶς τὰ τελευταῖα χρόνια καὶ στὴνπατρίδα μας μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τοὺς ἑκάστοτε ὑπουργοὺς Παιδείας, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν καὶ κάνουν ὅ,τι μποροῦν ὥστε τὰ παιδιάμας νὰ μὴ διδάσκονται τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ νὰ ἀποκοποῦν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀφοῦ ἀποκλείσθηκαν οἱ Πνευματικοὶ ἀπὸ τὰ σχολεῖα. Ἀλλ’ὅταν ἀφαιρεῖται ἀπὸ τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου ἡ πίστη στὸ Θεὸ τῆς ἀγάπης καὶ τῆς εἰρήνης,ἔρχεται νὰ ἐγκατασταθεῖ ὁ ἐχθρός τοῦ Θεοῦ, ὁ διάβολος, ὁ ἐφευρέτης τοῦ κακοῦ καὶεἰσηγητὴς τοῦ μίσους, τοῦ ἐγκλήματος καὶ τῆς διαιρέσεως τῶν ἀνθρώπων.

Αὐτὸ ἀκριβῶςἀποτελεῖ τὴν καθ’ αὑτὸ ἀφροσύνη τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου καὶ τὴν πηγὴ τῆςκακοδαιμονίας τοῦ πολιτισμοῦ μας, γιὰ τὸν ὁποῖο δὲν ἔχουμε κανένα λόγο νὰκαυχώμεθα. Ἐνῶ ἔχουμε κάθε λόγο νὰ ἀνησυχοῦμε ὅλο καὶ περισσότερο, ἀφοῦ ἡ νέαγενιὰ μεγαλώνει καὶ ἐκπαιδεύεται χωρὶς Χριστό.

“Ο ΣΩΤΗΡ” 1/02/2012

Υπουργείο Παιδείας: Πρόταση για το Νέο Λύκειο και το σύστημα πρόσβασης στην Tριτοβάθμια Εκπαίδευση ( 01-02-2012)

2012-02-01T14:00:00.000+02:00

1. Εισαγωγή

Τατελευταία τριάντα πέντε χρόνια (από τη μεταπολίτευση και μετά), το ζήτημα τουΛυκείου, και το συνδεόμενο με αυτό, ζήτημα των εισαγωγικών εξετάσεων αποτέλεσεσημείο αιχμής της εκπαιδευτικής πολιτικής όλων των κυβερνήσεων. Η εκτενήςσυζήτηση που το ζήτημα αυτό διαχρονικά έχει προκαλέσει, οφείλεται κατά βάση στογεγονός ότι για πολλές δεκαετίες η ελληνική κοινωνία είδε την εκπαίδευση τωνπαιδιών της και την εισαγωγή τους στην ανώτατη εκπαίδευση ως το όχημα μίαςμοναδικής ευκαιρίας για ανοδική κοινωνική κινητικότητα.

Οποιαδήποτε λοιπόναλλαγή στη βαθμίδα αυτή συντονίζεται με τις βαθύτερες ανησυχίες και ανασφάλειεςγια το μέλλον των παιδιών μας. Ως αποτέλεσμα το θέμα αυτό συχνά προκαλείδυσανάλογα μεγάλη κοινωνική πίεση. Είναι χαρακτηριστικό του τεράστιουσυμβολικού του βάρους, το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη χώρα τηςΕυρώπης όπου οι αλλαγές στο Λύκειο, οι εισαγωγικές εξετάσεις, και τααποτελέσματα των εξετάσεων αυτών, γίνονται πρωτοσέλιδα στις μεγαλύτερεςεφημερίδες εθνικής κυκλοφορίας και «πρώτη είδηση» σε όλα τα τηλεοπτικά καιηλεκτρονικά μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Αυτήη τάση άλλωστε πιστοποιείται και από το γεγονός ότι η ζήτηση για ανώτατουεπιπέδου σπουδές είναι τόσο μεγάλη ώστε σχεδόν το σύνολο των αποφοίτωνΛυκείων κάθε έτος να είναι υποψήφιοι για εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση(μάλιστα το 65%-70% εισάγεται, στο ποσοστό πρέπει να προστεθεί ο σημαντικόςαριθμός ελλήνων που σπουδάζουν στο εξωτερικό). Η υψηλή ζήτηση για ανώτατεςσπουδές στην Ελλάδα είναι ο βασικός λόγος για τη διατήρηση του συστήματος τουnumerus clausus. Σε αυτή την υψηλή ζήτηση για ακαδημαϊκού τύπου σπουδέςσυμβάλλει εκτός των άλλων και η έλλειψη ενός αξιόπιστου και ποιοτικούσυστήματος τεχνικής-επαγγελματικής εκπαίδευσης που θα έδινε στους νέουςανθρώπους άμεση διέξοδο στην αγορά εργασίας.

Ηπίεση που προκύπτει από την αντικειμενική αδυναμία του πανεπιστημιακούσυστήματος να ανταποκριθεί στη ζήτηση έχει αποτυπωθεί στις πολλές αλλαγές τουσυστήματος εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση από το 1964 μέχρι σήμερα (μέσος χρόνοςεπιβίωσης ενός συστήματος περίπου τα 8 έτη).

Ηψύχραιμη και νηφάλια προσέγγιση του θέματος απαιτεί λεπτομερή αποτύπωση του τιέχουμε καταφέρει μέχρι σήμερα, και σε τι προβλήματα και προκλήσεις έχουμε νααπαντήσουμε στο μέλλον. Καμία αλλαγή δεν μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα,εάν δεν λάβει υπόψη της τα αποτελέσματα αυτής της ψύχραιμης ανάλυσης, πουπρέπει να συνεκτιμήσει:

το διάλογο που έχει διεξαχθεί τα τελευταία χρόνια στο πλαίσιο του ΕΣΥΠ και τη συναίνεση που έχει προκύψει σε κρίσιμα ζητήματα,
τα δεδομένα και τις πρακτικές των εκπαιδευτικά επιτυχημένων χωρών,
την παράδοση και το χαρακτήρα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος,
τις ανάγκες, τις απαιτήσεις και τις προσδοκίες των νέων ανθρώπων και των οικογενειών τους.

2.Η σημερινή κατάσταση στο Λύκειο

Ηχώρα τις τελευταίες δεκαετίες έχει προχωρήσει σε σημαντικές επενδύσεις στηβαθμίδα του Λυκείου, τόσο σε επίπεδο ανθρώπινου δυναμικού, όσο και σε επίπεδουλικοτεχνικών υποδομών. Παράλληλα έχουν επιχειρηθεί πολλαπλές απόπειρες αλλαγήςτων προγραμμάτων σπουδών.

ΤοΛύκειο, όπως λειτουργεί σήμερα, είναι κατά βάση μια βαθμίδα που προσφέρειαποσπασματικού χαρακτήρα γνώσεις, με λίγα μαθήματα ειδίκευσης και ακόμηλιγότερα μαθήματα επιλογής. Συγκεκριμένα, σε κάθε μαθητή προσφέρονταισυνολικά στις τρεις τάξεις 48 μαθήματα, εκ των οποίων τα 38 είναι γενικήςπαιδείας, τα 7 είναι κατεύθυνσης και μόλις τα 3 ελεύθερης επιλογής. Οιμαθητές αναλώνονται πολύ στην αφομοίωση πολλών κατακερματισμένων πληροφοριώνπου εντάσσονται σε πολλά γνωστικά πεδία, ενώ η διδασκαλία έχει ως βάση τιςδιαλέξεις που αφήνουν στους μαθητές ελάχιστα περιθώρια για δημιουργικήαυτενέργεια και πρωτοβουλία. Η κατάσταση αυτή βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχίαμε τα διεθνώς ισχύοντα.

Παράλληλααποτελεί κοινό τόπο, που επανειλημμένως έχει αποτυπωθεί σε πολλές έρευνες τηςκοινής γνώμης, ότι το πρόγραμμα σπουδών του σημερινού Λυκείου:

Αποθαρρύνει τη δημιουργικότητα και την πρωτοτυπία και ανταμείβει τη στείρα απομνημόνευση της ύλης.
Δεν λαμβάνει υπόψη του τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντά των μαθητών. Φορτώνει με υπέρμετρο άγχος και πίεση τους μαθητές. Αυτή η πίεση έχει επιπτώσεις στην προσωπική και τη σχολική ζωή των εφήβων και οδηγεί σε απαξίωση του σχολείου.
Οδηγεί σε αδυναμία εμπέδωσης της ύλης λόγω του κατακερματισμού του σχολικού χρόνου σε πολλά γνωστικά αντικείμενα, τα οποία δεν καλύπτονται επαρκώς, και στο απαραίτητο για τις εισαγωγικές εξετάσεις βάθος. Παράλληλα, ακυρώνεται ο παιδαγωγικός ρόλος των εκπαιδευτικών.

Αποτέλεσμαόλων των προαναφερθέντων ελλειμμάτων είναι η ελληνική οικογένεια να αιμορραγείοικονομικά.

3.Οι προτεινόμενες αλλαγές

Όπωςμας δείχνει τόσο η περιγραφή της κατάστασης που προηγήθηκε, όσο όμως και ηεμπειρία όλων των φορέων της εκπαίδευσης και της κοινωνίας, το πρόβλημαέγκειται και στη δομή και τη λογική του προγράμματος σπουδών. Εκείακριβώς βρίσκεται και το κέντρο βάρους των αλλαγών που προτείνουμε:

Το Λύκειο γίνεται βαθμίδα απόκτησης στέρεης γενικής παιδείας σε γνωστικά αντικείμενα κεντρικής σημασίας για την εκπαίδευση, δίχως όμως τίποτε να εμποδίζει και τον βαθμιαίο προσανατολισμό των μαθητών προς τα ατομικά ενδιαφέροντα και τις φιλοδοξίες τους για περαιτέρω σπουδές μετά το Λύκειο. Μετά την Α' Λυκείου (την τελευταία τάξη της αποκλειστικά γενικής παιδείας, που τώρα γίνεται πραγματική «γέφυρα» μεταξύ Γυμνασίου και Λυκείου), προχωρούμε στη Β' Λυκείου, όπου προσχηματίζεται ένας πρώτος προσανατολισμός των μαθητών, ο οποίος θα πάρει την τελική του μορφή στη Γ' Λυκείου. Λαμβάνεται κάθε πρόνοια, ώστε και να διευκολύνεται ο βαθμιαίος αυτός προσανατολισμός των μαθητών, αλλά και να μη λειτουργεί εις βάρος των στόχων της γενικής παιδείας.
Αναδιατάσσεται ο αριθμός των μαθημάτων, και ανακαθορίζονται το περιεχόμενο και ο τρόπος διδασκαλίας τους. Διευκολύνεται η πρόσβαση στις βαθιές δομές γνώσης χάρη στα μαθήματα της επιλογής των παιδιών που θεσπίζονται, ενώ, ταυτόχρονα, εξασφαλίζεται και επαρκής χρόνος, στο σχολείο, για την ολοκληρωμένη κάλυψή τους. Έτσι, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι μονόωρο μάθημα δεν υφίσταται στο νέο Λύκειο.
Τα μαθήματα της Ελληνικής Γλώσσας (Νέα και Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία-Λογοτεχνία), η Ιστορία, και τα Μαθηματικά, συνιστούν τον τριπλό πυρήνα των μαθημάτων γενικής παιδείας, τα οποία οι μαθητές παρακολουθούν υποχρεωτικά, ανεξάρτητα από τις ατομικές κλίσεις και τις επιλογές τους. Είναι εδώ ορατός ο στόχος, οι όποιες ειδικότερες κλίσεις των μαθητών να περιστρέφονται γύρω από την απόκτηση μιας ευρύτερης γενικής παιδείας, η οποία θα καλλιεργεί την κριτική σκέψη και την επικοινωνία (Γλώσσα), την αυτογνωσία και την ολοκληρωμένη εθνική και ευρωπαϊκή ταυτότητα (Ιστορία) και τη μαθηματική σύλληψη της πραγματικότητας (Μαθηματικά).
Εισάγεται η «ερευνητική» ή «συνθετική εργασία» (αγγλικά Project), ως διακριτή ενότητα του προγράμματος σπουδών, για να αποκτήσουν οι μαθητές την πολύτιμη εμπειρία διαχείρισης μαθησιακών έργων ανοικτού τύπου, τα οποία απαιτούν εγκάρσιες ικανότητες όπως είναι μεταξύ άλλων: ο σχεδιασμός και η επίλυση προβλημάτων, η δημιουργικότητα και η κριτική σκέψη και η καινοτομία, η εφαρμογή της θεωρητικής γνώσης σε πραγματικά πλαίσια εφαρμογών και ο συνδυασμός των γνώσεων από διάφορα μαθήματα. Η ερευνητική εργασία είναι υποχρεωτική για όλους τους μαθητές. Αξιολογείται αυτόνομα, και ο βαθμός της προσμετράται ισότιμα με τους βαθμούς των υπόλοιπων μαθημάτων. Η αξιολόγηση συνεκτιμά όχι μόνον το αποτέλεσμα της εργασίας των μαθητών, αλλά και την όλη διαδικασία εκπόνησής της.
Διευρύνεται ουσιαστικά το φάσμα των επιλογών των μαθητών. Το Νέο Λύκειο, σύμφωνα με τα προηγούμενα, παρέχει στέρεη γενική παιδεία. Παράλληλα όμως, και σε αντιδιαστολή προς το σημερινό (που δίνει μόλις τρία μαθήματα επιλογής), διευκολύνει τον μαθητή σε προσωπικές επιλογές μαθημάτων, ανάλογα με τις ιδιαίτερες κλίσεις και τα ενδιαφέροντά του, παρέχοντάς του συμπαράσταση στους σχεδιασμούς του για πρόσβαση στην επόμενη εκπαιδευτική βαθμίδα: και στις τρεις τάξεις, του δίνει τη δυνατότητα να επιλέξει ελεύθερα το θέμα της ερευνητικής εργασίας, από το γνωστικό εκείνο πεδίο με το οποίο επιθυμεί να ασχοληθεί ∙ προπάντων στη Β' και στη Γ' Λυκείου, του δίνει ελευθερία να επιλέξει τον κύκλο ή το άθροισμα εκείνο μαθημάτων που θα υπηρετήσουν τις ανάγκες του, όχι βέβαια χωρίς την πάντα χρήσιμη εσωτερική καθοδήγηση. Η εσωτερική αυτή συμβουλευτική διαδικασία ουσιαστικοποιείται τώρα, για να ανταποκρίνονται σύμμετρα προς τις ρυθμίσεις που εισάγονται στις επόμενες παραγράφους, και γίνεται ακόμη περισσότερο απαραίτητη, όσο η απεριόριστη προσφορά επιλεγόμενων μαθημάτων εκ των πραγμάτων δεν είναι δυνατή σε όλα τα σχολεία και σε όλα τα γεωγραφικά σημεία της επικράτειας.
Ενισχύεται ουσιαστικά η Τέχνη και ο Πολιτισμός. Το σχετικό πεδίο (που σήμερα περιορίζεται σε δύο μόνο μαθήματα επιλογής στην Α' και τη Γ' Λυκείου), στο νέο Λύκειο διαχέεται σε όλες τις τάξεις μέσω: (α) της εκπόνησης της ερευνητικής εργασίας στην Α', Β' και Γ' Λυκείου --το θέμα της οποίας μπορεί να εντάσσεται στον κύκλο «Τέχνη και Πολιτισμός»--, (β) της καθιέρωσης του μαθήματος επιλογής «Τέχνη και Πολιτισμός» για όλους τους μαθητές, ανεξαρτήτως της ομάδας μαθημάτων που θα επιλέξουν στη Β' Λυκείου, (γ) της ένταξης του μαθήματος «Ιστορία της Τέχνης» στην ομάδα μαθημάτων που εξυπηρετούν μαθητές που σκέφτονται περαιτέρω σπουδές στις ανθρωπιστικές επιστήμες, και (δ) της καθιέρωσης του μαθήματος της «Καλλιτεχνικής και Πολιτισμικής Δημιουργίας» ως μαθήματος επιλογής στη Β' και Γ' Λυκείου, όπου οι μαθητές θα μπορούν με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών να παράγουν έργα καλλιτεχνικού και πολιτιστικού χαρακτήρα (π.χ. θεατρικές παραστάσεις, μουσικές συναυλίες, εκθέσεις ζωγραφικής, ποιητικές συλλογές, παραστάσεις χορού, video art, τέχνη με τη χρήση ψηφιακών μέσων).
Στις δυο τελευταίες τάξεις (Β' και Γ') του Λυκείου παρέχεται στους μαθητές, εντός του σχολικού προγράμματος, η δυνατότητα να παρακολουθούν επιλεγμένα μαθήματα («μαθήματα εμβάθυνσης») σε επιπλέον ώρες, για να μειωθεί η εξάρτηση από το φροντιστήριο. Σε κάποια μαθήματα επιλογής, εισάγονται τα αντίστοιχα «μαθήματα εμβάθυνσης», προκειμένου για βασικά γνωστικά αντικείμενα με κομβική σημασία για την πρόσβαση των μαθητών στην επόμενη εκπαιδευτική βαθμίδα. Με τον τρόπο αυτό και κατά τις επιλογές τους, οι μαθητές έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν, εντός του σχολείου, σε περισσότερες ώρες διδασκαλίας μαθήματα αυξημένης γι’ αυτούς βαρύτητας. Έτσι, αφενός μέσω της μείωσης του σημερινού αριθμού των διδασκόμενων μαθημάτων, και, αφετέρου, μέσω της προσφοράς μαθημάτων εμβάθυνσης (πάντα κατ’ επιλογήν) στα επιθυμητά γνωστικά αντικείμενα, δίνεται μέσα στο σχολείο υπερεπαρκής χρόνος, για να αφομοιωθεί η ύλη και να μειωθεί η εξάρτηση από το φροντιστήριο. Για παράδειγμα, ο μαθητής της Γ' Λυκείου, που διδάσκεται 5 ώρες Μαθηματικά στη σημερινή Θετική ή στην Τεχνολογική κατεύθυνση, με το νέο σύστημα θα διδάσκεται συνολικά 7 ώρες Μαθηματικά, οι οποίες θα μπορούν να αυξηθούν και σε 9, εάν έχει επιλέξει και το αντίστοιχο μάθημα εμβάθυνσης. Ανάλογη αύξηση θα ισχύσει και για τα άλλα μαθήματα.
Υπενθυμίζεται ότι όλοι οι μαθητές έχουν πιστοποιηθεί στην ξένη γλώσσα και στην Πληροφορική από τη Γ’ Γυμνασίου. Ήδη από εφέτος τον Ιούνιο ξεκινάει πιλοτικά η πιστοποίηση στην Πληροφορική.

Α' Λυκείου

Η Α' Λυκείου αποτελεί τάξη Γενικής Παιδείας. Αυτό δεν αποκλείει να μπορούν όσοι μαθητές το επιθυμούν να αρχίσουν σταδιακά να προετοιμάζονται για τα επόμενα βήματά τους, εφόσον τους παρέχεται η δυνατότητα να εκπονήσουν την ερευνητική τους εργασία πάνω σε θέμα εντασσόμενο στις Ανθρωπιστικές ή τις Κοινωνικές Επιστήμες ∙ στην Τέχνη ή τον Πολιτισμό ∙ στα Μαθηματικά, στις Φυσικές Επιστήμες ή στην Τεχνολογία ∙ στο Περιβάλλον και την Αειφόρο Ανάπτυξη --ή σε ένα συνδυασμό των ανωτέρω.
Μειώνεται κατά 8 ο συνολικός αριθμός των μαθημάτων (από 16 σε 8), ούτως ώστε αφενός να γίνεται εμβάθυνση και να αποκτώνται ουσιαστικές γνώσεις σε κεντρικής σημασίας γνωστικά αντικείμενα, και, αφετέρου, να αναδεικνύεται η εσωτερική ενότητα γνωστικών αντικειμένων, που ως τώρα προσφέρονταν ανεξάρτητα αλλήλων. Συγκεκριμένα,

1. δημιουργείται ενιαίος τίτλος «ΕλληνικήΓλώσσα (Αρχαία και Νέα Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία)», με διακριτά μαθήματατην «Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία», τη «Νεοελληνική Γλώσσα» και τη«Νεοελληνική Λογοτεχνία», για να αναδεικνύεται ο πλούτος και η εσωτερικήσυνοχή, η ιστορική συνέχεια και η εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας καιγραμματείας.

2. ενοποιούνται τα μέχρι σήμερα ανεξάρτηταμαθήματα της «Άλγεβρας» και της «Γεωμετρίας» σε ένα ενιαίο τίτλο «Μαθηματικά».

3. δημιουργείται ενιαίος τίτλος «ΦυσικέςΕπιστήμες», με διακριτά μαθήματα τη «Φυσική», τη «Χημεία», και τη «Βιολογία» (ητελευταία αποτελεί καινοτόμο προσθήκη στην Α' Λυκείου).

4. το μάθημα της «Τεχνολογίας»ενσωματώνεται στην «ερευνητική εργασία». Να σημειωθεί ότι, αντί του ενός απλούμαθήματος σχολείου που καταργείται, θεσπίζεται τώρα η πλήρης και ουσιαστικήενσωμάτωση των Νέων Τεχνολογιών σε όλα τα μαθήματα –και τούτο όχι για λόγουςδιακοσμητικούς, αλλά ουσίας: στην καρδιά της καινοτομικής σκέψης βρίσκεται ηδυνατότητα να μαζεύει κανείς υλικό από όλες τις πηγές και μετά να συνδυάσει μετρόπο ευρετικό και να το υποβάλει σε κριτική επεξεργασία. Τόσο η διαδικασία τηςαναζήτησης και συλλογής υλικού όσο και της επεξεργασίας του είναι σήμερακατεξοχήν δυνατή μέσα από το Διαδίκτυο και τις ποικίλες εφαρμογές. Μ’ αυτέςεπιδιώκεται να εξοικειωθεί ο μαθητής και στην εκπόνηση της ερευνητικήςεργασίας, αλλά και σε όλα τα μαθήματα του σχολείου, μέσα από τα νέα ΠρογράμματαΣπουδών.

5. το μάθημα «Αρχές Οικονομίας»μεταφέρεται στη Β' Λυκείου, σε ηλικία που οι μαθητές έχουν αποκτήσει περισσότερα ερεθίσματα και ενδιαφέρον, για νααντιλαμβάνονται τα οικονομικά φαινόμενα.

6. o«Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός», από το υποβαθμισμένο μονόωρο μάθημαπου είναι σήμερα στην τάξη αυτή, αναβαθμίζεται αναδιοργανούμενο πλήρως καιεντασσόμενο, ως οριζόντια δράση, στη σχολική ζωή. Μέσω σύγχρονωνεκπαιδευτικών προσεγγίσεων (π.χ. με προσκλήσεις στο σχολείο επαγγελματικών ενώσεων,ή με σύνδεση με επαγγελματίες κατά τη διεξαγωγή των ερευνητικών εργασιών) καιαναβαθμισμένων ψηφιακών υπηρεσιών επαγγελματικού προσανατολισμού καισυμβουλευτικής, οι μαθητές υποστηρίζονται πλήρως, για να επιλέξουν τοεπαγγελματικό τους μέλλον.

7. οι μαθητές υποχρεούνται να επιλέξουντην «ερευνητική εργασία», η οποία αξιολογείται και βαθμολογείται ισότιμα προςόλα τα άλλα μαθήματα.

Β' Λυκείου

Στη Β' Λυκείου υπάρχουν διάφορες επιλογές. Πάντα με τη συμβουλευτική στήριξη και καθοδήγηση του σχολείου, οι μαθητές επιλέγουν (από έναν ενδεικτικό κατάλογο προσφερομένων μαθημάτων σχολείου –ακόμη και από ελεύθερες ατομικές επιλογές) έναν αριθμό μαθημάτων από τις κλασικές και τις ανθρωπιστικές επιστήμες, από τις επιστήμες τις θετικές, τις τεχνολογικές και εκείνες της υγείας. Με τον τρόπο αυτόν, οι επιλογές στη Β' Λυκείου έχουν χαρακτήρα κάθε άλλο παρά οριστικό και τελεσίδικο∙ αντίθετα, επιτρέπουν στους μαθητές σημαντικό βαθμό ευελιξίας, ακόμα και σε αυτόν τον προχωρημένο σταθμό των σπουδών τους.
Ο συνολικός αριθμός των μαθημάτων μειώνεται κατά 5 (από δεκαεπτά μαθήματα σε δώδεκα). Ο αριθμός αυτός είναι σταθερός και ανεξάρτητος από τη σύνθεση των μαθημάτων που επιλέγονται.

Γ' Λυκείου

· ΣτηΓ' Λυκείου, όταν οι στρατηγικοί στόχοι των παιδιών παίρνουν την τελική τουςμορφή, διευκολύνεται η επιλογή μαθημάτων που αποφασίζουν οι μαθητές. Μεταξύάλλων, η εσωτερική συμβουλευτική οφείλει να καθοδηγήσει τα παιδιά -- ως προς τη σύνθεση των μαθημάτων εκείνωνπου απαιτούν τα Τμήματα των ΑΕΙ και ΤΕΙ για πρόσβαση στην τριτοβάθμιαεκπαίδευση, για τους συντελεστές βαρύτητας και τα συναφή --, ακόμη και με τηυπόδειξη «ενδεικτικών διαδρομών» ή «ενδεικτικών προγραμμάτων», τα οποία βέβαιακάθε άλλο είναι παρά υποχρεωτικά.

· Μειώνεταικατά 6 ο συνολικός αριθμός μαθημάτων (από δεκαέξι μαθήματα σε δέκα).

Για όλες τις παραπάνω αλλαγές έχειγίνει πλήρης προγραμματισμός των αναγκών σε διδακτικό προσωπικό.

4.Η αξιολόγηση στο Νέο Λύκειο

4.1Γενικές αρχές

Ηαλλαγή στο Λύκειο θα πρέπει να συνοδευθεί και με την αλλαγή του τρόπουαξιολόγησης των αντίστοιχων μαθημάτων. Η αλλαγή αυτή θα χαρακτηρίζεται σεγενικές γραμμές από τις παρακάτω ειδικότερες κατευθύνσεις:

Προσδιορισμός της ανά μάθημα εξεταστέας ύλης με βάση θεματικές ενότητες ή μονάδες, και όχι με τον ορισμό σελίδων από το σχολικό βιβλίο.
Ικανότητα σύνθεσης των ουσιωδών γνώσεων από ευρύτερα τμήματα της ύλης.
Κατανόηση των βασικών εννοιών (ή, κατά το αντικείμενο: γεγονότων, διαδικασιών ή διεργασιών) του κάθε γνωστικού πεδίου.
Εφαρμογή των ειδικών μεθοδολογικών εργαλείων του κάθε γνωστικού πεδίου (αξιολόγηση του ειδικού τρόπου σκέψης που χαρακτηρίζει το κάθε πεδίο).
Δυνατότητα κριτικής αξιολόγησης και ανάπτυξης ορθολογικών επιχειρημάτων και τεκμηρίωσης για θέματα συναφή με την ύλη.
Εφαρμογή της γνώσης για την αντιμετώπιση προβλημάτων ή την αξιολόγηση καταστάσεων σε πραγματικά και ποικίλα πλαίσια εφαρμογής. Εκτός από τις γνώσεις θα αξιολογούνται και οι δεξιότητες των μαθητών.
Επάρκεια στη χρήση ειδικών εκφραστικών κωδίκων (όπου εφαρμόζεται, π.χ., φορμαλισμός στα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες, ανάγνωση γραφικών παραστάσεων ή ειδικών σχεδιαγραμμάτων, κλπ).

Με άλλα λόγια, η αξιολόγηση θα πρέπεινα εστιάζει αφενός στην ουσιώδη κατανόηση των κεντρικών θεμάτων και εννοιών,και, αφετέρου, στην κατάκτηση των ανώτερων γνωστικών ικανοτήτων και δεξιοτήτων,όπως είναι, μεταξύ άλλων, η κριτική και συνθετική σκέψη, η αξιολόγηση, ηεπιχειρηματολογία, η επίλυση προβλημάτων, η πρωτοτυπία.

4.2Ρυθμίσεις

Οι εξετάσεις στο τέλος της Α', Β' και Γ' Λυκείουσταδιακά και με πρώτο έτος εφαρμογής για την Α' μόνο Λυκείου την επόμενησχολική χρονιά, διεξάγονται ενδοσχολικά με κοινά θέματα που τίθενται σε εθνικόεπίπεδο ενώ παράλληλα προοπτικά θα συγκροτηθεί και τράπεζα θεμάτωνδιαβαθμισμένης δυσκολίας από την οποία θα αντλούνται τα θέματα. Στην περίπτωσηαυτή το απολυτήριο Λυκείου θα προκύπτει από το μέσο όρο της βαθμολογίας τωνμαθητών στην Α', Β' και Γ' Λυκείου. Ο τρόπος αυτός υπολογισμού του βαθμού τουαπολυτηρίου Λυκείου όπως ήδη αναφέρθηκε θα εφαρμοσθεί για τους μαθητές πουφοιτούν τώρα στην Γ' Γυμνασίου ώστε να μην αιφνιδιασθεί κανείς.

Με βάση τις παραπάνω ρυθμίσεις, τόσο στο επίπεδο τωναλλαγών στα προγράμματα σπουδών όσο και των αλλαγών στον τρόπο αξιολόγησης,επιχειρείται η ενίσχυση της αυτονομίας της σχολικής μονάδας (μέσω τηςδυνατότητας δημιουργικής πρωτοβουλίας των εκπαιδευτικών στις ερευνητικέςεργασίες, το μάθημα της Καλλιτεχνικής και Πολιτιστικής Δημιουργίας αλλά και τωνμαθημάτων εμβάθυνσης). Παράλληλα επιχειρείται η αντικειμενικοποίηση τηςαξιολόγησης του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου. Έτσι σταδιακά προσεγγίζεται ο στόχος τηςαποδέσμευσης της σχολικής μονάδας από τον κεντρικό κρατικό εναγκαλισμό, μεπαράλληλη όμως αντικειμενική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού της έργου.

5.Νέο Σύστημα πρόσβασης στην Ανώτατη Εκπαίδευση

5.1Οι αδυναμίες του σημερινού εξεταστικού συστήματος

Ένασύστημα εξετάσεων οφείλει να είναι αφενός δίκαιο (fair) και αφετέρου έγκυρο(valid). Το υφιστάμενο σύστημα έχει εμπεδωθεί στη συνείδηση της ελληνικήςκοινωνίας μόνον ως αδιάβλητο –όχι όμως και δίκαιο. Και τούτο διότι παρέχει μιασειρά διασφαλίσεις (π.χ. κοινά θέματα κεντρικά οριζόμενα, απόκρυψη των ονομάτωντων υποψηφίων, τυχαία αντιστοίχιση γραπτών-βαθμολογητών, κεντρική επεξεργασίακαι έκδοση αποτελεσμάτων).

Μετον όρο «έγκυρο» εννοούμε ότι οι γραπτές δοκιμασίες που απαρτίζουν το σύστηματων εξετάσεων ελέγχουν πράγματι τοεπιθυμητό επίπεδο γνώσεων, που πρέπει να έχει ένας υποψήφιος προκειμένου να συνεχίσειτις σπουδές του σε ένα επιστημονικό πεδίο ή/και να είναι ολοκληρωμένοςακαδημαϊκός πολίτης. Με βάση αυτό τον ορισμό το σημερινό σύστημαεισαγωγικών εξετάσεων δεν είναι έγκυρο αφού:

α)τα θέματα αφορούν σε ένα περιορισμένο μόνο τμήμα της ύλης της τελευταίας μόνοτάξης του Λυκείου.

β)τα θέματα δεν διαφοροποιούνται ανάλογα με το σκοπό της εξέτασης (με την ίδιαεξέταση κρίνεται η απόκτηση του απολυτηρίου Λυκείου και της εισαγωγής σταανώτατα ιδρύματα).

Βρέθηκεότι σχεδόν οι περισσότεροι τους μισούς βαθμολογητές (55,4%) δεν πιστεύουν πωςτο ισχύον σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση επιτυγχάνει τηνπολυεπίπεδη αξιολόγηση των δεξιοτήτων των μαθητών.

δ)δεν διαφοροποιείται η βαρύτητα της επίδοσης στα διάφορα μαθήματα ανάλογα με τιςαπαιτήσεις που θέτουν τα ίδια τα Τμήματα των ΑΕΙ και ΑΤΕΙ.

Αποτέλεσμααυτής της κατάστασης είναι μια σειρά από παθογένειες οι κυριότερες από τιςοποίες είναι:

Με το σημερινό σύστημα, ανθεί ένα τεράστιο οικονομικό κύκλωμα παραπαιδείας, και δυστυχώς είναι σαφές ότι δημιουργούνται και αναπαράγονται κοινωνικοί φραγμοί, καθώς τα παιδιά των ασθενέστερων οικονομικά οικογενειών έχουν σαφέστατα πολύ λιγότερες ευκαιρίες. Υπολογίζεται (με στοιχεία του 2008) ότι ετησίως δαπανώνται περίπου 1.053.000.000 ευρώ.
Οι υποψήφιοι στη συντριπτική τους πλειονότητα εισάγονται σε Τμήματα που βρίσκονται χαμηλά στις προτιμήσεις τους. Είναι δε χαρακτηριστικό το γεγονός ότι περίπου το 15% των υποψηφίων κάθε χρονιάς επαναλαμβάνουν τις εξετάσεις την επόμενη χρονιά με την ελπίδα να μπουν στα Τμήματα που πραγματικά επιθυμούν.

5.2 Περιγραφή του νέου συστήματος

1. Δημιουργείται Ανεξάρτητος ΕθνικόςΟργανισμός Εξετάσεωνπου θα αναλάβει συνολικά τη ρύθμιση όλων των σχετικών με τις εξετάσεις θεμάτων.Συγκεκριμένα ανάμεσα στις αρμοδιότητες του οργανισμού ενδεικτικάσυγκαταλέγονται και τα ακόλουθα:

Ο προσδιορισμός της εξεταστέας ύλης που έχει μόνο θεματικό προσδιορισμό (π.χ. μηχανική στερεού σώματος, οπτική, κτλ) και όχι προσδιορισμό σελίδων. Η εξέταση θα αφορά στην αξιολόγηση γνώσεων, δεξιοτήτων και στάσεων.
Η ανάπτυξη τράπεζας θεμάτων διαβαθμισμένης (σταθμισμένης) δυσκολίας.
Η ανάδειξη επιλεγμένων βαθμολογητών που θα αξιολογούνται και θα επιμορφώνονται διαρκώς.
Η διοργάνωση των εξετάσεων (θέματα, επιτηρήσεις, διάρκεια, διαδικασία βαθμολόγησης και αναβαθμολόγησης, κλπ).
Η δυνατότητα οι εξετάσεις να επαναλαμβάνονται, υπό κάποιες προϋποθέσεις, εντός του έτους (πέραν της πάγιας ετήσιας διεξαγωγής τους) είναι ζήτημα που θα εξεταστεί από τον Ανεξάρτητο Εθνικό Οργανισμό Εξετάσεων.

2. Στο τέλος της Γ' Λυκείου οι μαθητέςδίνουν πανελλήνιες εξετάσεις για την εισαγωγή τους στην ανώτατη εκπαίδευση. Ητελική γραπτή εξέταση ανά μάθημα περιλαμβάνει δυο ομάδες θεμάτων. Η επίδοση τωνμαθητών στην πρώτη ομάδα θεμάτων καθορίζει το βαθμό που λαμβάνεται υπόψη γιατην απόκτηση του απολυτήριου Λυκείου στο συγκεκριμένο μάθημα, ενώ η επίδοση στηδεύτερη ομάδα θεμάτων καθορίζει την εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση. Οιπανελλήνιες αυτές εξετάσεις διεξάγονται σε όλα τα μαθήματα της Γ' Λυκείου μεμόνες εξαιρέσεις το σχέδιο έρευνας (project) και τη Φυσική Αγωγή πουαξιολογούνται μόνο ενδοσχολικά.

Όλοι οι μαθητές της Γ' Λυκείου υποχρεούνται ναπροσέλθουν στην εξέταση της πρώτης ομάδας θεμάτων, για να λάβουν το ΑπολυτήριοΛυκείου. Στην εξέταση της δεύτερης ομάδας θεμάτων προχωρούν μόνονεκείνοι οι μαθητές που επιθυμούν εισαγωγή τους στο Πανεπιστήμιο. Οι μαθητέςαυτοί επιλέγουν σε ποια μαθήματα θα δώσουν εξετάσεις στην δεύτερη ομάδαθεμάτων, με βάση την επιθυμία τους να εισαχθούν σε συγκεκριμένα Τμήματα. Μετον τρόπο αυτό αποσυνδέονται οι εξετάσεις για την «απόκτηση του απολυτηρίουΛυκείου» από τις εξετάσεις για την «εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση». Παράλληλααποκτά πρόσθετο κύρος το απολυτήριο Λυκείου, αφού αποκτάται με εθνικούχαρακτήρα εξωτερικές εξετάσεις. Πρέπει να σημειωθεί ότι:

3. Τα Τμήματα των ΑΕΙ και ΤΕΙδημοσιοποιούν τα κριτήρια που έχουν υιοθετήσει μόνα τους (π.χ. ποια μαθήματακαι με ποιους συντελεστές βαρύτητας σε ένα έκαστο) για την εισαγωγήφοιτητών σ’ αυτά. Ο αριθμός των εξεταζόμενων μαθημάτων θα είναι από 3 έως 5. Ηελληνική γλώσσα είναι υποχρεωτικά ένα από αυτά.

4. Οι μαθητές μπορούν να εισάγονταιχωρίς εξετάσεις σε Τμήματα, όπου συγκεντρώνεται ζήτηση χαμηλότερη από τοναριθμό προσφερόμενων θέσεων. Στην περίπτωση αυτή τα εν λόγω Τμήματα μπορούννα θέτουν ελάχιστες προϋποθέσεις εισαγωγής που σχετίζονται μόνο με την επίδοσητων μαθητών στο Λύκειο. Το Φεβρουάριο οι μαθητές υποβάλλουν ένα πρώτομηχανογραφικό δελτίο με βάση το οποίο προσδιορίζονται τα Τμήματα χαμηλήςζήτησης στα οποία οι μαθητές που τα δήλωσαν μπορούν να περάσουν χωρίςεισαγωγικές εξετάσεις. Μετά τη διεξαγωγή των εισαγωγικών εξετάσεων τον Ιούνιο,οι μαθητές που συμμετείχαν σε αυτές υποβάλλουν νέο οριστικό αυτή τη φοράμηχανογραφικό δελτίο με τις προτιμήσεις τους.

5. Οι μαθητές μπορούν να δώσουν όσαμαθήματα επιθυμούν από το ενδεικτικό πρόγραμμα σπουδών που παρακολουθούν ώστενα διευρύνουν το φάσμα των επιλογών τους σε Τμήματα.

6. Οι τελικές εξετάσεις στην Α', Β' καιΓ' Λυκείου διεξάγονται ενδοσχολικά μεθέματα που τίθενται σε εθνικό επίπεδο. Στα γραπτά καλύπτονται τα ονόματα των μαθητών. Οβαθμός της κάθε τάξης αντίστοιχα προκύπτει ως ο μέσος όρος της προφορικής καιτης τελικής γραπτής επίδοσης του μαθητή σε κάθε μάθημα. Ο βαθμός τουαπολυτηρίου δύναται να προσμετράται για την εισαγωγή των μαθητών σε ποσοστό πουαποφασίζει ο εθνικός οργανισμός.

Από τις αλλαγές αυτές δεν αιφνιδιάζεταικανείς. Συγκεκριμένα:

1. Για τους μαθητές που τη στιγμή αυτήφοιτούν στην Β' και στη Γ' Λυκείου δεν θα υπάρξει καμιά απολύτως μεταβολή.

2. Για τους μαθητές που τη στιγμήαυτή φοιτούν στην Α' Λυκείου θα ισχύσει μεταβατικό σύστημα σύμφωνα με τοοποίο:

· Οιμαθητές αυτοί παρακολουθούν τα ενδεικτικά προγράμματα σπουδών της Β' και Γ'Λυκείου με τις αντίστοιχες προσαρμογές των υφιστάμενων αναλυτικών προγραμμάτωντων μαθημάτων που περιλαμβάνονται σε αυτά. Στο τέλος της Γ' Λυκείου δίνουνπανελλήνιες εξετάσεις που οργανώνονται όπως και σήμερα από το ΥπουργείοΠαιδείας.

· Ητελική γραπτή εξέταση ανά μάθημα περιλαμβάνει δυο ομάδες θεμάτων. Η επίδοση τωνμαθητών στην πρώτη ομάδα θεμάτων καθορίζει το βαθμό που λαμβάνεται υπόψη γιατην απόκτηση του απολυτήριου Λυκείου στο συγκεκριμένο μάθημα, ενώ η επίδοση στηδεύτερη ομάδα θεμάτων καθορίζει την εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση. Οιμαθητές δίνουν τη δεύτερη ομάδα θεμάτων για την εισαγωγή τους σε τέσσερα μόνομαθήματα που καθορίζονται από τα Τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ ανάλογα με τοενδεικτικό πρόγραμμα σπουδών που έχουν παρακολουθήσει. Τα Τμήματα προσδιορίζουναυτά τα τέσσερα μαθήματα μέχρι το τέλος Μαΐου.

· Οιμαθητές αυτοί μπορούν να εισάγονται χωρίς εξετάσεις σε Τμήματα πουσυγκεντρώνουν χαμηλότερη ζήτηση από τις προσφερόμενες θέσεις. Στηνπερίπτωση αυτή τα εν λόγω Τμήματα μπορούν να θέτουν ελάχιστες προϋποθέσειςεισαγωγής που σχετίζονται μόνο με την επίδοση των μαθητών στο Λύκειο.

Η πλήρης εφαρμογή του νέου τρόπου εισαγωγής, όπως περιγράφηκε παραπάνω (νέος οργανισμός, τράπεζα θεμάτων, νέος τρόπος ενδοσχολικών εξετάσεων, υπολογισμός απολυτηρίου Λυκείου), θα ισχύσει από το σχ. έτος 2014-15 και θα αφορά τους μαθητές που κατά το σχολικό έτος 2011/12 φοιτούν στην Γ' Γυμνασίου.

Βιβλιογραφία

Δημαράς,Αλέξης, (1997), Το εθνικό απολυτήριο.Μια πρόταση που έγινε: Τεκμήρια για την ιστορία, Αθήνα: Ερμής.

ΚΑΝΕΠ/ΓΣΕΕ(2010), Ετήσια Έκθεση για την Τυπική Εκπαίδευση 2010, Αθήνα.

ΚΕΜΕΤΕ/ΟΛΜΕ(1998), Μελέτες - Έρευνες -1- Ενιαίο Λύκειο - Εισαγωγικές ΑΕΙ - Υγείακ.ά., Αθήνα.

OECD, (2011), Strong Performers and SuccessfulReformers in Education: Education Policy Advice for Greece, Paris: OECD.

ΟΛΜΕ(1995), Πρακτικά Διημέρου (Ενιαίο Λύκειο - Εισαγωγικές ΑΕΙ), Αθήνα.

ΠαιδαγωγικόΙνστιτούτο, (2003), Η ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Ευρώπη:Αξιολόγηση και εξεταστικά συστήματα, Αθήνα.

ΠΟΣΔΕΠ(2009), Οι αλλαγές στο Λύκειο και στο σύστημα πρόσβασης, Πρακτικάδιήμερου επιστημονικού συνέδριου, Επιστημονική επιμέλεια: Κώστας ΑγγελάκοςΑθήνα: Πλέθρον.

Μπαμπινιώτης,Γεώργιος, (2009), Πόρισμα του Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία, Αθήνα:ΕΣΥΠ/ΣΠΔΕ.

Δείτε καί:-Συνεδρίαση Διακομματικής Επιτροπής για Παιδεία- Πρότασηγια Λύκειο και σύστημα πρόσβασης- Δηλώσεις Υπουργού και Γενικού Γραμματέα(01-02-2012)

Πάφου Γεώργιος: «Δεν κρύβουμε την ανησυχία μας για ….την αμφισβήτηση της παρεχόμενης ιστορικής και θρησκευτικής ύλης στην εκπαίδευση.»

2012-02-01T12:35:00.001+02:00

Λίγες σκέψεις για την Ελληνική Παιδεία στην Κύπρο

Του Μητροπολίτη Πάφου Γεωρίου*

Η Παιδεία είναι σημαντικότατος παράγοντας της ζωής και τηςεπιβίωσης ενός λαού. Η επίδρασή της, όπως ομολογείται από όλους, εκτείνεται σεχρόνο αφάνταστα μεγάλο, πολύ πιο πέρα από τα μαθητικά θρανία, και επηρεάζειαποφασιστικά μικρούς και μεγάλους, αυτό το ίδιο το Έθνος. Η πνευματική άνωσηενός λαού εξαρτάται από την έκταση και την ποιότητα της παιδείας του.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία υπήρξε οπροστάτης της εθνικής παιδείας σ’ όλον τον υπόδουλο Ελληνισμό. Και στην Κύπρο,μέχρι την ίδρυση των πρώτων σχολείων - κι αυτών ιδρυθέντων από την Εκκλησία -ιερείς υπήρξαν οι θεματοφύλακες της ελληνικής παιδείας. Διατήρησαν άσβεστο τοφως της μάθησης, όσο αμυδρό κι αν ήταν αυτό, προφυλάσσοντάς το από τους ανέμουςτων κατακτητών πού βυσσοδομούσαν να σβήσουν και την τελευταία αναλαμπή του.

Και πράγματι μπορούμε σήμερα ναομολογήσουμε πως η ελληνική παιδεία στάθηκε η πραγματική σχεδία του βίου μας.Αυτή μας έδωσε, εκτός των άλλων, και πνοή για να πιστεύουμε, να παλεύουμε, ναπροχωρούμε. Δίχως τη δάδα της δεν θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε. Η μόνωση απότον υπόλοιπο ελληνικό κορμό, η δίωξη, η σκλαβιά, ο εξανδραποδισμός, θα μαςαφάνιζαν. Μόνο μια ασφυκτικά στενή σχέση της Κύπρου με τον Ελλαδικό χώρο -ιδιαίτερα στο θέμα της παιδείας - ήταν και εξακολουθεί να είναι προϋπόθεση γιατην επιβίωση του ελληνισμού σ’ αυτό το νησί. Διαφορετικά θα μέναμε έρμαιο στουςανέμους που φυσούν από πολλές κατευθύνσεις.

Οι συνθήκες, βέβαια, σήμεραάλλαξαν. Η Κύπρος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλοι μας είμαστε μάρτυρεςτου πολυπολιτισμικού χαρακτήρα της κοινωνίας μας. Δεν διαφωνούμε στο ότι ηπαιδεία μας σήμερα πρέπει να οδηγεί στην πνευματική ευθύνη και στον παγκόσμιοπολίτη. Δενμπορεί, όμως, η παιδεία μας να υποβαθμίζει την ταυτότητα του μέγιστου τμήματοςτου Κυπριακού λαού που είναι ελληνική. Η καλλιέργεια και ανάπτυξη της οικείαςταυτότητας δεν σημαίνει εθνικισμό, ούτε και εθνικό ναρκισσισμό. Σημαίνεικαλλιέργεια των αξιών της παράδοσης, στέρεη γνώση της ιστορίας και γενικάαυτογνωσία.

Κατανοούμε πλήρως τους κινδύνουςπου ελλοχεύουν στη σύγχρονη συνάντηση των εθνών. Απολυτοποίηση του έθνουςοδηγεί στον εθνικισμό. Απολυτοποίηση της οικουμένης οδηγεί στον ισοπεδωτισμό. ΗΕκκλησία, ακόμα και σε καιρούς δύσκολους, και ζώντας κάτω από ξένη κυριαρχία,έχοντας υπόψη τις βασικές αρχές του Ευαγγελίου, δεν περιέπεσε στον εθνικισμό.Είδε και τον αλλόφυλο ως πλησίον και αδελφό, και υπερασπίστηκε τα δικαιώματαακόμα και των διωκτών της. Πιστεύουμε, όμως, πως αν οδηγηθούμε στονισοπεδωτισμό, θα οδηγηθούμε αναπόφευκτα και στη δημιουργία ανθρώπων και λαώνχωρίς ταυτότητα, στη μαζοποίηση και στην παράδοση τους, χωρίς αντίσταση, στονπολιτισμικό ιμπεριαλισμό. Ο εθνικός εκφυλισμός είναι η χειρότερη μορφή δουλείας.

Δενκρύβουμε την ανησυχία μας για τις προσπάθειες που επιχειρούνται για απεξάρτησηαπό το ελληνικό εκπαιδευτικό πρότυπο και την Ελλάδα, καθώς και την αμφισβήτησητης παρεχόμενης ιστορικής και θρησκευτικής ύλης στην εκπαίδευση. Ανησυχούμε,επίσης, για την αμφισβήτηση, από μερικούς, της δυνατότητας διάπλασης σωστώνπολιτών στο πλαίσιο της εθνικής παράδοσης, που χαρακτηρίζουν, μάλιστα,συντηρητική και αντιδραστική.

Τι να πούμε για τον εξοβελισμόαπό τη διδασκόμενη ύλη υπέροχων κειμένων, της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας με ταοποία ανατράφησαν γενεές γενεών Ελλήνων της Κύπρου;

Χειρότερα είναι τα πράγματαστον τομέα της γλωσσικής κατάρτισης των παιδιών μας σήμερα και τηςεπιχειρούμενης υποτίμησής της. Ή γλώσσα είναι ένας βασικός τρόπος με τον όποιοεκδηλώνεται άλλα και βιώνεται η εθνική αυτοσυνειδησία ενός λαού. Ή ελληνικήγλώσσα είναι ο αρραγής συνδετικός κρίκος της ιστορίας του έθνους μας. Μιαςιστορίας 35 σχεδόν αιώνων. Είναι η ίδια γλώσσα του «Αιέν αριστεύειν» και του«Βασιλεύ ουράνιε», του «Ίτε παίδες Ελλήνων... νυν υπέρ πάντων αγών» και του«Αποτίναξέ τους, Πενταδάκτυλέ μου», η γλώσσα του Ομήρου, και του Σοφοκλή, αλλάκαι του Παλαιολόγου και του Ρήγα Φεραίου και του Γρηγόρη Αυξεντίου.

Ως Εκκλησία έχουμε κι έναεπιπλέον λόγο να καυχόμαστε για την Ελληνική μας γλώσσα. Ο λόγος του Θεούκατεγράφη εξ αρχής εις την Ελληνική γλώσσα. Κι αργότερα, όταν ο λόγος του Θεούέπρεπε να ερμηνευθεί με το λόγο του ανθρώπου, δεν υπήρχε στη σκηνή της Ιστορίαςάλλος φιλοσοφικός λόγος εκτός από τον Ελληνικό και σ’ αυτόν ερμηνεύθηκε και αναλύθηκεη Καινή Διαθήκη.

Μπορούμε λοιπόν, οι Νεοέλληνες,να στερούμε από τα παιδιά μας τον θησαυρό της γλώσσας μας; Μπορούμε να τουςστερούμε την πνευματική απόλαυση της εντρύφησης στα κείμενα των προγόνων μας;

Η σημερινή καθώς και ηπαντοτινή ευθύνη της Εκκλησίας απέναντι στο έθνος, την ωθεί στο να ενδιαφέρεταιπάντοτε για την παιδεία του τόπου. Καθώς η παιδεία επηρεάζει βαθιά καιδιαμορφώνει άμεσα την εθνική συνείδηση και καθώς η Εκκλησία είναι ένας από τουςκύριους στυλοβάτες του Έθνους, είναι αδιανόητο να μείνει μακριά από τα θέματααυτά. Κι ακόμα όταν, ως Εκκλησία, επιδιώκουμε σύμμετρη ανάπτυξη ύλης καιπνεύματος, μπορούμε να σιωπήσουμε σε μια εκτροπή από την ανθρωπιστική στηνωφελιμιστική παιδεία;

Δενζητούμε, ούτε επιχειρούμε εκβιαστικά, ποδηγέτηση της Κυβέρνησης του τόπου σταθέματα παιδείας, ούτε και σ’ άλλα θέματα. Δεν απεμπολούμε όμως το δικαίωμα ναέχουμε άποψη επί των καιριοτέρων ζητημάτων του τόπου και να την εκθέτουμεελεύθερα, όπως τέτοιο δικαίωμα έχει σήμερα και ο τελευταίος πολίτης. Η παρέμβασήμας αυτή δεν συνιστά αντιδικία, ή αμφισβήτηση. Με την παρέμβαση της η Εκκλησίαβοηθά την πολιτεία αλλά και το λαό να συνειδητοποιήσουν και τις πνευματικέςδιαστάσεις κάποιων επιλογών ή τάσεων και να προφυλαχθούν από ελλοχεύοντεςκινδύνους.

Είναι χρέος επιτακτικό, όχιμόνον της Εκκλησίας και των Εκπαιδευτικών, αλλά όλων μας, να προστατεύσουμε ωςκόρην οφθαλμού την Ελληνική μας παιδεία. Χωρίς αυτήν το μέλλον του ΚυπριακούΕλληνισμού διαγράφεται ζοφερόν.

*Προέδρου της ΣυνοδικήςΕπιτροπής για την Παιδεία

Από το περιοδικό της Κίνησηςκαθηγητών «Αλλαγή» «Εκπαιδευτική Αλλαγή»

paideia-news.com Η Ελληνική Παιδεία στην Κύπρο

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης , Ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος κατά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο

2012-02-01T12:15:00.000+02:00

Ιερός Ναός Αγίου Αντωνίου Θεσσαλονίκης- π. Θεόδωρος Ζήσης Ομ. Καθηγητή Πανεπιστημίου Α.Π.Θ. 29 Ιανουαρίου 2012

Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωτίου& (simeronwordpress)

Συνεδρίαση Διακομματικής Επιτροπής για Παιδεία- Πρόταση για Λύκειο και σύστημα πρόσβασης- Δηλώσεις Υπουργού και Γενικού Γραμματέα( 01-02-2012)

2012-02-01T12:00:00.000+02:00

ΔελτίοΤύπου

Συνεδρίασητης Διακομματικής Επιτροπής για τις αλλαγές στο Λύκειο και στο σύστημαπρόσβασης – Δηλώσεις της Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων,Άννας Διαμαντοπούλου και του Γενικού Γραμματέα, Βασίλη Κουλαϊδή

Τηνπρόταση για τις αλλαγές στο Λύκειο και στο σύστημα πρόσβασης, παρουσίασε σήμερα01/02/2012, στη Διακομματική Επιτροπή η επιστημονική ομάδα, που αποτελείται απότο Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας Βασίλη Κουλαϊδή-που την συντονίζει-, τον Πρόεδρο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής ΑλέξηΔημαρά, τονΠρόεδρο του ΣΠΔΕ Ιωάννη Καζάζη,τον πρώην Πρόεδρο του ΣΠΔΕ Γιώργο Μπαμπινιώτη και τηνπρώην Γενική Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας, ΝίκηΓκοτσοπούλου.

Βασικάσημεία της πρότασης για την πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση:

• Αυτόνομο Λύκειο- Εθνικό Απολυτήριο με ισχύ.

• Οι μαθητές κάνουν τις επιλογές τους για την ακαδημαϊκή και τηνεπαγγελματική τους πορεία, με βάση τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντά τους.

• Υποστήριξη του μαθητή για την προετοιμασία του, εντός σχολείου, με ταμαθήματα εμβάθυνσης. Ήδη λειτουργούν το Ψηφιακό Σχολείο και το ΨηφιακόΦροντιστήριο.

• Συμμετοχή των ΑΕΙ στη διαμόρφωση των προϋποθέσεων που πρέπει να πληροί ουποψήφιος για να παρακολουθεί τα προγράμματα σπουδών.

• Δυνατότητα εισαγωγής χωρίς εξετάσεις σε τμήματα που- λόγω χαμηλήςζήτησης- έχουν κενές θέσεις.

• Αλλαγή του περιεχομένου των εξετάσεων. Θα εξετάζονται οι γνώσεις καιδεξιότητες των υποψηφίων, ώστε να μετατοπιστεί το κέντρο βάρους από τηναποστήθιση στην κριτική σκέψη και την αξιολόγηση.

Δήλωσητης Υπουργού, Άννας Διαμαντοπούλου:

Ελλάδααυτή τη στιγμή δεν σημαίνει μόνο PSI και προβλήματα στην οικονομία. ΣτηνΠαιδεία υπάρχει ανάγκη μεταρρύθμισης σε όλα τα επίπεδα και κάθε μέρα πουχάνεται, την «πληρώνουμε» με χρόνια.

Στο ΥπουργείοΠαιδείας έγινε σήμερα, από μία Επιτροπή εξαιρετικών επιστημόνων, η παρουσίασητου προγράμματος σπουδών στο Λύκειο και του συστήματος πρόσβασης στην ΑνώτατηΕκπαίδευση.

Θα ήθελανα υπογραμμίσω το καλό κλίμα συνεργασίας και ανταλλαγής προτάσεων ανάμεσα στακόμματα και στα μέλη της Διακομματικής Επιτροπής για την Παιδεία.

Είναικατανοητό σε όλους μας, πλέον, ότι στην Παιδεία απόλυτη προϋπόθεση είναι ηεθνική συνεννόηση.

Δήλωσητου Γενικού Γραμματέα, Βασίλη Κουλαϊδή:

Σήμεραπαρουσιάστηκε η πρόταση της Επιτροπής προς τη Διακομματική Επιτροπή, σχετικά μετο νέο σύστημα πρόσβασης.
Βασική μας αρχή είναι να μηναιφνιδιαστεί κανένας μαθητής. Για αυτό το λόγο, η πλήρης εφαρμογή του νέουσυστήματος θα αφορά τους μαθητές που, αυτή τη στιγμή, φοιτούν στην Γ΄ Γυμνασίου.

Για τουςμαθητές που σήμερα φοιτούν στην Β’ και Γ΄ Λυκείου δεν θα υπάρξει απολύτως καμίααλλαγή στο σύστημα πρόσβασης, ούτε στο πρόγραμμα σπουδών.

Τίισχύει για τους μαθητές που σήμερα φοιτούν στην Α’ Λυκείου:

Αλλαγέςστο πρόγραμμα σπουδών έχουν αρχίσει, ήδη, σταδιακά από την Α’ Λυκείου. Οιμαθητές, που αυτή τη στιγμή φοιτούν στην Α’ Λυκείου, θα παρακολουθήσουν στη Β’και Γ’ Λυκείου προσαρμοσμένα προγράμματα σπουδών, που θα τους επιτρέπουν τησυμμετοχή στο καινούργιο σύστημα των εισαγωγικών εξετάσεων. Θα πάρουν μέρος σετελική γραπτή εξέταση που θα περιλαμβάνει δύο ομάδες θεμάτων:

• η πρώτη ομάδα θεμάτων θα καθορίζει το βαθμό του απολυτηρίου και

• η δεύτερη ομάδα θεμάτων θα περιλαμβάνει τα μαθήματα για εισαγωγή στηνΑνώτατη Εκπαίδευση και θα καθορίζει το βαθμό πρόσβασης.

Για τουςσημερινούς μαθητές της Α’ Λυκείου δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή στον τρόποδιοργάνωσης των εξετάσεων.

Γιατο νέο σύστημα πρόσβασης:

Στηνπρόταση για το νέο σύστημα πρόσβασης τα μαθήματα για εισαγωγή στην ΑνώτατηΕκπαίδευση θα είναι 3-5, για τα οποία θα έχουν λόγο τα τμήματα των ΑΕΙ, που θακαθορίζουν και το συντελεστή βαρύτητας για κάθε μάθημα.

Οιμαθητές θα εξετάζονται σε δύο ομάδες θεμάτων (για το απολυτήριο και για τηνεισαγωγή στην Ανώτατη Εκπαίδευση). Πρότασή μας είναι οι εξετάσεις να γίνονταιτην ίδια ημέρα και για τις δύο ομάδες θεμάτων.

Ταθέματα της πρώτης ομάδας, για το απολυτήριο, θα είναι κοινά για όλους τουςμαθητές πανελλαδικά. Οι μαθητές θα δίνουν όλα τα μαθήματα που διδάσκονται. Μεβάση το νέο πρόγραμμα σπουδών οι μαθητές κάνουν επιλογές μαθημάτων καιδιδάσκονται 8 μαθήματα στην Γ’ Λυκείου, άρα θα δίνουν εξετάσεις σε 8 μαθήματα.

Αν οιμαθητές δεν θέλουν να εισαχθούν στην Ανώτατη Εκπαίδευση δεν θα παίρνουν μέρος στηνεξέταση της δεύτερης ομάδας θεμάτων.
Για τμήματα που έχουν χαμηλή ζήτηση προτείνεται εισαγωγή χωρίς εξετάσεις.

Για το Δελτίο Τύπου πατήστε εδώ.

Για την Πρόταση πατήστε εδώ.

Κωνσταντίνος Χολέβας, Οι Τρεις Ιεράρχες και η σύγχρονη παιδεία

2012-02-01T06:33:00.001+02:00

Οι Τρεις Ιεράρχες και σύγχρονη παιδεία

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

Τίγιορτάζουμε στις 30 Ιανουαρίου; Παλαιότερα η απάντηση ήταν σαφής. Γιορτάζουμετους Τρεις Ιεράρχες, τον Μέγα Βασίλειο, τον Άγιο Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό καιτον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, οι οποίοι τιμώνται ως οι προστάτες τωνΕλληνορθοδόξων Γραμμάτων. Σήμερα όμως βλέπουμε στα σχολεία μας μία υποβάθμισητης εορτής. Υποβάθμιση που εναρμονίζεται με τις επιδιὠξεις τωνψευδοπροοδευτικών για αφελληνισμό και αποχριστιανοποίηση της Παιδείας μας. Ταελληνόπουλα πλέον δεν συνειδητοποιούν τί προσέφεραν οι Τρεις Ιεράρχες στηνσύζευξη της αρχαιοελληνικής σοφίας και γλώσσας με την Ορθόδοξη Πίστη καιπαράδοση. Την ημέρα της εορτής απλώς κάποια παιδιά και ορισμένοι καθηγητέςπηγαίνουν χαλαρά για εκκλησιασμό. Για τους υπόλοιπους είναι μία ευκαιρία γιαύπνο ή καφετέρια.

Αντιθέτωςστην Κύπρο και στην Ομογένεια το περιεχόμενο του εορτασμού είναι πιο ουσιαστικόκαι πνευματικό. Μάλιστα έμαθα ότι η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής, υπεύθυνη γιατην Ελληνική Παιδεία στις ΗΠΑ, διοργανώνει ολόκληρη εβδομάδα τιμής για τουςτρεις μεγίστους φωστήρας της Τρισηλίου Θεότητος και για την επικαιρότητα τηςΕλληνορθόδοξης Παιδείας. Στην Ελλάδα κάποιοι προσπαθούν να αποκόψουν τηνπαιδεία μας από τον ανθρωπιστικό και ηθοπλαστικό σκοπό της, να μειώσουν ή νααλλοιώσουν σπουδαία μαθήματα όπως η Ιστορία και τα Θρησκευτικά και να μετατρέψουντο σχολείο σε εργαστήριο διπόδων ρομπότ, άνευ Θεού, πατρίδος, υπευθυνότητος καιαγωνιστικότητος. Με μοναδικό στόχο να γίνουν υπάλληλοι των ξένων εταιριών πουθα φέρει η τρόικα και η παγκοσμιοποίηση.

Οι ΤρειςΙεράρχες, όπως και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός και όλοι οι πρωτεργάτες τηςνεώτερης ελληνορθόδοξης παιδαγωγικής πίστευαν στην Παιδεία που διαπλάθει ήθοςκαι χαρακτήρα. Δεν ήθελαν ένα σχολείο, το οποίο απλώς μεταδίδει ξερές γνώσεις.Η Ελληνορθόδοξη Παιδεία που κράτησε το Γένος μας ζωντανό και ανυπότακτο ηθικά,παρά τις εξωτερικές υποδουλώσεις, προβάλλει ως εκπαιδευτικό πρότυπο τονάνθρωπο, ο οποίος έχει αναφορά στον Θεό, στον συνάνθρωπο, στο εθνικό συμφέρον,στην οικουμενικότητα της Ελληνορθοδοξίας. Σε πείσμα των οπαδών της αποτυχημένηςπολυπολιτισμικότητας μπορούμε και θέλουμε σήμερα ένα σχολείο το οποίο θα«μορφώνει» πραγματικά Δηλαδή θα δια-μορφώνει Ανθρώπους.

Δεν είναιακατόρθωτο ακόμη και σε εποχή οικονομικής κρίσης να ανορθώσουμε την Παιδεία μαςεπάνω στις βάσεις των Τριών Ιεραρχών, χωρίς να παραβλέπουμε τις εξελίξεις στηνκοινωνία και στην τεχνολογία. Προτείνω εν ολίγοις τα εξής:

1. Είναι υποχρέωση όλων μας να σεβόμαστε τησυνταγματική επιταγή για την Παιδεία. Το άρθρο 16, παρ. 2 ορίζει ότι σκοπός τηςΠαιδείας είναι η καλλιέργεια εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως στους νέουςκαι στις νέες μας. Το σχολείο πρέπει να καλλιεργεί ήθος και όχι απλώς ξερέςγνώσεις.

2. Δεν είναι εκσυγχρονισμός της παιδείας ηδιαστρέβλωση της Ιστορίας, η απάλειψη των ηρώων και των μαρτύρων και οεξωραϊσμός της Τουρκοκρατίας με το αφελές επιχείρημα ότι «έτσι θα βελτιωθούν οιελληνοτουρκικές σχέσεις». Εκσυγχρονισμός είναι η βελτίωση των παιδαγωγικώνμεθόδων, η φροντίδα για αξιοπρεπή σχολικά κτήρια και τα εποπτικά όργανα και ηπαροχή ικανοποιητικών γνώσεων στους τομείς της Πληροφορικής και των ΞένωνΓλωσσών.

3. Η γλώσσα μας είναι θεμελιώδες στοιχείοεθνικής ταυτότητας, αλλά παραλλήλως αποτελεί οικουμενικό αγαθό. Συμβολίζει τηδιαχρονία και την παγκόσμια ακτινοβολία του Ελληνισμού. Πρέπει να τη διδάσκουμεσε όλη της την ιστορική συνέχεια και να μην ακούμε λαϊκιστικές σειρήνες πουπροτείνουν την κατάργηση των Αρχαίων Ελληνικών. Ο Οδ. Ελύτης, ο Γ. Σεφέρης ο Κ.Τσάτσος, ο Π. Κανελλόπουλος και άλλοι μεγάλοι τεχνίτες του γραπτού λόγουέγραφαν σωστά Νέα Ελληνικά επειδή διδάχθηκαν τα Αρχαία Ελληνικά.

4. Το Λύκειο έχει υποβαθμισθεί και θεωρείταισυμπλήρωμα του Φροντιστηρίου. Πρέπει να καταστεί και πάλι κέντρο μάθησης καιγενικής παιδείας. Ελπίζω να αξιοποιηθούν οι προτάσεις της Επιτροπής υπό τον Γ.Μπαμπινιώτη, στην οποία μετείχαν τα δύο μεγάλα κόμματα και η οποία κατέληξε σεενδιαφέροντα συμπεράσματα για τον τρόπο εισαγωγής φοιτητών στα Α.Ε.Ι. καιΤ.Ε.Ι.

5. Να σταματήσει η δημιουργία νέων ΤμημάτωνΑ.Ε.Ι. σε όλη την Ελλάδα μόνο και μόνο για να ικανοποιούνται τοπικιστικάσυμφέροντα. Φθάνει πιά η πληθωριστική παραγωγή ανέργων πτυχιούχων.

6. Να λειτουργήσει η αξιολόγηση τωνπανεπιστημιακών Τμημάτων με μεθόδους διεθνώς αποδεκτές. Τα Πανεπιστήμια μας ναγίνουν πιο ανταγωνιστικά στον διεθνή στίβο, πράγμα που θα ωφελήσει και τουςαποφοίτους.

7. Να εφαρμόζεται εμπράκτως από Πρυτάνεις,Αστυνομία και Δικαιοσύνη η νέα πιο αυστηρή η νομοθεσία για το ΠανεπιστημιακόΆσυλο. Δεν είναι δυνατόν να βλέπουμε απαθείς μειοψηφίες φοιτητών να κτίζουν τηνπόρτα του Πρυτάνεως ή των καθηγητών!

8. Δεν μπορούμε να περιμένουμε θαύματα απόκακοπληρωμένους εκπαιδευτικούς. Είναι γνωστό ότι διερχόμαστε περίοδοδημοσιονομικής λιτότητας λόγω οικονομικής κρίσης, αλλά στο μέτρο του δυνατούοφείλει η Πολιτεία να ασχοληθεί και με το μισθολογικό των εκπαιδευτικών.

9. Να ενισχυθεί η έρευνα και η δημιουργίασυγχρόνων βιβλιοθηκών σε όλα τα επίπεδα. Να ενθαρρύνουμε την προσέλευσηφοιτητών από άλλες χώρες, ιδίως αυτών που θέλουν να μελετήσουν την ιστορία καιτα κείμενα της Αρχαίας Ελλάδας και του Βυζαντίου καθώς και τους θησαυρούς τηςΟρθόδοξης Θεολογίας. Έτσι θα αποκτήσουμε «πολιτιστικούς πρεσβευτές».

10. Να παραμείνει Ορθόδοξο Χριστιανικό και ναμην μετατραπεί σε θρησκειολογικό το μάθημα των Θρησκευτικών. Σε εποχή κρίσηςμόνο η Ορθόδοξη Πίστη μάς χαρίζει ελπίδα.

Ο άγιος μάρτυς Τρύφων (1 Φεβρουαρίου)

2012-02-01T06:00:00.000+02:00

Ο άγιος μάρτυς Τρύφων

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δορμπαράκη

«Οάγιος Τρύφων ήταν από την κώμη της Λαμψάκου της επαρχίας των Φρυγών, επί τηςβασιλείας του Γορδιανού, κατά το διακοσιοστό ενενηκοστό πέμπτο έτος από τηςβασιλείας του Αυγούστου. Όταν ακόμη ήταν πολύ νέος και ασχολείτο με εργασίακατάλληλη για την ηλικία του (διότι έβοσκε χήνες, όπως λένε), γέμισε από ΆγιοΠνεύμα και θεράπευε κάθε ασθένεια και έβγαζε και δαίμονες. Θεράπευσε μάλιστακαι τη θυγατέρα του βασιλιά, που κυριαρχείτο από τον δαίμονα. Στην περίπτωσηαυτή λέγεται ότι υπέδειξε ο άγιος στους παρόντες τον δαίμονα σαν μαύρο σκυλί,εξαγγέλλοντας τις πονηρές πράξεις του, και ότι με το θαύμα αυτό οδήγησε πολλούςστην πίστη του Χριστού. Την εποχή του βασιλιά Δεκίου, που διαδέχτηκε τονΦίλιππο, τον κυρίαρχο μετά τον Γορδιανό, κατηγορήθηκε στον έπαρχο της ΑνατολήςΑκυλίνο, ότι έλεγε να μη λατρεύουν οι άνθρωποι τους δαίμονες. Οδηγήθηκε προςαυτόν στη Νίκαια, κι επειδή ομολόγησε το όνομα του Χριστού, πρώτον κτυπήθηκε μεσπαθιά. Έπειτα τον έδεσαν σε άλογα και τον έτρεχαν, χειμώνα καιρό, μέσα απόδύσβατα και δυσπρόσιτα μέρη. Και μετά από αυτό, τον έσυραν γυμνό πάνω σεσιδερένια καρφιά. Κι ακόμη: τον μαστίγωσαν και του έκαψαν τα πλευράμε λαμπάδες πυρός, ενώ στο τέλος αποφάσισαν να τον σκοτώσουν με ξίφος, κάτι πουδεν πρόφτασαν να το κάνουν, διότι είχε παραδώσει ήδη το πνεύμα τουστον Θεό. Τελείται δε η σύναξή του στο Μαρτύριό του, που βρίσκεται μέσα στο ναότου Αποστόλου Ιωάννου του Θεολόγου, πλησίον της Αγιωτάτης Μεγάλης Εκκλησίας».

Δενείναι γνωστός ο άγιος Τρύφων για τις σπουδές του, τη μόρφωσή του καιτη θεολογική του κατάρτιση∙ δεν προβάλλεται από την Εκκλησία μας ωςκάποιος Ιεράρχης που την βοήθησε στην υπέρβαση κάποιας κρίσεως εξαιτίαςαιρέσεως ή για το θαυμαστό κοινωνικό έργο που επιτέλεσε. Τιμάται από τηνΕκκλησία, γιατί μέσα στην όλη απλότητα της ζωής του κατάλαβε ένα πράγμα, πουπροσπάθησε μέχρι τέλους, έστω και με θυσία αυτής της ζωής, να το κρατήσει: ότιδηλαδή σκοπός του στον κόσμο τούτο που βρέθηκε, ήταν να γίνει άγιος∙ ναμοιάσει του Χριστού ζώντας με σωφροσύνη. Δηλαδή ό,τι είχε ακούσει από τον λόγοτου Θεού, ό,τι ο Ίδιος ο Θεός τού φανέρωσε ως τρόπο ζωής, να το κάνει βίωμάτου. Κι είναι αυτό που σημειώνει και ο άγιος Θεοφάνης, ο υμνογράφος του κανόνατου: «Ρημάτων των θείων ενηχηθείς, ετέλεσας ταύτα, παναοίδιμε, πρακτικώς, τηναγιωσύνην αγαπήσας και σωφροσύνην ασπασάμενος» (Άκουσες μέσα στην καρδιά σου ταθεία λόγια και τα έκανες πράξη, πανσεβάσμιε, διότι αγάπησες την αγιοσύνη καιασπάστηκες τη σωφροσύνη).

Ηαγάπη για την αγιοσύνη συνιστά και το σκοπό της ζωής του κάθε ανθρώπου, ιδίωςεκείνου που έχει τη δύναμη γι’ αυτό, του χριστιανού. Η εντολή του Θεού είναισαφής: «Άγιοι γίνεσθε, ότι εγώ άγιός ειμι», να γινόμαστε άγιοι, διότι ο ίδιος οΘεός είναι άγιος. Κι αυτό σημαίνει ότι η αγιοσύνη ως σκοπός ζωής δεν αποτελείιδιορρυθμία ενός περίεργου ανθρώπου, ένα «βίτσιο» ίσως. Είναι το όραμα προς τοοποίο καθημερινώς και αδιαλείπτως κατατείνει, πρέπει να κατατείνει, κάθεχριστιανός. Και θεολογική βάση γι’ αυτό είναι η «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσινΘεού» δημιουργία του ανθρώπου. Δημιουργηθήκαμε από τον Θεό να Τον εικονίζουμε,με σκοπό να Του μοιάσουμε όσο το δυνατόν πληρέστερα στα πλαίσια της ανθρώπινηςφύσης μας. Έτσι η φυσιολογία του ανθρώπου είναι να γίνεται - πουσημαίνει να αγωνίζεται διαρκώς για να το φτάσει - άγιος. Ο άγιοςΤρύφων, έστω και απλός βοσκός χηνών – προστάτης των γεωργών αλλά και των ζώωνθεωρείται - χωρίς κάποια μόρφωση, χωρίς μελέτες και ακούσματα κηρυγμάτων, αλλάμε μόνη την αγνότητα των προθέσεών του, το κατάλαβε και το άκουσε στο βάθος τηςκαρδιάς του. Κι επειδή πήρε στα σοβαρά αυτό που κατάλαβε, το ενεργοποίησε στηζωή του. Το «σωφροσύνην ασπασάμενος» που λέει ο υμνογράφος, αυτό ακριβώςφανερώνει.

Ηπιστότητα και η αγάπη του στο όραμα αυτό της ζωής του τον έκανε αφενός ναδεχτεί τις ακτίνες της χάρης του Θεού, γινόμενος δεύτερο φως μετά το πρώτο, τουΘεού («Φως εγένου δεύτερον, φωτί τω πρώτω προσπελάσας, αίγλη του αυτούπυρσούμενος και μορφούμενος», δηλαδή: έγινες δεύτερο φως, επειδή πλησίασες τοπρώτο φως, γινόμενος σαν πυρσός και παίρνοντας μορφή από τη δόξα Αυτού),αφετέρου να γίνει, ακριβώς γι’ αυτό, θαυμαστό όργανο Εκείνου για τηθεραπεία ασθενών και δαιμονισμένων, ωθώντας έτσι τους ανθρώπους στο να βρίσκουν τονδρόμο τους για τον Θεό. Κι αυτό σημαίνει ότι όπου ο Θεός βρίσκειάνθρωπο καλοπροαίρετο και με διάθεση στροφής προς Αυτόν εν αγάπη, τον κάνεικατοικητήριό Του και οδό Του για την εύρεση του Ίδιου από τους ανθρώπους. Οάγιος άνθρωπος, με άλλα λόγια, και χωρίς να μιλάει, με μόνο το παράδειγμά του,δρα ως ιεραπόστολος. Οι άνθρωποι βλέποντάς τον καθοδηγούνται προς Αυτόν.

Τηνπαραπάνω αλήθεια ο άγιος Θεοφάνης μας την προσφέρει με έναν έξοχο ύμνο, ήδη απότην πρώτη ωδή του κανόνα: «Υπήρξας τω όντι ποιμαντικός, ποιμαίνων ψυχής σου ενσοφία τους λογισμούς, ψυχάς επιστρέφων πλανωμένας και τω Θεώ προσάγων, ένδοξε» (Υπήρξεςπράγματι ποιμένας, με το να ποιμαίνεις με σοφία τους λογισμούς τηςψυχής σου, και με το να επιστρέφεις τις πλανεμένες ψυχές και να τις οδηγείςστον Θεό, ένδοξε). Είναι μία καταπληκτικής εμπνεύσεως αλήθεια: ο άγιος Τρύφων,αλλά και κάθε πιστός, είτε κληρικός είτε λαϊκός, είναι ποιμένας, γιατίποιμαίνει πρώτα από όλα τον εαυτό του. Πώς; Με το να ελέγχει τους λογισμούς τηςψυχής του, καθοδηγώντας τους, όπως ο βοσκός τα πρόβατα στο μαντρί, εκεί πουείναι ο τόπος της καταπαύσεώς του, ο ίδιος ο Θεός. Επομένως, όταν οι λογισμοίτου ανθρώπου απομακρύνονται από τον Θεό, κινδυνεύουν να «φαγωθούν» από τον λύκοδιάβολο, ή από το λιοντάρι διάβολο, κατά την εικόνα του αποστόλου Πέτρου: «οδιάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη». Και βεβαίως, με τοντρόπο αυτό γίνεται ποιμένας και των υπολοίπων ανθρώπων: επιστρέφει στον Θεό τιςπλανεμένες ψυχές. Όπως το καταλαβαίνουμε, από την άποψη αυτή, όλοι: κανείς δενμπορεί να γίνει αληθινός ποιμένας, κυρίως μάλιστα ο κληρικός, αν πρώτα δεν είναικαι δεν γίνεται ποιμένας του εαυτού του. Εκείνοςπου έχει μάθει να διαποιμαίνει τους λογισμούς του, εκείνος χαριτώνεται από τονΘεό και για την καθοδήγηση των άλλων.